Het is een prachtige dag,
maar er is vanmiddag onweer voorspeld.
Vergeet dus je paraplu niet.
Dit is lied vier van Schuberts Schwanengesang.
Hoi, mam.
Hoi.
-Heb je geslapen? -Een beetje.
Het is 11.30 uur.
Weet ik.
Ik zal koffie zetten.
DE LAATSTE LOODJES WEGEN HET LICHTST
-Arme vent. -Wie?
Hij.
-Ik zag hem aan de startlijn. -Dat geloof ik best.
Nee, ik zag gewoon dat hij te snel van start ging.
Dat voelt hij nu wel.
Hij lijkt kapot.
Misschien heeft hij aanmoediging nodig.
Kom op, kerel. Je kunt het.
Ik maak me zorgen.
Zou hem iets overkomen zijn?
Dan had iemand dat wel gemerkt.
Het zou jammer zijn als hij dood was voor ik hem mee uit kon vragen.
Maak daar geen grapjes over.
Doe ik niet.
Kom op, Ken. Je kunt het.
Bedankt voor de begeleiding.
Sorry dat ik jullie liet wachten.
Serieus, Ken. Golf wordt jouw ding.
Luister niet naar hem. Neem een massage.
Dat was vernederend.
Nee, dit was een race voor de lol.
Dat was het tegenovergestelde van lol.
Ze waren echt bang dat ze
-de defibrillator nodig zouden hebben. -Ach, gek.
Ze vroegen steeds of ik een lift wilde voor het laatste stuk.
Ik zei: 'Nee, ik maak de race af.'
Goed van je.
Wat doen jullie hier nog? Jullie waren vast al lang binnen.
We doen een warming-down.
Ik hou van een goede warming-down.
Slim.
Rende je alleen of met iemand samen?
Alleen.
Misschien wil je bij onze club komen.
Dat lijkt me wel leuk.
Dank je.
Mag ik een raampje opendoen? Het lijkt hier wel een sauna.
Ja, hoor.
Ken heeft het graag warm. Hij is koelbloediger dan ik.
Weet je al wat je aandoet?
Er hangt een zwart pak in de stomerijzak in de kast.
Hebbes. Schoenen?
Die kies ik wel uit.
Dank je.
Ik laat je wel even alleen.
Gaat het?
Zonder werk, geen loon.
Inderdaad. Wie niet waagt, die niet wint.
Je doet het vandaag geweldig.
Ik gebruik een pacemaker.
Echt? Voor je hart?
Nee, een mens.
Ik kies een hardloper met een fijn tempo en ren in hun kielzog mee.
Bedoel je soms 'haar' in plaats van 'hun'?
-Nee, dan lijk ik net... -Een viezerik?
Ik wilde 'oppervlakkig' zeggen.
Ik plaag je maar.
Maar je zou kunnen zeggen
dat mannen alleen gemotiveerd raken als ze op vrouwen kunnen jagen.
Is dat zo? Ben jij zo?
Eerst wel, denk ik, tot ik mijn Betty ontmoette.
Wanneer is ze overleden, als ik dat vragen mag?
Zes jaar geleden. Kanker.
Het spijt me.
Dat geeft niet. Ik heb geluk gehad. We waren 36 jaar getrouwd.
Ken...
Je hield duidelijk heel veel van Betty
en ik heb enorm respect voor je huwelijk.
Maar ik denk dat je ook plek in je hart hebt voor mij,
of iemand zoals ik.
Ik ken niemand zoals jij.
Zes jaar klinkt lang,
maar ik ben eerder de schildpad dan de haas.
Als ik iets rustiger aan zou doen,
hoef je me niet na te jagen. Dan houden we ons eigen tempo aan.
Kun je dat wel, dan?
Ik heb een invaller gevonden op het werk.
Ik kan dus een paar dagen blijven.
Tot halverwege komende week. Daarna wordt het lastig.
Gelukkig. Bedankt daarvoor.
Loop je volgende week de 10 km in Newport?
Dat was ik wel van plan.
Zullen we samen gaan?
Dat zou fijn zijn.
Niet alleen als hardloopvrienden.
Oké.
Ik bedoel, als ik een kamer met één bed zou reserveren,
zou je dat dan goed vinden?
Dat zou fijn zijn.
Ken.
Dit was helemaal niet nodig.
Je beseft toch wel dat ik nooit meer apart wil reizen?
Dat is prima. Ik ook niet.
-Laat mij maar. -Hé.
Er is geen weg meer terug.
Geen weg terug.
Hoi.
Mijn god. Worden we nou zo'n zelfingenomen stel
dat je in reclames voor verzekeringen of badkamers ziet?
Ben je daar bang voor?
Nee, dat wil ik juist.
Is iemand echt ooit zo gelukkig?
Wij wel, nu. Zo gelukkig zijn we. Ik tenminste wel.
Nu zal Margot enkele persoonlijke herinneringen aan Kenji met ons delen.
De laatste keer dat we allemaal zo bij elkaar waren,
was onze gezamenlijke 140e verjaardag,
toen we onze verloving aankondigden.
Ik vind het nu jammer dat we geen grotere bruiloft hadden,
maar ik dacht dat er nog wel genoeg gelegenheden zouden volgen.
Ken was daar niet zo zeker van.
Ik weet nog dat hij een keer zei
dat 'tot de dood ons scheidt' op onze leeftijd niet zo'n enorme verbintenis was.
Oude liefde is anders.
Realistischer, misschien.
Toen Ken en ik elkaar leerden kennen, hadden we al veel meegemaakt.
We hadden geleerd om water bij de wijn te doen.
We hadden verlies en fouten overleefd
en we dachten dat als onze relatie geen stand zou houden,
we dat ook zouden overleven.
Dat weet ik nu niet meer zo zeker.
Oude liefde is anders, maar ook hetzelfde.
Ken en ik deden immers alles wat jonge mensen ook doen.
We werden verliefd, we reisden, we verbouwden samen een huis.
We legden een tuin aan, ik schreef mijn memoires,
hij noemde me 'lieverd'.
En als we in gezelschap waren, hoefde ik alleen maar naar hem te kijken.
Dan wist hij meteen dat het tijd was om me naar huis te brengen,
waar we op de rand van het bad konden zitten
om te flossen en over de avond te kletsen.
Als we langs elkaar liepen in huis,
gaf Ken me altijd bewust een zoen,
een kneepje in mijn schouder of een aai over mijn hand.
Dat had ik nooit eerder gehad, en soms vond ik het vervelend.
Maar nu denk ik dat ik juist dat het meest zal gaan missen.
We vertelden elkaar vaak wat een geluk we hadden.
Dat was ook zo.
Jonge liefde kan zelfs voor ouderen verrassend overvloedig zijn.
Velen van jullie weten dat we elkaar tijdens het hardlopen hadden ontmoet.
'De Olympische Spelen voor senioren', zei hij.
In het begin zat ik achter hem aan en daarna hij achter mij.
Uiteindelijk vonden we een manier om in elkaars pas te lopen.
De lastige klimmen, de ziektes en tegenslagen
werden allemaal iets makkelijker
en de fijne afdalingen waren allemaal veel vreugdevoller.
Ken heeft nu zijn race afgelegd.
Ik...
Ik weet eerlijk gezegd niet hoe ik het vol zal houden.
Het voelt als een zware strijd,
maar waar hij ook is
en hoelang het ook duurt, ik hoop dat hij op me wacht.
Kom je met ons mee-eten? We hebben je er graag bij.
Ik zou het niet willen missen.
-Mooi. -Dan zie ik je daar.
Mam, de auto staat klaar.
Ik denk dat ik te voet ga.
-Zeker weten? -Ik wil wat frisse lucht.
Neem wel een paraplu mee, dan.
Niet zo bezorgd, Chris. Ik red me wel.
Wil je gezelschap?
Nee, dank je, Janice. Tot zo.
Zeg gewoon dat je je hebt bedacht.
Dat heb ik niet. Ik weet het gewoon niet zeker.
Ik snap het wel.
Twee homo's die een kind opvoeden. Dat is nogal bizar.
Niet daarom, stomme pummel.
Ik wil zeker weten dat ze bij elkaar blijven.
Waarom?
Mijn vader vertrok toen ik drie was, jij hebt de jouwe niet gekend.
Iedereen op straat heeft zichzelf opgevoed.
Ik wil gewoon een stel dat bij elkaar blijft.
Hoe kan iemand zoiets garanderen?
Ga nu maar.
Als je bang wordt, ben ik hier.
Je hoeft dit niet te doen. Je hebt opties zat.
Zoals?
Ik help je wel met de opvoeding. We kunnen in het busje wonen.
-Wacht hier op me. -Doe ik.
Homer, deze kant op.
-Hoi. -Hoi, welkom.
Jullie allebei.
-Hoi. -Jullie drieën.
Ik heb Tobins studeerkamer in een babykamer veranderd
en hem half blauw, half roze geverfd. Voor beide opties.
Niet dat we van de genderstereotypen zijn, hoor.
Ik heb een vraag.
Toe maar.
Baby-overhoring. Klaar?
-Baby-overhoring. -Ja, zijn favoriet.
Klopt. Dat hoor je goed. Het is iets leuks.
Ik stel een vraag.
Wat betekent het als de poep groen is?
Weet ik niet.
-Hoezo, 'pas'? -Ik weet het niet.
Dan is de baby ziek.
-Zullen we dat gewoon ontdekken? -Gewoon ontdekken?
Waar is mijn kamer?
Guzmin.
Wat doe je hier? Volg je me?
Nee, niet op die manier. Je bent je paraplu vergeten.
Ik zeg al de hele week dat het gaat regenen.
Nee, volgens mijn telefoon waait het over.
Ik ben portier. Ik heb het weer nooit mis.
Ik hoop dat je me geen preek komt geven
over wat ik volgens jou moet doen.
Want ik was daar voor een gesprek met iemand.
Ik praatte alleen...
Nee, ik hoef mezelf niet te verdedigen.
Ik besprak mijn opties, want die heb ik.
Ik mag van gedachten veranderen
en ik hoef niet te doen wat jij zegt
of wat mijn ouders of wie dan ook zeggen.
Ik ben hier niet om een reden, echt niet.
Doe maar wat je moet doen.
Niks zal mij of andere mensen die van je houden veranderen.
Ik ben hier alleen met de paraplu.
Zei je dat je van me houdt?
Ik zei dat het gaat regenen en dat is ook zo.
Wat je ook beslist,
je hebt je krachten nodig en geen verkoudheid.
Ja, nou. Het gaat niet regenen.
Guzmin, oké? Ik weet niet hoe vaak...
Mijn god.
Mijn hemel.
-Nee toch. -Wat leuk je te zien.
-Hemel. Jou ook. -Ik heb je zoveel te vertellen.
-Echt? -Ja.
Wat?
Emma en ik zijn weer samen.
Nee. Dat is fantastisch. Meen je dat?
Wie is Emma?
Ik had een artikel geschreven over hem.
Een tijdje terug. Lang verhaal. Dat vertel ik nog wel.
Ze had je artikel gelezen...
-Echt? -...en we spraken af...
Mijn hemel.
Heel erg bedankt.
Jij bedankt. Want ik heb jou hiervoor te danken.
-Mijn app? -Ja.
-Gebruik je mijn app? -Ja.
Zie je? En jij bent beeldschoon.
-Jezus. -Ik weet het.
-Dat is geweldig. -Ja.
-Zorg goed voor haar. -Dank je.
Ik wilde niet storen.
-Dus... -Ik mail je nog. Dag.
Je moet Emma ontmoeten. En beoordeel mijn app, oké?
Goed. Dag.
Tot volgende keer.
Ja.
Regen. Typisch.
Ik ben dol op deze zomerbuien.
Alle hitte en spanning van de stad bouwt zich op
en moet losgelaten worden.
Je bent nogal een kletskous, zeg.
Het is eerlijk gezegd erg leuk
dat jij een volslagen vreemde durft aan te spreken.
Ik vind het gewoon even lekker om hier naar de regen te staan kijken.
Mag dat?
Ben je altijd zo misantropisch?
Eigenlijk niet.
Iemand heeft me laten zitten.
Ik dacht dat het echt iets kon worden.
Na een eerste date vind ik dat niet zo erg.
Als je iemand ontmoet en merkt dat er geen klik is.
Maar zonder elkaar te ontmoeten?
Dan kun je niet eens een eerste indruk maken.
Sorry dat ik even niet zo gul en grootmoedig ben.
Fijne dag nog.
Wacht.
Ik kan me niet voorstellen hoe dat voelt, wat je net zei.
Ik ben nog nooit afgewezen voor een date.
Je meent het.
Maar mijn moeder zei altijd:
als er iets slechts gebeurt,
moet je het universum weer in balans brengen
met de tegenpolen ervan.
Oké. Universum in balans.
Wacht. Als iemand je de weg afsnijdt,
wees dan extra geduldig met de volgende die wil afslaan.
Als iemand je portemonnee pikt, doneer dan aan een arme.
Je bent net laten zitten en voelt je klote, toch?
Wat als het leven je nu een nieuwe date schenkt?
Meen je dat?
Wil je doorgaan?
Ja. Jij serveert.