KRĘGLOWY MARATON
Och, Kręglowy Maraton.
Fąflak, to już zaraz.
Kule się potoczą i zbiją kręgle.
A nagroda? Kolacja dla dwojga w Harryhausen's.
Ty w tym roku nie zagrasz, Wazowski.
Dzień dobry, Roze. Niby czemu mam nie grać w kręgle?
Papierkowa robota leży odłogiem.
Jaka robota? Nie. No błagam.
Mam posadę kierowniczą. Jestem STAPISWIDA-TLIDKO.
Fąflak ogarnia mi papiery.
Ogarnął. Ty zatwierdź.
Kierujesz firmą, więc twój podpis musi widnieć na wszystkich dokumentach.
Na pewno nie jesteś Roz?
Nie jesteśmy ani trochę podobne.
Witaj, Roze.
Gary.
- Gary. - Mikey.
Roze, muszę cię serdecznie przeprosić.
Nie dokończyłem wczoraj papierologii.
Musiałem potrenować przed Kręglowym Maratonem,
jako że zamierzam go ponownie wygrać.
Nie zaprzątaj tym sobie tej słodkiej główki.
To w końcu tylko papiery.
- Roze, jesteś cudowna. - Ty jesteś cudowny.
Powodzenia, Gary.
Gary.
POTWORNA ROBOTA
Uwaga. To już ostatnia szansa, by zapisać się na Kręglowy Maraton.
Nie miałem pojęcia, że w firmie jest kręgielnia.
- Lubisz kręgle? - Nie bardzo.
Co ty tam czytasz?
Zabawną branżę. Skuteczne nawyki zabawnych potworów.
Jeżeli mam zostać śmieszakiem,
muszę się przypodobać szefowi. A szefem jest...
Mike?
- Siemanko. - Co robisz w podajniku kul?
Kręgle. Mam to we krwi.
Pomyślałem sobie: „Mike, jesteś kulisty. Bądź kulą”.
No więc byłem tą kulą.
Trenuje pan przed turniejem, dobrze zgadłam?
Niestety w tym roku turniej nie dla mnie.
Za dużo roboty przy zatwierdzaniu papierów.
A tak bym chciał zabrać moją rybcię-grzybcię do Harryhausen's.
Przecież twój zielony zadek już nigdy tam nie zasiądzie.
A jednak. Z wielką mocą wiążą się przywileje.
Jestem teraz STAPISWIDA-TLIDKO i zakaz wstępu mi cofnięto.
Cóż, panie STAPIS-BIDA-Z-NĘDZĄ, twoje szczęście, że nie grasz.
Byłbyś kulą u nogi swojej drużyny, a wygrałbym znowu ja.
„Kulą”. To dobre.
Może i nie mam czasu na kręgle, ale jestem...
Jestem twarzą drużyny.
I to bardzo dobrej. Tak.
Więc zobaczymy, jak to się potoczy.
Oby ci tylko ta drużyna nie zastrajkowała.
- Bęc. - Cztery? Nieźle!
Hej, ziomki. Sorry za spóźnienie. Co u was?
Gary.
Mike, powodzenia dla twojej drużyny.
Jakiej? Ja nie mam drużyny.
Teraz muszę ją mieć. Taką, która pokona Garego.
Skąd ja teraz wytrzasnę pierwszoligowych kręglarzy?
Czy znam kręglarzy? Pewnie, że znam!
Mówią na mnie „Fritz, Rynny Mistrz”.
Serio tak mówią?
Cały czas.
- Kto używa tej ksywy? - Ano wszyscy.
Na przykład obecna tu W-CEL-PAL Val i Kulomiotka Cutter.
Duncan nie grywa, ale kocha smarkchosy.
To wspaniała wiadomość.
- Smarkchosy? - Nie. Wspaniale, że gracie.
Myśleliście o tym, żeby stworzyć drużynę?
Taką kręglarską?
Właśnie. I wziąć udział w tym całym Kręglowym Maratonie?
Stworzyć drużynę. Kręglowy Maraton.
Już wiem, o co ci chodzi.
- Wiesz? - Tak, chcesz się do nas zbliżyć.
Masz całkowitą rację.
Chcę się zbliżyć. Dokładnie.
A kapitanem drużyny możesz być ty.
Czemu nie. Dobra okazja do integracji z wami.
Twoją rodziną!
Rodzina to może nie, bo jedną już mam.
- Druga rodzina. - Kumple?
To może nieco dziwna rodzina z sąsiedztwa,
ale taka, że podleje ci kwiatki,
kiedy wyjedziesz na wakacje?
Spoko. Więc właśnie taka.
- Jak dobrzy są? - Jak dobrzy?
Trochę, bardzo czy niezwykle? Jak dobrzy?
To debeściaki. Oni grają w kręgle od lat.
- To tacy mistrzowie. - Serio? Bomba.
Mają nawet ksywy.
Drużyna musi mieć nazwę.
Może Pogromcy Kręgli albo Tory Losu?
A może Team Big Wazowski?
„Team Big Wazowski”?
To brzmi jak coś, co zawsze chciałem mieć w nazwie drużyny!
Dzięki, mam u ciebie dług!
Do usług, Mike. Jest!
Czołem, pani Flint.
Właśnie gadałem ze znanym pani Mikiem.
Teraz cię wyminę. Tylko spokojnie. Oto moje plecy.
Sam bym tego nie wymyślił. Serio.
Otworzyli klapę podajnika kul,
- a on tam był. - Mam tu sprawę. Dołączę.
Totalne jajca! Wziął i utknął w podajniku kul.
Co cuchnie?
To zapaszek porażki.
Bo na pewno nie moich stóp. Tak cuchnie tylko twoja trema.
Ciekawe.
Ja to mam drużynę marzeń. Będziesz miał o niej koszmary.
„Drużyna marzeń”? Co ty nie powiesz.
Ano właśnie powiem.
Są tak dobrzy, że proponuję mały zakład.
Co ty na to, żeby przegrani musieli
ogarniać papiery zwycięzców przez miesiąc?
Niech będzie, stary.
Są i oni.
KULOMIOTKA CUTTER W CEL PAL VAL - FRITZ, RYNNY MISTRZ
Siema, drużyno.
Nawet nie wiecie, jak cieszę się z tego,
że mogę być kapitanem naszego Teamu Big Wazowski.
Joł, joł!
Joł, mówiłeś, że nie grasz w kręgle.
Nie, Val, tego nie powiedziałem.
Powiedziałem, że nie lubię kręgli. Jest różnica.
On to robi, żeby się z nami zintegrować.
Raczej po to, żeby przypodobać się Mike'owi,
bo jedyne o czym marzy, to zostać śmieszakiem.
Jajca sobie robię.
Takim bezczelnym egoistą chyba nie jesteś.
Ważne, że możemy sobie pograć w kręgle w godzinach pracy.
Osiem.
- Nieźle, Tylor. - Dzięki, Fritz.
Ale wiesz,
to wy tu macie kręglowe ksywy, więc do dzieła.
Dajesz, Fritz, Rynny Mistrz.
Fritz!
- Jesteśmy MIFT. - O tak, o tak!
Poleciała!
Do rynienki!
- Dajesz! - Dobry rzut!
O to chodzi!
- Super! - Kręć się, kulo! Zbij coś!
Przeturlała się przez cały tor. Buziaczek, kręglu!
- Taka drużyna to jest coś. - Piąteczka!
- Co ty na to, kapitanie? - Przecież
mówiliście, że jesteście w tym dobrzy.
Nie, nic z tych rzeczy.
Nigdy nie startowaliśmy w turnieju, bo jesteśmy słabi, że a fe.
- Fe? - Słabszych nie znajdziesz!
Wasze ksywy sugerowałyby coś innego.
Wszystko w porząsiu, kapitanie? Jutro wielki dzień. Powodzenia.
KRĘGLOWY MARATON POTWORÓW I SPÓŁKI
Dzień dobry! Witamy was w pierwszym dniu
naszego dorocznego turnieju gry w kręgle, czyli Kręglowego Maratonu.
Nadajemy na żywo ze Śmiechowej Kręgielni Potworów i Spółki.
To oczywiste, że na żywo! Niby jak inaczej?
Próbuję udawać dziennikarza sportowego.
Na początek Ślizgo-Ślimaki kontra Team Big Wazowski.
To takie ekscytujące.
Skoro tak mówisz.
Ślimak przymierza się do rzutu.
Nadal się przymierza.
Dzień dobry. Upłynął dozwolony czas.
Pora, żebyśmy wszyscy wracali do pracy.
Wygrał Team Big Wazowski.
- Wiwat Big Wazowski! - Tak!
Mamy to!
Słyszałem, że to była rzeźnia.
Team Big Wazowski odstawił Ślizgo-Ślimaki na boczny tor.
Dlatego podwajam stawkę.
Przegrany zadba nie tylko o papierologię.
Będzie sługą zwycięzcy przez miesiąc.
- Jesteś tego pewien? - Zdecydowanie.
Kręglowy Maraton, dzień drugi.
Wracamy z kolejną dawką sportowych wrażeń.
Za chwilę Kręglory kontra Team Big Wazowski.
Dobra, Fritz. Pamiętaj. Wypuść kulę.
Jasne.
Dajesz, Fritz!
Upsik.
Ale kulę wypuściłem.
W związku z kontuzją całej drużyny,
Kręglory odpadają, a Team Big Wazowski wygrywa.
Znowu zwycięstwo, a jutro finałowa gra.
Wy kontra Gary.
Będę ci wisiał wielką przysługę. O ile wygracie.
Jasne, bez obaw, Mike. Wygramy.
Wygramy to.
Pewnie, że tak.
Ale jeśli zdarzy się tak, że z jakiegoś powodu jednak nie...
Nawet tak nie myśl.
Muszę wygrać kolację dla dwojga w Harryhausen's.
Poza tym, jeśli przegram, będę usługiwał Garemu przez miesiąc.
Po co taki zakład?
Widzisz, jak ja w ciebie wierzę, młody?
Nie możesz mnie zawieźć.
Jak ja się z tego wykaraskam?
Mam przekichane, Wielkie Oko.
No, dzień dobry.
Duncan?
Nie! Jestem tajemniczym głosem.
Wszystkowiedzącym głosem.
Takim, który wie, że potrzebujesz fachowych kręglarzy,
żeby móc zaimponować Wazowskiemu.
Cóż, tak. To by się zgadzało.
Świetnie! A więc podążaj za znakami.
- Jakimi? - Podążaj za znakami.
- Czy tu jest głośnik? - No podążaj.
TĘDY DO SERKETNEGO POKOJU
SERKETNY POKÓJ
Witaj, Tylor.
Hej, Duncan. Słuchaj, napisałeś „serketny”.
Ja nie Duncan.
Czemu modulujesz głos?
Ja nie Duncan.
Co my tu robimy?
Jestem tajemniczy głos.
Dobra, jak sobie życzysz.
Hej, Duncan. Zwolnisz ten „serketny pokój”?
Sekretny!
- Ej, my po kubeł na śmieci. - Wyłączcie światło, paskudy!
Wynocha! Na czym skończyliśmy?
Na kręglarzach.
Straszydła Nocne, tak. Pracujące na nocki.
Takie potworne, że bez kija nie podchodź.
Dzięki nim zwyciężysz i spełni się twój śmieszakowy sen.
Świetnie, tylko powiedz mi proszę: co ty będziesz z tego miał?
Chciałbym z tobą zawrzeć mały kontrakt.
Nazwijmy go pisemną umową.
Bo tym jest właśnie kontrakt.
Zawarte jest tu postanowienie, że od dziś po wsze czasy,
pod żadnym pozorem nie będziesz się ubiegał o posadę Fritza.
- Duncan, mówiłem... - Tajemniczy głosie.
Nie jestem zainteresowany posadą Fritza.
Chciałbym to uprawomocnić.
Luz, ale daj spokój z tym głosem.
Niech będzie. Podpiszę. Tylko załatw mi kręglarzy, okej?
Proszę.
Dokonało się!
- Skończyłeś? - Nie skończyłem!
Mieliście nie wracać przed 17.47. Wynocha!
My tu dziś mamy Podziemny Swąd.
Ani słowa więcej.
Jaką zasadę ma Podziemny Swąd?
- Jak to odwołali? - No,
finał miał odbyć się dzisiaj w porze lunchu,
ale go odwołali. Napisali, że odwołują i tyle.
Ale uwierzcie, jestem równie zawiedziony.
Mogliśmy to wygrać.
Ale sami zobaczcie.
Czarno na białym: „odwołane”.
Napisane odwołującą czcionką.
Odwołującą. Kto by nie znał. Każdy zna.
Jakby twój charakter pisma.
Hej! Byliście fantastyczni.
W ogóle to może pójdziecie sobie gdzieś? Na lunch do knajpy
albo na jakiś spacer... zamiast kwitnąć tutaj?
- A ty nie pójdziesz? - Ja?
Jesteś naszym kapitanem.
Ktoś musi przypilnować spraw. Poza tym
nie mam sił. Śmiało. Zasłużyliście.
Jesteś taki życzliwy.
Czyż nie jest życzliwy? Zawsze myśli o innych.
Taki
już jestem.
Witamy was
na finałowej grze tegorocznej edycji Kręglowego Maratonu Potworów i Spółki.
O zwycięstwo zawalczą Garusie...
Co za egocentryk. Nazwał drużynę swoim imieniem.
...oraz Team Big Wazowski.
I to jest oryginalna nazwa.
Hej, co się dzieje? Gdzie są wszyscy? Gdzie drużyna?
Drużyna, tak. Wiesz, jest mały...
Tylko nie mów, że problem.
- Problem? - Tylor?
Spokojnie. Ogarnąłem zastępstwo i powinni zaraz...
No to...
Powodzenia, zgrajo. Załatwcie ich.
Albo i nie. Wiecie, o co chodzi.
Połamania nóg.
Tylor, uważaj. Z nimi nie ma żartów.
Jak tam samopoczucie? Jestem Tylor,
wasz kapitan. Bierzmy się do roboty
i pokażmy Garusiom, kto tu
rządzi.
Okłamałeś nas.
Nie. Val, nie.
W końcu odwołali to odwołanie,
a was nie było w pobliżu i musiałem znaleźć zawodników, więc...
Skłamałem, ale tak naprawdę chciałem dla was dobrze.
Bałem się, że będzie wam przykro,
kiedy przegracie turniej.
To mogłoby zaboleć.
Zdrada boli bardziej, przyjacielu.
Tylor, halo! O co tu chodzi?
Coś za dużo się was zrobiło.
Nie za dużo.
Ja i chłopaki naradziliśmy się
i nie chcemy grać w drużynie, której liderem jest zdrajca i kombinator.
Panowie, ewakuacja.
Tylko nie to. Zostańcie, bardzo was proszę.
Co teraz? Jaki jest plan, Tylor?
Oj, Mikey.
Dokumenty Garego. Usługiwanie.
Nici z kolacji w Harryhausen's.
Nie mogę przegrać z Garym.
Wybacz, Mike. Wiesz, bo ja
chciałem ci zaimponować.
Ale oprócz tego, że mi nie wyszło,
to skrzywdziłem drużynę.
Wiem, że bardzo was zawiodłem i przepraszam za to.
Chyba musimy,
a raczej ja muszę się poddać.
Zdaje się, że Team Big Wazowski pasuje, a tym samym zwyciężają...
Chwila!
Mówisz „drużyna”. Zgadza się.
Drużyna Mistrzowskich i Fajnych Techników.
A gdy jesteś w drużynie, starasz się wspierać innych.
Bez względu na ich czyny,
chyba że są nielegalne i uczyniłyby cię współwinnym,
na czym już się przejechałem,
okazujesz lojalność. Trwasz przy nich.
W szczęściu i... No jak to leciało...
- W znoju? - W szczęściu i w stroju,
ponieważ wiesz, że oni zrobiliby dla ciebie to samo.
Dlatego zadam ci teraz pytanie, adepcie.
Jesteś częścią tej drużyny?
Jestem nawet więcej niż częścią drużyny. Jestem jej kapitanem.
I wiecie co? Poprowadzę nas do zwycięstwa.
Bo my to MIFT. My to Team Big Wazowski.
Ale ty wiesz, że jesteśmy słabi. Słabiutcy, że a fe.
No trudno. Zrobimy swoje i w tym roku zatriumfuje słabioza.
- Tak trzymaj, Gary. - No raczej, Garuś.
Hej, Cutter. Stań tyłem.
Fritz, nie wypuszczaj jej z ręki.
Strike! Mój pierwszy!
- Strąciłam! Jednego! - Strike!
Co?
Zwycięzcą tegorocznego Kręglowego Maratonu Potworów i Spółki zostaje
Team Big Wazowski!
Co?
Mamy to!
Cóż, miłej papierologii, Gary.
Oraz Garusie!
Co?
Mamy remis!
- Przybij, Gary. - Brawo my.
Remis?
To taka jakby wygrana.
„Jakby”? Co ty opowiadasz?
Przecież zbiłam kręgle.
A co lepsze, nie porzuciłeś swoich Miftoidów.
I dla nas to jest największa wygrana.
Gary, zdaje się, że nie będę ci ogarniał papierologii,
ani ci służył.
Tak, wiem. Ale kto wygrywa tę kolację dla dwojga w Harryhausen's?
Zdecyduję się chyba na tragiczne teriyaki.
A ty co sobie weźmiesz...
Gary?
KURS KOMEDIOWY MIKE'A
Krzykacze. No właśnie. Krzykacze.
Ci szukający atencji przerywacze
są wielką zmorą każdego śmieszaka.
Te zdesperowane potwory łakną uwagi.
Pierwsza zasada radzenia sobie z nimi? Ignorować.
Z nauczycielami nudziarzami postępować tak samo?
Bardzo śmieszne.
Raczej prawdziwe.
Odezwał się autorytet.
O komedii wiesz tyle, co ja o tańcu ze wstążką.
Jasne, Mikey, ale wiesz co? Ze wstążką to ja nawet bym ciebie widział.
- Zaraz cię... - Zaraz mnie wyrzucisz?
Lepiej poćwicz charyzmę.
Albo poszukaj kogoś z odpowiednimi kwalifikacjami.
Najlepiej zejdź ze sceny
i obierz inną ścieżkę kariery.
- Przygarnij zwierzę. - Gary.
Gary. Ech.
Napisy: Hanna Malarowska