Haberler iyi Leydi Şakayık.
Görüyorum ki yeni bir boneniz olmuş.
Amiral Solucan Otu.
Yeraltı dünyasındaki uzun yolculuğunuzdan zaferle dönmüşsünüz.
Ah, tatlı süsen, ne zarif bir giysi bu.
işte hummalı bir biçimde çalışan meşgul yaban arılarım.
Cidden bahçesi olan biri partiyi ne yapsın?
İşte sezonun en güzel sosyal etkinliği.
Çok mu çalışıyorsun yoksa kaytarıyor musun?
Ölüm. Bahçemde ne işin var?
Gelip sana bakmak ve yeni kıyafetimi göstermek istedim.
Vay be. Çok şık olmuşsun.
Evet, kendimi topladım. Son konuştuğumuzda biraz kötüydüm.
Şimdi iyiyim ama.
Ne oldu? Biraz dinlendin mi, yoksa…
Biliyorsun işkolikler tatil falan yapmaz.
Ama her şeyi biraz farklı düşündüm.
Sadece bakış açımı değiştirmem gerekti, hepsi bu.
Vay canına. Tamam. Beni bilgilendir o zaman.
Kendime çok yükleniyormuşum gibi geldi.
Sanki hiç kimsenin görmek istemediği kişiydim.
İnsanlar cidden toprağın altında yatıp yüzlerinde solucan dolaşması
fikrinden çok rahatsız oluyor.
Doğru, öyleler.
Ama sonra düşünmeye başladım.
Ölüm olmadan yaşam nedir ki?
Hepsi tek bir süreç.
Şu çiçekler gibi.
Toprakta yetişiyorlar ve bu resmen israf.
Sonra onlar çiçek açıyor, çürüyor ve daha fazla toprak oluyorlar.
Sonra aynı şey baştan tekrarlanıyor.
Bu bir döngü canım. İnsanların anlaması gerek.
Doğru. Kendini daha iyi hissetmene çok sevindim.
Bu takım yakıyor.
Evet. Sen de imaj değiştirebilirsin diye düşünüyordum.
Benim imajımda ne varmış?
Mesele görüntünde değil. Ne hissettiğinde.
Sana kendin gibi hissettiren bir şey giymen gerek.
Giysilerin sana kendini iki değil bir numara hissettirmeli.
Başkalarının beklentilerini yerine getirerek ortalıkta dolaşamazsın.
Yapacak işin var Bayan Dickinson.
Yayımlanmamış bir sürü şiirin var. Yüzlerce, yazılmış en iyi şiirler.
Ve zamanın da biraz kısıtlı.
Bu kıyafetlerle yeterince hızlı çalışabilecek misin bilmiyorum.
Yani sen ne…
Sence ne giymeliyim? Seninki gibi bir takım mı?
Bunu sana ben söyleyemem.
Kendine "Bana ne uyar?" diye sorman gerek.
"Seni daha önce inmediğin derinliğe indirip gitmediğin uzaklıklara
gönderecek olan nedir?"
Yapacak işin var Bayan Dicksinson. Bir üniformaya ihtiyacın olacak.
Baksana, bu elbisenin biraz katı olduğunu hissediyorum.
Bana daha esnek bir şey lazım.
İhtiyacın olanı al Emily.
Kendin ol çünkü zaman ilerliyor.
Yazacak şiirlerimiz var.
Bu bir Şairdi -
İblisin… Şeytanın düğmeleri.
Hadi ama.
Vinnie!
-Efendim? -Bu aptal elbiseyi çıkaramıyorum.
Düğmelerini açar mısın?
Neden soyunuyorsun? Daha gün ortasındayız.
Çünkü biraz yazmam gerekiyor
ve bu korse o kadar dar ki nefes alamıyorum.
Eh, umarım misafirin gelmez.
Beni kim ziyarete gelir ki?
İşte oldu.
Kadınların günümüzdeki giyimleri aptalca.
Kıyafetlerimizi kendi başımıza giyip çıkarabilmeliyiz.
Yetişkin olmanın temel gerekliliği budur.
Emily Dickinson, hangi cüretle bir kadının siluetinin biçimini eleştirirsin?
İlham nefes almak demek. Farkında mısın?
İlham alabilmek için nefes alabilmen gerekir.
Masamda oturup akciğerlerimi tam doldurabilmek istiyorum.
Tamam, bunun için delisin.
-Korse takmak istemiyorum! -Hepimizin hayalleri var.
Kanımın aktığını hissediyorum. Kanımın ve şiirlerin.
Hiçbir şey yazmana engel olamaz, değil mi?
Henüz hiçbir şey beni durdurmadı.
Ve Tanrı biliyor ki deneyenler oldu.
Yazmamı durduramazlar Vinnie.
Çünkü yazmak beni yaşatan şey.
Eh, her zaman bunun için burada olacağım.
Git.
Hâlimize bak. Mutlu bir aileyiz.
Tüm mutlu aileler aynı değildir.
Pekâlâ.
Evet…
Bakın kim gelmiş.
Misafir beklemiyorduk.
Anne, baba…
Barış yapmaya geldik.
Ben seninle savaşta değildim ki.
Oradaki torunum mu?
Evet.
Tamam o zaman. Hemen içeri girin.
Bu isimsiz hergelenin artık Kurabiye Büyükanne'sini tanıma vakti geldi.
E, ona isim seçtiniz mi?
-Az kaldı. -Tanrı aşkına bu gecikme neden?
-Ona bir aile ismi vermek istiyoruz. -Doğru ve uygun bir şey.
Ama bunu yapmadan önce ne tür ailemiz olduğunu anlamamız gerek.
Bu da ne demek şimdi?
Seninle konuşmak istediğim bir konu var baba.
Önüme yeni bir hukuki dava geldi ve ilgini çekerse
belki birlikte bakabiliriz.
Kendi firmanı kurduğunu sanıyordum.
Bu davaya tüm enerjimi vermem gerek.
Ama ilave olarak senin tecrübe düzeyini de.
Anladım.
Devam et.
Durum nedir?
Genç ve özgür doğmuş siyahi bir kadın var. Adı Angeline Palmer.
Bu kasabada Shaw ailesinin yanında hizmetçi olarak çalışmış.
Shaw'ları tanıyoruz.
-Evet. Saygın insanlar. -Pek sayılmaz.
Shaw ailesi bir plan yaparak
Angeline'i Georgia'da 600 dolara köle olarak satmışlar.
Angeline'in abileri,
Shaw'lar kasabadan ayrılmadan önce onu kaçırarak kurtarmış
ama yakalanmışlar ve adam kaçırma ve darp suçlamasıyla karşı karşıya kalmışlar.
Onlar şu anda hapiste
ve onları temsil etmemizi çok istiyorlar.
Bu sıkıntılı bir iş. Shaw'ların arkası sağlamdır.
Yani Dickinson adına neden böyle bir
dikkat çekmek isteyelim ki?
İşte tam o sebepten dolayı bu davayı almalıyız.
Kabul edelim baba. Dickinson adı şu anda pek de iyi durumda değil.
Senin aşırı eski kafalı Whig partililiğin ve benim de…
…zayıflıklarım,
ikimiz pek iyi bir yıl geçirmedik.
Bu davayı almak "Dickinson" adına yeni bir anlam katacak.
Doğrunun yanında olduğumuz anlamına gelecek.
İki ters, bir düz.
Ne örüyorsun?
-Göreceksin. Herkes görecek. -Neyi görecek?
Destansı bir örgü örülüyor.
Günaydın. Hava çok güzel.
Öyle mi?
Bu güzel hava yüzünden keyfim de yerinde.
Kuşlar ve arılar, anlarsın ya? Polen, nektar.
Kendimi biraz çılgın hissettiriyor.
Gösterişli bir beyefendinin çıkagelip beni eğlendirmesini çok isterim.
Tamam, Maggie azmış.
Emily'ye bakmıştım. Evde mi?
-Üst katta, yazıyor. -Ona bir şey mi getirdin?
Yazıyorsa onu rahatsız etmek istemem.
O her zaman yazıyor ya da düşünüyor. Emily'nin düşünmesi gerek.
İçimizde bunu yapması gereken bir tek o.
Çık yukarı. Seni gördüğüne sevinecektir.
İki ters… bir düz.
Savaşlarım Kitaplarda yazıldı…
Kim o?
Betty. Gelsene.
Meşgul olduğunu biliyorum.
Sorun yok. Bir terslik mi var? Henry'den haber almadın mı?
Hayır, Henry'den bir şey yok. Oradan umudumu kestim…
Çok üzgünüm Betty. Keşke yapabileceğim bir şey olsa.
Hayır, dinle. Buraya bunun için geldim.
Çünkü sen bana yardım etmeye çalışıyordun ve ben de çok üzerine geldim.
Tek yaptığın bana umut vermeye çalışmaktı.
Bunda da bir sorun yok. Hem de hiç sorun yok.
Dünyaya birbiri için bunları yapacak daha fazla insan lazım.
Bilemiyorum Austin.
Mirasımın siyasette olmadığını çoktan kabullendim.
Gerçek mirasım buradaki insanlar. Ailem, çocuklarım.
Peki o zaman çocuklarını düşün. Angeline 11 yaşındaydı.
Emily'nin o yaştaki hâlini düşün.
Onu 600 dolara bir yabancıya satmaya çalıştılar.
Bunu gerçekten önemsiyorsun, değil mi?
Evet, bir şeylerin değişme vakti geldi.
Mevsimler değişiyor, toplumlar da öyle.
Biz de ya yeni dünyanın bir parçası oluruz
ya da dağılıp toza dönüşürüz.
Davayı alacağız.
Oh, harika.
Nebraska'ya taşınıyoruz diyeceksin diye korkmuştum.
Hayır, Amherst'te kalıp burayı daha güzel hâle getirmeye çalışacak.
-Onu bana geri verir misin? -Hayır. Hayır.
Bana yardım edebileceğin bir şey var aslında.
Öyle mi? Ne o?
Yeni bir elbise yapmak istiyorum.
Dükkânda siparişler biraz birikti…
Ah, hayır. Senin yapmanı istemiyorum.
Kendim yapmak istiyorum.
-Kendin mi? -Evet.
Dikişte becerikli olmadığımı biliyorum
ama bunu kendim yapmam çok önemli.
İçindeyken yazabileceğim bir elbise.
İçinde yaşayabileceğim bir elbise.
Yani uzman görüşün çok işime yarar
çünkü daha önce böyle bir elbisenin var olduğundan emin değilim.
Memnuniyetle yardım ederim.
Yeni bir tasarımla uğraşmayı çok isterim.
Harika.
Çek bir sandalye.
Kızlar bebeği götürmeden bize onun adını söyler misiniz?
Şey, evet, bunu yapabiliriz.
Bu onur senin olsun mu Sue?
-Sör Kakacı nasıl? -Uygun.
Hepimiz kulak kesildik. Bu ufaklığa ne isim vereceğiz?
Şey, Austin'le verdiğimiz karar…
-Ne… -Hayır. Hadi. Söyle.
-Kim olabilir? -Kapıda biri var.
Geliyorum!
Yüce Tanrı aşkına,
karşımdaki bu adam da ne böyle?
Adım Albay Thomas Wentworth Higginson.
Büyük şair Emily Dickinson'ı görmeye geldim.
-Adı ne? -…farklı zamandaki bir isim…
Emily'nin ziyaretçisi var.
Emily? Kim o?
Bir asker, rütbeli bir subay, acayip yakışıklı.
Adı Wintwig Hansworth Tompton Popcorn.
-Felç mi geçiriyorsun Maggie? -Yavaşça söyle Maggie.
Hemsworth Wiggleston Tenterhooks.
Ne?
Albay Thomas Wentworth Higginson.
Kızınız Emily Dickinson benim…
…görünmeyen mektup arkadaşım.
Mektup arkadaşı mı? Yani…
-Size mektup mu yazıyordu? -Evet.
Bir sürü mektup ve şiir.
Olağanüstü şiirler.
Emily'nin kelimeleri, onun muhteşem, gerekli kelimeleri
savaşın şiddetinin ortasında benim için merhem oldu.
Her nasılsa cephede, ön saflarda olan bendim
ama bu tecrübeyi anlayabilen o oldu.
Nasıl olur da savaş alanından bu kadar uzakta olan bir kadın
onun en derin, en karanlık gerçeklerini anlatabilir?
Gelip onunla bizzat tanışmam gerekiyordu
ve evini görüp tabii ki de ailesiyle tanışmalıydım.
Söylesenize onun dâhi olduğunu ne zaman anladınız?
Bu elbisenin içinde varoluşun bütünlüğünü daire içine alacağım.
Bilincin sınırlarına yolculuk edeceğim.
Tamam o zaman kenarlarının sürüklenmesini istemiyorsun.
Bilinç çamurludur çünkü.
Evet. E… Öyle. Evet!
Ve kolay temizlenmeli ki tecrübenin boyutlarında gezinirken
her gün onu giyebileyim.
O zaman beyaz olacak. Yıkaması en kolay olan beyazdır.
Beyaz bir elbise mi?
Evet, ışıktan, sadece ilkbaharda var olan ışıktan yapılmış.
Çok güzel. Peki yapısı nasıl olacak?
Kopça, kanca, düğme?
Çok düğmesi olursa giymek için yardıma ihtiyacım olur.
Peki düğmeleri önde olsa nasıl olur?
O zaman kendin giyebilirsin.
-Düğmeleri önde bir elbise mi? -Farklı bir şey.
Yenilikçi!
-Önden düğmeli. -Bayıldım.
Şimdi şeklini konuşalım.
Esas farkı orada yaratacağız.
Kabarık, jüpon, halka?
Onları istemiyorum. Sıradan bir şey olsun.
Başka ne istemediğimi söyleyeyim.
-Bu. -Korse olmasın mı?
Bu elbisenin bana her ihtimali yaşatmasını istiyorum.
Korseler bir sürü şeyi imkânsızlaştırıyor.
Sana küçük bir sır vereyim: Ben korse takmıyorum.
Vay canına. Vücudun kendinden mi böyle?
Evet ve hayır. Elbiseyi şekillendirmek için lastik kullanıyorum.
-Hâlâ tarz sahibi görünüyorum. -Öylesin evet.
Ama dükkânımda eğilip kalkarken lastik nefes almamı sağlıyor.
Onunla çalışabilir misin?
Bilmiyorum. Ben şekil düşünmüyorum. Tamamen şekilsiz olsun.
Çok fazla nefes alacak alan var Emily Dickinson ama sorun değil.
Korse yok, lastik yok, içinde çalışılacak bir üniforma.
Bu da araç gereç sorununu gündeme getirir.
-Devam et. -İşinde ne gibi araçlar gerekecek?
Mesela benim makasım var, yüksüğüm var…
Bana kalem birkaç parça kâğıt lazım.
Pekâlâ.
Herhâlde onları yanında taşımak istersin.
İlhamın ne zaman geleceği belli olmaz.
Doğru.
O zaman sana kesinlikle lazım olacak olan şey…
-Cepler. -…cepler. Cep.
Biri seni görmeye geldi Emily.
-Sizi oturtalım… -Bir ziyaretçi.
Ziyaretçi mi? Kim?
Albay Whatsworth Bentley Tiddlywinks.
Albay Thomas Wentworth Higginson mı?
Evet. Ben de öyle dedim ya.
Burada mı? Evimizde mi?
Aşağıda ailenle seni bekliyor.
Tanrım.
Burada ne işi var? Onunla gerçek hayatta tanışmak istediğimi söylemedim ki.
Onunla ilişkimiz sadece yazıyla sınırlı.
Gerçek senden hoşlanmayacağından mı korkuyorsun?
Ne düşüneceğini bilmiyorum, kendimi küçülten biçimde tanımlamıştım.
Bir çalı kuşu gibi küçük olduğumu,
saçımın da kestane dikeni rengi olduğunu söyledim.
Anladım, yani onu kandırdın.
Aşağı inemem, hayır. Şey yapmamız gerek…
Bir bahane bulmamız gerek. Ona şey de…
Şey de… Giyinik olmadığımı söyle.
Betty'nin yanımda ölçülerimi aldığını söyle.
Başka zaman gelsin.
Tamam. Öyle yaparım.
Ama ondan önce sana söylemem gereken bir şey var.
Kendisi gördüğüm en yakışıklı adamlardan biri.
Umurumda değil. Ona âşık değilim. Sadece şiirlerim konusunda görüş istedim.
Daha onunla tanışmaya hazır değilim. Hem de hiç değilim.
Henüz yeterince yazmadım. Daha yeni başlıyorum.
Hazır olmama yıllar var.
Yani onu baştan çıkarırsam bozulmaz mısın?
Maggie, ne gerekiyorsa yap. Onu oradan çıkar.
Gerçekten geldiğine inanamıyorum.
Tanrım, Sue. Sue ne olacak? Kızacak mı?
Çayınızı nasıl alırsınız albay?
Uzun yolculuktan sonra acıkmış olmalısınız.
Size rosto jambon getireyim mi?
Hayır, teşekkür ederim.
Ben vejetaryenim.
Ne kadar etik.
O zaman size biraz sebze getireyim. Birkaç dakikaya gelirim.
Ceketinizi alabilir miyim albay?
Her yere İç Savaş tozu saçıyorsunuz.
Biraz konuşabilir miyiz Kurabiye Büyükanne?
Beni dinle, hem de çok iyi dinle.
Dışarıdaki adam çok önemli.
O bir yazar, düşünür, devrimci
ve bunca yolu Emily'nin şiirlerine hayran olduğu için geldi.
Anlamıyor musun? Bir gün Emily'nin mirasından sorumlu olabilir.
O yüzden ona çay ikram edecek
ve en iyi porselen takımımızı çıkaracağız.
Kahve isteyecek olursa da
tıpkı The Frugal Housewife'ta yazdığı gibi tatlı tereyağı
ve bütün yumurtalarla servis edeceğiz. Beni anlıyor musun?
Susan Gilbert, sen gerçekten herkesin özendiği o kadınsın.
Her şey yolunda mı?
Evet, Albay Higginson'a çay hazırlıyorduk.
Emily nerede?
Ufak bir aksilik.
Aşağı inmiyor.
-Eminim yakında inecektir. -Büyük kabalık.
Ona iyi eğitim verdik sanıyorduk ama bir babanın işi hiç bitmiyor.
Hiç sorun değil. Eminim yazmakla meşguldür.
Akışına daldığında zamanın kaybolup gittiğinden eminim.
Krema ve şeker ister misiniz albay?
Söyleyin yeter.
Hayır, sade alayım.
Sanatçının ailesiyle tanıştığım için çok memnunum.
Bana Emily'yi anlatmalısınız. Nasıl biri?
Hadi. Hiçbir detayı atlamayın.
Ne de olsa büyük şeyleri hep ufak hayatları olan insanlar yapar.
Şey…
Emily benzersizdir.
-O biraz tuhaf biridir. -Dikiş dikemez, yemek ve temizlik yapamaz.
-Ama acayip hamur işi yapar. -Çiçekleri çok sever.
Onu yaban arılarıyla konuşurken yakalardık.
Evet, o arıya ne oldu acaba?
Onu anlatmaya başlayınca çok benzersiz olduğunu görüyorsun.
Evet, kendisi ailenin delisidir.
Ondan çok emin değilim.
-Ailenin delisi ha? -Ah, evet.
Yani geri kalanlarımız oldukça normaliz.
Savaşta bir ülke.
Bölünmüş. Erkekler ölüyor.
Bu tecrit ve güvenlik beyanıdır.
Ben bir kadınım.
Erkekler ölüyor!
Ve ben ölüyorum.
Hayatımın detaylarına işlenmişim,
hepimiz gibi.
Sen babam mısın?
Ben senin… Onun babasıyım.
Tutsak olmak… Bir Dickinson.
O Emily değil bu arada.
Hayır, bu onun…
Sanırım…
Evet. Sanırım bu olur.
İşte bu.
Yeni bir tür elbise…
Yeni bir tür şiir için.
Senin için onu yapmamı istemediğinden emin misin?
-Sadece birkaç hafta sürer. -Hayır, o işi kendim yapmak istiyorum.
Bugün hayal kurmama yardım ettiğin için sağ ol Betty.
Ailene ne diyeyim?
Aşağı inemeyeceğimi söyle.
Onlara…
…yazdığımı söyle.
Biliyor musun?
Dünyayı değiştiremesem de…
…yazmaya devam edeceğim.
Kimse umursamasa da.
Bu küçük odada oturan…
…ve her gün sırf onları hissettiği için…
…bir şeyleri yazan…
…Emily Dickinson adlı birinin olması…
…kesinlikle hiçbir fark yaratmasa da.
Çay çok güzel.
Merhaba. Ben Vinnie.
Thomas Wentworth Higginson.
Ama bana Wentworth diyebilirsiniz.
Kesinlikle.
Çek ellerini. O benim.
-Artık Lavinia da geldiğine göre… -Azgın.
…belki büyük duyurumuzu yapabiliriz?
Sen gelmeden önce biz de bebeğimizin adını açıklamak üzereydik.
Demek nihayet bir isim seçtiniz.
Bayağı sürdü. Çocuk dört aylık.
Hadi ama çabuk olun.
-Süper! Kim söyleyecek? -Aslında bebek kendi söyleyecek.
-Değil mi Sue? -Evet.
Bebek bir mektup yazdı.
Vay canına. Mektup yazıyor. Halasına çekmiş.
Mektup size yazılmış Bay Dickinson.
-Ben okuyayım mı? -Lütfen oku.
Sesini de yapmayı unutma.
Ses de mi var?
"Sevgili büyükbaba…
Günlerdir bu muhteşem dünyadayım
ve henüz bir isim almadım."
Evet, deli olan Emily.
"Annem çok güzel bir adın olduğunu söylüyor,
ben de sana öyle bir adım olabilir mi diye sormak istiyorum.
Eğer bu kadar minik bir adamın…
seninki gibi büyük bir ismi olmasını istiyorsan lütfen söyle bana."
Bebeğe senin adın Edward'ı koyuyoruz.
Tabii senin de izninle.
Bu, uzun hayatımın en büyük onuru.
Oh, Edward. Bebek Edward.
-Ona Ned diyeceğiz. -Bebek Ned.
Bu çok güzel.
-Bebeğin adı oldu. -Hâlâ burada olduğunu bilmiyordum Betty.
Emily'ye yeni bir elbise için yardım ediyordum.
Ben artık gideyim.
Sana tebrikler.
Teşekkürler.
Ve hazır ol,
torunumun artık Hristiyan adı olduğu için sana bir sürü
pazar kıyafeti ısmarlayacağım.
Minik Ned'i kiliseye götürüp diğer büyükanneleri
kıskandırmak için sabırsızlanıyorum.
Zaten dinin olayı da bu.
Güle güle.
O Betty. Tüm terzilik işlerimizi yapar.
Evet. Amherst'ün en iyi terzisidir.
Bana bir dakika izin verin.
Üniformaya bayıldım.
Bence bizi sevdi.
Emily aşağı inecek mi?
Bakar mısın Betty.
Sen Betty'sin, değil mi?
Pardon? Siz kimsiniz?
Bağışlayın hanımefendi.
Adım Albay Thomas Wentworth Higginson.
İlk siyahi birlik askeri alayıyla
görev yapma onuruna eriştim.
İlk Güney Carolina Gönüllüleri.
Belki duymuşsunuzdur.
Henry'yle birlikte savaştınız.
Hayır.
Hayır, o kendi başına savaştı.
Silahlarını kuşanıp düşmanı karşılamaya gittiler.
Çok cesurca bir şeydi.
Bir savaş oldu… Aslında çarpışmaydı ama şiddetliydi.
Konfederasyon askerleri Beaufort'a doğru ilerliyordu
ve Güney Carolina Gönüllüleri gidip yollarını kesti… Tuzağa düşürdü.
Henry de aralarındaydı.
Peki o… O… Şey…
Henry savaştan sağ çıktı. Kendisi…
Kendisi sağ salim.
Ve tatlı… Fırtına… duyuldu…
Fırtına çok zorlu olmalı…
Utandırabilirdi minik Kuşu
Birçoğunu sıcak tutmuştu…
Umut etmeye cüret etmedim.
Ve…
Sana bir şey getirdim.
Henry'nin mektupları.
Nihayet teslim edildi.
Her zaman derim, iyi yazılan şeyler okuyucusuna erişmenin yolunu bulur.
Hanımefendi.
Hâlâ inmediği için çok özür dilerim albay.
Sakıncası yok.
Ne kadar sürerse de bekleyeceğim.
Emily gibi bir şair için bir, iki saat nedir ki?
İnsanlar onu gerçekten anlamak için yüzlerce yıl beklemek zorunda kalabilir.
Biliyor musunuz, bu, eski İrlanda savaşlarında söylenirdi.
Klanlar bu konuda anlaşmalıymış.
Savaş ne kadar kanlı olursa olsun,
kaç kişi katledilmiş olursa olsun,
şairleri her zaman sağ bırakmaları gerekirmiş.
"Şairleri öldürmeyin" derlermiş
çünkü hikâyeyi anlatmak için şairlerin sağ kalması gerekirmiş.
Bu bir Şairdi… O çok…
İnanılmaz hisler çıkarırdı
Sıradan Anlamlardan…
Çok derin bir gül suyu
İlkbaharda bir Kuşum var
Güneş… az önce dokundu Sabaha…
Yazın sonu çok Güzeldir…
Şapkamı bağlarım… Şalımı sararım…
Sonbahar… Örgü örüyorum…
Kitap gibi gemi yoktur
Kışın Odamda
Erken başladım…
Köpeğimi aldım…
Denizi ziyarete gittim…
Emily. Emily, gel hadi! Emily…
Bodrumdaki Denizkızları Bana bakmaya çıktı…
Gel, Emily. Gel.
Beni bekleyin.
Geliyorum.
Alt yazı çevirmeni: Orhan Cevher