HIER SLAAPT DE PRINSES
Welterusten, schat.
Slaap lekker, popje. Kom, we gaan slapen.
Mijn favoriete meisje. Daar is ze.
O, nee.
Zouden je ouders dat merken, denk je?
Ja? Ik denk het ook.
MONSTERS AAN HET WERK
Groot probleem. -Wat heb je nu weer gedaan?
Het spijt me zo, Maria. Ik heb de kamer beschadigd.
Beschadigde kamer.
Attentie, beschadigde kamer.
Staak alle leuke activiteiten.
Evacueer de lachvloer op een niet-grappige manier.
GESLOTEN VOOR REPARATIES
Een 418, mensen. We evacueren de lachvloer, maar niemand mag naar huis.
Wat is er gebeurd?
Ik ben verkouden. Toen ik in de kamer was...
...moest ik nie... nie...
Aye, mocco.
Sorry, Maria. -De kamer van onze beste giechelaar.
Die moet zo snel mogelijk weer online. Ik stuur MECTT een werkorder.
Het publiek houdt de adem in voor de langste trap van het seizoen.
En daar is de doellijn.
Daar gaat de bal.
Je wint alweer, lege stoel. -Het is zo gezellig met jou.
BETERE GRAPPEN
Het doet me denken aan die keren op de MU.
Gingen we met elkaar om? -Ja.
Volgens mij hebben we maar één vak samen gehad.
Wakker worden, jongens. Een 418. -Vier-achttien? Ik regel het.
Zo mag ik het horen, Duncan. En neem Tylor mee.
Nee, niet studiebol.
Goed, dan. Val, neem Tylor mee. -Gaaf. Onze eerste 418 samen.
Niet zo snel. -Wat is een 418?
Vier-achttien.
De code voor 'beschadigde kamer'. We repareren beschadigde kinderkamers.
Een echte kinderkamer? -Vergeet jullie helmen niet.
Heb ik niet nodig.
Dat is het laatste dat Jimmy zei.
Uitzendkracht. Reageerde op een 418. Vergat zijn helm. Toen kwam de hond.
Dacht dat hij een speeltje was. -Tragisch.
Ik heb zijn gedeukte helm in brons gegoten. Zien?
Tylor, als nieuwe MECTT'er leer je al doende het best.
Opschieten. -Jimmy...
Vier-achttien. Begrepen. Oké, ik raap het wel op. Nee.
Sorry... Niks aan de hand, ik wil...
Weet je zeker dat je geen expert wilt sturen? Zoals moi?
Het lukt hem wel.
Je kunt je nu nog bedenken.
Kijk ons nou. Studievrienden. Herinneringen maken, net als vroeger.
Ik heb geen herinneringen aan ons samen.
Met een bepaalde geur of zo komt het wel weer boven.
Fluimpies fluim is gevaarlijk.
Ik ben onder de indruk.
Een grote klus. We hebben Snijders hulp nodig.
Wat doe je?
Als grappenmaker moet ik kinderen aan het lachen maken. Kijk. Kietel, kietel.
Nee. Geen kietel, kietel.
Ik hoorde iets. Ga jij even bij haar kijken?
We kunnen niet bij elk geluidje gaan kijken.
Ze moet zichzelf leren troosten.
Laten we weer gaan slapen. Morgen moet ik naar spinning.
Baby?
Moeten we de baby daar weghalen?
Alleen voor de duur van de klus. -Nee. Hier mogen geen kinderen komen.
Als ze wakker wordt en haar ouders ons zien: boem. Dode deur.
Wacht. Wat als ik zorg dat ze doorslaapt...
Nee. -Kom op, Mike.
Niet na wat er met Boe is gebeurd. Weet je nog? 'Kijkie in het zakkie.'
Spreekt hij Frans? -Ons leven was bijna verziekt.
Dat gebeurt niet meer.
Als we niks doen, wordt het een dode deur.
Ik doe het wel.
Jij? -Ja, ik.
Want dat is het verschil tussen jou en mij, Sulley.
Ik ben groot, jij klein. -Nee.
Ik ben blauw, jij groen. -Nee.
Gave horens. Kleine knobbels. -Nee.
Pluizig, niet pluizig. -Nee.
Knuffelig, niet zo knuffelig. -Nee. En hou op.
Ik kan mijn gevoelens bedwingen, jij niet. Ik ben immuun voor schattige kinderen.
Goegliebeer.
Eruit. -Maar ik zit er net in.
Nu mag ik in de emmer. -Een ogenblikje.
Dan zit je achterwerk weer vast. -Naaldman, eruit.
Wacht. Doe je de baby in die emmer?
Jij ziet een emmer, ik zie een ding-houder.
Kijk toe en leer.
Oké, klein snurkertje. Jij gaat met mij mee.
Oké. Operatie baby niet wekkie is begonnen.
Kom op, jongens. We verspillen tijd.
Die kamer moet snel gerepareerd worden.
Kom op, 418-maatje.
Dit doet me aan ons project voor schrikdag denken, aan de MU.
Toen Slaattens staart in brand vloog.
Een brandende Slaatten zou ik me wel herinneren.
Weet je nog hoe hij rondrende?
Genoeg herinneringen opgehaald. Aan de slag.
Slaatten staat in brand.
Ik help je wel, groentje.
Hier. -Je maakt ze wakker...
Je... Niet doen... -Nee, stop. Geef hier.
Alles goed, jongens?
Alles is onder controle.
Zodat je het weet: dat schattige snurkgeluid doet me helemaal niks.
Hé, Mike.
Hoe gaat het? -Perfect. Geen probleem.
Zie je? Snurkje doet me helemaal niks.
Wacht. Heb je het een naam gegeven?
Ik... -Als je het een naam geeft...
Raak je eraan gehecht. En nee, dit is anders.
Leg uit. -Ik kan niet 'ding' zeggen.
Als iemand binnenkomt en vraagt: Mag ik dat ding lenen?
Hoe weet ik dan welk ding? Snurkje of een nietmachine? Groot verschil.
Rant heeft me twee kaartjes voor de honkbalwedstrijd gegeven.
De Monstropolis Griezels tegen de Rode Schokken?
Ja. En geweldige zitplaatsen.
Fantastisch. Wanneer gaan we?
We? Het is vandaag. Ik wilde jou mee vragen, maar je moet babysitten.
Dus ik vraag Schimmel mee. -Schimmel?
Die weet niks over honkbal. Ik ben de Griezels' grootste fan.
Kijk.
Een foto met handtekening van mij en TJ de Klauw.
Ik heb zoveel monsterabilia.
Ga met Schimmel naar de opera. Je neemt mij mee naar de wedstrijd.
En Snurkje dan?
Laat dat maar aan mij over.
Weet je nog toen professor Knight dat college gaf en jij in slaap viel?
Nee. -Of viel ik in slaap?
Misschien droomde ik dat jij sliep. Hoe dan ook, je sliep en je snurkte...
Val. Ik herinner me niks.
Hallo.
Duncan, wat doe je hier?
Als waarnemend supervisor moet ik toezicht houden op mijn werknemers.
We zijn je werknemers niet.
Ondergeschikten dan.
Ik kijk hoe jullie het doen en maak aantekeningen.
Wauw. Comfortabel.
Mike. -Ik zorg goed voor Snurkje.
Een monsterlijke avond voor honkbal in het Griezels-stadion.
We zitten in de eerste inning...
...tussen de Monstropolis Griezels en de Boestad Rode Schokken.
Hup, rode Schokken.
Ik ben Bob Yucker.
TJ de Klauw probeert vanavond geschiedenis te schrijven.
Pardon. Ik moet erlangs. Baby aan boord.
Daar zitten we. Op de voorste rij.
hup, Rode Schokken
Pardon, kun je fluisterend schreeuwen?
Mike... -Hup, Griezels.
Hier is onze held.
TJ de Klauw is aan slag en het publiek gaat uit zijn dak.
Wat een team. Niks houdt ons nog tegen.
Jose Vingers werpt voor de Schokken.
Hij wacht op een teken en werpt drie ballen.
TJ de Klauw slaat de ballen ver het linkerveld in.
Maar het ziet ernaar uit dat het Groene Monster ze gaat vangen.
Geen enkele bal ontgaat hem.
hup, Rode Schokken
Hallo.
hup...
Fan van de Rode Schokken? Dat kan ik begrijpen. Teamspirit en zo.
Maar Griezelfans zetten familie voorop en houden het graag rustig en stil.
Voor de kinderen.
Bedankt, maat.
Het was geen goed idee om de baby mee te nemen.
Ik snap het. Jij mag lol trappen, maar ik moet thuis voor de baby zorgen.
Jij trapt ook... -Nee.
Je was liever met Schimmel gegaan dan met zo'n saaie piet.
Je bent niet saai... -Ik snap het.
Kijk nou wat je doet. -Ik? Misschien heeft ze honger.
Geef me je rotdog. -Die kun je mensenbaby's niet voeren.
En nu ben je opeens de expert.
Je weet niet wat daar inzit.
Mijn moeder zei altijd: Laat ze alles proeven. Anders lusten ze later niks.
Laat die grote haarbal je niet vertellen wat je lust, klein vretertje van me.
Dat is pas een boer. Zie je? Ze vindt het heerlijk.
Tijd om je minimumloon te verdienen.
Wacht.
Nu.
En nu.
En...
Als waarnemend supervisor moet ik zeggen dat de tijd dringt.
Over tijd gesproken: tijd voor mijn lunchpauze.
Ik heb een afspraak met een steak op roggebrood.
Klinkt heerlijk. -Hij is geen boterham.
Tot na de lunch. -Jij mag niet weg.
Ik heb comedyles. -Mike geeft vandaag geen les.
Kom terug. -Ik...
De tweede slagman is Robbie Rotten Robertson...
Ruik je iets, Sulley? Mijn rotdog is vers geworden.
Ik ben het niet. Het is...
Hé, slagman. Sla je niet?
Dat is vers, zeg. Mijn oog traant ervan.
Zeg, makker van me. -Nee.
Onze vriendschap is heel belangrijk.
Nee. -Kom op. Je staat bij me in het krijt.
Van die ene keer. -Nee.
Die gunst...
...die ik je verleende. Ik betaal je.
Jij wilde haar per se die rotdog voeren.
Wist ik veel dat hij er zo snel doorheen zou gaan.
Mensen zijn maar raar. Bij mij is het er na zeven maanden nog niet uit.
Mijn moeder zei altijd: Wat erin gaat, komt er ook uit.
Ik heb je moeder nooit gemogen.
Opgeruimd.
Net als toen je bij gifles de tafel liet smelten...
We hadden één vak samen. Je verwart me met een ander.
Denk je eens in. Nog negen jaar als mijn junior-assistent-leerjongen-stagiair.
Dan word je bevorderd tot assistent-leerjongen-stagiair.
Dromen komen echt uit, hè?
Nee. -Wat was dat?
Geen idee. We gaan kijken. Jij voorop.
Ze komen. De ouders komen eraan. Stomme, klunzige kluns.
Weg hier.
Verstop jullie.
Ze zitten in de knoei.
In de vijfde inning staan de Griezels nog steeds drie-twee achter.
Ron Volasko heeft nog één kans op een honkslag.
Hup, Rode Schokken. Kom op.
Vingers staat op de werpplaat. Hij werpt.
Volasko slaat mis. Hij is uit.
Je hebt flink misgeslagen. De Klauw raakte twee fastballs.
Vanavond gaat het gebeuren.
Geweldig. Fijn dat je ervan genoten hebt.
Wil je dat ik je ergens mee help?
Jij kookt vanavond en je wast af.
Koken? We laten wel wat bezorgen.
We doen niks anders. Waarom kunnen we niet gezellig koken en eten?
Nou? -Maar je bestelt zo graag eten.
Dat was vóór de baby.
Hou eens op, stelletje zemelaars. Ik probeer de wedstrijd te volgen.
Bemoei je er niet mee. Dit is iets tussen ons.
Kom maar, Snurkje. Ga maar weer slapen.
Mike, doe iets.
hup, Rode Schokken
Zing voor haar. -We zijn bij een wedstrijd.
Ik zing niet voor haar.
hup, Rode Schokken
Kom maar, Snurkje. Ga slapen.
hup, Rode Schokken
Goed zo.
hup, Rode Schokken
Boe. Je slaat als een baby.
Een heel gemene, lelijke baby. -Nu is het genoeg. Luister, blaaskaak.
Hoe moet die baby slapen als jij zoveel herrie maakt?
Had je het tegen mij?
Nee, hoor. Ik repeteerde een toneelstuk dat we gaan opvoeren.
Het heet: 'Hoe moet die baby slapen als jij zoveel herrie maakt?'
Ik weet zeker dat ik iets hoorde.
Schattebout, is alles goed?
Prima.
Ik ben gewoon heel moe.
Bedankt, ouder. Welterusten.
Haar eerste woordjes. -Wauw.
Hoorde je dat? Haar eerste woordjes. -En volledige zinnen.
Ze wordt geniaal. Ik moet mijn moeder bellen.
We zijn geweldige ouders.
Ik zei het toch? Een jaar bij ons in bed maakt haar slim.
Ik ben een fantastische vader.
Alles in orde, jongens?
We hebben acht of negen acteurs.
Als je backstage wilt komen, kunnen we dat wel regelen.
Maar je maakt hier zo'n punt van.
Wie neemt er nou zo'n stomme baby mee naar een honkbalwedstrijd?
Wat zeg je? -Hij meende het niet.
Ik zei: welke geschifte, imbeciele, achterlijke idioot...
...neemt zijn stomme baby mee naar een honkbalwedstrijd?
Dat dacht ik al.
Mike... -Niemand...
...zelfs geen doorgeschoten ogre met make-up op, noemt onze baby stom.
Is dat zo? -Ja. Kom op. Vuisten omhoog.
Hup, De Klauw. -Wil je vechten?
Kom maar op.
Mike. Heb jij dat gedaan? -Een hoge homerunbal.
Een heuse homerunbal van de Griezels, een recordbreker van TJ de Klauw.
Helemaal van mij.
We kunnen maar beter gaan voor onze vriend wakker wordt.
Goed idee. Kom op.
Snurkje moet terug naar haar kamer.
Wat heb je met de deur gedaan? -Niks. Gesloten.
Jij raakte hem als laatste aan. -Het is mijn schuld niet.
Waarom is die deur dan gedeactiveerd?
Jij leidt me af met 'Dat doet me denken aan...'
En 'Weet je nog toen we...'
Dat doet me denken aan... -Zie je wel?
Hoe vaak moet ik het nog zeggen? Ik weet het niet meer.
Waarom is het zo belangrijk voor je?
Omdat...
Toen ik op de MU kwam, zag niemand me staan.
En toen...
...op een dag, tijdens de les...
...praatte je met me.
Je zei:
Pardon, is deze stoel vrij?
Gedeactiveerd. Dat kan niet goed zijn.
Weten jullie dat de deur uitstond?
Een reddingsteam. Aan de kant, ondergeschikten.
Ik wil die muffe lucht inademen.
Aan de kant.
Pardon. Aan de kant.
Goed werk, MECTT. Laten we die baby terugbrengen.
Ziezo. Daar ga je dan.
Het is goed.
Mike, zing toch voor haar.
Wat? Ik zing niet voor haar.
Je hebt een prachtige stem. -Vooruit.
Nee, ik ga niet... -Goegliebeer.
Oké, ik doe het wel.
Maar alleen voor jou.
ik breng je weer naar huis
ik leg je terug, hier ben je thuis
ik breng je weer naar huis
ik zing niet voor je
ik geef niks om je
echt niet
ik geef helemaal niks om je
ik vind je niet lief je bent geen hartendief
en ik zing niks voor je
je lieve lach verblijdt echt niet mijn dag
je ogen bereiken mijn hart niet
je teentjes kietelen mijn neus niet
en je stinkt naar rozen
ik breng je weer naar huis
en nogmaals ik zing niks voor je
ik breng je weer naar huis
ook al doet het pijn, ik zeg...
Welterusten, Snurkje.
tot kijk
Goegliebeer, wat hebben jullie goed voor haar gezorgd.
Misschien nemen Sulley en ik ook wel een klein vretertje.
Mike. -Grapje, Snoeziepoe.
Dat was op het nippertje.
Maar we hebben het overleefd, hè?
Net als ons vak 'Oorsprong van angst'.
Maar je herinnert me je niet.
'Dit is de beste plaats.'
Wat?
Toen ik vroeg: Is deze stoel vrij?
Toen zei jij: Dit is de beste plaats.
Je weet het nog.
Ja. Je gaf me zelfs snotsnoepjes.
Dat weet ik nog omdat ik daar dol op ben.
Studievrienden.
Ja, inderdaad. Maar nu maken we nieuwe herinneringen.
Werkmaatjes.
Ja, werkmaatjes. Waarom niet?
Ik weet waar Duncan zijn snotsnoepjes verstopt.
Echt? Waar? -Onder Roto's kooi.
Dat. Nee. -Ik snoep er vaak van.
Nee, dat is geen snoep.
Zeker wel. -Nee, dat is...
We gaan ze eten. Werkmaatjes. -Eet die niet op.
snoep, snoep...
Val, nee.
MIKE'S COMEDYLES
Oké. Toekomstige grappenmakers, stilte, graag.
Stilte, graag.
Vandaag evalueren we de lachwekkendheid van dit ronde...
...blaasachtige ding dat mensen een scheetkussen noemen.
Geweldig.
Zoals jullie zien, heb ik hem al opgeblazen volgens de instructies.
Nu leg ik hem op de kruk en wacht ik op de comedy.
Daar gaan we dan.
Blijf kijken.
Het wordt geweldig.
Nu komt het.
Comedy.
Hij zou het moeten doen.
In de handleiding staat:
'Opblazen tot hij vol is en dan...'
Je hebt hem doodgemaakt.
Dit is het einde van de uitzending.
Tot de volgende keer.
Jullie luisterden...
...naar Radio Griezel. Ik ben Bob Yucker.
Vertaling: Juliëtte van Gurp