Klejowatość powietrza oraz wysokie temperatury
utrzymają się przez kilka najbliższych dni. Don?
Dzięki, Liso. Natomiast w pobliskim Monstrocity
klejowatość powietrza przekroczyła 200%, a wilgotność - 140%.
To będzie dobre.
Hej, Duncan, co ci tak dmucha w twarz?
Wenty-Tylor.
To było takie suche, że chce mi się pić.
Jak w saunie tu.
Do sauny chodziłam z eksmężami.
Pierre'em, Sheldonem. No i z Ricardo.
Orient!
- Dzięki. - Luzik.
Zobacz, już kończę moje Chłododajne Ślinoniatowe Igloo.
A zaczynałem się chłodzić.
O spocony losie.
Rano omlet, a w południe parówka i skwar.
Co nie, Don? Don?
Powycierać mi go!
POTWORNA ROBOTA
Tylko pół? Przecież bekałem klasycznie.
Prolog... Akcja... I epilog...
Ktoś tu chyba zjadł zgniłrzanki na śniadanie.
ZUŻYCIE ENERGII ELEKTRYCZNEJ
- Hę? - Przez upały
zużycie energii jest dużo wyższe.
- Jakiś pomysł? - Może Ekstraktor Śmiechu?
Hamuj się, Fąflak.
To poważna sprawa.
Zrekrutujmy śmieszaków, bo Strachex nas wygryzie.
- Czyli rekrutujemy. - Dokładnie.
I już wiem, gdzie ich znajdę.
Też mi upał. Ja mieszkałam w Las Bekas.
Piekło. Więc zamykałam oczy i myślałam o zimnych rzeczach.
Psiapsi nie ufasz?
- Zaufaj. - Stój!
- Zabijesz nas. - Myślałam
- o płatkach śniegu... - Nie!
- ...zamrażarce, szejkach. - Sorki!
O nieboszczykach i hipotermii.
Widzisz? Od razu jakoś chłodniej.
Nie rób... tego więcej.
O rety. Widzisz to, co ja?
Upały powodują rozszerzalność cieplną.
Drzwi jeżdżą wolniej.
Czekaj, czekaj. Cicho, cicho.
Powtarzam. Uczestnicy kursu komediowego proszeni na halę śmieszenia.
Słyszałaś? Wzywają mnie. Na halę.
Ale drzwi stukoczą...
Nie słyszę. Pa. Służba wzywa.
Uwaga.
Dobra, słuchajcie.
Macie wywołać chichot, rechot, kwiczenie albo hi, hi.
Śmiechoenergia potrzebna na już.
Mary, pięć oczu na mnie.
Chuck, cztery ręce w zwisie.
Kaitlyn, wyśluzuj trochę.
Nie jesteście jeszcze śmieszakami, ale miasto na was liczy.
Wasza misja: rozśmieszyć.
Ale się jaram.
- Wzięłam ten swój kwiatek-psikawkę. - Rożek!
- Tak! - Śmieszny jesteś?
Tak jest! Śmieszny w opór!
Moja babka gada śmieszniej.
Tak jest! Śmieszny w opór!
To było nawet zabawne.
To mój bobo-głos. Ćwiczyłem.
Przetestuj go na dzieciakach.
Długo mam cię tak trzymać?
Sorki, Sulley. Sprzęt!
Zapoznajcie się z firmowymi akcesoriami komediowymi.
Należy je zwrócić w stanie nienaruszonym.
Sztos! Gumowy kurczak.
Przepraszam cię, Carla? Tylor Rożek z TV-Potwór.
Co myślisz o tym, że będę numerem jeden?
Śmiało, kurczak czeka na twoją opinię.
Skarbie, przekaż pracodawcy, że to śmierdzi.
No dobra, śmieszacy, bądźcie zabawni jak nigdy.
W innym razie całe Monstropolis pogrąży się wkrótce w mroku.
Dla zachęty mogę dodać,
że numer jeden w rankingu otrzyma posadę śmieszaka.
Ale czad. Moje nazwisko na tej tablicy.
Bez urazy, Carla,
ale nie ma opcji, żebym nie był numerem jeden.
Na hali śmieszenia F doszło do awarii przenośnika.
Potrzebne wsparcie techniczne.
Pani Mae, jestem z MIFT.
- Zajmę się tym. - Świetnie.
I tak będę pierwszy. Zaraz wracam.
Mówiłam, żeby to sprawdzić. Masz się słuchać.
Okej! Zrobione! Włącz zasilanie.
- Dawaj, dawaj! - Najpierw zjedź.
Włącz to. Muszę wracać.
Śmieszak, pamiętasz? No włączaj.
Dzięki. Działa. Pa.
O nie!
O nie.
- Wyłącz, wyłącz! - Uważaj!
Val! Val!
- Val! - Tylor!
Nie, nie! O nie!
Nie, nie! Nie!
KANAŁ NIECZYNNY
Co to jest? Bo raczej... Nie drzwi dziecięce.
Zwolnij, zwolnij. W co się wpakował nasz Tajtuś?
- Zahaczył się o przenośnik. - Że co?
- Za długo by gadać. Jadę, nie ma czasu. - Val! Val! Val!
Znajdź Tajtusia!
Nie.
Witamy w Himalajach!
Tylor!
Tylor?
Tak, rzeźby z lodu. Dobrze mieć hobby.
Choć ja to w sumie tworzę sztukę. To dzieło to Jak Pod Czapą Śniegu Trzy.
Ja cię przepraszam, ale wytłumaczysz mi, dlaczego ja zwisałem?
Zemdlałeś. Chciałem cię ocucić.
Znam cię skądś.
Jak Pod Czapą Śniegu Jeden i Dwa też były niczego sobie.
Chcesz popiłować? Uważaj na palce.
- I spalin nie wdychaj. - Nie!
Spróbuj. No czego się boisz?
Ciebie. Ciebie się boję.
- Mnie? - Jesteś Człowiekiem Śniegu. Wygnano cię.
„Człowiekiem Śniegu”? Nie możecie mówić „Czarujący Bałwan”?
I czemu „Człowiek Śniegu”? Ja nie człowiek. Tylko „śnieg” się zgadza.
Skoro cię widzę i tutaj jestem...
To były to drzwi wygnania.
- Lodzika? Bezmleczne. - Muszę wracać. Nie mogę tu być.
- Nie jestem wygnańcem... - Cytrynowe.
A czy komuś udało się kiedyś wrócić stąd do siebie?
Kilka tygodni temu. Czy lat?
Musi być jaki sposób.
Był tu jednooki zielony i niebieski futrzasty.
I oni też chcieli się stąd wydostać. Co za zbiegokolicz.
- Mówisz o Mike'u i Sullym? - Tak! Już wiem, skąd ich znam.
Z rozkopertowalni.
- Więc wrócili do siebie i kierują firmą. - Brawo oni.
Więc im się udało.
Brakuje mi tego miejsca.
Rozdawania poczty, mijania się ze straszakami na korytarzu.
Ale moje życie w Himalajach jest jeszcze lepsze.
- Serio? - Oczywiście, sąsiedzie.
„Sąsiedzie” to raczej nie.
Luz, mam wolną grotę.
Niedrogo ci podnajmę.
O, możesz mi płacić w łajnie jaka. Tylko wysusz je najpierw.
Val?
A teraz sąsiadka!
Ty to...
Czarujący Bałwan.
Ponoć zjadłeś typa z Działu Zadr.
- Kogo? Dale'a? - Pewnie tak.
Nie zjadłem go. Zwolnił się.
Poszedł do jakiejś szkoły masażu.
Ja pytam: „Szkoły trzeba do tego?”.
Tak. Roczny kurs. Nie za tani.
No, mogłem go urazić.
Ale was, przyjaciele, mogę czymś uraczyć.
Hej! Mam różne gry.
Na przykład „Polowanie na jaka”, „Jak-a to piosenka?” i „Jakopoly”.
„Jakopoly”? Zostańmy pograć.
- Nie, musimy wracać. Dawaj. - Jedna gra.
- Gra? Co? Nie. - No weź.
Może w ogóle zostańmy?
Zostaniemy? Pliska, pliska.
- Pliska, pliska... - Nie. Nie. Nie.
- Pliska. - Przepadnie mi wielka szansa.
Dziwnie mi. On jest za miły na wygnanie.
Coś musiał zrobić. Nie wnikam.
- Wiesz co? - Nie.
- Dowiem się. - Świetnie! Rób, co chcesz.
Jesteś już, Tajtuś. Och, jak ja się zamartwiałem.
- Przytulasek? - Nie.
Nie mam czasu. Spadam na halę.
- No weź. - Podwójny.
Potrójny!
Co on tu robi? Gwizdnął 27,5 samochodów z parkingu pod firmą.
Nie. Został wygnany, bo pił krzyk prosto ze zbiornika.
Zrobiłeś to?
- A na co mi połówka auta? - Nie przejrzysz umysłu kryminalisty.
Musi odejść. Karą za pomoc
lub ukrywanie wygnańca jest wygnanie.
„Wygnanie”?
Ukrywanie zbiega w domu też pod to podchodzi.
Ja nic nie wiem.
- Gdzie on jest? - Nie wiem. Co mi tam.
Czekają na mnie na hali. To moja wielka szansa.
Myślisz, że się boję. Nieprawda.
Musimy go złapać albo wszyscy wpadniemy.
„Wszyscy”?
No już. No szybciej.
- Prędzej. - Wielkie Oko!
- Wczoraj był bal? - Co...
Przekrwiony jesteś.
Nie. Nie możesz tu być. Ześlą mnie.
Jeśli tak, to nie wyrzucaj pudełka, które trzymam pod sofą.
Są tam obierki z paznokci u nóg.
Planowałem zrobić naszyjnik.
Dla dziewczyny, którą może znajdę.
Dobrze być z powrotem. Wszystko wygląda tak samo.
Oprócz Toma, bo nabrał ciała.
- Toma? - Idę do Mike'a i Sully'ego.
Nie powinieneś się pokazywać.
Są bardzo zajęci. Bardzo, ale to bardzo.
- O, cześć, pani Flint. - Cześć.
Skądś pana znam.
- Może z hali. Byłem tam dzisiaj... - Nie pana. Tego pana.
Tego? Raczej nie.
To jest mój tata.
Zgadza się, tato?
Niewykluczone. Była taka jedna...
Bez szczegółów, proszę.
Dobra. Idziemy.
Miło było panią zobaczyć.
Do zobaczenia na hali śmieszenia.
Tata sobie poszedł.
Poszedł? Rzeczywiście.
Tato!
Tak usidliłam mojego drugiego męża. Nie miał jak uciec.
A jak uciekł?
On uciekł?
Dział Drzwi nie odpowiada. Proszę czekać.
Hejka, Otys. Awansowałeś!
Pozwolili ci wrócić?
Nieoficjalnie. Wygnali mnie, ale bez nakazu sądu.
Przepraszam. Chcę podrzucić synowi lunch.
Zostawił go w domu.
Masz znajomy głos. Byłeś kiedyś na wygnaniu?
Przepraszam. Pozwólcie, że go odprowadzę...
- Tylor. - Tato?
Mam twój lunch, roztrzepańcu.
Dzięki. To na razie. No chodź, tato.
„Tato”?
Dokładnie. On ma ksywkę „tata”.
Dziwne. To na razie, tato.
Dobra, chodźmy. Tato?
Tatku? Tato!
Rożek, a ty nie powinieneś być na hali?
Mam jedną małą sprawę do ogarnięcia.
Dwie sekundy i wracam.
- Hej, widzieliście... - Mikołaja?
- Jakiego Mikołaja? Nie. - Mówiłem, że to nie był Mikołaj.
- Tylko wysoki, biały, futrzasty gość. - A dokąd poszedł?
Mike dostał kolejny mandacik.
Lubię czytać nieotwartą pocztę.
To tak jakby do mnie ktoś napisał.
To bardzo interesujące i chyba też nielegalne.
Ale wiesz, co ci powiem? Tak mnie naszło.
Mike i Sulley na bank zjedliby po twoim słynnym lodziku.
- Co myślisz? - Dobry pomysł.
To będą lodziki z przesłaniem:
„Mogę wrócić? Będę grzeczny”.
To idziemy, idziemy.
No dobra, to już tu.
A ty potowarzyszysz?
Nie, ja nie. Idź sam.
Ja tutaj zostanę.
Ktoś tu musi być i dopilnować drzwi...
Racja. Łebski jesteś.
A więc interesuje cię przyczyna wygnania Człowieka Śniegu.
Przeszukałam archiwa, ale Moczyknur po sobie posprzątał.
A skoro Roz miała oko na wszystkich
i wiedziała najwięcej, pomyślałam, że ty wiesz... równie dużo?
Jaki jedzą trawę i kwiaty polne.
To nieprawda, że mają cztery żołądki.
Mają jeden, z czterema przegrodami.
- Tak? - A ich mleko... Pycha.
A mój najulubieńszy produkt mleczny?
Jak-Jogurt.
Mógłbyś łaskawie przestać nawijać o jakach? Proszę cię.
Dzisiaj miałem szansę zostać śmieszakiem.
„Śmieszakiem”? Czyli kim?
A, no tak. Ty nie...
Śmiechoenergia wyparła krzykoenergię.
- Serio? - Miałem być straszakiem,
ale teraz pracę na hali dostają tylko zabawne potwory.
Wiem, co czujesz, młody.
Ale pamiętaj, że zawsze po burzy śnieżnej przychodzi lodzik.
Dobra. Wracaj do siebie.
Dzięki, że nas ściągnęliście.
Chcesz nas zjeść, to zacznij od niej.
Nie wiem, kto zastawił tę pułapkę, ale uważajcie.
Bo to nie jest bezpieczne.
Naprawdę powinieneś się już zbierać.
Leć po te lodziki, okej? Mike i Sulley się ucieszą.
Słuchaj.
Wierzę, że dostaniesz pracę na hali, śmieszaku in spe.
Wiesz co?
To bardzo miłe.
Miłe?
Miło mieć kogoś, kto na ciebie czeka.
Tylor, dobry z ciebie przyjaciel.
No, wrócił tam, gdzie jego miejsce. I bardzo dobrze.
Co?
Jak chcesz coś powiedzieć, to wal.
Tak też myślałem.
- Tajlorożek. - Val, ja muszę iść.
Już wiem, dlaczego go wygnali.
Nie zjadł Dale'a, nie kradł aut
i nie pił krzyku. Nikogo nie skrzywdził.
To dlaczego go wygnali?
Zobaczył list, w którym Moczyknur
pisał o planach zbudowania maszyny wydobywającej z dzieci krzyk.
Więc wiedział o Ekstraktorze Krzyku.
Po fakcie Moczyknur wygnał go na zawsze.
On po prostu za dużo wiedział.
Hej, Tylor, dawaj tu.
Dwoimy się i troimy, a ciebie nawet nie ma w rankingu.
RANKING ŚMIECHU
Dzieciak był zachwycony. Śmiał się jak szalony.
Carla z tym swoim kwiatem-psikawką dała czadu.
Kto by pomyślał?
Chyba muszę iść.
Panie Rożek, drzwi są aktywne.
Przepraszam.
Proszę.
Sulley, te drzwi wyglądają znajomo.
- Czy ktoś zamawiał lodzika? - Mamy cytrynowe i borówkowe.
Oraz dietetyczne śniegowe.
Czarujący, co ty tu robisz?
W samą porę.
W taki upał lodzika nie odmówię.
Chłopaki, kopę lat.
Byliśmy u ciebie miesiąc temu.
Ale to jest cała wieczność w yeti-latach.
Lodzika?
Spadłeś mi jak z nieba.
Cytrynowe są strasznie kwaśne.
Aż mi szczękę ścięło.
Na pomysł lodzików wpadł mój ziomek Tylor.
Sulley, Mike, myślę, że Czarujący był na wygnaniu wystarczająco długo.
Został wygnany, bo miał informacje o Ekstraktorze Krzyku.
Ekstraktorze? Nie dziwne, że chciał się ciebie pozbyć.
Nie trzeba było wyganiać, tylko dać ci medal.
Masz rację, Mike.
Czarujący, jako że teraz ja tu jestem dyrektorem generalnym,
niniejszym twoje wygnanie anuluję.
Słyszeliście? Już nie jestem wygnańcem.
- Tak! - Do rozkopertowalni nie wracasz.
Bo awansujesz na...
Oficjalnego sprzedawcę lodzików.
Czarujące LODZIKI
- Chcę cytrynkę. - I ja też.
- Już się robi. - Gratulacje, Carla.
Nie zapomnij o swoim kwiatku i przychodź rano na halę śmieszenia.
Dzięki.
Hej, szkoda, że ci nie wyszło.
Jeszcze mi wyjdzie. Nic straconego.
Poza tym zawsze po burzy śnieżnej
przychodzi lodzik.
KURS KOMEDIOWY Mike'a
Okej, omówimy sobie dzisiaj kluczowy komponent dobrego żartu.
W branży znany jako...
Kaitlyn, musisz poczekać, aż ja...
Ej, przegadaliśmy to...
Dziś na próbie.
Nie rób tego...
Dopóki... Aż nie...
Aż nie dojdziemy do puenty!
Tu od puenty miało aż pójść w pięty...
Teraz, Kaitlyn. Teraz!
Hej, a czy znacie dowcip o potworze,
co poszedł do lekarza z jakiem na baranach?
Lekarz do niego: „Słucham pana”.
A potwór na to: „Jak mnie boli, jak mi ciężko!”.
Dzięki, Kaitlyn!
Napisy: Hanna Malarowska