Jak wiecie, jedna z uczestniczek jest wtajemniczona i pełnoletnia,
co daje nam zabezpieczenie prawne, gdyż opiekuje się resztą uczestniczek.
Nasza druga kooperantka stanowi rodzaj solidnego zabezpieczenia.
Może nas powiadomić w nagłym wypadku.
JEANETTE TO TA DRUGA?
TAK
WIĘC ZOSTAŁAM TYLKO JA?
BAZA - TAK. I MAMY DLA CIEBIE ZADANIE.
LEAH COŚ WIE
Wiń mnie, do cholery.
To przeze mnie tu jesteśmy.
Nora, nie pękaj.
Jak tę wyrzucę, znajdzie się następna.
Leah.
LEAH COŚ PODEJRZEWA
CZYLI TO JUŻ KONIEC?
BAZA - NIE
ONA COŚ WIE
ZADAJE ZBYT WIELE PYTAŃ
Spójrz na mnie. Utoniesz!
CO MAM ZROBIĆ Z LEAH?
BAZA - NIE MOŻE NIC WIEDZIEĆ. ZRÓB WSZYSTKO, CO SIĘ DA.
Dzicz
Obudziłaś się.
Ledwo co. Powoli się rozbudzam.
Wybacz, ziewnęłam jak jakiś pieprznięty Chewbacca.
Dobrze się czujesz?
Bardzo dobrze.
Nie musisz udawać.
Czaję, jeśli jest ci nieswojo.
O Boże. Przestań.
Skuliłaś się, jakby miało nadciągnąć tornado.
Zakładam, że nie wszystko jest całkiem w porządku.
Przepraszam.
Chyba...
nie jestem gotowa, by o tym rozmawiać.
Nie dlatego, że nie...
Dlatego że tak... podobało mi się to.
Shelby, nie ma sprawy.
Ułóżmy jakąś historyjkę, żeby usprawiedliwić nasze zniknięcie.
Nie to, że się wstydzę. Wcale N-I-E, nie.
Potwierdzę, cokolwiek powiesz.
Boże, jesteś wręcz zbyt opanowana.
Trochę mnie to niepokoi.
Czemu? Bo zazwyczaj bierze mnie kurwica?
Chyba dziś mam przerwę.
Nazbierajmy owoców i wracajmy.
Liczą na to, że coś im przyniesiemy.
Nie wiem, czy Martha się ucieszy,
że jej stanik z babeczkami jest śmiercionośną armatą.
Kurwa!
Żadna armata. Nie mam cela.
Daj mi spróbować.
Ja pierniczę.
O kurde. Martha!
-Jesteś ranna? -Gdzie reszta?
Nie mogę...
jej udźwignąć.
Co?
Mistrzyni świata.
Mistrzyni świata, kurwa.
Serio. Chyba tak czuły się kobiety z plemion pierwotnych,
gdy mężczyźni wracali z łowów.
Normalnie bym cię teraz przeleciała.
No dobra, odłóż to na później
i pomóż mi to przenieść.
Czekaj. Złap od spodu.
Już?
-Dobra. -Jesteś zabójcza.
-Dobre. -Nie mogłam się powstrzymać.
Na pewno dobrze się czujesz?
Dobra.
Cholera.
Jak długo spałam?
Dość długo.
Gdzie reszta?
Gdzieś niedaleko.
Pamiętam jak przez mgłę...
że...
postradałam zmysły i szukałam ich w oceanie?
Do tego benzosy.
To by się zgadzało.
Kazały ci się mną opiekować?
Sama się zaoferowałam.
Mam nadzieję, że się nie śliniłam albo nie puszczałam bąków.
Po wielu pijackich nocach z kumplami słyszałam,
że po alkoholu zamieniam się w niezdarną fleję.
Zachowałaś klasę.
Ale...
-błąkałaś się w półśnie. -Co?
Żartujesz.
Znalazłam cię w lesie. Głaskałaś mech.
Odprowadziłam cię.
Dzięki.
Naprawdę ci dziękuję.
Masz tu wodę? Okropnie chce mi się pić.
Odpoczywaj.
-Przyniosę ci. -Dziękuję.
MIAŁAŚ RACJĘ
MÓWI, ŻE NIC NIE PAMIĘTA.
Dobrze wiedzieć.
Powiem Gretchen, żeby ją uspokoić.
Czekaj.
To nie wszystko.
NIE WIEM, CZY MAM JEJ WIERZYĆ.
Nauka opiera się na zadawaniu pytań.
Gdy zaczniecie studia, czy to na tym, czy innym uniwersytecie,
nie wybierajcie przedmiotu naukowego,
myśląc, że znacie odpowiedzi.
Postęp w nauce możliwy jest dzięki zadawaniu pytań.
Jak brzmią najbardziej śmiałe pytania
w dziedzinie nauki współczesnej?
Co spędza nam sen z powiek,
co nadal stanowi zagadkę?
Jak powstał kosmos?
Czy był to Wielki Wybuch?
Tak, to istotne pytanie. Słucham?
Początki życia na Ziemi.
Istnieją teorie, jak choćby zupa pierwotna Millera.
Ale wciąż nie mamy pewności.
Tak, to nadal zagadka.
Ktoś jeszcze? Może któryś z tych głupoli
na końcu, którzy myślą, że są niewidzialni?
Może pan w niedopasowanym do pory roku palcie?
Gdybym był chmurą, to jakiego rodzaju?
Wiem, że to nie...
To przykład bardziej z życia, ale...
Interesuje mnie nauka o środowisku, więc...
Sporo rozmyślam na temat chmur.
I wiesz już? Jaką jesteś chmurą?
Skłaniałbym się w kierunku nimbostratusa.
Też bywam mroczny i ponury.
I mam podobny poziom wilgoci.
Nie mam na myśli płaczu.
Tylko że się pocę.
Niestandardowa odpowiedź,
do tego warto nadawać nauce osobisty wymiar.
Przejdźmy do zadań domowych.
Co tydzień oczekuję wypracowania na temat omawianego tematu.
Od czasu do czasu będą sprawdziany, zawsze zapowiedziane.
Kartkówki to domena leniwych wykładowców, którzy chcą przyłapać studentów.
Idziemy w tym samym kierunku.
-Z tą samą prędkością. -Na to wygląda.
Jeśli żadne z nas nie zatrzyma się, by zawiązać but,
będziemy skazani na rozmowę.
Nie mamy sznurówek.
No to wyrok zapadł.
-Chcesz studiować nauki ścisłe? -Nie wiem.
Wybrałam zajęcia na chybił trafił.
Otworzyłaś informator i...
Coś w tym stylu. Nie wiem jeszcze, co chcę studiować.
Letnia sesja jest w sam raz.
Żeby, cytuję, „się odnaleźć”.
-Dlatego tu jesteś? -Wręcz przeciwnie.
Zaczynam tu na jesieni.
Rodzice uznali, że w ten sposób szybciej znajdę znajomych.
-Fajny ten płaszcz. -Dzięki. Ujdzie.
-Mam pytanie. -Tak?
Skoro dużo się pocisz...
Czemu noszę marynarskie palto w lipcu?
Dobrze się w nim czuję.
Pomaga mi uspokoić nerwy pierwszego dnia.
To nie tyle płaszcz, co koc obciążeniowy.
Bardzo szykowny.
Coś ci zdradzę.
Powiedzmy, że świat jest tutaj,
a ja tutaj,
jeśli chodzi o charakter i usposobienie.
Wydajesz się domyślna, więc pewnie już wiesz,
ale musiałem to powiedzieć na głos. W razie czego.
Jestem Quinn.
Nora.
Jest bardzo miło.
A jednocześnie chcę wziąć nogi za pas.
Biegniemy?
WADY ENERGII WIATROWEJ
To dobry pomysł?
Chyba nie jest zły.
To niczego nie zmieni między nami, prawda?
Nie wiem. Raczej nie.
Będę beznadziejny.
Rozczarujesz się.
Za pierwszym razem to chyba normalne.
Jeden...
dwa...
trzy!
To dosłownie pręga z kością.
Ohydna, żylasta, ociekająca tłuszczem.
A mimo to w życiu nie widziałam czegoś piękniejszego.
Pachnie zajebiście.
Nora, gdzie twój notatnik?
Chyba...
gdzieś go zostawiłam.
Może gdzieś na urwisku. Bo co?
Zapisujesz daty. Chyba zbliża się Czwarty Lipca?
Dziś mamy 29 czerwca.
Tak myślałam, że niedługo święto.
Dobrze się składa, robimy grilla.
Wystarczy przymknąć oczy i zapomnieć, gdzie jesteśmy,
by wmówić sobie, że wszystko jest, jak powinno.
Myślałam, że to my będziemy bohaterkami.
Ktoś nas prześcignął.
Gdzie się podziewałyście?
Macie czas? Bo to długa historia.
Najpierw skręciłyśmy w złą stronę na polanie...
Zgubiłyśmy się i bezpieczniej było przenocować niż wracać w ciemnościach.
Marty, to ta koza?
Specjalistko od polowań, nie wiem, czy dobrze to robię.
Nie, to nie tak. Najpierw trzeba ją wypatroszyć.
Wszystko w porządku?
Wiem, że nie lubisz być skazana na jej towarzystwo.
Jest całkiem spoko.
Lepiej powiedz, jak ty się czujesz.
Martha.
I jak było?
-O co pytasz? -Jak zabijałaś kozę.
No weź. Dawno niczego nie wygrałam.
Podziel się. Daj mi się wczuć.
Nie wiem.
Chyba tego nie zrozumiesz.
Nie rozumiem.
To sir Isaac Newton.
CHYBA NIE POJMUJESZ CIĘŻARU SYTUACJI
Gościu, który zarobił jabłkiem w łeb.
W sumie widział tylko, jak spada.
Taka zabawna ciekawostka.
Tak. Całkiem zabawna.
Przepraszam. Siadajcie, proszę.
Świetnie dziś ci poszło na zawodach.
Quinn też tak uważa.
Tak. Wyglądałaś jak nurkujący Barysznikow.
Przepraszam.
Balet w powietrzu.
Dzięki. Nie było najgorzej.
-Choć mogłam... -To wymaga odwagi.
W kółko skakać z deski
w dyscyplinie, w której niewielu odnosi sukces.
Czytałem, że szanse, by dostać się na olimpiadę,
wynoszą 0,0013%.
Drinki.
Rachel, mogę zaproponować ci jakiś trunek?
Tak. Jutro nie trenuję, więc czemu nie.
-Proszę. -Dziękuję.
Trzymaj.
Może to nie Dom Pérignon,
ale zaraz nadrobię ubytki w luksusie.
Dobra.
Uważaj.
Ale się dzieje.
Tak. Proszę.
Fajny dźwięk.
Nierówności na powierzchni cukierka powodują,
że dwutlenek węgla w napoju rozpada się i wiąże ponownie,
tworząc więcej bąbelków, przez co napój się wylewa.
A kolor zmienił się przez barwniki. Czerwony to trójka, a żółty szóstka.
Zasypałem was wiedzą ezoteryczną.
To moja przywara.
Pewnie polubią mnie w Theta Kappa Theta.
Wstąpisz do bractwa?
No tak, to do mnie niepodobne,
ale mój tata do niego należał
i w kółko mówi, że będę miał bujne życie towarzyskie.
Znęcać się będą nade mną okrutnie
Ale czego się nie robi dla kochanego
Ojczulka
Kurczę. Przepraszam. Zrobiłem kałużę.
Pójdę do łazienki po papierowy ręcznik.
Coś wam trzeba? Rachel, chcesz coś?
Z łazienki?
No tak. Raczej nie.
Dobra. Zaraz wracam.
No i?
Lubię go.
Powiedz coś więcej.
Jest interesujący.
Wiele wie na wiele tematów.
Fajny jest.
Rachel?
Powiedz prawdę.
Nie jest trochę dziwny?
A ja nie?
Ty jesteś ekscentryczna.
A z nim coś jest nie tak.
Nie chodzi o bzika na punkcie nauki czy akordeon.
Tylko...
Nie patrzy mi w oczy.
I nie daje mi dojść do słowa.
To przez nerwy.
Tak.
No tak.
Sama nie wiem. Może po prostu jest wyjątkowy.
Dobrze, że jej zawody były w zeszłym tygodniu.
Fajnie mieć z kim wracać do domu.
Po lewej znajduje się Ośrodek Badań Globalnych.
Nasz uniwersytet jest nastawiony na międzynarodową współpracę.
Choćby ja, jestem z Florydy.
Przyłączymy się?
Lepiej nie.
Nie mogę patrzeć na przewodników, którzy chodzą tyłem.
To nic trudnego.
Jestem w tym mistrzem.
Co ty wyprawiasz?
Zabieram cię na wycieczkę.
Bardzo szczególną i osobistą.
Po naszym wspólnym lecie.
Staliśmy tu, przy uroczym popiersiu Johna Adamsa,
gdy odkryliśmy, że oboje uwielbiamy Prince'a.
A tutaj, panie i panowie, zgodziłem się, byś wycisnęła mi pryszcza na plecach.
Może lepiej było zachować większą dyskrecję.
Idziemy dalej.
Pod koniec lipca właśnie tutaj odkryliśmy, że nie umiemy robić rurki z języka.
A dokładnie w tym miejscu
i w tej chwili zapytałem cię, czy...
Choć to już koniec letniej sesji,
ale może nie dla nas.
Dla uściślenia,
to rodzaj oświadczyn i pytam,
czy będziesz moją dziewczyną?
Quinn, nie jestem pewna...
Nie musisz od razu odpowiadać. Przemyśl to sobie w domu.
-Nie w tym rzecz. -Za i przeciw, a potem się zgódź.
Nie dopuszczasz innych do słowa.
Zauważyłeś?
Sama nie wiem...
W przyszłym roku będziesz zajęty studiami,
do tego odległość...
Nie wiem, czy to dobry pomysł.
Coś się stało?
Twoja siostra mnie nie polubiła.
Nie tylko to.
To pomóż mi zrozumieć.
Łączy nas
coś...
niesamowitego, co trudno opisać.
A twoja nieoczytana, samolubna siostra, którą interesuje tylko sport...
Odwołaj to.
Czemu? Niepoprawnie ją opisałem?
-Powiedziałem nieprawdę? -To bez znaczenia.
Nie masz prawa tak o niej mówić.
Owszem. Mam.
Najwidoczniej coś ci o mnie nagadała, a teraz...
Próbowałaś mnie bronić?
Wysłuchałaś jej opinii i uwierzyłaś jej.
Bo dla ciebie liczy się bardziej niż twoja własna.
To nie...
To prawda.
Tyle chciałem z tobą zobaczyć, zrobić, o tylu rzeczach porozmawiać.
Quinn...
Dokąd idziesz?
Załatwić się.
Dobrze się czujesz?
Tak, to nie zatrucie pokarmowe.
Mój brzuszek zdziwił się, że już nie jest pusty.
Zaraz wracam.
NAUKA O CHMURACH
Nor. Widziałaś moją czołówkę?
-Nie. -Cholera. Muszę iść pobiegać.
-Już prawie 22. -I co z tego?
Jest już ciemno.
Miałyśmy popracować nad twoim wypracowaniem o Virginii Woolf.
Jeśli chcesz mi pomóc, to szukaj ze mną tej czołówki! Szlag!
QUINN - ODPISZ, PROSZĘ DAJ ZNAĆ, CO U CIEBIE
TĘSKNIĘ
WIADOMOŚĆ NIEDORĘCZONA ODBIORCA NIEDOSTĘPNY
GRAMATYKA ŁACIŃSKA QUINTINUS-847 STUDENCKA DIETA
SPOCZYWAJ W POKOJU JA PIERDOLĘ, STARY
ŚMIERĆ STUDENTA PODCZAS OTRZĘSIN TRZECH ARESZTOWANYCH. BRACTWO ROZWIĄZANE
OFIARA QUINN MILLER
Nie wściekaj się.
Co, do kurwy nędzy? Co...
Co to ma być?
Kto to zrobił? Zwabiłaś mnie tu, prawda?
-Przepraszam. -Powiedz mi, co wiesz.
-Musisz wiedzieć tylko... -Chcę wiedzieć wszystko.
...że nie zrobię ci krzywdy.
I że jesteś bezpieczna.
Nora. Zaczekaj. Nora!
Nora! Nie!
Zabierzcie ją stąd.
Gretchen. Zaczekaj.
Powiesz mi coś okropnego.
Wiadomość od naszej dziewczyny.
Mamy odebrać numer cztery.
-Pieprzone prawo Murphy'ego. -Wiem.
Idziesz na górę?
Tak. Tym razem będę to nadzorować.
W ten sposób unikniemy problemów.
Słusznie. Ale ustalmy plan działania co do tej jednej.
Pamiętaj, że wszystkie łodzie biorą udział w fazie drugiej.
Kiedy się zwolnią?
Może za trzy godziny.
-Leah nie sprawia zagrożenia? -Nie.
To zaczekamy. Trzy godziny, góra.
Przekaż, że bacznie monitorujemy sytuację.
Nora musi wiedzieć, że może na nas liczyć.
-Nazwisko więźnia? -Devon Klein.
Nie jesteś na liście. Złożyłaś wniosek?
Wczoraj.
Albo został odrzucony, albo nadal go rozpatrują.
Wpisz się i usiądź. Sprawdzę, co da się zrobić.
Przygotuj się na długie czekanie.
Wszystko działa tu w zwolnionym tempie.
No to poczekam.
Fanki. Podziwiam waszą wytrwałość.
Słucham?
Nie jesteś pierwszą niunią,
która przychodzi tu, by się do niego pomizdrzyć
i udawać chojraczkę.
Byś mogła się chwalić, że odwiedziłaś chłopaka w więzieniu.
Wyświechtana historyjka.
Nie jestem fanką.
To po co odwiedzasz mojego syna?
Bo...
zabił mojego przyjaciela.
Zatem kieruje tobą mściwość.
Chcesz mu nawrzucać.
Powiesz mu, że będziesz boki zrywać,
gdy więzienne alfy zrobią z niego cwela.
Nie.
Ja tylko...
chcę mu pokazać, jak wyglądało życie, które komuś odebrał.
Bo było całkiem...
piękne.
Oczywiście.
Jak masz na imię?
Nora.
Prawda jest taka, że żadna z nas dziś go nie zobaczy.
Ty przez biurokratyczne guzdralstwo.
A ja dlatego, że dzieci nigdy nie wpuszczają mam do swoich pokoi.
Jest na mnie porządnie wkurzony.
Lubisz naleśniki?
Nazwałabyś to romansem? To, co was łączyło.
Nie. Nijak bym tego nie nazwała.
To by tylko odebrało temu wagę.
To było coś...
nieskończonego.
Zwykle przeżywam katusze,
gdy przebywam wśród ludzi.
Masz fobię społeczną.
To częsta przypadłość. Ciąży na niej stygmat.
Ale przy nim czułam się dobrze.
Nie wydawał mi się obcy. Nawet zanim go poznałam.
Przykro mi.
Chyba od razu powinnam była to powiedzieć.
Tak mi przykro, Nora.
Kurwa.
Devon był dobrym dzieciakiem.
Tak bardzo się starałam.
Czytałam mu wiersze Adrienne Rich na dobranoc.
Prowadziliśmy długie rozmowy
na temat szacunku do innych i pozytywnego obrazu ciała.
Zabierałam go na marsze kobiet.
Teraz rozumiem, że to było nie do uniknięcia.
Każde dziecko wyrywa się spod skrzydeł.
W tym przypadku prosto w ramiona pieprzonego Theta Kappa Theta
z tą ich toksyczną męskością.
Nie wolno pani.
Czego?
Winić bractwo, a nie jego.
Broń Boże. Ponosi pełną odpowiedzialność.
Zmusiłam go, by się przyznał.
Choć nie oczekiwałam takiego wyroku.
Nie wiem, co...
To nie miejsce dla Devona.
Gdy ubiegał się o przyjęcie do tego bractwa na pierwszym roku,
zadzwonił do mnie w nocy, płacząc jak małe dziecko,
bo zamknęli go w bagażniku.
Padł ofiarą kultury propagującej zawziętą, bezpardonową rywalizację,
a kiedy przyszła jego kolej,
najwyraźniej skorzystał z okazji.
Zatem nie twierdzę, że jest niewinny.
Ale patriarchat i jego instytucje z pewnością nie są bez winy.
Nadal są kuszące, a ich urok wcale nie maleje.
Nawet dzieciak o dobrym sercu może dać się wciągnąć
w tę bezduszną machinę.
To okropne, prawda?
Jak trudno temu nie ulec.
To prawda.
Jak na razie.
Ale możemy to zmienić,
jeśli starczy nam pieprzonej odwagi.
Zadaj sobie pytanie:
„Czy to mi służy?”.
A twojej siostrze?
Czy to jej służy?
A innym młodym kobietom?
Życie w kulturze stworzonej przez mężczyzn.
Czy wszystkie nie cierpimy?
Zabiegamy o perfekcję.
Bierzemy na siebie zbyt wiele.
Zatracamy się w złudzeniach.
A potem się załamujemy.
Wyobraź sobie zerwanie z tym wszystkim.
Wyzwolenie się. Wylogowanie.
Wyobraź sobie kilka miesięcy w miejscu,
gdzie wymogi społeczne zostają zastąpione prostymi zadaniami,
gdzie po prostu oddychasz, żyjesz i stajesz się sobą.
Jednocześnie
tworząc świat wolny od męskiej kontroli.
Nasz własny świat.
Powiedz mi,
jak ci się to podoba?
Brakuje mi powietrza.
Nie mogę oddychać.
-Sprowadzę pielęgniarkę. -Nie, teraz. Powietrza.
Potrzebuję powietrza.
Spokojnie. Oddychaj.
-Przepraszam. -Nie przepraszaj za atak paniki.
-Zaprowadzę cię do izby chorych. -Nie.
Jedzie tam płynem do odkażania.
Jest jakaś możliwość, żebym mogła wyjść na dwór?
Na zewnątrz.
Błagam pana.
Dziwnie tu jest.
Siedzimy zamknięte
w ciasnym pomieszczeniu i w ciemnościach.
No wiem.
To miejsce wygląda, jakby zaprojektował je jakiś wampir.
Jeśli wciąż źle się czujesz, zawołam partnera.
Nie. Nie chcę z nim rozmawiać.
Nie potrzebuję terapii. Tylko normalności.
Zwykłej, nudnej rozmowy.
Nudnej, mówisz.
Nie ma nic nudniejszego niż zmuszać innych
do oglądania zdjęć twoich dzieci.
Moja córka, gdy dostała się do drużyny.
Chodź, popatrz.
Podobna do pana.
Pewnie przez swoją pracę dawno jej pan nie widział.
Tak.
Przez pracę.
Co jest?
Przepraszam. Ja tylko...
Co dokładnie chciałaś zrobić?
Otworzyć apkę z mapą.
Sprawdzić, gdzie jesteśmy.
Przepraszam, ale...
Dobija mnie brak informacji.
Nie chcę wciąż czuć się zagubiona.
Przepraszam.
Jesteśmy na małej wysepce na Pacyfiku.
Jakieś 250 km od tej, na której utknęłyście.
Około 1300 km na zachód od Cusco.
Peru?
Jesteśmy w pobliżu Peru?
Leah, wiem, że doskwiera ci brak informacji.
Ale już niedługo. Przysięgam.
A na razie postaraj się nie zadręczać tym,
że nie wiesz, co się dzieje.
Nie chcę, byś przestała pytać.
Tylko żebyś nie zwariowała.
Dasz radę?
Nie sądzę.
No weź.
Spróbuję.
Tak lepiej.
-Proszę. -Nie trzeba.
Weź ją.
W najgorszym wypadku użyję krawata.
Mam ich na pęczki.
Dzięki.
To na razie.
Agencie Young...
Dziękuję.
Wkrótce wszystko się wyjaśni. Obiecuję.
Nora!
Niech mi ktoś pomoże.
Co z Leah?
Chyba potrzebowała chwili dla siebie.
-Na pewno? -Tak. Chciała zostać sama.
Dobra.
Wolałabym mieć ją na oku, ale chrzanić to.
Nie możemy robić za opiekunkę.
Zwłaszcza ty.
Całe życie musiałaś zajmować się pewną wariatką.
Uwielbiałam tę zabawę.
Zawsze pytałam, czy wyjdę za Tony'ego Romo.
To prawdziwy dowód na to, jak bardzo mi się nudzi.
Spróbujmy.
Jesteśmy w Trójkącie Bermudzkim?
„No raczej, ty mendo”.
Sama to napisałam.
Chcesz spróbować?
Masz jakieś naglące pytanie do wyroczni?
Muszę powiedzieć je na głos?
Tak by było lepiej, ale skoro wolisz mieć sekrety, to spoko.
NIE WIEM, KURWA
Zawiodłam się.
Spodziewałam się konkretnej odpowiedzi.
Chryste.
Jeśli chcesz wiedzieć, jak się czuje,
to idź i sama ją zapytaj.
Proszę cię. Potrafię wyczuć napięcie seksualne.
Ale nie martw się.
Nie wiem, czemu tak się podle czuję.
Był już stary.
Poznałam po zębach.
Miał jakieś dziewięć lat.
Wszędzie za mną łaził.
Nie odstępował mnie na krok.
I poczułam,
że chciał, bym to zrobiła.
Jakby sam mnie prosił.
Ale nie wiem.
Może tak sobie wmawiam, żebym nie czuła się winna.
Może chciał, żebyś nie umarła.
Był gotów odejść...
bo wiedział, że zasługujesz na szansę, by móc żyć dalej.
Więc jej nie zmarnuj.
Nora, cieszę się, że przyszłaś.
Zamówiłam dla nas obu.
Jesteś głodna?
Powiem pani, czego chcę.
Dobrze.
Chcę pomóc siostrze.
Boże.
Jak dobrze się najeść.
Przypomnij mi, że to powiedziałam.
Jak już wrócimy.
Nie chcę dłużej się bać.
To dla ciebie nic nie znaczy?
Co?
Jesteś...
ognista, namiętna.
A po wczorajszej nocy jakby nic cię nie ruszało.
Może to dlatego, że nic to dla ciebie nie znaczyło.
Nie, Shelby.
To dlatego, że ci ufam.
Niby jak sobie na to zasłużyłam?
Uratowałaś mi życie.
Co, jeśli nic z tego nie wyjdzie i obie będziemy cierpieć?
Co, jeśli cię zranię?
Już kiedyś kogoś zraniłam.
I to bardzo.
Co, jeśli nasz samolot się rozbije?
I wpadnie do oceanu?
I utkniemy na bezludnej wyspie?
Co, jeśli będziemy zagubione i umierające z głodu?
Wszystko to już się wydarzyło.
To, co najgorsze, już się stało.
Nie potrafię bać się o coś, co może okazać się dobre.
Nie chcę się bać.
Bać się zakochać w kimś, kogo wybiorę.
Bez ograniczeń i zahamowań.
Chcę odnaleźć się wśród ludzi.
Nieważne, kim są.
Odnaleźć w sobie siłę.
Chcę żyć tak, bym nie musiała wiecznie
z czymś się zmagać.
Hej. Dokąd idziesz?
Do wody.
Wiesz, że zakaz pływania po jedzeniu to bujda, prawda?
Oczywiście.
Chcę żyć tak, bym mogła po prostu żyć.
Idę poleżeć na wodzie.
Mogę ci to obiecać.
Nie tylko to.
A moja siostra? Może się przyłączyć?
Jeśli się zgodzę, zrobisz to?
Nora!
Co jest, kurwa?
Ani drgnij.
Rekin. Rekin!
Rachel!
Cholera.
-Sytuacja krytyczna. -Tak.
Dzięki Bogu!
Co z nią?
Wstrząs anafilaktyczny. Dusi się.
PRZEBUDZENIE EWY
GRUPA KONTROLNA: ZMIERZCH ADAMA
Co jest, kurwa?
Napisy: Ewa Nowicka
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Sławomir Apel