Otwierasz nowy, gdy mamy stary?
Chcę świeży.
W takim razie stary wyrzucimy.
Pa, forso.
Pan Kapryśny lubi świeży.
Nie powinieneś pracować teraz w kościele?
- Nie potrzebowali mnie dzisiaj. - Wczoraj też.
Coś się dzieje? Bo to nietypowe.
Nie.
Tak. Wylali mnie.
- Zwolnili. - Co?
Dlaczego cię wylali?
Nie wylali.
- Zwolnili. - Dlaczego?
Bez powodu. Cięcia.
Znowu wciągasz kokę?
- Nie kłam! - Zawsze musisz o tym wspomnieć!
Więc to prawda?!
Wracasz na odwyk!
Nigdy!
Powinnam dostrzec znaki.
Wyleciałeś z kościoła. Śmiałeś się z moich włosów.
Znowu to?
Już się o nie kłóciliśmy.
Przepraszam, że mi się nie podobają.
Wyglądają kretyńsko.
Daruj sobie!
Pasują do mojego wieku.
Ty w farbowanych wyglądasz na starego desperata.
Masz się za rockmana wciągającego koks. Żałosne.
Spierdalaj.
Mówić to do żony pod nosem? Żałosne.
Bezrobotny ćpun, który nie może nawet dzieci utrzymać.
Ważne, że ma podarte jeansy
i całe dnie brzdąka Kings From Leon jak nastolatek.
Chcesz mnie wnerwić? Powiem to głośno.
Pierdol się!
Tatusiu!
Nic mi nie jest, skarbie.
Wszystko gra.
Kurwa!
PRAWI GEMSTONOWIE
Wpadłeś.
Kiedy zacząłeś ten paskudny nałóg?
Oby nie w tym domu.
Jesteś czysta, mamuśka. Na planie.
Przykro mi.
Ale nie, że straciłeś kontakt z tymi ludźmi.
Masz rzucić palenie i ten sarkazm.
Żadnych mamusiek.
Przepraszam.
Masz zacząć pomagać.
Szczególnie że całe dnie siedzisz na dupie i już nie grasz.
Nie chcę nauczać.
I nie o to proszę.
Zastąpisz kierowcę taty.
Mam dość patrzenia, jak siedzisz na dupie i się dąsasz.
Siedzę, bo zostałem poważnie ranny.
I dąsam się, bo nie mogę jeździć na motorze
i trenować sztuki walki.
Może już nigdy nie będę kaskaderem.
Ojej.
Nie będziesz kaskaderem?
Nie chcemy ci umniejszać,
ale może przyda ci się wożenie dziadka po leki
i na badanie prostaty.
Nie będziesz tyle rozmyślał.
Jak często ją bada?
- Często. - Rozrasta się.
I tak to zrobisz, więc nie jęcz.
W dzień przyjaciele, nocą kochankowie.
Wyłącz to.
Przestań i to wyłącz.
Nie mów, że nie lubisz naszej piosenki.
Żadnej nie mamy.
Co ci się stało?
Żonka mnie podmalowała.
Co się stało?
Powiedziałem, że mnie zwolnili.
Ale nie dlaczego. Myśli, że znowu wciągam.
Super!
Mam wrócić na odwyk.
Pojebało się!
Ziemia do Stephena.
Wracaj z kosmosu i się uspokój.
Myślisz, że o tym nie pomyślałam?
Dlatego dam ci
10 tysięcy.
Głównie w dwudziestkach, żebyś mógł kupować żarcie na stacjach.
Forsa na odpierdol się?
Może trochę.
Tak łatwo nie dam mu wygrać.
- Komu? - Twojemu mężowi.
- Chcę o ciebie walczyć. - Wcale nie brzmisz jak twardziel.
Masz żonę. Dzieci.
My nawet przy sobie nie sraliśmy.
- Ale ja chcę. - Przestań.
Dla ciebie rzuciłbym rodzinę.
Zamordował ją.
Wierzę.
Od dawna wiem, że doprowadzam mężczyzn do szaleństwa mocą cipki.
A nawet samą jej obietnicą.
Ale niszczenie małżeństwa, domu?
To nie dla mnie.
Ty i ja? Nie chcę cię więcej widzieć.
Judy, zaczekaj.
Nie rób tego.
Utrzymuj prędkość.
Tata nie lubi pędzić.
Dobrze mu idzie?
Tak. Dziękuję.
Z przyjemnością.
Dlaczego prowadzi ranny?
- Nie może kręcić głową. - Pomóż mu, zamiast jęczeć.
Wolne.
Włącz kierunek.
Po co jechaliśmy taki kawał? Nienawidzimy Montgomerych.
Sprawdzamy, co u rodzinki.
Mamusia powiedziałaby: "jebać pojebów".
Nie powiedziałaby tak o kuzynach.
Są głupi i dziwni.
Dziwne, że się z nimi nie pukałeś.
Chcesz gadać o pukaniu?
Może wrócisz na trasę?
Po buziaczki.
Popracujesz nad balladą.
O czym mowa?
O niczym. Przestań!
Tutaj w lewo.
Czekają na was w mesie.
Nie zjeżdżaj z drogi.
Mają ochronę kałdunów taktycznych.
Co to za miejsce?
To jakaś bojówka.
Tak zwani preppersi.
Wierzą, że koniec jest bliski. Pilnują, żeby nie skończył im się papier.
- Co robisz? - Pojęcia nie mam.
Idę czy zostaję?
- Jesteś kierowcą. Jak myślisz? - No tak...
Czyli zostaję?
Bingo.
Ma robić to, co kierowcy.
Nie dawaj mu forów.
Radzi sobie.
Wujku.
Kuzyni.
Witajcie.
Co tu robisz, wujku?
Matka się o was martwi. Chce wiedzieć, czy nie macie kłopotów.
Mama gówno wie.
Od dawna.
Nie będę oponował.
Ale powiedziałbym, że w tym przypadku jest blisko.
- Co to za ludzie? - Bracia Jutrzejszego Ognia.
To bojówka.
Naprawdę kiepski pomysł.
Nie chcę tu przeżyć oblężenia federalnych.
Spuszczą nam wpierdziel.
- Co kombinujecie? - Zbliża się wojna.
Pan każdemu wyznaczył zadanie.
Ja swoje znam.
A wy?
- Mam śpiewać. - Ja nauczać.
Pośród młodych.
Proszę, proszę!
Czyż to nie światowej sławy Gemstone'owie?
Cześć, Peter.
Eli.
- I mały, stary Karl. - Cześć, wujku!
To znaczy - dobry wieczór panu.
Kuzyni.
Mamy tu całą rodzinkę.
Czemu zawdzięczam tę przyjemność?
Bo raczej nie mojej pełnej przebaczenia żonce?
Poprosiła, żebym sprawdził, jak sobie radzicie.
Całkiem dobrze.
- Wszystko gra, Karl? - Tak.
I proszę.
Nadrabiamy stracony czas, skoro tatko znowu wyszedł.
Nie chcę być niegrzeczny, ale zbieramy się na nabożeństwo...
Wszyscy?
Możemy z wami?
Mam dobre kazanie.
Wprowadziłbym tych smutasów w dobry nastrój.
Judy by zaśpiewała.
Chętnie.
Ale Karl musiałby zapewnić mi ochronę. Wyglądają, jakby chcieli mnie zjeść.
Jeśli są tu maluchy, zrobiłbym pokaz siły.
Z Jezusem.
Tacy pewni siebie.
My robimy to trochę inaczej.
Oczy na front!
Oto światowej sławy rodzina Gemstone'ów.
Eli ma niesamowity kościół.
Wielki jak zamek.
Miał też żonę.
Piękną, o głosie anioła.
Owszem.
Uwielbiała dzielić się tym darem.
Robiłaby to na każdym rogu, gdyby mogła.
Za darmo.
Ale stary Eli
musiał to sprzedać!
Nie przybyli tu, by coś wam dać.
Tylko być coś wam sprzedać!
Wiem o tym, bo sam to kiedyś kupiłem!
To nie są ludzie Boga!
To przedsiębiorcy! Performerzy!
Szarlatani!
Mamy wierzyć, że gdy nastanie kres czasu,
ci oszuści dostąpią Królestwa Bożego?
Nie ma mowy...
Więc wypieprzać mi stąd!
Nie mamy tej samej krwi.
Jesteśmy inni.
To jakieś pojeby.
Religijni, kochają broń.
Mieszkają w obozie.
Aż mi wstyd, że jesteśmy spokrewnieni.
Mnie też.
- Zostajemy z tym kolorem? - Judy wybrała.
Skoro jej tu nie ma, proponuję veto.
To nasza sala posiedzeń?
Wolałbym fotel na podwyższeniu, żeby górować nad resztą.
Świetny pomysł.
- Ale mój fotel też. - Spoko.
Załatwisz nam wyższe fotele?
Chodzi o to, żeby goście czuli się mniejsi.
- Zapisujesz? - Tak, szefie.
Jesse i Kelvin.
Przepraszam, że przeszkadzam.
- Zmiana wystroju? - Tak.
To ważne sprawy przywódców kościoła.
Twój penis jest 695 centymetrów ode mnie.
Czego chcesz?
Skontaktowali się pastorowie z innych kościołów.
Pastorowie?
Percy, wypierdalaj.
Dzięki.
- Którzy? - Wszyscy.
Chcą się z wami spotkać.
To... normalne. Prawda?
Chcą mieć pewność, że kościół podąża w dobrym kierunku.
I mamy ich o tym przekonać?
Jako jego przywódcy.
Tego oczekują.
Super.
Ostro.
A także bardzo źle.
Co tam, tatuśku? Biorą?
Tatko się relaksuje.
Próbuję,
ale ludzie mi przeszkadzają.
Chcesz się wyluzować, łowić rybki.
Nie przyszliśmy cię prosić, żebyś pracował i trzymał nas za rączki.
Po prostu reszta pastorów chce się spotkać.
- Co znowu? - Są niezadowoleni.
Chyba woleli, gdy ty kierowałeś kościołem.
Mógłbyś z nimi porozmawiać.
- Miałem być na emeryturze. - Wiemy.
I staramy się wszystkiego nie spierdolić.
Nie wiem, czy dam radę pomóc.
Rozwijaliśmy się w mniej cynicznym świecie.
Teraz ludzie są nienawistni.
Najważniejsze,
żebyście rozwiązali ten problem razem.
- Mnie kiedyś zabraknie. - Na razie żyjesz.
Nawet się nie ślinisz.
Nie lejesz bezwiednie w gacie.
Pięknie prosimy.
Z kartką i kokardką.
O cholera!
Zastrzelili go!
- Co się stało? - Mamy nalot!
Biegnij!
- Co powiedział? - Do kryjówki!
Dawno już nie byliśmy w kinie.
Fajnie porzucać w ludzi popcornem jak kiedyś.
Ostatnio się nie rozumieliśmy, ale teraz już tak.
Nie rozumieliśmy się?
W pewnych okresach naszego związku.
Ale teraz jest dobrze.
Czyli kiedy?
Gdy byłam w trasie, dzwoniłam,
a ty często nie odbierałeś, bo lizałeś tyłki w Centrum Zbawienia.
Ciężko było zgrać strefy czasowe.
I wcale nie liżę tam tyłków.
Pomagam.
I przy okazji staję się lepszym sobą.
Nie chcę się przerzucać winą.
Stwierdzam, że zrobiliśmy sobie przerwę, a teraz jest miło.
Ty w trasie, ja w kościele nie oznacza przerwy w związku.
Policja semantyczna!
Przestań przekręcać słowa.
Dziwnie to ujęłam.
Jakbyśmy przeszli trudny okres.
Ty tak twierdzisz.
Powiedziałam tylko, że mnie nie było i wróciłam.
Reszta to twój pokrętny umysł.
- Nie manipuluj mną. - Sam to robisz, wariacie.
To się nazywa żart.
Rozchmurz się.
Wiesz, że cię kocham.
Dobra.
Przepraszam.
Tatko dotarł?
Przeżyliśmy.
Widzę.
- Wielu innych nie. - Dlaczego przyjechali?
Doszliśmy do wniosku,
że wy możecie to wyjaśnić.
Jak to?
Nie mamy z tym nic wspólnego.
Sam nie wiem.
Zaprosiliście Gemstone'ów.
Wcale nie. Mama ich przysłała.
Skąd wiedziała, gdzie jesteście?
O czym rozmawialiśmy?
Że jest kłamczuchą?
Że nie można jej ufać.
Posłuchałeś mnie?
Czy zrobiłeś to, czego zabroniłem, i z nią rozmawiałeś?
Zignoruj mnie jeszcze raz.
Spróbujemy inaczej.
- Jacob, chodź tu. - Dlaczego?
Bo tak powiedziałem!
Nie patrz na mnie. Brać go.
Puszczajcie!
Spróbujemy jeszcze raz.
Jeśli mnie okłamiesz, Jacob straci koniuszek ucha.
Przestań!
Czy powiedzieliście federalnym, gdzie jesteśmy?
Nie!
Nie kłamiemy.
Nie wierzę.
I proszę! Widzieliście?
Widzieliście? To wasza wina.
Cicho! Jeszcze raz.
Nie kłamcie.
Naprawdę za to przepraszam.
- Nie musicie! - Przestań!
Jesteś głupszy, niż myślałem!
Żądam szacunku!
Puszczaj!
Brać sukinsyna!
Karl!
Wracaj!
Łapcie go!
Gotowy do drogi?
Nie chcę żadnych wyścigów.
Nie gram w twoim filmie.
Oczywiście.
Żadnych wyścigów.
Dobry Boże! Paliłeś?
Śmierdzi tu.
Nie...
Jedyne, co przychodzi mi do głowy,
to że byłem w tych ciuchach w sklepie i inny facet...
Nie kłam.
Czuję to. Twoja babcia paliła. Włącz nawiew.
Przepraszam.
- Wolna. - Dzięki.
Jak tam dzionek?
Jeśli możesz, wolałbym zebrać myśli przed spotkaniem z pastorami.
Słusznie.
Tak?
Gdzie jesteś?
Taty jeszcze nie ma.
Gdy dowodził, nigdy się nie spóźniał.
Specjalnie to robi.
Jest za pięć.
Jeszcze się nie spóźnił.
Owszem.
Nie gaś silnika.
Wchodź. Szybko.
Boże, co się stało?
Był nalot.
Tatko obwinia ciebie i nas.
Jest wściekły.
I niebezpieczny.
Już nasłał na mnie zbirów.
Stoją na parkingu.
- Wszystko gra? - Kilka miejsc dalej stoją znajomi.
Przejedź obok nich
i wjedź w alejkę za motelem.
Jasne.
Skoro wy nie zamierzacie, czy możemy zabrać głos?
Tata nie przyjdzie.
Zostaliśmy sami.
Co robisz?
Rozjebmy ich.
Jak tam? Świetnie was widzieć.
Dzięki za przybycie.
Rozumiemy, że niektórych niepokoją zmiany na górze.
Zapewniamy, że nie bierzemy tego do siebie.
Nie mamy ochoty zrobić wam krzywdy.
Zapewniamy, że jesteśmy w stanie kierować kościołem jak mamusia i tatuś.
A ponieważ wierzyliście w nich,
czas, by uwierzyć w trójkę ich dzieci.
Dawniej w kościele Gemstone'ów czuliśmy się jak w rodzinie.
Ale to już przeszłość.
Musicie nas zainspirować.
Pokażcie, że nie wątpicie w naszą przyszłość.
Łatwizna.
Judy.
Teraz ja?
Jestem gotowa was zainspirować, ale okażę hojność i oddam głos Kelvinowi.
- Ja mam inspirować? - Napierdalaj.
Potrzebujecie inspiracji?
Żeby odmienić ten kościół
nie wystarczy nasza trójka.
Potrzeba wszystkich tutaj.
Nas troje i was.
Co?
Chyba wymyśliłem nowe motto.
My, trójca i wy.
Dawajcie!
My, trójca i wy.
Głośniej!
To dla nas macie?
Słucham?
Połowa kościoła myśli o odejściu, a wy chcecie klaskać i rymować?
Robicie z nas kretynów.
Z ciebie robi go fryzura i wąsik.
Właśnie.
Po 22 latach służby
Pan mówi mi, że na mnie czas.
A mnie mówi, że jesteś suką!
Wracaj na miejsce!
Nie wyzywaj ich.
Niech idą.
I tak ssą pałę!
Wracajcie.
Proszę...
Uspokójcie się!
Im to powiedz.
To żenujące.
Gdyby ich matka żyła, byłaby przerażona stanem tego kościoła.
Nie wspominaj o naszej mamusi, kutasie!
Sam się prosiłeś.
Byłem po twojej stronie!
Jebać.
Dawajcie!
Jebcie się!
My, trójca i wy!
Okrążyli nas!
- Czekajcie! - Udław się, Linda!
Spierdalaj!
Ssij!
Ruchy, chłopaki!
Wsiadajcie!
Gazu, Gideon!
Zobaczyli nas.
- Dziadku, potrzebuję twoich oczu. - Masz je.
Prawa wolna!
Trzymajcie się.
Zbliżają się!
Szlag!
Trochę popuściłem.
Teraz jest ich dwóch.
Pole po prawej czyste?
Czyste!
Nadal za nami!
Prawa.
Lewa.
Jeśli możesz się ruszyć...
Świetny z ciebie kierowca. Stary Walker nie dałby rady.
Fucha jest twoja.
REŻYSERIA
SCENARIUSZ
WYSTĄPILI
ZDJĘCIA
MUZYKA
Wersja polska na zlecenie HBO HIVENTY POLAND
Tekst: Michał Moszczyński