Blijde tijdingen, mevrouw Pioen. U hebt een nieuwe hoed.
Admiraal Boerenwormkruid.
Dit is de triomfantelijke terugkeer van uw lange reis naar de onderwereld.
Lieve Iris, in zo'n elegante jurk.
Daar heb je m'n hommels, druk bezig, zoals altijd.
Wie heeft er feestjes nodig als je een tuin hebt?
Hier gebeurt het allemaal.
Werk je werkelijk?
Dood. Wat doe je in m'n tuin? -Ik kom je m'n nieuwe pak laten zien.
Goh. Je ziet er mooi uit.
Het gaat beter. De vorige keer was ik zo down, maar nu niet meer.
Hoezo? Heb je tijd vrijaf genomen? -Dat doen workaholics niet.
Maar ik ben wel veranderd. En m'n perspectief ook.
Wauw. Oké. Vertel dan.
Nou, ik vond dat ik te hard voor mezelf was.
Ik ben die vent die niemand ooit wil zien.
Onder de grond liggen met wormen in je gezicht, dat vinden ze niet leuk.
Dat klopt.
Maar toen begon ik na te denken. Wat is het leven zonder de dood?
Het is allemaal één proces. Net als deze bloemen.
Die groeien in de aarde, en dat is praktisch afval.
Ze bloeien en daarna verrotten ze en dan worden ze nog meer grond.
En dat herhaalt zich de hele tijd.
Het is een cyclus. Dat moeten ze accepteren.
Goed. Nou, heel fijn dat je je beter voelt.
Dit pak is zo vet.
Ik zat te denken dat jij ook best eens andere kleren kunt uitproberen.
Wat is hier mis mee? -Niets. Maar hoe voel je je erbij?
Draag iets waarbij je jezelf voelt.
Je kleren moeten je heel goed laten voelen.
Laat je niet aankleden door andermans verwachtingen.
Aan het werk, Miss Dickinson.
Je hebt honderden prachtige onuitgegeven gedichten.
Je moet ook een beetje opschieten.
Kun je in die kleren wel hard doorwerken?
Wat vind je dat ik aan moet? Een pak zoals het jouwe?
Daar ga ik niet over. Vraag jezelf af: wat past goed bij me?
Waardoor ga ik dieper dan ooit tevoren?
En verder dan ik ooit gereisd heb?
Je moet aan het werk. Je hebt een uniform nodig.
Weet je, deze jurk is inderdaad stijf. Ik wil iets flexibelers.
Zorg dat je het krijgt.
Wees jezelf, want de tijd gaat snel. We moeten gedichten schrijven.
Dit was een Dichter –
Demonische… Duivelse knoppen.
Kom op.
Vinnie.
Ja? -Ik krijg die stomme jurk niet uit.
Kun je me losknopen? -Waarom kleed je je overdag uit?
Ik moet schrijven en dit korset zit zo strak dat ik geen lucht krijg.
Hopelijk komt er niemand langs. -Er komt nooit iemand voor mij.
Ziezo.
Het is absurd hoe vrouwen zich kleden.
We moeten zelf in en uit onze kleren kunnen.
Zoals elke volwassene.
Hoe durf je het silhouet van een dame in twijfel te trekken?
Inspireren betekent inademen. Besef je dat wel?
Voor inspiratie moet je kunnen ademen.
Ik wil m'n longen kunnen volzuigen als ik aan m'n bureau zit.
Zie je wel, je bent gek.
Ik wil geen korset aan. -Ieder z'n droom.
Ik voel het bloed stromen, het bloed en de poëzie.
Niets kan je geschrijf tegenhouden.
Dat is nog nooit gebeurd. -Ondanks vele pogingen.
Niemand kan me tegenhouden. Het is het enige wat me in leven houdt.
Je kunt altijd op me rekenen.
Vooruit.
Kijk ons dan, een gelukkig gezin.
Ieder op z'n eigen manier.
Goed.
Nou…
Kijk eens wie er is. -We verwachtten niemand.
Moeder, vader…
…we komen vrede sluiten.
Ik had helemaal geen ruzie met je.
Ligt m'n kleinzoon daarin? -Jazeker.
Kom meteen binnen. Dit heidentje zonder naam moet oma Cookie leren kennen.
Hebben jullie een naam?
Bijna. -Lieve help, wat duurt dat lang.
We willen hem een familienaam geven. -Zo hoort het ook.
Maar wat voor familie hebben we?
Wat bedoel je daar nou mee?
Vader, ik wil iets met je bespreken.
Er is me een juridische zaak voorgelegd, en als je wilt…
…kunnen we die samen aannemen.
Maar je hebt toch je eigen bedrijf?
Voor deze zaak heb ik al m'n energie nodig en daarnaast ook jouw ervaring.
Juist.
Ga door.
Wat is de situatie?
Een jonge vrijgeboren zwarte vrouw, Angeline Palmer…
…werkte hier als dienstmeid voor de familie Shaw.
Die kennen we.
Ja. Fatsoenlijke mensen. -Niet echt.
Want de familie Shaw was van plan…
…om Angeline in Georgia voor 600 dollar als slavin te verkopen.
Haar broers hebben haar het huis uitgesmokkeld voor de Shaws weggingen…
…maar ze werden opgepakt en worden nu beschuldigd van ontvoering.
Ze zitten nu in de gevangenis en kunnen onze hulp heel goed gebruiken.
Dat wordt ingewikkeld. De Shaws hebben veel connecties.
Waarom zouden we onze familienaam aan zo'n zaak verbinden?
Juist daarom moeten we het doen.
Zie het maar onder ogen. Onze naam staat niet in een goed daglicht.
Door jouw ouderwetse Whig-gedoe en mijn, nou…
…zwakheden…
…is het geen goed jaar geweest.
Deze zaak kan onze naam een nieuwe betekenis geven.
Dat we opkomen voor rechtvaardigheid.
Een recht, een averecht. -Wat brei je daar?
Dat zie je nog wel. Iedereen zal het zien. -Wat dan?
Het wordt pure gebreide kunst, let maar op.
Goedemorgen. Wat een mooie dag. -Niet dan?
Ik word er helemaal vrolijk van.
De vogeltjes, de bijtjes. Het pollen, de nectar.
Ik word er wild van.
Nam een heer me maar mee voor een stoeipartijtje.
Oké, Maggie is geil.
Ik zoek Emily. Is ze er?
Ze schrijft, boven. -Heb je iets voor haar?
Dan stoor ik haar liever niet.
Ze schrijft altijd, of ze denkt na. Emily moet nadenken.
Als enige onder ons.
Ga maar, vindt ze vast leuk.
Een recht, een averecht.
Mijn Oorlogen zijn bijgezet in Boeken –
Wie is daar?
Betty. Kom binnen.
Ik weet dat ik stoor.
Dat geeft niet. Is er iets? Heb je nieuws over Henry gekregen?
Nee. Daar reken ik verder maar niet meer op.
Betty, wat naar. Kon ik maar iets voor je doen.
Nee, luister. Daar kom ik juist voor.
Je wilt me altijd graag helpen en ik heb daar te fel op gereageerd.
Je wilde me alleen hoop geven. Daar is echt helemaal niets mis mee.
Deden meer mensen dat maar voor elkaar.
Ik weet het niet. Ik heb al besloten dat m'n nalatenschap niet in de politiek ligt.
M'n echte nalatenschap zijn jullie, m'n familie, m'n kinderen.
Denk dan aan je kinderen. Angeline was 11. Denk aan Emily toen zij zo oud was.
Ze wilden haar verkopen aan een vreemde, voor 600 dollar.
Het raakt je echt, hè?
Ja. Het wordt tijd dat de dingen veranderen.
Seizoenen veranderen, en maatschappijen ook.
We kunnen bij de nieuwe wereld horen, of tot stof vergaan.
We doen het.
Wat fijn. Ik was bang dat je naar Nebraska ging.
Nee, hij blijft hier in Amherst om dingen beter te maken.
Krijg ik hem terug? -Nee.
Nou, ik kan je hulp ergens bij gebruiken. -Wat dan?
Ik wil een nieuwe jurk.
Ik heb eigenlijk al veel opdrachten liggen…
Jij hoeft hem niet te maken. Dat doe ik zelf.
Jij?
Ik kan niet goed naaien, maar ik moet het echt zelf doen.
Een jurk waarin ik kan schrijven. Een jurk waarin ik kan leven.
Dus zou ik daar heel goed jouw inzicht bij kunnen gebruiken…
…want ik denk niet dat zo'n jurk ooit eerder is gemaakt.
Ik wil je graag helpen. Ik ben dol op de uitdaging van een nieuw ontwerp.
Vet.
Pak een stoel.
Zeg eerst hoe hij heet, voor de meisjes hem wegbrengen.
Nou, ja. Dat kunnen we nu wel zeggen.
Sue, wil jij de eer?
Heer Poeptteveel. -Dat klopt.
Toe, hoe heet de kleine?
Nou, Austin en ik hebben besloten…
Wat… -Nee, ga door. Zeg op.
Wie is dat? -Er is iemand.
Ik kom eraan.
Ierse Goden, wat zie ik daar voor een charmante heer?
Ik ben kolonel Thomas Wentworth Higginson.
Ik kom voor de grootse Emily Dickinson.
Hoe heet hij? -…nu niet.
Er is bezoek voor Emily. -Emily? Wie dan?
Een hoge officier uit het leger, zo knap als maar kan.
Hij heet Wintwig Hansworth Tompton Popcorn.
Heb je een beroerte? -Zeg het langzaam.
Hemsworth Wiggleston Tenterhooks. -Wat?
Kolonel Thomas Wentworth Higginson.
Uw dochter, Emily Dickinson, is m'n…
…ongeziene correspondent. -Correspondent? Bedoelt u…
Heeft ze u geschreven?
Veel brieven en gedichten. Zulke uitzonderlijke gedichten.
Emily's woorden, haar voortreffelijke, noodzakelijke woorden…
…zijn balsem voor me geweest in de verschrikkingen van de oorlog.
Hoewel ik aan de frontlinie heb gestaan…
…heeft zij juist de ervaring weten vast te leggen.
Hoe is het mogelijk dat deze vrouw, zo ver van het slagveld…
…de diepste, duistere waarheden spreekt?
Ik moest haar leren kennen en natuurlijk ook haar familie ontmoeten.
Hoelang weet u al dat ze een genie is?
Ik verwerk het hele bestaan in deze jurk.
Ik reis naar de uitersten van het bewustzijn.
Goed, dus je wilt geen slepende zoom.
Bewustzijn is troebel. -Ja, precies.
En 't moet makkelijk schoon te maken zijn, in alle dimensies van m'n ervaringen.
Dan moet het wit zijn. Dat wast het makkelijkst.
Een witte jurk.
Gemaakt van licht, het licht dat alleen in de lente bestaat.
Wat mooi. En wat betreft de opbouw?
Gespen, haken, knopen? -Ik wil hem zelf kunnen aantrekken.
Wil je knopen aan de voorkant? Dan kun je hem zelf aantrekken.
Aan de voorkant? -Dat is anders.
Het is innovatief.
Knopen aan de voorkant. -Heerlijk.
Goed, dan nu de vorm.
Daar kunnen we echt een signaal mee afgeven.
Kussentjes, onderrok, hoepel?
Dat wil ik niet. Ik wil een rechte lijn. En ik wil nog meer niet.
Dit. -Geen korset?
Die jurk moet alles mogelijk voor me maken.
Dan doen korsetten juist niet.
Wil je een geheim horen? Ik draag geen korset.
Ziet je lichaam er gewoon zo uit?
Ja en nee. Ik gebruik elastiek voor de jurk.
Ik blijf stijlvol… -Nou.
…maar door het elastiek kan ik ademhalen als ik buig en buk in de winkel.
Heb je daar wat aan?
Weet ik niet. Ik heb liever geen vormen. Pure vormeloosheid.
Dat is veel ruimte om te ademen. Maar goed.
Geen korset, geen elastiek, een uniform om in te werken.
Daarbij komen we op je werk uit.
Ga door. -Wat heb je nodig voor je werk?
Ik heb een schaar, een vingerhoed… -Alleen een potlood en wat papier.
Goed.
Die wil je vast met je mee kunnen nemen voor als je een ingeving krijgt?
Dat klopt.
Dan moet het duidelijk een jurk worden met…
Zakken. -…zakken.
Emily, je hebt bezoek.
Gaat u… -Bezoek.
Wie dan?
Kolonel Whatsworth Bentley Tiddlywinks. -Kolonel Thomas Wentworth Higginson?
Ja, dat zei ik.
Is hij hier? Bij ons thuis? -Hij wacht beneden op je.
O, mijn god.
Wat doet hij hier? Ik wilde hem niet leren kennen. Alleen op papier.
Ben je bang dat je tegenvalt?
Ik weet niet wat hij denkt. Ik heb mezelf verfijnd beschreven.
Dat ik klein was als een winterkoninkje en dat m'n haar kastanjebruin was.
Ik snap het. Je hebt hem gecatfisht.
Ik kan niet naar beneden. We moeten iets verzinnen. Zeg maar…
Zeg maar dat ik niet aangekleed ben.
Dat Betty m'n maten opneemt. Hij komt maar een andere keer terug.
Goed. Eens kijken of dat lukt.
Maar het is wel m'n plicht om je te zeggen…
…dat het een vreselijk knappe man is.
Ik ben niet verliefd. Ik wilde alleen weten wat hij vond van m'n gedichten.
Ik kan hem niet ontvangen. Absoluut niet.
Ik heb nog veel te weinig geschreven. Dat duurt nog jaren.
Dus mag ik m'n rode haar om z'n nek binden?
Doe maar, als hij maar weggaat. Dat hij gekomen is.
O, help, Sue. Is ze boos op me?
Hoe drinkt u uw thee?
U hebt vast honger na zo'n lange reis. Wilt u soms geroosterde ham?
Nee, dank u. Ik ben vegetariër. -Wat ethisch.
Dan haal ik wel groente. Ik ben zo terug.
Wilt u uw jas uitdoen? Tegen het Burgeroorlogsstof.
Oma Cookie, heb je even?
Luister eens heel goed naar me. Die man is heel belangrijk.
Hij schrijft en denkt, hij is een revolutionair.
Hij is hier omdat hij Emily's gedichten mooi vond.
Begrijp je het niet? Hij kan Emily's nalatenschap betekenen.
Dus we geven hem thee en we gebruiken ons mooiste servies.
En als hij koffie wil, serveren we dat met ongezouten boter en eieren…
…zoals The Frugal Housewife voorschrijft. Ja?
Susan Gilbert, je bent echt een topwijf.
Alles in orde? -We zetten thee voor kolonel Higginson.
Waar is Emily? -Klein probleempje.
Ze komt niet.
Ze komt vast zo. -Zo onbeleefd.
Een vader is blijkbaar nooit klaar met opvoeden.
Ze is vast aan het schrijven.
Als ze er echt in zit, heeft ze vast geen benul van de tijd.
Wilt u room en suiker, kolonel? U zegt het maar.
Ik drink het zwart.
Wat een eer om u te ontmoeten.
Vertelt u me alles over Emily. Geen detail is te klein.
Soms doen mensen met een klein leven zeer grote dingen.
Nou…
Emily is uniek.
Ze is een beetje vreemd. -Ze kan niet naaien, koken of schoonmaken.
Maar wel bakken. -Ze is dol op bloemen.
Ze praatte tegen hommels. -Waar is die hommel gebleven?
Ze is in essentie heel uniek.
Zij is de gek in de familie. -Dat weet ik zo net nog niet.
De gek, hè? -Ik bedoel, wij zijn verder best normaal.
Een land in oorlog.
Verscheurd. De mannen sneuvelen.
Dit is een statement over isolatie en veiligheid.
Ik ben een vrouw.
De mannen sterven.
En ik ga dood, vastgebreid in de details van m'n leven…
…net zoals wij allemaal.
Ben jij mijn vader? -Ik ben jouw… Ik ben haar vader.
Dickinson is mijn lot. -Dat is Emily niet, trouwens.
Nee, dat is…
Ik denk…
Ja. Ik denk dat dat wel lukt.
Dat is het.
Een nieuwe soort jurk…
…voor een nieuw soort poëzie.
Laat mij hem toch maken.
In een paar weken is hij af. -Ik doe het zelf.
Dank je dat je me hebt laten dromen.
Wat zeg ik beneden?
Dat ik niet kan komen.
Zeg maar…
…dat ik schrijf.
Weet je wat?
Ook als ik de wereld niet kan veranderen…
…schrijf ik toch.
Ook als niemand er iets om geeft.
Ook als het helemaal geen verschil maakt…
…dat er een zekere Emily Dickinson was die…
…in dit kamertje zat…
…dag na dag…
…en dingen schreef, alleen omdat ze die voelde.
De thee is heerlijk. -Hoi. Ik ben Vinnie.
Thomas Wentworth Higginson.
Maar zeg maar Wentworth.
Zeker weten.
Hij is van mij.
Nu dat Lavinia erbij is… -Je bent geil.
…kunnen we het onthullen.
We gingen net de naam van onze baby bekendmaken.
Heb je eindelijk een naam? -Het kind is vier maanden.
Zeg het nou toch.
Cool. Wie zegt het? -De baby gaat het zelf zeggen.
Toch, Sue?
Hij heeft een brief geschreven. -Een brief. Hij lijkt op z'n tante.
Hij is gericht aan u, Mr Dickinson.
Zal ik hem voorlezen? -Graag.
Zet wel dat stemmetje op.
Een stemmetje?
'Beste grootvader…
…ik ben al heel wat dagen op deze mooie wereld…
…en ik heb nog geen naam.' -Ja, Emily is de gek.
'M'n moeder zegt dat u een mooie naam hebt…
…en ik zou u willen vragen of ik ook zo'n mooie naam mag.'
Als u wilt dat zo'n klein mannetje…
…zo'n grote naam als de uwe mag, dan zou ik heel blij zijn.'
We noemen de baby Edward, naar jou. -Als u daarvoor toestemming geeft.
Dat is de grootste eer van m'n lange leven.
O, Edward. Baby Edward.
Z'n roepnaam wordt Ned. -Baby Ned.
Wat mooi.
De baby heeft een naam. -Ik wist niet dat jij er nog was.
Ik help Emily met een nieuwe jurk. Ik ga nu weg.
Gefeliciteerd. -Dank je.
Wees gewaarschuwd, ik wil allerlei zondagskleren voor m'n kleinzoon…
…nu hij z'n voornaam heeft.
Ik heb zo'n zin om met Ned in de kerk de andere oma's jaloers te maken.
Daar draait religie immers om.
Dag.
Betty maakt al onze kleren. -Ze is de beste naaister in Amherst.
Excuseert u me.
Wat een uniform.
Hij mag ons, volgens mij. -Komt Emily nog naar beneden?
Pardon, Betty.
Jij bent toch Betty? -Pardon? Wie bent u dan wel?
Vergeeft u me, mevrouw. Ik ben kolonel Thomas Wentworth Higginson.
Ik diende met het eerste regiment van zwarte Uniesoldaten…
…het eerste vrijwilligersregiment. Misschien kent u het.
U hebt met Henry gevochten. -Hij heeft zelf gevochten, met z'n mannen.
Ze hebben zichzelf bewapend en zijn de vijand tegemoet getreden.
Dat was heel dapper.
Het was een veldslag. Een klein gevecht, maar wel een felle.
Het Confederatieleger marcheerde naar Beaufort…
…en de vrijwilligers lieten ze in een hinderlaag lopen.
Henry deed er ook aan mee.
Is hij… -Henry heeft het overleefd.
Hij leeft, hoor.
Het lekkerste – klinkt zij – bij harde Wind
En zwaar moet de storm zijn –
Die het Vogeltje het zwijgen oplegt
Dat zovelen warm gehouden heeft –
Dat durfde ik niet te hopen.
Ik heb iets voor u.
Henry's brieven.
Eindelijk bezorgd.
Ik zeg altijd dat goed geschreven werk altijd z'n doel vindt.
Mevrouw.
Ze is er nog steeds niet.
Dat geeft niet.
Ik wacht gewoon tot ze komt.
Wat is een uur of twee voor een dichter als Emily?
Misschien begrijpt men haar pas in de toekomst.
Ze zeiden altijd over de oude Ierse oorlogen dat de clans een afspraak hadden.
Dat hoe bloederig het ook werd…
…hoeveel er ook werden afgeslacht…
…dat ze altijd de dichters spaarden.
'Dood de dichters niet'.
Want die moesten het overleven om het verhaal te vertellen.
Dit was een Dichter – Dat wat
Aan gewone Betekenissen
Een ongelofelijk gevoel onttrekt –
En zo’n immens Bloemenparfum
Ik heb een Vogel in de Lente
De Zon – raakte maar net de Ochtend –
Het laatste van de Zomer is Verrukking –
Ik bind mijn Hoed vast - Ik vouw mijn Sjaal
Herfst – overzag mijn Breiwerk –
Geen Fregat heeft ons zoals een Boek
’s Winters in mijn Kamer
Vroeg begon ik te lopen -
Nam mijn Hond mee –
En bezocht de Zee –
Emily. Emily, kom. Emily…
De Sirenes in de Kelder Kwamen buiten naar mij kijken –
Kom, Emily, kom.
Wacht op me.
Ik kom.
Vertaling: Marc de Jongh