Profeska. „Bo w cenie jest rozśmieszenie”.
No. Coraz bardziej leży mi ten slogan.
A wymyślił go nasz Mifciak, Tajlorożek.
- Zgadza się. - Ja wolę swój.
„P. i Spółka to wyższa półka.
„Ten, kto do niej nie sięga, ten ćwok i tępak”.
Fakt. Mój slogan może się schować.
Napiwki mile widziane. Jutro odbiorę.
Hejka, Mikey!
Co tam, genialny potworze stand-upu?
Lepiej być nie może.
Mój kurs był strzałem w dziesiątkę.
Zostało jedno wolne stanowisko.
Firma ma przed sobą jasną przyszłość.
W sensie, że taką jaśniejszą niż to.
Na pewno nie ciemną.
Trochę ciemności jest nawet okej,
ale tyle ciemności to już jakby lekka przesada.
Dobranoc.
POTWORNA ROBOTA
I mówię Celince: „Zamów mi te okrągłe pleśnio-pierożki.
- „Chcę zachować swój kształt”. - Ej!
Wróciła!
- Wiej! - Mike...
Roz, bardzo ślisko z twojej strony, że wpadłaś.
Jakoś tak wyśliniałaś.
W Urzędzie Regulacji Energetyki Monstropolis zawyrokowano,
że Potwory i Spółka nie wyrabiają normy.
Pracujesz dla UREM-u?
No widzisz, ja zawsze potrafiłam cię zaskoczyć.
Śmiechoenergia bije na głowę energię z krzyku.
UREM dostrzega zalety, ale więcej widzi wad.
Dlatego też całe miasto będzie zasilane przez Strachex.
- Oni nadal straszą dzieci. - Nie poddamy się.
Możemy zasilić całe nasze miasto.
Pozwólcie nam tego dowieść.
Ale nie wygenerujemy nagle miliona giligiliwatów na dzień.
- Umowa stoi! - Umowa? Jaka? Podpisałem coś?
Wygenerujcie milion giligiliwatów przez jeden dzień,
a śmiechoenergia przetrwa.
My generujemy połowę tego.
Dajcie nam czas na śmiecho-logistykę.
- Jutro deadline. - Jutro? Aha, fajnie...
Nie ma to jak deadline na jutro.
JAK URATOWAĆ POTWORY I SPÓŁKĘ
Jak już wiecie, Potwory i Spółka muszą...
Kto ci pozwolił pisać po tablicy?
Tylko zastępca kierownika może udzielić takiej zgody.
Mogę pisać po tablicy, Duncan?
Ta, nie krępuj się. Kontynuuj.
Albo zwiększymy produkcję giligiliwatów, albo nas zamkną.
Pomyślałem, że zrobimy sobie burzę mózgów.
Wiem. Wróćmy do straszenia dzieci.
- To działa... - Duncan!
Mogę się pośmiać. Wystarczy mała podwyżka.
Okej, przeanalizujmy to.
10 razy energia, czyli 10 razy zbiornik.
Więc może zamiast dziesięciu małych zbiorników, zbudować jeden większy.
Ale większy niż na rysunku?
Bo ten na rysunku jest taki mały i słodki.
Mniej zbiorników - mniej ładowania.
Lepsze wyniki na hali.
Wolę swój pomysł z powrotem do straszenia. Bum, krzyk, już.
Cutter, stwórz prototyp, ale większy od rysunku.
Zasiałeś we mnie ziarno wynalazku. Lecę.
Może najpierw dokładniej to rozrysujmy.
Znajdziesz na to czas? Pomiędzy pracą a kursem?
Cóż, bardziej... pomiędzy pracą a domem.
Bo ja już nie jestem uczestnikiem tego kursu.
- Jak to... - Wyrzuciłem swoje śmieszakowe graty.
Książki, gumowego kurczaka i...
Ta, jasne.
Wszystko wylądowało w koszu.
- Naprawdę. - Nie wierzę.
Val, tak się składa... że mój śmieszakowy sen
nigdy... nie miał się spełnić.
Za to mogę być Mifciakiem na pełen etat.
Musicie ze mną jakoś wytrzymać.
Tylor Rożek proszony do Pokoju Symulacji.
A lekarz wypisał mu skierowanie do widzialnologa.
Skórki są felerne, czy coś sknociłem?
Klatka, klatka, klatka. Lina, lina. Wiatr.
Jak było widać, panie Rożek, jest pan tragicznie niezabawny,
co już zresztą mówiłam głośno,
wyraźnie i prosto w pańską twarz.
Potem... zobaczyłam to.
Widzi pan?
Widzę. Przepraszam panią bardzo.
Dzień Ministwora był dla mnie kiepskim dniem.
Nie! Tam się dzieje.
Moja córka. Jej uśmiech.
Pan go wywołał.
Moc śmiechu zadziałała, a użył jej pan.
Że co?
Też byłam sceptyczna. Ale przekalkulowałam cyferki.
Pańskie rogi plus ciamajdowatość
równa się istny Charlie Czupryn naszych giligiliwatowych czasów.
Komedia pod powłoką niezabawności.
W skrócie: chłopie, masz to we krwi.
Cóż, zdawał 15 razy.
Jesteś wytrwały.
A na hali mamy wolne stanowisko.
W sumie już zajęte.
- Zostałem śmieszakiem? - Na okres próbny.
Pomóż wygenerować milion giligiliwatów, a umowę przedłużymy.
PRZYJĘTY
Podpisz kwestionariusz osobliwy,
zgodę na przepoczwarzanie danych, oświadczenie o niestraszalności.
Ale się musisz cieszyć, że masz z głowy MIFT.
To jeszcze nic pewnego. Okres próbny.
Ależ zdziwaczała zgraja!
Bez przesady. Idzie się do nich przyzwyczaić.
Chwila moment.
Nadal chcesz zostać śmieszakiem, tak?
- Tak, jasne! Oczywiście. - Fajnie!
Ubezpieczenie od wadliwych drzwi, zniżki do Glutoterii,
zakres czynności pracownika hali.
„Bo w cenie jest rozśmieszenie”.
To ty wymyśliłeś ten slogan. Pamiętasz?
Pierwszego dnia tutaj.
Potem dokonałeś czegoś, czego nie dokonał sam James P. Sullivan.
Był z ciebie straszak, a jest śmieszak.
Na okresie próbnym.
Stresujesz się. To zrozumiałe.
Chciałbym, żeby fabryka wróciła do straszenia, wiesz?
Bo właśnie na tym się znam.
A ty odrodziłbyś się wtedy jak feniks. Znowu topowy straszak.
Nigdy ci nie mówiłem, co zaszło z małą Bu.
O strachu w jej oczach, kiedy się bała.
Ja... się przestraszyłem.
Samego siebie.
Śmiechoenergia to zmiana na dobre.
Nie należy wracać do tego, co było.
- Kupiłeś Pieczone Donaty? - Tak.
Prototyp zbiornika prawie gotowy.
Miło to słyszeć.
Pieczone Donaty!
Ja akurat ograniczam cukier.
A więc zjem tylko trzy. Tak.
Albo i siedem.
Wczoraj wyszedłeś i nie wróciłeś.
Liczyłem na to, że przepadłeś.
Cóż, Mike powiedział mi wczoraj, że ma jedno wolne stanowisko na hali i...
- Cóż... - Awansował cię na śmieszaka?
Wziął na okres próbny.
Gratki! Nawijasz o tym, odkąd tu jesteś.
Ta, gratulacje. Powinszować.
Śmieszak? Mówiłeś, że jesteś niezabawny.
To tylko dzień próbny. Nic pewnego.
Ej! Pomożesz z milionem giligiliwatów,
a zostaniesz ulubieńcem Wazowskiego.
Możliwe.
Ale wiecie co? Nadal tu będę.
Na innym piętrze.
Proszę o uwagę.
Tylorze Rożku, pora na rozgrzewkę.
Tylor... Tylor, no dawaj tu!
To pa.
Oj, Rożek, jakie to smutne. Szczęśliwej drogi już czas.
Milion giligiliwatów! Naprężyć śmiecho-muskuły.
Kontynuuj. Forma sprzyja zabawności.
Mina, mina, mina, mina. Rodzic idzie!
Mucha w lewo, w prawo, lewo, prawo.
Donaty na rogi.
Ja cię, ale to śmieszne. Super!
Fritz, uprzątnęłam biurko Tylora. Co z tym zrobić?
Co za różnica?
Muszę wracać do pracy przy zbiorniku, więc...
Może po prostu zostawię ci to, a ty sobie pobecz.
O rety.
Gdy Tajtuś do nas dołączył, powiedziałem, że będę jego firmowym ojcem.
- Ma już ojca. - To dziadkiem.
- Aha. - Pradziadkiem.
- Aha. - Ojcem, co się go wyrzekł,
a potem wrócił, jak gdyby nigdy nic,
i zabiega o względy syna.
Chcę, żeby wrócił!
Jeżeli wezmą go tam na stałe, to zmieni tylko piętro.
Racja.
Nasunęłaś mi pewien pomysł.
Heja, Winchester!
Witaj u nas! Obyś się ostał dłużej niż dzień.
Oby. Oby. Dzięki!
- To widzimy się na hali. - Siema!
- Bo w cenie jest rozśmieszenie! - Ano.
Ja wymyśliłem... ten slogan.
Wielki dzień, co nie?
Tylor Rożek, nowy śmieszak. Ty jesteś Flegma, tak?
Tak.
Ale wiesz, ja przed robotą wolę się nie rozpraszać.
Przygotowuję się mentalnie.
Jasne, jasne. Rozumiem to.
Dziękuję!
Potworne klauny, streszczajcie się.
Albo wygenerujemy milion giligiliwatów, albo...
Do zobaczenia na hali za godzinę.
Tajtuś, jesteś potrzebny na dole.
- To sytuacja awaryjna! - Czyli?
Nie powiem. Niespodzianka.
Niespodzianka awaryjna... na słodko!
Sto lat, Dawid Powodzenia, Tylor!
- Niespodzianka. - Dzięki. Nie ma za co!
Niespodzianka awaryjna!
Wiem, że się śpieszysz, ale chcemy ci życzyć powodzenia.
- Zjedzmy tort naszego martwego Dawida. - On żyje!
Stał w zamrażarce przez kilka lat, więc ma ciekawy posmak.
Dziękuję wam. Bardzo miło z waszej strony.
Chciałbym posiedzieć, ale muszę iść.
Fakt! Niech każdy wybierze literę z imienia Tylor
i powie coś miłego oraz powodzonkowego.
Ja zacznę.
„T”.
Na literę „t” jest „tępy”.
Coś miłego!
Typowy. Tuzinkowy. Trudny!
- Duncan! - Dobra, już dobra.
Na literę „t” jest „twardy”.
Twardy i w sumie godny,
jak i głupi przeciwnik.
„Y” to „yeti ze mnie, bo źle cię oceniłam”.
Myślałam, że odwalisz u nas kitę. Zaimponowałeś mi, bracie.
„L”, czyli „lubić”.
Bo my cię bardzo lubimy, Tylor.
Chcielibyśmy, żebyś z nami został, ale...
„O” to takie „och, puść go”.
Zostało „r” jak „radość”.
Radość z tego, że usiadłeś obok mnie na wykładzie.
Pomyślałam wtedy:
„Pewnego dnia z tym wielkim jełopem połączy mnie wielka przyjaźń”.
Łał, rety. Dzięki. To wiele dla mnie znaczy.
Kiedy tutaj trafiłem,
było to ostatnie miejsce, w którym chciałem być.
Bo od tych jarzeniówek to aż boli głowa,
a od sików Froto bolą nozdrza. Ale teraz...
Myślę, że tutaj właśnie jest moje miejsce.
- Zostajesz? - Chcesz z nami zostać?
- Chcesz zostać? - Na pewno?
Trochę cię znam i jakoś...
Nie roztrząsaj tego.
Chce z nami zostać. Powiedział, że chce zostać.
Dobra. Jak uważasz.
Skoro wyrzuciłeś tamte graty.
Witaj z powrotem w MIFT, Tajtusiu. Val, pomóż mi z jego rzeczami.
Smutek się zmył
Mój przyszywany syn
Odejść miał już stąd
Lecz potem nagle rzekł:
Ja z wami zostać chcę
Chcę być w MIFT...
Wiedziałam. Nie wyrzuciłby śmieszakowych gratów.
„Drogi panie Rożek”...
GILIGILIWATY 0,000,000
O ja cię. Dzięki, Winchester.
Tak! Tak!
Gotowy na okres próbny?
To tylko jeden dzień. Robię to dla firmy.
I dla Sulleya. Potem wracam do miftowania.
- Ta. - No! Nareszcie jesteś, młody.
Wysiadka, zaraz wchodzimy na żywo.
Teraz albo nigdy.
Milion giligiliwatów albo już po nas. Dobrej zabawy.
To jest być albo nie być.
Sorki, Celina, ja nie mam drzwi.
Czy ktoś mógłby...
Mamy braki kadrowe.
Pomogłabym, ale przez Roz utknęłam po węże w papierach.
Może Fąflak pomoże?
Ja mogę. Stacje drzwiowe mam ogarnięte.
Świetnie. Trzymaj, to ci się przyda.
Dziękuję ci, Val.
No to drzwi.
Bardzo się cieszę, że tu jesteś.
Ja też. Zawalczmy o te giligiliwaty.
Gotowi? Za pięć, cztery, trzy, dwa, jeden!
ŚMIECH
To do dzieła.
Hej, dobrze poszło.
Serio? Ona ledwie się zaśmiała.
- Zawsze coś. - Tajtuś!
- Wracaj tam, mięśniaku! - Generuj tę giliwatę!
Hip, hip, hurra, bla, bla.
No to hop!
Daj kolejny zbiornik, Fąflak.
Dobra, wchodzę.
Dwie minuty do końca.
Jeszcze trochę.
Mikey, liczymy na ciebie.
- Okej! Dawaj zbiorniczek. - Tak jest.
Zbiorniki się skończyły! Nie mamy zbiorników!
Nie! Spokojnie.
- Ślimson znalazł jeden pod firmą. - Dzięki!
Dawaj go. Dawaj, dawaj.
- Zbiornik uszkodzony! Uszkodzony! - Wiać!
Gdzie dokładnie pod firmą go znalazłeś?
Obok kontenera na elektrośmieci.
Co za trefny zbiornik.
To idź po kolejny!
„Kolejny” nie istnieje!
To spójrzcie na tego słodziaka.
Co to ma być?
- Czy to... - Tylor wymyślił.
Śmiech ma 10 razy większą moc od krzyku.
- I stąd większy zbiornik. - Mój pupilek.
To podłączcie. Podłączcie!
Czterdzieści pięć sekund.
- Dajesz, Mikey. - Powodzenia, misiu-pysiu.
Piętnaście sekund.
Dziesięć sekund.
- Pięć sek... - Dzięki, dzięki. I jak?
Śmiechoenergia przetrwała!
Świetna robota, Mike.
Potwory i Spółka uratowane.
Potwornie gratuluję.
- Wielkie brawa, Mike. - Z pana jest gigant komedii.
Droga Roz. Może pójdziesz po Roze i poświętujemy?
Dziwne, jakoś jej nie zwęszyłem dziś.
Dzwoniła, że chora.
Nie jest chora. Jesteś nią. Ona tobą.
Zmieniasz swetry i włosy.
Dwóm stworom nie może tak samo jechać z buzi.
Ujawnij swoją tożsamość!
- Piąteczka! - To rozkaz!
Wiesz co? Stworzyliśmy zgrany zespół.
Tak, masz rację.
Tajtusiu, jestem z ciebie taki dumny.
Ten wielki zbiornik wszystkich uratował.
Ta.
Nieźle, studenciaku. Nie jakoś super, ale nieźle.
Właśnie że super.
Gdyby nie twoje giligiliwaty i zbiornik gigant,
bylibyśmy skończeni.
- Witamy na Hali Śmieszenia. - Czyli...
Młody, zostałeś pełnoprawnym śmieszakiem!
Widzimy się tu jutro z samego rana.
Gratulacje, Tylor.
Nie, nie, nie.
To było tylko na jeden dzień. Ja... spasuję.
Drogi Panie Rożek,
Potwory i Spółka oferują panu pracę na stanowisku ŚMIESZAKA!
Twoje nowe biurko już tu na ciebie czeka.
Potwory i Spółka serdecznie witają.
Pamiętaj: „Bo w cenie jest rozśmieszenie”.
Dzieńdoberek, Tylor.
- Hej. - Hejka, Tylor.
- Witamy! - Miło widzieć.
Dzień dobry. Hej, wszyscy.
Hej, siemasz, Sulley.
Dzieńdoberek, Tylor.
Szacun, Mikey. Wszedłeś raz i wyrobiłeś dzienną normę.
Nieźle, co nie?
Tylko ktoś z takim wyczuciem żartu
mógł tyle wygenerować, wchodząc raz.
A to, że śmiech jest 10 razy mocniejszy od krzyku, nie ma nic do rzeczy.
Och, misiu-pysiu! No chodź tu.
Rybcia-grzybcia!
Jestem na okładce czasopisma!
Nie wiem, jak można być tak smutno-wesołym i wesoło-smutnym jednocześnie!
Jestem rozchwiany emocjonalnie.
Cześć wam. Co wy tu robicie?
Przyjechaliśmy życzyć ci udanej pierwszej zmiany.
Pełnoprawny śmieszaku.
- Serce rośnie. - Mnie nie.
Dzięki.
Jeszcze tylko czekam na swojego śmiecho-asystenta.
Chwila.
- Jesteś moją asystentką? - Tak.
Wczoraj było tak fajnie!
Pogadałam z Celiną w sprawie transferu.
Poza tym im więcej mifciakowego ducha na hali, tym lepiej.
A więc kumple z działu.
Kumple z działu.
No to rozśmieszaj, Tylor.
To już koniec?
O losie.
Są przecieki na temat drugiego sezonu?
Napisy: Hanna Malarowska