(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
[เสียงพูดคุยภาษาอังกฤษ]
(งานฉลองสัมพันธ์ 59 ปีเกาหลี-สหรัฐฯ จัดโดยกระทรวงกลาโหม)
[เสียงพูดคุยภายในงาน]
ไม่เจอกันนานนะครับ ท่านรัฐมนตรี
[ดนตรีไม่ชอบมาพากล]
[เอ็ดเวิร์ด] ช่วงนี้ หาเวลาคุยกับท่าน
ยากมากจริงๆ
คุณคงวุ่นกับการเจรจา กับครอบครัวผู้เสียชีวิตสินะครับ
อีกไม่นานพวกเขาก็จะเซ็นข้อตกลงครับ
จะทำให้งานของท่านง่ายขึ้นอีกเยอะ
บางคนจะยื่นฟ้อง ไดนามิกซิสเทมด้วยนี่ครับ
พวกนั้นจ้างผมแพงก็เพื่อป้องกัน เรื่องแบบนี้ ท่านไม่ต้องห่วงครับ
ทำไมผมจะต้องห่วงพวกคุณด้วย
ใครมาได้ยินเดี๋ยวจะเข้าใจผิดเอา
ระวังคำพูดหน่อยนะครับ
[เสียงพูดคุยภายในงาน]
ครั้งนี้คงไม่ง่ายหรอกค่ะ
แม้แต่รุ่นพี่...
ก็พลิกสถานการณ์ไม่ได้หรอก
ยังไม่ได้เซ็นข้อตกลงสักหน่อย
พนันกันไหมล่ะ
ว่าพวกเขาจะเซ็นข้อตกลงของใคร
ฉันยอมเทหมดหน้าตักเลย
คุณทำอะไรกับรัฐมนตรีพัค
แค่เอาสิ่งที่เคยเรียนรู้จากคุณ มาใช้นิดหน่อยน่ะ
ผมเคยสอนแล้วไม่ใช่เหรอ
ว่าทำธุรกิจนี้ต้องอย่านิ่งนอนใจ
คราวนี้น่ะ ไม่ใช่แค่เครื่องบินหรอกนะคะที่ตก
ไม่รู้เหรอคะ
ชื่อเสียงของรุ่นพี่ ที่สั่งสมมานานในวงการนี้
ก็ตกฮวบลงไปด้วยเหมือนกัน
อย่าเสียเวลายื่นประมูลใหม่เลยค่ะ
ยื่นไปก็มีแต่จะอับอายกว่าเดิม
- [เจสสิก้า] อุ๊ยตาย ท่านนายพลแบ - อ้าว เจสสิก้า
- [เจสสิก้า] สวัสดีค่ะ - ดีใจที่เจอนะ
[เจสสิก้า] เช่นกันค่ะท่าน
[นายพลแบ] เห็นว่าคราวนี้ได้งานใหญ่ ใครๆ ก็พูดกันทั้งนั้น
เราเพิ่งมาถึงค่ะ ตอนนี้พี่อยู่ไหน
โอเค เริ่มได้เลย
[ดนตรีระทึกตึงเครียด]
[แฮรี] โอ๊ย
- [ผู้ชาย 1] ขอโทษนะครับ - โธ่ ระวังๆ หน่อยสิคุณ
[เสียงผู้ชาย 2 ร้องเจ็บ]
แกเป็นใคร
ฉันถามว่าแกเป็นใคร [เสียงครางเจ็บ]
มีเรื่องอะไรเหรอคุณ
แผนสอง ด่วนเลย
[ดนตรีไม่ชอบมาพากล]
แบมือเดี๋ยวนี้
แบมือออกมาให้ฉันดูเดี๋ยวนี้ [ส่งเสียงร้องเจ็บ]
- ทำผมทำไม - อยู่เฉยๆ
ไหนล่ะ
[ผู้ชาย 3] กัปตันครับ
ใกล้เวลาเครื่องออกแล้วครับ
- ต้องรีบเปลี่ยนชุดแล้ว - [ผู้ชาย 2] โอ๊ย
[เสียงหายใจแรง]
- [ผู้ชาย 3] เป็นอะไรไหมครับ - [แฮรี] ขอโทษด้วยค่ะ
เขาเป็นโรคเครียด ต้องกินยาน่ะค่ะ
นี่
รีบชิ่งออกมาได้แล้ว
[เสียงพ่นลมด้วยความโกรธ]
- [แฮรี] ขอโทษค่ะ - โธ่เว้ย
[เสียงถอนหายใจ]
เลิกตื่นตูมสักทีได้ไหม
ที่สนามบินโมร็อกโก ยังทำขายหน้าไม่พออีกเหรอ
[เสียงหายใจหอบ]
[ฮวาซุก] โกแฮรี
[ส่งเสียงตื่นเต้น] คิดถึงจัง ไม่เจอกันตั้งนาน
นี่ หน้าระรื่นแบบนี้ คงไม่ได้ลำบากมากสินะ
[แฮรี] พี่ก็...
อ๋อ คุณชาดัลกอนใช่ไหม
ยินดีที่ได้รู้จักนะคะ ฉันกงฮวาซุก แฮรีคงพูดถึงฉันบ่อยๆ ใช่ไหมคะ
[ดัลกอน] ไม่เคยเลยครับ
ไม่เคยหรอกเหรอ คุณเป็นคนจริงใจดีนะคะ
[ฮวาซุก] ยังไม่ได้กินข้าวใช่ไหม กินอะไรดี
อยากกินซุปกิมจิแบบใส่หมูเยอะๆ เลย
[ส่งเสียงในลำคอ] คุณดัลกอนล่ะ อยากกินอะไรคะ
ผมไม่หิว
คุณไม่หิวสินะ
งั้นไปที่รถฉันกันก่อนดีกว่า
ไปๆ
เกิดอะไรขึ้นที่โมร็อกโกบ้าง เล่าให้ฟังหน่อยสิ อยากรู้จะแย่
ไม่รู้จะเริ่มยังไงเลย ฉันเกือบตาย กลายเป็นผีสาวซิงอยู่ที่นั่นแล้ว
เชื่อตายล่ะ นี่ อย่ามาโม้เลยว่าเธอยังซิงน่ะ
ไม่เอาน่าพี่
[ดนตรีลึกลับ]
แผนเยี่ยมนี่
- เยาะเย้ยกันหรือไง - แผนสอง
ตอนนี้เป้าหมายยังไม่รู้ตัว เดี๋ยวคุณก็มีโอกาสลงมืออีก
เขาเป็นสตันท์แมนใช่ไหม
ช่างท้าทายฝีมือฉันซะจริงๆ
[เสียงพ่นลมเยาะหยัน]
[ส่งเสียงพอใจ] อร่อยนะ กินเยอะๆ
- ได้เอาของที่ฉันฝากหามาด้วยไหม - อะไร
อ๋อ เรื่องนั้นเหรอ
[ฮวาซุก] มันก็แปลกอยู่นะ
คนพวกนั้นไม่มีทั้งประวัติการทำงาน การใช้โทรศัพท์ ธุรกรรมการเงิน
หมายความว่าไง
แล้วคิมโฮชิกที่ตายที่โมร็อกโก กับนักบินผู้ช่วยล่ะ
สองคนนั้นนั่นแหละ นอกจาก ข้อมูลพื้นฐานก็ไม่มีประวัติอะไรเลย
[เสียงพ่นลมเยาะๆ ]
แค่นี้เอ็นไอเอสก็ไม่มีปัญญาหาเหรอ
ไม่ใช่หาไม่ได้ แต่...
บ้าชะมัดเลย
หรือว่าจะมีคนชิงตัดหน้าเรา ไปลบประวัติทิ้งซะก่อน
ฉันก็คิดว่างั้น เราต้องขุดให้ลึกกว่านี้
[เสียงถอนหายใจ]
รีบๆ กินก่อนเถอะ
[เสียงกระแอม]
แล้วคนร้ายในคลิปล่ะ ได้เรื่องบ้างไหม
คือว่านะ
พอดีว่ามีปัญหานิดหน่อย คงต้องใช้เวลาอีกสักพัก
ปัญหาเหรอ ปัญหาอะไร
อะไรของคุณเนี่ย
จะสอบปากคำฉันหรือไง
เขาดูน่ากลัวแบบนี้ตลอดเลยเหรอ
เดี๋ยวพี่ก็ชินเองแหละ
กินเถอะ
[เสียงดัลกอนถอนหายใจ]
[เสียงโทรศัพท์สั่น]
(แม่ฮุน)
- มันเพราะอะไรกันนะ - เรื่องไหน
มันต้องมีเหตุผล ในการทำเครื่องบินตกสิ
แต่คิดเท่าไรฉันก็คิดไม่ออก
[แม่ฮุน] ฉันมารู้ข่าวฮุน หลังจากเกิดเรื่องไปแล้ว
เล่นเอานอนไม่หลับไปหลายวันเลย
[เสียงแม่ฮุนถอนหายใจ]
ไม่อยากจะเชื่อเลยจริงๆ
รู้หรือเปล่าว่าครอบครัวผู้เสียชีวิต มีประชุมกันคืนนี้นะ
ถ้าคุณอาไม่อยากไป ฉันไปแทนก็ได้
ยังฟังอยู่ไหมคะ
ผมฟังอยู่ครับ
[แม่ฮุน] เห็นว่าจะคุยกัน เรื่องเงินชดเชย
คุณพอจะรู้อะไรบ้างไหม
[ดนตรีหม่นหมอง]
ก็ไหนเคยบอกว่าคุณไม่ใช่แม่ฮุนแล้ว
[แม่ฮุน] อย่าเข้าใจผิดสิคะ
ฉันไม่ได้ทำแบบนี้เพราะอยากได้เงินนะ
รู้ไหมว่าฮุนคิดถึงคุณแค่ไหน
ทิ้งเขาไว้บ้านเด็กกำพร้า และไม่เคยไปเยี่ยม
แล้วตอนนี้มาทำตัวเป็นแม่เหรอ
[แม่ฮุน] คุณอา...
คุณจะไปไหนก็เรื่องของคุณเถอะ
แต่อย่าให้ผมเจอหน้าก็พอ
ไม่อย่างนั้นผมจะพัง ไอ้บ้านที่คุณรักเสียยิ่งกว่าฮุน
ให้เละเทะเลยคอยดู
เข้าใจนะ
[เสียงกดวางสาย]
บ้าเอ๊ย
[เสียงถอนหายใจ]
[นักข่าวโจ] คุณชาดัลกอนใช่ไหมครับ
[เสียงพ่นลมหายใจ]
สวัสดีครับ
ผมโจบูยอง นักข่าวของพยองฮวาเดลี่ครับ
- แล้วไงครับ - คือ...
ผมสัมภาษณ์ครอบครัวผู้เสียชีวิต แล้วได้ยินมาว่า
คุณอ้างว่าเครื่องบินตก เพราะผู้ก่อการร้าย
(โจบูยอง พยองฮวาเดลี่)
คุณต้องการอะไร
ก่อนวันที่เครื่องบินจะตก
ตำรวจสนามบิน ได้รับแจ้งเรื่องก่อการร้าย
[ดนตรีระทึก]
แต่ตอนนั้นบังเอิญเกิดไฟไหม้ ในห้องควบคุมพอดี
[เสียงสั่น] หัวหน้าคะ
เมื่อกี้มีคนน่าสงสัยโทรมาค่ะ
บอกว่าจะมีการก่อการร้ายบน... [เสียงหายใจเฮือก]
[นักข่าวโจ] แล้วเจ้าหน้าที่ คนที่รับแจ้งเหตุ
ก็ล้มพับไปโดยไม่ทราบสาเหตุ
เธอมีอาการสมองตายนับตั้งแต่นั้น
แต่เพราะอะไรไม่รู้ ตำรวจถึงไม่สืบสวนและปิดข่าวเงียบ
[เสียงถอนหายใจ] คุณว่าเรื่องนี้มันทะแม่งๆ ไหม
ผมก็เจอเรื่องแปลกๆ มากับตัวเอง
เพราะอย่างนี้
ผมถึงได้มาหาคุณถึงนี่ไงครับ
คุณพอจะบอกได้ไหมว่า เกิดอะไรขึ้นตอนคุณอยู่โมร็อกโก
คุณชาดัลกอน คดีนี้มีเบื้องหลังซับซ้อนมาก
เราต้องหาหลักฐานให้ได้มากที่สุด
แล้วเอามาปะติดปะต่อกันให้ได้
เราถึงจะรู้ว่า จริงๆ แล้วมันเกิดอะไรขึ้น
[นักข่าวโจ] ช่วยผมนะครับ
ผมจะช่วยเท่าที่ทำได้
[เสียงถอนหายใจ]
แต่คุณต้องเก็บเรื่องนี้เป็นความลับ ห้ามให้คนจากเอ็นไอเอสรู้นะครับ
- อะไรนะ - ผู้หญิงสองคนที่มากับคุณ
อยู่เอ็นไอเอสไม่ใช่เหรอ
- ก็ใช่ แต่... - อย่าไว้ใจเอ็นไอเอส
ผมขอแนะนำจากประสบการณ์ และสัญชาตญาณของนักข่าวนะ
คุณไว้ใจใครไม่ได้เลย
แม้แต่พวกตำรวจ [เสียงเปิดประตู]
คุณชาดัลกอน
มีร้านกาแฟตรงถนนใหญ่ เจอกันที่นั่นนะครับ
คนนั้นใครเหรอ
เขาแค่มาถามทางน่ะ
คุณนี่มีน้ำใจจังนะ แค่ถามทางทำไมคุยกันตั้งนาน
ถ้าอิ่มกันแล้วก็แยกย้ายกันเถอะ
[เสียงกระแอมเบาๆ ] คุณจะกลับบ้านเหรอ
ไปด้วยกันดีกว่า อยู่เกาหลีก็ใช่ว่าจะปลอดภัย
ถ้าพวกมันโผล่มายุ่งกับผมล่ะก็ ผมก็ยินดีต้อนรับ
โทรมานะ
เข้มไม่เบานะเนี่ย
นี่ แล้วไปสนิทกันตั้งแต่เมื่อไหร่
หรือว่าเหมือนในหนังดอกเตอร์ชิวาโก ความรักเบ่งบานกลางสงครามเหรอ
คำพูด นิสัย ความคิด
[แฮรี] ลงตัวซะเหลือเกิน
นี่ มันถึงขั้นนั้นเลยเหรอ
ใช่
ไม่อยากเชื่อว่าเราสองคน เข้ากันไม่ได้เลยสักนิด
ไม่มีอะไรเหมือนกันเลยแม้แต่นิดเดียว
ถามจริง ไม่รู้เลยนะเนี่ย
งั้นเราไปกันดีกว่า
[แฮรี] เดี๋ยวนะพี่ จอดรถแป๊บ
ทำไมเหรอ
[ดนตรีชวนสงสัย]
(คราวด์คอฟฟี่โรสเตอร์ส)
[ฮวาซุก] มีน้ำใจเกินไปแล้วมั้ง
ถึงขนาดมากินกาแฟด้วยกัน เพื่อบอกทางเลยเหรอ
[ถอนหายใจ]
คุณเจอเรื่องแปลกๆ ที่โมร็อกโกเยอะจริงๆ ด้วยนะครับ
มันไม่สมเหตุสมผลเลยครับ
ใครกันถึงทำเรื่องเลวร้าย ขนาดนี้ได้ลงคอ
ผมคิดว่ามันเกี่ยวกับ โครงการจัดหาเครื่องบินขับไล่
"โครงการจัดหาเครื่องบินขับไล่" เหรอ
[เสียงคนเดินเข้ามา]
รัฐบาลจะใช้งบหมื่นล้านดอลลาร์ ซื้อเครื่องบินขับไล่รุ่นใหม่
บริษัทที่ได้ประโยชน์มากที่สุด จากอุบัติเหตุครั้งนี้
[เสียงสูดหายใจ]
ก็คือจอห์นแอนด์มาร์คครับ
มีข่าวลือว่าไดนามิกซิสเทม ที่เป็นตัวเต็ง จะแพ้ประมูล
[ดนตรีลึกลับ]
คุณจะบอกว่า...
เรื่องทั้งหมดนี้...
เป็นฝีมือของ จอห์นแอนด์มาร์คอะไรนั่นเหรอ
คำถามไม่ใช่เป็นฝืมือใคร
แต่ทำไปทำไมต่างหาก
[นักข่าวโจ] แต่นั่นก็แค่ สมมติฐานของผมนะ อาจจะผิดก็ได้
ไว้ไปเจอแหล่งข่าวแล้ว ผมคงจะได้ข้อมูลเพิ่ม
แหล่งข่าวเหรอ
อันที่จริง วันนี้ผมนัดคนคนหนึ่งไว้
[นักข่าวโจ] เพื่อจะคุย เรื่องเครื่องบินตก
เขามีหลักฐานสำคัญ เรื่องการก่อการร้าย
เหมือนคุณแหละครับ
แหล่งข่าวนี่เป็นใครครับ [เสียงโทรศัพท์สั่น]
ขอโทษนะ
ครับ นักข่าวโจพูดครับ
[นักข่าวโจ] ครับๆ
ผมน่าจะไปทันครับ
แล้วเจอกันนะครับ
[เสียงถอนหายใจ]
ให้ผมไปด้วยได้ไหม
ไม่รู้สิ เขาระมัดระวังตัวมาก เรื่องการเปิดเผยตัวน่ะครับ
- ตามเขาไปเลย - จะให้ตามเหรอ ก็ได้
[ดนตรีตึงเครียดปนระทึก]
[เสียงฮวาซุกถอนหายใจ]
(โรงแรมวิง)
แบบนี้จะให้เข้าใจว่าไงเนี่ย
นี่ ผู้ชายสองคน เข้าโรงแรมไปด้วยกันทำไม
ผมมาถึงแล้วครับ
ห้อง 407 เหรอ
[นักข่าวโจ] ผมมาคนเดียวครับ ไม่ต้องห่วง
ผมจะรีบขึ้นไปนะครับ
[เสียงอุทานหนักใจ] ท่าทางเขากังวลน่าดู
คุณขึ้นไปก่อนแล้วกัน ถ้าเขาโอเคแล้วค่อยโทรบอกผม
ก็ดีเหมือนกัน งั้นเดี๋ยวผมโทรมาบอก
เอางั้นนะครับ
[เสียงถอนหายใจ]
[เสียงประตูลิฟต์เปิด]
[เสียงถอนหายใจ]
[เสียงกดรีโมตล็อกรถ]
[เสียงถอนหายใจเบื่อๆ ]
โอ๊ย นี่มันครึ่งชั่วโมงแล้วนะ
เรามาทำอะไรหน้าโรงแรม ระหว่างที่ผู้ชายสองคนอยู่ในนั้น
[แฮรี] รอดูอีกแป๊บหนึ่งน่า
จะรอดูอะไร
รอดูเขาควงแขนกันออกมาเหรอ
เพราะแบบนี้ไงเธอกับชาดัลกอน ถึงเคมีไม่ตรงกัน
ท่าทางไม่น่าชอบแนวนั้นเลยนะ
[เสียงฮวาซุกถอนหายใจ]
[เสียงสัญญาณรอสาย]
[ดนตรีไม่ชอบมาพากล]
[ระบบอัตโนมัติ] ไม่มีการตอบรับ จากเลขหมายที่ท่านเรียก...
[เสียงถอนหายใจและกดวางสาย]
[เสียงประตูลิฟต์เปิด]
[เสียงกดกริ่ง]
นักข่าวโจครับ
[ดัลกอน] นักข่าวโจ
[ดนตรีชวนสะพรึง]
เฮ้ย
นักข่าวโจ เกิดอะไรขึ้น ใครทำแบบนี้
ไม่นะ นักข่าวโจ
นักข่าวโจ
[ดัลกอน] บ้าเอ๊ย
[เสียงโทรออก]
[เสียงดัลกอนหายใจแรง]
มีคนกำลังจะตาย
เขาน่าจะถูกแทงนะ
เราอยู่ที่โมเทลในย่านชินวอน
ชื่อ...
ใช่ ที่นั่นแหละ เร็วๆ นะครับ
[เสียงผู้ชายฮึดฮัดออกแรง]
[เสียงทั้งคู่ออกแรงต้าน]
[เสียงออกแรงต่อสู้]
[เสียงเร่งเครื่องมอเตอร์ไซค์]
[เสียงฮวาซุกร้องตกใจ]
คุณชาดัลกอน
[ดนตรีตื่นเต้น]
- ตามมอเตอร์ไซค์นั่นไปเร็ว - [ฮวาซุก] หา
- [ดัลกอน] รีบตามมันไปเร็ว - ตามไปเหรอ
- ขับเร็วอีก - รู้แล้วน่า ให้ตายสิ
แทรกไปเลย รีบตามไปสิ
[เสียงเบรกเอี๊ยดและรถบีบแตร]
ผมบอกให้ตามไปไง คุณขับรถห่วยแตกเป็นบ้าเลย
คุณจะบ้าหรือไง
ถ้ารถชนขึ้นมา ใครจะรับผิดชอบ
[แฮรี] ผู้ชายคนนั้นเป็นใคร
เกิดอะไรขึ้น บอกเรามาสิ
มีคนถูกฆ่าตาย
ถูกฆ่าตายเหรอ
ใครถูกฆ่า
นักข่าวพยองฮวาเดลี่
เขาตามข่าวเรื่องเครื่องบินตกอยู่
เมื่อกี้เขานัดเจอแหล่งข่าว
[เสียงไซเรน]
- กลับไปที่โรงแรมก่อนครับ - [ฮวาซุก] อะไรนะ
ให้ตาย
นี่มันเรื่องอะไรกันเนี่ย
[ดัลกอน] คุณครับ คุณได้รับแจ้งใช่ไหม
- [ตำรวจ 1] เห็นว่ามีเหตุฆาตกรรม - ผมเป็นคนแจ้งเอง
ตามมาเลยครับ
[ดัลกอน] เร็วๆ ครับ
ในนี้...
[ฮวาซุก] อะไรกัน
ไม่เห็นมีใครเลย
[ดนตรีพิศวง]
- อะไรเนี่ย ไม่มีใครนี่ - [ตำรวจ 1] อะไรกัน
หมายความว่าไง
คุณบอกว่ามีคนตาย
ถูกห้องแน่นะ
ห้องอื่นหรือเปล่า
ก็เมื่อกี้เขาอยู่นี่
- เลือดท่วมตัวเลย - คุณหลอกเราหรือเปล่าเนี่ย
[เสียงถอนหายใจ]
ผมดูเหมือนพูดเล่นเหรอ
นี่นามบัตรผู้ตายครับ
แล้วก็ ผมมีไอ้นี่ด้วย...
ฉันเป็นคนของเอ็นไอเอสค่ะ
เอ็นไอเอสเหรอครับ
พี่คะ ขอบัตรประจำตัว
ไม่มี
- ไม่มีเหรอ - เดี๋ยวนี้ใครเขาพกบัตรกันบ้างล่ะ
เอาเถอะค่ะ เราเองก็เห็นเขา เข้าโรงแรมมากับนักข่าวโจ
ลองตรวจสอบกับทางหนังสือพิมพ์ แล้วดูกล้องวงจรปิดสิคะ
แล้วก็เรียกพิสูจน์หลักฐาน มาตรวจสอบคราบเลือดดู
[เสียงถอนหายใจ]
ไปดูกล้องวงจรปิดซิ
ครับ
[ตำรวจ 1] "โจบูยอง"
ผมอยากติดต่อคุณโจบูยอง ที่เป็นนักข่าวสังคมน่ะครับ
คือผมโทรหาเขาไม่ติดเลย
หา
พักร้อนเหรอ
[เสียงพ่นลมหายใจ] ครับ เข้าใจแล้วครับ
เปล่าครับ ไม่มีอะไรครับ
ครับ
ทางนั้นบอกว่า เขาพักร้อนอยู่นิวซีแลนด์
ก็บอกว่าเขาตายแล้ว
ไอ้พวกเวรนั่นเอาศพเขาไปทิ้งแล้ว
[ตำรวจ 2] ผมดูกล้องวงจรปิดมาแล้ว ไม่มีแขกเข้าพักห้องนี้เลย
ฟังนะ คุณตำรวจ
[ตำรวจ 1] นี่คุณ
ครั้งนี้เราจะยอมปล่อยไปนะ
แต่ถ้ามีอีก จะโดนข้อหา รบกวนการทำงานของเจ้าหน้าที่
เข้าใจไหม
[ตำรวจ 1] ไป
[เสียงถอนหายใจ]
ฉันงงไปหมดแล้วนะเนี่ย
ไม่รู้ว่าจะเชื่อดีไม่เชื่อดี
ฉันเชื่อคุณดัลกอน
[ฮวาซุก] เธอเชื่อเขาเหรอ
เรื่องแบบนี้เคยเกิดมาแล้ว ตอนอยู่โมร็อกโก
ไม่ต้องพึ่งตำรวจหรอก เราจะสืบเรื่องนี้เอง
จริงด้วย
ปากกานี่ ทำไมเหรอ
นักข่าวโจให้ไว้ก่อนตาย
นี่มันยูเอสบีนี่
รีบเปิดดูเร็วเข้า
[ฮวาซุก] ใช้ไม่ได้เหรอ
เสียบไม่เข้า ดูเหมือนหัวเสียบจะหัก
- ข้อมูลข้างในจะหายหรือเปล่า - [แฮรี] คิดว่าน่าจะยังอยู่นะ
- กลับห้องฉันก่อนดีกว่า - [ฮวาซุก] ดีเหมือนกัน
พวกคุณไปก่อนเลย
เดี๋ยวผมตามไป
คุณจะไปไหน
[นักบำบัด] ทำได้ดีมากค่ะ
คนต่อไป...
คุณพัคควังด็อกคะ อยากพูดอะไรหน่อยไหม
[ควังด็อก] ผมเหรอครับ เอ่อ...
ไว้ทีหลังดีกว่า
ที่เรามารวมตัวกัน
ก็เพื่อเยียวยาหัวใจที่บอบช้ำ ของพวกคุณนะคะ
ระบายออกมาเถอะค่ะ มีอะไรในใจก็พูดออกมาได้เลย
(รักษาสัญญาด้วย ท่านประธานาธิบดี รัฐบาลต้องเปิดเผยความจริง)
[ดนตรีเศร้า]
[ควังด็อก] ที่รัก
จำได้ไหม
เราไม่ได้จัดงานแต่งจริงจัง
[เสียงสั่น] ผมเลยซื้อแหวนทองให้คุณแทน
คุณโกรธผมมาก
แล้วผมก็โง่เอาแหวนไปคืน
ผมน่าจะสวมให้คุณ
ผมจะเป็นบ้าอยู่แล้ว [เสียงสูดจมูก]
[เสียงควังด็อกสะอื้น]
[ควักด็อก] เพราะผม...
รู้สึกผิดกับคุณและลูกในท้อง
มากเหลือเกิน
ผมเสียใจจริงๆ
จนไม่รู้จะอยู่ต่อไปได้ยังไง
ผมคิดถึงคุณ มีซอน
[เสียงสะอื้นไห้]
[พูดปนสะอื้น] ผมขอโทษครับ
(ตัวแทนครอบครัวผู้เสียชีวิต)
[เสียงควังด็อกสะอื้น]
[เสียงพ่นลมหายใจ]
อะไรเข้าสิงเนี่ย เพิ่งเคยเห็นเธอหมกมุ่นกับงานขนาดนี้
ถ้าฉันไขคดีนี้ได้ ฉันอาจจะได้กลับมาประจำที่นี่
แค่นั้นยังน้อยไป
เธอมีสิทธิ์ได้เลื่อนขั้น ไม่สิ เลื่อนสองขั้นเลยนะ
[แฮรี] ฉันจะขอเปลี่ยนตำแหน่ง มานั่งทำงานในออฟฟิศ
ฉันจะได้อยู่อย่างปลอดภัยไปนานๆ
นี่เธอวางแผนล่วงหน้าไว้แล้วสินะ
เพราะเธอยังภักดีกับผอ.คัง ผอ.มินก็เลยไม่ชอบเธอไงล่ะ
โอเค
ขอให้ได้ทีเถอะ
[เสียงเตือนจากคอมพิวเตอร์]
ใช้ได้ๆ
[ดนตรีระทึก]
ไฟล์อะไรเนี่ย
[แฮรี] นี่มันข้อมูลของคิมอูกี
นักบินผู้ช่วยของบี 357
ฉันหาข้อมูลนี่แทบตาย
มันอยู่นี่เองเหรอ
(ประวัติส่วนตัว คิมอูกี)
ทำอาหารเช้าให้คุณทาน ก็ไม่ได้ยากเย็นสักหน่อย
ทำไมฉันต้องบ่นด้วย
เวลาคุณถอดถุงเท้าเรี่ยราด ก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่เหมือนกัน
ฉันรู้สึกผิดอยู่ทุกวันเลย ที่รัก
[เสียงซังมีสะอื้น]
แม้แต่เช้าวันนั้น...
[เสียงสะอื้น]
ฉันไม่ไหวแล้วค่ะ
[นักบำบัด] ไม่เป็นไรค่ะ คุณโอซังมี [เสียงโทรศัพท์สั่น]
(ข้าราชการเดินดิน)
ค่อยๆ ระบายออกมาค่ะ
ได้เรื่องอะไรไหม
ประกันชีวิตที่คิมอูกีทำไว้...
[ดนตรีลึกลับ]
รวมแล้วเกือบห้าพันล้าน
เขาซื้อประกันเมื่อหกเดือนก่อน
และผู้รับผลประโยชน์...
(ผู้รับผลประโยชน์: โอซังมี)
คือภรรยาเขา
[แฮรี] โอซังมี อาจมีส่วนรู้เห็นเรื่องนี้
[เสียงสะอื้น]
พวกเขาเป็นหนี้นอกระบบ มากกว่าพันล้านวอน
แต่ก็ยังจ่ายเบี้ยประกัน เดือนละสิบล้าน
โดยกู้ธนาคารมาจ่าย
ฮัลโหล
คุณดัลกอน ฟังอยู่หรือเปล่า
- [ทนายฮง] ขอบคุณมากครับ - [นักบำบัด] ขอบคุณค่ะ
- ขอบคุณครับ - ขอบคุณค่ะ
ขอบคุณที่จัดงานนี้นะคะ
หวังว่าจะช่วยปลอบใจคุณได้บ้างนะครับ
[ควังด็อก] ได้ยินคุณโอ พูดถึงคุณบ่อยๆ ครับ
คุณเป็นทนายระหว่างประเทศใช่ไหม
- นี่ครับ นามบัตรผม - [ควังด็อก] อ๋อ
คิมอูกีอยู่ไหน
[ดนตรีตึงเครียด]
คุณพูดอะไรคะเนี่ย
คิมอูกี สามีคุณ
ยังไม่ตาย
[เสียงพ่นลมอย่างอึ้งๆ ]
[เสียงพูดคุยวิพากษ์วิจารณ์]
ทำไมคุณทำแบบนี้อีกแล้ว
ฟังฉันนะ คุณชาดัลกอน
ไอ้สารเลวนั่นอยู่ไหน
บ้าไปแล้วเหรอ จะทำอะไรตัวแทนเรา
ตัวแทนเหรอ
[ดัลกอน] นี่เหรอ ตัวแทนครอบครัวผู้เสียชีวิต
ไปซะ คนอย่างคุณน่ะ ไม่ควรมาอยู่กับเรา ไปให้พ้น
ปล่อยผม คุณสมรู้ร่วมคิดด้วยใช่ไหม
[ดัลกอน] คิมอูกีอยู่ไหน
[เสียงคนในห้องร้องตกใจ]
[เสียงตัวกระแทกโต๊ะหัก]
จะพูดบ้าบอแบบนี้อีกนานไหม หา
[พิลซุน] คุณดัลกอน
- [ผู้ชาย] อะไรกัน - [พิลซุน] ใครก็ได้...
[พิลซุน] คุณดัลกอนคะ คุณควังด็อก แย่แล้วค่ะ
[ควังด็อก] เฮ้ย คุณดัลกอน คุณดัลกอนฟื้นสิ
เรียกรถพยาบาลเร็ว
[ผู้ชาย] เราต้องช่วยชีวิตเขานะ คุณดัลกอน
[ควังด็อก] คุณดัลกอน ฟื้นสิ
- [ผู้ชาย] รถพยาบาลกำลังมา - [ควังด็อก] ผมเป็นนักยูโด ก็เลย...
เกิดอะไรขึ้นครับ
เขาหมดสติไปน่ะครับ
เขาพูดบ้าๆ ผมเลยจับทุ่มใส่โต๊ะ
[ควังด็อก] เราต้อง...
[เสียงดัลกอนคราง]
[เสียงอุทานเจ็บ]
โอ๊ย [เสียงพ่นลมหายใจ]
[มิกกี้] รู้สึกตัวแล้วเหรอคะ
ฉันชื่อมิกกี้ค่ะ
จำได้ใช่ไหม
คุณจะพาผมไปไหน
ท่านประธานสั่งให้ฉันพาคุณ ไปโรงพยาบาลค่ะ
ไม่ต้องไปหรอก
ตอนนี้คุณเอ็ดเวิร์ดอยู่ไหนครับ
เขาติดธุระ
ทำไมเหรอคะ
บอกเขาว่าผมเจอตัวคนร้าย
ที่ทำเครื่องบินตกแล้ว
ตอนนี้
ฉันว่าคุณไปออฟฟิศเราก่อนดีกว่า
(ข้าราชการเดินดิน)
เรื่องฟ้องเรียกค่าเสียหายจากไดนามิก
ให้เราจัดการให้นะครับ
[เอ็ดเวิร์ด] ไม่ว่าศาลจะตัดสินยังไง
มันอาจต้องใช้เวลาเป็นปี หรืออาจจะเกินสิบปี
ค่าใช้จ่ายไม่ใช่น้อยๆ นะครับ
ไม่ต้องห่วงเรื่อง ค่าดำเนินการทางกฎหมายครับ
ไว้ชนะคดีแล้วพวกคุณค่อยจ่ายเราก็ได้
แต่ระหว่างดำเนินคดีในศาล พวกคุณจะต้องเจอความเจ็บปวด
ที่หนักหนาสาหัสเลยนะครับ
[ทนายฮง] ครับ
กระบวนการในศาลอาจจะยืดเยื้อ
ถ้ายอมความแล้วรับเงินชดเชยไป เรื่องก็จะจบโดยเร็ว
แต่ว่า...
พวกคุณจะทำยังไงกับความรู้สึกผิด ที่มีต่อคนรักที่จากไปครับ
ความเจ็บปวดระหว่างที่ขึ้นศาล...
มันเทียบไม่ได้ กับความรู้สึกผิดหรอกนะครับ
มีคนเคยบอกผมว่า
เราจะไม่รู้จักตัวตนของเรา
จนกว่าจะถึงจุดที่ต้องตัดสินใจ
ไม่ว่าคุณจะฟ้องหรือตกลงยอมความ
การตัดสินใจขึ้นอยู่กับพวกคุณ
[ผู้หญิง] ทำไมเราต้องตัดสินใจ เรื่องแบบนี้ด้วย
ไม่อยากตัดสินใจเลย
[เสียงครวญ] ได้โปรดเถอะ
เลิกหวังเถอะครับว่าพวกเขาจะยอมความ
นึกไม่ถึงว่าคุณจะรับทำคดีนี้
ไม่เบาเลยนะ
เมื่อก่อนผมนับถือคุณมากนะ แต่ตอนนี้คุณกลับอ่านความคิดผมไม่ออก
วางมือได้แล้วมั้งครับ
[ดนตรีไม่ชอบมาพากล]
[เสียงโทรศัพท์สั่น]
คะ
เป็นไง อุปกรณ์ถูกใจหรือเปล่า
ทุกอย่างเพอร์เฟกต์ค่ะ
[ทนายฮง] ชาดัลกอนเริ่มเอาเรื่อง ไปพูดกับครอบครัวผู้เสียชีวิตแล้ว
รีบกำจัดเขาซะก่อนเรื่องจะยุ่งยาก
ฉันก็เตรียมการอยู่นี่ไงล่ะ
[ทนายฮง] ห้ามทิ้งร่องรอย ว่าเขาถูกฆ่า
โอ๊ย
คุณนี่พูดมากจัง
[ลิลลี่] รู้แล้วน่าว่าเป็นทนาย
เอาไว้งานเสร็จเมื่อไหร่ ฉันจะรอรับโบนัสก้อนโตนะ
ลูกน้องฉันเนี่ยกินเก่งสุดๆ เลย
[เสียงวางสาย]
เฮ้ย หยุดกินได้แล้ว
ไปสืบซิว่าเขาอยู่ไหน
[แฮรี] "เจเอ็มแปซิฟิก"
สายการบินที่คิมอูกีเคยทำงาน
เจ้าของคือจอห์นแอนด์มาร์ค
โอซังมีก็เคยเป็นแอร์โฮสเตสที่นั่น
[ดัลกอน] จะบอกว่า เจสสิก้าดึงคิมอูกีมาช่วย
เพราะรู้ว่าเขากำลังร้อนเงินเหรอ
ทุกอย่างมันชี้ไปทางนั้นน่ะ
[เอ็ดเวิร์ด] ผมต้องขอโทษด้วย
ตอนอยู่โมร็อกโก ผมน่าจะเชื่อคำพูดของคุณ
ผมไม่นึกเลยว่าเจสสิก้า จะชั่วร้ายขนาดนี้
คุณรู้จักเธอดีเหรอคะ
คนที่ชักชวนเธอมาทำธุรกิจนี้ และคอยชี้แนะให้เธอ
คือผมเอง
เธอเป็นคนที่ทำได้ทุกอย่าง เพื่อความสำเร็จ
เธอเริ่มทะเยอทะยานมากขึ้นจนน่ากลัว
สุดท้ายเธอก็หักหลังผม แล้วไปอยู่จอห์นแอนด์มาร์ค
ผมประมาทเอง
ผมน่าจะระวังเธอให้มากกว่านี้
[ดัลกอน] ยังไงผมก็ไม่เข้าใจอยู่ดี
มันเป็นเรื่องปกติในวงการคุณเหรอ
ที่ถึงกับต้องฆ่าประชาชนตาดำๆ
เพื่อประมูลเครื่องบินขับไล่น่ะ
ไม่กี่ปีก่อนที่เชชเนีย เกิดการสังหารหมู่ คนตายหลายร้อย
จอห์นแอนด์มาร์คก็มีส่วนพัวพัน
เรื่องนี้ลับสุดยอด
รัฐบาลสหรัฐฯ กลัวท่าทีตอบรับจากนานาชาติ
ก็เลยบิดเบือนข้อมูล
[เสียงพ่นลมหยัน]
แล้วคุณพอมีเส้นสายกับตำรวจ ที่โปรตุเกสบ้างไหมคะ
คุณถามทำไมเหรอครับ
รองประธานของจอห์นแอนด์มาร์ค ฆ่าตัวตายที่โปรตุเกสค่ะ
เป็นวันก่อนเครื่องบินตกพอดี
[ตำรวจ][ภาษาอังกฤษ] เราคงต้องสืบสวนให้ละเอียดกว่านี้
แต่ตอนนี้ดูเหมือนเป็นการฆ่าตัวตาย
[ภาษาอังกฤษ] เอ็นไอเอส ติดต่อคุณมาใช่ไหมคะ
ขอดูที่เกิดเหตุได้ไหม
[ดนตรีชวนสงสัย]
[เสียงฟ้าร้อง]
[หมอนิติเวช][ภาษาอังกฤษ] นี่คือปฏิกิริยาไดเฟนีลามีน
เกิดจากไนโตรเจนไดออกไซด์ ที่ปล่อยออกมาตอนดินปืนระเบิด
[เสียงถ่ายรูป]
แปลว่ารอยสีม่วงนี่เป็นหลักฐาน ว่าเขายิงตัวตายเหรอคะ
ใช่ครับ
[จูชอล] บางอย่างมันแปลกๆ เขาไม่ได้ฆ่าตัวตายแน่นอน
ถ้าสมมติว่าเขาไม่เห็นด้วยกับแผน ที่จะทำให้เครื่องบินตก...
[ดัลกอน] ก็เป็นไปได้ว่า
พวกนั้นฆ่าเขาแล้วจัดฉาก ให้เหมือนฆ่าตัวตายใช่ไหม
[เอ็ดเวิร์ด] ก็เป็นไปได้
เพื่อนผมอยู่หน่วยข่าวกรองโปรตุเกส
ผมจะลองให้เขาสืบดูให้
ว่าแต่เสร็จจากนี่แล้ว จะกลับบ้านกันเลยใช่ไหมครับ
ก็ต้องกลับบ้านสิคะ จะให้ไปไหน
ผมมีที่พักอยู่ใกล้ๆ
ช่วงนี้อยากให้พวกคุณใช้ที่นั่น เป็นเซฟเฮาส์ไปพลางๆ ก่อน
[ฮวาซุก] ฉันชักจะกลัวขึ้นมาแล้วนะ
เธอจะเอายังไง ไหนว่าจะทำงานอย่างปลอดภัยไปนานๆ
[ฮวาซุก] สวัสดีค่ะ
ตอนนี้เลยเหรอ
[เสียงวางสาย]
ฉันโดนเรียกไปออฟฟิศด่วนน่ะ
เสร็จแล้วโทรมานะ
คืนนี้คงไม่ได้กลับแล้วล่ะ
- [ฮวาซุก] ไว้เจอกันนะคะทุกคน - ครับ
[ฮวาซุก] ไปก่อนนะคะ
[เสียงกริ่งลิฟต์]
[ดนตรีชวนสะพรึง]
[เอ็ดเวิร์ด] ช่วงสองสามวันนี้ คงลำบากหน่อย
ถ้าขาดเหลืออะไร
ติดต่อเลขาผมได้เลยนะครับ
ไว้พบกันครับ
[เสียงซูมภาพ]
[เสียงกดชัตเตอร์]
เอ็ดเวิร์ด พัค
ไม่ได้เจอกันซะนาน
[เสียงกดชัตเตอร์]
[ผู้ชาย] รู้จักเขาด้วยเหรอ
เขาเกือบจะได้เป็นลูกค้าของฉันเลยล่ะ
แต่ฉันปฏิเสธ
ผู้ชายคนนี้น่ะร้ายสุดๆ เลย
[ลิลลี่ส่งเสียงแปลกใจ]
อุ๊ย [เสียงหัวเราะ]
[เสียงหัวเราะเบาๆ ]
[เสียงหายใจแรง]
[เสียงกระแทก]
[เสียงปืนดังรัว]
[โฮชิก] คนพวกนั้น
พวกมันน่ากลัว
[แฮรี] คุณคิมโฮชิก
[ดัลกอน] นักข่าวโจ
[เสียงฮึดฮัดต่อสู้]
[เสียงผู้โดยสารกรีดร้อง]
พี่สาวนายกำลังทำคดีสำคัญมาก
ถ้าสำเร็จนะ จะได้กลับสำนักงานใหญ่ แล้วก็ได้เลื่อนขั้นด้วย
แล้วอย่าบอกแม่ว่าฉันอยู่โซลล่ะ
ก็จะอะไรซะอีก [เสียงเปิดประตู]
เดี๋ยวแม่จะมาไถเงินฉันน่ะสิ
ต้องวางแล้ว บาย
[เสียงกดวางสาย]
[ดัลกอน] เขียนรายงานถึงไหนแล้ว
ก็บอกแล้วไงว่าฉันฉลาด
พรุ่งนี้พอเห็นรายงาน เอ็นไอเอสต้องอึ้งแน่
(เทพสงคราม)
[เสียงกลั้นขำ]
โอ้โฮ นี่ฉันทำงานให้เทพเหรอเนี่ย
เทพแห่งสงครามซะด้วย
[เสียงวางแก้ว]
คุณอยากเป็นผู้กำกับคิวบู๊ใช่ไหม
[เสียงแป้นพิมพ์]
กลับไปเป็นสตันท์ไม่ได้เหรอ ฮุนอยากให้คุณเป็นนี่
เอ่อ โทษที ฉันพูดมากไปหน่อย
[ดนตรีเศร้า]
ฉันแค่นึกถึงที่ฮุนพูดในคลิปน่ะ
[ดัลกอน] กินรามยอนไหม
ผมต้มอร่อยนะ
ไม่เป็นไร
คุณคงเหนื่อย ไปนอนเถอะ
[เสียงแป้นพิมพ์]
ขอบคุณนะ
ที่คุณยังนึกถึงฮุน
(จอห์นแอนด์มาร์ค)
[ดนตรีไม่ชอบมาพากล]
[เสียงคลิกเมาส์และถอนหายใจ]
(โครงการเครื่องบินขับไล่รุ่นใหม่ของ จอห์นแอนด์มาร์คจะชนะประมูลหรือไม่)
(โครงการเอฟ-เอกซ์ ของจอห์นแอนด์มาร์คถูกเลือกเป็น...)
(ไดนามิกซิสเทมจะแซง จอห์นแอนด์มาร์คได้หรือไม่)
(บี 357 ตก: ตัวแปรใหม่ ในโครงการเอฟ-เอกซ์)
(องค์กรภาคประชาสังคมเรียกร้อง ให้ไดนามิกซิสเทมถอนตัวจากการประมูล)
(จอห์นแอนด์มาร์ค จัดคอนเสิร์ตการกุศล)
(เวลา 15:00 น. ณ โรงพยาบาลฮันกัง)
[นายกฯ] ขอโทษที่มาช้า
- ส.ส.โอมาหรือยัง - [ผู้หญิง] มาแล้วค่ะ
- [นายกฯ] โอเค - เอาใจยากน่าดูเลยล่ะค่ะ
ผู้นำฝ่ายค้านก็แบบนี้แหละ
[เสียงเปิดประตู]
ขอโทษด้วยครับ งานฉลองเสรีภาพพลเมืองเสร็จช้า
ช่วยมาสร้างบรรยากาศ ให้ดีขึ้นหน่อย นายกฯ ฮง
เราไม่ได้เจอส.ส.โอตั้งนานแล้ว
[ปธน.] แต่เขาเอาใจยากซะจริงๆ เลย
เลขายุน น่าจะเตรียมเหล้ามาเลี้ยง แทนที่จะเป็นน้ำชานะ
ใครๆ ก็รู้ว่า ส.ส.โอคอทองแดง [เสียงหัวเราะ]
ขอโทษด้วยครับ
พรรคผมจะไม่เปลี่ยนท่าที เรื่องโครงการเอฟ-เอกซ์แน่
[ส.ส.โอ] ผมไม่เข้าใจว่าทำไม
เราต้องเลือกจอห์นแอนด์มาร์ค แล้วจ่ายเพิ่มหนึ่งล้านล้านวอนด้วย
[ดนตรีตึงเครียด]
รัฐมนตรีพัค บอกหน่อย
ทำไมคุณถึงตัดสินใจ เลือกจอห์นแอนด์มาร์ค
เทคโนโลยีของพวกเขาคุ้มราคาครับ
[นายกฯ] สั้นๆ ง่ายๆ
หายสงสัยไหมครับ
[ส.ส.โอ] แต่จากความเห็นผู้เชี่ยวชาญ ที่เราได้รับมา
เครื่องบินเอฟ 70 ของไดนามิกซิสเทม
ทั้งถูกกว่าและดีกว่านะครับ
กระทรวงกลาโหมทดสอบแล้วพบว่า
อีเกิลไฟท์เตอร์ของจอห์นแอนด์มาร์ค ได้คะแนนสูงกว่าครับ
[ส.ส.โอ] ยังไงก็ตาม ทางพรรคฝ่ายค้าน
จะไม่รับรองงบประมาณเพิ่มเติมแน่
[นายกฯ] คุณเองก็น่าจะรู้นะ ว่าประชาชนคิดยังไงกับไดนามิก
หลังจากเหตุการณ์เครื่องบินตก
นึกถึงการเลือกตั้งประธานาธิบดี ครั้งหน้าสิครับ
พวกคุณจะมาห่วงเรื่องนี้ แทนผมทำไมเนี่ย
ถ้ามีปัญหา ก็เป็นปัญหาของพวกผม
ผมว่าคุณน่าจะรู้นะ
นโยบายที่ผมให้ความสำคัญที่สุด ระหว่างดำรงตำแหน่ง
คือการป้องกันประเทศแบบพึ่งตนเอง
[ปธน.] "จองกุกพโย คือผู้บุกเบิกผู้ยิ่งใหญ่
ด้านการป้องกันประเทศ เหนือประธานาธิบดีคนอื่นๆ "
นี่คือสิ่งที่ผมอยากได้ยิน
คุณก็รู้ว่าคติของผมคืออะไร
ซื่อสัตย์และไม่โลภ
ผมแค่อยากวางนโยบาย ป้องกันประเทศที่มั่นคงในระยะยาว
ไม่ได้สนใจผลประโยชน์อะไรเลย
ให้ความร่วมมือเถอะครับ ส.ส.โอ
[ปธน.] การของบเพิ่มคงไม่ง่ายแน่ๆ
ไอ้พวกบ้า
เหมือนจะทำอย่างอื่นไม่เป็น นอกจากขัดแข้งขัดขาไปซะทุกเรื่อง
ไอ้พวกฝ่ายค้านงี่เง่า [เสียงจิ๊ปาก]
ผมจะลองกล่อมเป็นคนๆ ไป
แก้ปัญหากันไปทีละเปลาะ
อย่าเพิ่งกังวลนักเลยครับ
ว่าแต่คุณจัดการกับรัฐมนตรีพัคยังไง
ถึงเปลี่ยนไป จากหน้ามือเป็นหลังมือแบบนี้
[เสียงหัวเราะ]
ท่านอยากรู้เรื่องนี้เหรอ
คงไม่ได้เอาเรื่องที่ไม่ควรบอก ไปบอกเขาหรอกนะ
[นายกฯ] เอาไว้ดูเล่นนะครับ
- อย่าให้คนอื่นดูล่ะ - จะไปแล้วเหรอ
[นายกฯ] ครับ
[เสียงหัวเราะ]
[เสียงเปิดและปิดประตู]
[ดนตรีไม่ชอบมาพากล]
[เสียงแค่นหัวเราะ]
ไปถ่ายมาได้ไงเนี่ย
เรื่องแบบนี้ล่ะเก่งเชียว
[เสียงเครื่องตรวจโลหะ]
- ไม่เจอกันนานเลย - [ผู้หญิง] เป็นไงบ้างคะ
(สำนักข่าวกรองแห่งชาติ)
[เสียงแฮรีสูดหายใจเฮือก] สวัสดีค่ะ
[ฮวาซุก] สวัสดีค่ะ ไม่นะ
[เสียงเครื่องตรวจโลหะดังถี่]
ซวยแล้ว
[เสียงถอนหายใจโล่ง] โอ๊ย
[ฮวาซุก] นี่
[เสียงถอนหายใจ]
ยังไม่ได้ขอโทษหัวหน้ากี เรื่องนั้นอีกเหรอ
จะขอโทษยังไงล่ะ ฉันอายจนไม่กล้าโทรหาเขา
ยัยบ๊องเอ๊ย คิดว่าชาตินี้จะไม่เจอเขาเลยหรือไง
ฉันไม่อยากคิดเรื่องนี้แล้ว
เธอเป็นฝ่ายผิดนะ หัวหน้ากีเป็นผู้เสียหาย
เธอจะคอยหลบหน้าเขาไม่ได้
- รู้ไหม - ไม่รู้ไม่ชี้
- ไม่ได้ยินอะไรทั้งนั้น - [ฮวาซุก] ไม่ได้ยินอะไรของเธอ
[แฮรี] นี่ กีแทอุง
ไม่ได้ยินที่ฉันพูดหรือไง
พรุ่งนี้ฉันจะถูกส่งไปต่างประเทศแล้ว
ไปไกลถึงแอฟริกาโน่นเลยนะ
คงเมาน่ะ [เสียงหัวเราะ]
ยัยนั่นเป็นบ้าอะไรน่ะ
แล้วไง มีอะไรจะพูดเหรอ
[น้ำเสียงยั่ว] คุณ...
เป็นของฉัน
[เสียงอึกอักตกตะลึง]
[แจชิก] หา
กีแทอุงเป็นของฉันนะ
ใครมายุ่งกับเขาล่ะก็ ฉันไม่เอาไว้แน่
เข้าใจนะ [แจชิกทำเสียงไม่พอใจ]
[กระซิบ] ฮวาซุก
คุณเป็นของฉัน
- คุณเป็นของฉัน - [เซฮุน] ตายแล้ว ไปลากตัวมา
- ของฉัน - นี่เมาจนเสียสติไปแล้วเหรอ
[ฮวาซุก] ขอโทษค่ะ กลับบ้านเถอะ กลับบ้านกัน
[ฮวาซุกอุทาน]
[แจชิก] อะไรเนี่ย...
[ฮวาซุกร้องตกใจและทุกคนส่งเสียงแซว]
[แฮรีทำเสียงจูบ]
[ทำเสียงน่ารัก] ของฉัน
[เสียงถอนหายใจ]
ยัยแฮรีเอ๊ย ถ้าไม่ใช่เพราะฉันล่ะก็นะ
หัวหน้ากีคงลุกมาตบเธอคว่ำแล้ว
ห้องทรมานอยู่ไหน
ฉันจะไปเอาไฟช็อต ให้ความจำเสื่อมไปเลย
อยู่ไหน
[ฮวาซุก] เขาเดินมาทางนี้แล้ว
ถ้าไม่อยากตกงานก็ยืนนิ่งๆ เลย [เสียงแฮรีร้องเจ็บ]
[ฮวาซุก] อรุณสวัสดิ์ค่ะ หัวหน้ากี
[เสียงหัวเราะเก้อๆ ]
ไม่เจอกันนานนะคะ หัวหน้า
[เสียงฮวาซุกหัวเราะฝืนๆ ]
ฉันกลับจากโมร็อกโกสองสามวันแล้วค่ะ
- ยินดีด้วยนะคะที่ได้โยกย้าย... - ยังดื่มอยู่หรือเปล่า
- เลิกแล้วค่ะ - เป็นผมจะไม่ส่งคุณไปเมืองนอกหรอก
นั่นสิคะ
- อยู่นั่นงานหนักมากเลย - ผมคงไล่ออก
เจ้าหน้าที่ข่าวกรอง เมาแล้วรั่วขนาดนั้น
ไม่ควรทำงานที่นี่
อะไรกัน
[ฮวาซุก] คนอะไรเย็นชาชะมัดเลย
เป็นอะไรไหม
ไม่เป็นไร
ไว้วันนี้ฉันเสนอรายงาน
ความหยิ่งยโสของเขาจะหายไปทันที
ใช่แล้วล่ะ ที่นี่จะต้องฮือฮามากแน่ๆ
แล้วถ้าเขาจะมาดึงตัวฉันไปทำงานด้วย ฉันก็เชิดใส่ซะเลย
ฉันอุตส่าห์อวยเต็มที่แล้วนะ จะบ้าตายกับยัยนี่จริงๆ
[ฮวาซุก] นี่จะไปไหนน่ะ
[เสียงโทรศัพท์ดัง]
ค่ะ
ได้เลยค่ะ
[ฮวาซุก] ผอ.มินเรียกเหรอ
เขาคงอ่านรายงานแล้ว น้ำเสียงดูปลาบปลื้มมาก
แป๊บหนึ่ง
สู้ๆ นะ โกแฮรี [เสียงกระแอมเบาๆ ]
อะไร มีอะไรจะรายงานอีก
ฉันก็แค่อยากรู้ค่ะว่าทำไม
ถึงจะไม่สืบสวนเรื่องนี้
ข้อแรก หลักฐานยังไม่เพียงพอ
[แฮรี] เรามีหลักฐานยิ่งกว่าพออีกค่ะ
ฉันตรวจสอบบทสนทนาทางโทรศัพท์ ของคิมอูกีกับคนร้ายแล้ว
โจบูยอง นักข่าวพยองฮวาเดลี่ ที่ตามข่าวนี้อยู่ก็...
ข้อสอง ไม่มีหลักฐานว่า จอห์นแอนด์มาร์คมีส่วนพัวพัน
นี่คุณได้อ่านรายงานทั้งหมดหรือเปล่า
ข้อสาม ถ้าจอห์นแอนด์มาร์ค เกิดจะฟ้องเราขึ้นมา
ได้หน้าแหกระดับประเทศเลยนะ
มีคนตาย 211 คนนะคะ นี่ไม่ใช่เวลามาห่วงเรื่องเสียหน้า
ข้อสี่
ถ้าฉันโดนไล่ออกจากที่นี่ ฉันก็ไม่มีที่ไปแล้ว
- ผอ.คะ - เงียบไปเลย
[เสียงเครื่องทำลายเอกสาร]
ฉันจะไปรายงานผู้อำนวยการใหญ่โดยตรง
นี่แหละคำสั่งท่าน
ว่าไงนะคะ
ผู้อำนวยการใหญ่สั่งการมาแบบนี้เอง
เธอจะโดนย้ายไปประจำการที่ประเทศอื่น
ระหว่างนี้ก็คุมชาดัลกอนดีๆ อย่าให้ไปก่อเรื่องอีก ไปได้แล้ว
ฉันขอคลิปวิดีโอ ที่ส่งมาเป็นหลักฐานคืนด้วยค่ะ
แล้วเธอจะมาขอฉันทำไม ไปขอกองตรวจการสิ
นี่แปลว่าไม่ได้ดูคลิปเลยงั้นเหรอคะ
ขอเตือนนะ
ถ้าเอาเรื่องนี้ไปพูดมั่วซั่วล่ะก็
เธอตกงานแน่
จำไว้ให้ดี
ไม่อยากให้ฉันอยู่ที่นี่ ขนาดนั้นเลยเหรอคะ
บอกให้ออกไปได้แล้ว
[ฮวาซุก] แฮรี
[เสียงถอนหายใจ]
[เสียงจูชอลถอนหายใจยาว]
ดื่มคนเดียวแต่หัววันแบบนี้ เรียกว่าติดเหล้านะ
ผมไม่เห็นด้วยกับผู้อำนวยการใหญ่ครับ
แล้วไงล่ะ
- นายจะทำอะไรได้ - ถ้าโกแฮรีพูดจริงล่ะก็
เท่ากับเราบกพร่องต่อหน้าที่นะครับ
ผอ.คัง
คุณไม่อายตัวเองบ้างเลยเหรอ
[เสียงแค่นหัวเราะ]
นายยังคิดว่าเราเป็น หน่วยข่าวกรองอยู่อีกเหรอ
ตั้งแต่ผอ.อันเข้ามาคุม
เราก็กลายเป็นมือเป็นเท้า ให้พวกที่ทำเนียบไปแล้ว
[จูชอล] นายรู้ไหมว่า หน้าที่ฉันคืออะไร
คอยตอบคอมเมนต์พวกที่ด่า ประธานาธิบดีกับรัฐบาลในเน็ต
ต้องโกหกมันทั้งเพ
[เสียงถอนหายใจ]
ถ้าไม่เลียแข้งเลียขาเจ้านาย เหมือนมินแจชิก
ก็ต้องมาทำงานโง่ๆ อย่างฉัน กินเงินเดือนไปวันๆ นี่แหละ
[เสียงหัวเราะเบาๆ ]
ผมทำไม่ได้ทั้งสองอย่าง
สงสัยต้องลาออกล่ะมั้ง
[เสียงถอนหายใจ]
[เสียงดัลกอนหายใจหอบแรง]
[เสียงโทรศัพท์สั่น]
- ครับ - [ควังด็อก] ผมพัคควังด็อกนะ
- ใครนะ - ขอโทษเรื่องวันก่อนด้วยนะครับ
คุณไม่เป็นอะไรมากใช่ไหม
อ๋อ ผมไม่เป็นไร
มาทานข้าวเที่ยงกันครับ ผมเลี้ยงเอง ตอนนี้คุณอยู่ไหน
[เสียงซูมภาพ]
[ดัลกอน] ไม่ต้องลำบากหรอกครับ
ผมไม่โกรธหรอก
บอกว่าไม่โกรธก็ไม่โกรธสิ
เฮ้อ
ข้าวเที่ยงเหรอ
เอางั้นก็ได้ อีกครึ่งชั่วโมงเจอกัน
แขกเราจะออกจากที่พักแล้ว เตรียมตัวสนุกได้แล้ว
[ดนตรีระทึก]
- จับคลื่นวิทยุเลย - โอเค
เรื่องเมื่อวาน ผมขอโทษจริงๆ
ลืมมันไปเถอะ น่าอายจะตาย
ผมเป็นนักกีฬาแท้ๆ ไม่ควรใช้กำลังกับคุณเลย
เลิกพูดเรื่องนี้เถอะน่า
คุณบอกว่ามีนัดตอนบ่ายสามใช่ไหม
งั้นกินแถวนี้แล้วกัน ที่ไหนดีครับ
- ขับตรงไปเลย - ได้เลย
ยังไม่ได้อีกเหรอ
เรียบร้อย
- อ้าว เบรกเป็นอะไรไป - เบรกสิ เร็วเข้า
เหยียบอยู่ๆ
[ควังด็อกส่งเสียงร้องตื่นตระหนก]
[เสียงล้อเสียดสีถนน]
เฮ้ย เดี๋ยว เป็นอะไรเนี่ย
- รถใหม่แท้ๆ อะไรวะเนี่ย - อย่าโวยวายสิ ใจเย็นๆ
[ควังด็อก] เฮ้ยๆ
[เสียงรถบีบแตร]
[เสียงผิวปาก]
- เดี๋ยวผมขับเอง ไปนั่งเบาะหลัง - จะบ้าเหรอ จะย้ายที่ได้ไงล่ะ
ผมเป็นสตันท์แมน รีบย้ายไปเบาะหลังเลย
- เดี๋ยวนะ จับพวงมาลัยไว้นะ - ไปเบาะหลังเร็ว
จับไว้ โธ่เว้ย
อะไรกัน
เฮ้ย รถๆ
- จับให้แน่นๆ นะ - ยังไฟแดงอยู่เลยนะ
ไม่รู้เหรอว่าโปรแกรมจะใช้ไม่ได้ ถ้าอยู่ห่างกันเกินไป
เป็นอะไรวะเนี่ย
รถคันหลังตามเรามาตลอดเลย เมื่อกี้ก็ฝ่าไฟแดง
- พวกมันตามฆ่าผมอยู่แน่ - หา อะไรนะ
บอกแล้วเครื่องบินตกเพราะก่อการร้าย ไอ้พวกนี้ก็พวกเดียวกัน
เวรแล้ว
(คอนเสิร์ตหัวใจดวงน้อย เพื่อเด็กผู้ป่วยเป็นโรคหายาก)
♪ โลกนี้ช่างงดงาม เพราะเราอยู่ด้วยกัน ♪
♪ งดงามดั่งดอกไม้ ♪
♪ มาเถอะ มากอดกันเอาไว้ มาอยู่ด้วยกันตรงนี้ ♪
♪ นำหัวใจดวงน้อยของเรามารวมกัน ♪
♪ ทีละดวงๆ ♪
♪ มาช่วยกันทำโลกใบนี้ให้งดงาม ♪
♪ โลกที่แสนงดงาม ♪
[เสียงปรบมือ]
[ดัลกอน] บ้าเอ๊ย
เฮ้ย โทรศัพท์ก็ใช้ไม่ได้ ถ้าเราตายขึ้นมาจะทำยังไง
คุณดัลกอน ระวังคนๆ [เสียงบีบแตร]
[ควังด็อก] หลบ ระวังคน [เสียงคนกรีดร้อง]
[ควังด็อก] บ้าเอ๊ย อะไรเนี่ย
ระวัง
ระวังๆ
หลบไปเร็ว หลบไป
[เสียงร้องเจ็บ]
[เสียงอุทานตกใจ]
[ควังด็อก] เฮ้ย โอ๊ย [เสียงผู้คนแตกตื่น]
- เกาะแน่นๆ - โอ๊ย
[เสียงกระแทกอย่างแรง]
[เสียงเบรกกะทันหัน]
[เสียงอุทานเจ็บดังก้อง]
[เสียงทั้งคู่ครางเจ็บ]
รู้ไหมเป้าหมายแบบไหน จัดการได้ยากที่สุด
ไอ้พวกดวงดีไง
เกิดอะไรขึ้น เล่ามาให้ละเอียดเลยนะ
- ไหนบอกไม่เชื่อผมไง - ไม่แล้ว ผมจะเชื่อทุกอย่าง
ผมเชื่อคุณ [เสียงกระอักเบาๆ ]
[เสียงหายใจแรงด้วยความโกรธ]
[เสียงปรบมือ]
(กองทุนเพื่อเด็ก ผู้ป่วยเป็นโรคหายาก)
(จอห์นแอนด์มาร์ค เทคโนโลยีการทหาร)
(คอนเสิร์ตหัวใจดวงน้อย เพื่อเด็กผู้ป่วยเป็นโรคหายาก)
ขอบใจจ้ะ
[นักข่าว 1] เห็นว่าจอห์นแอนด์มาร์ค บริจาคเงินให้มูลนิธิอื่นด้วย
ที่บริจาคนี่หวังผลประโยชน์ ในโครงการเอฟ-เอกซ์หรือเปล่าครับ
เราไม่อยากให้เรื่องบริจาคนี่ออกสื่อ รบกวนไม่เอาไปลงข่าวนะครับ
[นักข่าว 2] ขอสัมภาษณ์หน่อยนะคะ
- [นักข่าว 3] ขอคำถามเดียวครับ - ขอโทษด้วยครับ
ขอโทษด้วยครับ
[เสียงไซเรน]
โอ๊ย
คำบรรยายโดย: สินีนาถ พันธ์เจริญวรกุล