Dzicz
Czy wy...
Martwicie się, że jeszcze nie wróciły?
Bo ja mam spore obawy.
Nie zastanawiaj się, czy martwię się o Toni.
To już nie mój problem.
No dobrze. A co z Fatin?
Ukradła dwie puszki napojów.
Nie poświęcałabym jej naszych myśli i modlitw.
Nie mamy dowodów.
To oczywiste!
-To ona. -Wszystko na to wskazuje.
Na sto procent.
Oto jak się nami przejmuje.
PEŁEN ZWIS
Zapewniam was,
że robię to w dobrej wierze.
„Protestuję, gdy ktoś nazywa mnie pospolitą suką. Czy pospolita suka
„mizdrzy się z Elonem Muskiem podczas imprezy na jachcie
„i służy za inspirację do nowego modelu Tesli?
„Tak myślałam”.
„Ja? Mam się wysilać?
„W Guccim? Nie sądzę”.
Czuję się jak zołza, ale...
„jestem Panną, kuźwa,
„z Rybami w Księżycu, więc mam was w dupie”.
Też spróbuję.
„Dobijają mnie te kłykciny”.
Co? Przesadziłam?
Coś nie tak, Dot?
Zgubiłam zapalniczkę.
Zgubiłaś pieprzoną zapalniczkę?
-To jak mamy... -Podtrzymywać ogień.
Zagotować wodę, jeśli ją znajdziemy.
Wiem, że to tragedia. Przykro mi.
Ale jeśli chcecie robić mi wyrzuty, darujcie sobie.
Sama już sobie nawrzucałam.
Musimy tylko go pilnować.
Podtrzymywać płomień, dokładać drewna.
Z tego byłaby niezła podpałka.
Oddawaj.
Oddawaj!
-Przestańcie. -Daj spokój, Leah.
A miałaś czelność nazwać mnie psycholką.
Oddawaj ją, kurwa!
Rachel!
Fatin to miała, prawda?
Proszę.
Zwykły ibuprofen. Nic rozrywkowego.
Dzięki.
Nadal nie umiesz połykać tabletek?
Poddałam się.
Gdy odpuszczasz, oszczędzasz siły,
by toczyć inne boje.
Najbardziej przydałyby mi się jakieś wspaniałe wiadomości.
Sprowadziliśmy przesyłkę.
Tanio i niezauważenie.
-Nie to chcesz usłyszeć. -Wolałabym, żebyś tam była.
No cóż, to nieodpowiednia pora.
Ale spójrz,
masz solidną ekipę.
Straciliśmy ją z oczu, ale to nie koniec świata.
Pewnie jest po stronie zachodniej, gdzie nawaliły kamery.
A czyja to wina?
Nie tylko jego.
Wichura spowodowała zakłócenia.
Nie powinien tak zaczesywać włosów.
Ma zbyt wydatne zakola.
Typowe.
Co?
Czepiasz się, gdy jesteś zestresowana.
Może przeszkadza mi to,
że zatrudniam kogoś, kto mnie nienawidzi.
Nie przesadzaj.
Po prostu od czasu wypadku
martwi się o uczestniczki programu.
Alex!
Wszystko gra?
Na pewno?
Myślałam, że skoro aż tak
przejmujesz się losem naszych uczestniczek,
to martwiłbyś się o zaginioną.
Mogę powiedzieć, co myślę?
Oczywiście.
Nie rozumiem, czemu kogoś tam nie wysłaliśmy.
Jeden z powodów jest taki, że to Fatin, a nie byle kto.
Żadna z niej mimoza.
Jest dużo twardsza, niż ci się zdaje.
Rzucam to!
Słyszeliście?
Wszyscy wrzucają fotki z Cabo Beach,
a ja tkwię w tej dziurze i ćwiczę pizzicato.
Mamy już trzy oferty na dom w Pacific Heights.
Pora zawiadomić drugą agencję, że rozpoczęła się licytacja.
Nakładasz barwy wojenne.
Nadrabiam wyglądem.
Siłę da się wyczuć, nawet przez telefon.
Kurwa! Jestem niewidzialna?
Nie wyrażaj się przy braciach.
To zacznij mnie słuchać.
Dobijają mnie te próby.
Jestem 17-letnią kaleką.
Spójrz tylko!
Pod koniec szkoły będę garbata
i to nie przez wielkie cycki.
A teraz usłyszymy o paznokciach. Za trzy, dwie...
Cóż, skoro sama o tym wspomniałaś.
Spójrz na te żałosne szpony.
Żałuję, że nie doceniasz własnego talentu. Kiedyś to się zmieni.
Rana, mówiłaś, że dzieciom należy zapewnić wszechstronny rozwój.
To niemożliwe, jeśli będzie odludkiem.
-Przesada. -Tak czy owak,
nie musi siedzieć wieczorami w domu, żeby dostać się na Juilliard.
A niech was...
Zgoda. Ale tylko w soboty.
-Do pierwszej. -Do 23.30.
Nie przeginaj, młoda damo.
Dziwne, nie? Poszarpana i zakrwawiona bluzka.
Może przez to, że Leah wczoraj tak na nią naskoczyła.
Aż tak nie krwawiła. I nie poszarpałam jej gaci.
Dlatego się martwię.
-Coś ją zaatakowało? -Nie mów tak.
Nie daj się wciągnąć. To pewnie po to,
by odwrócić uwagę od swojego zachowania.
Nie tym razem.
Tutaj to znalazłam.
Na ziemi.
Gdyby pożarło ją jakieś zwierzę,
to zostałoby po niej coś więcej.
Jasne? Byłaby tu scena mordu.
Nie wierzę, że dobrowolnie podarłaby ciuch od Givenchy.
To co robimy?
Musimy ją znaleźć.
Pewnie zaszyła się gdzieś, by nam dokuczyć
albo żeby się onanizować głupią szczotką do zębów.
Nie przeżyłaby nawet w Holiday Inn, co dopiero w dziczy.
Ja zostanę, żeby pilnować ogniska.
Nie ma mowy.
Idziesz z nami.
Umiesz tropić lepiej od nas, a do tego...
nie straszne ci węże.
Ja popilnuję ogniska.
Nie wystarczy przy nim siedzieć.
Trzeba wiedzieć, kiedy dorzucić...
Najlepsze są kora i chrust. Im cieńsze gałązki, tym lepsze.
Unikać mokrej podpałki i dbać o dostęp tlenu.
Dobra. Idziemy?
Pewnie usłyszymy jej jęk, zanim ją zobaczymy.
Nasłuchujcie narzekań na oklapnięte włosy.
Bo ja wiem?
Sądzę, że Fatin ma coś więcej do zaoferowania.
Widziałaś jej dłonie? Całe w odciskach.
Nie wiem, co przedtem robiła, ale widać, że się do tego przykładała.
Cholera!
Fatin?
Jest 00.47.
Obiecałaś mamie, że wrócisz o 23.30.
Poręczyłem za ciebie.
Studio przypominało bunkier.
Zatraciłam poczucie czasu.
Byłaś na próbie...
tak ubrana?
Przepraszam.
To się nie powtórzy.
Może zdołałbyś obłaskawić smoczycę
i przedłużyłaby mi godzinę policyjną?
-Nie ustąpi. -W niczym.
Przykułaby mnie kajdankami do tej wiolonczeli.
To by ją podnieciło.
Przepraszam.
Fatin. Widzi, że masz talent.
Wiem, że cię to męczy,
ale ta jej nieustępliwość wychodzi jej na dobre.
Naciska, bo chce tego samego dla ciebie.
Aż w końcu nie wytrzymam.
Nigdy ci tego nie mówiłem, ale twoi dziadkowie
nigdy mi nie pobłażali.
Gdybym nie miał samych szóstek, posłaliby mnie na Tirich Mir.
Do obozu militarnego w Himalajach.
Mój Boże, naprawdę?
Zdaje się, że to zmyślili.
Niektórym służy presja. Jak twojej mamie.
Ty wrodziłaś się w ojca.
Taka prawda.
Musimy się wyszaleć. Rozerwać.
Byle nie przesadzać.
Trudno usprawiedliwić półtorej godziny spóźnienia.
A nie chcę okłamywać mamy, jasne?
Jasne.
A ty dokąd? Moje ulubiona rozrywka właśnie się nakręca.
Kupuję zegarek na aukcji. Złożyłem trzy oferty.
Właśnie wystawili tego rzadkiego rolexa.
Nie rozumiem tego.
Oferujesz zawrotne sumy,
a skąd wiesz, że to nie podróba?
Sprawdzam proweniencję.
Dzisiejsza młodzież mówi na to kwitki?
Tato! Ale żenada.
Nigdy więcej tak nie mów albo dosłownie padnę trupem.
Fatin!
Nic jej nie jest.
Co miałoby jej się stać?
Nic, prawda?
Zostało nam sporo terenu do przeszukania. Coś znajdziemy.
Jeśli chcesz zająć czymś myśli,
zagrajmy w „Co byś wolała”.
Tylko nie to!
Przyda nam się odrobina wytchnienia. Coś dla ukojenia nerwów.
Znam jedno dobre.
Zaznaczam, że nie ja to wymyśliłam,
tylko jedna laska w mojej drużynie.
Co byście wolały? Do końca życia jeść jogurt naturalny?
Nie żaden waniliowy, zwykły, bez smaku.
Czy zrobić loda ojcu?
-Że co? -Co?
-Jogurt, kurwa! -Jogurt.
Skupcie się. Zbyt długo jej nie ma, by robić sobie żarty.
-Próbujemy nie oszaleć. -Wiem,
ale w tym momencie musimy być czujne.
To mi przypomina typowy motyw z horroru.
Grupa dzieciaków idzie przez las,
a jak tylko ktoś się zaśmieje
abo wyluzuje, nagle zaczynają ginąć. Jedno po drugim.
Jakbyśmy potrzebowały, żeby ktoś nas dodatkowo nakręcał.
Mówię tylko, że nie wiemy, co tam się czai.
Wczoraj w nocy, gdy łaziłam po lesie,
słyszałam dziwne odgłosy zwierząt.
Wycie i piski.
Miałaś wrażenie, że było takiego rozmiaru?
Czy takiego?
Takiego.
Kurwa!
Fatin?
Uspokój się. I wy też.
Wszystkie.
Spadam stąd.
Jasne, poddaj się!
Wciągasz innych, jak sama coś wymyślisz,
a gdy coś ci nie podchodzi, to się zwijasz.
Nie mówiłam, że wracam.
Chciałam poszerzyć zasięg poszukiwań.
Nie wiedziałam.
Pójdę z nią.
Nikt nie zostaje sam i te sprawy.
Nie jestem wariatką!
Wiem, że wrzeszcząc, sama sobie przeczę.
Ale przysięgam, nie jestem wariatką.
Szukajmy dalej.
Fatin!
Nie jest niezrównoważona. Nie w sensie medycznym.
Stan wzburzenia jest reakcją na stres.
Leah nakręca się, aż traci panowanie.
Toni wpada w złość, co prowadzi do autodestrukcji.
A Fatin, gdy poczuje się zraniona, znika.
Właśnie jesteśmy tego świadkami.
I dlatego na razie nie interweniujemy.
Alex, mógłbyś pójść na górę i sprawdzić projektor w dyżurce?
Nie wiem, czemu niektóre obrazy są rozpikselowane.
Nie ma sprawy.
Przejrzałam akta.
Nie wykazuje typowego schematu zachowań.
Nie.
Fatin nie znika pod wpływem prowokacji.
Jak długo dziś grałaś?
Godzinę sama, dwie godziny w zespole.
Ćwiczyłaś Brahmsa?
Wiesz co? Pójdę do środka.
To żaden relaks, kiedy tak mnie przesłuchujesz.
Grilluj kurczaka, a nie córkę!
Która godzina?
13.25.
Niedługo kończy się aukcja tego zegarka.
Przyniesiesz mi tablet?
Jeszcze jakiś spryciarz sprzątnie nam go sprzed nosa.
Zostały trzy minuty, więc spoko.
Dobra. Pilnuj aukcji.
MAŁY PRZEDSMAK - ŻEBYŚ O MNIE MYŚLAŁ
PRZYŚLIJ KOLEJNE - PROSZĘ (WALIĆ MANIERY)
ZARAZ SPYTASZ, CO MAM NA SOBIE
POWIEM CI, JAK SIĘ SPOTKAMY
Ktoś dał więcej?
Nie. Bez zmian.
Wygląda na to, że wygramy!
Spróbuj.
Bogini z ciebie.
-Smaczne, nie? -Pyszne!
Zwykła fiutfotka.
Tak, ale to twój tata.
I co z tego?
Wysłał obleśne zdjęcia całej armii tych puszczalskich.
Z niektórymi nawet się spotkał.
Nie muszę szanować jego prywatności.
Sam zaczął.
Więc wysłałaś to zdjęcie do wszystkich jego kontaktów?
Nikt się nie dowie, że to ja.
Zaszyfrowałam to po zęby.
Nikt mnie nie wyśledzi.
Wiesz, co mi się w tobie podoba?
Nie tracisz czasu na pustą gadkę.
Ale skoro tu jesteśmy... Zauważyłaś, jak Leah świruje?
Serio. Pilnuje tej książki jak Gollum.
Naprawdę. Mogłaby wyluzować.
Pokrewne dusze.
Obie dajecie sobie tę samą radę.
Nie.
Ona jest bardziej rąbnięta.
Dobra.
-Cholera! -Rany.
-Co jest? -Dasz radę?
-Co jest, kurwa? Wciąga mnie! -Chodź.
-Uspokój się! -Wciąga mnie.
-Pomogę ci. -Co się dzieje?
Co się dzieje?
Nie, nie.
-Nie! Rachel! -Dam radę.
Poradzę sobie, kurwa!
-Rachel, przestań! -Dam radę!
-Puszczaj! -Na pomoc!
-Tylko mi utrudniasz. -Pomóżcie ją wyciągnąć!
Co robić?
Kurwa.
-Nie szarp się! -Puszczaj!
Shelby! Stój! Zaczekaj.
Idźcie naokoło.
Złap mnie.
Nie gaśnij.
Wyciągnijcie mnie stąd!
Podaj rękę.
Przestań się zmagać. Posłuchaj mnie.
Przestań. Dobrze?
Przestań się zmagać.
Wszystko pójdzie łatwiej.
Nie broń się.
Pozwól sobie pomóc. Dobrze? Oddychaj.
Uspokój się.
Wdech.
Wydech.
Oddychaj.
Chcemy ci pomóc, dobrze?
Na trzy. Raz, dwa, trzy.
Bóg mi świadkiem, że zwykle się nie poddaję, ale w końcu...
te poszukiwania...
Tak. Ma rację.
Powinnyśmy przerwać. Jutro zaczniemy od nowa.
Musimy kontynuować.
Nie możemy przerwać.
Niedługo zajdzie słońce.
Naprawdę mamy błąkać się po ciemku?
Musimy ją znaleźć.
Fatin!
Mamo?
Nie wiem... Nie wiem, co robić.
-Nie wiem, co robić. -Jestem tu. Chodź.
Zawsze myślałam, że to twój kolor.
Tak mi przykro, mamo.
Fatin!
Leah!
-Fatin! -Co jest?
O Boże! Co ci się stało?
To lakier do paznokci?
Tym się zajmowałaś? Malowaniem pieprzonych tipsów?
Odchodziłyśmy od zmysłów!
A ty tymczasem zafundowałaś sobie manikiur.
Skończyłyście?
To coś wam pokażę.
Co?
Fatin! Hura!
Chodźcie!
Tego szukałaś?
Wody?
Nie wiem.
Tak. Nie.
Chciałam znaleźć coś przydatnego.
Dobry pomysł z tym znaczeniem trasy.
Co nam po wodzie, gdybyśmy nie wiedziały, jak do niej trafić?
W kółko nawijasz o tym, jak łatwo tu się zgubić.
I wiesz co? Nigdy nie byłam taka dumna.
Przestań.
Tak jest! Fatin!
Mama straciła trzy transakcje w tym tygodniu.
Wstydzi pokazać się w meczecie.
A twoi bracia wstydzą się iść do szkoły.
Przecież nie przeze mnie.
Mamo.
Mamo. Spójrz na mnie.
Kurwa!
Mam cierpieć, bo on urządził sobie puszczalskie tournée po East Bay?
Nasze prywatne sprawy to nie twój interes.
Więc to ja zawiniłam.
Nie pieprzony cudzołożnik.
Jesteś za młoda, by wiedzieć,
że małżeństwo to więcej niż jeden skok w bok,
-to całe... -Jeden?
Miał...
Matka miała rację. Zbytnio ci pobłażałem.
Nie masz szacunku. Dla nas, dla rodziny, dla niczego.
Pierdol się!
Fatin, kopiesz sobie grób.
Twoje zachowanie i nieposłuszeństwo przekraczają granice.
Postanowiliśmy
wysłać cię gdzieś, byś przemyślała
swoje cele i nabrała perspektywy.
Co to ma znaczyć?
To taki obóz... dla młodych kobiet.
Może nabierzesz szacunku do innych.
Nie sądzę. Nie zgadzam się.
Przykro mi, Fatin.
To postanowione.
Myślisz, że odbębnię grupowe Kumbaya i wszystko będzie cacy?
Jak odkryłeś, że to ja?
Nająłeś prywatnego detektywa za pieniądze mamy?
Powiedz coś!
Przysięgam,
nigdy nie pojmę, czemu to zrobiłaś.
Byłem po twojej stronie.
Rozumiałem cię, bo jesteśmy do siebie podobni.
Nieprawda.
Bierzemy, co chcemy, nie znosimy ograniczeń i używamy życia.
Nie ranię ludzi, których kocham.
Sprawiłaś więcej bólu niż ja. Nie rozumiesz?
Jesteś obrzydliwy.
Mama w końcu to dostrzeże.
Zagrażasz naszej rodzinie.
Dopóki tu jesteś. nie możemy czuć się bezpieczni.
Po obozie poślemy cię do szkoły z internatem w Oregonie.
Surowe, tradycyjne, muzułmańskie zasady. Poznasz priorytety.
-Nie mówisz serio. -Nie żartuję.
Sama sobie zawiniłaś.
Co?
Już zamawiasz sobie mój pokój?
Chodź tu.
No tak.
Fajne? Właśnie sobie zrobiłam. Przyjemnie?
Chodź tu.
Tak! Dotarły do wodospadu.
To nam oszczędzi zmartwień.
Woda. Wszystkie są całe i zdrowe. I znów są razem.
Świętujemy?
Thom! Gdzie ona trzyma alkohol?
Uwielbiam ją!
Odgadłem wasze myśli.
Brawo.
Nie chcę.
Chluśnij mi tym w twarz.
Co?
Chluśnij mi w twarz.
No dalej. Ulżysz sobie.
Bez żadnych konsekwencji. Czysta satysfakcja.
Lepiej ci?
Powiedzmy.
Świetnie. To teraz przestań się burzyć.
Przyłóż się, popraw się i nie podważaj mojego autorytetu.
Zaniedbania, które doprowadziły do śmierci Jeanette,
nie mogą być przypisane mnie.
À propos, chyba już pora.
No dobrze. Ostrożnie, może być gorąca.
Niech się poparzę, umieram z pragnienia.
Wiecie, co jeszcze by się przydało? Jakieś żarcie.
Głód jest dobijający.
Po wcześniejszej rozmowie
nie przejmuję się aż tak, że dopadnie nas głód.
Raczej, że coś głodnego dopadnie nas.
Jak długo gotuje się woda?
Co najmniej minutę, żeby zabić mikroorganizmy.
Skąd wiemy, że minęła minuta?
W sumie mogłabym policzyć.
Jeden tysiąc, dwa tysiące...
Co lepiej? Jeden tysiąc czy jeden-Missisipi?
Nie wiem, który sposób jest dokładniejszy.
Hej, Martha.
Trzymaj. Przyda ci się.
O Boże. Ale piękny.
Nie bez powodu kosztował 78 000 $.
Wolę go nie dotykać.
Nie ma sprawy.
Co moje, to wasze.
Albo część inwentarza Dorothy, co?
No raczej!
Nie musisz wszystkim się dzielić.
Przynoszą mi szczęście.
Nie mów nikomu.
-Fatin... -Nie.
Ja pierwsza.
Źle zrobiłam, wywlekając twoje problemy z Jeffem.
Tak się nie robi.
Nie powinnam krytykować waszego związku.
Pewnie jest zakochany po uszy.
Szczerze mówiąc...
sama gówno wiem o miłości.
Moja kolej?
Dawaj.
-Potraktowałam cię jak skończona pizda. -No wiem!
Gdyby to nie mnie się oberwało, byłabym pod wrażeniem.
Chcę teraz czegoś spróbować.
Nie obiecuję, że to się uda.
Skoro mamy już za sobą tę żałosną scenę,
chodźmy opić się do bólu.
Dzięki.
JEJ NATURA - JEFFREY GALANIS
Ogień dogasa.
Jesteś pewna?
Drapieżniki to nie żart.
Jak na zawołanie.
No. I co noc jest bliżej.
To czemu szwendamy się po ciemku i wystawiamy na łatwą zdobycz?
Tutaj...
jest grób Jeanette.
A raczej to, co po nim zostało.
Wtedy myślałyśmy, że wkrótce zjawi się pomoc.
Ale minął już tydzień.
Płytki grób, tuż przy obozowisku.
Przyciągnie niechciane towarzystwo.
Pora pochować ją głębiej
i dużo dalej stąd.
Czyli mamy ją wykopać?
Nie wydaje wam się, że to...
Profanacja?
Chyba nie mamy innego wyjścia.
Pieprzyć to. Ja zacznę.
Kurwa, gdzie jest jej ciało?
Może trzeba kopać głębiej?
Nie pochowałyśmy jej tak głęboko.
To może to nie było tutaj.
Tutaj. Policzyłam.
Sto dwadzieścia stóp od obozowiska.
Czyli co? Ożyła i wyszła z grobu jak zombie?
Zmartwychwstanie?
Nie, coś tu nie gra. Ciało nie mogło po prostu zniknąć.
Może zabrał ją przypływ.
Znak zniknął z grobu.
Ziemia jest mokra. Piasek usypany jest inaczej.
-Przypływ mógł zmieść ciało? -Wszystko może zmieść.
Samochody, całe domy. Ocean ma wielką moc.
Czyli Jeanette unosi się samotnie wśród fal.
To piękna wizja.
Matka Natura tuli Jeanette w ramionach
i unosi ją w dal.
Adios, J.
Wszystko gra?
Łyknęłaś historyjkę z przypływem?
Sama nie wiem.
Leah coś w tym wszystkim nie pasowało.
Miała przeczucie.
Komuś jeszcze o tym powiedziała?
Nie, tylko mnie.
Pozostałe uznałyby, że postradała rozum.
Już to podejrzewały.
A ty jej uwierzyłaś?
Nie uznałaś, że szuka dziury w całym?
Sama nie wiem.
Może dlatego, że zaczęłam ją lubić.
Tak, uwierzyłam jej.
Wracam.
Tobie też radzę.
Napisy: Ewa Nowicka
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Sławomir Apel