Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Çok ani oldu.
İyi hissetmiyorsa bizi aramalıydı.
Kesin meşgul olduğunuzu düşündüğü için bir şey dememiştir.
Büyükannem hep öyleydi. Biliyorsunuz, değil mi?
Daisy…
Bu konuda…
…beni mi suçluyorsun?
Hayır. Sadece…
Büyükannem seni daha sık görmek istemiş olmalı.
Seninle daha çok vakit geçirmek istemiştir.
Çünkü…
…büyükannem…
…seni çok severdi anne.
O…
…yaşı küçükken kendi annesini kaybetmişti.
Mektuplar mı?
Büyükannen o mektupları ölen büyük büyükannenden aldı.
Ölen birinden mektup mu?
Bebek'ten, öldükten sonra bile büyükannen ondan mektup alsın diye
her doğum gününde ona mektup yazmasını istemişti.
Bebek mi? Mektup yazabilen bebekler mi var?
Uzun zaman önce bir adam kör eşi için bir daktilo yaptı.
Makineye Otomatik Anı Bebeği adını verdi.
Sonra insanlar kâtip olarak çalışan kadınlara "Bebek" demeye başladı.
Kâtip mi? İnsanlar için mektup mu yazıyor?
Evet.
Eskiden birçok insan okuma yazma bilmezdi.
Sonra insanlar yazmayı öğrendi ve telefonlar yaygınlaştı.
Artık daha az insan mektup yolluyor.
Hatta günümüzde o iş silinip gitmiştir.
O zamanlar insanlar özel veya zor bir şey yazmak istediklerinde
Bebek'ten isterlerdi.
Büyükannen bu mektuplara cidden büyük değer verirdi.
Anlıyorum.
Artık geri dönmeliyiz. Hastalarımız bekliyor.
Evet…
Sen de geliyorsun Daisy.
Ben burada biraz daha kalacağım.
Cenazeden sonra herkes gidince
büyükannem yalnız kalmaz mı?
Daisy…
Niye gitmiyorsun anne?
İşini hep ailenin önüne koyuyorsun.
Bu doğru değil…
Büyükanneni seviyorum!
Seni de! Hem de çok!
Gel. Seni istasyona göndereyim.
Daisy, işten sonra geleceğiz.
Büyükanne…
Anneme yine kabaca bir şey söyledim.
Hâlbuki annemin çok zor bir işi olduğunu biliyorum.
"Ann, sekizinci yaş günün kutlu olsun."
Üzücü şeyler yaşanıyor olabilir
ve şu an bunalmış hissediyor olabilirsin.
Ama umudunu yitirme.
Üzülebilir, ağlamak isteyebilirsin
ama şunu unutma:
Annen seni çok seviyor.
Ann, onuncu yaş günün kutlu olsun.
Oldukça büyümüş olmalısın.
Ama eminim ki okumayı ve dans etmeyi hâlâ seviyorsundur.
Bulmacalarla, böceklerle ilgilendiğin yaşları geçtin mi?
18. yaş günün kutlu olsun.
Artık koca kadın oldun.
Âşık mısın?
Sana aşk tavsiyesi veremem
ama eminim seçtiğin kişi muhteşem bir insandır.
Doğum günün kutlu olsun Ann.
20. yaşına bastın. Bu muhteşem bir şey.
Ama unutma. Kimi zaman yetişkinler de sızlanabilir.
Moralin bozuk olduğunda yanında olduğumu unutma.
Ann.
Seni hep, her daim izliyor olacağım.
Ann.
Her doğum gününde
böyle bir mektup mu almış?
Büyük büyükannem
büyükkannem için çok endişelenmiş olmalı.
Bir gazete küpürü mü?
Kim bu?
O mektuplar
zamanında çok ünlü olan bir Bebek tarafından yazılmıştı.
Bir keresinde bir prenses için aşk mektubu yazmıştı.
Ünlü bir şarkıcı için de bir opera sözü yazmıştı.
Hatta ünlü bir tiyatro oyununun senaryosunu bile yazmıştı.
Leiden'de bir posta şirketine çalışıyordu
ama 18 yaşına gelince işi bırakmıştı.
Daha sonra da ondan haber alınmadı.
O Bebeğin adı…
VIOLET EVERGARDEN
Onu kuzey cephesinden aldım.
Adı yok.
Hadi. Merhaba de.
Bir çocuğa böyle davranamazsın!
Gil, o çocuk falan değil.
O bir silah.
Sadece bir savaş aracı.
O zaman sana bir isim verebilir miyim?
Violet.
Bence büyüdükçe ismini seveceksin.
Kimselere alet olma,
ismiyle uyumlu biri ol.
Violet Evergarden.
Öne çık.
Bu yılın deniz methiyesinin yazarı
şimdi bu yılın methiyesini denizin tanrıçası
Bayan Ilma Felice'ye sunacak.
Deniz methiyesi çok güzeldi.
Violet.
Doğru. Çok uğraşmış olmalısın.
Violet.
Evet.
Normal bir mektuptan farklıydı.
Deniz sonsuzdur.
Birçok canlıya ev sahipliği yapar.
Bereketli ve güzeldir.
Ama başarısı, unvanı veya kişiliği yoktur.
Bu yüzden onu methetmek zordu.
Şey… E…
Pekâlâ! Sonraki yıl ben yazacağım!
Methiye yazımı için seçilmediysen denize methiye yazamazsın ki.
Bundan sonra mükemmel mektuplar yazıp
beni seçmelerini sağlayacağım. Olmaz mı Violet?
Olur. Umarım seni seçerler.
O işi bana bırak.
Tamam.
Violet Evergarden.
Belediye Başkanı. Saygıdeğer eşi.
Violet, seni Leiden'in Belediye Başkanı ve onun eşiyle tanıştırayım.
Tanıştığımıza memnun oldum.
İsteğinizi karşılamak için her yere gitmeye hazırım.
Otomatik Anı Bebeği
Violet Garden hizmetinizdedir.
Çok güzelsin. Gerçekten de bebek gibisin.
Evet…
Hakkında çok şey duydum.
Denize Şükran Günü Festivali'nde methiye yazman için
seni öneren kişi benim.
O kamuya açık aşk mektuplarını yazdıktan sonra
Flugel Krallığı Kralı Damian için yazdığın yemin…
Çok güzellerdi.
Tıpkı senin gibi.
Taç giydirme töreni için o yemini yazdığımda
yaptığım tek şey Kralın planlarını ve hayallerini söze dökmekti.
Beni güzel olarak tanımlamış olsanız da
yazdığım sözlerle benim aramda bir bağlantı yok.
Yanlış anlamayın.
Violet, bir diğer deyişle…
Diğer bir deyişle… Sana iltifatta bulunmuştum.
Şu an bir Bebek'sin ama ondan önce
Leidenschaftlich'ı kurtaran bir askerdin.
Leidenschaftlich'ı kurtaran ben değilim.
Savaşan sayısız asker kurtardı.
Ama o savaş birçok insanın canına da mal oldu.
Ben de birçok can aldım.
O yüzden…
…övülmeyi hak eden bir kişi değilim.
Bir şey mi yesek?
Yakisoba istiyorum.
Bir kez olsun başka bir şey dene.
Pekâlâ.
Violet.
Erica.
Epey zaman oldu.
Hey, iyi gördüm seni!
Evet. Başkanım, uzun zaman oldu.
Piyes yazarı asistanlığına alıştın mı?
Violet'in kâtiplik yaptığı yazarın yardımcısıydın, değil mi?
Evet.
Bir piyesini izledikten sonra Erica ile onu ben tanıştırdım.
Beni çırağı yapmasını istedim.
Bütün gün bir şeyler yazıp duruyor.
Onun hızına yetişmek zor
ama çok şey öğreniyorum.
Yakisoba ister misin?
Hey! Benedict, iki çift laf ediyoruz şurada!
Benimle öyle konuşma! Çok kabasın.
Hey. Hâlâ festivalde bizimle gezmek istiyor musun?
Üzgünüm. Davetiniz için teşekkürler
ama önümüzdeki ay oynayacağımız piyesin provası var.
Senaryoyu sen mi yazdın?
Evet.
Toplum merkezinde oynayacağımız küçük bir oyun olacak.
Ama davetlisiniz.
Vay canına!
Şimdi gideyim ben.
Sonra görüşürüz.
Pekâlâ.
Bir şeyi çok isteyince gerçekten de oluyor, değil mi?
Bazı şeyler çok istesen de olmuyor.
Onları ne yapacağız?
Müsaadenizle.
Yapacak çok işim var.
Bugün izin yapabilirsin.
Festival var!
Yok. İzin yapmak yarattığım iş takvimini berbat eder.
İşe döneyim ben.
Binbaşı…
Binbaşı?
Kurtar kendini.
Bırak beni. Kaçmalısın.
Ölmenize izin vermem!
Kes!
Kes artık!
Yaşa.
Violet.
Yaşa.
Özgür ol.
Bütün kalbimle…
…seni seviyorum.
Sevgili Binbaşı Gilbert,
bugün de sizinle bir anım aklıma geldi.
Nereye bakarsam bakayım, ne yaparsam yapayım,
anılarım sizinle bağlantılı.
Zaman geçtikçe ve geçmişimiz ardımızda kaldıkça
birlikte geçirdiğimiz zamanın anıları yine de canlanıyor.
Beni yanınızda tuttunuz.
Ben hiçbir şeyken yapamaz durumdayken bana yaşamayı öğrettiniz.
Bana ilk kez…
…"Seni seviyorum."
sözlerini verdiniz.
Bu yüzden size tekrar böyle yazmaktan kendimi alıkoyamıyorum.
Umarım bu mektup bir gün size ulaşır.
Ve umarım dileklerim gerçekleşir.
Para üstü üç corse olacak.
Çok teşekkürler.
1,2 Leib ağırlığında. 11 corse lütfen.
Merhaba. CH Posta Şirketi.
İsteğinizi karşılamak için her yere gitmeye hazırım.
Otomatik Anı Bebeği Iris Cannary hizmetinizdedir.
Evet. Kendisi burada…
Beklediğiniz için teşekkürler. İstediğiniz Bebek
önümüzdeki üç ay boyunca tamamen dolu.
Ben yardımcı olayım.
Peki, anlıyorum.
Anlıyorum.
Üç ay sonrasına sizin için randevu oluşturacağım.
Evet, doğru.
Hoşça kalın.
Iris.
Müşterilere böyle davranma.
Telefondan davranışımı göremezler ki.
Hislerin sesinden anlaşılıyor.
Anladım.
Senin de çok rezervasyonun var, değil mi?
Senin kadar yok Cattleya…
Bu hızla gidersem burada üçüncülüğü asla geçemem.
Çok çalışman sayesinde.
Başkanım. İyi akşamlar.
Yoğun bir haftaydı, değil mi? Umarım hafta sonu iyi dinlenirsiniz.
Bu hafta sonu iş gezisine gideceğim.
Gardarik ile ticaret anlaşmasının gözden geçirilme zirvesi var.
Doğru ya…
Ben belediye başkanının eşinin partisine katılacağım.
Yeni müşteriler arayacağım.
Hepiniz çok çalışıyorsunuz.
Son zamanlarda tenise başladım.
Benimle oynayacak birini arıyordum.
Krizden anlamaz mısın sen?
Hazır işimiz var, sıkı çalışmalıyız.
İnsanlar şu korkunç aygıttan dolayı bir gün mektup göndermeyi bırakacak.
Yakında o radyo kulesini bitirecekler.
Bitirdiklerinde herkesin telefonu olacak.
Haklısın.
Birçok şey değişecek.
Posta şirketimiz de yavaş yavaş değişecek.
Bir gün Bebeklerin işi
demode,
köhne bir şey olarak görülecek ve kaybolacaklar.
Tam da bu yüzden hâlâ işimiz varken çalışmalıyız!
Violet, sen de partiye gidecek misin?
Hayır… Ben…
Bana rakibimi partiye getirtme bak!
Evet. Bunu ona yapmanı istemem.
Benim de dışarıda kendi planlarım var.
Pekâlâ!
O da neydi? Isınmaya devam et!
Bir kızla oynuyor olsam öyle yapardım
ama seninle oynuyorum.
Herkes çok meşgul.
Violet bile davetimi reddetti.
Bence nihayet dışarı çıkıyor olması hoş.
Ama onunla vakit geçirmek güzel.
Kızlardan ilgi almamı sağlıyor.
Teslimatlarda insanlar soruyor:
"CH Posta Şirketi'nden misin?
Violet diye bir Bebek oradaymış. Beni onunla tanıştırır mısın?"
Violet'i kirli emellerine alet etme!
Ama…
Acaba nereye gitti?
Çok aşırı korumacısın.
Yüzbaşı.
Demek annem için
her ay çiçek bırakan sendin.
Yarın, ölümünün yıl dönümünde gelmeliydim
ama diğer akrabalarınız gelebilirdi.
Sizi rahatsız mı ettim?
Hayır.
Ama bu kadar yolu gelmene gerek yoktu.
Bugün izinlisin.
İzinli olduğum için gelebildim zaten.
Bunu onun adına mı yapıyorsun?
Bunu Binbaşı adına yapmıyorum.
Buraya kendi hür irademle geldim.
Savaş biteli kaç yıl oldu?
Anlıyorsun değil mi? O…
Gilbert'ı unut.
Onu unutamam.
Yaşadığım müddetçe…
…onu unutamayacağım.
Hey!
Violet…
Hayır. Biz Violet değiliz.
Burada Violet diye biri yok.
Anlıyorum. Birine benzetmiş olmalıyım.
Onu asla tekrar görmeyecek olsam bile…
"Onu unutamam."
Kurdelem…
Merhaba. CH Posta…
Bir Bebek ile konuşabilir miyim?
Ben bir Bebeğim.
Gerçekten mi? Tam sizlik bir işim var.
Benim evime gelir misiniz?
Şirketimiz bugün kapalı.
Gerçekten mi?
Anlıyorum.
Pardon. Sesinizden anladığım kadarıyla oldukça gençsiniz.
Yaşın mektup yazmakla ne ilgisi var?
Bebekler nereye istersek oraya gitmiyor mu?
Yalan mıydı o?
Hayır. Yalan değil.
O zaman gel işte!
Kim o?
Ben CH Posta Şirketi'nin Bebeğiyim.
Gelin içeri!
Müsaadenizle.
Tanıştığımıza memnun oldum.
İsteğinizi karşılamak için her yere gitmeye hazırım.
Otomatik Anı Bebeği
Violet Evergarden hizmetinizdedir.
Gerçekten de geldin.
İsteğiniz üzerine geldim.
Çok gençsin. Yapabileceğine emin misin?
Elimden geleni yaparım.
Yuris!
Abi! Buradayız!
Geliyoruz!
Bir saniye!
Saklan! Çabuk!
Çabuk ol!
Abi!
Yuris, az önce burada biri mi vardı?
Hayır.
Sahi mi? Birinin sesini duydum sanki.
Nasılsın?
Her gün aynı şeyi sormayı kes artık.
İyi misin?
İyi olsam burada olmazdım herhâlde.
Pardon.
Abi!
Sana hikâye kitabımı okuyacağım!
Ben hikâye kitabı sevmem. Salakça bir şey.
Abin iyi hissetmiyor.
İyi hissetmemekten öte.
Üç ameliyat geçirdim ve koca yıl hastanede yattım.
Yuris. Bu arada Lucas seni ziyaret etmek istediğini söyledi.
Seni görmek istiyormuş.
İstemiyorum.
Niye? İkiniz çok yakındınız…
İstemiyorum dedim!
Bu ne?
Çok eski…
Dokunma ona! Aptal!
O yan odadaki birini
ziyarete gelmiş birine ait.
Bir süreliğine emanet bıraktı.
Şimdi uyuyacağım!
Kusura bakma.
Biz yürüyüşe çıkalım.
İyi fikir. Sen de uykunu al.
Biz sonra geliriz.
Pardon.
Artık çıkabilir miyim?
Lütfen niye gizlenmem gerektiğini açıklar mısın?
Genç efendi…
Bana Yuris diyebilirsin.
Pekâlâ Yuris.
Annemin, babamın ve kardeşimin bilmesini istemediğim
bir şey yazmak istiyorum.
Mektup mu?
Evet. Üçüne de birer mektup yazmak istiyorum.
Ben öldükten sonra okumalarını istiyorum.
Yazdıktan bir süre sonra onları elinde tutmanı istiyorum.
Hemen gönderme.
Peki.
Beni anladın mı? Böyle bir şeyi yapabilir misin?
Sorun değil.
Geçmişte benzer bir talebi yerine getirmiştim.
Senden biraz daha küçük bir kız vardı.
Annesi ona mektuplar yazmıştı.
Ölümünden 50 yıl sonra bile
doğum günlerinde annesinden mektup alabilmesi içindi.
50 yıl mı? 50 mektup mu vardı yani?
Evet.
Hâlâ daha her yıl o mektuplardan birini alıyor.
Maalesef o kadar çok mektuba param yetmez.
Tüm param o kutuda. Yettiği kadarıyla yaz.
Kaç tane yazabilirsin?
Üç mektup olacaksa mektup başında 20 karakter yazabilirim.
Sadece 20 karakter mi?
"Sevgili anne, kendine iyi bak. Yuris."
Bu çok kısa! O kadarını ben bile yazarım!
Annemin, babamın ve kardeşimin
okuduktan sonra mutlu olacağı mektuplar yazmak istiyorum!
Yuris. Bu normal fiyattı.
Şirketimin çocuklar için özel indirimi var.
O yüzden kutundaki paran
istediğin kadar mektup yazmama yeter.
Gerçekten mi?
Gerçekten.
Uyduruyorsun!
Uydurmadım.
Bu özel hüküm
acil durumlarda görevimizi yapabilelim diye getirildi.
Bu acil durum hükmümüz.
Tam anlamadım.
Ama kulağa hoş geliyor!
İyi yani!
Tamam… İşe koyulalım!
Elin…
Savaşta kaybettim.
Birkaç yıl önce ben de hastanedeydim.
O elle mektup yazabiliyor musun?
Bu yapay eli kullanmayı öğrenmek
vaktimi aldı ama artık gayet iyi kullanabiliyorum.
Böyle jestler bile yapabiliyorum.
Komiksin biraz.
İnsanlar hep şöyle diyor:
"Nasılsın? İyi misin? Yat, uyu."
Annemden, babamdan ve hemşirelerden o açıdan farklısın.
Neyim farklı?
İnsanlar hep benim için endişeli, bana acıyor,
aşırı korumacılar.
Bundan bıktım artık.
Anlaşıldı.
Duygularımdan o üç unsuru elemeye çalışacağım.
Gerçekten komiksin.
Pekâlâ. Şey…
Bana bir mektup yaz.
Birini babama yaz.
Babana mı?
Evet. Babam savaşa gitti.
Leidenschaftlich adındaki bir ülkeye.
Yakında döneceğim dedi ama henüz dönmedi.
Ona benim, kardeşimin ve annemin güvende olduğunu söylemek istiyorum.
Bana bir mektup yazar mısın?
Violet'i akşam yemeğine davet edelim.
Tamam. Şu yere gidelim.
Violet buraya ilk geldiğinde gittiğimiz şu restorana.
Bu o.
Yüzbaşı Dietfried.
Yarbay Hodgins…
Hayır, size Başkan demeliyim.
Savaş biteli yıllar oluyor,
bunu hep unutuyorum.
Ne istiyorsun?
Şey…
Violet!
Yüzbaşı…
Edepsizliğim için özür dilerim.
Yok. Önemli değil.
Al.
Bu benim…
Bunu iade etmeye mi geldiniz?
Düşürdüğünü fark ettim.
Yani Violet'in gittiği yer…
Binbaşı'nın annesinin yattığı mezarlığa gittim.
Yüzbaşı. Teşekkürler.
Pekâlâ öyleyse.
Eşyalarımızı bırakıp yemeğe gidelim!
İyi fikir.
Violet, bizimle gelsene.
Olur.
Hey!
Ailem, teknemizi elden çıkarmaya karar verdi.
Tekne mi?
Evet.
Çocukken o tekneye çok binerdi.
O teknede kardeşimin kitapları ve eskiden oynadığı oyuncakları var.
İstediğin bir şey varsa…
Onları alabilir miyim?
Hurda sayılırlar ama.
Ben gidiyorum! O tekne neredeyse oraya gidiyorum!
Her ay onun mezarını ziyaret ettiğini bilmiyordum.
Sana söylemeli miydim?
Hayır…
Buna gerek yok.
Boş zamanında ne istersen yapabilirsin.
Tekneye gidiyor musun?
Gideceğim zaman söylerim.
Söylemene gerek yok dedim ya!
Violet.
Seninle geleyim mi?
Gerek yok. İçinde bana karşı bulunan endişe, acıma
ve aşırı korumacılık hislerini yok edebilirsin.
Gerek yok, dedi.
Sus! Sesini kes ve ye!
Violet haklı.
Sürekli onun için endişelenemezsin.
Elbette endişelenirim.
O Dietfried piçi var ya…
Violet'in kalbindeki oyukla oynuyor.
Dietfried, Violet'e iyi gelebilir.
Binbaşı hakkındaki anılarını paylaşabilirler.
O, Violet'in yetimliğinden faydalanıp
onu savaşta bir araç olarak kullanmış birisi.
Bu yüzden mi Dietfried ona yaklaşmamalı?
Artık öyle biri olmasa da mı?
Birbirlerinin yaralarını mı sarsınlar yani?
Bu kötü bir şey mi ki?
Violet'in Binbaşı'ya karşı hâlâ hisleri var.
Bir şeyler yapmazsak bu hislerin altında ezileceğinden endişe ediyorum.
Yüzbaşı, ona veremeyeceğimiz türden bir teselli verebilir.
Bir gün çocuğum olursa
umarım erkek olur.
Sinirlerim bir kızla uğraşmayı kaldıramıyor!
Bu çok sevdiği kitaplardan biriydi.
Babamızla birçok oyun da oynardı.
Bu da mı Binbaşı'ya aitti?
Hayır, o benim.
Affedersiniz.
Bu kadar resmîyete gerek yok.
Evet.
Çocukken Binbaşı'yla birlikte bu gemiyle
birçok kez denize açılmış olmalısınız.
Evet. Babamı bizi götürürdü.
Babam orduya adanmış biriydi.
Ama denize açılmayı da severdi.
Ondan bana miras kalan tek huy.
Bu ailemizin çiçeği.
Kimin umurunda ki?
Ne dedin sen?
Bize göstermek istediğin buydu, değil mi?
Senin gibi olabileceğimizi bize göstermek istedin.
Abi…
Tek seçeneğimizin bu olduğunu
bize göstermek istedin.
Abi!
Senin, babanın, Bougainvillea ailesininin tüm bireylerinin
orduya katılmaktan başka şansı yok, değil mi?
Baba, dur!
Abime vurma!
Ben yaparım!
Büyüyüp senin gibi olurum!
Çok asi olduğumdan dolayı
Gil'in babamızı dinlemekten başka çaresi yoktu.
Kendi hayatını seçememiş olması benim suçum.
Buna rağmen ona kötü davrandım.
Benim hiç kardeşim yok,
o yüzden tam anlamıyorum.
Ama bir insanın
yakın olduğu birine karşı karmaşık hisleri olmasını…
…anlayabilirim.
Başkalarının hislerini mi anlıyorsun?
Dalga geçer gibi söylemek istemedim.
Biliyorum.
Bu kitapla masa oyunu bende kalsa olur mu?
Olur.
Çıkalım artık.
İyi misin?
Teşekkürler.
Büyük bir şey kaybettik.
Sen de ben de.
Geçen gün için üzgünüm.
Onu tekrar görmeyeceğini, onu unutmanı söylediğim için.
Ben de onu unutamıyorum.
Nihayetinde o kardeşimdi.
Doğru.
Onu tekrar görebilsem birçok konuda özür dilemek,
birçok konuda onunla konuşmak isterdim.
Anladım.
Sırada kardeşimin mektubu var.
Ama ona ne yazsam merak ediyorum.
Sion henüz beş yaşında.
Doğduğu zaman neler hissettiğini
söylemek ister misin?
Olur.
Doğduğunda çok mutlu olmuştum.
Çok sıcak ve yumuşaktı. Taze ekmek gibiydi.
Ama sonra…
Ebeveynlerini senden çalıyormuş gibi mi hissettin?
Evet.
Ebeveynlerin seni değil de onu övünce kıskandın mı?
Haklısın.
Ama ne zaman seni kovalasa onu çok tatlı bulurdun.
Bunu nereden biliyorsun?
Daha önce duymuştum.
Peki. Onu yazdıktan sonra şunu ekle:
"Benim yerime hayatını dolu dolu yaşa.
Annemle babama benim yerime sen nazik ol."
"Annemle babam
benim yerime seni şımartsın."
Bana kalırsa söylediklerinde samimi değilsin.
Aslında istediğin şey annenle babanın
bizzat seni şımartması.
Her şeyi de biliyorsun.
Çok mektup yazdım.
Kelimelerin, davranışların ve hislerin hep bir içi, bir de dışı olur.
Yüzeysel olarak görünen şeylerin
her şey olmadığını anlamaya başladım.
Ama bazen gerçek hislerini söylemen gerekir
yoksa onları asla bilmezler.
Bu nasıl?
Güzel. Teşekkürler.
Bu üç mektubu koruyup kollayacağım.
Tamam.
Cennete gittiğim gün mektupları onlara verirsin.
Hastaneden postaneyi bilgilendirmelerini isterim.
Tamam.
Serçe parmak sözü verir misin?
Serçe parmak sözü mü?
Evet.
Serçe parmaklarımızı birbirine bağlayacağız.
Ve sözünü tutacağına yemin edeceksin.
Teşekkürler.
Parmağın çok soğuk.
Eldivenle bile anlaşılıyor.
Muhtemelen kış gelmeden de soğuyacağım.
Yine de…
Bence mektupların
ebeveynlerinin ve kardeşinin yüreğini ısıtacak.
Onlara mektuplarını ulaştıracağım.
Pekâlâ. Görevlerimi tamamladım.
Bekle!
Yazmak istediğim bir mektup daha var.
Lucas için mi?
Yatağın altındayken dinliyordum.
Peki.
Ona söylemek istediğin bir şey varsa hâlâ fırsatın varken söylemelisin.
Öyle mi dersin?
Evet.
Ben istediğim her şeyi soramamış, söyleyememiştim…
Kime?
Bana "Seni seviyorum." diyen kişiye.
O kişi öldü mü?
Bir yerlerde hâlâ yaşadığına inanıyorum.
O kişiye ne söylemek istemiştin?
"Seni seviyorum" sözlerinden çok az bir şey anladığımı.
Bu kadar mı yani?
Lucas demiş ki…
Beni ziyaret etmek istiyormuş.
Ama ben reddettim.
Lucas ile çocukluğumuzdan beri arkadaşız.
Hep birlikte oyun oynardık.
Ama sonra benim kollarımla bacaklarım
zayıflamaya başladı.
Beni bu hâlde görmesini istemiyorum.
Senin için bu hisleri mektuba dökeceğim.
Ücrete gelince…
Yuris!
Hemşireyi getireceğim!
Lucas'ın mektubunu sonraya bırakalım.
Üzgünüm…
Sorun değil.
Tüm kayıp mektuplar bunlar mı?
Onları Roland'dan aldım.
Göndericilerini bildiklerimizi iade ederim diye düşündüm.
Öyle mi? Başkan olduğum için sana yardım etmemi mi istiyorsun?
Günümüz gençleri mesaiyi pek sevmiyor.
Ne kadar sıkı çalışıyorum baksana. Beni Başkan Yardımcısı yapmalısın!
Önce muhasebe okuman gerek!
Başkan yardımcımızın muhasebe yapabiliyor olması gerekir.
Vay canına! Artık nasıl terfi alacağımı biliyorum!
O zaman ciddileşirim…
Bu şey değil mi…
Evet. Bu rafta yeni postaları tutuyoruz.
Bu el yazısı…
Sorun ne?
Olamaz.
Göndericinin adresi Ecarte Adası'nda.
O ada eskiden Gardarik işgali altındaydı.
Savaştan sonra bağımsız oldu.
Benimle niye görüşmek istediniz Başkan?
Geçen gün…
Sizde çalışan Bebek ile mi ilgili?
Bir şey mi dedi?
Hayır.
Endişelenme.
Tekneyi ziyaret ettikten sonra gitti. Onun için endişeleneceğini söyledi.
Gitmeden önce bana haber vereceğini söylemişti.
Onun vasisi değilsin.
Onu kontrol etmeye hakkın yok.
Seni piç! Bunu ne cüretle söylersin?
Üzgünüm. Yanlış konuştum.
Başka türlü konuşmayı bilmiyorum.
Buraya Violet'i konuşmaya gelmedim.
Bu şey değil mi…
Ona bakabilir misin?
Başkan…
Geç saatte rahatsız ettim.
Seninle bir şey konuşmalıyım.
Nedir?
Henüz onaylayamadım…
Ama belki… Yanılıyor olabilirim ama…
Konu Binbaşı mı? Onunla mı ilgili?
Evet.
Hakkında yeni bir bilgi mi edindin?
Binbaşı Gilbert hakkında yeni bir bilgi mi edindin?
Şimdi gidecek misin?
Evet. Başkası olabilir ama gideceğim.
Tamam! Buradaki işleri biz hallederiz!
Violet. Sen iyi misin?
İyi miyim?
Binbaşı'yı görebilir miyim?
Bende bir sorun yok, değil mi?
Çok yıl geçti.
Binbaşı beni tanır mı sizce?
Hey… Violet…
Onu gördüğümde ona ne diyeyim?
Neler yaptığımı mı?
Yoksa hislerimi mi söyleyeyim?
Sizce iyi açıklayabilir miyim ki?
Tuhaf mı davranıyorum?
Violet.
Bu uzun bir yolculuk olacak, tamam mı?
Yolda bir mektup yazmaya ne dersin?
Döndük Daisy.
Geciktiğimiz için üzgünüz.
Daisy?
"Bir süreliğine Leiden'e gideceğim."
Çalıştığı posta şirketi de
diğer posta şirketleri gibi devletçe kamulaştırıldı
ve binaları müze yapıldı.
Acaba işi bıraktıktan sonra nereye gitti?
Etrafa göz atmakta acele etmeyin lütfen.
Üzgünüm. Orada sizi fark etmedim.
Sorun değil.
Bir sorunuz varsa bana sorabilirsiniz.
Peki.
Aslında eskiden burada resepsiyonist olarak çalışırdım.
Gerçekten mi?
Evet.
Pardon. Bu pul nedir?
O pul…
Bu pul sadece Ecarte Adası'nda basılırdı.
Ecarte Adası…
Eskiden burada çalıştığınızı söylemiştiniz, değil mi?
Evet.
Kutsanmış deniz.
Tüm dünyayı birbirine bağlayan deniz…
Martılar dans eder üstünde…
Balıklar yüzer içinde…
Kabuklular yatar derinlerinde…
Işık verirsin…
Yaşam verirsin…
Sevgini dökersin…
Sana yakın yaşamaya devam edeceğiz.
Son bulana dek.
Günümüzde, gelecekte ve geçmişte
bedenlerimizi sana emanet ediyoruz.
Normalde bunun denize teşekkür etmek için bir ayin olması gerekiyor.
Ama artık dönmeyenleri anma gününe döndü.
Kimse dönmedi.
Adada kalan insanlar sadece
yaşlılar, kadınlar ve çocuklar.
Gidenler denizdeki savaşta öldü.
Atalarımızdan özür dilemeliyim.
Babalarımızı o Leiden askerleri öldürdü, öyle değil mi?
Ne? Evet.
Umarım Leiden'deki herkes ölür!
Az önce okudukları methiye
Leiden'deki Şükran Günü Festivali'ne adanmış bir methiye.
Violet Evergarden adındaki
ünlü bir Bebek tarafından yazılmış.
Millet! Yemek vakti geldi!
Hadi gidelim.
Hadi gidelim!
Öğretmenim! Sizi seviyorum!
Hey, hadi gidelim!
Hadi!
Binbaşı. Uzun zaman oldu.
Sizi görmediğim her gün
sizi düşündüm.
Umarım dualarım yanıt bulur,
isteğim gerçekleşir
ve sizi bir gün yeniden görebilirim.
Violet.
Burada biraz bekler misin?
Ben de geleceğim!
Gilbert sahiden buradaysa
durumu nasıldır bilmiyoruz.
-Yani… -Umurumda değil!
Sen umursamasan da…
Onu bilmiyorum.
Burada gerçek adını kullanmadığını duydum.
Burası küçük bir ada.
Etrafta dedikodu dönmesini istemez.
Bekleyeceksin, değil mi?
Bekleyeceğim.
Onu tekrar görebileceksem ne kadar gerekirse o kadar beklerim.
Buraya ilk kez geliyorsun. Etrafa bir göz atmaya ne dersin?
Anlaşıldı.
Onun kim olduğunu bilmiyorum.
Merhaba!
Merhaba.
-Kimin babasısınız? -Kimsenin babası…
-Kimsiniz o zaman? -Tuhaf birine benziyorsun.
Ben posta şirketinden geliyorum.
Öyle mi? Mektup mu teslim edeceksin?
Evet. Şey…
Şimdi aklıma geldi! Sana bir şey vereceğim!
Nasıl da korktu!
Hadi gidelim!
Ben de bir erkek çocuğuyla başa çıkamam sanırım.
Birinin ablası falan mısın?
Ben…
Postacı mısın?
Evet. Öyleyim.
Biliyordum!
Sana getirdim!
Al!
Böcek. Peygamberdevesi mi o?
Korkmadın mı?
Ön bacaklarından biri eksik.
Tıpkı Gilbert öğretmenimiz gibi!
Öğretmeninizin…
...sağ gözü…
Çok şey biliyorsun!
O öğretmeniniz, değil mi?
Evet.
Öğretmeniniz…
O iyi mi?
Evet! Sağ eli yok ama sadece sol eliyle çalabiliyor.
-Çok hızlı da koşabiliyor! -Evet! Çok hızlı koşuyor!
Değil mi?
Bana onun hakkında
daha çok şey söyler misiniz lütfen?
Öğretmeniniz hakkında?
Olur!
Öğretmenimiz çok iyi birisi!
Anlamadığımız şeyleri bize tekrar tekrar açıklıyor.
Kim o?
Gel!
Anlamadığın bir şey varsa…
Canlı çıktığın…
…hiç aklıma gelmezdi.
Gilbert…
Burada adımı Jilbert şeklinde telaffuz ettiriyorum.
Anlıyorum.
Ani ziyaretim için üzgünüm.
Nasıl öğrendiniz?
Bir çocuğa mektup yazdın, değil mi?
Teslim edilemeyen bütün mektuplar postaneye dönüyor.
Göndericiye iade etmeden önce onları son kez kontrol ediyoruz.
Mektubun şans eseri elime geçti.
Niye buradasın?
O muharebeden sonra…
…bir hastanede uyandım.
Üstümde künyem yoktu,
o yüzden manastır hastanesine gönderilmiştim.
Bir süre hastanede çalıştım.
Sonra evime dönmek yerine biraz dolandım.
Buraya bir yıl önce geldim.
Çocukların istediği mektupları yazmaya ve burada öğretmenlik yapmaya başladım.
Orduyu bilgilendirmeliydim, biliyorum ama…
Onu boş ver.
Violet yaşıyor, biliyor muydun?
Evet.
O zaman niye onu görmeye gelmedin?
Violet…
Onca zaman seni bekledi!
Onu mutsuz etmiştim!
Bensiz daha iyi.
O da geldi.
Şu an dışarıda bekliyor.
Seni ne kadar görmek istediğini biliyor musun?
Onunla görüşemem.
Gilbert…
Onunla bir daha asla görüşemem.
Sen…
O öldü.
Gilbert Bougainvillea öldü.
Herkes öyle düşündü.
Yıllar geçtikçe bunu herkes kabullendi.
Bırak da başka bir yaşam süreyim.
Gilbert…
Şu an bağ bozumu mevsiminin ortasındayız.
Onlara yardım edeceğim.
Adadaki bütün erkekler savaşa gitti.
Hiçbiri de dönmedi.
Hodgins. Lütfen. Git.
Tekrar geleceğim.
Benden…
…nefret mi ediyorsun?
Sorunu tam anlayamadım.
Seni yüzüstü mü bıraktım?
Yanlış bir şey yapıyorsam düzeltirim! Söyle lütfen!
Hayır.
Öyle değil.
Bu benim suçum. Sana bir araç olmadığını söyledim
ama yine de seni kullandım.
Elbette beni kullanabilirsin! Sen senin silahınım!
Muharebede avantajımızı kaybediyoruz.
Şimdi ne yapmalıyım?
Binbaşı! Emirleriniz?
Başkanım!
Bu o!
Gerçekten de o!
Çocuklarla konuştum.
Onu görmediniz mi?
Gördüm.
Kolu ve gözü dışında başka bir yarası var mıydı?
Yok.
O zaman onu görebilirim, değil mi?
Dedi ki…
Seninle görüşemezmiş.
Hâlâ aktif görevde mi?
Görevi bitene kadar beklerim.
Ondan değil.
Geceyi beklerim o zaman.
Violet!
O zaman yarın.
Peki.
Yarın onunla tekrar konuşmayı deneyeceğim.
Seninle görüşmesi gerek.
Yani...
Benimle görüşemez değil de
görüşmek istemiyor demek mi bu?
Niye ki?
Bunu açıklayamıyorum.
Bu ikiniz için de daha iyiymiş.
İyi değil ama!
Ben…
Violet!
Onu hallettiğinde üzümleri kolayca yukarı taşıyabileceğiz.
Çok yardımcı oldun.
Fena bir yağmur gelecekmiş gibi duruyor.
Binbaşı!
Onu buldum.
Binbaşı.
Binbaşı!
Evine geldiğim için özür dilerim.
Binbaşı, madem yaşıyordun
niye benimle iletişime geçmedin?
Niye beni görmeye gelmedin?
Seni görmek istiyorum.
Konuşmaya kaldığımız yerden devam etmek istiyorum.
"Seni seviyorum" sözünün
anlamını anlamaya başladım.
Git buradan.
Git buradan!
Bekleyeceğim.
Seni görene dek…
…burada bekleyeceğim.
Artık bana ihtiyacın yok.
Hem seninle olursam
genç yaşında seni nasıl savaşa götürdüğümü
ve emirlerim yüzünden iki kolunu da nasıl kaybettiğini…
…hatırlarım.
Binbaşı, varlığımdan dolayı…
…pişman mısın?
Sana…
…acı veriyor olmalıyım.
Artık nasıl hissettiğini anlıyorum Binbaşı.
Her şeyi anlamıyorum…
…ama birazını anlıyorum.
Seni aptal!
Bunları kullanabilirsin.
Teşekkürler.
Kalabileceğimiz başka bir yer yoktu.
Burası küçük bir ada. Hanımız bile yok.
Violet. Bu deniz feneri postane işlevi de görüyormuş.
Anlıyorum…
Bu çiçeğin yeniden açma mevsimi geldi.
"Prensin gözleri mavi safirler gibiydi.
Yanındaki kılıç parıldayan kırmızı yakutlarla bezenmişti.
Okuma yeteneğin oldukça gelişti…
…Violet.
Yanımda kal.
Asla yanımdan ayrılma Violet.
Tamam.
Leiden'deki posta şirketinden mi geliyorsunuz?
Ne? Evet…
Yanındaki kızın adı
Violet Evergarden mıydı?
Posta şirketinize hastaneden bir telefon gelmiş.
Yuris adındaki bir çocuğun durumu kritikmiş.
Yuris mi? O da kim?
O şey…
Müşterilerimden biri.
Cennete gittiğim gün mektupları onlara verirsin.
Tamam.
Ben dönüyorum.
Leiden'e geri dönüyorum.
Vİolet!
Dönüyor musun? Fırtınanın ortasındayız!
Tekneler en azından yarın sabaha kadar denize açılamaz.
Gilbert'ı göreceksin…
…değil mi?
Onu görmek istiyorum.
Onu görmek istiyorum!
Ama…
Serçe parmağı sözü verdim!
Yuris'e söz verdim.
Hem hâlâ yazmadığım bir mektup daha var.
Ama dönmen en az üç gün sürer.
-Daha hızlı gidemez misin? -En hızlısı bu!
Benedict ile Iris elindeki mektuplarla
şimdi hastaneye doğru gidiyor.
Güzel.
Pardon.
Yuris. Bebek gelmiş.
Bir mektup yazdıracaktın, değil mi?
Violet?
Ben Iris. Onun yerine geldim.
Violet şu an uzakta.
Nihayet sevdiğiyle bir araya geldi.
"Seni seviyorum" sözünü ona öğreten kişiyle mi?
Evet. Öyle.
Hâlâ yaşıyormuş.
Güzel.
Hakkında bir şeyler duydum.
Lucas'a mektup yazmamı istiyorsun, değil mi?
Evet.
Ne yazmamı istiyorsun?
Yuris?
Yuris!
Yuris. İyileşeceksin.
Evet! Lütfen beni bağlayın!
Lütfen!
Yuris. Lucas telefonda.
Bununla ne yapacağım ben?
"Selam" diyeceksin.
Yuris!
Efendim?
Selam…
Lucas…
Evet!
Gelmeni istemediğimi, seni görmek istemediğimi…
…söylediğim için üzgünüm.
Özür dilerim.
Niye özür diliyorsun?
Ben…
Beni görmek istemediğini duyduğumda üzüldüm
ama istediğin şeyin bu olduğunu düşündüm.
Bu yüzden çok uğraştım.
Ama kendime hâkim olamadım
ve birçok kez hastaneye gittim.
Sonra pencereden biraz yüzünü gördüm.
Çok kabaca konuştuğum için özür dilerim.
Hayır…
Hiç de kızgın değilim.
Yuris.
Biz hep arkadaştık, öyle değil mi?
Sonsuza kadar öyle kalmaya devam edelim.
Evet.
Güzel olur.
Teşekkürler.
O korkunç aygıt bazen işe yarayabiliyor.
Yuris!
Mektubu yazamamış.
Ama Yuris telefonda son bir kez Lucas ile konuşabilmiş.
Söyleyeceklerini söyleyebilmiş.
"Özür dilerim." ve "Teşekkürler."
Yazdığın mektupları da annesiyle babasına
ve kardeşine iletmişler.
"Anne. Kreplerin çok lezizdi.
Daha çok sebze yeseydim
seni daha mutlu edebilirdim…"
"Baba, balık tutmaya ve kamp yapmaya gitmek eğlenceliydi.
Anne, baba. İyi ki oğlunuz olarak doğmuşum.
Sizi seviyorum…
Yuris."
Kardeşine de bir mektup yazmış.
Bana mı?
Evet.
"Sion,
sana kızdığım ve kabalık ettiğim zamanlar için özür dilerim.
Ama doğduğunda
çok mutlu olmuştum."
"Beni abi kıldığın için çok teşekkürler.
Benim yerime hayatını dolu dolu yaşa.
Ve benim yerime annemle babama iyi bak.
Onlarla eğlen.
Seni şımartmalarına izin ver,
sevgili kardeşim.
Abinden sevgilerle."
Teşekkürler abi!
Çok mutluyum!
Anne, baba; siz de mutlusunuz, değil mi?
Evet.
Teşekkürler Yuris.
Yuris, değer verdiğin kişiyle buluşabildiğin için
mutlu olmuş dediler.
Buı sabah onu ziyaret edelim.
Dışarı çıkmazsa kapısını kırar
ve suratına yumruğu çakarım.
Hayır.
Binbaşı'ya yumruk atacaksak atan kişi ben…
-Vio… -Şakaydı.
Yarınki gemiyle posta şirketine…
…döneceğim.
Dönüp mektuplar yazacağım.
Yarım kalmış birçok işim var.
Violet…
Binbaşı yaşıyor ve güvende.
Onu bir daha göremeyeceğim sanmıştım.
Ama sesini duyabildim.
Ben…
Bu…
…benim için yeterli.
Tamam. Dene bir.
İşte! Geliyor!
Bu muhteşem.
Bu işleri çok kolaylaştıracak.
Posta şirketinden gelen yaşlı adam ve kız!
Yaşlı adam mı?
Bakın! Öğretmenimiz bize şu makineyi yaptı!
-Bu harika değil mi? -Evet!
-Bak, çok var! -Biraz daha taşıyabilir mi?
Bu harika!
Muhteşem! Denemek istiyorum.
Bu muhteşem, değil mi?
Evet.
Bunu öğretmenine verir misin lütfen?
Tamam! Kesinlikle vereceğim!
Hoşça kal!
Bu yükü tek başına taşımak zorunda değilsin.
Adamızdaki tüm gençler gitti.
Ve birçok insan o savaşta öldü.
Muhtemelen tek suçlusu biziz.
Hepimiz savaşı kazanınca
hayatlarımız kolaylaşır sandık.
Hepimiz Leidenschaftlich'teki insanlardan nefret ediyorduk.
Ama…
…sonucunda hepimiz zarar gördük.
Hepimiz.
Dönebilecek bir evin varsa dönmelisin.
Hayır. Burada kalacağım.
Sonsuza dek.
Burada olman hepimiz için yararlı.
Hey.
Nihayet bu adadaki yolunu seçebildin mi?
Güzel bir yere benzediği kesin.
Abi.
Kaygısız bir yaşam sürüyordun.
Yine de annemin cenazesine bile gelmedin.
Benim aksime onlar sana düşkündü.
Üzgünüm.
Senin yerine Violet annemizin mezarını ziyaret ediyordu.
Hâlâ her ay ziyaret ediyor.
Seni bir daha görürsem
senden özür dilemeyi planlamıştım.
Ama şu an
tek istediğim şey seni çuvala koymak
ve Violet'in yanına sürüklemek.
O zamanlar…
…onu yanıma almamalıydım.
Ne yapmak isterdin o zaman?
Gençken…
…daha çok eğlenebilmesini isterdim.
Güzel şeylerin
tadını çıkarmasını.
Kalbine güzelliğin…
…ilham vermesini.
Ona bunu sağlamak isterdim.
Ama…
Senin için. Oku.
Sevgili Binbaşı Gilbert.
Lütfen ani ziyaretim için bağışlayın.
Bu size olan son mektubum.
Bugün hayattaysam
ve başkalarını sevmeyi öğrendiysem
bu, sizin sayenizde.
Beni kabul ettiğiniz için teşekkürler.
Bana kitap okuduğunuz,
okumayı gösterdiğiniz, birçok şey öğrettiğiniz için teşekkürler.
Teşekkürler.
Bana o broşu…
…aldığınız için teşekkürler.
Her zaman
beni yanınızda tuttuğunuz için teşekkürler.
Teşekkürler.
Tüm samimiyetimle.
Bana "Seni seviyorum."
dediğiniz için teşekkürler.
Bana "Seni seviyorum" dediğinizi duymak
hayatımda bana yol gösterici oldu.
O günden bu yana "Seni seviyorum" sözünün anlamını öğrendim.
Ve sizi sevdiğimi söylemek istedim…
…Binbaşı.
Teşekkürler.
Her şey için…
…teşekkürler.
Kendine karşı dürüst olmakta herkes zorlanır.
Bougainvillea aile adını ben taşıyacağım.
Özgür ol.
Git.
Violet!
Binbaşı…
Gilbert…
Binbaşı!
Violet!
Binbaşı.
Violet.
Artık senin ustan veya üst rütbelin değilim.
Seni incittim.
Sandığın gibi bir insan değilim.
Ben iyi bir usta değilim. İyi bir insan da değilim.
Seni hak etmiyorum.
Ama şu an bile…
Yine de seni…
Seni seviyorum.
Seni…
Benimle kalmanı istiyorum Violet.
Seni…
Binbaşı.
Seni…
Violet.
Ağlama.
Bak, beni de ağlatacaksın.
Gözyaşlarını silmeni istiyorum.
Lütfen. Kaldır kafanı.
Seni…
Binbaşı…
Seni seviyorum Violet.
Hep bunu yapmak istemiştim.
Kalan işini tamamladıktan sonra
posta şirketindeki işini bıraktı…
…ve adada bulunan deniz fenerindeki posta işinde çalışmaya başladı.
Postane daha sonra ana caddeye taşındı.
Telefonlar yaygınlaştı ve Bebeklerin işinin modası geçti.
Ama eminim orada yaşayanlar için…
…bir sürü mektup yazmıştır.
Yoksa…
Bu pulu sadece CH Posta Şirketini Anma Vakfı basıyor.
Sadece bu adada satılır.
Bu ada, yılda kişi başına en çok mektup gönderilen yer
rekorunu elinde tutuyor.
Uzun zaman önce bu iş "Bebekler" adındaki kadınlarca yapılırdı.
Bu adada herkesin sevdiği
popüler bir Bebek vardı.
Adı…
Violet Evergarden.
Büyükannem de ona mektuplar yazdırmış.
Onlara söyleyemeyeceğim şeyler varsa
belki mektupla söylerim.
Onlara gerçek hislerimi de açıklamak istiyorum.
Hislerimi açıklamak istediklerim…
…sadece şu an burada olanlar.
Baba.
Anne.
Teşekkürler.
"SENİ SEVİYORUM"
VIOLET EVERGARDEN
Alt yazı çevirmeni: Anıl Çetinkaya