Als we het op ons nemen
om tegen onze belangen in te gaan.
En de beste belangen van onze gemeenschap,
we moeten het begrijpen
dat er gevolgen zijn voor die acties.
En we moeten de hiërarchie van de macht respecteren
zoals het ons van God is overgeleverd.
Ik heb niet om deze verantwoordelijkheid gevraagd.
Ik ben op eigen kracht aan de macht gekomen,
maar de drive om dat te doen
werd in mij geplaatst door een hogere macht.
Jimmy.
Het is Gods wil
dat ik hier vandaag sta
kijk eens goed naar jullie leven, mensen.
Je gelooft dat er iets gebeurt
zonder de wil van God?
Als het Gods wil was dat hij wilde
een van jullie heeft de leiding...
Hé, Briggs.
Houd een oogje in het zeil voor de broer.
Baas denkt dat hij misschien iets probeert.
Hij deed dat niet.
God zegende me met de middelen en de mentale kracht
om mijn interesses in deze gemeenschap te laten groeien.
Ik kon niet alleen Clark's Mercantile and Trade openen,
maar ik was in staat om in de spoorweg te lokken.
Nu weet ik dat velen van u het daar niet mee eens zijn
met mijn methodes.
Ik kan u verzekeren dat meneer McCallister hier is
alle gelegenheid gehad
om goed te doen door deze gemeenschap, maar hij wordt ronduit geweigerd.
Jimmy, ga nu naar huis.
Blijf hier niet en bekijk dit.
Hoor je me, zoon?
Jij gaat naar huis!
Gaan!
"James," is het?
Begrijp je wat hier vandaag gebeurt?
Nou, je vader leert je een waardevolle les.
Ga naar huis. Gaan!
Ken je plek.
Hij heeft van mij gestolen.
Ja dat deed hij. Ja dat deed hij!
Hij stal van al deze goede mensen.
Dat maakt hem tot een zondaar.
Weet u waar in de wereld zondaars heen gaan?
Ik kan het je vertellen.
Zeker is Wyoming niet.
Laat hem hangen.
Schiet de wagenbestuurder neer.
Vader!
Pak hem, Briggs!
Help me alstublieft!
Pap, gaat het?
Help... help mij.
Haal het document.
Je bent me meer verschuldigd.
- Gaat het? - Ja.
Bobby.
Oh God nee.
Volledig betaald.
- Je hebt mijn broer vermoord, jij klootzak...!
Hang deze vroeg op
zodat ze de kans krijgen om te drogen voordat de wind opsteekt.
Ga je me helpen of blijf je gewoon kijken?
Ik vind het leuk om naar je te kijken.
- Ja? Vind je het leuk om mij de was te zien ophangen?
- Ik vind het leuk om je de meeste dingen te zien doen.
- De meeste dingen die ik doe, doe ik voor jou.
Dat is waar.
- Stel dat je daarom graag naar me kijkt?
- Ik denk dat ik het leuk zou vinden om je andere dingen te zien doen.
Niet alleen dingen voor mij.
- Zoals wanneer ik dingen voor onze dochter doe?
- Ja. Je bent een goede moeder.
Dat kan iedereen zien.
Dank je.
Ik wil dat je vandaag een goede vader bent
en onze dochter naar school brengen.
- Oh nee. Ze is oud genoeg om zelf te lopen.
Ze heeft je nodig.
Ik heb je nodig.
En ik kan haar vandaag niet uitlaten
aangezien de wind waarschijnlijk gaat opsteken
en ik moet deze was ophangen.
Ik moet de winkel openen.
Dan kunnen jullie twee maar beter gaan
dus je bent niet te laat.
Brooke!
Je moet je haasten.
Je vader brengt je vandaag naar school.
Waarom kun je me niet uitlaten?
Brooke.
Ja meneer?
Luister naar je moeder.
Dank je.
Brooke, ik heb te veel klusjes vanmorgen.
Geen ruzie dus.
Pak je schoolboeken en scoot voordat jullie allebei te laat zijn.
Ik denk dat jij en je vader het wel kunnen gebruiken
toch een stukje samen wandelen.
Ga verder.
- We hadden het paard moeten nemen.
Nee.
Er was geen tijd om het paard te zadelen
en je naar school brengen en terug zijn in de winkel
op tijd open.
- Zouden we niet sneller te paard zijn?
Ongetwijfeld.
- Dan niet de tijd die we besparen door sneller te zijn
hebben de tijd goedgemaakt die het zou hebben gekost
het paard zadelen?
Nee.
- "Geen lessen vandaag, want juffrouw Valerie is ziek."
Waar denk je dat ze ziek van is?
Pokken?
Waarschijnlijk is het pokken.
- Je moet nu naar huis lopen. Ik moet de winkel openen.
- Mama zegt dat ik niet alleen naar huis mag lopen.
Dat is onzin.
- Je zegt dat ik naar moeder moet luisteren.
Dit is anders.
- Mama zou het niet leuk vinden als je me alleen naar huis laat lopen.
- Ga daar zitten en maak je studie af.
Ik heb mijn studie afgerond.
De leraar moet nieuwe toewijzen.
- Ga daar zitten en lees een boek.
Goedemorgen, meneer Jeffries.
Goedemorgen, meneer Briggs!
Hoe is je dag?
- Erg goed. Hoe kan ik u helpen?
- Nou, dat zal ik u vertellen, meneer Briggs.
Mijn moeder heeft het gisteren in haar hoofd gekregen
dat ze een cake wilde bakken
voor het kerkfeest dit weekend.
Vorig jaar bakte ze een taart,
maar de appels die ze gebruikte, groeiden aan de appelboom van meneer Johnson,
je weet wel, die ene bij het bijgebouw.
En zou je het niet weten,
die appels smaakten naar pruimenpoep
en maakte iedereen die ze at ziek aan hun darmen.
Ik zeg je, ik denk de shit van dat bijgebouw
is doorweekt tot op de wortel
en veranderde de manier waarop een basisappel kan smaken.
Maar meneer Johnson zegt dat dat een hoop onzin is,
En daarom,
hij zal niet toestaan ​​dat mama geen appels meer heeft voor haar appeltaart,
die wat mij betreft
vindt mama en mij prima, want zoals ik al eerder zei,
de appels smaken sowieso naar stront.
Nou, dat zorgde voor een dilemma voor mama.
Ze gaat geen taart bakken voor het etentje van deze week.
Wat zou ze kunnen maken?
Een cake.
- Precies. Mama gaat een taart bakken.
Breng het op zondag na de kerk naar de potluck van de kerk.
- Was er iets dat je nodig had
van de winkel, meneer Jeffries?
- Daar ga ik, blunderend over mama.
Ik ben vergeten dat je niet weet waarom ik hier ben.
Mama heeft wat meel nodig.
De zak die ze heeft zit vol snuitkevers
en ze denkt niet dat ze ze deze keer allemaal kan uitpluizen.
Hoeveel pond?
- Een zak van 20 pond volstaat.
Ik heb je daar niet gezien.
Ik ging ze niet echt stelen.
Dit is een spel dat ik speel met je vader.
Twintig pond meel.
Dat is één dollar en een stuiver.
- Ja, kun je het op de rekening van mijn moeder zetten?
Natuurlijk.
Dank u, meneer Briggs.
Graag tot ziens op de lunch zondag.
Mevrouw.
Bent u klaar
je boek lezen?
- Hij probeerde wat snoepjes te stelen.
Wat?
Die man.
Meneer Jeffries.
Ik betrapte hem op het nemen van jelly beans
en hij legde ze terug.
Heeft hij ze teruggezet?
Hij deed.
- Ik zal dit met hem bespreken de volgende keer dat hij in mijn winkel is.
Wil je er een?
Nee.
Wat wil je dan?
Zijn handen waren vies.
Excuseer me, mevrouw.
Ik wilde je niet bang maken.
We wisten niet zeker of er iemand thuis was.
Er is iemand thuis. Mij.
Hoe kan ik u helpen?
Ja mevrouw.
Allereerst wil ik me verontschuldigen voor de onbeschoftheid van mijn inleiding.
Mijn naam is James McCallister,
en ik en mijn metgezellen zijn onderweg geweest
nu al een aantal dagen.
We zijn pruimmoe en we zijn meer dan een beetje verdwaald.
Metgezellen?
Ja mevrouw.
Dat is Boots daar bij de weg.
Hij wilde niet naar het huis rijden en mensen bang maken.
Beleefd zijn.
En achter jou, nou, dat is Big Mike.
Duizend excuses, juffrouw.
Ik was net terug om te kijken
als er iemand in je tuin is.
Was er?
Nee.
- Heren, u had gewoon moeten kloppen.
We hebben geklopt, mevrouw.
Hm, dat is waar.
Ik zag Big Mike naar die deur stappen en er een tik op geven.
Zeker getuige geweest van dat met de mijne.
- Mag niet te hard geklopt hebben.
Thuis heb ik het zeker niet gehoord.
Hoe dan ook.
- Wel, heren, als u mij even de tijd wilt geven
om de was neer te zetten, wijs ik je graag aan
in de richting van de stad.
Het is ongeveer een half uur lopen op de weg.
En ze hebben hotels en saloons,
en een warm badhuis met een gloednieuwe douche.
- Dat zou een vriendelijke daad zijn, mevrouw.
We zouden zeer verplicht zijn.
- Mijn man kan elk moment komen,
zodat hij je misschien zelfs zelf de weg kan wijzen.
Jouw echtgenoot?
Ja meneer. Mijn man.
Hij kan elk moment langskomen.
- Zou je man toevallig die kerel zijn geweest?
die we eerder over de weg zagen lopen?
Wandelen met een klein meisje?
- Ja, hij bracht onze dochter naar school.
Oh, is dat niet iets.
Een volwassen man die een klein meisje naar school brengt.
We leven zeker in een nieuwe tijd.
Lijkt er zeker op.
Dat doet het zeker.
Je zei dat de stad ongeveer een half uur verderop is?
Dat klopt.
Hm.
Nou, je man is zeker lang weggeweest
als hij je dochter naar school bracht en terug.
Ik hoop dat er niets is gebeurd dat hem tegenhoudt.
Ga hem helpen.
Gaat het goed?
De teef trapte me in mijn ballen.
- Ik ben net in elkaar geslagen door een ongewapende vrouw
haar was doen.
- Ja. Weet je zeker dat je ballen hebt?
Doe open, juffrouw.
Ik kom binnen, op de een of andere manier.
We kunnen ons in de tussentijd net zo goed niet kwaad maken.
- Mevrouw, ik denk dat u een verkeerd idee heeft
over mij en de jongens.
Het heeft geen zin wegrennen en verstoppen.
We willen niemand pijn doen.
We moeten stoppen met rondscharrelen
en ga terug op het pad.
Die maarschalk kan niet ver achterblijven.
Een dag, hooguit anderhalve dag.
We moeten in beweging blijven
tenzij jullie dwazen weer in de gevangenis willen belanden.
- Eustice, hou je verdomde mond.
- Nu weet ik dat je bang bent en je verstopt.
Maar als je gewoon je hoofd naar buiten steekt,
je zult zien dat we geen wapens hebben.
We willen gewoon praten.
O, shit.
Ga verder. Ga haar halen.
Breng haar terug.
- Ga je leven? - Ja.
Breng haar hierheen!
Snel nu!
Haar arm is helemaal kapot.
Dat is prima. Dat is prima.
Ik heb het gevoel dat we eraf zijn
tot een slechte start.
- En dat ga ik je aandoen.
Nu, toen we elkaar voor het eerst ontmoetten, heb ik mezelf voorgesteld, nietwaar?
Ik zei mijn naam, luid en duidelijk.
Je hebt me niet dezelfde eer bewezen. Heb je?
Ik zei, heb je?
- Je krijgt geen eer van mij.
Vertel me dit dan, huh?
Is dit uw man? Hm?
Is hij de man die we vanmorgen over straat zagen lopen?
Is uw man de 'Colton Briggs?'
- Gehoord van mijn man, nietwaar?
Oh, ik heb zeker van uw man gehoord.
We zijn als familie, ik en hij.
Mooi zo.
Dat bespaart mij de moeite om het u uit te leggen.
Jullie zijn in een wereld van pijn.
- Wie is verdomme Colton Briggs?
- Ben je serieus? Colton Briggs?
Is dit de plek van Colton Briggs?
Eustice, stil.
Dat klopt.
En ik ben zijn vrouw.
En je sloeg me
in het gezicht met je geweer.
Mijn arm gebroken.
Schoot op zijn paard.
Jullie jongens hebben de duivel wakker geschud.
Verdomme, Jimmy.
Jij brengt de hel op ons neer!
- Ik ken je man absoluut, hm.
We gaan ver terug.
Sterker nog, ik ben hem een ​​schuld schuldig.
- Dat is alles. Het is tijd om naar huis te gaan.
- Mama kwam me niet van school halen.
- Je was niet op school. Jij was hier.
- Ja, maar zou ze niet hierheen komen om mij te zoeken?
als ik niet op school was?
Hé, maarschalk!
Je kunt beter hierheen komen.
Wie zijn die mannen?
Wat hebben we hier? De familie?
- Misschien lijkt het op de vader en dochter
van die foto op de mantel daarbinnen.
Moet weg zijn geweest
toen die jongens langskwamen.
Godzijdank zijn ze in orde.
Eindelijk een beetje geluk.
Gelukkig, inderdaad.
Zeg tegen de anderen dat ze naar buiten moeten komen.
We moeten het ons niet gemakkelijk maken
in het huis van deze mensen.
- Hé, jongens, familie is hier.
Leven ze nog?
JEP.
O, shit.
Is dit jullie huis?
Ik wil me verontschuldigen voor mijn mannen.
We, uh, we wisten niet dat er niemand thuis was en...
Mijn vrouw was thuis.
- Ja meneer. Ik... nogmaals mijn excuses.
Mijn naam is U.S. Marshal Franklin Jarrett.
Ik weet wie je bent.
Waar is Rutte?
- Ik ben bang dat u me in de steek laat, meneer.
Ken ik jou?
Briggs?
Godverdomme, man.
L...
Het spijt me, kleine dame.
Die taal is niet gepast.
Je hebt een familie?
Wel, dat is een goede zaak.
Een man heeft een gezin nodig. Het grondt hem.
Maakt hem gelijk. Dat is... dit is goed.
Maarschalk.
- Het spijt me, Briggs, maar we moeten praten.
Ergens privé, bij voorkeur.
Waarom gaan jullie hem niet helpen dat gat te graven?
Hij zegt dat hij onze hulp niet wil.
Zegt dat we beter hadden moeten zijn in ons werk.
Hij is niet verkeerd.
Ga die paarden klaarmaken.
Kleine dame.
Ik heb Smiley wat van die gecondenseerde melk laten opwarmen
en doe er een beetje bruine suiker in.
Het is goed. Je beter laten voelen.
Ik heb je moeder nooit gekend.
Maar ik weet dat ze een goede vrouw was.
Maar ik kende je vader wel.
Jaren en jaren geleden.
Je ontmoet veel mensen in deze business,
en de gezichten, heel vaak,
gewoon verdwijnen door de jaren heen.
Maar niet je vader.
Nee meneer. Niet hij.
Je vader was ongeveer de gemeenste klootzak die ik ooit heb ontmoet.
Excuseer me voor mijn taalgebruik, maar... ik heb nog nooit iemand zoals hij ontmoet.
Precies zoals hij naar je zou kijken, gewoon...
alsof hij door je heen keek.
Alsof je niets was.
En ik zeg dit niet lichtvaardig,
maar je vader was een gewelddadige man.
Ik heb hem een ​​keer drie cowboys zien neerschieten.
Nu, het was een eerlijk gevecht,
maar ik geloof niet dat zijn bloed een grammetje opbracht.
Ik kan niet zeggen dat hij een crimineel was.
Dat weet ik niet, maar ik kan wel zeggen dat hij
was niet wat ik een 'goede man' zou noemen.
Toen niet.
Waarom vertel je me dit?
Hm.
Ik denk dat ik gewoon wil dat je het begrijpt
wat een goede vrouw was je moeder.
Ze nam de koudste moordenaar die ik ooit heb ontmoet,
en ze veranderde hem in een familieman.
Op de winkel passen.
Een kleine dame opvoeden.
Dat was maar goed dat je moeder deed.
- Mijn vader vermoordde altijd mensen?
- Ja, maar dat was jaren geleden.
- Ik heb mijn vader niet eens een pistool zien vasthouden.
- En dat komt omdat hij nu een goede man is.
Door wat je moeder deed.
- Je draagt ​​een pistool. Ben je een goede man?
Ik probeer te zijn.
Mijn moeder is nu dood.
Is mijn vader nog steeds een goede man?
- Wil je dat ik een paar woorden zeg?
Je zei veel woorden.
Geen van hen hielp.
- Er is iets dat je moet weten.
Eh, die jongens hebben een puinhoop achtergelaten in je schuur.
Niet iets wat je kleine meid zou moeten zien.
Dat moet je opruimen voordat je haar daar naar binnen laat gaan.
Ik denk dat we het spoor gaan raken.
Ik dacht dat we maar een paar uur achterlopen.
En ik denk dat ik een redelijk goed idee heb waar ze heen gaan.
- Vertel me de namen van de mannen die dit hebben gedaan.
Vertel me waar ze heen gaan.
- Nee meneer. Ik denk niet dat ik dat kan.
Ik denk dat het een paar jaar geleden is
sinds de wereld de oude Colton Briggs heeft gezien,
en ik denk dat de wereld waarschijnlijk behoorlijk gelukkig is
laat dat precies waar het is.
Vertel me de namen van de mannen
verantwoordelijk voor de dood van mijn vrouw.
Briggs, luister naar jezelf.
Zie je dat kleine meisje daar?
Ze heeft net haar mama verloren. Ze heeft haar vader nu nodig.
Welke veranderingen er ook met je zijn gebeurd die die vrouw je heeft gegeven,
laat ze niet samen met haar sterven.
Dat kleine meisje heeft de man nodig die ze kent en liefheeft.
Weet je, sinds we een staat kregen,
dit hier land maakt nu deel uit van een nieuw land.
We hebben wetten. We hebben een eerlijk proces.
Mensen gaan gewoon niet rond om andere mensen te vermoorden.
Dat is de wereld niet meer.
Houd rechts aan bij uw dochter. Blijf bij God.
Ik zal die moorddadige klootzakken vinden.
Ik zal ze vangen.
We zullen ze voor de rechter slepen en ze zullen hangen.
Dat beloof ik je.
Zorg goed voor je dochter.
Zolang dat kleine meisje leeft,
er is geen ruimte voor wraak in je leven.
Wat doen we nu?
Ga naar bed.
Ik heb je nodig.
"Zolang ze leeft."
- Mama zou het niet leuk vinden als je dat pistool op mij richt.
Aankleden.
Dat is een broek. Geen jurken.
We vertrekken over 15 minuten.
Dat is mama's paard.
Ja. Ze hebben de mijne vermoord.
We zullen licht moeten reizen.
- Ze kan niet met ons allebei rennen.
Als we die mannen willen inhalen,
we hebben een ander paard nodig.
- Ja. We vinden er onderweg wel een.
Dit is een goed moment voor ons om dit te doen.
Mijn leraar op school is ziek.
Als het pokken is, kan ze dagenlang ziek zijn.
Ze zou kunnen sterven.
Ze krijgen een nieuwe leraar.
Ik ben mijn schoolboeken vergeten.
Ik denk dat ze verbrand zijn in het vuur.
We krijgen nieuwe boeken.
Hoe zit het met mijn kleding?
We krijgen nieuwe kleren.
- Waarom hebben we de oude verbrand?
Want we gaan niet terug.
We gaan niet terug.
Zodra ik klaar ben met wat ik moet doen,
we vinden wel een nieuwe plek
en we vervangen alles wat je bent kwijtgeraakt.
'Behalve mama.
Geef me de riem.
Ga je me uitlachen?
Neem dat.
Daar bij die boom. Van het pad af.
Je kunt 30 minuten slapen, niet langer.
Dan eten we en gaan we weer op pad.
Dat doen we elke vier uur totdat we ze te pakken hebben.
- Gaan die mannen niet verder weg?
- Het zijn maar mannen. Ze hebben ook slaap nodig.
Ze zullen op ons wachten.
- Maar als we doorgaan, kunnen we er eerder zijn.
Voor alles...
- Het zal ons geen goed doen als we doodmoe aankomen.
Of als ons paard sterft van uitputting.
Het is niet genoeg dat we deze mannen vinden.
We moeten klaar zijn om ze te doden.
Omdat ze ons willen vermoorden.
- Kwam het je vreemd voor?
Dat kleine meisje vannacht?
Wat bedoel je?
Haar moeder was net vermoord.
Ze zat daar vlak naast het lichaam.
Geen traan op haar gezicht.
Verdorie, ik heb de vrouw niet eens ontmoet.
Ik huilde er meer om dan om haar eigen dochter.
- Nou, ze is waarschijnlijk gewoon geschrokken van het nieuws.
Ik bedoel, haar moeder is net vermoord.
Ze komt nooit meer terug.
Het moet moeilijk zijn voor elke jongere om te begrijpen.
Ik denk het.
Heilige shit!
Kom op. Kom op.
Kom op.
Argh!
Godverdomme, zoon.
Hoe heb je dat gedaan?
Mijn been is kapot.
Ahh.
Dat is een schutter, shit.
Het is die maarschalk.
Je hebt de maarschalk niet neergeschoten?
Godverdomme!
Die klootzak begon met de hinderlaag voordat we in positie waren!
Wat doen we?
Zie je Briggs?
- Shit, baas, ik weet niet hoe hij eruit ziet.
- Oh, je zult het weten als je hem ziet.
Ik beloof je dat.
Ga naar beneden, Smiley!
Oh.
Stommerik.
- Laten we eens kijken hoe ver die klootzakken nu komen.
Baas trekt zich terug.
Volgende keer herladen, laten we die heuvel op gaan.
Ik ben hier weg.
God Help ons.
Is het tijd om te vertrekken?
- Ik hoorde geweerschoten van over de kloof komen.
- Wanneer? - Tien minuten geleden.
Waarom heb je me niet wakker gemaakt?
Geen reden tot haast.
Geweerschoten kunnen sommige mensen versnellen,
maar ze hebben de nare gewoonte om...
andere mensen vertragen.
We zullen snel genoeg ontdekken wat er is gebeurd.
Hoe dan ook.
Ik kan het niet geloven.
Wil je me vertellen wat er net is gebeurd?
- Hoezo? - Wat maakt het uit, baas?
Die jongens vooraan,
ze stonden op het punt achter de heuvel te gaan.
Ik zou ze niet hebben gezien als ik had gewacht.
- Je moest eerst de maarschalk neerschieten. Hoezo?
In plaats daarvan besluit het genie hier om de eerste man neer te schieten die hij ziet,
iedereen achtervolgen, inclusief de maarschalk,
in dekking. Je weet wel...
Ik doe enorm veel moeite om Colton Briggs uit te nodigen om mij te komen zoeken.
Ga je gang en vertrek
een perfect gezonde advocaat tussen ons.
Het is alsof je tegen me probeert te werken.
Is dat wat hier gebeurt? Hoezo?
Werk je mij tegen?
Neuh, baas.
Ik ben met jou.
Ik heb het gewoon verpest. Dat is alles.
Dat hoop ik zeker.
Want als die politieman Briggs tegenhoudt
voordat hij bij mij kan komen... zal er een hel zijn om te betalen.
mm.
Het maakt niet voor niets uit.
Heb je iets te zeggen, oude man?
- Als Colton Briggs besluit dat hij komt,
je kunt net zo goed een extra bord aan tafel zetten
want Colton Briggs komt eraan.
Wat is er aan de hand?
Er komt een ruiter aan.
- Een van de mannen die mama vermoordde?
Misschien een van de mannen van de troep.
Hoe dan ook, we hebben zijn paard nodig.
- Ga je hem vermoorden? - Ik ga zijn paard pakken.
De kans is groot dat hij het niet leuk vindt dat ik dat doe.
- Ik denk niet dat mama het leuk zou vinden als je geen politieman vermoordt.
- Ik weet niet of hij een wetsdienaar is.
De kans is groot dat hij niet stopt en me de tijd geeft om het te vragen.
Kun je geen andere manier bedenken om hem tegen te houden?
- Hij komt uit die richting.
Jij staat daar en laat hem stoppen.
Op welke manier?
- Schreeuw. Laat hem medelijden met je krijgen.
Ik weet niet hoe.
Wat zij je net?
Ik weet niet hoe ik moet huilen.
Luister nu naar me.
Mensen in deze wereld verwachten dat je je gedraagt ​​zoals zij.
Ze verwachten dat je lacht om hun grappen,
en zuchten naar hun baby's, en huilen op hun begrafenissen.
En als je die dingen niet kunt leren,
ze zullen je niet accepteren. Ze zullen je eruit duwen.
Nu, wil je het maken in deze wereld?
Geef antwoord! Wil je erbij horen?
Dan zul je moeten uitzoeken
hoe te handelen zoals zij.
Weet je nog dat afgelopen zomer de dochter van de dominee stierf?
Weet je nog hoe zijn vrouw huilde?
"Wahhhhhhh! Wahhhhhhhhh!"
Wauw! Wauw!
- Een beetje luider. Wahhhh! Wahhhh!
"Mijn baby! Mijn baby!"
- Wahhhhhhhhh! Wahhhhhhhhh!
Mijn baby! Mijn baby!
- Dat zal moeten. Ga zo door.
Wahhhhhh! Wahhhhhh!
Wauw! Wauw!
Gaat het, kleine meid?
- Waaaahh! Mijn baby! Mijn baby!
- Wahhhhhh! - Baby? Welke baby?
- Wat? Waar ben je mee bezig? - Wauw! Wauw!
Je stapt van dat paard af.
- Je had moeten gaan. Mark, hij zag er slecht uit.
Wat?
Jullie twee hier zonder bescherming laten?
Ik ben niet hulpeloos.
Niet schieten. Niet schieten.
Ik ben het.
Shit, Marc.
Je hebt ons de stuipen op het lijf gejaagd.
- Doe je het hier verdomme?
Waar is je paard?
Vraag het hen.
Wel verdomme!
Het spijt me, jongens.
- Nu, Briggs, ik weet dat je van streek bent.
Verdorie, ik neem het je niet kwalijk.
Maar wat je ook denkt te doen,
je moet deze jongens laten gaan.
- Haal die Rossi en breng hem hier.
Mijn vader wil je geweer.
Doe wat ze zegt, Greg.
- Ik zal dit kleine meisje de hersens inblazen
overal in deze vallei.
Hoor je me?
Ik zei dat ik haar door deze vallei de hersens zou inblazen.
Ik zal nu de trekker overhalen.
Aahhhh!
Hij huilt best goed.
Ik ga proberen het de volgende keer net als hij te doen.
- Leg allebei je handen achter je rug.
Is dit voldoende hout?
- Dat hout is te groen. Het moet heter branden.
Zie je de tip daarvan? Zou zo heet moeten branden dat het rood gloeit.
Haal droog hout.
Het brandt heter. Het brand sneller.
Luister naar me, Briggs.
Luister gewoon naar me.
Tot nu toe heb je geen misdaden begaan
waar je niet voor weg kunt lopen.
Ik begrijp dat je onder grote druk staat,
pijn van het verlies van je vrouw.
Ik kan het me niet voorstellen.
Elke man had hetzelfde kunnen doen.
Heb enkele van dezelfde beslissingen genomen die jij hebt genomen.
Maar je staat op het punt een grens te overschrijden
waar je niet meer vanaf kunt komen.
Een US Marshal aanvallen, een US Marshal vermoorden,
dat zijn problemen die u nog niet eerder bent tegengekomen.
Weet je dat zeker?
- Hoe zit het met je dochter, Briggs?
Je maakt haar een accessoire.
Deze mannen hier hebben medische hulp nodig
en je voorkomt dat ze het krijgen.
Nee je bent.
Door me niet te vertellen wat ik wil weten.
Ik ben een federale maarschalk.
Je vraagt ​​me om mee te werken aan moord.
Je beschermt een moordenaar.
Van een andere moordenaar.
Correct.
Is dit droog genoeg?
- Mooi zo. Zet het op het vuur.
We zijn klaar om binnenkort te beginnen.
- Als er iets met mijn mannen gebeurt, zweer ik bij God,
Ik zal je opjagen en ik zal je zelf doden.
- Zoals je de man achtervolgde die mijn vrouw vermoordde?
De man die je mannen heeft vermoord?
De man die verantwoordelijk is voor alles wat er nu gebeurt?
Ik zal mijn kansen wagen.
Scheur zijn overhemd.
Raak me niet aan!
- Geef hem de stok zoals ik je liet zien.
Alsjeblieft... niet doen.
-James McCallister! - Aaah!
Naam is James McCallister.
Hij rijdt met drie mannen, Michael Orleans
en Boots Miller en Eustice Bedford.
Het zijn allemaal doorgewinterde criminelen.
Er wordt gezegd dat hij ze beloofde
een deel van een lockbox is hij ergens opgeborgen
als ze hem uit de gevangenis in Powell County hadden bevrijd.
En ze gaan naar Colorado.
Iemand vertelde me dat hij daar beneden een klein Mexicaans meisje heeft
in een stad die hij leuk vindt, genaamd Santa Rosa.
Het pad waar ik op zat betekende dat hij die kant op ging.
En dat is alles wat ik ervan weet. Ik zweer het.
Houd hem vast.
Nee nee.
- Oh, klootzak! - Aaah!
- Ik vermoord je, klootzak!
Breng me het strijkijzer.
Knijp in het vlees aan weerszijden van de wond
en duw het samen.
We moeten het verbranden met het strijkijzer of hij bloedt snel dood.
- Ruikt naar mama's konijnenkoteletten.
Dat is de whisky.
Maakt me hongerig.
- Mm-hm.
De kogel vergiftigde hem.
Hij krijgt nu een kans.
Maar deze mannen komen niet uit deze kloof.
Als ik in Santa Rosa kom
en er is geen James McCallister,
geen Mexicaans meisje, geen bende van vier,
Ik kom hier terug en vermoord deze twee mannen
voordat u met hulp kunt terugkeren.
En dan zal ik op je wachten.
En het maakt niet uit hoeveel mannen je meeneemt,
Ik vermoord je eerst.
Ik vermoord je voordat je me zelfs maar ziet.
Begrijp je dat?
We nemen je geweren en je paard.
- Je moet een paard voor me achterlaten, Briggs!
Je kunt mijn paard niet meenemen!
Neem het paard van je moeder.
Deze bevalt me ​​prima.
Verdomme, twijfel niet aan mij.
Je hebt meer ervaring met het paard van je moeder.
Ze kent jou. Minder verrassingen.
Sta nu op.
Ik laat je paard vastgebonden in Santa Rosa.
Ik ben geen paardendief.
- Justitie gaat je vinden, Briggs.
Hyah!
- Hoor je me? Godverdomme jij.
Justitie zal je pakken.
- Daar. Net zoals ik jullie vertelde jongens.
Laten we haar openbreken en kijken wat we hebben.
O, heer.
Wauw! Wauw!
"El Banco Londres en Mexico"?
- Wel verdomme? - Ga nu zitten.
Wat maakt het uit, baas?
Waar is het geld, baas?
- Nu, als ik je dwarszat, had ik je al vermoord.
Maar dat deed ik niet.
Niets dan een vuile rat.
- Je bent nu niet al te slim, of wel?
Maar dat is oké. Daarom heb je mij.
Ik heb hersens.
En mijn hersens weten dat sinds we uit de gevangenis zijn ontsnapt,
we zullen ons een tijdje moeten neerleggen.
Minstens een jaar of zo.
Iemand van jullie jongens heeft enig idee
wat voor geld geven ze uit in het oude Mexico? Hm?
Precies daar,
dat is genoeg dinero voor ieder van ons
om als koningen te leven zolang we nodig hebben.
Ieder van jullie krijgt een gelijk deel, hm,
zolang je bij me blijft.
Of we kunnen het hier opsplitsen en als vrienden uit elkaar gaan.
Maar ik zal je dit vertellen.
Dat geld, tja...
is aan deze kant van de grens geen stuiver waard.
Tenzij je weet waar je het moet uitgeven.
En jongens, dat doe ik.
Hoe zit het met die Briggs-kerel?
- Ja, dat moeten we uitzoeken
en zoek het snel uit.
Het is allemaal onderdeel van het plan.
- Moeten we op hem wachten en een hinderlaag leggen
zoals we deden voor de maarschalk?
- We weten niet hoe ver Briggs achter ons zit.
We zouden dagen in de bush kunnen zitten.
En twee, Briggs is niet het type man
onvoorbereid in een hinderlaag lopen.
Hoe jagen we hem dan op?
Ik dacht dat ik mezelf duidelijk had gemaakt.
We jagen op niemand.
Briggs jaagt op ons.
Waar hebben we dat voor nodig?
Het is goed brandhout.
Het was op iemands graf.
Dus?
Het is van iemand.
Niets is van de doden
omdat de doden niets nodig hebben.
Alleen de levenden hebben dingen nodig.
De levenden hebben voedsel, water, onderdak,
kleding, familie, geld en land.
Maar de doden, de doden zijn al verzorgd.
Als ze eenmaal in de grond zitten, hebben ze alles wat ze nodig hebben.
Ze zijn niet egoïstisch.
Ik hou van de doden.
Ik vind dit niet leuk. Er is een sheriff.
- Nou, de sheriff is in Denver. Twee dagen weg.
We snijden de telegraaflijnen door die naar de stad komen,
wat betekent dat het meer dan vier dagen zal duren
voordat een sheriff het nieuws kan krijgen dat we hier zijn
en kom opdagen en doe er iets aan.
In dat kantoor houden ze de slechteriken vast
totdat de wetsdienaar ze kan komen ophalen.
- Toch voel ik me enorm kwetsbaar als ik zo de stad in rijd.
Ga je al mijn telefoontjes in twijfel trekken?
Nu heb ik jullie jongens nodig om een ​​wacht neer te zetten
aan de rand van de stad, oké.
Als iemand binnenrijdt, laat het me weten.
En roteer om de paar uur.
Jullie zien er allemaal uit als hondenstront.
Ik wil dat je uitgerust bent voor als Briggs hier is
of je hebt geen nut voor mij. Begrijpen?
En dames, ik neem aan dat jullie goed uitgerust zijn.
Ik heb uw diensten nodig.
- Je hebt hem gehoord. Wie wil er als eerste kijken?
Nou, ik zal de eerste wacht nemen,
maar je kunt me maar beter binnen vier uur komen aflossen.
Wil je me hiermee helpen?
- Die maarschalk zei dat je mensen doodde.
- Die maarschalk moet op zijn woorden letten
als je met kinderen praat.
Ahh.
Is het waar?
Ja.
Hij zei dat je het opgaf.
Hij zei dat je het opgaf voor mama.
Is dat waar?
Hij zei dat mama je heeft veranderd.
- Mijn hele leven, zelfs als jongen, wist ik het.
Ik wist dat ik anders was.
Mijn moeder zei altijd dat ik als baby niet huilde.
Ik lachte niet.
Toen mijn moeder stierf, was ik heel jong,
maar ik heb geen traan gelaten op haar begrafenis.
Veel mensen deden dat, maar ik niet.
Toen ze opgroeiden, speelden de andere kinderen spelletjes
en maakten grapjes met elkaar, en ze zouden huilen
als ze gewond raakten of als ze bang waren.
En ik zou ze in de gaten houden. Ik ben best goed geworden in doen alsof.
In ieder geval goed genoeg.
Doen alsof ik net als de andere kinderen was.
Doen alsof ik... normaal was.
Maar toen besefte ik dat ik nooit angst had gekend.
Mijn hele leven had ik angst gezien
in de ogen van elke man die ik ooit heb ontmoet.
Kom het verwachten.
Volwassen mannen, doodsbang terwijl ze daar geen reden toe hadden.
Ik herinner me een man die naar me op zoek was
omdat ik een paar van zijn vrienden had neergeschoten.
Hij haalde me in een badhuis in.
Mijn pistool ligt buiten bereik, naast mijn kleren.
En ik herinner me dat ik deze man zag
een pistool vasthouden op een koude naakte man
zittend in een badkuip, en toch was hij degene die beefde.
Te bang om te bewegen.
Dus ik stond op uit mijn bad,
en ik liep stilletjes naar de man toe
en ik nam zijn pistool weg.
En toen schoot ik hem ermee dood.
Hij smeekte niet eens om zijn leven.
En hoewel ik angst bij mannen kon herkennen,
zelfs tot op een punt dat ik het tegen hen zou kunnen gebruiken,
Ik moet eerlijk zeggen dat ik geen idee had
hoe het eigenlijk voelde.
Het was alsof...
Ik was vanbinnen dood geboren.
Maar het kon me niet schelen. 'Want ik was dood van binnen.
Ahh.
Hoe heeft mama dat veranderd?
- Toen ik je moeder ontmoette, was er geen introductie.
Elkaar leren kennen zat er niet in.
En op dat eerste moment dat ik haar zag, ik...
Ik voelde iets.
Iets wat ik nog nooit eerder had gevoeld.
Heb lief?
Angst.
Bang dat ze niet met me zou praten. Angst dat ze niet van me zou houden.
Angst dat ik haar niet tot mijn vrouw kon maken.
Angst om haar te verliezen.
Zij was het enige waar ik ooit bang voor was
en het enige waar ik ooit van hield.
- Toen ze me vertelden dat mama dood was,
Ik wist niet hoe ik me moest voelen.
- Ze was je moeder. Jij voelt je verdrietig. Je voelt verlies.
Is dat hoe je je voelde?
Ik voelde pijn.
Alsof een deel van mij samen met haar is vermoord.
Voel je je nog steeds zo?
Toen mama stierf, voelde ik niets.
Het was alsof ik stierf.
Alsof ik verdwaald was.
Ik lag in mijn bed, in mijn kamer.
In ons huis.
Maar het voelde alsof ik de weg terug nooit zou vinden
weer naar die dingen.
Jij zal.
- Kent u de man die mama heeft vermoord?
De man over wie de maarschalk ons ​​vertelde?
James McCallister?
Morgen, als de zon opkomt...
kun je me leren schieten?
Mooi zo.
Ik denk dat ik dat wel zou willen.
Ohh! Klootzak.
Oh. Oh, verdomme.
- Onthoud nu, houd je linkeroog gesloten.
Laat de loop recht boven je doelwit afdrijven.
Wanneer je klaar bent,
adem voorzichtig alle lucht uit je longen
en laat de ton vallen.
Time het zodat je adem stopt, net als je je schot uitlijnt.
Knijp op de bodem van je adem de trekker in,
trek niet, knijp met je hele hand.
Richtte je op de hoed?
- Net eronder. Ik mikte op zijn borst.
- Je hebt getrokken. Je kneep niet.
Laten we het opnieuw proberen.
Wat is er mis?
Mag ik het pistool proberen?
Hyah! Raken!
Vergeet niet te knijpen.
Trek niet.
Goedemorgen, Eustice.
Die kalkoen-spergaten
heeft me gisteravond nooit van mijn plicht ontheven.
Liet me daar de hele nacht zitten!
Is dat zo?
Jongens? Kom naar beneden.
Wat is er, baas?
Eustice heeft hier een klacht
hij zou graag uitzenden met de rest van de bende.
Ga je gang.
Jullie twee!
Je zou me na vier uur van mijn post aflossen.
En dat gebeurde niet.
En dat is onzin!
- Eustice, mijn oprechte excuses
namens de rest van de bende.
Het spijt ons zeker, nietwaar, jongens?
- En waarom kwam je ons niet gewoon halen?
Wat?
- Als we je moesten aflossen,
waarom heb je niet gewoon een van ons gehaald om je plaats in te nemen?
Eustice? Waarom kwam je niet gewoon een van de jongens halen?
- Nou, ik wilde mijn post niet verlaten, weet je?
Ik... Briggs is een gevaarlijke man.
En als hij had gezien dat er geen bewaker was,
misschien is hij hier binnengeslopen en heeft hij ons te pakken gekregen.
- Je bent niet... in slaap gevallen, of wel?
Nee, baas.
- Eustice... je zou toch niet tegen me liegen?
- Nee, baas. Ik bedoel, ik-ik heb misschien...
Ik heb mijn ogen misschien een paar seconden dichtgedaan terwijl ik...
weet je, ik was zo moe.
Het was... het was een lange rit
- en ik-- - Eustice, shh.
- In slaap vallen tijdens wachtdienst is vreselijk.
Wat als Briggs was komen opdagen en jij had geslapen?
Ja.
Ja, hij kan naar binnen zijn geslopen en ons te pakken hebben gekregen, zoals je zei.
- Nee! Ik zou hem gezien hebben.
Sst! Sst!
Ik heb je een plezier gedaan.
Okee.
De volgende keer dat je wacht, word je een beetje slaperig,
je knijpt gewoon in die gebroken vinger,
en je zult meteen weer opfleuren.
Wat is er mis?
Er is maar één weg naar de stad.
Als ze daar beneden zijn,
ze houden iedereen in de gaten die binnenkomt.
Ze lieten een bericht achter in de schuur.
Het voelde vertrouwd. Alsof het voor mij bedoeld was.
Wat zei het?
Ik hou er niet van om binnen te lopen,
niet wetend wie ik zoek.
Als ze me kennen, geeft dat ze een voorsprong.
Ze zien me aankomen.
Ik zal ze niet zien.
Denk je dat ze me zullen kennen?
Nu rijd je nonchalant de stad in.
Je bent gestuurd voor een boodschap
van de boerderij van je ouders verderop.
Hou je hoofd omhoog en kijk iedereen goed aan.
Rijd rechtdoor naar de mercantile.
Ga naar binnen en vraag de man iets te kopen.
En vraag dan terloops of er ruiters door de stad zijn gekomen.
Wat hij je ook vertelt,
u brengt die informatie rechtstreeks naar mij terug.
Kan ik u helpen, jongedame?
Jonge dame?
Vergeef me mijn manieren.
Je moet me betrapt hebben op dagdromen.
Ik was bijna vergeten waarom ik hier kwam.
Mijn moeder had het gisteren in haar hoofd
dat ze een cake moest bakken
voor het kerkpotgeluk dit weekend.
Vorig jaar maakte ze een taart, maar de appels gebruikte ze
groeide op meneer Johnson's appelboom,
degene achter zijn bijgebouw.
En zou je het niet weten,
die appels smaakten naar pruimenpoep
en maakte iedereen die ze at ziek in hun buik.
Ik zeg je, ik denk die rotzooi in het bijgebouw
verzonken in de wortels en veranderde de weg
een basisappel kan smaken.
Maar meneer Johnson zegt dat dat een hoop onzin is,
en daarom laat hij mama niet toe
heb nog meer appels voor haar appeltaart,
wat, wat mij betreft, prima is voor mij en mijn mama
want zoals ik al eerder zei,
die appels smaken sowieso naar stront.
Wie is in vredesnaam meneer Johnson?
Is dit het kleine meisje dat je gezien hebt, Boots?
- Het is het kleine meisje dat we laatst zagen.
Hallo daar, kleine juffrouw.
Dat is een fijn paard waarop je rijdt.
Ik kon het niet helpen dat ik het zadel opmerkte.
Zou je me niet erg willen vertellen hoe je eraan kwam?
Beter nog...
waarom vertel je me niet gewoon waar je vader is?
Maria. Nou, dit hier is mijn kleine zusje.
Buenos dia's.
Nog steeds geen spoor van hem.
Hm.
Hij zal snel genoeg in de buurt zijn, denk ik.
- Deze heeft haar eten niet aangeraakt.
- Ik denk dat ze te bang is om te eten.
Juist, zusje? Ben je te bang om te eten?
Nee.
Natuurlijk niet.
'Spect, dochter van Colton Briggs
is nergens bang voor.'
Hangen jullie dat bord buiten zoals ik vroeg?
- Rode verf. Net zoals je vroeg.
- Mooi zo. Waar is grote Mike?
- Hij heeft een goede hoek op de weg naar de stad.
Ach, nou.
Een van jullie vestigde zich aan de andere kant van de stad.
De andere aan de overkant.
Ja meneer.
En, jongens.
Blijf uit het zicht, oké?
Het is belangrijk dat hij naar het midden van de stad komt
en ziet onze uitnodiging
voordat we hem zijn verrassingsfeestje geven.
- Baas, als we de kans krijgen om een ​​kogel te schieten
in Colton Briggs zouden we het moeten doen.
Het is niet slim om spelletjes te spelen met zo'n kerel.
- Het klinkt alsof hij degene is die bang is.
Zeker wel, nietwaar?
Hoor je wat zusje zei?
Ben je bang?
- Ik neem de andere kant van de stad.
Boss verwacht Briggs elk moment.
Misschien wil je je reet wakker maken.
Ik ben wakker.
Mooi zo. Houd het zo.
We moeten hem de stad in laten gaan voordat we hem vermoorden.
Hij wil dat hij ziet dat we zijn dochter hebben of zoiets.
Klinkt logisch.
- Je bewijst jezelf en ons allemaal een plezier.
Als je die klootzak ziet, schiet je een kogel in hem.
Hallo!
Ga daar terug...
- Als je niet te bang bent om te eten,
waarom heb je je eten nog niet aangeraakt?
Waarschijnlijk is het vergif.
- Dus je bent bang. Bang voor gif.
- Je hoeft niet bang te zijn om geen gif te eten.
Gewoon niet dom.
Zie je dit?
Geen gif.
Ik zou niet kunnen vergiftigen, al zou ik het willen.
Denk dat het een soort zonde is om je verwanten te vergiftigen.
Stop met dat te zeggen.
Stop met wat te zeggen?
Noem me niet langer je zus.
We zijn geen familie.
Jij en ik zijn zeker verwanten
in bijna alle opzichten.
De, uh, vruchten van je vaders werk,
zeker als schieten.
Je bent een leugenaar.
- Ik zeg niet dat je vader mijn moeder in elkaar sloeg
en ze hebben een baby gemaakt.
Nee nee nee.
Er was een andere man die de eer had van mijn fysieke geboorte.
Maar hij is er niet meer.
Vanwege de dag dat ik graag mijn...
"geestelijke geboorte."
Zie je, het was op die dag
dat je vader...
Hij besloot dat ik de mijne niet meer nodig had.
Hij nam hem van me af. Precies daar voor me.
Ik zag hem sterven.
Zag hoe het leven zijn ogen verliet.
Op dat moment staarde ik in de ogen
van de man die hem vermoordde.
En weet je wat je vader deed?
Hij staarde me recht aan.
Toen... hij stapte op zijn paard en reed weg.
Maar niet alles van hem. Nee.
Kijk, hij... hij heeft een klein stukje van zichzelf achtergelaten
diep in mij begraven. Als een zaadje.
Werken aan een kleine verzekeringspolis.
We hebben die jongens niet nodig om op ideeën te komen
over er met het geld vandoor gaan.
Vroeger kon ik niets vinden
rond deze delen behalve tequila.
Whisky vinden in Santa Rosa?
Het is vooruitgang.
Zie je, het probleem met vooruitgang
is dat er iets moet gaan.
In met het nieuwe, eruit met het oude.
Dat is de gang van zaken in de wereld.
Maar deze overgang...
oh, het is zelden een vredige.
Nee mevrouw.
Machtsovergang is er een van geweld.
Noodzakelijk geweld.
Daarom zijn we hier vandaag.
Zie je, ik heb een monster in me.
De duivel zelf.
Die duivel kan er niet uit
terwijl er een andere duivel in de wereld is.
Beide duivels kunnen niet tegelijkertijd bestaan.
Oh, ik snap het.
Je bent gek.
Maar maak je geen zorgen, mijn vader zal hier snel zijn.
Hij zal dat oplossen.
Hm, weet je,
Ik ben blij dat we deze tijd samen hebben gehad.
Leer elkaar kennen als broers en zussen.
Want na vanavond, nadat je vader hier is...
Nou, ik word je nieuwe papa.
En we zullen zien wat er gerepareerd moet worden.
Eustice!
Agh, hij is er.
Eustice!
Hij is hier!
Helpen!
Hij is hier.
Niet, meneer, alstublieft, niet doden...
Heilige shit.
Hij is hier! Hij heeft Big Mike vermoord,
en kreeg een van die Mexicaanse cowboys!
- De duivel stelt niet teleur.
Laten we Pa gaan opzoeken.
Wandeling.
- Hij ging door die steeg achter deze gebouwen.
Ga rond en spoel hem uit.
Christus Almachtig.
Eustice, heb je gehoord wat ik zei?
Gaan!
Ik heb je, pendejo.
Jij ziet hem?
Hij moet teruggedraaid zijn.
Ik heb hem!
Hij kreeg Boots, maar ik schoot hem neer!
Is hij dood?
Nee. Ik heb hem alleen gevleugeld.
Maar ik kreeg een kogel in hem, zeker als stront.
Hij zit opgesloten in dat gebouw daar bij de steeg.
Weet je dat zeker?
Hij lijkt het type kerel dat zich gewoon verbergt
en wachten tot we hem komen halen?
Denk dat we zullen zien.
Jullie twee, jullie zien dat handelsartikel.
Nu is de schurk die je vriend heeft vermoord binnen.
Waarom ga je niet naar binnen om hem te halen?
Ik zal je loon verdubbelen als je hem er levend uithaalt.
Wees nu voorzichtig. Hij is een slang.
Hij mag dan een slang zijn, hij is geen verdomde tovenaar.
Eustice.
Ik wil dat je me gewoon vertrouwt.
Kan je dat doen?
Zonde om je zo dicht bij het einde te moeten laten gaan.
Briggs!
Ik roep je eruit.
Is dat niet wat jullie vroeger deden?
Roep elkaar uit.
Regel uw meningsverschillen op straat.
Laten we dit op de oude manier doen!
Houd dat pistool in de holster, meneer.
Ik zweer bij God dat ik dit kleine meisje zal vermoorden.
Hallo knapperd.
Onthoud mij?
Nee.
Handen omhoog.
Beiden.
Het is kapot.
Je hebt hem, baas. Wat gaan we doen?
Je herinnert je me echt niet meer.
Ik moet zeggen, kwetst mijn gevoelens.
Maar ik denk dat het niet zo verwonderlijk is.
De laatste keer dat je me zag, was ik maar een kleine kanjer.
Het belangrijkste is dat ik me je herinner.
Geen zorgen. Ik ben oke.
- Ik herinner me je zeker, Colton Briggs.
Elke keer als ik mijn ogen sluit,
Ik zie je gezicht, starend naar me.
Ik ruik de rook van je geweren,
hoor de geluiden die mijn vader maakte toen hij stierf.
En daarom zijn we hier.
Jij, ik... je kleine meid.
Ze zou me nooit haar naam vertellen,
maar het doet er niet toe geen.
We zijn gewoon één grote gelukkige familie.
Zie je, we gaan een confrontatie hebben, jij en ik.
En jij krijgt de kans om een ​​kogel door mijn hoofd te schieten
net zoals je deed met mijn vader.
En als je dat doet,
Eustice hier, hij gaat het hoofd van je kleine meid eraf schieten.
Baas, vermoord hem gewoon.
Hou je mond.
Nutsvoorzieningen...
je vermoordt me,
en zie hoe je kleine meid sterft.
Of red je dochter en zie hoe ik je plaats inneem.
Brooke.
Ik heb alles wat ik nodig heb.
Zie dat ik geneigd ben.
Nee.
En ik houd van je.
Nee!
Heilige shit.
Ik heb het gedaan.
Ik heb hem vermoord!
Het spijt me zo, papa.
Ik houd zo veel van je.
- Ik heb het gedaan! - Het spijt mij enorm.
Ik heb Colton Briggs vermoord.
Ik heb hem vermoord.
Hoor je dat, papa?
Ik heb hem vermoord.
Zijn...
Jij bent het.
Jij bent het monster.
Je bent geen familie.
Brooke...
jouw moeder.
Ze zal je vertellen wat je moet doen.
Ben je nog in leven?
- Ik heb nog een lichaam gevonden in het steegje daarginds.
Dat zijn er vier.
Min of meer wat ik had verwacht.
Verzamel de lichamen en laten we ze terughalen.
Zullen ze hem naar huis brengen?
Ja, ik veronderstel dat ze dat zullen doen.
Dank je.
Maarschalk?
Wat ga je ze vertellen?
Ik dacht dat ik je zou kunnen arresteren voor wat jij en je vader deden.
Vertel ze hoe je ons hebt gevangengenomen en gemarteld
en liet ons achter om uit te sterven in de woestijn.
Maar ik veronderstel dat de rechter gewoon zou zeggen
dat je de bevelen van je vader opvolgde
en blind van woede over de moord op je moeder...
ook al weten jij en ik allebei dat dat niet helemaal waar is.
En in dat geval,
je vader zou begraven worden als een crimineel.
En je zou naar huis gaan om erachter te komen
wat te doen met de winkel van je vader.
- Ik heb een kluis gevonden in de salon, Marshal.
- Goed werk, korporaal. Dat is alles.
En toen overwoog ik het ze te vertellen
dat jij en je vader meekwamen,
en je hebt het leven van mijn hulpsheriff gered
door een veldoperatie aan zijn schouder uit te voeren.
Daarna ging je verder met het opsporen van de moordenaars van je moeder
en toen werd hij gedood tijdens hun aanhouding
in dat geval zou je toch naar huis gaan.
Dus ik denk sinds de resultaten
in beide scenario's zijn hetzelfde,
Ik geef de voorkeur aan het verhaal waar ik niet bij betrokken ben
gevangen genomen worden door een 12-jarig meisje.
En misschien in die versie,
we kunnen die sterke doos ook helemaal vergeten.
In die versie...
mijn vader wordt een held?
In ruil voor uw discretie... Ja.
- Ik geloof dat dat ongeveer goed klinkt.
Welnu, het is besloten.
Maarschalk?
Heb je je paard gevonden?
Vastgebonden aan de rand van de stad.
Net zoals hij zei.
Ga maar naar huis, kleine Briggs.
Zorg voor de winkel van je vader.
Ja!
Hoor je dat, papa?
Je wordt een held.
Mama zou zo trots zijn.
Maria, is het niet?
Si, senorita.
- Waarom haal je de zadeltas van mijn broer niet voor me?
vanuit de salon?
Ik kan maar beter naar huis gaan.