நீங்கள் பெருமைப்பட வேண்டும்.
அவற்றில் இரண்டு வரங்களை ஏற்கனவே நிறைவேற்றிவிட்டீர்கள்.
அவை என்னவென்று உங்களிடம் கூற அவள் விரும்ப மாட்டாள்.
துரதிர்ஷ்டம். ஆனால் அது கிடக்கிறது.
மூன்று வரங்கள், இந்த மூன்று முடிச்சுகளைக் கட்டும் முன்.
நல்ல கணவர்.
இருவரும் எப்படி இருக்கின்றீர்கள்?
ஆரோக்கியமான குழந்தை.
ஹேய்.
அடக் கடவுளே.
ஆனால் எம்மாவின் மூன்றாவது வரம் மட்டும்தான் இன்னும் நடக்கவில்லை.
கடவுளே, என்னை மன்னித்துவிடு.
நான் எப்படி அவளை இழந்தேன்?
அது ஒரு குழந்தை அல்ல.
என்ன நடந்தது?
ஹேய், நான் வில்லியம். வில்லியம் வீலர்.
ஆம், உன் மனைவி ஏ ரயிலில் குழந்தை பெற்றெடுத்ததைப் படித்தேன்.
பெண் நிறுத்தி வைத்த சப்வே ரயிலில் குழந்தையைப் பெற்றார்
உன் சமூக ஊடகங்கள் மூலமாக உன்னைக் கண்டறிந்தேன்.
நீ போஸ்ட் செய்த அந்தப் படங்கள்.
பூங்காவில் விடியற்காலைகளில் செல்வது.
எம்மா: அதற்குள் அவனை மிஸ் செய்கிறேன்
- நீங்கள் கோடரா? - ஆம்.
நாடு முழுவதும் நூறு கம்ப்யூட்டர்களுடன் இருக்கும் நூறு பேர்
கடினமாக உழைப்பார்கள்.
பின்வாங்க மாட்டார்கள்.
நீ பார்க்கிறாயா? அது இதிலில்லை.
தேவதைகள் அந்தப் பாவப்பட்ட குழந்தையைப் பார்த்துக்கொள்ளட்டும்...
கிண்டர் கார்டன் யார்? இவன் ஏன் இதைச் செய்கிறான்?
நான் அந்தக் குழந்தையைப் பார்க்க விரும்பினேன்.
”இவனைப் பிடித்துவிட்டேன்.”
அந்த மெசேஜில் அப்படித்தான் இருந்தது.
இந்தப் பெண்களில் எவரும் தங்கள் குழந்தையைக் கண்டறிந்தது இல்லை.
நீ பிரையனின் கல்லறைக்குச் செல்ல வேண்டும்.
வில்லியம் வெப்ஸ்டர் வீலர். ஃபாரெஸ்ட் ஹில்ஸில் சொந்த வீடு உள்ளது.
NYC மரங்களின் வரைபடம்
குயீன்ஸில் உள்ள அந்தப் பகுதி, முன்பு குட்டி நார்வே என்று அழைக்கப்பட்டது.
நார்வேயில் ஒரு கலை கேலரியில் உங்கள் மனைவியின் நிர்வாணப் படம் உள்ளது.
என் குடும்பத்தினர் நார்வேஜியன்கள்.
படகோட்டுவது என்பது என் ரத்தத்திலேயே உள்ளது.
முன்னொரு காலத்தில், ஒரு குறிப்பிட்ட காலத்தில்,
குறிப்பிட்டுச் சொல்ல வேண்டுமெனில், ஜூலை 5, 1825 இல்,
52 ஆண்களும் பெண்களும் ரெஸ்டரேஷன் எனப் பெயரிட்ட
சிறிய பாய்மரக் கப்பலில் நார்வேயிலிருந்து வெளியேறினார்கள்.
இந்த இடம்பெயர்பவர்கள் துன்புறுத்தலில் இருந்து மத ரீதியான சுதந்திரத்தைத் தேடினர்,
எனவே அவர்கள் அமெரிக்காவுக்குத் தப்பிச் சென்றனர்.
அது வெறும் கடினமான பயணம் மட்டுமல்ல.
சாத்தியமற்ற பயணமும் கூட.
அவர்கள் எப்படி உயிர்பிழைத்தனர்?
அவர்களுக்கு உதவி கிடைத்தது. அப்படித்தான்.
இப்போது முடிவு நெருங்கிவிட்டது...
விக்டர் லவால் எழுதிய நாவலை அடிப்படையாகக் கொண்டது
என் நண்பர்கள் என் நிஜமான அடையாளத்தைப் பார்த்தபோது,
அவர்கள் என் நிஜப் பெயரை எனக்கு வைத்தனர்.
உண்மையில், அப்போல்லோ, உனக்கு அது ஏற்கனவே தெரியும்.
எனக்கு எப்படித் தெரியும்?
இன்றிரவு டின்னர் திட்டம்,
குழந்தை பிரையனால் உந்தப்பட்ட உணவு,
வேகவைத்த காய்கறிகள்.
நீதான் கிண்டர் கார்டன்.
நாங்கள். நாங்கள்தான் கிண்டர் கார்டன்.
ஒரே பெயருடைய 10,000 ஆண்கள்.
உன் மகளை நீதான் கொன்றுள்ளாய்.
என் குடும்பத்திற்காக நான் முடிவெடுத்தேன்.
நான் மிகவும் கடினமான முடிவெடுத்தேன்.
இல்லை. இல்லை. நீ என்ன செய்தாய்?
நான் உதவியை அழைத்தேன்.
யாரோ வருகின்றனர்.
நான் கேட்டதை நீ செய்தாயா?
என் கிரெட்டா எனக்கு திரும்பக் கிடைத்தாளா? என் கிரேஸ்?
- என் குடும்பம் எங்கே? - யாரோ வருகின்றனர்.
நீ அவர்களை என்னிடம் அழைத்து வந்திருக்க வேண்டும்.
யாரோ வருகின்றனர்!
உன்னிடம் சிறு உதவிதான் கேட்டேன், அப்போல்லோ.
இது உன் தவறுதான், என்னுடையது அல்ல.
கடவுளே!
முன்னொரு காலத்தில், ஓர் ஆணும் பெண்ணும் குழந்தையைப் பெற விரும்பினர்.
நீ இப்போது பிரச்சினையில் இருக்கிறாய்.
உனக்குச் சாபமிடுகிறேன்.
அடச்சே.
கால், அவன் நாம் நினைப்பவன் இல்லை!
இல்லை.
எங்கே இருக்கிறீர்கள்? எங்கே...
எங்கே இருக்கிறீர்கள்?
இல்லை.
கால்!
கேய்ல்!
கேய்ல்.
உன்னுடன் நானும் படிக்கலாமா?
கிரெட்டா.
”இசை ஒலிக்கிறது, நடனமாடுபவர்கள் வேகமாக அசைகின்றனர்.
அவர்களின் கையில் இருக்கும் குழந்தைக்கு நோயே வராது.”
நான் அவளைக் கொன்றுவிட்டேன்.
நான் கிரெட்டாவை இங்கே அழைக்கவில்லை எனில் அவள் இறந்திருக்க மாட்டாள்.
அவள் குழந்தைகளை வெளியேற்ற உதவிக்கொண்டிருந்தாள்.
கால்.
கால்!
- அனைவரும் உள்ளனரா? - உயிர்பிழைத்த அனைவரும் உள்ளனர்.
- நன்றாக இருக்கிறாயா? - சரிதான். அவளுடன் செல்.
- நான் கெட்டவன் இல்லை! - நாசமாய்...
- இல்லை, எனக்குத் தெரியும்... - நிறுத்து. நம்மால் ரிஸ்க் எடுக்க முடியாது.
- நான் விளக்கம் கொடுக்கிறேன்! - நாம் இந்தத் தீவைவிட்டு வெளியேற வேண்டும்.
ஓ, தயவுசெய்து.
அனைவரும் நன்றாக இருக்கிறீர்களா?
- ஆம், போகலாம். அவரது கையைப் பிடித்துக்கொள். - சரி.
நீ விளையாட விரும்பவில்லையா?
எனில் ஓடு, பன்றிக்குட்டியே.
ஓடு.
ஓடு!
சரி.
மூச்சைப் பிடித்துக்கொள்.
ஒன்றுமில்லை. ஒன்றுமில்லை.
வாருங்கள்.
சரி. அமைதியாகச் செல்லுங்கள்.
வாய்ப்பே இல்லை.
இது முட்டாள்தனம், கால். நாம் கீழே இறங்க வேண்டுமா?
நம்மால் திரும்பிச் செல்ல முடியாது.
நீங்கள் தயாரா?
ஹேய். இவளை நான் தூக்கிக்கொள்கிறேன். சரியா?
- என்னால் இன்னொரு குழந்தையை இழக்க முடியாது. - தெரியும்.
- என்னால் இழக்க முடியாது. - தெரியும். இழக்க மாட்டீர்கள்.
சரியா? என்னை நம்புங்கள்.
சீக்கிரம், நமக்கு நிறைய நேரம் இல்லை.
நான் வருகிறேன்!
- எங்கே இருக்கிறாய்? - சரி.
பிறகு உன் கால்களைச் சுற்றிக்கொள்ள வேண்டும்.
- சரியா? சாகசத்திற்குத் தயாரா? - இல்லை.
அப்படித்தான். சரி, நாம் தயார். நாம் கீழே இறங்குவோம். சரி, தயாரா?
நன்றாகப் பிடி.
அடச்சே.
சரி. நீங்கள் நன்றாகப் பிடித்திருப்பதை உறுதிசெய்துகொள்ளுங்கள்.
என்னைப் பிடித்துக்கொள். நல்லது. அப்படித்தான். பிடித்துக்கொள்.
நன்றாகப் பிடித்துள்ளாய். சரி.
அப்படித்தான். போய்க்கொண்டே இரு.
கிட்டத்தட்ட வந்துவிட்டீர்கள்.
அது திரும்ப வருகிறது.
- அம்மா! இல்லை! - நான் உன்னைப் பிடித்துள்ளேன்.
கால்!
போ!
- சரி. கீழே போவோம். - கீழே போய்க்கொண்டே இரு!
கீழே போ! போ!
அப்போல்லோ!
ஹேய்!
நகருங்கள்!
நீங்கள் இவளைப் பிடிக்க வேண்டும், சரியா?
நீ என்னை நம்ப வேண்டும், சரியா?
உன் கண்களை மூடிக்கொண்டு என்னை நம்பு.
உன்னால் பறக்க முடியும். நீ ஒரு சூப்பர்ஹீரோ!
உங்களைப் பிடித்துவிட்டேன்.
எம்மா.
எழுந்திருங்கள்.
இது எழுந்திருக்க வேண்டிய நேரம்.
ஒன்றுமில்லை.
எழுந்திருங்கள்.
உங்களால் முடியும்.
நீங்கள் ஒரு சூப்பர்ஹீரோ.
உனக்குப் புரியாது. ஆனால் புரியும்.
கடவுளே.
எம்மா. அடச்சே.
நமக்கு ஒரு படகு இருப்பதாகக் கூறினேன்.
சீக்கிரம். நமக்கு நிறைய நேரம் இல்லை.
அவன் கட்டடங்களை வெடிக்க வைக்க திரும்பிச் சென்றுள்ளான்.
நாம் தண்ணீரால் மாட்டிக்கொண்டதாக நினைக்கிறான். போகலாம்.
போகலாம் என்றேன்.
சீக்கிரம், படகில் ஏறுங்கள்.
சரி. போகலாம். எனக்கு இடம் பிடித்து வை, சரியா?
உனக்கு உதவி வேண்டுமா? இதோ.
அடச்சே.
நன்றி, அப்போல்லோ.
நீ நல்லவன்.
- கால், நாம் போக வேண்டும், இப்போதே. - அப்போல்லோ,
- நீ இந்தப் படகில் செல்லவில்லை. - என்ன?
நீ கிரீக் படகில் செல்ல நான் உதவுகிறேன். என்னை நம்பு.
செல்லுங்கள். திரும்பிப் பார்க்காதீர்கள்.
நன்றி, கால்.
- கால், நீங்கள் ஏன் அந்தப் படகில் செல்லவில்லை? - நாம் அவர்களை பிசியாக வைத்திருக்க வேண்டும்,
அந்தப் படகு கொஞ்சம் தூரம் செல்லட்டும்.
ஆனால் அவர்கள் புறப்பட்டுவிட்டனர்.
அந்தப் பெரிய மிருகத்தால் நீந்த முடியும்.
மக்கள் எங்களை சூனியக்காரிகள் என்கின்றனர்.
சாத்தியமற்றதாகத் தெரிபவற்றை பெண்களாகிய நாங்கள் செய்ததால் அவர்கள் அப்படிச் சொல்லியிருக்கலாம்.
நாம் நேசிப்பவரைக் காப்பாற்ற வேண்டும் எனும்போது, நாம் வேறொருவராக மாறுகிறோம்.
நாம் மாறிவிடுவோம்.
உண்மையான மேஜிக் என்பது, அப்போல்லோ,
நாம் நேசிப்பவருக்காக நாம் செய்யும் விஷயங்களில் உள்ளது.
நான் கடைசியாக எம்மாவைப் பார்த்தபோது,
அவள் உன் மகனைக் கண்டுபிடிக்க அந்த நதியில் துடுப்பு போட்டுக்கொண்டிருந்தாள்.
அந்த நீரில், அந்தப் பெண்
பிரகாசமாக இருந்தாள்.
அம்மா உனக்காக வருகிறேன்.
உன்னை இங்கிருந்து அனுப்புவோம்.
- வந்து ஏறுங்கள். - உனக்கு கலிஸ்டோவின் கதை தெரியுமா?
ஆம், அது, ஸியூஸ் அவளையும் அவளது மகனையும்
அர்ஸா மேஜர், அர்ஸா மைனர், ஆகிய நட்சத்திர மண்டலங்களாக மாற்றினார்.
அதுதான் கிரேக்கக் கதைகளிலேயே மிகவும் மகிழ்ச்சியான முடிவு இருக்கும் கதை.
கலிஸ்டோ நிரந்தரமாக தன் குழந்தையுடன் இருக்க முடிகிறது.
அவளால் எப்போதும் அவனைப் பார்க்க முடியும்.
அவன் எப்போதும் தன் பார்வையில் பாதுகாப்பாக இருப்பான் என அவளுக்குத் தெரியும்.
நான் களைத்துவிட்டேன், மேலும் என் மகனை மீண்டும் பார்க்க விரும்புகிறேன்.
- என்ன? - நீ...
அப்போல்லோ, நீ உன் மனைவியைக் கண்டறிய வேண்டும், அப்போதுதான் நீ நம்புவாய்.
சரி. ஆனால் அவளை எப்படிக் கண்டறிவது?
”பிரையன் காட்டில் இருக்கிறான்.” அப்படித்தான் அவள் கூறினாள்.
நியூ யார்க் நகரத்திலேயே ஒரே ஒரு காடுதான் உள்ளது.
அப்போல்லோ!
அது நீதானா?
அந்த நாய்கள் உன்னை தனியே விட்டுச் சென்றதாகக் கூறாதே.
வருத்தப்படாதே!
மீண்டும். மீண்டும்.
போ, அப்போல்லோ.
கால், என்ன செய்யப் போகிறீர்கள்?
அவனைத் தாமதப்படுத்துகிறேன்.
எப்படி?
அவனுடன் சண்டையிடப் போகிறேன்.
சரி.
கால், கமான்.
அவள் என்னுடையவள்.
நீ மாட்டிக்கொண்டாய், பன்றிக்குட்டியே.
அவள் உன்னைக் கொல்லப் போகிறாள்.
நான் அவளுக்கு அந்தத் திருப்தியைத் தர மாட்டேன்.
”குழந்தை என்பது கனவு நனவாவது.
ஆனால் கனவுகள்தான் தேவதைகளுக்குப் பிடித்த உணவு.”
”அது தூங்கும்போது ஜன்னலில் அவை கண்காணிக்கும்.”
”அந்தக் குழந்தை மிகவும் அழகாக இருப்பதாக தேவதைகள் அனைத்தும் அழும்.”
”நமக்கு அது வேண்டும். அது தேவை. அது நமக்கானது."
"பிடியைத் தட்டவும் ஜன்னல் குலுங்குகிறது.”
”அம்மாவும் அப்பாவும் தங்கள் படுக்கையில் தூங்குகின்றனர்.
இறப்பதற்குத் தயாராக, இறந்தது போலத் தூங்குகின்றனர்."
நான்தான் கடவுள் அப்போல்லோ.
”இளைய குழந்தையைக் காணவில்லை, ஆனால் அது அவர்களுக்குத் தெரியாது...
அதற்குப் பதிலாக உயிரில்லாமல்,
கடினமாகவும் குளிர்ச்சியாகவும் ஒன்று இருந்தது.”
”இப்போது வேடிக்கைக்காக. காட்டில், குதிரைகளுக்குப் பின்னால்
இருட்டில் ஒரு பார்ட்டி நடந்துகொண்டிருக்கிறது, விருந்தினர்கள் ஸ்மார்ட்டாக உடையணிந்துள்ளனர்.
இசை ஒலிக்கிறது. நடனமாடுபவர்கள் வேகமாக அசைகின்றனர்.
அவர்களின் கையில் இருக்கும் குழந்தைக்கு நோயே வராது, மூப்பு வராது,
பலவீனமாகாது அல்லது நேசிக்கப்படாமல் போகாது.
”மேலிருந்து நட்சத்திரங்கள் பிரகாசிக்கும் வரை நடக்காது.
தேவதைகள் தங்கள் மார்புக்கு அருகே குழந்தையை வைத்துள்ளன.”
”அவை குழந்தையைத் திருப்பித் தராது.”
அடச்சே.
”அவை குழந்தையை மிகவும் நேசிக்கின்றன.”
நான் உனக்காக வருகிறேன்.
"அவர்கள் அந்தியில் குளிப்பார்கள்.
வஞ்சத்துடன் அதை மறைப்பார்கள்.
காட்டில் உள்ள, நிரந்தரமாக...
தொலைந்த வீட்டில்.”
நாங்கள்தான் கிண்டர் கார்டன்.
ஒரே பெயருடைய 10,000 ஆண்கள்.
நீங்கள் ஒவ்வொருவரும் உங்கள் பயணத்தைப் பற்றிக் கூறுங்கள்.
உங்கள் வாழ்வின் பயணத்தைக் கூறுங்கள்,
நீங்கள் யாரெனக் கூறுகிறேன்.
தமிழாக்கம் நரேஷ் குமார் ராமலிங்கம்