Zoals u weet, hebben we één deelnemer die gebriefd is, een volwassene.
Dat geeft ons juridische bescherming. Ze houdt toezicht op de proefpersonen.
De andere medewerker functioneert als een vangnet.
Iemand die contact kan opnemen bij nood.
WAS JEANETTE DE ANDERE?
JA
STA IK ER NU ALLEEN VOOR?
HQ - JA. EN JE MOET IETS VOOR ONS DOEN.
LEAH WEET IETS
Geef mij de schuld, verdomme.
Door mij zitten we hier.
Het is goed, Nora.
Als ik deze weggooi, komt er een nieuwe.
Leah.
LEAH IS ACHTERDOCHTIG
BETEKENT DIT DAT HET VOORBIJ IS?
HQ - NEE
ZE WEET IETS
ZE STELT TE VEEL VRAGEN
Leah, kijk me aan. Je zult verdrinken.
WAT MOET IK AAN LEAH DOEN?
HQ: HOU HAAR ONWETEND. HOE DAN OOK.
Hé.
Je bent wakker.
Amper. Ik kom langzaam op gang.
Sorry, dat was een rare Chewbacca-gaap.
Gaat het?
Ja, heel goed.
Anders is het oké.
Ik snap het als je onzeker bent.
Mijn god. Stop.
Je neemt echt een beschermende houding aan.
Ik doe maar een gok, maar ik denk dat je niet helemaal oké bent.
Het spijt me.
Ik denk dat ik gewoon
niet klaar ben om er al over te praten.
En niet omdat ik het niet...
Want ik vond het wel fijn.
Shelby, het is goed.
We moeten onze verhalen afstemmen over waar we vannacht waren.
Niet dat ik me schaam, want dat doe ik N-I-E-T. Niet.
Ik sta volledig achter je.
Wat ben je ontzettend kalm nu.
Als ik eerlijk ben, word ik er zenuwachtig van.
Waarom? Omdat ik normaal zo gestoord doe?
Ik heb vast een slechte dag.
Kom op. We pakken hier wat van en gaan terug.
We zijn hun enige hoop op een beetje voedsel.
Martha zal niet blij zijn
dat we haar cupcake-bh gebruiken als dieren-doodskanon.
Verdomme.
Geen gevaar. Ik kan nog steeds niet richten.
Laat mij eens proberen.
Krijg nou wat.
Shit. Martha.
-Ben je gewond? -Waar is de rest?
Ik kan...
Ik kan hem niet dragen.
Wat?
Ongelooflijk, Martha.
Ongelooflijk.
Serieus, zo hebben holbewoonsters zich vast gevoeld
toen mannen thuiskwamen met vlees.
Ik ben nu echt verliefd op je.
Oké. Hou dat gevoel vast
en help me hiermee.
Wacht. Ik wil een betere grip.
Heb je hem?
-Oké. -Vooruit met de geit.
-Goeie. -Ik kon het niet laten.
Weet je zeker dat het gaat?
Oké.
Shit.
Hoelang heb ik geslapen?
Een tijdje.
Waar is iedereen?
Niet ver, denk ik.
Ik heb een vage herinnering
dat ik
gek werd en toen het water in rende om bij te komen.
En er waren benzo's.
Dat klopt wel ongeveer.
Moest jij op me passen?
Ik heb me aangeboden.
Hopelijk heb ik niks beschamend gedaan, zoals kwijlen of scheten laten.
Ik heb gehoord, na vele dronken logeerpartijen,
dat ik onder invloed nogal een slons ben.
Je was welgemanierd.
Je hebt...
-Je maakte wel een rondje onder invloed. -Wat?
Je maakt een grapje.
Ik heb je in het bos gevonden. Je aaide mos.
Ik bracht je terug.
Bedankt.
Serieus, bedankt.
Is er water? Ik heb echt dorst.
Rust maar uit.
-Ik haal het wel. -Bedankt.
JE HAD GELIJK
ZE HERINNERT ZICH NIETS.
Goed nieuws.
Gretchen moet het weten. Dat stelt haar gerust.
Wacht.
Ze is nog niet klaar.
IK WEET NIET OF IK HAAR GELOOF.
Vragen zijn het levensbloed van de wetenschap.
Als je gaat studeren, op deze goede universiteit of elders,
wals dan niet het lokaal binnen
denkend dat je alle antwoorden weet.
Het is de kunst van vragen stellen die ons werk voortstuwt.
Wat zijn de meest provocerende vragen
die we tegenwoordig hebben?
Wat houdt ons 's nachts wakker,
laat ons dromen en verwart ons?
Het ontstaan van de kosmos?
Was het de oerknal of niet?
Ja, dat is een goede. Hier voor?
De oorsprong van het leven op aarde.
Er zijn theorieën. Millers primordiale drab, bijvoorbeeld.
Maar we weten het niet.
Ja, het blijft een mysterie.
Niemand meer? En jullie
die denken dat de achterste rij onzichtbaar is?
De heer in de ongebruikelijk warme jas?
Als ik een wolk zou zijn, welke soort zou ik dan zijn?
Ik weet dat dat niet...
Het is iets persoonlijks, maar...
Ik ga richting milieukunde en ik...
Ik denk veel na over wolken.
En weet je het al? Welk type wolk je bent?
Ik denk dat ik richting nimbostratus neig.
Want ik hou me vaak gedeisd en kan donker worden.
Ik ben vaak neerslachtig.
Niet huilen. Ik bedoelde niet huilen.
Ik bedoelde zweten.
Een opmerkelijke reactie,
maar het is altijd mooi om wetenschap persoonlijk te maken.
Laten we de opdrachten inplannen.
Wekelijks schrijven jullie een reactie op het materiaal van die week.
We hebben overhoringen, maar nooit zonder kennisgeving.
Dat doen luie leraren die hun leerlingen willen pakken.
We lijken dezelfde kant op te gaan.
-Met dezelfde snelheid. -Ik denk het.
Tenzij iemand stopt en doet alsof hij zijn veter strikt,
zijn we gedoemd met elkaar te praten.
We hebben beiden geen veters.
Gedoemd, dus.
-Ga je wetenschap studeren? -Ik weet het niet.
Ik heb willekeurig lessen gekozen.
Je hebt de catalogus geopend en zo gedaan.
Soort van. Ik weet nog niet wat ik wil studeren.
Daar is de zomersessie goed voor.
Om 'jezelf te vinden'.
-Ben jij daarvoor hier? -Het tegenovergestelde.
In de herfst ben ik eerstejaars.
Mijn ouders dachten dat ik zo voorsprong zou hebben met vrienden maken.
-Leuke jas. -Bedankt. Hij is oké.
-Mag ik vragen... -Ja.
Als je veel zweet...
Waarom draag ik een dikke jas in juli?
Hier voel ik me het beste in.
Ik draag hem om mijn zenuwen in bedwang te houden.
Het is niet eens een jas, maar een verzwaarde deken.
Een heel luxe verzwaarde deken.
Ter info, van mij naar jou.
De wereld is soort van hier
en ik zit soort van hier.
Wat karakter en gevoel betreft.
Je lijkt intuïtief, dus dat heb je vast gemerkt,
maar ik moest het simpelweg hardop zeggen. Voor het geval dat.
Ik ben Quinn.
Nora.
Dit voelt heel fijn.
Tegelijkertijd wil ik zo snel als ik kan wegrennen.
Ga je mee?
TEGEN WINDENERGIE
Is dit een goed idee?
Ik vind het geen slecht idee.
Het zal ons niet veranderen, toch?
Ik weet het niet. Waarschijnlijk niet.
Ik zal heel slecht zijn, Nora.
Dit wordt teleurstellend.
Volgens mij hoort de eerste keer teleurstellend te zijn.
Eén...
Twee...
Drie.
Het is echt een schenkel.
Lelijk, met aders en druipend.
Toch is het het mooiste wat ik ooit heb gezien.
Het ruikt zo goed.
Nora, waar is je dagboek?
Ik denk...
Ik heb het ergens laten liggen.
Bij de rotsen of zo. Hoezo?
Je houdt de data bij. Het moet bijna 4 juli zijn, toch?
Het is 29 juni.
Ik dacht dat het bijna de vierde moest zijn.
En we hebben een barbecue.
Als je je ogen dichtknijpt en 95% van onze realiteit vergeet,
kun je jezelf bijna overtuigen dat alles normaal is.
Ik dacht dat wij de boel zouden redden.
We zijn overtroffen.
Hé.
Waar waren jullie?
Hebben jullie tijd? Want dat is een lang verhaal.
Het begon ermee dat we een verkeerde afslag namen...
We raakten verdwaald en vonden het beter om daar te overnachten.
Marty, is dat de geit?
Hé, grote jager, ik weet niet of ik dit goed doe.
God, nee. Je doet het fout. De ingewanden moeten eruit.
Gaat het?
Ik weet dat je het niet geweldig vindt om vriendjes te spelen met Shelby.
Ze is oké.
Belangrijker nog, gaat het met jou?
Hé, Martha.
Hoe voelde het?
-Wat? -Die geit doden?
Kom op. Ik ben wel toe aan een succesverhaal.
Geef me details. Laat me meegenieten.
Ik weet het niet, Rachel.
Geen idee of je het zou snappen.
Ik snap het niet.
Dat is Isaac Newton.
DE APPEL VALT NIET VER VAN DE BOOM
De kerel die een appel op zijn kop kreeg.
Hij zag hem vallen.
Een leuk weetje.
Ja, dat was leuk.
Sorry. Alsjeblieft, ga zitten.
Je was geweldig vandaag, Rachel.
Dat zei Quinn ook.
Ja. Je was net een neerstortende Baryshnikov.
Sorry.
Net ballet in de lucht.
Bedankt. Ik heb het slechter gedaan.
-Ik had beter gekund... -Het is dapper.
Om jezelf constant van een plank te werpen
voor een sport waarmee weinigen de top bereiken.
Ik heb gelezen dat de kans om de Spelen te halen
ongeveer 0,0013% is.
Drankjes.
Mag ik je een alcoholisch drankje aanbieden?
Ja. Morgen ga ik niet trainen, dus waarom niet?
-Alsjeblieft. -Bedankt.
Alsjeblieft.
Niet bepaald Dom Pérignon,
maar wat ontbreekt qua luxe maak ik goed met gevoel voor show.
Oké.
Voorzichtig.
Dit gebeurt.
Ja. Alsjeblieft.
Mooi geluid.
Kleine bobbeltjes op het oppervlak van het snoep
zorgen dat de CO2 in het sodawater ontbindt en zich weer bindt,
waardoor grotere bellen ontstaan en het overstroomt.
De kleuren zijn de kleurstoffen die vrijkomen. Rood drie, geel zes.
Dit was te veel esoterische informatie, hè?
Mijn tragische tekortkoming.
Dat komt vast goed bij Theta Kappa Theta volgend jaar.
Ga je bij een vereniging?
Ja. Best buiten mijn boekje,
maar mijn vader zat er ook bij
en hij houdt niet op over het sociale leven dat het biedt.
Ik ga klappen krijgen
Maar ik kan niets doen Aan mijn mensen behagende
Pa
Sorry. Ik heb er een rommel van gemaakt.
Ik haal doekjes uit de badkamer.
Alles goed? Rachel, wil je nog iets?
Uit de badkamer?
Juist. Waarschijnlijk niet.
Oké. Zo terug.
En?
Ja. Hij is aardig.
Wees eens specifieker.
Hij is interessant.
Hij weet veel over veel dingen.
Hij is leuk.
Rachel?
Vertel me de waarheid.
Is hij niet een beetje raar?
En ik niet?
Nee, maar jij bent eigenwijs raar.
Hij is raar-raar.
Het is niet de natuurkunde, de accordeon of wat dan ook.
Het is...
Hij kan geen oogcontact met me maken
en onderbreekt me.
Hij is nerveus.
Ja.
Ja. Oké.
Ik weet het niet. Misschien is hij gewoon anders.
Mooi dat de wedstrijd van je zus dit weekend was.
Het is fijn om met iemand samen te reizen.
Aan de linkerkant is het centrum voor Global Studies.
Deze universiteit richt zich op een internationaal perspectief.
Vraag maar, ik kom uit Florida.
Zullen we met ze mee?
Liever niet.
Ik word nerveus als de gidsen achteruitlopen.
In dit geval hoeft dat niet.
Want ik ben er heel bekwaam in.
Wat doe je?
Ik leid je rond.
Heel niche en persoonlijk.
Een tour van onze zomer.
We waren hier, bij de mooie buste van John Adams
toen we onze wederzijdse liefde voor Prince ontdekten.
En hier, dames en heren, liet ik je een van mijn rugpukkels uitknijpen.
Daar moeten we discreter over zijn.
En we gaan verder.
Hier, eind juli, ontdekten we dat we niet met onze tong kunnen rollen.
Ja.
En we waren hier,
op dit moment, toen ik je vroeg...
Ook al is de zomersessie voorbij,
hoeven wij dat niet te zijn?
Ter verduidelijking,
dit is in wezen een voorstel
van de vriendin-vriend strekking.
Quinn, ik weet niet of...
Je hoeft nu niet te antwoorden. Slaap er een nachtje over.
-Dat is het niet. -Voor- en nadelen afwegen en ja zeggen.
Je laat mensen nooit uitpraten.
Wist je dat?
Ik weet gewoon niet...
Je zult zo druk zijn volgend jaar
en dan is er nog de afstand.
Ik weet niet of het zo'n goed idee is.
Heb ik iets gemist?
Je zus vond me niet aardig.
Dat is niet het hele verhaal.
Help me het te begrijpen.
Wij hebben iets samen, jij en ik.
Een soort van
ongelooflijk, onbeschrijflijk iets.
Dan komt je onbeschaafde, zelfingenomen, fitnessfreak-zus op bezoek...
Neem dat terug.
Waarom? Klopte mijn beschrijving niet?
-Was er een woord gelogen? -Het doet er niet toe.
Je mag zo niet over haar praten.
Jawel.
Ze heeft me duidelijk afgekraakt en nu...
Heb je me wel verdedigd?
Je luisterde naar haar mening en accepteerde die.
Want die vond je belangrijker dan je eigen mening.
Dat is niet...
Niet waar.
Er was zoveel wat ik wilde zien en doen, en wilde bespreken met je.
Quinn...
Waar ga je heen?
Naar de wc.
Gaat het?
Ja, het is geen E. coli.
Ik moet wennen aan niet meer leeg zijn.
Ik ben zo terug.
DE CHEMISCHE WETENSCHAP VAN WOLKEN
Nor, heb je mijn hoofdlamp gezien?
-Nee. -Shit. Ik moet nog even hardlopen.
-Het is bijna 22.00 uur. -Dus?
Het is pikkedonker buiten.
Ik dacht dat we samen aan je Virginia Woolf-essay zouden werken.
Als je me wilt helpen, vind mijn lamp dan.
QUINN - REAGEER ALSJEBLIEFT IK WIL WETEN HOE HET GAAT
IK MIS JE
BERICHT NIET VERSTUURD - DEZE PERSOON ONTVANGT MOMENTEEL GEEN BERICHTEN
LATIJN-GRAMMATICA QUINTINUS-847 EERSTEJAARS KILO'S
RUST IN VREDE VRIEND - HET IS ZO ERG
STUDENT STERFT TIJDENS ONTGROENING DRIE AANHOUDINGEN
SLACHTOFFER QUINN MILLER
Niet boos zijn.
Wat is dit nou, Nora?
Wat is dit?
Wie heeft dit gemaakt? Je hebt me hierheen gelokt, hè?
-Het spijt me zo. -Je moet me vertellen wat je weet.
-Je hoeft alleen te weten... -Ik wil alles weten.
...dat ik je geen pijn zal doen.
En dat je veilig bent.
Nora. Wacht. Nora.
Nora. Nee.
Nora.
Jullie moeten haar komen halen.
Gretchen. Wacht.
Je gaat me iets vreselijks vertellen.
Een bericht van ons meisje.
Ze wil dat nummer vier wordt gehaald.
-De wet van Murphy. -Ik weet het.
Ga je naar boven?
Ja. Ik houd me bezig met de supervisie.
Zo vermijden we netelige posities.
Eens. Maar we hebben wel een calamiteitenplan nodig.
Voor de uitvoering van fase twee zijn alle watervoertuigen nodig.
Wanneer verandert dat? Enig idee?
Drie uur, misschien.
-Is Leah vastgezet? -Ja.
Dan wachten we. Maximaal drie uur.
Zeg dat we alles nauwlettend in de gaten houden.
Nora verdient te weten dat we er voor haar zijn.
-Voor welke gevangene kom je? -Klein. Devon Klein.
Je staat er niet in. Is goedkeuring aangevraagd?
Gisteren.
Of het is afgewezen of het wordt nog verwerkt.
Schrijf je naam op en ik zoek het uit.
Je zult hier lang zitten.
Alles in dit systeem gaat met een ijzig tempo.
Dan wacht ik maar.
Jullie groupies zijn zo aandoenlijk volhardend.
Pardon?
Je bent niet het eerste gezicht dat binnen walst
om tien minuten lang naar hem te staren
om je reputatie te verbeteren.
Opscheppen bij vriendinnen dat je bij die stoute jongen bent geweest.
Het is zo vermoeiend.
Ik ben geen groupie.
Waarom kom je mijn zoon dan bezoeken?
Hij...
Hij heeft mijn vriend gedood.
Dus dit is een rancuneus bezoek.
Je bent hier om hem uit te kafferen.
Te zeggen dat je zult lachen
terwijl de gevangenis-alfa's hem tot hun bitch maken?
Nee.
Ik wil...
Ik wil hem het leven laten zien dat hij heeft weggenomen.
Want het was
een mooi leven.
Dat was het vast.
Hoe heet je?
Nora.
Geen van ons zal hem vandaag waarschijnlijk zien.
Jij vanwege bureaucratische rompslomp.
En ik vanwege de aloude reden dat moeders niet in de kamer van hun kind mogen komen.
Hij is enorm boos op me.
Hou je van pannenkoeken?
Zou je het een romance noemen, wat jullie hadden?
Nee. Ik zou het niet iets noemen.
Het een naam geven zou het klein maken.
Het was soort van
oneindig.
Het is soort van ondraaglijk voor me
om met de meeste mensen om te gaan.
Je hebt acute sociale angst.
Dat komt vaak voor. Tragisch over-gestigmatiseerd.
Maar met hem was het makkelijk.
Hij voelde nooit aan als een vreemde. Zelfs toen ik hem niet kende.
Het spijt me.
Dat had ik als eerste moeten zeggen.
Ik vind het heel erg, Nora.
Verdomme.
Hij was een goede jongen, Devon. Echt waar.
Ik heb zo mijn best gedaan.
Ik las hem Adrienne Rich-gedichten voor terwijl ik hem instopte.
We hadden lange gesprekken
over instemming, respect en een positief zelfbeeld.
Ik nam hem mee naar de Vrouwenmars.
Als ik mezelf zo hoor, zie ik dat het onvermijdelijk was.
Elk kind vlucht voor ouderlijke invloed.
In zijn geval recht in de armen van Theta Kappa Theta
en hun giftige mannen-onzin.
Dat kun je niet doen.
Wat doen?
De vereniging de schuld geven.
God, nee. Hij is verantwoordelijk.
Daarom liet ik hem ook schuldig pleiten.
Maar de gevangenisstraf had ik niet verwacht.
Ik weet niet wat ik...
Devon is niet gemaakt voor zo'n plek.
Toen Devon zich aansloot bij die vereniging in zijn eerste jaar,
belde hij me op een avond huilend als een baby op
nadat hij was opgesloten in een kofferbak.
Hij werd slachtoffer van die harde cultuur die zwakken pakt,
maar toen het zijn beurt was,
stond hij erom te springen.
Dus, nee, Nora. Ik zeg niet dat hem geen blaam treft,
maar het patriarchaat en zijn instellingen zijn zeker niet onschuldig.
Hun aantrekkingskracht is nog zo sterk en wordt niet minder.
Zelfs een kind met een goed hart kan betrokken raken
in het eeuwige verloop.
Het is erg, hè?
Hoe machtig dat allemaal is.
Ja.
Voorlopig.
Maar we kunnen het veranderen
als we het lef maar hebben.
Ik wil dat je jezelf afvraagt, Nora:
bloei ik?
En je zus,
bloeit zij?
En alle andere jonge vrouwen?
In deze cultuur die gecreëerd is door mannen?
Lijden we niet allemaal?
We streven naar perfectie.
We nemen te veel op ons.
We verliezen onszelf in dingen die niet kunnen.
En we gaan eraan ten onder.
Stel je voor dat je afstand kunt nemen.
Los kunt breken. Ermee stoppen.
Dat je wat maanden doorbrengt in een omgeving
waar sociale druk wordt vervangen door simpele verantwoordelijkheden
zoals ademhalen, overleven en oprechter jezelf worden.
En tegelijkertijd
creëren we een wereld die mannen niet beheersen.
Een wereld van onszelf.
Vertel eens, Nora.
Hoe klinkt dat allemaal?
Ik... Ik heb lucht nodig.
Het is alsof ik geen lucht krijg.
-Ik haal de verpleger. -Nee, nu. Ik heb lucht nodig.
Ik heb lucht nodig.
Wacht. Haal adem.
-Sorry. -Dat hoeft niet bij een paniekaanval.
-We brengen je naar de ziekenboeg. -Nee.
Het ruikt er zo steriel.
Is er enige mogelijkheid dat ik misschien naar buiten zou mogen?
Buiten buiten?
Ik smeek het je.
Het is hier zo raar.
Alsof we opgesloten zitten.
Het is er krap. Het is voortdurend donker.
Ik snap je.
Het voelt alsof deze plek door een vampier ontworpen is.
Mijn partner kan komen als je je nog niet goed voelt.
Nee, ik wil niet met hem praten.
Ik heb geen therapiemoment nodig. Ik wil gewoon normaal.
Ik wil een leuk, saai, normaal gesprek.
O, je wilt saai.
Het wordt niet saaier dan mensen dwingen
naar foto's van kinderen te kijken.
Mijn dochter in het schoolteam.
Kom op, kijk eens.
Ze lijkt op je.
Het is vast moeilijk om haar niet te zien vanwege werk.
Ja.
Ja, vanwege werk.
Kom op.
Het spijt me. Het is gewoon...
Wat was je precies van plan?
Ik wilde de maps-app openen.
Kijken waar we zijn op de wereld.
Het spijt me. Het is gewoon...
De weinige informatie en niets weten.
Ik ben het zat om me verloren te voelen.
Het spijt me.
We zitten op een klein stuk land in de Grote Oceaan.
Ongeveer 250 kilometer oostwaarts van waar jullie zijn gestrand.
Grofweg 2500 kilometer ten westen van Cusco.
Peru?
Zijn we bij Peru in de buurt?
Leah, luister. Het is zwaar met beperkte informatie.
Het duurt niet lang meer. Dat zweer ik.
Ondertussen moet dat deel van jou dat dingen wil weten
iets kalmeren.
Niet omdat je niet nieuwsgierig mag zijn.
Maar je moet bij je verstand blijven.
Denk je dat dat lukt?
Niet echt.
Kom op.
Ik zal het proberen.
Goed zo.
-Kijk. -Dat hoeft niet.
Helemaal voor jou.
In het ergste geval kan ik mijn das gebruiken.
God weet dat ik er genoeg heb.
Bedankt.
Tot ziens.
Agent Young...
Bedankt.
De antwoorden komen. Dat beloof ik.
Nora.
Iemand, help me.
-Hé. -Hoi.
Is Leah in orde?
Ja, ze... Ik denk dat ze wat ruimte nodig had.
-Zeker weten? -Ja. Ze zei dat ze alleen wilde zijn.
Oké.
Ik vind het niets dat ze er niet is, maar wat zou het.
Je kunt niet blijven babysitten.
Vooral jij niet.
Jij had een leven waarbij je al één gekkie in bedwang moest houden.
-Hé. -Hé.
Ik hield van die dingen.
Ik vroeg altijd of ik met Tony Romo zou trouwen.
Dit is het levende bewijs van hoe erg mijn verveling is.
Zullen we het proberen?
Zijn we in de Bermudadriehoek?
'Dat is duidelijk, oen.'
Ik heb dit ding gemaakt, dus...
Wil jij het proberen?
Heb je brandende vragen voor het orakel?
Moet ik de vraag hardop stellen?
Idealiter wel, maar als je een mysterieuze trut wilt zijn, prima.
GEEN FLAUW IDEE
Dat was niet leuk.
Dit ding zou een antwoord moeten geven, toch?
Jezus.
Als je zo bezorgd bent over hoe ze zich voelt,
vraag het haar dan.
Kom op. Ik herken seksuele spanning als ik het zie.
Maar geen zorgen.
Ik weet niet waarom ik me zo beroerd voel.
Hij was oud.
Ik heb zijn tanden bekeken, want zo kun je dat zien.
Negen jaar misschien.
Hij bleef me maar volgen.
Hij wilde me niet met rust laten.
En ik kreeg een gevoel
alsof hij wilde dat ik het deed.
Bijna alsof hij het vroeg.
Maar ik weet het niet.
Misschien maak ik mezelf dat wijs om me niet schuldig te hoeven voelen.
Of hij wilde dat jij zou leven.
Hij was bereid om verder te gaan,
omdat hij wist dat je een kans op een echt leven verdiende.
Verpest het niet.
Nora, ik ben zo blij dat je er bent.
Ik heb alvast besteld.
Heb je honger?
Ik wil je vertellen wat ik wil.
Oké.
Ik wil mijn zus helpen.
God.
Het voelt zo goed om vol te zitten.
Zorg dat ik die woorden niet vergeet.
Als we terug zijn of zo.
Ik wil niet meer bang zijn.
Hé.
Doet dit er niet toe voor je?
Wat?
Je bent
normaal zo fel en gepassioneerd.
En na gisteravond ben je zo kalm. Ik denk...
Misschien is dat omdat het er niet toe deed voor je.
Nee, Shelby.
Het is omdat ik je vertrouw.
Wat heb ik gedaan om dat te verdienen?
Je hebt mijn leven gered.
Maar wat als het fout gaat en we elkaar ongelukkig maken?
Wat als ik je pijn doen?
Ik heb mensen eerder pijn gedaan.
Heel erg.
Wat als ons vliegtuig neerstort?
En wat als we in de oceaan vallen?
En ergens aanspoelen?
Wat als we verdwalen en verhongeren?
Dat is allemaal al gebeurd.
Het ergste is al gebeurd.
Ik heb het niet in me om zo bang te zijn voor iets wat goed kan zijn.
Ik wil niet bang zijn
om verliefd te zijn of om te houden van wie ik wil.
Vrij, volledig, zonder voorbehoud.
Ik wil mijn mensen vinden.
Wie ze ook zijn.
Ik wil mijn kracht vinden.
Ik wil een leven maken waarin we niet altijd bezig zijn,
proberen en vechten.
Hé. Waar ga je heen?
Het water.
Je weet dat 'wachten na het eten' een mythe is, hè?
Natuurlijk weet ik dat.
Ik wil een leven waarin we gewoon kunnen zijn.
Ik ga gewoon drijven, Nora. Gewoon drijven.
Nora, ik kan je al die dingen beloven.
En nog zoveel meer.
En mijn zus? Mag ze ook mee?
Als ik ja zeg, doe je het dan?
Nora.
Wat gebeurt er?
Niet bewegen.
Haai.
Rachel.
Shit.
-Ze zeggen dat het code paars is. -Ja.
Godzijdank.
Wat gebeurt er met haar?
Anafylactische shock. Haar keel trekt dicht.
CONTROLEGROEP: THE TWILIGHT OF ADAM
Wat is dat nou?
Ondertiteld door: Bianca van der Meulen
Creatief Supervisor Maaike van der Heijden