Bu arada gurur duymalısın.
O dileklerden ikisini gerçekleştirdin.
Sana ne olduklarını söylemek istemediğini biliyorum.
Uğursuzluk falan. Siktir et.
Bu üç düğüm bağlanmadan önce üç dilek.
İyi bir koca.
İkiniz nasılsınız?
Sağlıklı bir çocuk.
Hey.
Tanrım.
Ama Emma'nın üçüncü dileği, henüz gerçekleşmeyen tek o var.
Bağışla beni Tanrım.
Onu nasıl kaybettim?
Bebek değil o.
Ne oldu?
Selam, ben William. William Wheeler.
Evet. Karının A treninde doğum yaptığını okudum.
KADIN, ARIZALI VAGONDA DOĞUM YAPTI
Seni sosyal medya hesaplarından buldum.
Paylaştığın fotoğraflar.
Sabah erken parktaydın.
ONU ÖZLEDİM BİLE
- Programcı mısın? - Evet.
Tüm ülkede yüz bilgisayarı olan yüz kişi
gece gündüz çalışırlar.
Pes etmezler.
Bakar mısın? Gitmiş. Yok burada.
MELEKLER BU ZAVALLI ÇOCUĞU KORUSUN...
Çocuk Yuvası kim? Bu adam neden bunu yapmış?
Sadece bebeği görmek istedim.
"Onu yakaladım."
Mesajda öyle yazıyordu.
Kadınların hiçbiri çocuğunu bulamadı.
Brian'ın mezarına gitmelisin.
William Webster Wheeler. Forest Hills'de evi var.
NYC AĞAÇ HARİTASI
Queens'teki o bölgeye eskiden Küçük Norveç deniyordu.
Norveç'te bir sanat galerisinde karının çıplak fotosu var.
Ailem Norveçli.
Yelkencilik bizim kanımızda var.
Evvel zaman içinde, özel bir zaman diliminde,
tam olarak 5 Temmuz 1825'te,
52 adam ve kadın, Restauration adını verdikleri
ufacık bir şalupayla Norveç'ten denize açıldı.
Bu göçmenler, zulümden kurtulup dinî özgürlüğe kavuşmak istiyordu
o yüzden Amerika'ya kaçtılar.
Sadece zayıf ihtimalli değil,
imkânsız bir yolculuktu.
Nasıl başardılar?
Yardım alarak.
VE ŞİMDİ SON YAKIN
VICTOR LAVALLE'İN ROMANINDAN UYARLANMIŞTIR
Arkadaşlarım gerçek kimliğimi görünce
bana gerçek adımı verdiler.
Aslında sen onu zaten biliyorsun Apollo.
Nereden biliyorum?
Bu akşam yemek planları var.
Bebek Brian'dan ilhamla hazırlanmış bir yemek.
Haşlanmış sebze.
Sen Çocuk Yuvası'sın!
Biz. Çocuk Yuvası biziz.
Tek adı olan 10.000 adam.
Sen kızını öldürdün.
Ailem için bir seçim yaptım.
Olabilecek en zor seçimi yaptım.
Hayır. Hayır. Sen ne yaptın?
Süvarileri çağırdım.
Biri geliyor.
İstediğimi yaptın mı? Gretta'mı geri alacak mıyım? Grace'imi?
- Ailem nerede? - Biri geliyor.
- Onları bana getirecektin. - Biri geliyor!
Senden basit bir iyilik istedim Apollo.
Bu iş benim değil, senin sorumluluğun!
Vay be! Vay be!
Evvel zaman içinde bir adam ve bir kadın, çocukları olsun istemiş.
Şimdi başın dertte.
Seni lanetliyorum!
Siktir.
Cal! Sandığımız kişi değil o!
Hayır. Hayır.
Hayır, hayır.
Neredesin? Nerede...
Neredesin?
Hayır, hayır.
Cal!
Gayl!
Seninle okuyabilir miyim?
Gretta.
"Müzik çalıyor, dansçılar hareket ediyor.
Onların kollarındaki bir çocuk asla hasta olmayacak."
Onu öldürdüm.
Onu geri getirmesem Gretta ölmezdi.
Çocukların çıkmasına yardımcı oluyordu.
Cal.
- Herkes burada mı? - Kurtulan herkes burada.
- İyi misin? - Haklısın. Onunla git.
- Ben kötü biri değilim! - Ananın...
- Hayır, biliyorum... - Durun. Riske atamayız.
- Açıklamama izin verin. - Bu adayı terk etmeliyiz.
Ah, lütfen.
İyi misiniz?
- Evet, gidelim. Elini tut. - Peki.
Oynamak istemez misin?
Koş o zaman minik domuz.
Kaç git.
Kaç!
Tamam.
Nefesini tutmanı istiyorum.
Sorun yok. Sorun yok.
Gel.
Tamam. Peki. Şimdi sessizce gidin.
Olamaz. İmkânsız.
Bu aptalca Cal. Oraya inmemizi mi istiyorsun?
Geri dönüşü yok.
Hazır mısınız? Her şey tamam mı?
Hey. Onu ben alırım, tamam mı?
- Bir tane daha kaybedemem. - Biliyorum.
- Edemem. - Biliyorum. Kaybetmeyeceksin de.
Tamam mı? Güven bana.
Çabuk. Fazla vaktimiz yok.
Geliyorum.
- Neredesin? - Pekâlâ.
Sonra bacaklarını etrafına dolayacaksın.
- Tamam mı? Maceraya hazır mısın? - Hayır.
İşte oldu. Pekâlâ. Sorun yok. Aşağı iniyoruz. Tamam mı? Hazır mısın?
Güzel, sıkı tutun.
Siktir.
Pekâlâ. Çok çok sıkı tut. Tamam.
Bana tutun. Güzel. İşte oldu. Tutunmaya devam.
Çok iyisin. Tamam.
Hadi. Devam et.
Burada. Varmak üzereyiz.
Geri dönüyor.
- Anne! Hayır! - Yanındayım!
Cal!
Yürüyün! Yürüyün!
- Tamam. Aşağı. - İnmeye devam. Devam.
Dibe inin! Hadi!
Apollo!
Hey!
Sen! Kıpırda!
Onu yakalamalısınız, tamam mı?
Şimdi bana güvenmeni istiyorum, tamam mı?
Gözlerini kapa ve bana güven.
Uçabiliyorsun! Sen süper kahramansın!
Seni tuttum.
Emma.
Uyan. Uyan.
Şimdi uyanma vakti.
Sorun yok.
Uyan. Uyan.
Yapabilirsin. Evet.
Sen süper kahramansın.
Görmüyorsun ama göreceksin.
Tanrım!
Emma. Siktir.
Sana donanmamız var demiştim.
Çabuk. Fazla vaktimiz yok.
Binaları patlatmak için geri döndü.
Suyun yanında mahsur kaldık sanıyor. Gidelim.
Gidelim dedim.
Çabuk, binin.
Tamam. Gidelim. Bana yer tut, olur mu?
Yardım lazım mı? İşte oldu.
Siktir.
Teşekkürler Apollo.
Sen iyi bir adamsın.
- Cal, hemen gitmeliyiz. - Apollo.
- Bu yolculuğa çıkmayacaksın. - Ne?
Dere teknesine binmene yardım edeceğim. Güven bana.
Şimdi git. Arkana bakma.
Teşekkürler Cal.
- Neden tekneye binmedin Cal? - Onları meşgul etmeliyiz.
Trol teknesi biraz uzaklaşsın.
Ama onlar zaten suda.
Büyük olan yüzebilir.
İnsanlar bize cadı diyor.
Belki de imkânsız olanı yapan kadınlar olduğumuzu kastediyorlar.
Sevdiğini kurtarmak isteyince başka bir şeye dönüşüyorsun.
Dönüşürsün.
Tek gerçek sihir, sevdiklerin için yapacağın şeylerin içindedir Apollo.
Emma'yı son gördüğümde
oğlunuzu bulmak için nehri geçmek üzere kürek çekiyordu.
Ve sana söylüyorum, o suyun üzerinde, o kadın
parlıyordu.
Annen sana geliyor.
Seni buradan çıkaralım.
- Bin. - Callisto efsanesini bilir misin?
Evet, bu... Zeus onu ve oğlunu
takımyıldızlara dönüştürür. Büyükayı ve Küçükayı.
O Yunan hikâyelerinde olabilecek en iyi son.
Callisto sonsuza dek oğluyla orada kalacaktı.
Onu daima görebiliyordu.
Onu izlerken her zaman güvende olduğunu biliyordu.
Yoruldum ve küçük oğlumu yine görmek istiyorum.
- Ne? - Ve sen...
Karını bulmalısın Apollo. Böylece nihayet inanacaksın.
Evet tamam da onu nasıl bulacağım?
"Brian ormanda." Böyle dedi.
New York'ta sadece tek bir orman var.
Apollo!
O sen olabilir misin?
Seni bırakan orospuları anlatma.
İşte. İşte!
Tekrar. Tekrar.
Git Apollo.
Sen ne yapacaksın Cal?
Sana vakit kazandıracağım.
Nasıl?
Onlara pençelerimi göstereceğim.
Tamam.
Hadi Cal. Hadi.
O benim!
Kapana kısıldın domuzcuk.
Seni öldürecek.
Ona bu tatmini vermeyeceğim.
"Bir bebek, rüyaların gerçek olmasıdır.
Ama rüyalar da perilerin en sevdiği yemektir."
"Pencerede durup uyumasını izlerler."
"Çocuk o kadar güzeldir ki ağlar periler.
Onu istiyoruz, ihtiyacımız var. O bizimdir.
Mandalı çevir ve pencere titresin.
Anne ve baba uyuyor yataklarında.
Ölmeye hazırlar, ölü gibi dinlenmeye."
Ben tanrı Apollo'yum.
"Küçük olan gitmiş ama bilmeyecekler hiç,
onun yerinde hayatsız,
sert ve soğuk bir şey var."
"Şimdi eğlence için. Ormanda, atları geçince,
karanlıkta bir parti var, konuklar şık giyinmiş.
Müzik çalıyor. Dansçılar hareket ediyor.
Onların kollarındaki bir çocuk asla hasta olmayacak,
yaşlanmayacak, zayıflamayacak."
"Gökyüzünde yıldızlar parladığı sürece.
Periler ayırmaz onları hiç yanından.
Geri vermezler."
Siktir.
"En iyi onlar severler."
Senin için geliyorum.
"Akşam vakti yıkarlar.
Kurnazlıkla saklarlar.
Ormandaki evlerinde,
doğada temelli kaybolmuş biçimde."
Biz... Çocuk Yuvası biziz.
Tek adı olan 10.000 adam.
Hepiniz bana seyahatinizi anlatın.
Hayat yolculuğunuzu anlatın,
size kim olduğunuzu söyleyeyim.
Alt yazı çevirmeni: Orhan Cevher