SubTiel & Zn presenteren: Sanditon S01E04: Episode 4
Ah, Miss Heywood. - Goedemorgen, Mr Parker. Miss Parker.
En wat een geweldige ochtend. - Helemaal niet, het is ondragelijk.
Verblind de zon ons niet, dan verbranden we door de hitte.
We kunnen niet stoppen. Dr Fuchs wacht op ons voor onze dagelijkse onderzoek.
Toedeloe.
Dank u, juffrouw. - Dank u.
Volgende.
Crockett.
En Alison zegt dat onze Harry vijf centimeter is gegroeid.
Ze overdrijft vast. Ik ben hier nog niet eens een maand.
Echt? U bent zo'n deel van ons gezin geworden, het lijkt veel langer.
Of niet, mijn liefste? - Nee.
Sorry dat Mr Parker niet bij het ontbijt kon zijn.
Zijn gedachten hebben blijkbaar een andere afspraak.
Vergeef me, liefste. Het is...
Ik hoopte dat de post eindelijk bericht van Sidney zou brengen.
U hebt geen reden om aan Sidney te twijfelen.
Hij was enthousiast over onze zeilwedstrijd...
en vertrok met een doel. - Inderdaad.
Hij zal ongetwijfeld elk moment met goed nieuws komen.
Fijn te horen dat u zo lovend over mijn zwager praat.
U was niet overtuigd van zijn goede kanten.
Nee, ik geef toe dat ik wat overhaast mijn mening heb gevormd.
Schaam u zich daar maar niet voor.
Mijn broers kwaliteiten maken zich vaak langzaam kenbaar.
Misschien is hij dan iemand die je moet leren waarderen.
Zoals ansjovis pasta? - Mooi gezegd, Charlotte.
Zo is hij precies. Voor sommigen te gepeperd...
maar erg verslavend als je er eenmaal aan gewend bent.
Toch geen slecht nieuws, tante? - De graaf van Sussex is verloofd.
Dat is erg onattent van hem.
Ik wist niet dat u weer wilde gaan trouwen, tante.
Niet voor mijzelf, uilskuiken. Ik heb al een titel en rijkdom...
wat voor reden zou ik hebben om weer te trouwen?
Nee, al deze inspanningen zijn voor mijn ondankbare neef en nicht.
Wat typisch grootmoedig van u, tante. - Ik weet het.
Mijn vrijgevigheid wordt mijn ondergang.
Wat betreft jouw vooruitzichten, die vallen niet te redden, vrees ik.
Ik ben al tevreden als ik hier blijf, voor eeuwig uw beschermelinge, tante.
Nou, niets is voor eeuwig.
Hier. Je kunt dit bij Denham Place voor me afleveren.
Met alle plezier, tante. Maar vanwege mijn gewonde arm...
In hemelsnaam, meisje. Het was nauwelijks een brandplek.
Je hebt al meer dan genoeg medeleven gehad.
Een wandeling en frisse lucht zal je goeddoen.
Alsjeblieft. Toe dan. Ga nou maar.
Ik stoor hoop ik niet, Mr Stringer.
Sorry voor de eenvoudige staat van ons huis, mejuffrouw.
Het is geen Trafalgar House, vrees ik.
Hercules, liggen. Brave jongen. - Dit is veel comfortabeler.
Het herinnert me aan mijn huis in Willingden.
Miss Heywood komt kijken hoe het met uw gaat, vader.
Dat is aardig van u, maar het is een heisa om niets.
Ik heb veel erger meegemaakt.
U kunt tegen die jongen zeggen dat ik weer aan het werk kan.
Mijn vader vergist zich, vrees ik. De dokter was erg duidelijk.
Hij heeft goed werk verricht met mijn been, maar wat weet hij van steenhouwen?
Een pagode.
Is dat een ontwerp van Mr Nash? - Ik geef toe, door hem geïnspireerd.
Mr Parker vroeg me een paar weken geleden om hem te maken.
De jongen was er een halve nacht mee bezig. Hij verspilde drie kaarsen.
Het was geen verspilling, meneer. Het is een kunstwerk.
Sorry, mejuffrouw, maar dat maakt niet uit.
Mijn zoon is een voorman. Het is niet z'n plaats om bouwtekeningen te maken.
Maar mag een man zijn positie niet verbeteren, Mr Stringer...
als hij een talent heeft en bereid is hard te werken?
Ja, mejuffrouw. Zo denk ik er ook over.
Daar ben ik het niet mee eens. Je roeit met de riemen die je hebt.
Het is dwaas om iets anders te zeggen.
Ik ben blij om u zo opgewekt te zien, Mr Stringer...
maar ik heb genoeg van uw tijd in beslag genomen.
Ik moet u meenemen naar Miss Lambe.
Ik ben meteen gekomen. Het was een noodgeval.
Dat is het ook. Het is een geweldige dag en ik zit gevangen bij de feeks...
en die kwebbelende gezusters Beaufort. U moet me nu redden, voor ik gek word.
U redden? En hoe moet ik dat doen?
Een picknick?
Dat is uit den boze, vrees ik. Dat is voor boerenknechten en wilden.
Sorry, Mrs Griffiths, maar ik zie het gevaar niet in van buiten eten.
Het nodigt uit tot losbandigheid.
Een jonge dame die op de grond zit terwijl ze eet...
in het zicht van iedereen die langsloopt.
Het is niet alleen onbeschaafd, Miss Heywood, het is goddeloos.
Misschien stel het u gerust dat we niet alleen zullen zijn?
Mr en Mrs Parker komen ook.
Mr en Mrs Parker?
Waarom heeft u dat niet gezegd?
Kijk eens wat er bij de post zat.
Nog een liefdesbrief van je onvermoeibare vrijer.
Als je van me houdt, verbrand je hem met de rest.
En ons onze ochtendvermaak ontnemen?
Absoluut niet.
"Beste Miss Denham...
ondanks uw beste inspanningen om mijn bedoelingen af te poeieren...
voel ik me gedreven om met onze brievenwisseling door te gaan.
Ik verwacht geen antwoord te ontvangen, maar dat zal mij allerminst ontmoedigen.
De inspanning is goed voor me en ik schrijf zonder de bedoeling...
u pijn te doen of mezelf te vernederen.
Uw stilzwijgen kan voor anderen ontmoedigend zijn, maar ik vind...
dat een gemakkelijk gewonnen prijs...
geen waarde heeft." - Zo is het genoeg, Edward.
De bediende heeft mijn baleinen vanochtend veel te los aangesnoerd.
Als je jezelf nuttig wil maken, kom dan hier en snoer me strakker aan.
Trek me dus heel strak aan, tenzij je wil dat ik er als een jongen uitzie.
Dat wil niemand.
Ongelooflijk dat je die brieven niets eens een beetje vermakelijk vindt.
Is het idee dat een man misschien van me houdt echt zo lachwekkend?
Nee, dat is het niet echt. - Harder, Edward.
Het is het idee dat je hem ooit leuk zou kunnen vinden...
dat ik zo heerlijk absurd vind.
Babington is acceptabel knap, schandalig rijk en een lord.
Misschien breekt hij mijn weerstand tegen hem per brief verder af.
Hoeveel potentiële aanbidders heb ik zien zinken op jouw rotsen van afkeer.
Er is een dapperder man dan Babington voor nodig om jouw harnas te doorboren.
Wat was dat?
Het is vast een van de bedienden.
Ik heb nog nooit iemand zo virtuoos zien liegen.
Het is volledig haar schuld.
Als ze niet zo vroom zo zijn, hadden we geen reden om te liegen.
Het heeft gewerkt, of niet? En zie ons eens, in vrijheid.
Waar brengt u ons naartoe? Het is erg afgelegen, vind u niet?
Dat maakt het zo perfect.
Georgiana, wie is dat?
Mijn naam is Charlotte Heywood. En wie bent u, meneer?
Heeft Otis niet het meest knappe gezicht dat je ooit hebt gezien?
Vergeef Georgiana. Ze heeft een te hoge dunk van mijn kwaliteiten.
Alles wat ze over me heeft verteld kunt u negeren.
Om eerlijk te zijn, Mr Molyneux, heeft ze niets over u verteld.
Tot een moment geleden wist is niet eens dat u bestond.
Het spijt me, Charlotte.
Ik kon het niet riskeren dat iemand wist dat Otis hier is.
De waarheid is...
het is ons verboden om elkaar te zien.
Door wie? - Mijn vreselijk voogd. Wie anders?
Dank u dat u Georgiana naar mij heeft gebracht, Miss Heywood.
Ik ben u veel verschuldigd.
Maar we zullen u nu niet meer verder lastigvallen.
Ik heb de perfecte plek voor onze picknick gevonden.
Sorry, maar ik kan Georgiana niet in de steek laten.
Ze wordt niet in de steek gelaten. Ik ben bij haar.
Vergeef me, meneer, maar ik ken u pas net.
Ik weet alleen dat u elkaar niet mag zien.
Ik heb beloofd een oogje op Georgiana te houden.
Beloofd? Aan wie?
Mr Sidney Parker. - Dus u bent zijn spion?
Nee, ik heb afgesproken om te zorgen dat u veilig was. Meer niet.
Ik dacht dat u mijn vriendin was. Niet de zijne.
Maar het weer is vreselijk heet, dokter.
Al mijn ledematen zijn opgezwollen.
Ik kon geen zwellingen vinden, gnädiges fräulein.
Natuurlijk niet. Want die zijn nog niet zichtbaar.
Maar onbehandeld weet ik niet wat de gevolgen zullen zijn.
Mag ik u vragen waar u ons mee naartoe neemt?
Het was mijn eer u beiden elke dag de afgelopen week te mogen onderzoeken.
Het is mij duidelijk, fräulein...
dat uw symptomen voortkomen uit een geval van hysterie.
En wat betreft u, Herr Parker...
uw toestand is geheel het resultaat van een zittende levensstijl.
Ik denk dan ook dat u beiden profijt zal hebben van dezelfde remedie.
En wat is dat?
Regelmatige en intensieve beweging.
Hemeltje.
Hallo, hoe heet jij?
Ik kan me geen mooiere plek bedenken.
Zonder jou zou het maar half zo mooi zijn.
Tong?
Of misschien een varkenspasteitje? - Dank u.
Maar ik denk dat ik eerst iets te drinken neem.
Vertel eens, Mr Molyneux, wat doet u in Londen?
Ik ben een koopman. - En waar handelt u in?
Pas op wat je zegt, Otis.
Dit wordt aan Sidney gerapporteerd. - Dat is niet eerlijk.
Hoe hebben u en Miss Lambe elkaar leren kennen?
We hebben elkaar op een bal ontmoet.
Otis zag me voor een bediende aan.
Hij eiste dat ik een glas wijn ging halen.
Ik eiste helemaal niets. Ik was heel erg beleefd.
Dat hele verzoek was beledigend.
Omdat je een hele hoge dunk van jezelf hebt.
Ik vond hem onbeleefd en hooghartig. - Ik vond haar verwend en nukkig.
Ik was ontheemd.
Voelde me verloren. Wanhopig.
Otis heeft me weer zin in leven gegeven.
Ik was nog nooit zo gelukkig als in die drie maanden.
Maar toen vond uw vriend, Mr Parker...
het noodzakelijk om ons uit elkaar te halen.
Hoe pijnlijk dat ook moet zijn geweest...
Mr Parker moet toch zeker Georgiana's belangen voor ogen hebben gehad?
Dan kent u Mr Parker duidelijk niet zo goed...
als u denkt.
Ik hoop dat u tevreden bent.
Ik heb, zoals u vroeg, de bouwtekeningen voor de pagode af.
Misschien wilt u ze even zien?
Ik hoop dat ze naar wens zijn.
Weet je, na overweging weet ik niet zeker of we hem nodig hebben.
Wat zou het nut ervan zijn?
We waren het eens dat het een centraal punt voor de boulevard zou zijn.
Ja, maar laat maar zitten.
Laten we ons focussen op het werk dat we nu doen.
Ik had eigenlijk gehoopt dat het terras verder gevorderd was.
Ik ook, meneer. Maar ik vrees dat een man minder ons heeft vertraagd.
Ja. Goed om te horen dat je vader herstellende is.
Het duurt nog wel even eer hij weer aan het werk is.
Maar zodra we nieuwe werklui en materieel krijgen...
zullen we het tempo opvoeren.
Enig idee wanneer dat is, Mr Parker? - Binnenkort. Alles op z'n tijd.
Meneer, toen mijn vader werkte stonden we al erg onder druk.
Een week geleden beloofde u het me. - Die toon is nergens voor nodig.
Wat moet ik m'n mannen vertellen?
Dat ik eerst bepaalde dingen moet regelen. Meer niet.
Geduld, jonge Stringer.
Dit is een flinke draf, of niet, Diana?
Is het niet verkwikkend.
Dat is niet het woord dat ik zou gebruiken.
Een val met deze snelheid zal zeker dodelijk zijn.
Nou, ik voel me helemaal herboren. Die Fuchs is een Duits genie.
Arme ziel. Je bent je verstand verloren. - Integendeel.
Ik heb het gevoel dat ik voor het eerst ontwaak.
Ik ben van plan hierna 15 kilometer te gaan lopen.
Maar Arthur, jij en ik zijn daar niet voor gemaakt...
ons gestel is veel te broos voor lichamelijke inspanningen.
O, jeetje. Mr Parker, Miss Parker.
Ik wist niet dat u zulke ervaren ruiters waren.
O, ik ook niet, Sir Edward.
Horstik.
Wacht. Arthur.
Laat me niet achter.
Wat een belachelijk paar. - Je bent in een bijzonder goede bui.
Is er een reden om dat niet te zijn.
Tante heeft ons gesommeerd. Dat belooft weinig goeds.
Integendeel, ze wil vast dat we Clara gaan helpen met haar koffers inpakken.
Je doet net alsof dit niet meer dan een schooljongen spelletje is.
Het is een spel. Binnenkort wordt Miss Clara Brereton...
met een bloedneus naar het bad gestuurd. - En dan?
Wat gaat er gebeuren als deze onbeschaafde strijd voorbij is?
Dan gaan we een leven leiden waar zelfs dichters jaloers op zullen zijn.
We gaan de Dardanellen overzwemmen. Over de kanalen van Venetië zwerven.
Alles wat je hartje begeert zal je krijgen, lieve zus.
Hoe gaat het met het terras?
Ik vrees dat zonder mij de vakmanschap eronder lijdt.
U zult niet snel weer aan de slag gaan.
Wat betreft de extra mannen die ons zijn beloofd...
ik ben begin me af te vragen of Mr Parks woord iets waard is.
Let op je woorden, jongen.
Zo praat je niet over de man die je loon betaalt.
We weten allebei...
dat het de ene lege belofte na de andere is.
Als je naar me geluisterd had... - Dan was ik nog steeds metselaar.
U heeft gehoord wat Miss Heywood zei.
Wat is er mis met streven naar beter leven?
Dit leven is goed genoeg voor mij.
En het was goed genoeg voor m'n vader. - Ja, en de zijne daarvoor.
Dat heeft u me vaak genoeg verteld.
Maar het is niet genoeg voor mij.
Dit is een verlossing van het saaie, troosteloze Sanditon.
Wat zou ik graag willen dat we er helemaal uit konden ontsnappen.
Sanditon is helemaal niet zo erg, Georgiana.
Om eerlijk te zijn, ik ben er buitengewoon gesteld op geraakt.
Gesteld op wat precies?
De aantrekkingskracht ontgaat me, vrees ik.
Otis, waar ga je heen?
Jij wilt ontsnappen. Eerder zag ik een boot, verderop aan de oever.
U kunt niet...
U wilt toch niet de boot van een vreemdeling stelen?
Absoluut niet, Miss Heywood. We gaan hem alleen lenen.
Wees niet zo’n stijve hark, Charlotte. - Ik ben geen stijve hark.
Als u zich zorgen maakt wat Sidney zal denken, niet doen.
Hij is in Londen. Hij hoeft het nooit te weten te komen.
Dames.
Wat een prachtige dag voor een wande...
Voor een wande...
Tom zal dolgelukkig zijn om je te zien.
Hij wachtte zo ongeduldig op je terugkomst.
Ik vermoed dat je de reden van zijn zorgen beter begrijpt dan ik.
Hij vroeg of ik wilde helpen bij de zeilwedstrijd. Meer niet.
Waar is hij? Is hij thuis? - Ik heb geen idee waar hij is.
En hoe gaat het met jullie gast? - Charlotte? Ze bezoekt Miss Lambe.
Ze hebben een hechte vriendschap gekregen.
Dan houdt ze zich aan haar woord.
Ik wil nu even bij Georgiana langsgaan. Misschien is Miss Heywood nog bij haar?
Ik zou willen dat we voor eeuwig konden doorvaren.
Volg de rivier naar de zee en ga daarna door.
Niemand kan ons dan gescheiden houden.
Er is een manier om altijd bij elkaar te zijn.
Niet weer, Otis.
Georgiana Lambe, ik kan niet nog een dag zonder jou aan mijn zijde leven.
Ik wil je vragen om mij de eer te gunnen mijn vrouw te worden.
Ik zweer als jij me deze laatste keer afwijst...
ik gedwongen ben mijzelf over boord te werpen.
Ik kan niet trouwen zonder Sidney's goedkeuring. Dat weet je.
Als ik mijn leven zelf kon bepalen, hoe anders zou mijn antwoord dan zijn.
Niemand kan zeggen dat ik niet een man van mijn woord ben.
Otis.
Mr Molyneux?
Jij dwaas.
Wees eerlijk, dokter.
Is er een kans dat hij blijft leven? Of moeten we accepteren wat gaat komen?
Lieve fräulein...
ik heb zelden gehoord van een geval waarbij een zonnesteek fataal was.
Een zonnesteek?
Ja, om zo te zeggen, Keulen en Aken zijn niet op één nacht gebouwd.
De volgende keer dat u oefeningen doet, stel ik voor dat...
De volgende keer?
We hebben nu toch zeker wel bewezen dat zulke oefeningen...
een schadelijk effect heeft op mijn broer.
Het spijt me, maar ik kan nooit meer toestaan dat u hem zo laat bewegen.
Vanaf nu, Arthur, mag je alleen nog maar bewegen wanneer dat noodzakelijk is.
Prima, zuster.
Als het je gerust stelt zal ik me voortaan dwingen...
tot een zittende levenswijze.
Jij arme ziel, ik denk dat dat het beste is.
"Spreek met mij, ik zal voor haar antwoorden."
"Stralende, prachtige en niet te evenaren schoonheid...
ik bid u, zeg me of u de dame des huizes bent".
Echt, meisjes.
Jullie zouden kunnen proberen er wat gevoel in te leggen.
Het is tenslotte poëzie.
Mr Parker. Ik had er geen idee van dat u terug in Sanditon was.
Het spijt me u te storen, ik ben hier om Georgiana te zien.
Helaas, zij is er niet.
Zij en Miss Heywood zijn bij de picknick van uw broer en Mrs Parker.
U moet zich vergissen. Ik was zojuist bij Mrs Parker.
Er was geen spoor van een picknick, noch van Georgiana.
Maar, zij zei... - Zij zei wat, Mrs Griffiths?
Al veel te lang hebben jullie twee hier rondgehangen...
in de vage hoop op een toekomstige erfenis.
Dat gaat niet zo langer.
Je kansen op Miss Lambe zijn voor je verkeken, Edward...
maar er is nog genoeg laaghangend fruit te vinden als je weet waar te zoeken.
Heeft u een lijst opgesteld?
In aflopende volgorde van geschiktheid.
Met natuurlijk als belangrijkste eis rijkdom, direct gevolgd door een titel.
En wat te denken van schoonheid en charme?
Wees niet zo arrogant.
Er is een heer in Norfolk met de naam Marston, die 80,000 heeft...
en zes dochters.
De oudste is getrouwd.
Hij heeft tevergeefs geprobeerd iemand voor de tweede te vinden.
Ik begrijp dat niet, haar scheelzien is nauwelijks van opzij te zien.
Echt, tante. - Hij heeft nog vier andere dochters.
Ik kan niet geloven dat er niet één is die je leuk vindt.
Ik regel een bezoek.
Dat is heel aardig van u, tante... - En voor jou...
als je die frons op je gezicht even kan laten verdwijnen...
zie ik niet waarom we geen echtgenoot voor je zouden vinden.
Reken daar niet op...
gezien hoe bedreven Esther is om aanbidders te ontmoedigen.
Zelfs Babington zal spoedig genoeg opgeven.
Lord Babington? - Ja, hij is smoorverliefd.
Esther.
Ik neem aan dat jij de vlam van zijn hartstocht hebt aangewakkerd.
Absoluut niet. Ik heb hem genegeerd.
Jij dwaas, ondankbaar kind.
Hij zou een betere kandidaat zijn...
als hij wat ouder en in slechte gezondheid zou zijn.
Hij is de perfecte echtgenoot. - Misschien voor iemand anders.
En waarom jij niet? Wat is het wat je wilt?
Zou het zo kunnen zijn dat niemand zich met Edward kan meten?
Dat is een terechte vraag, dat verzeker ik u.
Ik heb zelden twee mensen ontmoet die zo intiem zijn.
Als het mocht, vermoed ik dat jullie zouden trouwen.
Wat praat je nu een onzin.
Je gezelschap is aangenamer wanneer je alleen lacht en niets zegt.
Waarom speel je niet wat voor ons?
Otis is min of meer grootgebracht op het water.
Hij is gedeeltelijk mens en gedeeltelijk dolfijn.
Was uw vader een zeeman?
Nee, maar wel de man die me mijn vrijheid gaf.
Uw vrijheid?
Ik ben geboren in Afrika.
Weggenomen bij mijn moeder en als kind verkocht.
De voorzienigheid plaatste mij op het pad van een heer.
Hij gaf me vrijheid en scholing.
Nu wijd ik mijn dagen aan het vechten voor de vrijheid van anderen.
Otis behoort bij de 'Sons Of Africa'.
Zij zijn toegewijd om slavernij voorgoed te laten eindigen.
Maar slavernij is toch verleden tijd? - Ik wou dat het zo was.
Er zijn duizenden die nog steeds in slavernij leven.
De erfenis ervan zie je nog steeds rondom ons.
Hoe bedoelt u dat? - Het is de suiker in uw thee.
Het is het katoen in uw kleding.
Het is in de grote huizen van de edelen in dit land...
gebouwd met geld, verkregen door de arbeid van mijn broeders en zusters.
U zou uw vriend Parker over zijn tijd in Antigua moeten vragen.
Hij was bereid om de ogen te sluiten toen er geld te verdienen viel.
Verdomme. Waar zijn ze?
Je kunt nu nog niet weggaan. Het is nog te vroeg.
Je bent hier nog maar net. - Ik zal spoedig terugkomen.
Er is niets op deze wereld dat ons gescheiden kan houden.
Ik zal je naar de koets brengen.
We kunnen het niet riskeren samen te worden gezien.
Ik ken een weg achterom.
Dat geeft veel minder kans dat we worden ontdekt.
Vergeef me, Miss Heywood. Ik was onbeleefd tijdens onze ontmoeting.
Ik was ook niet zo aardig tegen u.
Ik moet het vragen, ik zie niet welke bezwaren Sidney tegen u heeft?
Is het niet overduidelijk? Kijk naar hem.
Dit stuk moet in allegretto worden gespeeld.
Ik heb hulp nodig voor het omslaan van de bladzijden.
Esther, zou u zo vriendelijk willen zijn?
Je hebt haar gehoord. Opschieten jij.
Houd je van Italiaanse liederen, Esther? - Helemaal niet.
Misschien zoek je het dichter bij huis?
Ik vind dat stilte erg ondergewaardeerd is.
Als ik een aria zou zijn dan was mijn tempo semplice.
Maar voor jou, ik denk zeker deze avond, zou je agitato zijn.
Je verwart opwinding met saaiheid.
En Edward?
Welk tempo zouden we hem geven?
Ik zie niet de zin van dit spelletje. - Wat dacht je van lusingando.
Forza.
Appassionato.
Esther, wat is er?
Deze onsmakelijke muziek is ondraaglijk.
Maakt u zich niet druk. Ik zorg wel voor haar.
De koets naar Londen staat klaar.
Mrs Griffiths zal nooit weten dat u hier was.
Wat zou zij zeggen als zij het wist?
Ik denk dat ze zou ontploffen.
Is dat zo, Miss Lambe?
Dit losbandig gedrag moet eindigen.
Ik zal dominee Hankins vragen om voor uw zielenheil te bidden.
Hij kan zoveel bidden als hij wil. Ik denk niet dat we dezelfde God hebben.
Weet u, Georgiana, dat is precies de reden...
waarom ik u opsloot in de kerker van Mrs Griffith.
Nou dat is angstwekkend.
Het houdt u weg van onheil terwijl ik, Sydney Parker...
flaneer in Londen met mijn belangrijke, ijdele vrienden.
Hou op.
Nee, ga door. Ik ben nieuwsgierig om te horen wat ik daarna zeg.
Mr Molyneux.
U bent de laatste persoon die ik in Sanditon zou verwachten.
Vergeef me, meneer.
Ik zou u mijn bezoek hebben gemeld maar ik wist niet of ik welkom was.
Daar kunt u absoluut zeker van zijn.
Mijn standpunt is niet veranderd en dat gebeurt ook niet.
Mrs Griffiths, het is Miss Lambe niet toegestaan deze man nog eens te zien.
Prima, Mr Parker.
Zie ik u binnen een straal van een kilometer bij mijn beschermelinge...
dan kan ik niet verantwoordelijk worden gehouden voor mijn daden. Duidelijk?
Volkomen.
Mrs Griffiths, wilt u Miss Lambe meenemen naar haar verblijf.
Nu, ga, opschieten.
Kom. Kom mee.
Wacht. U kunt ze tenminste een behoorlijk afscheid toestaan.
Dank u, Miss Heywood, dit zijn niet uw zaken.
Otis. - Miss Lambe.
We willen onszelf toch niet te kijk zetten? Kom mee.
Hadden wij niet afgesproken dat u op Georgiana zou letten?
Haar uit de problemen zou houden.
Ik had moeten weten dat u niet te vertrouwen was.
En ik had moeten weten dat u niets om haar geluk geeft.
Ik vraag u niet te oordelen over een situatie die u niet begrijpt.
Ik begrijp het heel goed.
Natuurlijk, zelfs nadat u Georgiana pas een paar weken kent...
en hem net een paar uur.
Dat was genoeg tijd om vast te stellen dat Mr Molyneux 'n respectabele heer is.
Het is voor u onmogelijk om onderscheid te maken...
tussen de waarheid en uw eigen mening. - De waarheid?
U durft te spreken over de waarheid, Mr Parker?
U bent zo verblind door vooroordelen...
dat u iemand om zijn huidskleur veroordeelt.
Wat kan ik verwachten van een man wiens fortuin door slavenhandel besmet is?
Dat is genoeg.
Ik hoef mijzelf niet voor u te verantwoorden.
Mr Stringer.
Wees zo vriendelijk om Miss Heywood naar Trafalgar House te brengen.
Natuurlijk.
Dank u, maar ik ben niet in de stemming om naar huis te gaan.
Ik denk dat ik een wandeling ga maken.
Een van je bedienden moet de deur niet hebben afgesloten.
Het is aardig van Edward om je in de morgen te helpen met aankleden.
Ik vraag me af of hij ook helpt aan het einde van de dag met uitkleden?
Je kunt je eigen korset niet rijgen. Er was geen bediende beschikbaar.
Mannen kunnen zo listig zijn in hun overreding, nietwaar?
Je ertegen verzetten is nog moeilijker als je in hetzelfde huis woont.
Bij mij was het een oom.
Je suggereert toch niet dat ik slachtoffer ben...
van een onnatuurlijke verhouding? - Hij is je broer.
Wat is onnatuurlijker dan dat? - Stiefbroer.
Wij zijn geen bloedverwant. Hadden we niet dezelfde naam, dan zouden we...
Dan zouden jullie wat?
Nee, dat kan niet waar zijn. Je bent toch niet verliefd op hem?
Dat is het meest belachelijke dat ik ooit heb gehoord.
Natuurlijk ben je het. Nu ik erover nadenk is het overduidelijk.
Mijn arme, lieve Esther. Ik heb medelijden met je.
Ik hoef je medelijden niet. - Jawel.
Ik ken Sir Edward Denham goed genoeg om te weten hoe dit afloopt.
Denk niet dat je mijn broer ook maar enigszins kent.
Mag ik je een advies geven? Luister naar onze tante.
Vind voor jezelf, zolang het nog kan, een rijke echtgenoot.
Want die gelukkige toekomst jij je voor jullie voorstelt, is onmogelijk.
Maar in je hart wist je dat al.
Vergeef me, Mr Stringer. Ik vrees dat ik geen leuk gezelschap ben.
Integendeel, mejuffrouw.
Na de dag die ik had is een wandeling in kameraadschappelijke stilte...
precies wat ik nodig had.
Ik schaam me diep om zo driftig te worden.
U had er vast een goede reden voor.
Oh, die had ik zeker. Die had ik inderdaad.
Bepaalde mensen zijn van nature onaangenaam.
Je kunt proberen jezelf van het tegendeel te overtuigen...
maar hoe meer je dat probeert, hoe meer je ontdekt hoe onaangenaam ze zijn.
Mijn hemel, mejuffrouw, u neemt geen blad voor de mond.
Misschien moet ik dat ook niet doen.
Misschien is het beter alleen te glimlachen en niets te zeggen.
Is dan niet wat jonge dames verondersteld worden te doen?
Doe dat alstublieft niet. Ik zou niet willen dat u veranderde.
Voor geen goud.
Dank u, Mr Stringer.
Ik wou dat alle mannen zoals u waren.
Ik zou graag willen weten wat er aan de hand is?
Ik heb er genoeg van.
Gelukkig maar dat het zal allemaal spoedig voorbij is.
Hoe?
Ik zie niet hoe we ooit van Clara afkomen...
en er is een kans dat onze tante nog 20 jaar leeft.
Wat doen we in de tussentijd? Hoe lang gaan we nog door met dit saaie leven?
Welke keuze hebben we? - We zouden kunnen wegvluchten.
Jij zei het zelf. Naar de Dardanellen.
Venetië, alles wat je beloofde.
Waarom wachten?
Mocht je het zijn vergeten, we zijn straatarm.
Wij kunnen ons zelfs geen eenvoudig appartement veroorloven.
Wat als Clara dan haar voordeel benut? - Wat dan nog? Het is maar geld.
Maar geld. - We hebben elkaar. Is dat niet genoeg?
Er is niemand in mijn leven van wie ik zoveel hou als van jou.
Voel jij niet hetzelfde?
Natuurlijk.
Maar ik zie geen voordeel in wegvluchten.
Dat geld is ons geboorterecht. We moeten praktisch zijn, Esther.
Je hebt gelijk. Wie weet hoe lang onze tante nog leeft?
Vroeg of laat moet ik een echtgenote vinden en jij een echtgenoot.
Wat voor toekomst kunnen we anders verwachten?
Ja.
Inderdaad, broer. Ik vergat mijzelf voor een moment.
Geeft niet.
Nee, onmogelijk. Duidelijk vergat je de zeilwedstrijd uit te leggen...
en we de populairste badplaats aan de zuidkust worden.
Heb je Dr Fuchs wel genoemd? - Ik sprak met drie banken.
Geen van hen is bereid je krediet uit te breiden.
Wat stel je nu dan voor dat ik doe, Sidney?
Wat moet ik nu precies doen?
Probeer te leven binnen je middelen. Dat zou kunnen helpen.
Het spijt me...
maar ik heb alles gedaan wat je mij vroeg, Tom.
Ik ben niet je engelbewaarder. Ik erken zonder meer mijn eigen fouten.
Maar ik kan de jouwe niet er ook nog erbij hebben.
Mr Parker. - Miss Heywood.
Zie je wel?
Zei ik je niet dat Sidney spoedig terug zou zijn.
Zoals altijd had je gelijk. - En? Was het nieuws waarop je hoopte?
Zelfs beter. Sidney, heeft wonderen verricht.
In feite, lieverd, heb ik...
iets kleins voor je gekocht om het te vieren.
Dat was niet nodig geweest.
Het is erg mooi. - Zie het maar als een belofte.
Een belofte van wat? - Van de dingen die gaan komen, lieverd.
Van dingen die gaan komen.
Het lukte me om langs Mrs Griffiths te glippen.
Ik koester niet langer enige illusie.
Sidney Parker is zelfingenomen, vooringenomen en wreed.
Als hij zich als doel heeft gesteld jou en Otis gescheiden te houden...
dan zal ik het de mijne maken om hem te trotseren.
Mr Wilcock.
Aan: Otis Molyneux. Londen.
Vertaling: SubTiel & Zn