NETFLIX – SERIAL ORYGINALNY
Ja ją, kurwa, zamorduję.
A ja ci, kurwa, pomogę.
Ale musimy to dokończyć.
Wiem, co czujesz, bracie.
Nie zatrać się w tym. Stawka jest zbyt wysoka.
Zaczekaj na dole.
To dla ciebie.
- Gdyby coś mi się stało... - Nie chcę.
Witam, panie Jin.
Miło pana poznać.
Wiecie, co robić.
Dajcie mi Wu Xing Ziemi, a oddam wam małego Tommy’ego.
Rzućcie broń.
Następnym razem nie spudłuję.
Zaufaj mi.
I planowi.
Pokażcie mi Wu Xing.
Co?
Przypomniało mi się, jak kiedyś w szkole dzieciaki się z ciebie śmiały.
Ty im kazałeś.
Tak.
Wiem.
Ale już się nie śmieję.
Będę stał za tobą murem.
Panie Jin?
Kurwa!
Cicho.
Pan Jin.
Poproszę Wu Xing.
Ulecz go.
Widzę to w pana oczach.
Nierozwiązane problemy z tatusiem.
Cały ten gniew...
ból i stratę.
Biedny Szóstka.
Gryzie piach.
Nie umiał pan go ocalić.
Ale musi pan wiedzieć, że on był tylko narzędziem.
Tak jak pan.
Gdy to się skończy...
Umrzesz.
Kurwa.
Naprawdę uwierzył pan w te bzdury Ying Ying?
„Wdychaj śmierć, wydychaj życie”.
Pamiętam, jakby to było wczoraj.
Nie tylko pana rodzina zginęła dla większego dobra.
Ulecz go.
Teraz.
Dobrze.
Spokojnie.
Widzi pan?
Nie jestem aż takim potworem.
Lubi pan gry?
Bo ja je uwielbiam.
Zajmują mi czas.
A tego akurat mam pod dostatkiem.
Jest gra, którą lubię. Nazywa się „go”.
Grał pan kiedyś?
Większość współczesnych uważa szachy za najlepszą grę strategiczną.
Szachy mają 20 wariantów otwarcia,
a Go...
aż 361.
Rozegrałem je wszystkie.
Wiem, o czym pan myśli.
Obmyśla pan kolejny ruch, prawda?
Panna Wa...
może zaatakować moich ludzi.
Niestety wiele nie zdziała.
Bo woda pokona ogień.
Prawda?
Tymczasem...
pana wysoki kolega...
zabierze małego Tommy’ego w bezpieczne miejsce.
Ale jak pokonają tych nieznośnych snajperów?
Jest jeszcze podwójna agentka.
Tylko że...
w tej chwili chyba nie jest sobą.
A to nie wróży wam zbyt dobrze.
Każda wasza strategia,
każdy potencjalny plan...
Przewidziałem je wszystkie.
Wszystkie wasze plany są dla mnie zaledwie wspomnieniem.
Więc po co się męczyć?
Proszę spojrzeć.
Woda...
Metal i Ogień są pod moją kontrolą.
A co ma pan?
Złodzieja aut i ćpuna.
Poddajcie się.
I oddajcie mi to cholerne Wu Xing.
Teraz.
Wybacz.
Dziekuję, Kai.
Co się dzieje?
To była świetna gra.
Pięć Wu Xing...
potrzebuje nosicieli, by otworzyć bramę.
Nareszcie...
wracam do domu.
Kai!
Co tu się dzieje?
Co teraz?
Coś tu nie gra!
Kai...
- Alec. - Idzie do rodziny!
Muszę go powstrzymać.
- Pomożemy ci. - Nie możecie.
Idźcie przez bramę! To droga do domu!
- No już! - Nie zostawimy cię.
Ty wredna suko!
Nie chcę kłopotów.
Nie!
Musimy przejść przez bramę! Teraz!
- Chodź, Christine! - Kai!
Chodź, Jen!
Tato?
Alec?
To naprawdę wy.
Nie wierzę, że tu jestem.
Moja piękna.
Co ci się stało?
Wyglądasz inaczej.
Twój głos brzmi inaczej.
- Wyjaśnię wam później... - Co ty masz na sobie?
Jesteś taka piękna.
Bardziej, niż pamiętałem.
Co to?
Co tu się dzieje?
Musimy iść.
- Co? - Chodźcie.
Stój!
Nie poznaję cię.
Co ci się stało?
- Margaret. - Masz w sobie diabła.
Margaret...
Nie ma czasu na wyjaśnienia. Musimy iść.
Nie! Puść mnie!
- Chodź. - Nie. To boli.
- Wybacz. - Uciekaj!
Nie! Wracaj tu, synu!
Chodź tutaj.
Spójrz na mnie.
Spójrz.
Nie widzisz? Przecież jestem twoim ojcem.
- Twoim ojcem! - Zostaw go!
Próbuję was ocalić!
Musimy stąd uciekać!
Nie wiem, kim jesteś.
Nie wiem, czego chcesz.
Maggie...
Przysięgam...
na wszystko, co święte i prawdziwe.
To ja.
Musisz mi uwierzyć.
Przerażasz mnie.
Tak mi przykro.
Muszę was ochronić.
Jakoś to naprawię.
Nie mogę was stracić.
To ja.
Ja.
Maggie.
Maggie!
Zostań z nim.
Gdzie tata?
Wiem, że tam jesteś, Jin!
Wu Xing wróciły do nieba.
Wypełniłeś swoją misję.
Ja moją też.
Zostaw nas w spokoju!
Maggie!
Alec?
Tato!
Wdychaj śmierć...
wydychaj życie.
- Nie! - Liam!
Nie patrz!
Nie patrz na to.
Proszę!
Mamo.
Przepraszam.
Potrzebuję jedną pieczoną gęś!
Już się robi.
Gdzie gęś? Miała być dwie minuty temu.
Stolik nr 21.
Dobra robota!
Jedzenie jest pyszne,
a klienci zadowoleni.
Chyba robisz to dobrze.
Chodź. Co z tobą?
Jenny i Lu czekają.
No dalej, są głodni.
Zdejmij to.
Patrzcie, kto wyszedł z kuchni.
Całkiem zapomniał.
Jak miło, Kai.
- Nie zapomniałem. - Tak.
Byłem zajęty.
- Jak zawsze. Ogarnij się. - Ja też jestem zajęty.
Ale znalazłem czas dla rodziny.
Mamy smażone krewetki w sosie z trawą cytrynową i chilli.
Jak on to robi?
- To talerz warzyw. - Jaki obrazowy opis.
Ćwiczę się nawet podczas przerwy.
- Ty tak na poważnie? - Tak.
Wszystkiego się nauczę.
Niedługo będę gotował z Kaiem jako zastępca szefa kuchni.
Lepiej nie.
Jak chcesz. Mam wszystko pod kontrolą.
Nie martwcie się.
- Jestem z ciebie dumny. - Ja też.
Dzięki.
- Jemy? - Tak.
Czekajcie. Jeszcze chwilę.
To pierwsza z wielu rodzinnych kolacji, więc chciałbym...
Chciałbym zacząć od...
Mam coś dla ciebie, Jen.
Niech go znajdę.
Proszę.
Trzydzieści dni.
Właściwie naliczyłem już 44, ale nie mieli takiego żetonu.
Rzecz w tym...
że mnie nie skreśliłaś.
Wy też nie.
Ale ty...
Jen...
To dla ciebie.
Dziękuję.
Chodź tu.
Mówią, że jest w Makao.
I spotyka się z grubymi rybami.
Daj znać, gdy wróci.
Chłopaki.
- Interesy na bok. - Racja. Wznieśmy toast.
Ktoś jest chętny?
- Kai? - Ktoś chce?
Ty to zrób, Jenny.
- Drogi alkohol? - Tak, ale ja nie chcę.
- Naleję wszystkim poza Tommym. - Tak, pomiń mnie.
No dobra.
Dla ciebie mało, bo odpadniesz.
Tyle wystarczy.
Wiem, że przez ostatnie sześć tygodni próbowaliśmy się pozbierać...
i pewnie spędzimy kolejne sześć tygodni...
lub sześć miesięcy...
albo i sześć lat, próbując znaleźć w tym jakiś sens.
Nie możemy wrócić do tego, co było,
ani do tego, kim kiedyś byliśmy.
Choćby nie wiem co.
Ale możemy iść naprzód.
Wynieść lekcję z naszych doświadczeń i znaleźć równowagę.
Sama nie wiem. Ale czy możemy...
Po prostu obiecajmy sobie, że zawsze będziemy się wspierać.
Nieważne, kim będziemy i co robimy...
ani co się stało.
Zapisz to. Na zdrowie.
- Gan Bei. - Gan Bei.
- Kocham was.
My ciebie też.
Chiński alkohol jest świetny. Poza whiskey.
- Jedzmy, bo stygnie. - Ja ją lubię.
Stary.
- Co? - Co robisz?
Pieniądze nigdy nie śpią.
- Daj spokój, Lu. - W zasadzie...
Muszę na chwilę wyjść. Mam sprawę.
- Co? Przestań. - O nie.
Masz dziś jakieś plany?
Tak. Chcesz wiedzieć jakie?
Boże, nie.
- Zostawimy ci coś. - Nie mów.
- Tym lepiej. - Pospiesz się.
Może byś w końcu wyszedł na prostą?
Może.
STRYJEK SZÓSTKA ŻYJE
Palenie zabija.
Chociaż...
przechytrzyłeś już śmierć.
Ładna sukienka.
Dołączysz do nas przy kolacji?
Nie.
Jeśli pójdę, rozmowa zejdzie na to, co się stało.
I tak za dużo o tym myślałam.
Ja też.
Nie mogę dojść do siebie.
Dlatego wciąż zgrywasz gangstera?
Od śmierci Szóstki panuje bezkrólewie.
Wiele się o tobie mówi.
Uważaj.
Jesteśmy, kim jesteśmy.
Chyba się przejadę.
Żeby oczyścić umysł. Pomyśleć o przyszłości.
To będzie długa droga, co?
Zaprosiłabym cię, ale...
Obyś znalazła, czego szukasz.
Christine.
Obyś znalazł spokój, Lu Xin.
A to za co?
Do zobaczenia.
To moje auto.
Już nie!
- Wyszło z 1400 dolców. - Zapakować to?
Co to?
- Jakaś nowa? - Co jest?
- Zajmę się tym. - Dzięki.
To wina rodziców.
- Zwolnić ją? - Tak.
Dzięki.
Więc...
Więc.
Dobrze cię tu widzieć.
Ciebie też.
Choć dobrze też cię tu nie widzieć.
Słucham?
- To znaczy... - Rozumiem.
Nie rozmawialiśmy o tym, co się stało.
Nie ma o czym.
Czy gdy tam zostałeś...
zrobiłeś to z powodu Dao
czy chciałeś zabić Aleca w odwecie za Szóstkę?
Zrobiłem, co trzeba.
Nie o to pytam.
Sprawdzę, co u Tommy’ego.
Pogadamy, gdy będziesz gotów.
Whiskey z lemoniadą.
Jenny Wa.
Roland Ong.
- Jak leci? - Dobrze. Dużo pracy.
Dawno cię nie widziałam.
Byłeś tu cały czas?
Słyszałem, że porzuciłaś rodzinny interes,
a jednak wciąż stoisz za barem.
Szukałam brata.
- Co u niego? - Dobrze.
Prowadzi restaurację i porządkuje swoje sprawy.
To świetnie. A co u ciebie?
Masz już jakieś plany?
- Możliwe. - Powiedziała skromnie.
Chyba czas wykorzystać mój dyplom z zarządzania.
Umówiłam się z inwestorami. Nic nadzwyczajnego.
Skoro nie szukasz niczego nadzwyczajnego...
co powiesz na służbę publiczną?
Co?
Żartujesz?
Może nie pamiętasz, ale w liceum powiedziałaś,
że mam okropne poczucie humoru
i że nie powinienem żartować.
Wziąłem to sobie do serca.
Więc tak.
Mówię poważnie.
Omówmy, co możesz zrobić dla Chinatown.
Cześć, Kai.
Ying Ying?
We własnej osobie.
Wybacz, Kai.
To nie koniec. Świat wciąż potrzebuje Pogromcy Wu.
Napisy: Marta Racka