Wolisz być ślepy niż głuchy?
Bo na co mam patrzeć? Wszystko już widziałem.
Ale wszyscy wolą być głusi.
To po co pytasz, jak wszyscy mówią to samo?
W sumie? Ale tak nic nie widzieć? Chała!
Jak nie słyszysz, niewiele się zmienia.
Hej!
Kotek! To Wiz Khalifa!
- Kotek! - Się wie!
- Wiz! - Wiz Khalifa.
Ludzie, to on!
Świat jest śmieszny.
PONIEDZIAŁEK
Miła moja.
- Dzięki. - Metalowa słomka do kawki.
Nie musiałeś.
Upadła ci.
Na dwie sekundy, mogłam wytrzeć.
Kogo my tu mamy.
Możecie mi possać.
No cóż...
Masz gotowe.
Wszystko u siebie, tato.
Dobrze, zrobię jeszcze raz, przepraszam.
Nie wiem, czemu to takie ważne...
Ogolę szyję.
Dobra, do jutra.
- Możecie mi possać. - Co to za mina?
Z taką miną nie cytujemy Maski.
Ta praca mnie wykończy.
Jestem najlepszy i oni to wiedzą.
Wykorzystują mnie. Jestem jak Pac-Man, wcinam to ich całe gówno.
Pac-Man nie je gówna,
tylko monety i inne takie.
- Idziesz dzisiaj z nami. - Pewnie.
Emma załatwiła wejście na imprezkę do "Hollywoodu",
sponsorują jacyś komputerowi goście.
Kolesie z IT?
To w życiu, nie idę.
Ale będą też gwiazdy. Większe niż Dave.
Laski będą kładły rączki na ścianę
i gapiły się na kolesi.
- Takie buty? Pewna jesteś? - Tak jest.
- Nie wpadniesz? - Nie.
Panny będą cię czarować do góry nogami.
- Serio? - No.
- No chodź z nami. - Dobra.
Niezła koszula.
Wyglądasz jak pokerowy przegryw.
Fajne ogrodniczki. Weź dorzuć do pieca
- trochę węgla... - Ale śmieszne.
Sztuka mało mnie kręci...
Ale obłęd.
Bogate laski lubią takie akcje.
- To twoje? - Ten chłam?
- Ja robiłam grafikę do plakatu. - Fajna.
Masz talent.
W Wordzie to zrobiłam.
Świecą się.
To fajne.
Dzięki.
Co ty na to?
Nie przy twórcy.
Jakoś niezręcznie.
Nie krępuj się. Sztuka to rozmowa.
Dobra, jak chcesz, to mam pytanie:
To ma być sztuka?
A jeśli nie sztuka, to co?
Bukiet kwiatów,
który wsadziłeś w toster. Tyle chyba.
Jak na mój gust.
Jasna sprawa, nie lubisz Koonsa.
Stary, nie jestem rasistą.
Koons to artysta.
Jeff Koons.
Masz na imię Koons?
- Nie. - Nie,
Marcus.
- Proszę. - Dzięki.
Mam superpomysł.
Słucham.
Popcorn z takiej mini kukurydzy.
To by było słodkie.
- No nie? - Jasne.
Od jakiegoś czasu mi to chodzi po głowie.
Próbujemy?
Jakie my? Chcesz mi ukraść pomysł?
- Nie. - Chyba tak.
Ty spróbuj.
Właśnie. Dzięki za wsparcie, a jak mi ukradniesz pomysł,
to cię pozwę. Żartuję.
Nie wiem, jak to się robi,
ale jak mi buchniesz pomysł, to się widzimy w sądzie,
bo kraść nie wolno.
- OK. - Nabijam się.
Ale jak kuzyn gwizdnął mi IP, to go załatwiłem,
bo złodziei nie lubię.
- Jasne. - Żart.
- Chcesz drinka? - Nie, dzięki.
- A może? - Nie.
Powodzenia życzę.
Żartowałem.
Ty? Czy to...?
- Trippie Redd? - No!
Chętnie bym coś z nim nagrał.
To rusz dupala i mu to powiedz.
Jestem zjarany,
nie chcę wyjść na świra, co się przykleja do ciebie w galerii
i odstawia samochwała.
Mam cię przedstawić?
- A znasz go? - Patrz i się ucz.
Nie znasz go.
Trippie, przyjacielu.
A coś ty za jeden?
Gata.
Nie udawaj, że mnie nie znasz.
Byliśmy w Soho House, weź.
Nasze matki sią fumflują. Nie pamiętasz mnie z grilla?
- Moja mama? Catherine Branton? - Nie znam takiej.
Wybacz,
jestem twoim totalnym fanem.
Słuchaj, masz swojego dźwiękowca?
- No bo... - Nie.
OK.
Dobra, normalnie tego nie robię, ale znam się na rzeczy.
- Stary, jestem w tym dobry. - Prawda.
Profesjonalnie cię obrobię,
sto procent jakości
i zero wtrącania się,
bo jesteś mistrzu i w ogóle nikt ci do niczego nie dorasta.
Zostaw mi namiar na siebie.
- Poważnie? - Tak.
WYMIANA OLEJU U GREGA
AKWARIUM MIEJSKIE
- Co tam? - Fajna imprezka.
Nie jestem od nich, wpadłem tylko.
Robię na giełdzie.
- Serio? - Tak.
A w czym? Ostatnio namawiam klientów na dywersyfikację.
Finanse?
Menedżer muzyczny.
Fajowsko.
Super.
Czyli umowy plus cały portfel inwestycyjny.
Jasne.
Ciekawe.
Czyli lecą pieniądze za muzykę i lecą za tekst, tak?
- Tak. - A artysta ma coś
jak dwa kanały utrzymania.
Nie rozumiesz.
To ty nie rozumiesz.
Też bym się zrzekł tantiem, jeśli na publishingu zarabiam 10 razy tyle.
- W skrócie pub. - Serio?
Grają sobie w mafię.
Tom Hanks mnie rozwalił.
Matko, jak on to pociągnął. Ekstra, że go poznałem.
To Young Thug.
- Powaga? - To serio on.
Mafia jest do bani.
Po co się otaczasz kretynami i podlizuchami?
Co? Tom Hanks, Forrest Gump.
Idziemy tam.
Tom Hanks, Chudy z Toy Story.
Możemy się przysiąść?
Pewnie.
Dzięki.
Jesteś chory?
Kaszlę po zielsku.
Sporo flegmy.
Tyle flegmy po zielsku?
Przedwczoraj byłeś chory.
Byłem, ale już nie zarażam.
Skąd ta pewność?
- Skąd wiesz? - A kto wie, kiedy zaraża?
Jesteś lekarzem?
Nie, ale uważam, że...
Uwielbiam cię.
Też rapuję i mam w tygodniu sporo roboty,
a z zatkanym nosem nie pójdzie.
Marzyłem, żeby cię poznać, ale no trudno.
Obu was kocham, ale jeśli jesteście chorzy...
- Wal się. - OK.
Nie pal, jak jesteś chory. Wylecz się.
Pa, Young Thug.
- Gościu rapuje? - Tak jakby.
W tych ciuchach?
Bez jaj.
WTOREK
Szlag.
Cholerny Thug.
- David. - Co jest?
Stoisz tu i nic nie robisz?
Tak, bywam sam na sam z myślami, nic mi nie grozi.
Chcę o czymś pogadać.
- Usiądziesz? - Nie.
Dobra, to walę z mostu.
Chcę być twoim menedżerem.
- Serio? - Serio.
To nie jest dobry pomysł.
Całym sercem się nie zgadzam.
Dlaczego to zły pomysł?
Czemu?
A ty wiesz, jak działa przemysł muzyczny?
- Co? - A to takie skomplikowane?
Gadałem z jednym menedżerem.
W 15 minut mi streścił, czym się zajmuje.
Łatwizna.
Mam dyplom z biznesu.
Bardziej mnie martwią
różnice światopoglądowo-coolerskie.
Kiedy jestem cool.
Chętnie przelecę laskę w pumach.
Jestem gites.
Gadałem wczoraj
ze znanym raperem, Todem Dillersonem.
- Todd Dillerson? - Tak.
Ty Dolla $ign?
Właśnie.
- Tak się przedstawił. - Nie nazywa się Dillerson.
- Kumam. - Żartujesz?
Czepiasz się szczegółów.
Nie zarabiasz,
bez sensu wydajesz kasę.
Nawet nie jesteś właścicielem LilDicky.com.
Chciałem kupić, ale mnie uprzedzili.
Mam LilDicky2.com.
- Jest jak jest. - Słuchaj, Lil Dicky 2.
Odkupiłem Lil Dickiego.
- Naprawdę? - Owszem.
Mamy to.
Muszę to przemyśleć.
Słuchaj, potrzebuję wyzwań, zmian.
Jestem w dołku.
A tobie się przyda bystrzak,
któremu na tobie zależy.
Uważasz, że umiem rapować?
Niechętnie przyznaję, ale tak.
Czemu?
Bo masz to coś.
Zawsze myślałem, że to ściema, ale...
Bez kogoś takiego jak ja...
raczej się nie rozwiniesz.
Jeśli się zgodzę...
to tylko na próbę. Nie chcę, żebyś rzucał robotę.
Co?
Niczego nie rzucam. Będę cię obsługiwał na boku.
Sorry, ale muszę z czegoś żyć.
Przyszły Kanye by ci zaproponował 20%.
Odrzucasz taką propozycję?
Pozwól, że coś obliczę.
Dwadzieścia procent od tego, ile zarabiasz...
Podzielimy, odejmiemy...
Dostanę całe zero? Ty nie zarabiasz.
W sumie, dlaczego nie?
Jak nie wyjdzie, to cię wyleję. Wilk syty, owca gruba.
I ta opcja, że cię mogę zwolnić, jest tak kusząca, że aż cię zatrudnię.
Fajnie cię będzie wywalić na zbity pysk.
- Wchodzę w to. - Poważnie?
Zostajesz menedżerem tymczasowym.
No to lecimy od razu.
Masz księgowego?
- Puszczę ci jego mejla. - Świetnie.
ŚRODA
Prześlij mi zwroty podatku z trzech ostatnich lat.
Podeślę z pięciu. Zzipuję ci.
Dobrze, ale w sumie po co?
Nie ma sprawy. Zaznaczam,
przeciągam i zipuję.
- Dam znać, jak się spakuje. - Nie mogę się doczekać.
Carol i ja bardzo się cieszymy,
że się zająłeś finansami Dave'a.
Bo wydaje jak opętany.
Mamy trzy odkurzacze i żadnego dywanu.
A tutaj? Czterdzieści dwa dolce za obiad dla jednej osoby.
I po co mu daliśmy samochód, skoro jeździ Uberem?
Chociaż gadamy wtedy na FaceTimie.
- A ile pobiera danych... - Sporo.
Macie tam jakiś dyskont w okolicy?
Załatw mu kartę lojalnościową.
- Możemy mu pożyczyć. - Nie wolno.
A z konta Karen na Hulu to korzystamy.
Raz na miesiąc jakiś streaming za darmoszkę.
- Halo? - To nic złego.
- Muszę lecieć. - Robimy tym komuś krzywdę?
- No wiesz... - Sam?
- Nie chcę kłopotów. - To kończę.
Michael? Rozłączył się.
Przez ciebie.
- Co? - Szlag.
- Mike? - Tak.
Chwila...
- Serio? - Tak.
Rozwijam się, ogarniam życie.
Heja, ten rudy skrzat to mój menedżer,
wszystkie sprawy z nim.
A ja jestem za. Mike to rodzina,
rodzina trzyma się razem, trawę trzeba kosić.
A to znaczy co?
Że jak kosisz, to wyłażą węże,
i wiesz, na czym stoisz.
Węże? Mike nie jest wężem, ufam mu.
To ważne.
Wiem, że to wygląda dziwnie,
ale nie znam mądrzejszego gościa.
Na studiach kłócił się z wykładowcami
i ich zaginał i poniżał.
Jak w Szukając siebie.
Nie łączy się interesów z przyjemnością.
A my?
Praca z tobą to nie przyjemność
i niech to wreszcie do ciebie dotrze.
- Nie, dzięki. - Słuchaj.
On wie, że pracuje dla ciebie?
- Tak myślę. - "Możecie mi possać".
Przybywam z irygatorkiem, będzie płukando.
Jasne.
Czułam, że tu jesteście, ale gdyby to nie były te drzwi?
Ale wpadka, co?
- Wejście smoka. - Irygator. Obowiązek Mike'a.
- Dzięki, ptysiu. - Spoczko.
A woda destylowana?
Zapomniałam.
A nie możesz wziąć...?
Z kranu?
- Tak. - Musi być destylowana.
Wlewam to do nosa, to już blisko mózgu.
- Obowiązek Mike'a? - Tak.
Słusznie, jestem za.
On by nie zapomniał o wodzie.
Przepraszam i dziękuję.
Iryguj się gdzie indziej, zaraz tu będzie Lil Baby.
Straszny gość.
- Kiedy będzie? - Już.
To znikam.
Co tam, piękna?
- Rany! - Moje maleństwo.
Mamy chwilę, jesteśmy w studio,
może bym coś rapsnął.
- Też rapujesz? - Owszem.
Ale nie teraz.
Wisisz mi to.
A za co?
Naraiłem ci miśka. Gdyby nie ja, nie byłoby cię tu.
Chciałeś mu wmówić,
że wasze matki się kumplują.
Nie bądź taki.
Mam fazę, daj poskładać rymy.
Nie.
CZWARTEK
Pingwiny przygniatają młode,
łamiąc im kości czaszki.
- Sixersi grają z Sunsami. Oglądamy? - Stary.
Wsiąkłem w doku o pingwinach.
Smutne, za chwilę nie będą miały gdzie żyć.
- Jestem twoim szefem... - Serio?
Bo masz ochotę obejrzeć jakiś tam mecz jakichś tam Sixersów?
Uwielbiam patrzeć, jak gromią Sunsów. To mój proces twórczy.
A zatem muszę...
Myślałem, że proces twórczy polega na tworzeniu,
żeby menedżer miał co menedżerować.
Słusznie. Idę do pracy.
- Dzięki. - Świetnie.
- Wiem. - Jesteś fiutem.
Próba.
- Musisz tu i teraz? - Muszę.
Praca na pierwszym miejscu.
Tak, ale...
Stary, ja mam akurat wolne.
W tej branży robisz 24/7.
Zawsze mogę cię zwolnić. Daję ci czas na ripostę.
Nie, masz rację.
Jedziesz.
Super.
Co jest? Rzucisz jakiś mistrzowski tekścior?
Chyba że to była gierka, żebym wyłączył pingwiny.
Ale nie zrobiłbyś mi tego.
Nie odzywaj się. Nagrywam.
Jasne, sorry.
Wypluj z siebie te rapsy. Wiem, że masz w sobie ten ogień.
Zwalniam cię.
Super.
Ale śmiesznie chodzą.
Musisz mi to robić?
Niech to.
- Dobra, lecimy. - Puszczaj.
Dupa, odwróć mi to.
Co mam zrobić? Jak odwrócić?
Szlag.
Nie tak.
Daj początek na koniec, a koniec na początek.
W sensie, to drugie przed pierwsze i połączyć, tak?
Jasne.
Chyba.
Dobrze?
Ostro. Jak w tyłek.
PIĄTEK
Naczynia w zlewie?
Czy to znaczy, że coś napisałeś?
Niestety,
nic a nic.
Mam totalnie zatkany nos.
Rozumiem, że jest to pewna przeszkoda,
ale niech coś się zacznie dziać.
Powtarzam, nie mam na czym pracować.
Nie mów, że powtarzasz, jak mówisz pierwszy raz.
Wkurza mnie to.
Potrzebny ci jakiś rytm.
Na przykład rano ogarniasz bity,
koło lunchu pojawiają się słowa, może zwrotki.
W okolicach obiadu wykluwa się refren,
a na dobranoc jest piosenka. Cała piosenka.
Zła kolejność?
To czekaj, może refren...
Sam sobie ustal, co kiedy.
Po prostu potrzebny jest system.
Zwrotki, refreny. W Wikipedii wyczytałeś?
Wczoraj trzy godziny odpisywałeś ludziom na Instagramie.
Bo fanów trzeba szanować.
Generalnie to twoja działka.
Muszę dbać o markę.
Godzinę kłóciłeś się z gościem, co ci napisał, że jesteś do dupy.
Może mnie nie lubić, ale zarzucił mi, że zrzynam.
To już inna bajka.
- Nie jestem wtórny. - Skąd.
Jesteś bardzo oryginalny, bo nic nie tworzysz.
Musisz się ogarnąć. Jak w pracy.
Pracuję bardzo wolno.
Gata mówi, że geniusza nie wolno pośpieszać.
Gata mnie wczoraj pytał, czy nosorożce istnieją.
- Jak to? - Czy istnieją.
Przecież wyginęły.
W życiu.
Dosyć pitu-srytu.
Czekam na konkretne pomysły.
Skoro nie idzie ci tworzenie,
bo każdy artysta ma czasem blok,
to zróbmy virala.
W sensie?
Taki jakiś filmik, który trafi do masy ludzi.
Wsadźmy dzidy w stóg dziewic.
Jak ten dzieciak kowboj w Walmarcie.
Śpiewał sobie, ludzie oszaleli,
mały wystąpił u Ellen.
Mam kilka zaległych życzeń z urodzin, czekaj...
Niech się stanie.
Nie doceniasz głupoty Internetu.
Co ty niby robisz?
Że teraz?
Se siedzę.
Dobra, zróbmy to.
Zachowuj się.
Możecie mi possać!
Jeszcze raz.
Nie nagrało się.
Powtórz.
Wybaczcie, to tekst z Maski.
Robimy virala.
Możecie mi possać!
- Masz? - Zajebiste to było.
Możecie mi possać!
Dobre to.
Możecie mi possać!
Możecie mi possać
Nie wiem, w czym rzecz.
Żółty garnitur?
Czy chodzi o to,
żeby panu w żółtym uczynić to i owo.
Odważne żądanie.
I bezpośrednie. Żeby mu possać.
Możecie mi possać.
O Boże.
Kochanie, Dave w Internecie.
- Patrz! - Gdzie?
Czytałem o tym. To się nazywa GIF.
Szarańcza może wrócić za cztery miesiące.
Możecie mi possać!
Będziemy państwa informować na bieżąco.
Możecie...
- mi possać! - Preston.
- Możecie mi possać! - Nie
Możecie mi possać!
Czterdzieści milionów odsłon.
- Żeby nas Jim Carrey nie pozwał. - Byłoby ekstra.
PONIEDZIAŁEK
Ale parodiować wolno.
Trzeba wykorzystać moment.
Rozważam wypuszczenie T-shirtów.
Też myślałem o T-shirtach.
Moja broda i afro.
Kto by chciał nosić twoją brodę?
- Jak to? - O matko!
To...
To ten gość z netu!
Siema, jestem Lil Dicky, jestem raperem.
Weź krzyknij!
Powiedz to!
Prosimy!
- Dawaj! - No weź!
Nie chcę.
Ty jesteś ten gej ze Współczesnej Rodziny?
Tak.
- No i odjazd. - Wcale że nie.
Tekst polski: Barbara Eyman