บอกให้เสี่ยวจินกลับมาบ้านด้วย
ได้สิ
นายดึงลูกตาฉันไปทำไม
ทำไมไม่จับมือพ่อแม่ไว้
ไม่กลัวเหรอ
ว่าไง
รู้ไหมว่าฉันใส่ชุดโง่ๆ มาทำงานพาร์ตไทม์ที่นี่ทำไม
จับมือพ่อแม่ให้แน่นๆ สิ
เกาะเอว แขน ขาพวกท่านไว้
ฟังเสียงหัวใจนายเต้นสิ
มันเต้นแรงมากเลย
ฉันชอบเวลาเห็นพวกนายกลัว จนกอดกันกลม
แต่นาย...
นายไม่ได้ทำแบบนั้นนี่
ลุงครับ ผมขอโทษ
"ลุง" เหรอ
"พี่" เว้ย
แม่ครับ
ลุงคนนั้นน่ากลัวมากเลย
- บอกแล้วใช่ไหมให้เรียกพี่ - นายถูกไล่ออกแล้ว
เด็กนั่นหลงทาง และดึงลูกตาผมไปนะครับ
ฉันจะหักเงินค่าลูกตานั่น จากค่าจ้างนาย
คุณจะไม่โทรหาโรงเรียนผมใช่ไหม
อย่าโทรหาลุงผมเลยนะ
ถ้าต้องบอกเขาจริงๆ รอจนกว่าป้าผมจะไม่อยู่นะครับ
(บ้านผีสิงที่หลอนที่สุดที่เคยมีมา)
(ลุง)
ทำไมถึงรับโทรศัพท์ตอนเรียน
ลุงครับ
ลุงโทรหาผมก่อนเองนะ
ฉันโทรไปวัดใจแกไง
นักเรียนประเภทไหนกัน รับโทรศัพท์ในห้องเรียน
ผมไม่ได้อยู่ในห้องเรียน
- ไม่ได้เรียนอยู่เหรอ - คุยกับใครน่ะ
ไม่มีอะไร พวกขายของน่ะ
ผมไม่อยากได้อะไร มาช่วยสร้างกล้ามท้องหรอก
วางแล้วนะ
ฮัลโหล
พูดสิ
ผู้ชายทุกคนต้องมีกล้ามท้อง
แต่คุณเป็นผู้หญิง
ลืมมันไปเถอะครับ
สวัสดีครับ
ไอ้โง่เอ๊ย
เราเป็นครูมาตั้งหลายปี
ฉันไม่เคยเห็นไอ้โง่ที่ไหน
ที่อายุ 20 แล้ว ยังอยู่มัธยมปลายอย่างแกเลย
เอาโล่ไปเลยเถอะ
ปู่กับย่าแกเป็นยังไงบ้าง
ผมไม่เจอพวกท่านเป็นชาติแล้ว
หน้าไม่อายจริงๆ
อย่าเอามือถือออกห่างเชียวนะ
พอได้แล้วคุณ
ช่างเถอะ
ลุงจอมทึ่มของแกบอกว่า
โรงเรียนนี้มีคนซื่อบื้อ กว่าแกอยู่เยอะ
ข้างๆ แกอาจจะมีอยู่คนก็ได้
แกแค่ต้องมีเรื่องให้น้อยๆ หน่อย
- ค่าโทรมันแพงนะ - อะไรของคุณ
- เอาคืนมานะ ฉันยังพูดไม่จบ - เรียนให้จบทีเถอะ แค่นี้ล่ะ
(เชี่ยเสี่ยวจิน)
นักเรียนคนนี้
มีชื่อว่าเชียเสี่ยวจิน
"เชีย" นามสกุลแปลกดีนะ
เชี่ย
ครูเน้นเสียงผิด
ตามนั้น
บอกครูหน่อยได้ไหมว่าทำไม
เธอเพิ่งจะโผล่มาคาบห้า ของวันแรกที่มาเรียนล่ะ
จะไม่บอกเหรอ
ก็ได้ ไม่เป็นไร
จิน ไปนั่งข้างเจ้าหญิงน้อยสิ
ที่นั่งสุดท้ายแถวสองน่ะ
ลุกขึ้น
นั่นมันแถวสี่นะ
ขวามือเธอคือเจ้าหญิงน้อย
นั่นซ้ายมือ
นักเรียนทุกคนในโรงเรียนรู้นะว่า
ต้องปิดมือถือระหว่างเรียน
มันเป็นมารยาทพื้นฐาน
ส่วนคุณจินตรงนั้น นี่เป็นโรงเรียน มัธยมปลายที่สามที่เขาเข้าเรียน
ทุกคนควรจะยินดี ที่ได้ใช้เวลาร่วมกับจิน
เพราะมันอาจไม่นานนัก
คุณมีหนึ่งข้อความ
รับโทรศัพท์เป็นมารยาทพื้นฐานนะ
ปู่หลานสุขภาพแย่ลงเรื่อยๆ
กลับบ้านมาสืบทอดกิจการครอบครัวสักที
ปู่อยากคุยกับหลานน่ะ
- พูดสิ - เสี่ยว...
นายไม่พอใจอะไร
โรงเรียนมัธยมปลาย...
นี่ เจ้าผมทอง
อย่ามาเจ๋อ เข้าใจไหม
หลานเข้าใจไหม
- ปู่บอกว่า... - นี่ เจ้าผมทอง หูหนวกเหรอ
- เรียนไม่จบก็ไม่เป็นไรหรอก - ได้ยินฉันไหม เจ้าผมทอง
- หลานเรียนมามากกว่าคนส่วนใหญ่แล้ว - เจ้าผมทอง...
หุบปาก
พูดอยู่ได้ "เจ้าผมทอง" น่ารำคาญโว้ย
ไอ้ผมทอง
แกปกป้องหมอนั่นเหรอ
ระวังไว้ให้ดีเถอะ
จิน ขอบใจนะ
เหม็นชะมัด
พวกนั้นให้ฉันดื่มน้ำจากชักโครกน่ะ
พวกเธอสามรุมหนึ่งเหรอ
เจ้าผมทอง นักเรียนย้ายมาใหม่ กับค้างคาว ขาโจ๋ของโรงเรียน
ต่อยกันแย่งหนุ่มตุ้งติ้ง เพราะความหึงหวง
ฉันรู้เรื่องเจ้าหญิงน้อยมาตลอดแหละ
- ดูเขาสิ - ไม่น่าอ้วกเหรอ
- แต่หลู่ฉวินอยู่มัธยมสี่นะ - เรื่องเขาน่ะฉันรู้แล้ว
- เขาดูแก่เกินมัธยมสี่ไปนะ - หมอนั่นดูหมองชะมัด
แต่สุดท้าย...
- เขาก็สบโอกาส - จินเอาชนะไปได้
- เขาช่วยไอ้ตุ๊ดไว้ - จินช่วยเจ้าหญิงจากค้างคาว
และชนะใจเขาได้
ฟังให้ดี
ประกาศออกไป
ว่าฉันจะสั่งสอนเจ้าผมทอง สวีลี่ฮั่น และหลู่ฉวินสักหน่อย
รับทราบ
หยุดนะ
กลับมา
กลับมานี่นะ
กล้าดียังไงถึงหยุด
ต่อไปแกโดนแน่
(ไอ้ตุ๊ด)
แกเป็นรายต่อไป
จิน คิดอะไรอยู่หรือเปล่า
เปล่าครับ
งั้นทำไมพอครูสั่ง ให้เธอสร้างตู้หนังสือ
แต่เธอกลับสร้างบ้าน
แถมประณีตขนาดนี้
ขนาดครูเองยังอยากซื้อไปสะสมเลย
(ไอ้ตุ๊ด)
ครูไม่เหยียดใครนะ
แต่ในฐานะครู ครูหวังว่านักเรียนของครู
จะไม่เสียเวลา กับเรื่องชู้สาวมากเกินไป
อีกเดี๋ยวก็ปิดเทอมฤดูหนาว
และเดี๋ยวเดียว
โรงเรียนก็จะเปิดอีก
แล้วอีกไม่นาน พวกเธอก็จะจบ
และต้องสอบเข้ามหาวิทยาลัย
จากนั้นพวกเธอก็จะถูกไล่ออก และในพริบตาเดียว
พวกเธอก็จะมีลูก
ฉันอยากตาย...
ตอนเย็น พวกนายจะได้รู้ ว่าฉันตายไปแล้ว
มันสูงเกินไป
ความผิดนายแท้ๆ แต่นายกลับทำเหมือนไม่มีอะไร
บอกให้พวกนั้นมาเล่นงานฉันสิ
ฉันบอกแล้ว
ฉันถึงกับขอร้องให้พวกนั้นซ้อมนาย
แต่พวกนั้นบอกว่ากระดูกคนละเบอร์
ซ้อมฉันสนุกกว่า
อ๋อ
นายได้ยินที่ฉันพูดไหม
จะรับไหม ถ้าไม่ก็ปิดซะ
พวกเขาบอกว่าปิดเทอมฤดูหนาวเมื่อไหร่
จะผลัดกันซ้อมฉันกับสวีลี่ฮั่น
นายควรจะรับผิดชอบสิ
ประกาศจากห้องพักครู
ถึงเชี่ยเสี่ยวจิน มัธยมหก ห้องสาม
เราได้รับสายด่วนจากครอบครัวเธอ
พวกเขาขอให้เธอเช็กมือถือ
คุณจิน
กรุณาบอกครอบครัวของเธอ
ว่าโรงเรียนไม่ใช่ห้างสรรพสินค้า
และคุณครูไม่ใช่เลขาของเธอ
เราไม่ควรมาส่งต่อข้อความแบบนี้
นั่นคุณเหยาเหรอ
สะดวกคุยกับผมทางโทรศัพท์ไหม
ฉันคุยได้
ป้าแกไปโรงรับจำนำ
โรงรับจำนำเหรอ
ไปทำไมครับ
เอาแหวนไปจำนำ
จะได้รู้ว่าชีวิตแต่งงานของเรา มีค่าเท่าไร
ไม่ต้องห่วง
มันก็แค่การหย่า
ลุงครับ
ลุงร้องไห้อยู่เหรอ
เปล่าสักหน่อย
ถ้าจะให้อธิบายชีวิตฉันในคำเดียว ก็คงเป็น "กล้าหาญ"
- แค่ 2,374 ดอลลาร์เอง - วางแล้วนะ
รถไฟจะออกแล้ว
พวกนายลงไปได้หรือยัง
ที่เราต้องหนีแบบนี้ก็เพราะเขา
ฉันหางานพาร์ตไทม์ได้แล้วแท้ๆ
แล้วดูสิ
เขาเป็นทายาทโรงแรมน้ำพุร้อน
คาบช้อนเงินช้อนทองมาเกิด
ช้อนอะไรนะ
อย่าพูดทั้งที่ขนมยังเต็มปากสิ
ฉันตื่นเต้นจัง
เราจะได้เจอพ่อแม่นายแล้ว
นี่ โรงแรมน้ำพุร้อน ของครอบครัวนายเป็นไงเหรอ
พ่อแม่ฉันตายไปนานแล้ว
ปู่กับย่าฉันเป็นคนดูแล
ฉันเตือนไว้ก่อนเลยนะ
ห้ามพูดถึงโรงแรมในแง่ดีเด็ดขาด
แน่อยู่แล้ว เราไม่...
อะไรนะ
ไม่ว่ามันจะหรู จะสวย จะสบายแค่ไหน ก็ห้ามพูด
แต่มันเสียมารยาทนะ
เราไม่ควรทำตัวแบบนั้นกัน
มีปัญหาเหรอ
เขาก็แค่อยากแกล้งชม กลบเกลื่อนที่เราขออยู่ฟรีๆ
ฉันอยากทำตัวให้เกลียดที่นั่นไง
ดูสิ
(โรงแรมที่จะจุดไฟ ให้ความสัมพันธ์ของคุณ)
ของจริงเหรอเนี่ย
ฉันไม่เคยได้ยินชื่อที่นี่เลย
อาจจะเหมือนวัดหลานรั่วล่ะมั้ง
อะไรคือ "วัดหลานรั่ว"
(วัดหลานรั่ว)
เจ้าผมทอง
นายโฆษณาที่นี่เกินไปนะ
นี่
"โรงแรมโอโอ" แปลว่าอะไรเหรอ
"วงกลม" มั้ง
รองเท้าแตะหนึ่งคู่ราคา 50 ดอลลาร์
สองคู่ 200 คิดว่าเราโง่หรือไง
ไหนจะตาชั่งในห้องน้ำอีก แค่ขึ้นไปเหยียบก็เสียเงินแล้ว
ตาชั่งไม่ตรงอีกต่างหาก
น้ำก็มีแต่ฟองกับฝ้า จะให้เราอาบน้ำยังไง
แล้วโรงแรมก็ไม่เห็น จะเหมือนรูปในเว็บไซต์
เราฟ้องคุณได้นะ รู้ไหม
- ต้มตุ๋นชัดๆ - แถมยังสกปรกอีก
- ไอ้โง่ นั่งสิ - เราอยากได้เงินคืน
ภาพหลอนอีกแล้ว
ขอโทษด้วย
ขอโทษจริงๆ
คุณเป็นอะไรไหม
ไม่เป็นไรใช่ไหม
ไม่เป็นไร
ผมขอโทษ
ขอโทษจริงๆ
ช่างมันเถอะ
เราใจดีหรอกนะ
ไปกันเถอะ ไป...
โอ้โฮ ขนาดประตูยังพังเลย
บ้าสิ้นดี
- ขอบคุณครับ - คนสมัยนี้เลวจริงๆ
นั่นสิ
ไอ้คนทำเว็บนั่นใจร้ายชะมัด
- มาใช้บริการอีกนะคะ - มันเอาเปรียบคนแก่ชัดๆ
นี่ สักวันลุงได้โดนฟ้องแน่
- ขอโทษค่ะ - พูดจริงนะ
ขอให้กิจการเจริญรุ่งเรือง
มีลูกมีหลานไวๆ นะ
(โรงแรมโอโอ)
เสี่ยวจิน
ตาหลานไม่เปลี่ยนไปสักนิดเลย
คุณย่า ผมชื่อสวีลี่ฮั่นครับ
เป็นเพื่อนของเสี่ยวจิน
ดีจังที่หลานกลับมา
ดีจริงๆ ที่หลานกลับมา
อุ๊ย
ทำไมฟันเหยินอย่างนี้เล่า
ปู่ครับ ผมหลู่ฉวิน
เจ้าผมทองกับผมไม่ลงรอยกัน
พวกเขาจงใจทำ
ฉันเข้าใจนะ
ดูนายสิ
ใครจะอยากยอมรับว่านายเป็นหลานรัก
นี่
ซูซูกิไม่ได้มากับหลานด้วยเหรอ
ใครนะ
ใครนะครับ
ดูหลานคุณสิ
เรียนมัธยมปลายมาห้าปีแล้ว
ความจำเขาแย่กว่าเราอีกนะ
- ซูซูกิคืออะไรนะ - ฉันจะไปรู้ได้ไง
(ซูซูกิ)
(มัธยมหก ห้องสาม)
(จินรักเจ้าหญิงน้อย)
เป็นอะไรหรือเปล่า
พวกนายเรียนที่นี่เหรอ
โทษทีนะ
เราไม่ได้ตั้งใจ
ว่าแต่เธอต้องการอะไร
สวีลี่ฮั่น
"เจ้าหญิงน้อย" คือสวีลี่ฮั่นเหรอ
ผู้หญิงชื่อลี่ฮั่น
ภายนอกสวีลี่ฮั่นเป็นผู้ชายน่ะ
แต่เราไม่รู้หรอก ว่าเขาเป็นผู้ชายจริงไหม
ผู้ชายเหรอ
(ทำหายโดนปรับ 500 ดอลลาร์)
คุณปู่จินครับ
ฉันนามสกุลเชี่ย
ปู่เพิ่งเขียนเจ้านี่ใช่ไหมครับ
อินเทอร์เน็ต
หยอดเหรียญ
(โทรศัพท์ที่จะช่วยให้คุณ ไม่ต้องลำบากเขียนจดหมาย)
พวกเธอหยอดเหรียญได้
แต่ห้ามขี่เด็ดขาด
นิ้วโป้งอยู่ไหนๆ
อยู่นี่จ้ะๆ
สุขสบายดีหรือไรๆ
ไปก่อนนะ
ทุกคน เขยิบเข้ามา
เขยิบเข้ามา
นี่คือโรงเตี๊ยมแห่งแรก
ที่ตระกูลเชี่ยสร้างขึ้น
ตอนนี้เราเรียกมันว่า
โรงแรม
โอ้โฮ
อลังการงานสร้าง
โอ๊ย น่าเกลียดมาก
มันถูกไฟไหม้จนราบ
นี่คือส่วนที่เหลือรอดมาได้
พวกเราตระกูลเชี่ย
ทำกิจการโรงแรมมาหลายชั่วอายุคน
เราประสบความสำเร็จและมีชื่อเสียง
นี่เป็นโรงแรมแรกที่พ่อฉันสร้างขึ้น ตอนฉันยังเด็ก
เมื่อสงครามปะทุขึ้น
โรงแรมก็ถูกทำลาย
แล้วฉันก็มาไต้หวัน
ฉันเข้าทำงานในสำนักศิลปะการต่อสู้ ที่ตระกูลของย่าจินดูแล
แล้วฉันก็ถือโอกาส แต่งงานกับย่าเขาและมีพ่อเขา
ฉันไม่มีเงินหรือความกล้ามากพอ จะบริหารโรงแรมอีกแห่ง
ตามมา
ไปต่อกัน
(โรงแรมโอโอ)
ฮัลโหล
หนูสาบานเลย
ถ้าเขาไม่เปิดปากพูดก่อน
หนูจะไม่พูดกับเขาอีก
เพราะหนูรู้แล้วว่า
เสี่ยวจินกับค้างคาว ขาใหญ่โรงเรียน...
เรียนสายใครคะ
- ฮัลโหล - ในห้องน้ำ...
- จะจองห้องเหรอคะ - กับเจ้าหญิงนั่น...
ฮัลโหล
จินเอาชนะใจเขาได้
แต่คราวนี้
หนูเปลี่ยนตัวเองเป็นผู้ชายไม่ได้
ใครเหรอ แขกหรือเปล่า
ไม่ใช่
เสียงเหมือนผู้หญิง
แต่ตอนสุดท้าย
เธอบอกว่าเธอเป็นผู้ชาย
งั้นก็ไม่มีแขกสินะ
มาลองนี่กัน
น้ำพุร้อนดีต่อสุขภาพของพวกเธอ
อย่าลืมไปลองนะ
เราต้องจ่ายเงินไหม
จ่ายเงินเหรอ
ถ้าพวกเธอจ่าย ฉันจะโกรธมาก
แต่ในเมื่อพวกเธอคิดมาก
ฉันจะคิดค่าทำความสะอาดเล็กๆ น้อยๆ จะได้ไม่มีปัญหาแล้วกัน
พวกเธอเป็นเพื่อนร่วมชั้น ของเสี่ยวจิน
อย่าพูดเรื่องเงินกันดีไหม
หลังเที่ยงคืน ฉันจะปิดไฟเกือบหมด
เพื่อประหยัดเงิน
เอ่อ ประหยัดพลังงานน่ะ
ทำไมหลานเหมือนคนต่างชาติจัง
ฉันขอบอกไว้ก่อนเลยนะ
ถ้าพวกเธอเห็นฟองกับฝ้าในน้ำพุร้อน
มันไม่ใช่ฟองกับฝ้าแน่นอน
แต่เป็นสมุนไพรบำบัดโรค
เสี่ยวจิน
มีอะไร
อยากเล่นฟาดหมอนกับเขาเหรอ
(ลืมชีวิตที่ยุ่งยากในเมืองไปเสีย)
(โรงแรมไม่มีโทรทัศน์)
(ผ้าคลุมอาบน้ำ 3,700 ดอลลาร์)
(ถ้าหยิบออกไป ต้องชำระ 3,700 ดอลลาร์)
พวกหน้าเงิน
เรียนแขกทุกท่าน
ยินดีต้อนรับสู่โรงแรมสุดหรูของเรา
ไม่ทราบว่าจะพักกี่วันครับ
อ๋อ สามวันเหรอครับ
งั้นเดี๋ยวผมพาไปดูน้ำพุร้อน
ได้ครับ ไปกันเถอะ
กรุณาหันไปด้านหลังครับ
ฟองกับฝ้าที่เห็นบนผิวน้ำ ไม่ใช่ฟองกับฝ้านะครับ
แต่เป็นสมุนไพรบำบัดโรค
ถ้าดื่มน้ำในบ่อเข้าไป เราคิดอึกละหกหมื่นดอลลาร์
เอาล่ะครับ หันหน้าไปอีกด้าน...
ทำอะไรของนาย
ฉันกำลังหาลู่ทางขโมยเงินอยู่
มีอะไร
ไปน้ำพุร้อนด้วยกันสิ
ไม่
เก้าอี้ห้องนายเป็นอะไรน่ะ
ขอฉันอยู่คนเดียวได้ไหม ฉันจะได้ขโมยเงิน
ไปไกลๆ
เจ้าผมทองนี่ประหลาดชะมัด
ไม่ใช่แค่อันธพาล
แต่ยังคุยกับตัวเองด้วย
ฉันนึกว่าเจ้าผมทอง จะได้อยู่ห้องชั้นพิเศษ
แต่ห้องเขาเหมือนของฉันเปี๊ยบ
ใครจะรู้ว่าน้ำพุร้อนนี่ ของจริงหรือเปล่า
น้ำพุร้อนจะปลอมได้ไง
ปลอมได้สิ
ฟองกับฝ้า
ไม่ใช่ มันเป็นสมุนไพรบำบัดโรค
เสี่ยวจิน...
อะไรของนาย
นายไม่ได้ยินเหรอ
เสียงหลอนๆ นั่นน่ะ
ฉันได้ยินเสียงคนเรียกชื่อฉัน
นั่นฉันเอง
ฉันหมายถึงเสียงแปลกๆ อีกสามเสียง
ตอนแรกมันเป็นแบบนี้...
จากนั้นก็เป็น...
- เสียงที่สามเป็น... - ปล่อยฉันได้ไหม
ไอ้พวกโรคจิต ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้
มันมีเสียงอะไรจริงๆ นะ
เสียงที่สามไม่ใช่เสียงคนแน่ๆ
ไปดูกันได้ไหม
เอาเจ้านี่ออกไปจากตัวฉันได้ไหม
ไม่ได้
ทำไมไม่ได้
ว่ากันว่าถ้านายปลุก คนนอนละเมอ เขาจะตาย
เราควรค่อยๆ พาเขากลับไปที่เตียง
ไปกันได้หรือยัง
หมอนี่ละเมอพูดน่ะสิ
อะไรนะ
(โรงแรมโอโอ)
เราฉลาดใช่ไหม
ที่นี่เราดูแลกันแค่สองคน
แบบนี้ช่วยผ่อนแรงได้มาก
แต่ว่า
นายว่ามันไม่เหมือน...
เหมือนอะไร
คืออย่างนี้ครับย่า
ย่าจ้างคนมาช่วยก็ได้นี่
จ้างงั้นเหรอ
ต้องเสียเงินน่ะสิ
ไป ไปเอาผ้าปูที่นอนมา ต้องซักสักหน่อย
ครับ
(ของขวัญจากปั๊มแก๊สซูซูกิ)
ยิ้มกว้างๆ เข้าไว้
ยิ้มอย่างมีความสุข
สาดน้ำ
สาดให้แรงอีก
ไอ้เหยิน สาดใส่เจ้าไม่เหยิน
- ทำอะไรกันน่ะ - แรงอีก
น่าแขยงชะมัด
แขยงยังไงเหรอ
รูปพวกนั้นจะอยู่ในเว็บไซต์
เราคิดเรื่องนี้กันมานานแล้ว
แต่เรายังหาเด็กหน้าตาดีไม่ได้
นั่นหน้าตาดีเหรอ
เลิกป่วนสักที
จริงจังกว่านี้หน่อย
ฟันไม่เหยิน ขึ้นมาจากบ่อ
เธอกลับลงไป
- แล้วทำไมเขาขึ้นไปได้ - ทำไมไม่ขอให้ผมช่วยล่ะ
เธอยิ้มไม่ถูก
เราบริหารธุรกิจอย่างใสสะอาด
เรียกรถพยาบาลด่วน
ฉันเป็นบาดทะยักแน่
ดูดออกเดี๋ยวก็หาย
อย่าแม้แต่คิดเชียวนะ
เราน่าจะมีกล่องปฐมพยาบาล อยู่ในบ้านเก่า
บ้านเก่าเหรอ
อยู่ไหนน่ะ
ฉันอาจไม่รอดไปถึงตอนนั้น
(ตระกูลเชี่ย)
ก่อนจะสร้างโรงแรม
ทั้งครอบครัวฉันอยู่ที่นี่แหละ
(พื้นที่ส่วนบุคคล ห้ามบุกรุก)
โทษที
เวรเอ๊ย
ต่อให้เราเจอกล่องปฐมพยาบาล ฉันก็คงไม่กล้าใช้
เจอแล้ว
เสียงอะไรน่ะ
แค่ตุ๊กแกน่า
อย่าขยับสิ
มันเจ็บนี่
ปิดแผลให้แน่น
เจ็บชะมัดเลย
มานี่
อีกนานแค่ไหน
สิบวินาที
ทนเดี๋ยวเดียว
ผ่านไปสิบวินาทีแล้ว
- โอเค พอ - เสร็จแล้วเหรอ
อีกรอบ มานี่มา ถ่ายอีกรูป
สวัสดีค่ะ ฉันเป็นแขก
ผมก็เป็นแขกครับ
ผมเสี่ยวจิน เป็นเจ้าของครับ
เรียนแขกทุกท่าน
ยินดีต้อนรับสู่โรงแรมดีเลิศของเรา
ไม่ทราบว่าจะพักกี่วันครับ
ขอคิดก่อนนะ
อยู่กันทั้งชีวิตเลยดีไหม
ทั้งชีวิตเลย
สวยจังเลยค่ะ
ใช่ห้องเราหรือเปล่านะ
กลายเป็นโรงแรมเก๊ซะได้
อยากตายหรือไง เสร็จแล้วก็ไปสิ
บ้านตุ๊กตาอันนั้นนี่
บ้านตุ๊กตาไหน
หลังในวิดีโอที่นายเปิดนั่นไง
อะไร มันไม่ใช่บ้านตุ๊กตาสักหน่อย
มันเป็นเกมบริหารโรงแรม
โรงแรมจำลองน่ะ
ดูเจ๋งไม่เบา
นายเอามาจากไหนเหรอ
เราสร้างขึ้นมาเอง
ใช้จำลองการบริหารโรงแรม
เยี่ยมไปเลย
นายเป็นผู้ชาย
แต่พ่อแม่ก็ยังเล่นบ้านตุ๊กตากับนาย
พ่อแม่ฉันไม่ทำแบบนั้นแน่
นายไม่ฟังฉันเลยนี่
จะรีบไปไหนนักหนา
นั่นสิ
ฉันอยากสำรวจที่นี่อีกหน่อย จะได้รู้จักนายมากขึ้น
ออกไป
ฉันลงน้ำไม่ได้ ไม่งั้นฉันจะติดเชื้อ
ไม่ไป
นายบอกว่าเดี๋ยวติดเชื้อไม่ใช่เหรอ
ผมคิดว่าที่นั่นพังไปแล้ว
ถึงตายที่นั่น ก็คงไม่กระทบกับธุรกิจ
แต่ตำรวจยืนยันว่า ไม่มีเหตุการณ์แบบนั้นนี่คะ
คุณอาจจะสูดดม คาร์บอนมอนอกไซด์เข้าไปมาก
จนไม่มีสติครบถ้วนหรือเปล่าคะ
ผมบอกแล้วไง
ไม่มีไฟไหม้อะไรทั้งนั้น
ยังไม่ได้จุดถ่านเลย
เราได้ภาพพิเศษของเจ้าของโรงแรม
ที่เหยื่ออ้างว่า ฆ่าตัวตายต่อหน้าเขามาค่ะ
ขอโทษที่ขัดจังหวะ
เฮ้ย
เดี๋ยว
เกิดอะไรขึ้นกับฉันเหรอ
จู่ๆ นายก็พุ่งเข้ามาในห้องฉัน
แล้ววิ่งชนเก้าอี้พังก่อนจะสลบไป
มีเรื่องอะไรงั้นเหรอ
ฉันเห็นผี
ขอบใจ
ฉันห้ามไม่ให้นายพูดอะไรดีๆ
พยายามให้เต็มที่ล่ะ
ไม่ต้องแข่งกับหลู่ฉวินนะ
ฉันพูดจริงนะ
ตอนแรกฉันนึกว่าเป็นหลู่ฉวิน
แต่สิ่งนั้นมัน...
ผมมันยาว
มีมือข้างเดียว
แล้วก็ลอยได้
- นายแช่น้ำร้อนนานเกินไปน่ะสิ - เปล่าสักหน่อย
ฉันใส่แว่นด้วยนะ
นายใส่แว่น
มันไม่เป็นฝ้าหรอกเหรอ
บอกแล้วไงว่าอย่าสงสัยอะไร
เอ้า ฉันคืนให้
ฉันไม่อยากได้แล้ว
คืนนี้ฉันขอนอนกับนายได้ไหม
ไปให้พ้น
อย่าแม้แต่คิดเชียว
ฉันเห็นแค่เท้า
ฉันเห็นมือ
รอจนกว่าจะเห็นหน้ามัน
แล้วค่อยกลับมาหาฉัน
เรื่องจริงนะ
งั้นทำไมฉันไม่เห็นอะไรเลย
ทำไมปู่กับย่าฉันไม่เห็นอะไร
- มีแต่พวกนายที่เพิ่งเคยมานั่นแหละ - ก็ใช่น่ะสิ
ตระกูลเชี่ยเป็นเจ้าของโรงแรมนี่
ถ้าเรื่องนี้แพร่ไป ธุรกิจนายจะอยู่ได้ไหมล่ะ
เสี่ยวจิน
เรื่องนี้เกี่ยวอะไร กับพ่อแม่นายหรือเปล่า
ถ้าเป็นพวกท่านจริง
พ่อกับแม่ก็ต้องมาหาฉันก่อนสิ
จะไปหาคนแปลกหน้าสองคนทำไม
มันก็พูดยากนะ
ตอนเรามาถึงที่นี่ ปู่กับย่านายก็คิดว่าเราเป็นนาย
พวกท่านอาจจะคิดว่าเราหน้าเหมือน เด็กน้อยน่ารักในความทรงจำมากกว่า
ถ้านายคิดว่าที่นี่มีผี
ก็เก็บของแล้วไปซะ
ฮัลโหล
พี่เอง
พี่อยู่ไหนเหรอ
ไม่ต้องห่วงหรอก
หาอะไรให้อาหวงกินหรือยัง
อาหวงอยู่แถวนั้นไหม
อยู่
มันแกว่งหางอยู่ตรงนี้เอง
บอกฉันมาเถอะว่าพี่อยู่ไหน
มีอะไรเหรอ
อาหวงคือยายฉัน
พี่
- ฮัลโหล - ฮัลโหล
ลูลู่
ค้างคาว พี่หนูอยู่ในสาย
ฮัลโหล
พักนี้ปู่ดูดีขึ้นนะครับ
ตอนแรกผมนึกว่าปู่แกล้งป่วยซะอีก
ปู่ครับ
ว่าไง
โรงแรมจำลอง...
เราทิ้งมันไปหรือยัง
อันไหนเหรอ
เกมบริหารโรงแรมไง
แบบจำลองน่ะ
อ๋อ บ้านตุ๊กตา
ไว้เล่นพ่อแม่ลูก
เรายังเก็บไว้อยู่
เจ็บตรงไหนครับ
ย่าทายาไว้
ตีผมทำไมเนี่ย
ขำอะไร
ทำไมพวกนายยังอยู่กันอีก
วันยุ่งๆ มักจะผ่านไปเร็ว อย่างนี้แหละ
พวกเธอมีขาของตัวเอง
ถ้าอยากจะไป
ก็ไม่มีใครห้าม
หลานก็เหมือนกัน เสี่ยวจิน
พ่อกับแม่หลานก็ด้วย
ดูอย่างปู่สิ
เมื่อปู่พร้อมจะไป
ย่าก็ห้ามปู่ไม่ได้
อย่าไปเชียวนะ
จะไปไหนอีก
ถ้าพวกเธออยากไปก็ไปเถอะ
ถ้าพวกนายจะอยู่ ก็อย่ามาเคาะห้องฉันตอนดึกๆ
ถ้ามีอะไรจะพูดก็พูด แต่อย่าเข้าใกล้ฉัน
อย่าตะโกนเสียงดังว่า "ผี"
แล้วกระโจนใส่ฉัน
น่าขยะแขยง
ถ้าอย่างนั้น เรานอนห้องเดียวกันได้ไหม
โธ่เว้ย
อยู่ให้มันห่างๆ หน่อย
น่ารำคาญจริงๆ
ระหว่างฉันกับค้างคาว นายเลือกใคร
ปล่อยน้องสาวฉันนะ
พวกโง่เอ๊ย
(ห้องน้ำชาย)
หลู่ฉวิน
สวีลี่ฮั่น
ฉันเคยโดนล้อมแบบนี้มาก่อน
ฉันซ้อมพวกมัน จนพวกมันต้องเข้าโรงพยาบาล
ถึง...
ถึงเจ้าสิ่งนี้จะไม่ใช่คน
แต่ฉันก็ยัง...
ฉันลุกขึ้นเร็วเกิน
อย่าสิ...
ผีหลอก
นายเห็นหน้ามันไหม
ไม่เห็น
มีแค่มือกับเท้า
- ย่าเป็นอะไรไหม - เป็น
หลานรบกวนพวกเรา
ผมหมายถึง...
ย่าเห็นมัน...
เสี่ยวจิน
พูดตามตรงนะ
วัยอย่างเรา
มีเรื่องอย่างว่าไม่ได้ง่ายๆ แล้ว
เวลาอย่างนี้
เราได้แต่นอนหลับเท่านั้นแหละ
ถ้าโชคดี
วันต่อมาเราก็ยังได้ลืมตาตื่น
ดึกมากแล้ว
แต่พวกเธอยังไม่นอนกันอีก
ตอนกลางวันยังทำงานหนักไม่พอเหรอ
หรืออยากโชว์ว่ายังหนุ่มยังแน่น
หมายความว่าไงที่ว่าพวกเขาตายแล้ว
คนตายจะโผล่มาตอนกลางวันเหรอ
พวกเขาดูเหมือนตายแล้วเหรอ
นายไม่เคยดูหนังเรื่องนั้นเหรอ
เรื่องไหน
มีอย่างน้อยห้าเรื่อง
ถามให้มันมีชั้นเชิงนะ
ได้
ย่าครับ
บอกผมอย่างมีชั้นเชิงได้ไหม
ว่ามีคนตายในโรงแรมเราหรือเปล่า
ทุกโรงแรม
- มีคนตายกันทั้งนั้น - อะไรนะ
แต่โรงแรมเรายังไม่มีสักคน
ไม่รู้เหรอว่า "ชั้นเชิง" แปลว่าอะไร
หลบไป
คุณย่าจินครับ ทานอาหารเช้าหรือยัง
ฉันทำความสะอาดก่อนน่ะ
ผมมีขนมอยู่นิดหน่อย ลองกินสิครับ
กลิ่นหอมใช่ไหมครับ
เธอกินก่อนสิ
กินสิ
สวีลี่ฮั่น
ทำบ้าอะไรของนาย
นี่ถึงกับลวนลามปู่ด้วยเหรอ
- ผมเปล่านะ - เขาลวนลามผม
สรุปว่าย่าเขาก็เป็นคนใช่ไหม
ใช่
โธ่เว้ย
ฉันขอโทษนะที่พวกท่านยังไม่ตาย
ตั้งแต่ฉันกลับมานี่
ฉันก็สังหรณ์แปลกๆ
ทำไมโรงแรมถึงย่ำแย่นัก
ไม่ต้องแปลกใจเลย ที่นี่มีผีสิง
อย่าพูดเสียงดังสิ
ใช่ อย่าพูด
พูดอะไรเสียงดัง
คำนั้นไง
ถ้านายไม่หยุดพูดคำนั้น พวกมันจะได้ยิน
แล้วพวกมันก็จะมาฟัง ว่านายพูดอะไรใกล้ๆ
พวกมันไหน
อ๋อ ผีน่ะเหรอ
เห็นไหม ความผิดนายเลย
จับมือถือแขนแบบนี้หมายความว่ายังไง
แอบกินบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปเหรอ
เดี๋ยวย่าจะนึ่งเกี๊ยวให้กิน
ท่าทางนายจะรู้เรื่องพวกมันดีนะ
ก็พอตัว
มีทางกำจัดพวกมันไปไหม
มีสิ
ยังไง
ใช้สิ่งที่ฉันกับนายมีไง
เรามีกันเยอะเลยแหละ
แล้วเขาล่ะ
เขาไม่มี
ฉันว่าฉันรู้แล้ว
เราต้องลงมือเดี๋ยวนี้เลย
ไปกัน
เร็วเข้า
(อ่างแช่เท้า)
สิ่งที่พวกนายมี แต่ฉันไม่มี
หมายถึงไอคิวต่ำเหรอ
ความเป็นชาย
ไม่ใช่
ความมั่นใจต่างหาก
มันก็เหมือนการต่อสู้ ชิงพื้นที่นั่นแหละ
ใครแสดงความมั่นใจออกมา
ก็ชนะไป
ไปซะ
นายทำให้ความเป็นชาย กับความมั่นใจเราลดลง
ไปให้พ้น
ดูเหมือนเราจะยังไม่รู้จัก หลานเราดีพอ
ใครจะไปคิดว่า
เสี่ยวจินจะชอบระบำพื้นบ้าน
เราแสดงพลังกันมากพอแล้วล่ะ
อือ
มีอะไรให้ฉันช่วยไหม
มีสิ
มีบางอย่างที่นายมี แต่พวกเราไม่มี
ไปเติมมา ขอบใจมาก
เติมอะไร
ฉี่ของคนยังซิง
ฉันไม่มี
จบได้ดี
เยี่ยมไปเลย
ฉันว่ามันไม่ได้ผลหรอก
ถ่างตาดูไว้ เดี๋ยวก็รู้
นายหลับไปแล้ว
อย่าหลับสิ
ฉันไม่ได้หลับสักหน่อย
ตรงนู้น
ไป
ให้พวกเขาเล่นกับเชือกและกล่องนมไป
จะได้ไม่มาเล่นกับโทรศัพท์เรา
เรื่องจริงนะ
มีคนโทรมาแกล้งผมหลายรอบแล้ว
รอบนี้ยิ่งหนักกว่าเดิม
ซ้ายมือ
ซ้ายมือเหรอ
ไม่ใช่...
ซ้ายมือของผม
ซ้ายมือผม
ข้างหลัง
มันไปอีกด้านแล้ว
อีกด้าน
ข้างหลังน่ะ
หันให้มันเร็วๆ สิ
ดึกแล้ว
ดึกแล้ว เราไปนอนแล้ว
มีอะไรอีกไหม
- ด่ามันสิ - นี่
แช่งมัน
พวกมันกลัวโดนแช่งจะตาย
ทำไมล่ะ
ไปตรวจสุขภาพที่โรงพยาบาล มันไม่ดียังไง
ปู่เหมือนเต่าทอง แถมมันยังไม่ได้ผลอีก
ไม่จำเป็นหรอก
น้ำพุร้อนของเรารักษาได้ ทั้งร่างกายและจิตใจ
อีกอย่าง
ปู่ก็เชื่อมือย่าหลาน
งั้นก็ไปเที่ยวกันสิครับ
- เราไปมาแล้ว - ไปไหน
ที่นี่ไง
เดือนก่อนปู่กับย่า
ย้ายไปห้องที่ฟันเหยินอยู่ตอนนี้
เรานอนห้องนั้นกันสองสามคืน
เถอะน่า ปู่กับย่า ช่วยไปจากที่นี่สักพักได้ไหม
ไม่ได้เด็ดขาด
นี่เป็นช่วงท่องเที่ยว
เราต้องเตรียมตัวไว้ เผื่อแขกจะมากันเยอะ
หลานอยากให้โรงแรมเจ๊งเหรอ
เสี่ยวจิน
วันหนึ่งโรงแรมนี้ก็จะเป็นของหลาน
หลานต้องจำไว้
ว่าการบริหารโรงแรม เป็นความรับผิดชอบ
จะปิดโรงแรมแล้วหนีไปเฉยๆ ไม่ได้
เราต้องรับผิดชอบแขกของเรา
รับผิดชอบเพื่อพ่อแม่ของเรา
ทำไมผมต้องรับช่วงต่อด้วย
ทำไมผมต้องรับผิดชอบ
ผมต้องรับผิดชอบทั้งโรงแรม หลู่ฉวิน และเจ้าหญิงน้อยที่โดนแกล้ง
ทำไมผมต้องรับผิดชอบอะไร มากมายขนาดนี้ด้วย
(โรงแรมโอโอ)
แล้วค้างคาวล่ะ
ฉันรับผิดชอบเอง
ทำไมเราไม่ใช้ประตูหน้าล่ะ
นายอยากเช็กเอาต์เหรอ
บัตรประชาชนเราล่ะ
เออ ใช่
ไปดูสิ
ทำไมต้องเป็นฉันด้วย
ฉันบอกแล้วว่าเขาตายไปนานแล้ว
ปู่
ทางนี้
ปู่
มาเร็ว
ช่วยฉันด้วย
ปู่
- ปู่ - ส่งมือมา
หยุดถีบสักที
ไป
คุณย่าก็ไม่ใช่คนเหมือนกัน
อย่านะ
บ่อไม่ได้ทำความสะอาดมาหลายวัน มันก็เลยสกปรก
ปู่ถึงได้บอกว่า
การบริหารโรงแรมเป็นความรับผิดชอบ
- แต่ปู่ลอยอยู่ในน้ำ... - นายก็
คุณปู่จินเพิ่งบอกไปไม่ใช่เหรอ ว่าท่านกำลังบำบัดโรคด้วยน้ำ
แต่อาการของปู่...
วารีบำบัดรักษาโรคของท่านได้
ใช่ไหมครับ
ฉันเห็นเธอถือเป้ไปด้วย จะไปไหนเหรอ
ไปไหนเหรอครับ
ปู่ต้องล้อเล่นแน่ๆ
ผมกำลังห้ามไม่ให้เจ้าผมทองไปน่ะครับ
ผมเลยไปขวางทางเขาไว้
อย่างเหตุการณ์ที่เกิดเมื่อกี้
ผมรั้งเจ้าผมทองไว้ไม่ได้ ก็เลยเผลอทำร้ายคุณย่าเข้า
ปู่กับย่าเคยเห็นผีบ้างไหม
- ไม่เคย - ไม่เคย
แน่ใจนะว่าพวกเขายังไม่ตาย
ถ้ายังไม่ตาย พวกท่านจะไม่ฟ้องฉันใช่ไหม
ฉันจะรู้ได้ไง
ที่นี่มีแขกนิดเดียว
แล้วนั่นก็บ่อผู้ชาย
นายไปเอาผมยาวๆ นี่มาจากไหน
ฉันจะรู้ได้ไง
เธอสองคนนี่ไม่ฉลาดเอาซะเลย
เสี่ยวจิน
หลานเรียนมัธยมปลายมาห้าปีแล้ว แต่ไม่ฉลาดเลยสักนิด
ผมนั่น
ไม่ใช่ของปู่
เราไม่ได้เปลี่ยนน้ำมาหกปี
อะไรๆ ก็คงเข้ามาติดในท่อ
คิดว่าเราไม่อยากเปลี่ยนน้ำเหรอ
เราแก่แล้ว
เราดูแลที่นี่กันตามลำพัง
มันเหนื่อยมากนะ
เมื่อไหร่ที่ย่าเหนื่อย
ย่ามักจะคิดว่าดีแล้ว
ที่พ่อแม่หลานสร้างที่นี่ขึ้นมา
ตราบใดที่โรงแรมยังอยู่
ย่าก็รู้สึกเหมือน
พวกเขายังอยู่ที่นี่
ในห้องโถงเอย
ในห้องพักเอย
ในห้องครัวเอย
ข้างๆ หน้าต่างเอย
ย่าเห็นพวกเขาได้บ่อยๆ
เราหวังจริงๆ ว่า
พวกเขาจะกลับมาเยี่ยมเราบ่อยๆ
พอเถอะ
ถึงพวกเขาจะไม่กลับมา
วันหนึ่งเราก็จะไปหาพวกเขาอยู่ดี
จริงไหม
จริงค่ะ
ถึงเธอจะแต่งตัวแบบนี้ทุกวัน
ฉันก็ยังไม่ชินสักที
ย่าคะ
หนูก็ไม่ชินกับการแต่งหน้า ของย่าวันนี้เหมือนกัน
นี่ค่ะ เพื่อสุขภาพของปู่
- ฉันขอ... - ฉันโทรหานายตั้งหลายรอบ
ทำไมไม่รับโทรศัพท์
มือถือฉันไม่มีสัญญาณ
ฉันโทรเข้าห้องนาย
เธอเองเหรอ
ฉันไม่ได้ยินเสียงอะไรเลย
เสี่ยวจิน
ได้ยินฉันไหม
ฉันขอฟังเสียงหน่อยได้ไหม
(บ้านจิน)
ฉันสาบานกับย่าไป
ว่าถ้านายไม่พูดขึ้นมาก่อน ฉันจะไม่คุยด้วย
โชคดีที่นายพูดขึ้นมาก่อน
อยากให้ฉันช่วยยกของไหม
ไม่ต้อง
ถ้าไม่มีอะไร เราไปทำอย่างอื่นแล้วนะ
นี่
- คุณผมทอง - อะไรเล่า
แนะนำเราให้รู้จักกันหน่อยสิ
ทั้งสองคนท่าทางจะรู้จักกันดี
เธอเป็นรุ่นพี่สมัยประถมน่ะ
ชื่อ...
สวี่หลิงมู่
นี่เพื่อนร่วมห้องของฉัน
หลู่ฉวิน สวีลี่ฮั่น
ผมได้ยินคุณย่าพูดถึง "ซูซูกิ" สุดสวยอยู่บ่อยๆ
พี่นี่เอง
ฉันพูดอย่างนั้นเมื่อไหร่
ย่าพูดจริงๆ ครับ
ไอ้ฟันเหยินนี่
นายคือสวีลี่ฮั่นเหรอ
ผมเอง
สวัสดีครับ
พี่แก่กว่าจินกี่ปีเหรอ
ไม่ใช่เรื่องของนาย
หลบไป
แซ่บชะมัด
โดนใจฉันเลย
ลงมา ไอ้งั่ง
ผมชื่อหลู่ฉวิน
ยินดีที่ได้รู้จักครับ
คายาโกะกับซาดาโกะ
ฉันต้องจับแกให้ได้
เมื่อกี้นายร้องไห้เหรอ
เปล่า
ร้องไห้เหรอ
ทำไมนายไม่ส่งสัญญาณเรียกฉันดู
เจ้าผมทองเสียน้ำตา
มี "สิ่งนั้น" อยู่รอบๆ ก็ไม่ใช่เรื่องแย่ซะทีเดียวนะ
ไปตายซะ
ถ้าเป็นไปได้
ฉันก็อยากให้ปู่กับย่าอายุยืน
เสี่ยวจิน
ฉันจะได้ไม่ต้องรับช่วงต่อโรงแรม
ใช่แล้ว
อะไรนะ
ดูนี่สิ
ตัวนี้หรือตัวนั้นคือผี
ช่างฝีมือวาดภาพไก่กาของเขาก่อนเถอะ
นับจำนวนผีก่อน
เจ้าสิ่งนั้น...
ต้องมีอย่างน้อยสองตัว
ไม่ใช่อย่างนั้นสักหน่อย
อยู่ดีๆ ไฟก็ดับ...
อย่าจินตนาการไปเองสิ
ที่แปลกก็คือปู่กับย่าฉัน
ไม่เคยเห็นพวกมันเลย
พวกเขานอนห้องเดียวกันเหรอ
ได้ยังไงคะ
ผู้ชายทั้งนั้น
ทำไมจะไม่ได้ล่ะ
ก็เพราะพวกเขาเป็นผู้ชายน่ะสิคะ...
โธ่
ย่านี่ไม่เข้าใจเลย
ฉันเข้าใจ
เข้าใจอะไรคะ
ฉันเข้าใจทุกอย่างแหละ
แล้วปู่ล่ะคะ
อย่าให้ปู่เข้าใจเลย
เลือกมาหนึ่ง
เราจะไปสำรวจกัน
ไม่เอาหรอก
เมื่อคืนเราไม่ได้นอนกันเลย แล้วเราก็ทำความสะอาดบ่อกันแต่เช้า
ฉันว่านายน่ากลัวกว่า ค้างคาวกับ "สิ่งนั้น" อีก
ฉันอยากเลือกนะ
แต่ฉันยกแขนไม่ขึ้นจริงๆ
ไร้ประโยชน์
นี่
เจ้าผมทอง
ให้เบอร์ซูซูกิกับฉันเถอะ
ตามใจนายเลย
ยัยนั่นแก่กว่าฉันสามปี
เท่ากับว่าแก่กว่านายห้าถึงหกปี
แก่กว่าสิดี
ฉันชอบอะไรโตๆ
ต่ำ
ไม่เป็นไร
อยากล้อก็ล้อไป ฉันชอบโตๆ อยู่ดี
โชคดีที่คราวนี้
เราหาเหตุผลมาห้ามพวกเขา
ไม่ให้พวกเขาไปได้อย่างแนบเนียน
แต่รอบหน้า ถ้าเขาอยากไป
ฉันว่าเราห้ามเขาไม่ได้แล้วล่ะ
ผมว่าเราไม่ควรรออีกแล้ว
อย่าทำหักอีกล่ะ
เย็บกลับเข้าไปใหม่
มันลำบาก
นายเรียกสิ่งนี้ว่าสำรวจบ่อเหรอ
อย่ากดดันมากไปสิ
วารีบำบัดต้องใช้เวลา
- ทำไมนายไม่กลับเข้าห้องไปก่อนล่ะ - ฉันไม่อยากอยู่คนเดียว
หนาวชะมัด
ถ้าหนาวก็ลงมาในบ่อ
อย่าบอกนะว่านายว่ายน้ำไม่เป็น
ทำไมไม่ลงมาในน้ำล่ะ
ไม่เกี่ยวกับว่ายน้ำสักหน่อย
แม่ฉันตายในบ่อน้ำพุร้อน
ไม่ใช่ที่นี่
ตอนพ่อแม่ฉัน เดินทางไปดูงานที่ญี่ปุ่น
พ่อฉันหัวใจวายตาย
ท่านไม่มีโอกาสตั้งชื่อ โรงแรมของเราด้วยซ้ำ
ปู่ฉันก็เลยวาดวงกลมสองวงบนป้าย
ตอนนั้นนายกี่ขวบเหรอ
ประถมสาม เทอมสอง
เก้าขวบ
เธอมาทำอะไรที่นี่
นี่มันบ่อผู้ชาย
นายรู้สินะว่านายเป็นผู้ชาย
ฉันจ่ายเงินมา
ฉันทำงานหนัก ก็ต้องการผ่อนคลายบ้าง
เธอไปผ่อนคลายในบ่อผู้หญิงก็ได้นี่
ตอนนั้นเสี่ยวจินกำลังจะขึ้นประถมสี่
โรงแรมกำลังอยู่ระหว่างก่อสร้าง
ตอนที่แม่สามีของฉัน
ซึ่งก็คือแม่ของเสี่ยวจิน
พาเขากลับไปอยู่กับครอบครัวเธอ
ฉันเรียนจบปีนั้นพอดี
ฉันไม่เคยได้ช่อดอกไม้จากนายเลย
ไม่มีแม้แต่โอกาสได้บอกลา
มองหน้าฉันทำไม
แล้วแม่นายล่ะ
ครูฉันกับฉันถูกเรียกไปจากห้องเรียน
กลางคาบวิชาภาษาอังกฤษ
เขาบอกว่าแม่ฉันดื่มเหล้าและจมน้ำ
ในบ่อน้ำพุร้อน
แม่หงุดหงิด ก็เลยดื่มไปมาก
ท่านดื่มหนักจนตาย
ก่อนแม่นายจะจากไป
ท่านไม่ได้บอกอะไรนายเลยเหรอ
ถ้าไม่ใช่เพราะโรงแรมผีนั่น
พ่อของลูกก็คงไม่ตาย
คำพูดนั้น
ตั้งแต่พ่อฉันตาย แม่ก็พูดประโยคนั้นซ้ำๆ
ตอนมีคนไปเจอแม่
ใกล้ๆ ตัวท่าน มีรูปภาพลอยอยู่
รูปอะไร
รูปโรงแรมนี้วันก่อสร้างวันแรก
พวกนายรู้เรื่องค้างคาวกันใช่ไหม
ค้างคาวแกล้งฉันมาเป็นปีๆ
(ไอ้ตุ๊ด)
หลังจากเสี่ยวจินปกป้องฉัน
มันก็ยิ่งแย่กว่าเดิม
ใครปกป้องนาย
นั่นสิ หน้าไม่อาย
ค้างคาวกับฉัน
เรียนโรงเรียนประถมและมัธยมเดียวกัน
เรากลับบ้านด้วยกันทุกวัน จนกลายมาเป็นเพื่อนซี้
ค้างคาวกลายเป็นคนขี้แกล้ง ตอนมัธยมสอง
และพยายามตัดขาดกับฉัน
เรื่องนี้เกี่ยวกับแม่ฉัน ตรงไหนไม่ทราบ
โรงแรมคือความฝัน ของครอบครัวนายไม่ใช่เหรอ
ฉันไม่สนว่าค้างคาว จะพยายามเล่นงานฉันยังไง
จะเขียนอะไรที่หลังฉัน
หรือจะโยนกระเป๋าหนังสือฉันลงท่อ
ยังไงฉันก็อยากเป็นเพื่อนกับค้างคาว
ฉันรู้ว่า
ลึกๆ ค้างคาวก็อยากเป็นเพื่อนกับฉัน
แย่สุดนายก็แค่โดนค้างคาวฆ่า
แต่ฉันต้องรับภาระ จากสิ่งที่นายเรียกว่าความฝัน...
ของพ่อแม่ที่ล่วงลับไปแล้ว
ถ้าฉันทำมันพังล่ะ
ประเด็นคือ
การบริหารโรงแรม ใช่ความฝันของนายหรือเปล่า
ความฝัน...
มันไม่ง่ายอย่างนั้นหรอก
คิดว่ามันเหมือน การเขียนเรียงความเหรอ
ถ้าพ่อแม่นายเห็นนายตอนนี้
พวกท่านคงผิดหวังน่าดู
คิดว่าตัวเองเป็นใครหา
เวรแล้ว
ไม่กลัวเหรอ
เขาเป็นอันธพาลนะ
จริงๆ แล้วเสี่ยวจินจิตใจดี เขาไม่ทำอะไรฉันหรอก
ตาเฒ่านั่นขี้งกขึ้นทุกวันๆ
ทำไมนายถึงชอบค้างคาวนักหนา
ฉันแค่อาจจะชอบคนที่ดูน่ายำเกรง
กลิ่นอะไรน่ะ
ไปกัน
เดี๋ยวๆ
เราต้องดูทุกห้องเลยเหรอ
ฉันกลัวจะแย่
ฉันก็กลัว
ไม่ต้องห่วง
ฉันมีวิธีที่ปลอดภัยกว่า
น่ากลัวกว่าเดิมอีก
กลัวอะไรของนาย
ไปกันได้แล้ว
ถ่ายหรือยัง
ทำอะไรของนาย
โรงแรมนี้มีผีสิง เราจะพาปู่กับย่าออกไป
ผีสิงเหรอ
ตลกสิ้นดี
เรื่องจริงนะ
หลบไป
ทำไมเธอไม่เชื่อฉันนะ
ฉันอยากได้อะไรนุ่มๆ มารอง
เจ้าผมทอง
นี่
พวกเขาทำอะไร ที่ยอมรับไม่ได้กันหรือเปล่า
อย่างเช่น
เฝ้าคิดถึงและภาวนา ให้พ่อแม่นายกลับมาน่ะ
จะเป็นไปได้ยังไง
ปู่ ย่า
ไว้เล่นบ้านตุ๊กตา ตอนรอดไปได้ก็ยังทัน
พวกท่านอาจจะหนีไปแล้ว
เราเองก็ควรหนี
เราไม่ควรเป็นคนที่ต้องหนี
โรงแรมนี้เป็นของตระกูลเชี่ย
ศาสตร์ด้านนี้
ใครๆ ก็นับถือฉัน เป็นปรมาจารย์ขึ้นหิ้ง
จำไว้
แสงเทียนช่วยปกป้องนายได้
อย่าให้ไฟดับเด็ดขาด
นี่มันเทียนของฉันนี่
หุบปากน่า
ของนายลาเวนเดอร์
ของฉันกุหลาบ
ดอกส้มให้หลู่ฉวิน
อบเชยของพี่หลิงมู่
อะไรเล่า
ฉันไม่ได้พกเทียนมาเพื่อการนี้หรอกนะ
ไปกันเถอะ
- ไม่ต้องไปหรอก - อ๋อ ได้
ไม่ใช่นาย ยัยนี่
ฉันเหรอ ทำไมล่ะ
ตอนเราออกไป
ปิดประตูและหาอะไรมาขวางไว้
ไปกัน
เพราะฉันเป็นผู้หญิงเหรอ
ฉันไม่เคยคิดว่าเธอเป็นผู้หญิง
แต่พวกเราไม่มีใคร ขี่มอเตอร์ไซค์มีคลัตช์เป็น
ถ้ามีอะไรเกิดขึ้นกับเรา
เธอต้องไปหาตำรวจ
ไปกันเถอะ
หยุดดันได้แล้ว
นี่
นายสองคนพูดอะไรหน่อยได้ไหม
พูดอะไรล่ะ
ถ้านายกลัว ก็ร้องเพลงสิ
ชีวิตคือหนทางที่ยาวไกล...
นี่
อะไรอีกล่ะ
ไปห้องน้ำเป็นเพื่อนฉันได้ไหม
นายสองคนมีอะไรนักหนา
ไปเองสิ
ไปปิดหน้าต่าง
อะไร นั่นอะไร
ดูดีๆ สิวะ
ลุกขึ้น
ยืนขึ้นเร็ว
ฉันกลัว
เหมือนมีคนเพิ่งเช็กอินเลยว่าไหม
อย่าพูดอย่างนั้นสิ
ฉันกลัว
แต่เรามีเทียนไว้ปกป้องเรานี่ จริงไหม
มันทำมาจากน้ำมันหอมระเหยด้วยนะ
จริงด้วย
ฉันเกือบลืมไป
กลิ่นลาเวนเดอร์ช่วยคลายความกังวล...
ก็บ้าแล้ว
กลิ่นลาเวนเดอร์ไม่ใช่ประเด็น
ที่สำคัญคือต้องไม่ให้ไฟดับ
เอาของนายมา
เสี่ยวจิน
นี่อะไร
อาหวงให้ฉันมา
ขอบใจนะ
แต่ป้ายห้อยคอหมาคงไม่มีประโยชน์
อาหวงคือยายเขา
นายต้องฉี่ตอนนี้จริงๆ เหรอ
ฉันแค่คิด
ยังไม่ฉี่จริงๆ สักหน่อย
เราจะทำยังไงกันดี
ฉันเคยบอกพวกนายหรือเปล่า
ว่าพ่อฉันตายที่ไหน
ไม่ใช่ที่ญี่ปุ่นเหรอ
บนพื้นที่ปกคลุมด้วยหิมะ
พ่อฉันตายบนพื้นหิมะ
แม่ฉันตายในน้ำ
พวกนายสงสัยไม่ใช่เหรอว่าปู่กับย่า อาจทำอะไรที่ยอมรับไม่ได้
ตราบใดที่โรงแรมยังอยู่
พวกเขาก็ยังอยู่
นายจะทำอะไร
ตอนผมกลับมาที่นี่
ปู่กับย่าคิดว่าพวกเขาเป็นผม
ผมรู้ว่าพวกท่านตั้งใจ
พวกเขาพยายามยั่วโมโหผม
เพราะผมไม่ยอมกลับมา
แม่
พ่อ
อย่ารุนแรงนักเลย
พวกเขาเป็นเพื่อนผม
- คุณพ่อ - คุณพ่อ
- คุณแม่ - คุณแม่
หยุดหลอกพวกเขาเถอะ
ถ้าพวกเขากลัวจนตาย
ผมก็คงไม่มีเพื่อน
ผมรู้ว่าพ่อกับแม่โกรธผม
โกรธที่ผมเป็นแบบนี้
โกรธที่ผมทิ้งที่นี่ไป
แต่ที่นี่ไม่เหมือนบ้านตุ๊กตา
หรือเหมือนตอนเราเล่นกันสักนิด
พ่อกับแม่ไม่อยู่แล้ว
วันหนึ่งปู่กับย่าก็ต้องจากไปด้วย
ห้าปีแล้ว ผมยังเรียนมัธยมปลายไม่จบ
ผมกลัว
(การบริหารโรงแรม ภาคทฤษฎีและปฏิบัติ)
เสี่ยวจิน
สวีลี่ฮั่นพูดถูก
ที่นี่ไม่ได้เป็นเพียง ความฝันของพ่อแม่
แต่เป็นของผมด้วย
แต่พ่อกับแม่เห็นแก่ตัว
พ่อเห็นแก่ตัว
แม่ก็ด้วย
พ่อกับแม่ด่วนจากไป
และทิ้งผมให้ลุงกับป้าดูแล
จากนั้นก็ปู่กับย่า
ผมไม่รู้ว่าพวกท่านทำยังไง ถึงพาพ่อกับแม่กลับมาได้
แต่พวกท่านยังต้องอยู่อีกหลายปี
ปล่อยพวกท่านไปได้ไหม
ปู่กับย่าทั้งใจดำทั้งขี้งก
พวกท่านต้องหาทาง รักษาโรงแรมไว้ได้อยู่แล้ว
ไปเถอะครับ
แต่ครั้งนี้
พาตัวปัญหาอย่างผมไปด้วย
แล้วผมจะยกโทษให้
นายทำแบบนั้นไม่ได้นะ
มาช่วยฉันสิ
น่ารำคาญจริง
ไปกันเถอะ
ฉันจะปกป้องนายเอง
คุณพ่อ
คุณแม่ครับ
คุณพ่อ
คุณแม่
อย่าไปฟังเขาพูดเรื่อยเปื่อยเลยครับ
ถ้าเขาไม่กลับไปเรียน
เขาถูกไล่ออกแน่
เสี่ยวจิน
ครอบครัวนายจับตัวผิดคนอีกแล้ว
แม่
ผมอยู่นี่
แม่
นี่ไม่ใช่แม่ฉัน
วิ่ง
ใครมีไฟบ้าง
เจอแล้ว
กลั้นหายใจไว้
เสี่ยวจิน
เอานกกระเรียนมาให้ฉัน
- อะไรนะ - เร็ว
โอเค
เร็วเข้า
รับไป
นับถึงสามเมื่อไหร่ จับตัวเขาไว้ แล้วย่อลง โอเคไหม หนึ่ง
พูดให้ชัดๆ ก่อนนับสิวะ
สอง
สาม
ไม่
อย่านะ
อย่าตีนะ
เชี่ยเกา
ปู่เหรอ
เสี่ยวจิน
เชี่ยเกา
หลบไปสิ
เชี่ยเกา
คุณเป็นยังไงบ้าง
เชี่ยเกา
เป็นยังไงบ้างครับ
ปู่ เจ็บตรงไหนไหม
หัวใจ
อะไรนะ
ฉันไม่มีวันยอมแน่
ยอมอะไรครับ
ฉันไม่มีวันยอม ให้เขาแต่งเข้าตระกูลเรา
แพศยา
ผมเปล่านะ
เป็นสิ
ซวยแล้วล่ะ
ปู่เสียสติไปแล้ว
ยังจะเอาอยู่ไหม
ฉันจะดื่มแล้วนะ
เอาไม่เอาก็พูดสิ
รักกันเหรอ
ผมกับเขาเนี่ยนะ
หลิงมู่เตือนย่าหลายรอบแล้ว
เราไม่เชื่อเธอ
จนได้เห็นกับตานั่นแหละ
ฉันจะปกป้องนายเอง
ผมบอกแล้วว่ามันไม่จริง
ปู่ ไม่ใช่ครับ
- รักแรกของผม... - ไม่ต้องอธิบายหรอก
ทำไมปู่ต้องปลอมเป็นผีด้วย
ปู่ทำงานหนักเพื่ออนาคตของโรงแรมนะ
ไม่เห็นเข้าใจเลย
เสี่ยวจิน
หลานลืมไปแล้วเหรอ
หลานกับพ่อแม่หลาน คิดเรื่องโรงแรมนี้ขึ้นมา
- ผมเหรอ - ใช่
เมื่อไหร่
วันที่ 14 สิงหาคม ปี 2002
เวลาสี่โมงเย็น วันเสาร์
อะไรนะ
ปู่ขอให้หลานกลับมา
เพราะปู่อยากคุยเรื่องนี้กับหลาน
ใครจะรู้ว่าหลานจะพา ไอ้งั่งสองคนมาด้วย
ว่ายังไงนะครับ
หลานพาเด็กหนุ่มหน้าตาดีสองคนมาด้วย
- เราก็เลยทดสอบกับหนูทดลอง - ขำอะไร
เฮ้ย
ทำไมมาช้าจัง
ฉันหากรรไกรไม่เจอ
เก้อซะงั้น
มีเรื่องผีแบบนี้ เราจะหาเงินได้ยังไง
ตอนแรกเราก็คิดอย่างนั้น
แต่ย่าหลานเห็นข่าวหนึ่ง
ย่าบอกว่า
มีโรงแรมผีสิงในต่างประเทศ
ที่คนแห่กันไปจองห้องพัก
ยิ่งมีผีมากเท่าไร
ราคาห้องก็ยิ่งสูงเท่านั้น
เพราะอย่างนี้ โรงแรมถึงโทรมขนาดนี้เหรอ
เปล่า
เราไม่มีเงินมาปรับปรุง
แต่พ่อกับแม่ไปดูงาน ที่ญี่ปุ่นแล้วไม่ใช่เหรอ
พวกเขาไปดูงานบ้านผีสิงกันซะมากกว่า
อะไรนะ
ถ้าไม่ใช่เพราะโรงแรม "ผี" นั่น
พ่อของลูกก็คงไม่ตาย
ปู่จำครั้งแรกที่มาไต้หวันได้
ตอนนั้นปู่ยังเด็กมาก
แถมยังตัวเปล่าเล่าเปลือย
อุดมคติ
ความฝัน
ปู่ไม่มีอะไรทั้งนั้น
แค่มีข้าวให้กิน
ปู่ก็พอใจแล้ว
แต่ปู่เฝ้าคิดถึง
ชีวิตในโรงแรม
ที่บ้านเกิดอยู่เสมอ
ตอนสมัยเด็กๆ
สำหรับเด็กแล้ว
การอยู่ในโรงแรมเป็นเรื่องสนุกมาก
ปู่เล่าเรื่องนี้ให้พ่อหลานฟัง
เขาก็เลยมีความคิด ว่าอยากจะทำธุรกิจโรงแรม
ตอนนั้นปู่ก็คัดค้าน ปู่บอกว่ามันเสี่ยงเกินไป
แต่พ่อหลานบอกว่า
"ถ้าเราไม่พยายาม
เราจะไม่มีทางรู้
ถ้าเราพยายามอย่างหนัก
ต้องมีอะไรดีๆ เกิดขึ้นบ้าง"
แล้วมีอะไรดีๆ เกิดขึ้นไหมครับ
ก็อย่างที่ย่าหลานพูด
ใครจากไปก่อนไม่สำคัญ
ตราบใดที่โรงแรมยังอยู่
ก็เหมือนทุกคนยังอยู่
พี่ซูซูกิ
พี่มาทำอะไรที่นี่เหรอครับ
ย่าบอกให้พี่อยู่ที่โรงแรมไม่ใช่เหรอ
เกิดอะไรขึ้นเหรอ
เท่าที่ผมรู้
ปู่รู้แล้วว่าเจ้าผมทอง กับเจ้าหญิงน้อยรักกัน
ปู่รับไม่ได้เลยด่าเจ้าหญิงน้อยไป
เจ้าหญิงน้อยบอกว่า
"นี่เป็นรักแรกของหนู"
ปู่เลยตอบว่า "ก็ได้
ถ้าเรายอมเสี่ยง ย่อมมีสิ่งดีๆ เกิดขึ้น"
(โรงแรมโอโอ)
(โรงแรมที่จะจุดไฟ ให้ความสัมพันธ์ของคุณ)
(บัตรเข้าบ้าน "ผี")
(วันที่ 14 สิงหาคม 2002 สี่โมงเย็น)
สวัสดีค่ะ
ขอโทษนะคะ
มีใครอยู่ไหม
คุณก็พักที่โรงแรมนี้เหรอ
ค่ะ
แต่ฉันรอมานานมากแล้ว
ดูเหมือนจะไม่มีใครอยู่เลย
งั้นไปที่อื่นกันเถอะ
ค่ะ
รอเดี๋ยวครับ
(โรงแรมโอโอ)
ผมกลับมาแล้ว
ขอโทษที่ให้รอนะครับ
ขอบคุณนะคะที่ต้อนรับอย่างดี
ฉันน่ะ
มีความสุขมากเลยค่ะ
ผมก็ด้วย
ขอบคุณที่คอยดูแลครับ
ยินดีครับ
ขอบคุณที่แวะมานะครับ
ที่นี่...
สุดยอดไปเลย
เป็นโรงแรมที่ดีเหลือเกิน
แล้วกลับมาใหม่นะครับ
เราไปเข้าบ้านผีสิงในสวนสนุก
(บัตรเข้าบ้าน "ผี")
ที่จริง ฉันว่ามันไม่น่ากลัวหรอก
อุปกรณ์ก็ทำไม่ดี
ผีก็ดูงี่เง่า
แต่พ่อแม่ฉันไม่รู้ว่าฉันไม่กลัว
พวกเขาจับฉันแน่นเชียว
เราสามคนกอดกันกลมเลยแหละ
ไปให้พ้น
หัวใจเราเต้นแรง
เต้นแรงมาก
ฉันตกใจสะดุ้งโหยง ก็เพราะเสียงแม่กรี๊ด
แขนฉันเจ็บเพราะโดนรัดจนแน่น
ฉันชอบเวลาเห็นพวกนายกลัว จนกอดกันกลม
ความจำฉันไม่ค่อยดี ฉันเลยไม่จบมัธยมปลายสักที
แต่สิบนาทีในบ้านผีนั่น
ฉันจำได้เสมอ
พ่อกับแม่ก็คงจำได้เหมือนกัน
อือ
คงอย่างนั้นแหละ
เหมือนที่เขียนไว้ในหนังสือเลยนะ
โรงแรมที่จะจุดไฟ ให้ความสัมพันธ์ของคุณ
นี่ นายไม่เห็นด้วยเหรอ
ถ้าฉันยังเป็นคนเดิม
ฉันคงนึกภาพตัวเองแช่น้ำพุร้อน นั่งคุยกับเกย์ขี้บ่น
กับนักเลงหัวไม้ไม่ออก
ใครเป็นเกย์นะ
นายชอบค้างคาวมาก จะเป็นใครซะอีกล่ะ
นั่นสิ
แต่ค้างคาวเป็นผู้หญิงนะ
(วัดหลานรั่ว)
(โรงแรมตระกูลเชี่ย)
ตรงนั้นไง
- ได้มาตายที่นี่แน่ฉัน - รอฉันด้วยสิ
ใช่ ครูได้ตายที่นี่แน่
ใครชวนฉันมาหา
- ฉันเอง - ฉัน
ใครจะจ่ายให้ฉัน
- ฉันไง - ฉัน
ฟรีใช่ไหม
งั้นก็ไป
เข้ามาก่อน
เข้ามา
(โรงแรมตระกูลเชี่ย)
ขอโทษนะครับ
ช่วงนี้ห้องพักเราเต็ม
ได้จองมาก่อนหรือเปล่า
ครับ ผมไม่ได้โกหกนะ...
ฟันเหยินกับเจ้าหญิงเป็นไงบ้าง
ไม่เห็นช่วยรับแขกเลย
นี่ครับ ทางนี้ เชิญทางนี้
ไปตายซะ
พวกเขากำลังใกล้ไปถึงฝันแล้วล่ะ
- เสี่ยวจิน - ไอ้โง่นั่นอยู่ไหน
ฉัน...
สุภาพหน่อยนะ
ลุง
ป้า
ไอ้เด็กนี่
ฉันไม่ยักรู้ว่าแกยิ้มได้ด้วย
ทำไมไม่โทรหาฉัน
ฉันนึกว่าแกหายหัวไปซะแล้ว
นี่
ฉันต้องเสียเงินมากกว่าหมื่น ซื้อมันคืนจากโรงรับจำนำ
กระซิบอะไรไม่ทราบ
มาครับ
ไม่ต้องห่วงเลย
นี่คือโรงแรมที่จะจุดไฟ ให้ความสัมพันธ์ของคุณ
ปู่กับย่าแกล่ะ
นั่นสิ
อยู่ไหนกันเหรอ
กฎข้อแรก
จับมือกับคนข้างๆ ให้แน่น
กฎข้อที่สอง
ตื่นตัวกับสิ่งรอบข้างเสมอ
(กฎการเล่นบ้านผีสิง ทำร้ายผีปรับสองล้านหยวน)
(โรงแรมตระกูลเชี่ย)
ในเมื่อพวกเธอ เป็นส่วนหนึ่งของตระกูลเชี่ยแล้ว
พวกเธอต้องสาบานด้วยชีวิต
ว่าจะรักษา
ความลับของตระกูลเชี่ยไว้
เรื่องมีอยู่ว่า...
เรามีเหตุผลดีๆ
ที่ซื้อที่ดินมาในราคาถูก
เราเลี่ยงไม่ได้ที่ต้องเปลี่ยนมัน
ให้กลายเป็นโรงแรมบ้านผีสิง
เสี่ยวจิน
พอฉันทำงานเสร็จ เราไปดูหนังกันนะ
มันเป็น
บ่อน้ำพุร้อนปลอมจริงๆ ด้วย
คำบรรยายโดย: อธิชา แก้วสุขสมบัติ