MODERN AŞK
Beklentilerimi aştın.
Zekisin, güzelsin,
başarılısın, kibarsın
ve sonunda 21 oldun.
Baban olmaktan herkes gurur duyardı.
Ama neyse ki herkes baban değil.
Benim.
Ne kadar şanslı olduğuma inanamıyorum.
Tami'ye.
21'inci yaş gününe.
Teşekkürler baba.
Ama bu kadar duygusallığa gerek yok.
Maddy'nin önünde beni utandırıyorsun.
Hayır, çok sevdim. Devam edin.
Kusura bakma Maddy.
Bir kız her gün 21 yaşına girmiyor.
Dur artık.
Umarım erişkinliğin bu ilk yılı,
kaderindeki harika kadın olma yolunda
sana yol çizer.
Seni seviyorum Tami.
Durmazsan artık şelale gibi kusacağım.
Ayrıca 18 yaşımdan beri erişkinim baba. Gerçekten!
Sen de yeni 21 oldun, değil mi Maddy?
Evet, üç ay önce.
Umarım baban seni bu yufka yürekli gibi utandırmamıştır.
- Hayır, hadi ama. - Hayır, utandırmadı.
İşte ben böyle 21 yaşıma girdim.
Kutlamam, babamın muhtemelen onaylamayacağı bir şeydi.
Ama sorun yok çünkü orada değildi.
Babamın olmamasına alışkınım.
Onu o kadar düşünmüyordum bile.
Standart CBT kullanmalıyız...
Ta ki biri bana onu andırana dek.
- Hem de çok. - Teoride...
Bu adam.
Hep süveterinde kırıntılar olur.
Favorilerinde ufak beyazlar.
Saçı üstten seyrektir.
Ama yakışıklı da.
Emekliler Derneği reklamında babayı oynayan bir aktör gibi.
...canınızı dişinize takın.
Kısacası, adam tam fantezilik bir baba.
Onunla ilgili tek sorun, yeterince büyük bir göbeğinin olmaması.
İdeal babalık için göbeğinin dizlerine değmesi lazım.
Bir plan yaptım.
Atıştırma odası için kurabiye pişiriyorum. Elden ele geçir.
PARÇA ÇİKOLATALI MI, YULAFLI MI
Parça çikolatalıyı işaretleyecekti.
Biliyordum.
Baba Gibi Gözükse Ne Olur? Sonuçta Sadece Bir Akşam Yemeği, Değil mi?
Ofisinin önünde takılmak için hep mazeret uyduruyordum.
Doğal olarak klasik müzik dinliyordu,
kendine saygısı olan her robotik dâhisi gibi.
İçeri girip masasını, kitaplarını
görmek için bir sebep arıyordum.
Belki saksı bitkisi vardı.
Geçmişinden çerçeveli fotoğraflar.
Merhaba?
Yardımcı olabilir miyim?
Müzikten dolayı.
- Çok mu yüksek? - Hayır.
Sadece müzisyeni merak ettim.
Yo-Yo Ma.
Bach Solo Çello Süitleri.
Sevdin mi?
Evet, gerçekten sevdim.
Tamam.
Bir kahve alayım. Biraz süt koyuver.
- Selam. - Selam.
Çikolatalı kurabiyeleri yapan sensin.
Yakalandım.
Hepsini yiyorum. Şişmanlıyorum Madeline.
Sadece babam bana tam adımla seslenirdi.
İnsanlar genelde bana Maddy der.
Kahve sever misin? Ben de kahve severim.
Ördek sever misin?
Kim ördek sevmez ki?
Akşam yemeğine ne dersin?
İş yerimde Yapay Zekâ'da çalışan bir başmühendis var.
Oşinografi veri toplaması için kullanılan, tuzluluk ve karbon
seviyelerini ölçen su altı dronları gibi dâhice şeyler yapıyor.
Çok havalı.
Bu akşam yemeğe çıkıyoruz.
- Rahatsız ediciymiş. - Hayır, değil. Sorun yok.
- Nasıl yok? - Benden 30 yaş falan büyük.
Bu onları durdurmaz.
Biliyorum ama adam bildiğin yaşlı.
Aynı babam gibi, kokusu bile.
Onu kokladın mı?
Masasına kâğıt götürüyordum,
biraz ona doğru eğildim
ve o hafif yaşlı adam kokusunu aldım,
aynı babamınki gibi.
Böyle bir şey var, biliyorsun. Yaşlı adam kokusu.
Araştır.
Daha çok benzotiazol ve nonanal salgılıyorlar.
Anal mı?
Metabolit adı.
Kapa çeneni.
Ayrıca mide ilacı gibi kokuyor.
Galiba hazım sorunları var.
Belki o yüzden kilo alamıyordur. Bilemiyorum.
Peki bu akşam tam olarak ne olacak? Nerede yiyorsunuz?
Evinde.
Yemek mi yapacak? Bu bir randevu!
Randevu değil.
Peki niye bluzunu ütüledin?
Bluzumu her gün ütülüyorum.
Ne zamandan beri?
Tam şu andan beri.
Tamam Maddy. Nasıl istersen öyle olsun.
O hâlde randevu olmayan bu gecede onunla yatma çünkü o zaman...
Randevu olur.
- Bu bir randevu değil. - Tabii.
Bu bir randevuydu.
Ama babayla randevu gibiydi.
Yani, bana sorduğu şu sorulara bakın.
Madeline, seyahatten hoşlanır mısın?
Gelecek için büyük hayallerin neler?
Niye Ar-Ge'de saklanıyorsun?
Hepsi de sağlam baba soruları.
Toplantılarda ifaden şöyle oluyor,
yazdığın bir roman için insan komedyasıyla ilgili
notlar alıyormuşsun gibi.
Gözlemcisin. Her an her şeyi izliyorsun.
Şimdi de yemek pişirmeni izliyorum.
İyi ki geldin.
Geleceğinden emin değildim.
Dur. Şu risottoyu denemeni istiyorum.
Kremamsı ve pirinci biraz dişe gelir olmalı. Üfle.
Dikkat et.
Kremamsı olduğu kesin.
Bu kesinlikle bir randevuydu.
Tatlıdan sonra eve döneceksin.
Rahat ol.
Peter?
Buradayım.
Selam. Gelsene.
Mutlaka dinle.
Schumann delirmeden önce karısı için yazmış.
Adam şarap, portakal ve güvenilirlik kokuyordu.
Gri bir yorganı vardı.
Kendisi de gri bir yorgandı.
Cennetteydim.
Çok güzel.
Seveceğini biliyordum.
Golf sever misin?
Hayır. Neden?
Çünkü çorabında küçük, yeşil golf delikleri var.
Öyle mi?
Evet, bak.
Bak şu işe.
Dur, atma onları.
- Neden? - Onlara bayıldım.
Sadece rahatlamak için.
Seni nasıl daha da rahatlatabilirim?
Bana bir hikâye anlatabilirsin.
Ne tür bir hikâye?
Küçüklüğümle ilgili.
Ama... O zaman seni tanımıyordum.
Evet ama ya tanısaydın?
Eğlencesine. Sadece bir oyun.
Tamam. Nasıl bir oyun?
Yani, sen...
Bir dakikalığına babam olacaksın.
Baban mı? Babanmış gibi mi davranayım?
Sadece istersen.
Peki gerçek baban nerede?
11 yaşımdayken öldü.
Üzüldüm.
Sen benim...
Hayır, tuhaf olduğunu düşünüyorsan
- yapma. - Yani, biraz tuhaf.
O zaman boş ver. Unut gitsin.
Bir zamanlar...
Hayır, yapma.
...ufak bir kız varmış.
Kocaman mavi gözleri
ve kısa sarı saçları varmış, adı da Madeline'miş.
Dur. Hayır, dur lütfen. Şimdi çok utandım.
Çok şarap içtim ve aptal gibi davranıyorum.
Ne oluyor burada?
Geçen hafta arkadaşımın doğum gününe gittim
ve babası geldi.
Ona, "Seninle gurur duyuyorum." tarzı şeylerden söyledi.
"Harika, zeki bir genç kadınsın,
"hayallerine ulaşacaksın,
"her şey çok güzel olacak."
Bu beni mahvetti.
Bana bunları söyleyen biri hiç olmadı.
O günden beri de altüstüm.
Üzgünüm.
Hayır.
Bak, anlıyorum.
Anlıyor musun?
Nasıl?
Çünkü ben babayım.
Gerçekten mi?
Kaç çocuk?
İki.
Kaç yaşındalar?
Senden büyükler.
Tanrım.
Hadi gidelim.
O günden sonra Dâhi ve ben birkaç hafta dostça ama mesafeli kaldık.
Onu ne çok özlediğimi fark edince şaşırmıştım.
En azından golf çorapları bendeydi.
Risotto gecesinde almıştım.
Uyumama yardımcı oluyorlar.
Dâhi, o gece beni anladığını söylemişti.
"Sorun yok. Anlıyorum."
Aynen bunu demişti.
Belki onu tekrar görmeliydim.
Üzgün görünüyorsun. Neden gülmüyorsun?
Gülünce tatlı gözüküyorsun.
Biliyor musun? İşim sana tatlı gözükmek değil.
İstediğimde gülerim.
Çirkin gözükmek umurunda değil mi?
Sen yola bakıp işini sessizce yapsana.
Kabalaşma. Kibarlık ediyordum.
Dikkat et!
Uber şoförüm kibarca başımı vurmamı sağlayınca
kimi arayacağımı biliyordum.
Bilgilerini aldınız mı, Memure Hanım?
Acil Servis'e götürmek istiyorum.
Acil Servis mi? Gerek yok.
Sarsıntı geçiriyor olabilirsin. Gitsen iyi olur.
Bu konuda babanı dinle. Gidebilirsin.
Teşekkürler. Hadi.
Seni görmek güzel, bu şartlarda olsa bile.
Geldiğin için sağ ol.
Aramana sevindim.
Şaşırdım ama sevindim.
Seni özledim.
Ben de.
Emara girmeme gerek yoktu.
Başımı hafifçe vurmuştum.
Ama Peter o kadar babacan bir endişe içindeydi ki,
korkusu geçsin diye boyun eğdim.
Ayrıca emar acıtmaz. Hem de hiç.
- Klostrofobik misiniz? - Çok. Dar alanlarda paniklerim.
Hemen yanındayım.
Ayağımı tutar mısın?
Tabii ki. Bitene dek tutarım.
Ayak parmaklarımı kıvırırsam korkuyorum demektir, tamam mı?
Ayak parmaklarını kıvırırsan korktuğunu anlarım.
Ayaklarını sıkarım ve sorun olmadığını anlamanı sağlarım.
Her şey yolunda.
Bu emara bayılmıştım.
Âdeta hayatımın en iyi 45 dakikasıydı.
Sonraki birkaç hafta
Dâhi, her sorunumda bana yardım etti.
- Al. - Teşekkürler.
Resmen hayallerimdeki babaydı.
Kakan içinde mi?
İnanabiliyor musun?
Gerçekten inanamıyorum. Gerçekten.
- Müthiş biri. - Aynen öyle.
Ben de istiyorum.
Senin zaten var.
Tamamdır.
Dâhi ile hafta sonları da takılmaya başladık.
Bana nasıl davranacağını tam olarak biliyordu.
Bu keçi...
- Sesi insan gibi. - Tanrım, bu çok acayip.
Gittikçe çocuklaşıyordum.
Peter'ın pamuk şeker almasına bile izin verdim,
ki bu benim için bile aşırı sayılırdı.
Bana pelüş bir denizaslanı aldı.
Baba!
Gidelim... Hadi.
Niye çekiştiriyorsun?
Şuradaki maymunlara bakalım.
O ufaklıktan kaçıyor musun?
Neden bahsediyorsun?
Jonathan gelmiş! Merhaba!
Hayvanat bahçesinde ne işin var? Bizi arayabilirdin.
Buraya çok sık gelmiyorum. Ani gelişti.
Ben Maddy. Peter'la çalışıyoruz.
Ben Leslie.
Leslie benim kızım.
Pazarları da mı çalışıyorsun?
Evet, çok fena.
Bizi hep zorluyorlar. Sonu gelmiyor.
Hayvanat bahçesinde mola veriyorsunuz demek. Vay be.
Ne ilginç!
- Garip bir durum. - Evet.
Denizaslanın var.
Evet. Doğru.
Tutabilir miyim?
Çok sevdim.
Tamam tatlım. Geri verme zamanı.
Hayır! İstemiyorum.
Bırak kalsın. Onun olabilir.
Sorun olmaz. Değil mi?
Değil mi?
Tabii ki. Senin olsun.
- Teşekkür et. - Teşekkür ederim.
Dinle, şimdi işe dönmem lazım.
Tamam, dedeye hoşça kal diyelim Jonathan.
Çak dede.
Görüşürüz Jonathan.
Gelecek cumartesi brunch'a gelecek misin yoksa yine çalışacak mısın?
Orada görüşürüz.
Tamamdır.
- Güle güle dostum. - Hoşça kal.
- Güle güle. - Timsahları görmek istiyorum.
Timsahlar...
Az önce olan her şeye bayıldım.
Gerçekten mi?
Çünkü sandım ki...
"Dede" kısmını sevmemiş olabilirsin.
Ciddi misin? O kısma bayıldım.
Hepsine bayıldım.
Denizaslanımı vermek dışında.
Bay Denizaslanı diye isim vermiştim.
Üzgünüm.
Vay be! Bu güzelmiş.
- Güzel bir renk. - Gel.
- Şık, değil mi? - Sana iyi bir manto lazım.
O giydiğin şeyle üşüteceksin.
Bunun içinde yaşayabilirim.
İstiyor musun?
395 dolar.
Ama istiyor musun?
Bunun benim olduğuna inanamıyorum.
Çok sevdim.
- Bir şey rica edeceğim. - Ne?
- Buraya gel. - Evet?
Eğlendir beni. Kapüşonunu tak.
Aman Tanrım.
Çok tatlısın.
Ne halt ediyorsun sen?
Ne? Kızdın mı?
- O neydi? - Öpücük.
İşi ilerlettiğimizi, benden hoşlandığını düşünmüştüm.
- O şekilde değil. - Gerçekten mi?
- Şaşırdım... - Benden 30 yaş büyüksün.
Yaşımı mı bahane edeceksin?
Haftalardır flört ediyorsun Madeline.
- Ben mi? - Evet.
Sana anlatıp duruyorum.
Ne anlatıyorsun? Ne anlattın? Ne?
Seni o gözle görmediğimi, hislerini incitmeyecek
işaretler ve kelimelerle anlatıyorum.
Aklın neredeydi?
Sakin olur musun?
Bunda hiçbir suçun yokmuş gibi de davranma.
Benimle yatağa yattın.
- Sadece yanına kıvrıldım! - Öyle mi diyorsun?
Göğüslerini bana bastırıyordun, yapmadım deme.
Tanrım! Kasten değildi. Onları ne yapsaydım?
Önümde duruyorlar, hiçbir anlamı yok.
Ne tür bir kıvrılmaydı o zaman?
Baba tarzı.
"Baba tarzı" mı?
Ben baban mıyım?
Bunu konuşmuştuk.
Büyümen lazım. Bu sağlıklı değil.
40 yaş daha genç birini becermek sağlıklı mı?
40 mı? Bu da nereden çıktı?
Az önce şık manto aldıran birine göre
düşmanca bir tavrın var.
Şimdi anlaşıldı.
İlişkimizi basit bir hesaba indirgediğine inanamıyorum.
Ne bu şimdi? Sevişme karşılığı manto mu?
Ciddi misin?
Bu bir alışveriş miydi?
- Ne yapıyorsun? - Hayır, al.
- Hayır... - İşte, al.
Üzgünüm. Öyle dememeliydim.
Mantoyu almanı istiyorum.
Bir takas değildi, tabii ki hayır.
- Donuyorsun, giy. - Hayır.
Bir daha dokunmak bile istemiyorum. Adı batsın.
Tamam o zaman, al. Benimkini giyer misin?
Olay çığırından çıktı.
Dediklerimi kastetmedim. Ben sadece...
Aptal gibi hissediyorum, tamam mı?
Aptal olan benim.
Tabii ki sadece iyi biri olduğundan ve ihtiyacım olduğu için
bana manto almayacaktın...
Beni koruyup kollamak istediğin için...
Nasıl bunun sana yetebileceğini düşünebildim ki?
Bilmiyorum Madeline. Tanıdığın...
...erkekler için yeterli oldu mu?
Bilmiyorum.
Ben...
Benim erkeklerle deneyimim olmadı.
Bir erkeğin seni sadece öylesine
koruyup kollaması nasıl bir histir, bilmiyorum.
Platonik kalacağını sandıysan
çok şey beklemişsin.
Onun bundan çıkarı ne olacaktı ki?
Ben.
Her şeyimle ben.
Sevişme hariç.
Gerçekten dedeyle sevişmek istemiyor musun?
Ona karşı bir çekim duymuyorum. Hadi ama Tami.
Bunun rahatsız edici olduğunu sen söyledin.
Öyle ama kim takar?
Gülü seven dikenine katlanır.
Ayrıca pilot alevi söndü ve birine yaptırmamız lazım.
Sence ona bir şans daha veremez misin?
Gözlerimi kapatıp Dâhi ile sevişmenin iyi hissettirdiğini hayal ettim.
Gerçekten uğraştım.
İyi mi? Hoşuna gitti mi?
Çok seksisin, sanki...
Bir şey söyleme, tamam mı?
Ama kendimi onunla hayal edemedim.
Ona o şekilde ilgi duymuyordum.
Dâhi'yi tamamen unutmam gerektiğine karar verdim.
Madeline.
Evet?
Dışarıda biraz konuşabilir miyiz?
Ne oldu?
Sana önemli bir şey söylemem gerek.
Tanrım. Kovuldum.
- Ne? - Kovuldum. Beni kovdurtuyorsun.
- Haklı mıyım? - Dur. Ben...
Çünkü genelde böyle olur.
Seni rahatsız ettim,
bir yolunu bulup beni gözünün önünden kaldırtacaksın,
kötü bir performans değerlendirmesi alacağım,
sonra da fotokopiyi çok kullandığımı keşfedip
beni kovacaklar.
Bunların hiçbiri olmayacak.
Gerçekten mi?
Gerçekten.
Bunu birlikte yaptık.
Asla tüm suçu sana atmam.
Asla seni uzaklaştırmaya da çalışmam.
Tamam mı?
Bak...
Seninle bir dakika istedim çünkü sana...
Bir şey söyleyeceğim...
Ben gidiyorum.
Ne?
Ben gidiyorum.
Biraz mola vereceğim.
Ne? Birdenbire mi?
Maaşlı bir izin ayarladım.
Benim yüzümden mi?
Evet.
- Üzgünüm. Ben hiç... - Hayır, üzülme.
Yapma...
- Ben... - Evet, biliyorum.
Aydınlatıcı bir deneyimdi.
Benim için...
Ağlıyor musun?
Sen... Sen ağlamak için fazla yaşlı değil misin?
Neden ağlayamıyormuşum? Duygularım olamaz mı?
Sırf daha yaşlı olduğum için mi?
Yaşlı insanların her şeyi çözdüklerini sanmak...
Tam bir saçmalık.
Aşağı yukarı aynı. Sadece anlamaya çalışıyorsun.
Gerçekten çok üzgünüm.
Sana bir şey söyleyeceğim
ve gerçekten dinleyip anlamanı istiyorum Madeline.
Tamam.
Bilmeni isterim ki...
Sen harika bir kızsın.
Zekisin,
beceriklisin, güzelsin
ve aklına koyduğun her işi başaracaksın...
İçinden geçen her neyse.
Büyüdün ve olağanüstü bir kadın oldun.
Sen her babanın hayallerindeki kızsın.
Ben gerçekten,
seninle çok gurur duyuyorum Madeline.
O anda bir şey değişti.
Dâhi'nin benden uzaklaşmasını izlerken
serbest kalmış, açılmış hissettim.
Sözleri beni dönüştürdü.
Sonunda büyümüştüm.
Bekle!