சேர்ந்தே இசையை எதிர்கொள்கிறோம்
இதில் கலந்து கொள்கிறோம்
அனைத்து வானிலைகளையும் எதிர்கொண்டு
எதற்குமே பயப்படாது
சூரியன் வெளிவர நாங்கள் கிளம்புவோம்
நாங்கள் எங்கே இறங்குவோமென கவலையில்லை
கிரணங்கள் சூடாயுள்ளன ஆனால் நாங்கள் திரும்ப மாட்டோம்
ஏனெனில் உன் கை என் கையில்
மற்றும், ஓ, என்னை வெல்ல முடியாதது போல் நீ உணர வைக்கிறாய்
ஏனெனில் நீயும் நானும் தான் காற்றிலும் மழையிலும்
உலகிற்குள் பயணம் செய்யப்போவது
மாடர்ன் லவ்
மற்றும் இப்போது, காலத்தை போலவே பழமையான காட்சியில்,
பெண், இப்போது தாய், தன் குழந்தையை தந்தையிடம் அளிக்கிறாள்.
இது பரபரப்பான கணம்.
அவை தான் தந்தை என்பதில் எந்த சந்தேகம் இருந்தாலும் ஆண்கள் தன் குழந்தைகளை
நிராகரிப்பார்கள் என்பது தெரிந்ததே.
அல்லது அவைகளை உண்ணக்கூட செய்யும்.
தயவுசெய்து உன் குழந்தையை சாப்பிடாதே.
சே.
நான் படுக்க போறேன்.
சரி, கண்ணே. நான் வந்துடறேன். இந்த ரீலை எனக்கு முடிக்கணும்.
உனக்கு எப்போதாவது பெற்றோருக்கான வலிமையான உணர்ச்சிகள் வருமா?
ஆட்கொள்வது போல.
இல்லை.
காங்கோவில் குழந்தை கொரில்லாகளின் இந்த நிகழ்ச்சியை பார்த்து முடித்தேன்,
எனக்கு தெரியலை, எனக்கு பால் வடிய ஆரம்பித்து விட்டது.
அது அருவருப்பா இருக்கு.
உனக்கு உன்னைப்பற்றி சலிப்பே தட்டாதா?
உன் சந்தோஷம், உன் கவனம், உன் ஓட்டம், உன் தொழில் பற்றியெல்லாம்?
எனக்கு என்னைப்பற்றி மிகுந்த சலிப்பு தான்.
ஆமாம், நீ சொல்வது எனக்கு புரிகிறது.
கண்ணே, எனக்கு முழுமை இல்லாதது போலிருக்கு.
சரி, எப்போதாவது அதை பற்றி பேசுவோம்.
நான் கெட்டிலை வைக்கிறேன்.
அல்லது என் நண்பர்கள் சார்லி மற்றும் மைக் போல, நாம் ஐவிஎஃப் செய்யலாம்.
அவர்கள் என்ன செய்தார்கள்?
இந்தியாவில் ஒரு ஏழை பெண்ணை வாடகைத்தாயாக அமர்த்தினார்கள்
தன் விந்துகளை கலந்துட்டாங்க,
எது முட்டையை கருவுற செய்தது என்று கண்டுபிடிக்க முடியாதபடி.
அது வேலை செய்ததா?
கண்டிப்பா. அவங்களுக்கு மூன்று வயதில் அழகான குழந்தை,
சார்லியை போலவே இருக்கு.
ஏழை இந்திய பெண்ணுக்கு என்ன ஆச்சு?
எனக்கு தெரியலை. ஒரு வருடம் நன்றாக சாப்பிட்டாளென நினைக்கிறேன்.
சரி, தத்தெடுப்பது எப்படி?
அது தான் சரி.
எனக்கு இன்னொரு ஆளை இந்த உலகுக்கு கூட்டி வர இஷ்டமில்லை.
இல்லை, எனக்கும் இல்லை, அதனால்...
சரி. நாம் என்ன செய்ய போகிறோம்? அதைப்பற்றி யோசிக்க போகிறோமா?
அதனால், டோபினும் ஆண்டியும் அவர்களின் விருத்தி பயணத்தை ஆரம்பிக்கின்றனர்,
இங்கே ந்யூ யார்க் நகரத்தில்.
அது சாகசமாக இருக்கும், பரபரப்பு, ஏமாற்றம்,
சிரிப்பு, கண்ணீர்,
மற்றும் நிறைய ஆவண பதிப்புகள் நிறைந்ததாக.
ஆக, நீங்க திறந்த தத்தெடுப்பு பற்றியும் யோசித்திருக்கிறீர்களா?
- ஆண்கள் அதை செய்வார்களா? - இப்போ எல்லாரும் செய்யறாங்க.
பெறும் தாய் குழந்தையுடன் நிறையவோ அல்லது குறையவோ
சம்பந்தம் வைத்திருக்கலாம் நீங்கள் மூவரும் ஒத்துக்கொள்ளும்படி.
நீங்கள் தான் சட்டப்படியான காப்பாளர்கள்.
அது பிரமாதம். அது நன்றாக இருக்குமென நினைக்கிறேன்.
சரி. நீங்கள் நிரப்ப சில ஆவணங்களை தருகிறேன்,
பிறகு உங்களை என் தகவல்தளத்தில் போடுகிறேன்.
ஒரு மரத்தை அழித்த அளவு ஆவணங்கள் இருக்கு.
இன்று என்ன நடக்கும் என்று எதிர்பார்த்து வந்தாய், ஆண்டி?
இன்று ஒரு கார் சீட் எடுத்து வந்தான்.
நான்... வாயை மூடு. நான் செய்யலை.
அவள் உலகில் அவள் மட்டுமே
அவள் தான்.
- சரி. - சரி, சரி, சரி...
- ஹேய், ட்ரீனா. -நீங்க எப்படி இருக்கீங்க?
- நாங்க நல்லா இருக்கோம். ஆமாம். - நல்லது.
சரி, இது நல்லா நடக்கலை.
ஆமாம், மன்னிக்கணும். அவள் இறுதியில் நம்பிக்கை இழந்துட்டா.
அந்த ஓரின விஷயம் தானா?
இல்லை. நான் அப்படி நினைக்கலை.
இயேசுவே, இரண்டு வேலை பார்க்கும், வீடு வைத்திருக்கும்
ஓரினத்தவருக்கு குடும்பத்தை ஆரம்பிப்பது எவ்வளவு கடினமாக இருக்கும்?
இப்போது எங்களுக்கு ஐந்து குழந்தைகள் இருந்திருக்குமென நினைத்தேன்.
என்னிடம் இன்னொரு திட்டமிருக்கு.
- ஐந்து குழந்தைகளா? - ஆம்.
நடக்குமான்னு தெரியலை. இன்று அலுவலகத்துக்கு வந்ததில் உங்க கோப்பு பிடித்தது.
ஆனா அவ கொஞ்சம்...
கொஞ்சம் என்ன?
என்ன தெரியுமா? அவளை நீங்க சந்திக்கணும். வியாழக்கிழமை பரவாயில்லையா?
- சரி. - ஆமாம்.
- சே. - இயேசுவே.
- நீ இதற்கு தயாரா? - இது தான்.
- ஹேய். - ஹேய்.
- நீ தான் கார்லாவா?
ஆமாம், டோபின் மற்றும் ஆண்டி, சரிதானே?
- மாற்று வழியில். - மன்னிக்கணும்.
டோபின், ஆண்டி.
உட்காருங்க. மன்னிக்கணும்.
- ஹாய். - ஹாய்.
நேர்காணல் போல் இருக்கு.
யார் யாரை கேள்வி கேட்க போறோம்?
நல்லது, நீ எங்களை கேள்வி கேட்கணும்னு நினைக்கிறேன்.
அதாவது, எங்களுக்கு தான் உன் குழந்தை வேணும்.
சரிதான்.
- நீங்க யார்? - யார்? நானா அவனா?
ஜோடியாக.
நீங்க தனித்தனியா யாரென எனக்கு கவலையில்லை. நீங்க தம்பதியா யார்?
ஏன் நீங்க என் ஆண் குழந்தையை பார்த்துக்கணும்?
அல்லது பெண். நான் பார்க்கலை. சொல்லுங்க.
நாங்க பார்ட்டியில் முதலில் சந்தித்த போது,
எனக்கு ஜூரம் வர மாதிரி இருந்தது. அது எனக்கு நல்லாவே தெரிஞ்சுது.
எனக்கு வீட்டுக்கு போகணும்னு தெரியும், ஆனா அவன் மீது ஆர்வமா இருந்தது.
அதனால வருடத்தின் மிக குளிர்ந்த இரவில் விடியும் வரை நாங்க
நகரத்தில் நடந்துக்கிட்டு இருந்தோம்.
அடுத்த நாள், எங்கம்மா என்னை மருத்துவமனையில் சேர்த்தாங்க.
- எனக்கு டபுள் நிமோனியா இருந்தது. - சே.
அவனுக்கு இதைப்பற்றி எதுவுமே தெரியாது
ஏன்னா மருத்துவமனை போற வழியில் அவன் எண்ணை தொலைச்சுட்டேன்.
அப்போ, ஜூரமும் மயக்கமும் இருந்த மூன்று நாட்களில்,
"ஓ, நான் அவனைப்பற்றி கவலை படலைன்னு நினைப்பான்" என்று நினைச்சேன்.
சரி.
கூடவே, என்னைவிட அவனுக்கு பத்து வயது அதிகம், யாருடனும் இருந்திருக்கலாம்.
ஆனால் எனக்கு மயக்கம் தெளிந்த போது, என் படுக்கை பக்கத்தில் இருந்தான்.
இரு.
அவனை எப்படி தேடணும்னு எப்படி தெரியும்?
பார்ட்டி நடத்தியவரிடமிருந்து அவன் எண்ணை பெற்றேன்.
எங்களுக்குள் நன்றாக ஒத்துப்போனதால்,
அவன் என்னை கூப்பிடாததற்கு ஏதாவது காரணமிருக்குமென புரிந்தது.
அவன் நினைத்தது சரி.
அது ஓரின எண்ணமாக இருக்கு.
பிரமாதமாகவும்.
- அன்பு என்பது சேணிலை உணர்வு தானே? - ஆமாம்.
நீங்கள் அற்புதமானவர்கள் என தெரியும்.
நல்லது. இப்போ உங்களுக்கு ஏதாவது கொண்டு வரலாமா?
ஆமாம், நல்ல திட்டம்.
உனக்கு இன்னொரு காபி வேண்டுமா, கார்லா? உனக்கென்ன வேண்டும்?
நீங்க பணம் தருவீங்களா அல்லது நானா?
- நாங்க, நாங்களே தான். - நாங்க, நாங்க, நாங்க.
ஸ்பெஷல் மதிய உணவு, கோக் அப்புறம் ஒரு காபி எனக்கு.
எனக்கு பனானா ஸ்ப்லிட்டும் வேணும்.
பசங்களா?
எங்களுக்கு இரண்டு க்ரீன் டீக்கள் கிடைக்குமா?
அப்போ, உனக்கு பேறுகாலம் எப்போ?
எட்டு மாதங்களில்.
அது பரவாயில்லையா? புதிதாக பிறந்த குழந்தையை தான் யோசிச்சீங்களா?
எங்களுக்கு கவலை இல்லை.
உனக்கு எவ்வளவு ஈடுபாடு இருக்கணும்னு நினைக்கிறே?
அது சொல்வது கடினம். நான் நிறைய பயணம் செய்வேன்.
ஆனால் வருடத்துக்கு இரண்டு முறை ந்யூ யார்க் வருவேன், அதனால்...
ஒருவேளை வருடத்திற்கு இரண்டு முறை?
சரி. பயணமெல்லாம் எதற்கு? வேலையா?
இல்லை, எனக்கு வீடில்லை.
சரி, சரி. சரி, அற்புதம்.
பிரமாதம்.
அது உனக்கு ஆச்சரியமாக இல்லையென நடிக்காதே.
- அதாவது, கொஞ்சம், ஆமாம். - ஆமாம். அது...
இரு, யார் அப்பா, கார்லா?
நான் தெருவில் சந்தித்த ஒருவன்.
ஆமாம். அவன் நல்லவன்.
நாங்கள் அவ்வப்போது சந்திப்போம், தெரியுமா, ஆனால் ஒத்துப்போகாது.
அவனுக்கு எங்கேயாவது செட்டில் ஆகணுமாம். நான் மாட்டேன்.
அது என்னவாயிருக்கும்னு நினைக்கிறே?
தெரியலை, அதாவது, எனக்கு ஏதும் பிரச்சினைகள் இல்லை. நான்...
ஒரே இடத்தில் பல காலம் இருப்பது எனக்கு பிடிக்காது.
எனக்கு மஃப்பின் கிடைக்குமா?
நன்றி.
ஆமாம், அப்புறம் நான் சூரியனை தொடர்வேன்.
ஜேம்ஸ் டெய்லர் பாடல் போல.
எனக்கு வீடுகள் அடைப்பது போலிருக்கும்.
நமக்காக நாமே கட்டும் பொறிகள், கார்கள் மற்றும் கைபேசிகள் போல.
நம்மை அறிவாளியாக்குமென நாம் நினைப்பவை ஆனால் நிஜத்தில் நம்மை முட்டாள் ஆக்கும்.
பயணம் செய்வதில், ஒவ்வொரு வாரமும் புதிய நகரத்தை பார்க்கலாம்,
அந்த நாட்டுடன் மனதளவில் ஒத்துப்போகலாம்
மற்றும் நாட்டை சிறப்பாக்கிய மக்களுடன்,
அதை டிவியில் பார்ப்பதை விட நல்லது.
நன்றி.
- உங்க ஸ்பூனை எடுத்துக்கலாமா? - ஆமாம்.
- ஹேய். ஹேய், நான் அதற்கு உதவறேன். - நன்றி.
நீ நல்லா இருக்கியா?
- ஆமாம். இதில் என்ன இருக்கு? - அது என் உலகம்.
ஹலோ, கண்ணே. ஹலோ, பேபி. உனக்கு சின்ன பரிசு வாங்கி வந்தேன்.
- இது உன் நாயா? - இது தான். இது ஹோமர்.
நான் போகும் இடத்திற்கெல்லாம் வருவான். ஆமாம், அது நல்லா இருக்கா?
- ஹாய். - நீ ஹாய் சொல்லணுமா?
- ஹாய். - ஹோமர், ஹாய் சொல்லு.
- ஹாய் சொல்லு! - ஹாய்.
ஆக, இதை செய்ய போகிறோமா?
இரு, எங்களுக்கு இருப்பது சொந்தமான குடியிருப்பா, எங்க சம்பாத்தியம்
எல்லாம் உனக்கு தெரிய வேண்டாமா? எந்த கல்லூரிக்கு போனோம்?
நாங்க ஒப்பந்தத்தில் இருக்கோமா? அது பிரபலமானதா, அல்லது...
இல்லை, அதையெல்லாம் பற்றி எனக்கு கவலை இல்லை. நீங்க அன்பா இருப்பதே முக்கியம்.
நீங்க இருக்கிறதா நினைக்கிறேன்.
நாங்கள் வெறும் மகிழ்ச்சி மட்டுமே சூழ்ந்த குடும்பம் அல்ல.
பலமுறை ஹூஸ் அஃப்ரெய்ட் ஆஃப் வர்ஜீனியா வுல்ஃப்? ஆயிடும்.
கண்டிப்பா.
நான் ட்ரீனாவிடம் திரும்ப போய் எனக்கு இணை கிடைச்சாச்சுன்னு சொல்வேன்.
பிறகு, நாமெல்லாம் இதுக்கு ஒத்துக்கிட்டா,
முதல் இரு மும்மாதங்களில் நான் பயணத்தை தொடர்வேன்,
பிறகு நகரத்துக்கு வருவேன்.
ஆமாம், இது என் எண்.
சரி, மிக்க நன்றி.
உன்னை சந்தித்தது நிஜமான அனுபவம்.
இது நல்ல விஷயம்.
நீங்க நல்லவங்க. என் பையனோ பெண்ணோ,
உங்களை போன்ற தம்பதியால் கவனிக்கப்படுவது குடுப்பினை.
ஆமாம். பை. மதிய உணவுக்கு நன்றி.
வா.
பை.
அப்போ, அவ நல்ல கிறுக்கா கெட்ட கிறுக்கா?
எனக்கு தெரியாது. அவ செய்யறது அவளுக்கு தெரியுமான்னு தெரியாது.
ஆனால் அவள் சொல்வதை எல்லாம் நாம்
- ஆதரிக்கிறோமென உனக்கு தெரியுமே. - ஆம்.
கிறுக்கான தனியுடைமை, பயம், நாமே ஏற்படுத்திக்கொண்ட செயலற்ற நிலைகள்...
சரி. அவளிடம் அது பிடிச்சிருக்கு, ஆனா கொஞ்சம் கூடவே செய்யறா, இல்லையா?
என்ன? அப்படியே வாழ்ந்தா?
- ஆமாம், ஒரு மாதிரியா. - சரி.
சரி, வா, கிப்பர், சீக்கிரம் மலம் கழி.
அவளை அழுத்தத்துக்கு உள்ளாக்காதே, சரியா?
- அது அவளை பதட்டமாக்கும். - சரி.
சும்மா சொல்றேன், இந்த பெண்ணை பற்றி ஒன்றும் தெரியாது
அல்லது அவளுக்கு நடக்கும் எதுவும்.
நமக்கெப்படி தெரியும் அவள் அப்படியே... வா.
அவ குழந்தையை பார்த்ததும் மனசு மாற மாட்டாளா?
ரொம்ப ஊடுருவ மாதிரி இருக்கு.
வினோதமாக இரு ஓரின சேர்க்கையாளர்கள் சின்ன பெண்ணின் கர்ப்பத்துடன் விளையாடுவது.
சும்மா... நாம அதை விட்டுடுவோம். அப்படியே விட்டுடுவோம்.
நாம் பெற்றோர்கள் ஆக வேண்டியவர்கள் இல்லை. நாம் பெற்றோர்கள் இல்லை, பரவாயில்லை.
கண்ணே... இது பரிசு, சரியா?
ஏதோ ஏழை பெண்ணை சூழ்நிலை காரணமாக வற்புறுத்தி நம் குழந்தையை பெறவோ அல்லது
புதிய குழந்தையை இந்த நரகத்துக்கு கொண்டு வர சொல்வதோ இல்லை.
இது எப்படியும் நடக்கிறது, சரியா?
அதை பிடிக்க நாம் இருப்போம்.
இல்லை, நிறைய நேரம் செலவழிப்பது போலிருக்கிறது
நடக்காமலும் போகலாம் என்ற விஷயத்துக்கு.
அவள் மனதை மாற்றிக்கொண்டால் அது நமக்கு பெரிய ஏமாற்றம்.
அது மிகச்சரி.
நாம் நம்பும் ஒன்றை பின்பற்றி நம்மால் வாழ முடியும்.
ஆமாம்.
என் குழந்தை, என் குழந்தை, என் குழந்தை.
- ஆமாம், நல்ல பொண்ணு! - அதிசயம்!
நல்ல பொண்ணு!
- இந்தா. - ஏன் எப்போதும் நான் சுத்தம் செய்யணும்?
ஏன்னா அது உன் நாய்.
அது நம் நாய்.
சரி, நம் நாய், ஆனால் உன் கழிவு.
- அது நம் கழிவு. - அது நம் கழிவு அல்ல.
நம் கழிவு. நல்ல பொண்ணு.
- சரி. - நன்றி, கண்ணே.
- கதவை திறக்க முடியுமா, ப்ளீஸ்? - முடியும்.
- மிக்க நன்றி. பாராட்டுகிறேன். - இருந்தாலும், ஏன் இவ்வளவு மிதப்பு?
மிதப்பு எனக்கில்லை. சாதாரணமா கேட்கிறேன்.
கொஞ்சம் மிதப்பு இருக்கிறது போலிருக்கு.
என் கையில் மலம் இருக்கு, நான் என்னிடம் பேச மாட்டேன்...
அது உன் நாய். நீ கையில் மலத்தை வைத்திருக்கலாம்.
...கடுமையாக. நன்றி.
சரி, கண்ணே. என்ன தெரியுமா? பரவாயில்லை.
- எனக்கு ஃபார்கோ பார்க்கணும், பரவாயில்லையா? - உனக்கு என்ன வேணுமோ பார்.
- சரி, நன்றி. - வா, உனக்கென்ன நாலு வயதா?
- ஹேய், வரவேற்கிறேன்! - ஹாய்!
இரண்டு பேருக்கும்.
ஹேய்.
- மூன்று பேருக்கும். இயேசுவே, உன்னை பார். - உள்ளே வா.
நீ மழைக்கு முன்பே வந்துட்டே. கோடை புயல் வரவேண்டியது.
- நான் அதை பார்த்துக்கறேன். - நன்றி.
- நீ நல்லா இருக்கியா? - ஆமாம், மன்னிக்கணும், பிடுங்கிட்டேன்.
- ஆமாம், நன்றி. - நீ நல்லா இருக்கியா?
- ஹோமர்! கெட்ட நாய்! - நீ நல்லா இருக்கியா?
உன் நாய்க்கு ஹோமரை பார்த்து பயம் போல.
அவன் ஆளுமை செய்வான்.
நிலப்பரப்பில்லாத ஆளுமை செய்யும் நாய்.
அவன் எல்லா இடத்திலும் ஆளுமை செய்வான்.
ஹோமர், கீழே உட்கார்.
அதனால, இதற்கு நன்றி, பசங்களா.
உங்க குடியிருப்பு எனக்கு பிடிச்சிருக்கு. இங்கே தங்க ஆர்வமா இருக்கேன்.
நீ தங்கறியா? ந்யூ யார்கிலேயா?
கண்டிப்பா இருப்பா. நம்முடன் தங்குவா.
பிரமாதம். சிறப்பு.
அது பரவாயில்லையா? நீங்க கலந்து பேசிட்டீங்களா?
- இப்போ தான் கலந்து பேசறோம். - இல்லை.
- அது நேரலை கலந்தாலோசனை. - கண்டிப்பா பரவாயில்லை. அது சிறப்பு.
இன்னும் இரண்டு வாரங்கள் தானே இருக்கு?
என்றைக்கு வேணா குழந்தை பெறுவியா என்ன?
- எனக்கு எட்டு வாரங்கள் இருக்கு. - எட்டு வாரங்களா?
எட்டு வாரங்கள். சிறப்பு.
நீ இங்கு தங்குவதில் எங்களுக்கு சந்தோஷம்.
எங்களுக்கு ஈடுபாடு இருப்பது போலிருக்கு.
ஆமாம். ஆண்டி பெற்றோராவதற்கு ரொம்பவுமே பயிற்சி எடுக்கறான்.
நான் டோபினின் ஸ்டடியை குழந்தையின் அறையாக மாற்றிட்டேன்,
அதை பாதி நீலம், பாதி பிங்காக வண்ணம் அடிச்சேன். இரண்டையுமே சேர்க்க.
எங்க பாலினத்தை காட்டணும் என்றெல்லாம் இல்லை, கடவுளே.
- உன்னை ஒரு கேள்வி கேட்கிறேன். - பிரமாதம், சரி. கேளு.
- குழந்தை புதிர், நீ தயாரா? - குழந்தை புதிர்.
ஆமாம், அவனுக்கு பிடித்தது.
ஆமாம், அது உண்மை. நீ கேட்டது சரிதான்.
அப்போ, குழந்தையின் மலம் பச்சையாக இருந்தால் என்ன அர்த்தம்?
- பாஸ், எனக்கு தெரியாது. - பாஸா? அதுக்கு என்ன அர்த்தம்?
- பாஸ், எனக்கு தெரியாது. - குழந்தைக்கு உடம்பு சரியில்லை என்றர்த்தம்.
- ஏன் அதை கண்டுபிடிக்க கூடாது? - நாம கண்டுபிடிக்கணுமா அ்பபோது...
- நீ நல்லா இருக்கியா? - ஓ, கடவுளே...
ஆமாம்.
அப்போ, என் அறை எங்கே?
நீ அங்கே தான் இருக்கே.
இனிமை.
ஹோ. ஹேய்.
வீட்டுக்கு வரவேற்கிறேன், கண்ணே.
ஏன் இவ்வளவு நேரமாச்சு?
பார்ல நல்லா குடிச்சிருக்கீங்க, நான் இங்க சமையலறையில வேகறேன்.
- அழகா இருக்கே. - இங்கே ரொம்ப வேகுது.
- இயேசுவே! - சே! ஹலோ.
நீ ரொம்ப அழகா இருக்கே.
நன்றி, ஆண்டி.
உனக்கு உன் துணிகளை எடுத்து... மன்னிக்கணும்.
உன் துணிகளை எடுத்து பையில் போட்டா, அடுத்த முறை துவைக்க எடுத்துப்பேன்.
நான் ஏன் அதை செய்யணும்?
ஏன்னா நிறைய பேர் அப்படி செய்வாங்க.
ஏன் லாண்ட்ரோமேட்டுக்கு செலவழிக்கணும்
குளியலறையில் துவைத்து, இங்கே காய வைக்க முடியும் என்னும் போது?
ஒரு எண்ணம் தான். கிறுக்கு எண்ணம்.
ஆக, நான் இறால் பூனா செஞ்சிருக்கேன்.
கொஞ்ச நாளாச்சு, இருந்தாலும் சரியா சமைச்சிருக்கேன்னு நினைக்கிறேன்.
தேங்காய் பால் இல்லை, அதனால் குழாய் தண்ணீர் பயன்படுத்தினேன்.
என்னால் இறால் வாங்க முடியலை, அதனால டூனா துண்டுகள் தான்.
உனக்கு பசிக்குதா?
எப்படி தினமும் ரெஸ்டாரன்டுக்கு
போறீங்கன்னு எனக்கு புரியலை.
எங்களுக்கு சமைக்க தெரியாது, அதனால தான்.
- நான் உனக்காக எப்பவும் சமைக்கிறேன். - இல்லை, இல்லை, கண்ணே.
நீ எனக்காக சாப்பாடு தயார் செய்யறே, அது தான் செய்யறே.
எங்களால சமைக்க முடியாது. சமையல் ஒரு கலை.
நாங்க இன்னும் தேர்ச்சி பெற வேண்டிய கலை, சரியா?
- அது பரவாயில்லையா? - நீங்க ஏன் கத்துக்க கூடாது?
வீட்டில் சமைக்கிறதுல நிறைய பணம் சேமிக்கலாம்.
இது அபத்தமான, மன்னிக்க முடியாத செலவு.
ஆமாம்.
வீட்டு நிர்வாக வகுப்பை எடுத்துக்கிட்டு அடிப்படையானதை கத்துக்கலாம்.
எனக்கு எல்லா சாமான்களும் ஃப்ரிஜ்ஜில் இருக்கணும், நல்ல உணவின் பட்டியலும்.
தினமும் அழற குழந்தையை ரெஸ்டாரன்டுக்கு கூட்டி போக முடியாது.
அது மக்களை கோபமூட்டும்.
வேற என்னவெல்லாம் மக்களை கோபமூட்டும் தெரியுமா?
கர்ப்பவதிகள் குடிப்பது.
- ஏன்? - வா.
- என்ன? - நீ விளையாடறியா?
நீ விளையாடறியா?
இந்த குழந்தைக்காக நான் எல்லாத்தையும் விட்டுட்டேன்.
நான் புகை பிடிப்பதில்லை, போதை எடுப்பதில்லை. காரமாக சாப்பிடுவதில்லை.
ஹேய், பெண்ணே. வா.
நீ எங்கே இருக்கே?
நல்ல பொண்ணு, தயாரா?
வா.
ஹேய்.
நீ நல்லா இருக்கியா?
உனக்கு மூச்சு வாங்குதா?
என்ன ஆச்சு, ஆங்?
கிப்பர் : நான் கர்பமாக இருக்கிறேன்
கால்நடை மருத்துவமனை.
நல்ல பொண்ணு, நல்ல பொண்ணு.
உன் நாய்க்கு கருத்தடை செய்ததாக நீ சொன்னதா ஞாபகம், கார்லா.
நீ சொன்னது கேட்கலை. நீ "பயிற்சி" என்று சொன்னதா நினைச்சேன்.
எந்த மாதிரி பயிற்சி கொடுத்திருக்கு உன் நாய்க்கு?
அவனுக்கு நடத்தை பிரச்சினைகள் இருந்தன, பயிற்சியாளரிடம் வகுப்புக்கு போனான்.
நன்றி கார்லா. எங்க நாயை வாழ்க்கைக்கும் கறை படுத்திட்டான்.
நிறுத்து, நாடகமாடாதே. மாத்திரை கொடுத்தா, போயிடும்.
- பரவாயில்லை, கண்ணே. - இருக்கலாம், இன்று எனக்கு விடுமுறை.
நிதானமா காலை உணவு சாப்பிடணும்,
ஆனா வீட்டில் கருக்கலைப்பு செய்யறேன்.
இதுக்கு அர்த்தமே இல்லை, தெரியுமா?
உன் நாயின் உறுப்பை கிப்பரால் எப்படி ஏத்துக்க முடிஞ்சுது?
என்ன?
என்ன? ஆண்டி.
- ஆண்டி, எழுந்திரு. - என்ன? என்ன?
- எழுந்திரு. - என்ன? என்ன?
- குரல்கள், கவனி. கவனி, குரல்கள். - எங்கே? நான் தூங்கறேன்.
- ஆண் குரல்கள்! வரவேற்பு அறையில். - நான் தூங்கறேன்.
- கவனி, எழுந்திரு. - இல்லை.
- எழுந்திரு! - கிப்பரை கூட்டி போ, நான் வர மாட்டேன்.
...அதன் அசிங்கமான முகத்தால் என் தோலில் பூசியது.
- ஏலியன் போல! - ஆமாம், அது...
- சிகுர்னி வீவர் போலவா? - சிகுர்னி வீவர் போல.
- எனக்கு சிகுர்னி வீவர் பிடிக்கும். - அப்படியா?
- நீ அவதார் பார்த்திருக்கியா? - எப்பவோ பார்த்தாச்சு.
சே! மன்னிக்கணும். ஓ, கடவுளே. உங்களை எழுப்பிட்டோமா?
- என்ன கார்லா? - இது யார்?
நாங்க சத்தம் போட்டிருந்தா மன்னிக்கணும். இது... சே, உன் பெயர் என்ன?
- மிக். - மிக்.
அவன் எங்கிருந்து வந்தான்?
தெருவில் இருக்கான். படம் பார்த்துட்டு வரும்போது அவனை தாண்டி வந்தோம்.
- அது ஞாபகம் இல்லை. - மிகச்சரி.
அதனால அவனுக்கு சாப்பாடு கொடுத்தேன். அது நாங்க செய்யறது.
கொஞ்ச நேரத்துக்கு இருக்க இடம் கிடைச்சுது. வெளியே குளிருது.
அது பரவாயில்லையா?
இல்லை, இல்லை. பரவாயில்லை இல்லை, நிஜமாக.
- ஏன்? - என்ன தெரியுமா? எனக்கு புரியுது.
இந்த மாதிரி அழகான வீடு இருந்தால், நானும் யாரையெல்லாமோ உள்ளே விட மாட்டேன்.
நீ கேட்டிருக்கணும், எங்ககிட்ட முதலில் சொல்லணும், ஆனா பரவாயில்லை.
இல்லை. என்ன தெரியுமா? இது நல்லா இல்லை.
நீ இங்கே இருப்பதை பொறுத்துக்கறோம்.
அதனால நீ நினைக்கும் யாரையும் இங்கே வர...
பொறுத்துக்கறியா?
அதை அப்படித்தான் பார்த்தீங்கன்னு எனக்கு புரியலை.
அவன் அப்படி சொல்லலை.
- இல்லையா? - என்ன தெரியுமா, பசங்களா?
நீங்க பேசி தீர்க்க வேண்டிய நிஜ பிரச்சினைகள் இருக்கு,
- அதனால நான்... - இல்லை! இல்லை!
நான் இங்கிருக்கும் போது, என் எந்த நண்பனும்
என் சந்தோஷத்தில் பங்கேற்கலாம்.
நீ இங்கேயே இரு.
நான் கழிவறைக்கு போக இருந்தேன், அது பரவாயில்லையா?
வலதுபுறம் இருக்கு.
சரி, மன்னிக்கணும்.
அவன் உன் நண்பன் இல்லை, அந்நியன்.
இது எங்க குடியிருப்பு, அதில் நீ விருந்தாளி.
நீ தெருவில் சந்திக்கும் எவனுக்கோ அதையெல்லாம் தர முடியாது.
அப்போ, உனக்கும் அப்படி தானா, டோபின்?
எதையாவது விட்டுக்கொடுக்கும் வரையில் நிதானமாக இருப்பாயா?
இல்லை, இல்லை, இல்லை. இல்லை, இது அதை பற்றி இல்லை.
இதற்கும் என் பாலியலுக்கும் என்ன சம்பந்தம்?
மக்கள் பயம் போல் தெரிகிறது. யாரும் என் பக்கமே இருப்பார்கள்...
ஆண்டி இருக்கானா? ஆண்டி, நீ அவன் பக்கமா?
எனக்கும் இதற்கும் சம்பந்தம் இல்லை.
சிறப்பு. நன்றி, அதற்கு நன்றி. மீண்டும் வரவேற்கிறேன்.
நன்றி.
இவன் தான் இங்கே நீ கூட்டி வந்த முதல் ஆளா?
முதல் ப்ரிட்டிஷ் ஆள்.
இயேசு கிறிஸ்து. நாம சத்திரம் நடத்தறோம்னு எனக்கு தெரியாது.
- நீ இறுக்கமா இருக்கே. - நான் இறுக்கமா இல்லை.
இந்த இடத்தில் நறுமணப்புகை நாற்றம் வருது!
கார்பெட்டில் இறால் பூனா இருக்கு.
நீ தொடும் எல்லா இடத்திலும் இருக்கு!
என் வரவேற்பு அறையை பெடோயின் முகாம் ஆக்கிட்டே.
நாய்க்கு கருக்கலைப்பு செய்ய வெச்சே, நீ போதை ஏத்திக்கறே
கர்ப்பமா இருக்கும் போது குடிக்கறே,
ஒருவேளை அந்நியன் மிக்குடன் என் சோபாவில் புணர்கிறாயோ!
நீ நாய்க்கு கருக்கலைப்பு செய்ததா சொன்னியா?
இதில் தலையிடாதே, மிக். நீ சூடா சாப்பிடத்தான் வந்தே.
என்ன தெரியுமா?
என்ன தெரியுமா... எனக்கு புரியுது, சரியா?
ஆனா அவ உணவை சாப்பிட்டு பார்த்தா நீங்க ஏதாவது கத்துக்கலாம்.
நன்றி, மிக்.
சீக்கிரம் பார்ப்போம்.
என்ன தெரியுமா?
என்ன தெரியுமா, டோபின்?
பொறுக்கமுடியாத சலிப்பானவன் நீ.
நிஜமாகத்தான்.
உன் ஆவணப்படங்களில் மற்றவர்களின் மீது அக்கறை இருப்பதாக சொல்றே,
ஆனா உன் வாழ்க்கையில் உன்னை தவிர வேறு யாரை பற்றியும்
நீ கவலைப்பட்டதாக தெரியவில்லை.
நீ தி ந்யூ யார்க் டைம்ஸ் படிக்கறே, ட்ரம்பை பற்றி குறை சொல்றே, ஆனா அதெல்லாம் சும்மா.
உனக்கு உன் சமூகத்தில் அக்கறையில்லை, அந்த எண்ணம் மட்டுமே பிடிக்கும்.
நீ... நீ மற்றவர்களை ஆர்வப்படுத்த நினைக்கும் வழிப்போக்கன்.
நீ சமூகத்துக்கு எப்படி பங்களிக்கிறாய்,
மற்றவர்களின் பெருந்தன்மையில் நீ வாழ்ந்தா?
நீ மற்றவர்களுக்காக என்ன செய்யறே?
- உன்னுடைய உலகில் நீ மட்டுமே. - அடச்சே!
உன் குழந்தையை கூட உன்னால் பார்த்துக்க முடியலை.
கேடுகெட்டவனே.
கார்லா. கார்லா!
கார்லா!
நான் அதை சொன்னதுக்கு வருந்தறேன். அது முட்டாள்தனமானது.
- எனக்கு வெட்கமாக இருக்கு. - சே, டோபின். பரவாயில்லை.
நாம் எதற்கும் ஒத்துக்கொள்ள வேண்டாம். நம் உலகங்கள் வெவ்வேறு.
அது உண்மையாக இருக்கலாம், ஆனால் அதை சொல்லியிருக்க கூடாது.
நீ இங்கே இருக்கலாம், தெரியுமா?
அது வந்து...
எனக்கு அது கஷ்டம்.
நீ சொல்வது சரி, நான் எதற்குமே எதுவும் பங்களித்தது இல்லை.
எல்ஏவில், அந்த பணம் மற்றும் வீண் செலவை வறுமை, கஷ்டம் மற்றும் கார்களின் புகை
எல்லாவற்றையும் பார்த்து வெறுத்து போனேன்.
நான் வாழும் முறையை மாத்திக்கலைன்னா
கபட வேடதாரிகளில் நானே சிறந்தவளாவேன் என நினைச்சேன்.
அது மெச்சத்தக்கது.
ஆமாம், அப்படித்தான் நினைச்சேன்.
"காண விரும்பும் மாற்றமாக நீ இரு" அதெல்லாம்.
பிறகு எனக்கு புரிந்தது, யாரும் இதை பார்க்கவில்லை.
யாருக்கும் கவலை இல்லை.
நான் ப்ளாக் செய்வதில்லை. நான் உதாரணமாக இருக்க குழந்தைகள் இல்லை.
நான் கண்ணுக்கு தெரியவில்லை, பார்க்கில் இருக்கும் இந்த மற்ற வீடற்ற மனிதர்கள் போல்.
நீயும் பங்களிக்கிறாய், தெரியுமா? நீ ஆர்வம் தூண்டுகிறாய்,
உனக்கு பிரச்சினை இருக்கிறது, மேலும் நீ உண்மையானவள்.
நிஜத்தில், மாலையில் வீட்டுக்கு வந்து உன்னை கண்டது சந்தோஷமாக இருந்தது,
அது எப்படி தெரிந்தாலும், தெரியுமா?
உன்னிடமிருந்து என்ன எதிர்பார்ப்பது
என்று எனக்கு தெரியலை. அது நல்லது. எனக்கு அது நல்லது.
உண்மை என்னன்னா, எனக்கு இதனால் பயம்.
நான் தயாரா என்று எனக்கு தெரியலை.
நான் ரொம்ப...
ஒழுங்கை எதிர்பார்த்து அவஸ்தை படுபவன்.
யாரும் என் வீட்டில் இருப்பதையே பொறுக்க முடியாது, குழந்தை என்ன.
குழந்தையா? எனக்கு தெரியலை. எனக்கு தெரியலை.
நீ முடிவெடுக்கணும், டோபின்.
நாம வீட்டுக்கு போகலாம்.
அப்படியா?
நல்லது.
அவள் கடினமானவள், நிலைமைக்கேற்றவாறு வாழ்பவள், மற்றும்...
ஆனால் அவளுக்கு தோன்றுவது போல் வாழ்கிறாள் தெரியுமா.
அவள் உண்மையாக அதை நம்புவதால், அவளால் வேறு மாதிரி வாழ முடியாதென நினைக்கிறேன்.
அது வீரமானது, அது தான் ஒரு குழந்தையில் இருக்கணும், இல்லையா?
அந்த பாகம் மரபணுவில் இருக்கும் என்று நம்புவோம்.
சமைப்பது மட்டும் வேண்டாம்.
இயேசுவே, இல்லை, சமையல் வேண்டாம்.
- சரி. - சரி.
மிக்குடன் சேர்ந்ததால் வலி வந்துவிட்டது என நினைக்கிறேன்.
என்ன?
நிஜமாக, அது சீக்கிரமாக நடக்க போகிறது என்று நினைக்கிறேன்.
- சரி. சரி. - சரி, போகலாம். சரி.
- சரி, நீ நல்லா இருக்கியா? - என்ன செய்யணும்னு தெரியும்.
- சரி. பரவாயில்லை. - பை. பையை எடுக்கறேன். உன்னிடம் பை இருக்கா?
- என்னிடம் பை இருக்கு, ஆமாம். - உன்னிடம் பை இருக்கு.
அது... எங்கே அது?
- நீ அவளை கவனிக்கிறாயா? - சரி, சரி.
ஏதாவது துணி போட்டுக்கோ ஏன்னா நீ இன்னும்...
நான் வெளியில் போகும் போது அதை அணியறேன். வா.
- சரி. ஒரு கேப் எடுப்போம். - சரி. ஹேய்! ஹேய்!
ஓ, கடவுளே.
சரி. நன்றி.
நீ இந்த பக்கம் ஏறு, வா.
சரி, இந்த வலி விடாமல் வருது.
எபிட்யூரலுக்கு இது தான் கடைசி வாய்ப்பு, கார்லா.
அனெஸ்தீசியாலஜிஸ்டை கூப்பிட வேண்டாம் என்பதில் உறுதியா இருக்கியா?
இல்லை, நான் நல்லாருக்கேன். நாம் தொடர்வோம்.
கண்டிப்பாகவா? எனக்கு புரியலை. மருந்து தானே.
நீ மருந்து எடுத்துப்பே இல்லையா, உடம்பு சரியில்லாத போது?
தலைவலிக்கும் போது பெனிசிலினோ ஆஸ்பிரினோ? வா.
ஏன்னா நான் அதை அனுபவிக்கணும். அதை நான் உணரணும்!
சே. இயேசு கிறிஸ்துவே! அதை பற்றி பேச வேண்டாம்,
- எனக்கு அதை செய்யணும்! சே! - சரி, சரி, சரி.
சரி, சரி, சரி, இது உன்னால் முடியும். உன்னால் முடியும்.
ஒன்பது சென்டிமீட்டர்கள் விரிஞ்சாச்சு.
சார், உங்களுக்கு தண்ணீர் வேணுமா?
இல்லை, இல்லை, இல்லை, நான் நல்லாருக்கேன். நிஜமா நல்லாருக்கேன்.
சார், என் குழந்தைபேறு அறையில் மயங்கிடாதீங்க.
மயக்கம் வர மாதிரி இருந்தா, வெளியே போங்க, சரியா? இரண்டு பேரும், தயவுசெய்து.
தெரியும், எனக்கு ஒருவேளை... நான் காத்து வாங்க போறேன்.
நான் காத்து வாங்கறேன். உங்களால் இது முடியும்.
ஆமாம், இது எங்களால் முடியும். உன்னை அப்புறம் பார்க்கிறோம். சரி.
- நீயும் போகணுமா? - இல்லை, இல்லை, இல்லை.
நான் எங்கேயும் போகலை.
சே.
- டோபின், நிறுத்து. - சரி, மன்னிக்கணும்.
- டோபின், நீ இன்னும் அதை செய்யறே. - மன்னிக்கணும், சரி.
- ரொம்ப எரிச்சலா இருக்கு. - சரி. நான் பார்த்துக்கறேன்.
- என்னால் கவனிக்க முடியலை. - சரி.
சே.
- டோபின், உன் தலையை நகர்த்து! - சரி, ஆமாம்.
நல்லது, கார்லா. நல்லா செய்யறே. நல்லா இருக்கு.
சரி, தலை இருக்கு. இதை பார்க்கணுமா?
ஆமாம்.
சரி, கார்லா. சிறப்பு. நல்லது, நல்லது.
இது உன்னால் முடியும். இது உன்னால் கண்டிப்பா முடியும்.
நல்லா தள்ளு. வா.
நல்லா மூச்சு இழுத்து விட்டு நல்லா தள்ளு, என்ன?
அப்படித்தான். தொடர்ந்திடு. தொடர்ந்திடு.
உன்னால் முடியும்! உன்னால் முடியும்! உன்னால் முடியும்!
சிறப்பு! தொடர்ந்து செய்.
சரி, சிறப்பு! நல்லது! நல்லது!
ஓ, கடவுளே.
நல்லா செஞ்சே, கார்லா. நல்ல வேலை.
ஓ, கடவுளே.
அப்போ?
பெண்.
பெண். பெண்!
- அற்புதம். நல்லா இருக்காளா? - அழகா இருக்கா.
ஐந்து கை விரல்கள், ஐந்து கால் விரல்கள்? எல்லாம் அழகா சரியா இருக்கா?
- எல்லாம், ஆமாம். - ஓ, கடவுளே.
- இது நடக்குது என்று நம்ப முடியலை. - ஓ, கடவுளே.
- இது நடக்குது. - சரி.
நாம் தந்தையர்.
24 மணி நேரங்களுக்கு அவளை மேற்பார்வையில் வைக்கின்றனர், பிறகு வெளியே வந்திடுவா.
நாம எல்லாரும் அவளை பார்த்துக்கலாம்.
- நீ அற்புதமா இருந்தே. - நன்றி.
அது...
அற்புதமா.
ஆண்டி எப்படி இருக்கான்?
அவனுக்கு நீராகாரம் கொடுக்கிறோம். அவன் நிலையா இருக்கான்.
வேடிக்கை, நீ தான் பலவீனமானவன் என்று நினைத்தேன்.
ஆமாம், நானும் தான்.
ஆனால் நீ இல்லை.
நீ அங்கே இருந்து என் கையை பிடிச்சு...
இரத்தத்தை துடைக்க உதவி, தொப்புள்கொடியை அறுத்தாய்.
அற்புதமா இருந்தது, அவ தலை வெளியே வருவதை பார்க்க, மேலும்...
நான் தான் அவளை பார்த்த முதல் ஆள் என்பது எனக்கு பிடிச்சிருக்கு.
அவளை கையில் எடுக்க காத்திருக்க முடியலை. எப்படி இருந்தது?
அழகா இருந்தது.
தலையிலிருந்து அந்த தொப்பியை எடுக்கறியா? நீ பார்க்க அபத்தமா இருக்கே.
மன்னிக்கணும்.
ஆனால், ஆமாம், அது அழகா இருந்தது.
ஆக, அவளை பார்த்ததிலிருந்து முழுசா மறுபரிசீலனை செய்ய நினைச்சியா?
ஏன், உனக்கு தயக்கமா இருக்கா?
இல்லை. இல்லை, அதற்கு எதிர்மறை.
எனக்கு இப்போது வேண்டும்.
அவளை இப்போது பிடிச்சிருக்கு.
அப்படியே.
அதனால், நீ என்ன உணர்றேன்னு என்னால் கற்பனை செய்ய முடியலை.
சொல்றேன், நீ மனசை மாத்திக்கிட்டா, அது...
எனக்கு புரியுது. உன்னை இங்கே விடுவது எங்களுக்கு சந்தோஷம், தெரியுமா?
ஆமாம்.
இல்லை, நான்...
நீ வாய்ப்பளித்தது நல்லது.
ஆமாம், அதாவது...
என் உலகத்தில் நான் மட்டுமே.
நீ சொன்னது சரி தான்.
எனக்கு பிரச்சினைகள் இருக்கு.
நான் போதையேற்றி தெரியாத நபர்களுடன் படுக்கைக்கு போவேன்.
எனக்கு இல்லை என்று சொல்ல தெரியலையோ என்னமோ.
நான் சொன்னதே இல்லை. என் வழியில் ஏதாவது வந்தால், அதை நடக்க விடுவேன்.
எனக்கு சாலை பிடிக்கும். அங்கே பாதுகாப்பா உணர்றேன், ஆனா...
அது குழந்தைக்கான இடமில்லை.
தாயாக இருப்பது என்னை மாற்றலாம், ஆனால்...
அப்படியில்லைன்னா, அந்த அபாயத்தை அவளுடன் எதிர்கொள்ள முடியாது.
என் வாழ்க்கை முழுதும் பொறுப்பில்லாமல் இருந்திருக்கேன்.
இது தான் நான் பொறுப்பாக செய்த முதல் விஷயம்.
சில நாட்களுக்கு மேல் என்னால் மக்களுடன் இருக்க முடியாது, ஆனால்...
அதைப்பற்றி கடந்த சில வாரங்களில் மறந்து விட்டேன்.
ஏன்னா நீங்க தான் உலகத்தில் மிக அற்புதமானவர்கள்.
ஆமாம்.
நீங்க தான் சிறந்த பெற்றோர்களாக இருப்பீர்கள்.
நாங்க முயற்சி செய்யறோம்.
மிக்க நன்றி.
நிறுத்து!
கடவுளே.
ஹேய்.
உங்கம்மாவை பற்றி ஒரு கதை சொல்லணும்.
இப்போ சொல்றேன், நீ திரும்ப பேச முடியாத போது,
உனக்கு பதின்வயதும் உரிமையும் இல்லாத போது,
உனக்கு வேண்டிய அளவு நீ அவளை பார்க்க முடியாது போனால்.
அது கேவலமாக இருக்கும் ஏன்னா, இப்பவே சொல்றேன்,
அவ பிரமாதமானவ.
அவ பயத்தை எதிர்கொண்டு உன்னை சுமந்து,
ஒரு நொடி கூட பயமில்லாது உன்னை பெற்றெடுத்தாள்.
அவ ஏன் கூட இல்லை என்று கேட்பேன்னு எனக்கு தெரியும்.
ரொம்ப காலம் முன்பு, நகரங்கள் உருவாகும் முன்னர்,
மனிதர்கள் எப்போதும் நகர்ந்து கொண்டே இருந்தனர்.
அவர்கள் வேட்டையாடி சேகரிப்பவர்கள், அவர்கள் வாழ்க்கை கடினமானது இரக்கமற்றது,
ஆனால் அவர்கள் சுதந்திரமாகவும் இருந்தனர்.
உங்கம்மா வேட்டையாடி சேகரிப்பவர் போல தான்.
ஆனால் தவறான நேரத்தில் பிறந்தாள்.
அதனால், உன்னை அவளுடன் கூட்டி போக முடியாது,
ஏன்னா இந்த சமூகம் அதை ஒத்துக்கொள்ளாது.
அதனால் நீ சில காலம் எங்களுடன் இருக்கணும்.
நாங்க வேட்டையாடி சேகரிப்பவர்கள் இல்லை, எப்படியுமே.
நாங்க முதலாளிகள்.
எங்களால் காட்டில் ஒரு நொடி கூட வாழ முடியாது, ஏன்னா
அங்கே ரெஸ்டாரன்டோ, ஹோல் ஃபுட்ஸோ, சிகிச்சையாளர்களோ இ்ல்லை,
அல்லது உடம்பு சரியில்லாது போனால் மருத்துவமனைகளோ இல்லை.
படிக்க புத்தகங்களோ, பார்க்க படங்களோ.
எதுவுமில்லை. அவை எங்களுக்கு பிடிக்கும், சரியா?
ஆக, எங்களுடன் உனக்கு நல்ல நேரம் கிடைக்கும், சரியா?
என் புத்தகம்.
என் புத்தகம், அப்பா. நிறுத்துங்க.
கதை நேரம் அவளுக்கு, உனக்கில்லை.
மன்னிக்கணும். ஆனால் ரொம்ப நல்லா இருக்கு, இல்லையா, ஜூன்?
- ஆமாம். - ஆமாம், ஆமாம்.
நான் என்ன சொல்லிட்டிருந்தேன்?
"முதலை ஆமைகள்" பற்றி.
எது பற்றி... எது பற்றி...
முதலாளிகள் பற்றி. ஆமாம்.
- முதலாளிகள் பற்றி. - "முதலாளிகள்." ஆமாம்.
- அது நல்லாருக்கு. எனக்கு ஐஸ் க்ரீம் உண்டா? - ஆமாம், உனக்கு உண்டு.
நமக்காக மற்றவர்கள் ஐஸ் க்ரீம் செய்யறாங்க, அது சிறப்பு, இல்லையா?
அம்மாவுக்கும் ஐஸ் க்ரீம் பிடிக்கும்.
- பிடிக்குமா? - ஆமாம். போன முறை இரண்டு வாங்கினோம்.
உனக்கு... போன முறை அம்மா உனக்கு இரண்டு ஐஸ்க்ரீம்கள் கொடுத்தாளா?
இரண்டா? சின்ன குழந்தைக்கா?
- சரி. - சரி.
ஐஸ் க்ரீம் நல்லா இருக்கு, இல்லையா?
தெரியுமா, இரண்டு இல்லாமல் இருக்கலாம்,
ஆனா ஐஸ் க்ரீம் நல்லா இருக்கு. இரண்டு தான் இல்லை.
நிறைய சர்க்கரை.
- சரி, நாம தூங்க போறோமா? - ஆமாம்.
சரி, தூங்கு.
கண்களை மூடி.
தூங்க ஆரம்பி.
சரி, வா. கண்களை மூடு.
நல்ல பொண்ணு.