Gaya ng alam n'yo, meron tayong kalahok na alam ang nangyayari. Di menor,
kung kaya't ligal tayo at siya ang namahala sa nakababatang subjects.
At ang isa pang operatiba, naroon siya bilang suporta.
May kakayahang tumulong kapag kailangan.
Si Jeanette ang isa pa?
OO
Bale, mag-isa na lang ako?
HQ - OO. AT MAY DAPAT KANG GAWIN.
MAY ALAM SI LEAH
Sisihin mo ako.
Ako ang dahilan, nandito tayo.
Ayos lang, Nora.
Pag tinapon ko 'to, may susulpot na isa.
Leah.
NAGHIHINALA SI LEAH
ibig sabihin, tapos na?
HQ HINDI
MAY ALAM SIYA
ANG DAMI NIYANG TANONG
Leah, tingnan mo ako. Leah, malulunod ka! Leah!
ANONG GAGAWIN KO KAY LEAH?
HQ - BAYAAN MO SIYA SA DILIM. GUMAWA KA NG PARAAN.
Uy.
Gising ka na.
Di gaano. Matagal ako magising.
Pasensya na, parang hikab ni Chewbacca iyon.
Ayos ka lang?
Ayos lang ako.
Ayos lang kung hindi.
Kung nalilito ka, kuha ko.
Diyos ko. 'Wag. Diyos ko.
Okey, drill position na yan pag may buhawi.
Tingin ko, hindi ka talaga okey.
Pasensya na.
Siguro, hindi lang...
hindi pa ako handang pag-usapan iyon.
At di dahil kasi hindi ko gusto...
Kasi... nagustuhan ko iyon.
Shelby, ayos lang.
Kailangang parehas tayo ng kuwento tungkol sa kung nasaan tayo kagabi.
Hindi dahil sa nahihiya ako kasi hindi talaga.
Sisigundahan ko ang sasabihin mo.
Diyos ko, napakakalmado mo.
Kung magpapakatotoo ako, medyo nakakainis iyon.
Bakit? Kasi madalas akong galit?
Siguro pahinga ko ngayong araw.
Tara na, kuha na tayo nito at balikan sila.
Tayo lang ang pag-asa nila para makakain.
Malamang hindi matutuwa si Martha.
ginagamit mo ang bra niya sa pag-kanyon ng hayop.
Pucha!
Walang mamamatay sa tirang iyon. Napakapangit ng tira.
Subukan ko.
Anak ng.
Lintik. Martha!
-Ayos ka lang ba? -Nasaan sila?
Hindi ko...
Hindi ko mabuhat.
Ano?
Ang lupit mo, Martha.
Napakalupit.
Ganito yata ang naramdaman ng mga sinaunang babae
pag nag-uwi ng karne ang lalaki.
Seryoso, parang gusto kitang anuhin ngayon.
Okey. Bakit di ka magpigil
at tulungan ako rito?
Sandali. Hawakan mong mabuti.
Kaya mo?
-Okey. -Natapos mo.
-Ayos. -Gano'n talaga.
Sigurado kang ayos ka lang?
Okey.
Lintik.
Gaano katagal akong tulog?
Medyo matagal.
Nasaan sila?
Nandiyan lang siguro.
May kakaiba akong memorya...
na parang
nawawala sa sarili, tapos tumatakbo sa dagat para mahanap iyon?
Tapos pinainom ako ng benzos.
Tama iyon.
Naiwan ka ba para bantayan ako?
Nagboluntaryo ako.
Sana wala akong ginawang kahiya-hiya, gaya ng paglalaway o pag-utot.
Marami nang nagsabi sa'kin pagkatapos ng mga sleepover
na ang baboy ko raw kapag sabog.
Babaeng-babae ka nga.
Naglakad...
-Naglakad ka nga lang nang tulog. -Ano?
Nagbibiro ka.
Nakita kita sa gubat, humahaplos ng lumot.
Pinalakad kita rito.
Salamat.
Seryoso, salamat.
May tubig ba? Uhaw na uhaw na ako.
Magpahinga ka lang.
-Ako na kukuha. -Salamat.
TAMA KA
WALA RAW SIYANG MAALALA
Magandang balita.
Dapat malaman ni Gretchen. Mapapanatag siya.
Teka.
Di pa siya tapos.
DI KO ALAM KUNG MANINIWALA BA AKO?
Ang mga tanong ang bumubuhay sa agham.
Kapag nagkolehiyo kayo, pwedeng dito o sa ibang unibersidad,
'wag kayong kukuha ng kurso sa agham
na tingin n'yo, alam n'yo na lahat.
Ang pagtatanong ang dahilan kung bakit tayo umaabante.
Ano ang mga pinakamahahalagang katanungang
kinakaharap ng agham ngayon?
Ano ang mga pumupuyat sa'tin,
nagbibigay ng pangarap, kalituhan?
Ang pagkakabuo ng sansinukob?
Big bang ba iyon o hindi?
Oo, mabigat iyon. Sa harap?
Ang pinagmulan ng buhay sa mundo.
May mga teorya. Nariyan ang kay Miller, halimbawa.
Pero hindi talaga natin alam.
Oo, misteryo pa rin iyon.
May iba pa? Eh, kayo riyan
na iniisip na walang nakakakita sa likuran?
Ikaw na nakasuot ng jacket ngayong mainit ang panahon?
Siguro kung ulap ako, anong klaseng ulap kaya ako?
Alam ko, hindi iyon...
Mas personal ang tanong ko, pero...
Papasok ako sa environmental science, kaya...
Madalas akong mag-isip tungkol sa ulap.
At naisip mo na ba? Kung anong tipo ng ulap ka?
Tingin ko, may pagka-nimbostratus ako.
Dahil mababa ako at may tsansang dumilim.
At madalas akong magtubig.
Hindi pag-iyak.
Pawisan, ang ibig kong sabihin.
Kakaibang sagot, totoo,
pero palaging maganda na pinepersonal ang agham.
Pag-usapan natin ang takdang-aralin.
Linggo-linggo, magsusulat kayo ng sagot sa binasa n'yo sa linggong iyon.
Palagi tayong magkaka-quiz, pero lagi kong sasabihin iyon.
Para lang sa mga tamad na propesor na mahilig manloko ang biglaang quizzes.
Mukhang parehas tayo ng direksyong tinatahak.
-Sa parehong bilis. -Tingin ko nga.
Pwera kung may isang magkukunwang magtali ng sapatos,
wala tayong magagawa kundi mag-usap.
Pareho tayong walang sintas.
Wala ngang magagawa.
-Gusto mong mag-science major? -'Di ko alam.
Basta lang ako pumili ng mga klase.
Binuksan mo ang course catalog at...
Medyo. 'Di ko pa alam kung anong aaralin ko.
Mainam ang summer session para diyan.
Para sa "paghahanap ng sarili."
-Kaya ka ba narito? -Kabaligtaran, sa totoo lang.
Magkokolehiyo na ako sa taglagas.
Naisip ng mga magulang ko, mabuti 'to para magkakaibigan na ako.
-Gusto ko ang coat mo. -Salamat. Ayos siya.
-Pwede magtanong.. -Sige.
Kung nagpapawis ka...
Bakit ako nakasuot ng coat sa Hulyo?
Masarap sa pakiramdam.
Sinuot ko 'to para di kabahan sa unang araw ng klase.
Hindi lang siya coat, kumot siya.
Napakagandang kumot.
Para lang malaman mo.
Narito ang mundo,
at narito ako
pagdating sa karakter at dating.
Mukhang matalino ka, alam kong alam mo na yon,
pero kailangan ko lang sabihin.
Ako si Quinn.
Nora.
Ang saya nito.
Pero gusto ko ring tumakbo palayo.
Sasama ka ba?
Ayos lang ba 'to?
Tingin ko, hindi naman masama.
Hindi naman... 'Di naman tayo mababago nito, tama?
Hindi ko alam. Baka hindi.
Hindi ako magaling, Nora.
Magiging nakakapanlumo 'to.
Nakakapanlumo naman yata dapat ang unang beses.
Isa...
Dalawa...
Tatlo!
Literal na madugong karne 'to.
Pangit, maugat, at tumutulo pa.
Pero iyan din ang pinakamagandang bagay na nakita ko.
Napakabango.
Uy, Nora, nasaan na ang journal mo?
Parang...
Parang naiwan ko kung saan.
Sa bangin yata. Bakit?
Tinatala mo ang mga petsa. Malapit na bang mag-Hulyo 4?
Hunyo 29 ngayon.
Sabi na nga ba, malapit nang mag-Hulyo 4.
Heto tayo, nagba-barbecue.
Parang kapag naningkit ka at nilimot mo ang 95% ng realidad natin,
parang makukumbinsi mo ang sarili mong normal lang ang lahat.
Akala ko, kami ang magliligtas sa inyo.
Mukhang naungusan kami.
Uy.
Saan kayo galing?
May oras ba kayo? Kasi ang habang kuwento niyon.
Nagsimula iyon sa maling liko sa gubat...
Nawala kami kaya naisip naming mas mainam maghintay na lang ng umaga.
Marty, iyan ba yong kambing?
Uy, mangangaso, 'di ako sigurado kung tama ang ginagawa ko.
Diyos ko, hindi. Mali iyan. Alisin muna ang lamang-loob.
Ayos ka lang?
Alam kong 'di mo gustong maiwan kayo ni Shelby.
Ayos lang siya.
Ang mas mahalaga, ayos ka lang?
Uy, Martha.
Ano'ng pakiramdam?
-Pakiramdam ng ano? -Alam mo na, pumatay ng kambing.
Sige na. Matagal-tagal na rin akong di nakakakita ng ganoong panalo.
Magkuwento ka, pasiyahin mo naman ako.
'Di ko alam, Rachel.
Di ko siguradong makukuha mo.
'Di ko talaga kuha.
Si Sir Isaac Newton iyan.
TILA DI MO NAUNAWAAN ANG BIGAT NG SITWASYON
Yong nahulugan ng mansanas sa ulo.
Di niya nakita mahulog ang mansanas.
Katuwaan lang.
Oo. Nakakatuwa nga iyon.
Pasensya na. Maupo kayo.
Ang galing mo kanina sa meet, Rachel.
Sabi rin ni Quinn.
Oo. Para kang si Baryshnikov.
Pasensya na.
Parang nagba-ballet sa hangin.
Salamat. Salamat. 'Di iyon ang pinakamalala.
-Mas maayos sana... -Ang tapang non.
Ang tumalon nang paulit-ulit
sa isports na wala gaanong nagtatagumpay.
May nabasa akong ang posibilidad na makapasok sa Olympics
ay parang 0.0013%.
Maiinom.
Rachel, pwede ba kitang bigyan ng beer?
Oo! 'Di ako mag-eensayo bukas, kaya bakit hindi?
-Heto. -Salamat.
'Ayan.
'Di iyan mamahalin na champagne,
pero kung anong wala ako, kaya kong bawiin sa pagtatanghal.
Okey.
Ingat.
Siya nga.
Oo. Heto.
Gusto ko tunog niya.
Ang maliliit na bukol sa kendi ang
nagpapagalaw sa CO2 sa alkohol,
dahilan kaya bumubula siya at natatapon.
Yong mga kulay, mga tinta yon na natatanggal.
Ang dami kong sinabing impormasyon, tama ba?
Kapintasan ko iyon.
Sigurado akong mawawala 'to sa Theta Kappa Theta sa susunod na taon.
Papasok ka sa frat?
Alam ko. Hindi bagay sa'kin,
pero nandoon ang dad ko,
at lagi niyang pinagmamalaki ang social life doon.
Siguradong mabubugbog ako roon
Pero di ko mapigilan ang mahilig sa taong si
Dad
Pasensya na. Nagkalat ako.
Kukuha ako ng tissue sa banyo.
Ayos lang? Rachel, may kailangan ka?
Sa banyo?
Tama. Mukhang wala.
Okey. Babalik ako.
Ano sa tingin mo?
Oo. Gusto ko siya.
Higit pa roon ang sasabihin mo.
Interesante siya.
Ang dami niyang alam tungkol sa maraming bagay.
Mahusay siya.
Rachel?
Sabihin mo ang totoo.
Hindi ba siya parang wirdo?
At ako, hindi?
Hindi, kakaiba ang pagkawirdo mo.
Siya, wirdong wirdo.
'Di dahil sa talino, sa accordion, o ano.
Parang...
'Di niya kayang tumingin sa'kin
at sinasapawan niya ako.
Kabado siya.
Oo.
Oo. Okey.
'Di ko alam. Baka iba lang talaga siya.
Mabuti't sa katapusan ang laban ng kapatid mo.
Masayang may makasama pag-uwi.
Sa iyong kaliwa ay ang Center for Global Studies.
Pandaigdigan ang perspektibo ng unibersidad na ito.
Magtanong kayo, taga-Florida ako.
Sasama ba tayo sa kanila?
Ayoko.
Kinakabahan ako pag naglalakad patalikod ang mga guide.
Sa kasong 'to, huwag.
Kasi magaling ako roon.
Ano'ng ginagawa mo?
Ililibot kita.
Isang espesyal at personal na libot.
Paglibot sa bakasyon natin.
Nandito tayo sa estatwa ni John Adams
nang malaman nating pareho nating gusto si Prince.
At narito tayo nang ipaputok ko sa'yo ang isa sa mga taghiyawat ko sa likod.
Dapat naging mas tago tayo noon.
At naglalakad tayo.
Nariyan tayo nang matanto nating wala sa'tin ang kayang magpaikot ng dila.
Oo.
At narito tayo,
ngayon, nang tanungin kita ng...
Kahit tapos na ang bakasyon,
baka 'di natin kailangang magtapos.
Para lang malinaw,
pag-aya ito
na maging magnobyo tayo.
Quinn, hindi ako sigurado...
'Di mo kailangang sumagot agad. Pwede mong tulugan.
-Hindi iyon. -Isipin mo ang mga buti, at umoo ka.
Lagi kang sumasapaw.
Alam mo ba iyon?
'Di ko lang alam...
Magiging busy ka na sa susunod na taon
at ang layo,
'di ko lang sigurado kung magandang ideya iyon.
May 'di ba ako alam?
Ang kapatid mo, hindi niya ako gusto.
Hindi lang naman iyon.
Tulungan mo akong umunawa.
Meron tayo niyon, tayong dalawa,
itong...
itong kakaibang bagay na 'di malalarawan ng salita.
Tapos dumating 'tong walang alam, makasarili mong kapatid...
Bawiin mo iyon.
Bakit? Mali ba ako ng paglarawan sa kanya?
-May mali ba roon? -Hindi importante iyon.
'Di mo siya pwedeng pagsalitaan ng gano'n.
Oo. Oo, pwede.
Halata namang binastos niya ako, at ngayon...
Dinipensahan mo ba ako?
Nakinig ka lang sa opinyon niya at nilunok nang buo.
Dahil mas mahalaga yon kaysa sa sarili mong opinyon.
Hindi iyon...
'Di iyon totoo.
Ang dami ko pang gustong makita, gawin, at pag-usapan kasama ka.
Quinn...
Saan ka pupunta?
Sa banyo lang.
Ayos ka lang?
Oo, hindi 'to matinding pagtatae.
Naninibago lang siyang may laman na siya.
Babalik din ako agad.
Uy, Nor. Nakita mo ba ang headlamp ko?
-Hindi. -Lintik. Kailangan kong tumakbo.
-Mag-aalas-diyes na. -Ano naman?
Ang dilim na sa labas.
Akala ko, gagawin natin ang sanaysay mo tungkol kay Virginia Woolf.
Nora, kung gusto mo kong tulungan, hanapin mo ang headlamp ko!
QUINN - SAGOT KA NAMAN GUSTO KO LANG MALAMAN KUMUSTA KA
miss na kita
Mensahe Di Napadala- Di tumatanggap ng mensahe ngayon ang taong ito
LATIN GRAMMAR QUINTINUS-847 PAGDAGDAG NG TIMBANG 15
SLN - SUMALANGIT NAWA TOL SAYANG TOL
ESTUDYANTE PATAY SA HAZING FRAT AT 3 ESTUDYANTE PA , TIMBOG
BIKTIMA QUINN MILLER
'Wag kang magalit.
Pucha, Nora? Anong...
Ano 'to?
Sino'ng gumawa nito? Dinala mo ko rito, ano?
-Pasensya na. -Sabihin mo sa'kin ang nalalaman mo.
-Ang kailangan mo lang malaman... -Dapat malaman ko lahat.
...ay di kita sasaktan.
At ligtas ka.
Nora. Teka, teka. Nora, Nora.
Nora, Nora. Hindi, hindi!
Nora!
Kailangan niyong kunin siya.
Gretchen. Teka.
May sasabihin kang 'di maganda.
Mensahe mula sa tao natin sa loob.
Gusto niyang alisin si number 4.
-Sabi na nga ba. -Alam ko.
Pupunta ka ba sa taas?
Oo. Kailangan ko silang bantayan ngayon.
Doon tayo makakaiwas sa problema.
Tama. Pero ngayon, kailangan natin ng plano ng pagresponde.
Tandaan mong umalis ang mga bangka natin sa pagsagawa ng phase 2.
Anong oras sila darating?
Mga 3 oras mula ngayon.
-Nakakulong na si Leah? -Oo.
Maghihintay tayo. Pinakamatagal ang tatlong oras.
Sabihin mong binabantayan natin ang sitwasyon.
Dapat malaman ni Nora di natin siya iniiwan.
-Sino ang dadalawin mo? -Klein. Devon Klein.
Wala ka sa listahan niya. Nag-apply ka na ba?
Kahapon.
Pwedeng denied yon o pinoproseso pa.
Mag-sign in ka, maupo, at titingnan ko.
Matagal-tagal ka rito.
Sobrang bagal ng lahat sa sistemang ito.
Mukhang maghihintay ako.
Kayong kabataan, napakakulit niyo.
Ano 'kamo?
Hindi ikaw ang unang bata na pumasok dito
na gustong makita siya nang 10 minuto
para magpa-cute sa mapanganib na tao.
Sasabihin sa mga kaibigang nakipagkita ka sa nakakulong na binata.
Nakakabagot.
Hindi ako sunod sa uso.
Bakit mo gustong makita ang anak ko?
Pinatay...
Pinatay niya ang kaibigan ko.
Bale, mapaghiganting bisita ito.
Gusto mo siyang yurakan.
Sasabihin mo sa kanyang pagtatawanan mo siya
habang ginagawa siyang puta ng mga bigating preso?
Hindi.
Gusto ko lang...
Gusto ko lang ipakita sa kanya ang buhay na kinuha niya.
Dahil medyo...
maganda iyon.
Sigurado ako.
Ano'ng pangalan mo?
Nora.
Ang totoo, Nora, mukhang di natin siya makikita ngayon.
Ikaw, dahil tamad sila rito.
At ako, bunsod ng kadahilanang 'di pwede ang nanay sa kwarto ng anak.
Dahil galit siya sa akin.
Gusto mo ng pancakes?
Matatawag mo bang romansa ang namagitan sa inyo?
Hindi. 'Di ko matatawag yon ng kahit ano.
Pinapababa iyon ng pagpapangalan doon.
Iyon ay parang...
walang hanggan.
Medyo mahirap para sa'king
sumama sa maraming tao.
May acute social anxiety ka.
Karaniwang kondisyon. Pero labis na pinupulaan.
Pero sa kanya, madali lang iyon.
Hindi siya estranghero sa'kin, kahit noong 'di ko pa siya kilala.
Paumanhin.
Iyon dapat siguro ang mga unang salitang ginamit ko.
Paumanhin, Nora.
Pucha.
Mabuting bata iyon si Devon.
At sumubok talaga ako sa kanya.
Binasahan ko siya ng mga tula ni Adrienne Rich bago siya matulog.
Uupo kami at matagal na mag-uusap
sa mga pagtatanong, respeto, at pagtanggap sa sarili.
Dinala ko siya sa Women's March.
Ngayong naririnig ko sarili ko, di yata yon maiiwasan.
Bawat bata, umaalis sa impluwensya ng magulang.
Sa kaso niya, diretso sa letseng Theta Kappa Theta
at sa nakakasukang kagaguhan ng mga lalaki.
Di mo pwedeng gawin iyan.
Ang alin?
Sisihin ang frat at hindi siya?
Diyos ko, hindi. Responsable siya.
Kaya nga pinaamin ko siya.
Pero ang sentensya, 'di ko iyon inaasahan.
Hindi ko alam kung...
kakayanin ni Devon ang ganoong lugar.
Alam mo, noong papasok pa lang si Devon sa frat na iyon,
tinawagan niya ako, umiiyak na parang sanggol
matapos siyang ikulong sa trunk ng kotse.
Biniktima siya ng mapanghamak na kultura kung saan kawawa ang mahina,
pero nang siya na ang makakaganti,
sumunggab din siya.
Kaya hindi, Nora. 'Di ko sinasabing di siya sisihin,
pero hindi inosente ang patriyarkiya at ang mga institusyon nito.
Malakas pa rin ang hatak nito at 'di iyon humihina.
Kahit ang mabait na bata ay napapasama
sa walang hanggang kabulastugan niyon.
Ang sama niyon, 'di ba?
Yong lakas ng kapangyarihan niyon.
Oo, totoo.
Sa ngayon.
Pero magagawa natin ang pagbabago,
kung matapang lang tayo.
Tanungin mo ang sarili mo, Nora,
"Lumalago ba ako?"
At ang kapatid mo,
lumalago ba siya?
Lumalago ba ang mga kapwa ko babae?
Lumalago sa kulturang ginawa ng kalalakihan?
Naghihirap tayong lahat?
Pinipilit maging perpekto sarili.
Labis ang pinapasan.
Sinusuko ang sarili sa mga imposibleng bagay.
At nababaliw sa mga pagkakamali.
Isipin mong lumayo sa lahat ng yon.
Lumaya. Magpahinga.
Isipin mong mabuhay nang ilang buwan sa lugar
kung saan walang pressure mula sa lipunan, at ang meron lang ay responsibilidad
na huminga, mabuhay, at maging tunay na ikaw.
At habang nangyayari iyon,
gumagawa ka ng mundong di kontrolado ng kalalakihan.
Sarili nating mundo.
Sabihin mo, Nora,
kumusta iyon?
Kailangan kong... huminga.
Parang 'di ako makahinga.
-Tatawagin ko ang nurse. -Hindi, ngayon na.
Kailangan kong huminga.
Teka. Huminga ka.
-Pasensya na. -'Wag, nagka-panic attack ka.
-Dalhin kita sa med station. -Hindi.
Amoy gamot doon.
May mundo ba sa labas na pwede kong puntahan?
Sa labas?
Nakikiusap ako.
Kakaiba rito.
Para tayong nakakulong,
masikip, at palaging madilim.
Alam ko.
Parang dinisenyo ang lugar na 'to para sa mga bampira.
Kung nalilito ka pa rin, pwede kang kausapin ng partner ko.
Hindi, ayokong... ayokong kausapin siya.
Ayoko ng therapy. Gusto ko lang maging normal.
Gusto ko lang ng nakakabagot at normal na pag-uusap.
Ah, gusto mo ng nakakabagot.
Wala nang mas nakakabagot pa sa pagpilit sa taong
tumingin sa litrato ng anak nila.
Ang anak ko nang makapasok sa team niya.
Sige na, tingnan mo. Ano?
Kamukha mo siya.
Ang hirap sigurong di mo siya nakikita dahil sa trabaho mo.
Oo.
Oo, dahil sa trabaho.
Akin na.
Pasensya na. Ano lang...
Ano'ng ginagawa mo?
Titingnan ko sana ang mapa.
Para malaman kung nasaang parte tayo ng mundo.
Pasensya na. Dahil lang sa...
kawalan ng impormasyon at kaalaman.
Pagod na akong mawala.
Pasensya na.
Nasa maliit tayong isla sa Pasipiko.
150 milya, silangan, kung saan kayo na-stranded.
Mga 800 milya sa kanluran ng Cusco.
Peru?
Malapit tayo sa Peru?
Leah, alam kong mahirap mabuhay nang walang alam.
'Di ito magtatagal. Pangako, hindi na.
Sa ngayon, yang parteng gustong malaman ang lahat,
'wag mo munang aliwin iyan.
'Di dahil ayaw kong magtanong ka.
Dahil gusto kong maging maayos ka.
Kaya mo ba iyon?
'Di masyado.
Sige na.
Susubukan ko.
'Ayun.
-'Ayan. -Ayos lang.
Sa'yo na iyan.
Baka gamitin ko na lang ang kurbata ko.
Sawang-sawa na ako riyan.
Salamat.
Kita tayo ulit.
Agent Young...
Salamat.
Malapit na ang mga kasagutan. Pangako.
Nora!
Tulungan niyo ako.
-Uy. -Hi.
Ayos lang si Leah?
Oo... Parang kailangan niyang mapag-isa.
-Sigurado ka? -Oo. Sabi niya, gusto niyang mapag-isa.
Okey.
Di ako komportableng di siya nababantayan, pero pucha.
Di natin siya mababantayan lagi.
Lalo ka na.
Buong buhay ka nang nagbabantay ng isang baliw.
-Uy. -Uy.
Gusto ko iyan dati.
Tanong ko, kung si Tony Romo papakasalan ko.
Ito ang totoong testament ng pagkabagot ko.
Susubukan ba natin?
Nasa Bermuda Triangle ba kami?
"Halata naman, tanga."
Ako ang gumawa niyan, kaya...
Gusto mong subukan?
May maiinit ka bang mga katanungan sa orakulo?
Kailangan ko bang sabihin nang malakas?
Oo sana, pero kung gusto mong magpakamisteryoso, ayos lang.
LETSE, HINDI KO ALAM
'Di iyan masaya.
Ang punto niyan ay para malaman mo ang sagot, tama?
Diyos ko.
Kung nag-aalala ka kung anong nararamdaman niya,
tanungin mo siya.
Ano ba? Nakakaamoy ako ng sexual tension.
'Wag ka mag-alala.
Di ko alam kung bakit di ako makalimot.
Matanda na siya, alam mo.
Tiningnan ko ang ngipin niya, kasi doon mo makikita.
Mga 9 na taong gulang?
Palagi niya akong sinusundan.
Ayaw niya akong tantanan.
At parang naramdaman ko,
parang gusto niyang gawin ko iyon.
Na parang nakikiusap siya sa'kin.
Pero 'di ko alam.
Baka sinasabi ko lang yon para 'di sumama masyado ang loob ko.
O gusto niyang mabuhay ka.
Handa na siyang umalis...
dahil alam niyang mas kailangan mong mabuhay.
'Wag kang malungkot.
Nora, masaya akong pumunta ka.
Umorder na ako para sa'tin.
Nagugutom ka ba?
Sasabihin ko ang gusto ko.
Okey.
Gusto kong tulungan ang kapatid ko.
Diyos ko.
Ang sarap mabusog.
Ipaalala mo sa'king sinabi ko iyon.
Kapag nakabalik na tayo.
Ayoko nang matakot.
Uy.
Wala bang kwenta sa'yo 'to?
Ano?
Ikaw itong...
taong may maalab ang damdamin.
Tapos nangyari yong kagabi, bigla kang kumalma. Baka...
Naisip ko lang na baka walang kwenta iyon sa'yo.
Hindi, Shelby.
Dahil nagtitiwala ako sa'yo.
Anong ginawa ko para sa tiwalang yon?
Niligtas mo ang buhay ko.
Paano kung masira ang lahat at gawin lang nating miserable ang isa't isa?
Paano kung saktan kita?
Nakapanakit na ako dati.
Nang grabe.
Paano kapag nag-crash ang eroplane natin?
Paano kapag mahulog tayo sa dagat?
Paano kapag na-stranded tayo?
Paano kapag nawala tayo at magutom?
Nangyari na ang lahat ng iyon.
Nangyari na lahat ng masama.
Hindi ko na kailangang matakot sa maaaring mangyari na 'di maganda.
Ayoko nang matakot
na umibig, o ibigin ang gusto ko.
Malaya, buo, at walang pag-iimbot.
Gusto kong hanapin mga tao ko.
Kung sino man sila.
Gusto kong hanapin ang kalakasan ko.
Gusto ko ng buhay na di namin palaging kailangang kumilos
at sumubok at lumaban.
Uy. Saan ka pupunta?
Sa dagat.
Alam mong di totoo na di ka dapat lumusong pagkakain, tama?
Oo naman.
Gusto ko lang ng buhay na malaya.
Pupunta lang ako roon at magpapalutang-lutang, Nora.
Nora, maipapangako ko ang lahat ng iyon.
At higit pa.
At ang kapatid ko? Pwede ba siyang sumama?
Kung sasabihin kong oo, sasama ka ba?
Nora!
Ano'ng nangyayari?
'Wag kang gagalaw.
Pating. Pating!
Rachel!
Lintik.
-Code purple na raw. -Oo nga.
Salamat sa Diyos.
Anong nangyayari sa kanya?
Anaphylactick shock. Nagsasara lalamunan niya.
Anak ng pucha?
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Jessica Ignacio
Mapanlikhang Superbisor Maribeth Pierce