โมเดิร์นเลิฟ
- ไม่ เดี๋ยวๆ - คุณชอบทำแบบนี้เหรอ
- งั้นอีกรอบแล้วกัน ไม่เป็นไร - ถามจริง
เอาละนะ
ไม่ ไม่เป็นไร อีกทีนี่ขอแบบไม่ใช้แฟลชได้ไหม
ทำไมถึงใช้ชื่อ "ฟิวส์"
ก็ดูเหมาะจะเป็นชื่อแอปหาคู่
ผมชอบที่คำนี้มีความหมายสองทาง
การเริ่มต้นทำสิ่งที่น่าตื่นเต้น ข้อต่อที่เชื่อมต่อกัน
ของสองอย่างที่ล็อกเข้าด้วยกัน
ฟังดูเข้าท่าดี
ดีนะ
ยังไงก็เถอะผมขอบอกว่า
ฟิวส์ไม่เชิงเป็นเว็บหาคู่ทั่วไป
ในโลกใหม่ที่มีทางเลือกล้นเหลือ
มีตัวเลือกมากมาย การมีคนแนะนำมันดีนะ
ฉันชอบ "การมีคนแนะนำ" บางทีฉันอาจจะจบตรงนั้น
งั้นนี่มันจะไปออกที่ไหนบ้าง
นิตยสารซันเดย์ เดอะไทมส์
เยี่ยมเลย
งั้นก็ขอบคุณมากที่สละเวลามา
- ยินดีที่ได้พบ - คุณมีอะไร
- พอเอาไปเชื่อมโยงกันได้แล้วนะ - ไม่ค่ะ ดี
แต่ฉันยังอยากถามอีกข้อนะ
คุณเองน่ะเคยรักใครไหม
ว่าไงนะครับ
ฉันถามว่าตัวคุณเองน่ะเคยรักใครไหม
เคยครับ
ไม่เคยมีใครถามคำถามนั้นตอนสัมภาษณ์
ฉันไม่เอาไปลงก็ได้
ลงเรื่องอะไร
เรื่องที่สีหน้าคุณมันแสดงออกอยู่ชัดๆ ไง
ถามจริง ชัดขนาดนั้นเลยเหรอ
มีเวลาสักสองนาทีไหม
โทษทีทุกคน เราคงต้องช้าไปอีกห้านาที
- ฉัน... เราขอโทษด้วย - ไม่เป็นไร
ไม่เป็นไรครับ
จริงเหรอ เพราะผมมีนัดสัมภาษณ์อีก
ขอโทษด้วย ฉันจะพยายามเร่งพวกเขาให้
เยี่ยมเลย เพราะเราสายไปสิบนาทีแล้ว
ขอบคุณที่บอกนะ
ฉันชอบที่คุณพูดแบบนั้น
พวกเขาไม่ควรปล่อยให้เรารอ
ถึงตอนนี้มันจะทำให้คุณเสียแต้มไปบ้าง
ในแง่ของการได้งาน
ผมไม่สน การแสดงตัวตนของเรามันสำคัญ
เรามาตรงเวลาแล้ว พวกเขาก็ไม่ควรให้เรารอจริงไหม
โจชัว จอช
เอมม่า
แอนดี้
จ้างเท่าไหร่ให้ผมกลับไป
เพราะผมได้งานนี้ชัวร์
- จริงเหรอ - อยู่แล้ว เพราะสำเนียงไง
- พวกเขาชอบแน่ - นั่นสิ
เอามา 100 เหรียญสิ ผมจะปล่อยงานนี้ให้คุณ
ฉันไม่อยากได้แต้มต่อแบบไม่เป็นธรรม
เอางั้นก็ได้
- คุณเรียนที่ไหน - ฮาร์วาร์ด
ให้ตายสิ ถามจริง
เปล่า พูดเล่นน่ะ ผมไม่ได้เรียนมหาวิทยาลัย
นั่นอาจจะแย่กว่าสำหรับฉันนะ
เพราะการสร้างตัวเอง ล้ำๆ
คนแถวนี้ชอบน่ะ
นั่นสิ เรียนรู้ด้วยตัวเอง
รู้ใจคนธรรมดาทั่วไป
- ใช่เลย - โย่
- ผมทำทำไมเนี่ย - เมื่อไหร่...
- เปิ่นสุดๆ - นี่คุณคิดว่า
ทำแบบนั้นแล้วดีเหรอ
- เอมม่า - ค่ะ
- เข้าไปได้แล้วค่ะ - อ้อ ขอบคุณค่ะ
ยินดีที่ได้พบนะคะ
ครับ โชคดีครับ
ตกลงว่าใครได้งาน
เธอได้
- เธอเอาชนะคุณได้ - ก็ไม่เชิง
เรานั่งกันอยู่ตรงนั้นห้านาที
ผมรู้แค่ว่าต้องเจอเธออีกครั้งให้ได้
ไงครับ เป็นไงบ้าง
อ้อ ค่ะ
ได้งานไหม
ไม่รู้เลยค่ะ
คุณน่าจะกลับขึ้นไปนะ
เดี๋ยวพวกเขาสงสัยว่าคุณไปไหน
ไม่เป็นไร เรื่องนี้สำคัญกว่าเยอะ
อะไรสำคัญกว่าคะ
ถ้าผมไปสัมภาษณ์ ผมจะเจอคุณอีกได้ยังไง
กว่าผมจะออกมาคุณก็คงไปแล้ว
งั้นคุณก็ยอมทิ้งโอกาส
งานมั่นคง เงินเดือนดี เพื่อจะรอเจอฉันอีกงั้นเหรอ
แน่ใจนะว่าคุณไม่ได้แค่เดินดุ่มๆ เข้าไปในนั้น
เพราะถ้าใช่ นี่คงเป็นวิธีที่ดีในการหาคู่เดต
งั้นเราจะไปเดตกันเหรอ
ใช่ จะให้ฉันทำอะไรได้ล่ะ
กว่าฉันจะมีนัดสัมภาษณ์อีกที ก็สามวันโน่นแน่ะ
- ผมก็เหมือนกัน - โอเค
งั้นคนว่างงานสองคนจะทำอะไรกันดี ในนิวยอร์กตอนเก้าโมงครึ่ง
คำถามคือเราทำอะไรไม่ได้บ้างต่างหาก
เราแค่เดินเล่นไปเรื่อยๆ ผลัดกันเล่าเรื่องตัวเอง
เธอบอกผมว่า เธอมีแผนจะพัฒนาแอปแชร์ไฟล์
ผมเล่าให้เธอฟังถึง ไอเดียผมที่จะทำเว็บหาคู่
พระเจ้า
ผมสงสัยว่าพวกเขาเจอกันยังไง
ใครเหรอ
สองตัวนั้น
พวกมันเจอกันที่นี่
ทำไม คุณคิดว่าพวกมันไปเจอกันในเมือง
แล้วตกลงใจว่า ย้ายมาอยู่ที่นี่ด้วยกันงั้นเหรอ
พวกมัน... สัตว์ทุกตัวน่ะเจอกันที่นี่
ผมแค่สงสัยว่าเรื่องพวกนี้มันเป็นยังไง
การออกเดตในอาณาจักรสัตว์น่ะ
คุณนี่หมกมุ่นจริง
ผมสนใจเรื่องนี้ การปิ๊งแรกพบน่ะ
ฉันว่าสัตว์ไม่ปิ๊งกันหรอก
มันแค่เลือกตัวไหนที่จะมีเซ็กซ์ด้วย
ตราบใดที่สายพันธุ์เดียวกัน ก็จัดเลย
- จัดเลยงั้นหรือ - จัดเลย
แต่คุณไม่รู้หรอก พวกมันอาจจะชำนาญ
ในการดูตัวที่ใช่ออกก็ได้
โอเค งั้นทำไมคุณไม่ถามมัน คุณจะถามอะไรลูกค้าคุณล่ะ
ก็ได้
สวัสดี ว่าไง นั่งก่อน
ขอบคุณ
คุณมองหาอะไรในตัวเสือดาวเหรอ
- ก็อะไรแบบเสือดาวๆ น่ะ - คุณเลือกทำเสียงแบบนั้น
- จริงเหรอ - ใช่ นี่แหละเสียงฉัน
- นั่นคือเสียงที่เราทำกันอยู่เหรอ - นี่แหละเสียงฉัน
เดี๋ยว หมายความว่าไง "อะไรแบบเสือดาวๆ" น่ะ
ชอบอะไรเป็นพิเศษไหม
ไม่สำคัญหรอก ให้เธอมีลายจุดเป็นใช้ได้
ลายจุดเหรอ
แค่นั้นเหรอ งั้นเสือชีตาห์ก็ใช้ได้สิงั้น
ไม่ๆ ฉันไม่ชอบชีตาห์ ฉันชอบลายจุดของเสือดาว
ฉันแยกออกน่า
ใช่ ความรักอยู่ในทุกหนทุกแห่ง
เราเข้าใจสัตว์น้อยมาก ยกเว้นเรื่องนั้น
คุณเป็นอะไรไหม
อืม
ค่ะ ฉันไม่เป็นไร
ผมมีทฤษฎีว่าความสัมพันธ์คล้ายกับจรวด
เราพยายามจะส่งมันขึ้นไปในอวกาศ
สิ่งที่เราต้องการคือเชื้อเพลิงมากพอ ที่จะส่งจรวดออกไปจากบรรยากาศโลก
แล้วมันจะพุ่งต่อไปได้เอง
ไม่ว่าคุณจะเขวี้ยงอะไรใส่มัน ในทิศทางที่มันออกตัวไป
ทุกอย่างขึ้นอยู่กับการระเบิดครั้งแรก
ใช่ ไม่ค่อยเกี่ยวกับ "เรามีความรักมาก พอจะรักกันไปตลอดชีวิตไหม" เท่าไหร่
แต่เกี่ยวกับ
แรงผลักดันแรกมากกว่า
หกเดือนแรกของเรา แทบจะสมบูรณ์แบบที่สุดเท่าที่นึกออก
เราย้ายมาอยู่ด้วยกัน
ผมเข้ากับพ่อแม่เธอได้ดี ทั้งคู่เลย แม้แต่พ่อเธอ
ผมถึงขั้นซื้อแหวนหมั้นไว้ให้เธอด้วย
ซึ่งผมเก็บไว้รอคืนสุดพิเศษ เพื่อขอเธอแต่งงาน
แต่แล้วทุกอย่างก็พังทลาย
หวัดดี คุณกลับมาเร็วนี่
ใช่ๆ พอดีขึ้นรถไฟขบวนที่เร็วขึ้นน่ะ
ใกล้เสร็จแล้ว เดี๋ยวเราไปหาอะไรกินกัน ผมเลี้ยงเอง
ที่บ้านคุณเป็นไงบ้าง แม่คุณล่ะ
นี่ เกิดอะไรขึ้น
ฉันทำพัง
พูดเรื่องอะไรเนี่ย
จำผู้ชายคนนั้นที่ฉันเล่าให้คุณฟังได้ไหม
สมัยมัธยมปลายน่ะ แฟนคนแรกของฉัน
อ๋อ จำได้ คุณบอกว่าเขาแต่งงานแล้ว
แต่งแล้ว หย่าแล้ว
ฉันไปเจอเขาที่บาร์ แล้วก็...
เมียเขาทิ้งไปเมื่อสองเดือนก่อน เราเลยนั่งคุยกัน ฉันเลย
ให้เขาพาย้อนเวลากลับไปนิดหน่อย
คุณนอนกับเขาหรือแค่จูบเขา
ฉันนอนกับเขา
โอเค ลาก่อน
แค่สักสิบวินาทีเอง แล้วฉันก็หยุด
แล้วพุ่งตรงกลับมาหาคุณ
ไม่รู้สิ อาจเป็นการทำอะไรบ้าๆ ก่อนเราจะลงเอยกัน
เพราะฉันรักคุณ โจชัว ฉันรักคุณ
นั่นไม่ใช่ความรัก นั่นมันความรู้สึกผิด ความรักคือความไว้ใจกัน
- ไม่หรอก ไม่ใช่ - ความรักมันก็มีแค่นั้น
มันคืออย่างเดียวที่สำคัญ และคุณก็ทำลายมันไปแล้ว
เปล่าเลย ไม่ใช่เลย นี่ไม่ใช่แถลงการณ์หน้าเว็บไซต์คุณนะ
ความรักเป็นได้ตั้งหลายอย่าง
ผมทำในสิ่งที่คนมากมายทำ เมื่อโดนผลักไส
จากสิ่งที่ตัวเองรัก
ผมทุ่มเททำงานไม่หยุด
มันย้อนแย้งที่สิ่งที่ทำให้ผมผ่าน ความเจ็บปวดจากความรักได้คือเรื่องรักๆ
ฟิวส์
อ่านเรื่องมัน ดูมัน ศึกษามัน
ผมเริ่มออกเดตอีกครั้ง
มันหายช้าพอดู แต่
ผมเริ่มมีศรัทธาในตัวคน
สถิติที่ผมอ่านมันค้านกับความคิดแย่ๆ
ที่ผมมีต่อชุมชนคนโรแมนติกทั้งหมด
ส่วนมากคนเราไม่ทำพังหรอก
มันทำให้ผมมีความหวัง
และแล้วเมื่อเดือนก่อน...
ในตอนนั้น ผมเข้าใจแล้วว่าผมไม่เคย
มีชีวิตชีวาเต็มที่เลยในช่วงสองปีที่ผ่านมา
ผมเจอคนเจ๋งๆ
สดใส สนุก เอาใจใส่
แต่ไม่มีใครเหมือนเธอ
บนถนนนั้น ในชั่วขณะนั้น ผมมีชีวิตขึ้นมาอีกครั้ง
พระเจ้า แล้วคุณทำยังไง
ผมหาข้อแก้ตัว ทิ้งมื้อเที่ยงที่กินกับแฟนผม แล้วโทรหาเธอ
มื้อเที่ยง
หวัดดี
ปรากฏว่าเธอหมั้นแล้ว
เวร
หมั้นมาสองปี
นานนะนั่น
ผมรู้ว่าผมไม่ควรจะ
เลิกกับเธอแล้วหลายปีต่อมา ก็ไปทำชีวิตเธอปั่นป่วนอีก ถูกไหม
คุณต้องบอกเธอ ที่สำคัญกว่านั้นคือ
คุณต้องบอกแฟนคุณ
ผมเลิกกับเธอแล้ว คืนนั้นเลย
เธอเป็นคนน่ารัก ทุกอย่างที่ผมมองหา เธอมีครบ
แต่...
ไม่รู้สิ หลังจากเจอเอมม่าอีกหน ผมเพิ่งรู้ตัวว่า...
ผมเหมือนเสือดาวไปเป็นแฟนกับเสือชีตาห์
- เยี่ยม ฉันขอประโยคนี้ไปลงได้ไหม - ไม่ได้
น่านะ
ไม่ได้ เรื่องนี้ไม่ใช่การให้สัมภาษณ์นะ
นั่นไม่ใช่ภาพพจน์ที่ผมอยากสื่อออกไป
ประธานบริหารระทมรักแห่งบริษัทจัดหาคู่
เชื่อสิ คุณไม่มีทางเลิกคิดได้หรอก ถ้าอย่างน้อยคุณไม่ลองสักตั้งน่ะ
คุณแบกเรื่องนี้ไปตลอดชีวิตไม่ได้หรอก
เชื่อสิ การไม่รู้มันทำคุณพังได้นะ
และเป็นไปได้ว่า จะทำผู้หญิงอื่นที่คุณอาจเจอพังด้วย
ถ้าเกิดเธอตัดใจได้แล้วจริงๆ อย่างน้อยคุณก็จะได้ตัดใจ
แล้วไปเจอคนอื่น
เดี๋ยวนะ คุณแน่ใจขนาดนี้ได้ยังไง
มีเวลาสักสองนาทีไหมล่ะ
มี
เขาเป็นรุ่นพี่มหาวิทยาลัย เรียนเรื่องเชกสเปียร์ที่ต่างประเทศ
ฉันอายุ 22 เป็นช่างภาพสงคราม อยู่ในปารีส
เราเจอกันที่บาร์ในแคริบเบียน...
เดี๋ยวนะ ผมว่า ผมเคยได้ยินเรื่องนี้เป๊ะเลย
ว่าไงนะ
ล้อเล่นน่ะ นี่เรื่องจริงเหรอ
อ๋อ จริงสิ
คนส่วนใหญ่จะแบบว่า "เราเจอกันในมหาวิทยาลัย"
"แล้วไปเจอกันอีกทีในงานปาร์ตี้ สองปีให้หลัง"
"แล้วเราก็ไปดื่มกาแฟกัน"
นั่นสิ ฉันว่านั่นเป็นการผจญภัยนะ จริงๆ
ฟังดูเหมือนหนังเรื่อง ในความทรงจำ ความรักอยู่ได้ชั่วนิรันดร์
ใช่ ฉันคิดถึงเขาทุกวัน
ไม่กี่อาทิตย์หลังฉันไปเยี่ยมเขาที่ลอนดอน เขาปล่อยฉันรอเก้อ
ใช่ เขาควรจะไปเยี่ยมฉัน ที่ปารีสตอนสุดสัปดาห์
แต่เขาไม่ไป
พระเจ้า ฉันสงสัยแทบบ้าว่า ทำไมเขาถึงไม่ไป
นั่นไม่ใช่การเปิดฉากความสัมพันธ์ ที่สมบูรณ์แบบที่สุดที่จะมีได้หรอกหรือ
ฉันแค่ไม่เข้าใจว่า ทำไมเขากับฉันรู้สึกต่างกันมากเหลือเกิน
ทั้งหมดที่ฉันมีไว้เพื่อจตจำเขา ก็แค่รูปถ่ายเก่าใบนี้ของเรา
ฉันเลยเอามันใส่ในหนังสือ แล้วพกติดตัวไปไหนมาไหนด้วย
จากอะพาร์ตเมนต์หนึ่งไปอีกแห่งหนึ่ง
จากแฟนคนแล้วคนเล่า
แม้แต่ในการแต่งงานของฉัน
คุณจะไปไหน
ไปงานเซ็นหนังสือของฉันทางเหนือ พรุ่งนี้กลับมา
แล้วเด็กๆ ล่ะ
บอกแล้วไง ต้องนั่งรถไฟไปสี่ชั่วโมง
ฉันตรงไปงานเซ็นหนังสือเลย
แล้วก็จะพักที่โรงแรมดีๆ ที่ทางสำนักพิมพ์
ใจดีจองไว้ให้ฉัน
ทำไมพวกคุณไม่ไปด้วยล่ะ
คุณกับลูกๆ เราจะได้ไปเที่ยววันหยุดกันที่นั่น
ยังจำได้ใช่ไหม วันหยุดน่ะ
ผมไม่อยากเดินทางตั้งครึ่งวัน
อีกอย่างผมว่าลูกๆ มีแข่งด้วย
เจอกันพรุ่งนี้
"ฉันมองเด็กหญิงตัวน้อยเตรียมชาที่เตา
"พ่อแม่ไม่อยู่ เราสามคนนั่งอยู่ด้วยกัน
"แบ่งชากับบิสกิตอินทผลัมกินกัน
"แค่มองตากันแล้วก็หัวเราะคิกคักกัน
"วันนั้นฉันไม่ได้ถ่ายรูปสักรูปเลย
"นั่นคือช่วงเวลาที่ฉันจดจำ
"นั่นคือคืนวันที่ตราตรึงในใจฉัน
"คืนวันที่ฉันทิ้งกล้องไว้ที่บ้าน"
ขอบคุณมากค่ะ
ขอบคุณมาก
นี่คือความฝันของฉัน ขอบคุณมาก
มากๆ
โอ้ ว้าว
คุณจริงๆ ด้วย
ใช่ค่ะ... คุณจริงๆ
พระเจ้า สวัสดี
- สวัสดี - สวัสดี
เป็นยังไงบ้าง
ดีค่ะ แต่เราควรจะเจอกันที่ปารีสนี่
- ใช่ เมื่อ 15 ปีก่อน - 17 ปีก่อน
ผมทำหนังสือคุณหาย เล่มที่คุณจดที่อยู่คุณไว้ในนั้น
ขอคิดนิดนะ หนังสือเรื่องอะไรนะ อันนา คาเรนินา
- อันนา คาเรนินา - ใช่ไหม
- ใช่ - ใช่
ใช่
นี่มัน... เป็นความบังเอิญที่ดีจริงๆ
ไม่ได้บังเอิญ ผมเห็นรูปคุณในอินเทอร์เน็ต
โฆษณางานนี้...
ผมคิดว่าไม่อยากเชื่อเลย เธอจะมาที่นี่ ที่บ้านเกิดผม
ผมเลยรออยู่สามเดือนเพื่อรอเจอคุณ
เอาจริงๆ คือ 17 ปี สามเดือน เพื่อรอเจอคุณ
ใช่
ไม่อยากเชื่อว่าเป็นคุณจริงๆ คุณไม่เปลี่ยนเลย
ฉันต้อง... คือฉันหมายความว่า...
จริงสิ คุณมาเซ็นหนังสือนี่ ผมเข้าใจ
ใช่ค่ะ ขอบคุณที่มานะ มันช่าง...
- โอเค - โอเค
ผมจดเบอร์ผมไว้บนนั้น
ถ้าคุณยังอยู่ต่อ อยากไปดื่มกาแฟกันไหม
โทรบอกผมแล้วกัน
ค่ะ ขอบคุณ ฉันต้องรีบกลับไปหา สามีกับลูกสองคนของฉัน
- นั่นสินะ - แต่ก็ขอบคุณนะคะ
ดีใจที่ได้เจอคุณนะ
ว้าว
สวัสดี
หวัดดีค่ะ ฉัน...
หวัดดีค่ะ ดีใจมากที่ได้พบคุณ
ฉันชอบงานเขียนคุณค่ะ
ขอบคุณมากที่มาเซ็นหนังสือที่เมืองของเรา
บัตรผ่านขึ้นเครื่อง ไมเคิล โวลล์
ปารีส ฝรั่งเศส ลอนดอน อังกฤษ
ปรากฏว่าเขาไม่ได้ปล่อยฉันรอเก้อ
ในใจลึกๆ ฉันเองก็รู้
- ราตรีสวัสดิ์ - ราตรีสวัสดิ์
ไม่อยากเชื่อว่า คุณทำหนังสือ อันนา คาเรนินา ของฉันหาย
ผมทำหาย
ผมอ่านเรื่องนั้นไม่ได้อีกเลย เพราะเหตุผลนั้น
ผมไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น
มันก็เป็นบทบรรยายสวยๆ แล้วเธอก็ฆ่าตัวตาย
จากนั้นก็บรรยายสวยๆ อีก
ทำไมคุณไม่... ดูแลมันให้ดีกว่านั้น
แค่เรื่องเดียวที่ต้องทำแท้ๆ
ใครที่ไหนจะขโมยหนังสือ
ผมอยู่บนรถไฟไปปารีส วางหนังสือไว้ตรงหน้า
เล่มมันใหญ่นะ ผมคิดว่าไปเข้าห้องน้ำก่อน
- จะเริ่มอ่านดีกว่า - อ้อ ใช่ เพราะคุณต้อง...
แล้วผมก็ไปห้องน้ำ พอกลับมา หนังสือก็หายไปแล้ว
อย่างอื่นไม่หาย หายแต่หนังสือ
หรือว่าหนึ่งในภรรยาคุณมาจากอนาคต
มาเปลี่ยนอดีตแล้วขโมยหนังสือไป
ใช่ ชีวิตคงเปลี่ยนไปมากแน่ๆ
แต่ถ้างั้นฉันก็คงไม่มีลูก เพราะงั้นก็มีเรื่องนั้น
ผมก็เหมือนกัน
- คุณมีลูกเหรอ - สองคน
แล้ว... คุณก็โทรหา บรรดาแฟนเก่าของคุณเหรอ
ผมมีแฟนเก่าแค่คนเดียว
หลังกลับจากยุโรปได้ปีเดียว ผมก็แต่งงาน
แต่งเร็วเลย
ผมแต่งงานเร็ว เพราะกลัวจะเสียใครไปอีก
อาจจะรีบเกินไปหน่อย
หวัดดี ขอบคุณ
โทษที
คุณยังอยู่กับภรรยาคุณไหม
เราอยู่บ้านเดียวกัน จะว่างั้นก็ได้
เธอเป็นคนดี
เป็นคนสวย แสนดี เลี้ยงลูกได้เก่ง
ผมไม่คู่ควรกับเธอ
งั้นเรามาทำอะไรที่นี่ ไมเคิล
คุณมาที่งานเซ็นหนังสือของฉันทำไม
หวังว่าจะเกิดอะไรขึ้นเหรอ
ผมหวังว่าเราจะสานต่อจุดที่เราทิ้งไว้
และผมจะได้โอกาสอีกครั้ง
เราสองคนอยู่ใน จุดที่เราตกหลุมรักกันได้อีกครั้ง
ตลอด 17 ปี สามเดือนที่ผมเฝ้าฝันไว้ว่า
แรงดึงดูดระหว่างเราจะยังไม่มอดไป
แล้วผมก็พาคุณไปโรงแรม เราไปนอนค้างด้วยกัน
แล้วเราก็ตกลงจะกลับไปปารีส
ไปตามหาความโรแมนติกที่หายไป เมื่อเราแก่ตัวขึ้น
ไมเคิล
เราไม่ต้องไปโรงแรม เพื่อค้นหาหรอกว่าเรายังรักกันไหม
เห็นๆ อยู่ว่าเรารักกัน
แค่คิดถึงความเป็นคุณ ก็ทำให้ฉันผ่านหลายอย่างในชีวิตมาได้
แค่ได้รู้ว่าคุณยังอยู่ รู้ไหม...
มานี่มา
ไปจากที่นี่กันเถอะ
บางทีเราก็รู้ตัวว่ารักแท้
แบบบริสุทธิ์นั้นมีหลายเป้าหมายในชีวิต
ไม่ใช่แค่การสร้างเด็ก เพื่อให้เกิดมาบนโลก
หรือความโรแมนติก หรือเนื้อคู่ หรือการเป็นเพื่อนคู่คิดตลอดชีวิต
ความรักที่เรามีในอดีต ที่ไม่เคยจบสิ้น
ไม่ได้ถูกทดสอบ ความรักที่สาบสูญ
มันดูง่ายดาย ไร้เดียงสา สำหรับคนที่เลือกจะลงหลักปักฐาน
แต่ที่จริงมันคือสิ่งที่เข้มข้นที่สุด และบริสุทธิ์ที่สุด
ฉันว่าตอนนั้นเราไม่ได้หลับเลย
ตอนนี้ฉันถ่างตาไม่ให้หลับไม่ได้สักคืน
ฉันพักที่นี่
รุ่งเช้าเป็นเวลาของคู่รักและคนอบขนม
ผมมีอะไรให้คุณ
เหรอคะ
เผอิญผมรู้ว่าคุณยังไม่มีเล่มนี้
มันมีคำบรรยายสวยๆ แล้วเธอก็ตาย
แล้วก็มีคำบรรยายสวยๆ อีก
ขอบคุณ
รักษาตัวนะ
ได้ค่ะ
ร้านขนมอบ
หวัดดี
ผมอยากแก้ไขเรื่องของเรา
- เป็นไงบ้าง - ฉันว่าเรามาสุดทางแล้ว
ให้ตายสิ
ธุรกิจแห่งความรัก
อัลกอริทึมช่วยเราหาคู่เดตที่ใช่ได้ไหม
โดย จูลี่ ฟาร์เบอร์
และแล้วหน้ากากประธานบริหารก็หลุดออก ฉันได้พบโจชัวเป็นครั้งแรก
นักธุรกิจหนุ่มฉลาดล้ำยุคดอตคอม หายไปและสิ่งที่เหลืออยู่คือ
ชายหนุ่มผู้มีความรู้สึกซับซ้อน
ผู้โยนทุกสิ่งที่เขามี เข้าไปในเว็บไซต์ของเขา
แล้วเขาก็เล่าเรื่องที่อาจจะเป็น เรื่องรักแรกพบที่โรแมนติกที่สุด
เท่าที่นักเขียนเคยได้ยินมา
เป็นเรื่องแฟนเก่าของเขา เราจะเรียกเธอว่าเอมิลี่
ไปห้องน้ำ
นี่คือเด็กหนุ่มที่นำคนหลายพันมาพบกัน แต่กระนั้น...
เขากลับรู้สึกโดดเดี่ยว
ถือคบไฟที่ฉายโชนสว่างจ้า จนเผาไหม้ตัวเอง
โจชัวไม่อยากตื่นขึ้นมาในอีก 20 ปี แล้วเสียใจที่ไม่ได้พูดออกมา
เรื่องราวของเขา เตือนให้ฉันนึกถึงเรื่องตัวเอง
เรื่องราวแห่งรักที่ไม่เคยได้อยู่ร่วม และไม่เคยถูกทดสอบ