Kupiłem donaty...
Dzień dobry, Wielkie Oko.
Wiesz co? Czekaj, pogadajmy.
Po mojej porażce na testach u pani Flint
plan zostania śmieszakiem
wydaje się nierealny.
I tak między nami,
nigdy jakoś nie poczułem, że tutaj pasuję.
Kapujesz?
Nieważne, zapomnij.
Dziś jest nowy dzień. Co było, to było.
Oko szeroko otwarte,
ponieważ zamierzam dzisiaj być Mifciakiem idealnym!
Super, dzięki za pogawędkę. Trzymaj. Przeżujesz powieką?
POTWORNA ROBOTA
Siemanko, Mifciaki!
Na dobry początek dnia przyniosłem wam donaty.
Duncan! Donaty!
- O mały włos. - Ej.
Mam skoczyć po bajgle? Bo chyba nie trafiłem...
My kochamy donaty. Dawid nie kocha.
Nie kochał!
- Kto? - Nie kocha!
Unikał donatów.
Dawid. Ten od resztek sierści w słoiku?
Jego sierść nie lubi donatów?
Już prawie dziewiąta. Ustawmy się, zaraz tu będzie.
Tajlorożek, dawaj!
Tak, już, ustawmy się.
Będę robił wszystko, co będzie tu robione.
Jestem zwarty i gotowy, więc...
Za trzy, dwa, jeden...
Drzwi!
Dzień dobry, Dawidzie!
Dawiś... Dobrze wyglądasz.
Mój ulubiony sługusie, przybij!
Miałeś rację! Rozłąka sprawia, że serce kocha bardziej.
Przywitaj się.
Jasne. Już.
Cześć, Dawid.
Miło mi cię widzieć.
Spocznij sobie, Dawid. O to chodzi.
Wygodnie ci? Świetnie, zaczynajmy.
Dzisiaj obchodzimy Dzień Dawida. Czemu?
Ponieważ Dawid był wzorem cnót mifciakowych.
Był solidny i szczery.
Wciąż taki jest.
- I był też... - Jest.
Skarbnicą oryginalnych i bardzo mądrych...
- Złotych myśli. - Złotych mydlin!
Na przykład „chwytaj dzień” albo „śpiesz się powoli”
czy „zakaz parkowania w godzinach 12-14”.
To akurat znak drogowy.
Dawidzie, cząstka ciebie pozostanie tu z nami na zawsze.
Jego dusza.
Skąd! Jego sierść.
O 9.26, dokładnie cztery lata temu, wylądował w rozdrabniarce.
Po Dawidzie.
Niby tak. Ale ja wierzę, że ciągle tutaj jest.
Jest z nami pod postacią kosmyka różowej sierści.
Dawid.
Dawid miał taką bujną, zdrową, dobrze nawilżoną i odżywioną,
bardzo lśniącą, wyczesaną,
naturalnie grubą i puszystą oraz kompletnie śliczną sierść.
Słuchajcie, nim zapalimy świeczkę ku pamięci,
musimy wszyscy
się nie ostrzyc.
NIEDOBÓR ZANIECZYSZCZENIA
Tak, Franiu. Wiesz co?
Zostaw mi dłuższe po bokach. Tak chyba będzie ładnie.
Ona obcina powietrze.
Tak. My się nie strzyżemy.
Czyli przyszliśmy tu, żeby się nie ostrzyc.
- No tak. - Aha.
Dawid nigdy się nie strzygł. W ten sposób go upamiętniamy.
I mówicie, że był wzorem cnót mifciakowych?
Pomyśl o tym, co sobą reprezentujesz,
a potem o tym, co przeciwne. Taki był Dawid.
Nie no, Duncan, Tajtuś również może być wzorem.
I dorównać Dawidowi?
Tak! Jest nam całkowicie oddany, tak jak Dawid.
Dobre sobie. Tajtuś to nie Dawid.
Dawid naprawił kiedyś 28 stacji drzwiowych jednego dnia. Rządził!
Wzorowa frekwencja. Punktualność.
Rządził!
Był taki tydzień, że przepracował 360 godzin bez przerwy.
- Rządził! - Tydzień nie ma tylu godzin.
Przestępny ma.
Jeśli tak długo trzeba się nie strzyc, żeby się nie ostrzyc,
to muszę lecieć do biura nakarmić Froto.
Ja powinnam sprawdzić zbiornik, który serwisuję.
Ja się tym zajmę. Wy tu się dalej nie obcinajcie.
Nakarmię Froto, sprawdzę zbiornik,
a potem zapalimy wszyscy razem świeczkę.
Czy aby na pewno jesteś solidny?
Podszerstek postawiono wysoko.
Oczywiście, że jest. Tajtuś na pewno
pokaże nam, że jest równie solidny i szczery, jak Dawid.
Hej, Froto. No chodź. Zobacz, stary.
Patrz, co tu mam. Pycha smakołyk dla ciebie.
Dobra. Bierz. Łaski bez. Może zbiornik Cutter będzie milszy.
Jak ty... Dobra.
Wszystko gra. Zostań tam. O tak. Nic ci nie zrobię.
Nie, nie, nie. Stój...
No chodź, ziomek. Chodź, Froto. Może byś tak wyszedł i...
Ty mała, zawszona kulko!
Nie, nie, nie! Puszczaj! Puszczaj.
Nie. Hej.
Nie. Nie połykaj.
Froto! Froto!
Chodź no tu!
Sierść Dawida to dla nich skarb.
Jeśli ją zgubię, nigdy mi nie wybaczą
i na pewno wywalą mnie z MIFT-u.
Oddaj mi tę sierść!
Franiu, ty to jesteś artystka.
Ostrożnie, bo wiesz, ja mam czułki oczne. Nie chcę krwawić.
Hejka! Chciałem tylko dać znać, że wszystko gra.
- Oczywiście, że gra. - Jasna sprawa. Na razie.
- A czemu miałoby nie grać? - Jakieś problemy?
Skąd. Skąd! Jakie problemy? Czemu w ogóle o to pytasz?
A Froto?
- Co Froto? - Czy zjadł?
Tak, to znaczy nie, to znaczy tak. Zjadł.
A był grzeczny?
Tak...
Widzicie? Mówiłem, że jest solidny.
- Właśnie... Nie... - Co ci jest?
- Nic. Czemu... - Chyba coś ci jednak jest.
Nic mi nie jest, okej? Wszystko git.
Przypomina mi się, jak nie miałeś pracy domowej...
Chodzi o to, że ja muszę iść do...
Łazienki.
Na trójkę czy na czwórkę?
Nie wiem... Może mi zająć chwilę. Mam problemy trawienne.
Czyli czwórka.
Wczoraj na lunch zjadłem Piekące Skrzydełka Pana Bełta,
więc uwierzcie...
Szczegółów raczej nie chcecie znać. Pa.
Tak. Zdecydowanie czwóreczka.
Nic się nie dzieje, Tylor.
Jesteś solidny, okej?
Musisz jedynie znaleźć Froto i odzyskać tę sierść,
co nie, stary? Musisz tylko jakoś odzyskać tę sierść.
Uwaga, drodzy pracownicy. Miłego i włochatego Dnia Dawida.
Co my tu mamy?
SKACZ Z NAJLEPSZYMI! Kursy trampolinowe
Ale czad. Wiesz, od zawsze mi się marzą takie kursy trampolinowe.
Lepsze oferty znajdziesz na Glutponie. Korzystam regularnie.
Możesz się sunąć? Gluciankę do kawy blokujesz.
Jasne, tak. Sorry.
Ależ proszę.
Dzięki.
Nie ma sprawy, luz.
O to chodzi, spoko. Ja też bym coś przekąsił.
No, mniam.
Cześć, Roze. Papierologia zrobiona, i to przed czasem.
Jesteś skarbem, Gary.
Oznaczyłem kolorami, by ci się milej segregowało.
Słodziak z ciebie.
No wiem. Słodziaczek.
- Nie mam sobie równych. - Bingo!
Mogę w czymś pomóc?
Pomóc? Skąd. Albo tak. Nie. Cóż...
Bo ja tylko... Ktoś tu zostawił torebkę.
Chciałem znaleźć właściciela.
Może jest nim Josh Rivera. Bo tu jest „R”.
Ej, Josh! To nie jest twoja torebka?
Nie, moja ma „J”.
Co tak naprawdę kombinujesz?
Dobra. Słuchaj, nie będę owijał w bawełnę.
Ostatnio próbuję dać z siebie wszystko jako pracownik MIFT-u, ale...
Wiesz, ja próbuję być szczery i solidny,
ale wciąż ich zawodzę, a teraz jest taka sytuacja,
że, krótko mówiąc,
chcę cię prosić o kosmyk włosów.
- Dzwonię po ochronę. - Nie.
Nie musisz tego robić... Przepraszam. Nie ma tematu.
Pa.
Froto, czekaj! Czekaj, czekaj... Froto!
Tajlorożku! Tutaj jesteś! Żyjesz?
Cześć! Jasne, że żyję. Czemu miałbym nie żyć?
Zjadłeś Skrzydełka Pana Bełta, więc wiesz...
Problemy trawienne.
Czuję się zdecydowanie lepiej. Dzięki, że pytasz.
Zjesz z nami lunch. Kosmos! Z nami i z Dawidem.
Nie! Nie! Będziemy mu tylko przeszkadzać.
Nie, nie będziemy. Posiedzimy z nim.
Tam, gdzie jada lunche.
Do wszystkich pracowników: Dział Drzwi został „wyważony”
wskutek małej awarii zasilania.
Doroczny lunch z Dawidem?
Chcesz kanapkę? Mamy z łojososiem, ze sztynkiem i serem...
Dzięki, zjadłam duże śniadanie. Zgniłrzanki.
To Dawid jadał lunche na korytarzu?
Jada je na korytarzu.
Tak! Jadał je na korytarzu, między jedną naprawą a drugą.
Dawid? Gość miał świetną sierść.
- Od głowy po stopy. - Też miałem.
À propos sierści Dawida. Gdzie znaleźliście ten jego kłaczek?
W rozdrabnialni był.
Ano tak, w rozdrabnialni. Kiedyś coś wspominałaś.
A gdzie to jest?
Tam, gdzie drzwi kończą swój żywot.
Gdy Dział Drzwi orzeknie, że dane drzwi są niebezpieczne
i trzeba je zlikwidować,
szajs ten ląduje nie gdzie indziej, jak w rozdrabnialni.
Wpierw uwalnia się drzwi z framugi,
by po chwili znów je zakleszczyć
i usunąć to, co można ponownie wykorzystać.
Następnie drzwi są opalane lampami,
a potem piaskowane w celu usunięcia naklejek oraz farby.
I wreszcie faza końcowa, kiedy to drzwi mielone są na trociny,
po czym wchłania je otchłań nicości!
A my tu na dole miotamy się dalej.
A więc to w rozdrabnialni miał swoje ostatnie zlecenie naprawy.
Przegląd okresowy. Niepozorny przegląd w rozdrabnialni B.
Od tego felernego wypadku rozdrabnialnia B stoi.
Hej, rety, wiecie co? Skrzydełka Pana Bełta znów się odezwały,
tak więc wybaczcie.
Piąteczka chyba.
NIEBEZPIECZEŃSTWO
Coś takiego. Mam to z bani.
Rety. Nie, nie, nie, nie! Wracaj!
Niech... ktoś to wyłączy.
Parzy. Parzy! Parzy! Okej.
No chodź tu...
O nie!
Nie, nie, nie!
Nie! Nie, nie, nie!
Okej.
Dzień dobry, Dawid!
- Dawid! - Dawiś.
Ja wierzę, że ciągle tu jest.
Ciągle tu jest. Ciągle tu jest.
Halo?
Witaj, Tylor.
O nie. Tylko nie to. Czy ja...
Idź w stronę światła.
Chwila, czyli już po mnie, czy...
Nie ma tego złego, co by na dobre nie wyszło.
Czyli nie? Chciałbym się upewnić.
Komu w drogę, temu czas.
Czekaj, czy ty... Ty jesteś Dawid?
Kto pod kim dołki kopie, ten sam w nie wpada.
Na pewno jesteś Dawid.
Tak między nami: wiesz, że to są popularne przysłowia?
Darowanemu koniowi w zęby się nie zagląda.
Obiło mi się o uszy.
- Nie oceniaj po okładce. - To też.
Mały Grześ zgubił sierść, teraz goły Grześ.
Tak. Skoro mowa o Małym Grzesiu i jego sierści,
to miałbym prośbę.
Liczy się tylko miłość.
I sierść.
Jeżeli dasz mi trochę swojej, będę twoim dłużnikiem.
Ustąp pierwszeństwa przejazdu.
Znaki drogowe to nie przysłowia.
Mówisz - masz!
Łał! Dzięki, Dawid.
Czekaj, zanim się rozpłyniesz, czy coś tam,
spytam cię o coś.
Chodzi o to, że cały MIFT cię kocha,
a ja się tak zastanawiam: jaki jest twój sekret?
Być solidnym i szczerym.
Aha.
I nie jeść Skrzydełek Pana Bełta. One grożą szóstką.
Proszę cię, błagam. To dla mnie bardzo ważne, Froto.
Spróbuj odkasłać ten kłaczek. Kończy mi się czas.
Roze?
Przetrawiłam temat i zdecydowałam, że dam ci kosmyk moich włosów.
Serio? Świetnie. Czemu?
Przypominasz mi innego młodego pracownika,
pełnego pasji i żaru, z wielkimi pokładami talentu.
- Dawida. - Mnie.
No przecież. Cóż, dzięki.
Widzisz, cała ja. Staram się innych uszczęśliwiać.
Ale zaraz, twoje włosy nie są obcięte. Skąd je wzięłaś?
Nie zadawaj pytań, na które nie chcesz znać odpowiedzi.
No. I nikt się nawet nie skapnie.
Najwyższy czas zapalić świeczkę ku pamięci,
na cześć tego dnia, Dnia Dawida.
Tego dnia pragniemy uczcić pamięć Dawida
i ten wspaniały dar, który nam pozostawił:
swoją oszałamiającą i bardzo, bardzo, bardzo dobrą sierść.
Poświęćmy więc chwilę na podziwianie jej.
Coś tu się nie zgadza.
Masz rację. Ciężko stwierdzić, co dokładnie, ale...
Coś jest nie halo z sierścią Dawida.
Ojej, faktycznie. Ma jakiś taki inny kolor.
Jakby ktoś podmienił ją na sierść innej osoby.
Gdzie jego sierść?
Dobra! Przyznaję się. To nie jest sierść Dawida.
Pupilek Duncana ją zjadł, a potem próbowałem go złapać,
ale wessała go jakaś rurka.
Potem próbowałem pozyskać sierść Roze, na próżno.
Poszedłem do rozdrabnialni i prawie zginąłem.
Spotkałem ducha Dawida. Świetny gość.
Znalazłem Froto, ale nadal nie zwracał kłaczka.
Roze dała mi swój. Niestety nie z głowy.
A to wszystko dlatego, że nie zostanę śmieszakiem,
więc próbowałem być spoko Mifciakiem,
co też zawaliłem.
Poszedłeś do rozdrabnialni?
Duncan ma rację. Jestem przeciwieństwem Dawida.
Dawid był szczery. A ty właśnie powiedziałeś prawdę.
To najszczersza rzecz, jaką mogłeś zrobić.
Chyba że kłamałeś, mówiąc prawdę,
więc twoje kłamstwo jest prawdą,
a prawda kłamliwa.
O rajusiu, mózg mnie od tego boli.
A co do solidności, znalazłeś sierść.
Tajtusiu, jeden mądry potwór powiedział mi kiedyś:
„Mały Grześ zgubił sierść, teraz goły Grześ”.
Nie mam zielonego pojęcia, co to znaczy.
Może, że jesteś przeciwieństwem przeciwieństwa Dawida.
Poza tym niepotrzebnie zadałeś sobie tylu trudu.
Mam całą torbę sierści Dawisia.
Leży w szafce pod schodami. Gościu strasznie liniał.
Jasne. Jasne, że liniał.
Naprawdę widziałeś Dawida?
Tak, no tak. Tak jakby.
Mówiłam, że on nadal tu jest.
I chyba już wiem, czemu tak go lubiliście. On...
Jest tak samo dziwny jak wy.
Tajlorożku, masz rację. Dawid był prawdziwym Mifciakiem.
A swój swojego zawsze pozna.
KURS KOMEDIOWY Mike'a
Impro! To skrót od „improwizacji”,
w której się improwizuje,
czyli wymyśla się rzeczy na bieżąco.
Spodoba się wam, drodzy kursanci,
ponieważ ja, Mike Wazowski, jestem mistrzem improwizacji.
Podajcie słowo. Ja się nim stanę.
Najpierw przykład. Piłka do nogi!
Kop mnie! Kop mnie!
I kolejny. Piłka plażowa!
Podrzuć! Podrzuć!
Kula do kręgli! Rzucaj! Rzucaj!
Kumacie? Dobra, to zapodajcie coś.
Śmiało. Może być trudne.
Jak wspominałem: mogę zrobić wszystko i mogę być wszystkim.
Kostka lodu.
Nie. Dajcie mi coś lepszego.
Kostka sera?
- E tam „ser”. - Kostka do gry?
Zaskoczcie mnie. Zabijcie ćwieka. No dalej.
Pudełko?
Nie kumacie. To ponad moje siły.
To ponad moje siły.
Zdołowaliście mnie. Jestem taki zdołowany.
Dawiś!
Dawiś, Dawiś, Dawiś! Dawistyczny!
Kocham cię, gościu.
Napisy: Hanna Malarowska