Massachusetts Hukuk Cemiyeti konuşmanı sabırsızlıkla bekliyor.
Geleceğin konusunda benden üç kez teyit aldılar.
Affedersin. Kafam aile meseleleriyle dolu da.
Ailenden hiç kimsenin genç Stearns'ün cenaze töreninde olmamasının
bununla ilgili olamaz, değil mi?
Maalesef evet. Oğlum korkunç davranıyor,
karım yataktan çıkmıyor ve şimdi Emily bile bana kızgın.
Emily. Şey… O da pek ele avuca sığmıyor.
O biraz çılgın çocuk işte.
Galiba.
Şey, bu kısmını Boston'a varana kadar gizli tutacaktım.
Ama iyi haberler almaya ihtiyacı olan birine benziyorsun.
Neymiş o?
Edward Dickinson,
bu gece sadece Hukuk Cemiyeti'nde konuşma yapmayacaksın.
Aslında orada seni
Cumhuriyetçi Parti'nin liderleri karşılayacak.
Sana yeni vali yardımcılığı olman için teklif yapacaklar.
Vali yardımcısı mı?
-Bu bir onur. -Aynen öyle.
Seni yeniden siyasete sokup da
o dar görüşlü Whig günlerinden kurtaracağım için sevinçliyim.
Düşünsene Edward. Cumhuriyetçi olacaksın.
Sonunda tarihin iyi tarafında olacaksın.
Korkarım kabul edemem.
Sen bu pozisyon için yaratılmışsın Edward.
Amherst'ün temel taşlarından birisin.
Amherst tüm eyalette en fazla köle karşıtı olan kasaba.
Ayrıca kanun konusunda bilgili ve inatçısın.
Liyakatim olabilir ancak isteğim yok.
Boston'da Cumhuriyetçilerle değil Amherst'te ailemle olmalıyım.
Düşünmen için sana yalvarıyorum.
Kararım nihaidir.
-Tanrım. -Arabayı durdur!
-Ne oluyor? -Seni indiriyorum.
Burada mı? Boston yolunun yarısındayız.
Hukuk Cemiyeti toplantısı ne olacak?
-Beni hep üzüyorsun Edward. -Tanrım.
Sen geri kafalı, değişime kapalı, yaşlı bir Whig'sin sadece.
Bu ülkedeki hayatın ilerlemesini kabullenemiyorsun.
Sanırım bunun anlamı o hayatın sensiz ilerlemesi demek olacak.
O yüzden in şimdi. Hemen!
-Sen bir korkaksın Edward Dickinson. -Ne?
Hem de lapacısın.
Bir de fare!
-Nasıl? -Yürü sürücü!
Conkey.
Evet.
Tamam. Fareyim.
Ama evime, minik fare aileme dönmem lazım.
Keder bir Faredir
En kötüsünü bilmek bırakmıyor korku -
Acaba bizimle ne konuşmak istiyor?
Bilmiyorum ama sanırım acil bir şey.
Bana içinde bir dilim kek olan bir kutu geldi,
üzerindeki kartta da "Acil" yazıyordu.
Evet, bana da bir tane geldi.
İşte orada.
Emily. Bizi mi görmek istedin?
Abim ve kız kardeşim.
Evet, sizleri çağırdım. Geldiğiniz için teşekkür ederim.
Neden bu şekilde konuşuyor?
Sizi çağırdım çünkü konuşmamız gereken çok acil bir mesele var.
Üçümüzü ve kardeş olarak geleceğimizi yakından ilgilendiren bir şey.
İsterseniz buna kardeş zirvesi diyelim.
-Ben derim. -Neler olduğunu bilmiyorum.
William Austin Dickinson, yakın zamandaki bu aileyle
arana mesafe koymak için gösterdiğin çabalara rağmen,
öyle bir ayrılığın resmî ya da kanuni olarak yaratılmadığı ortada.
O yüzden aile yapımız yine devam ediyor.
-Bu yüzden, sonuç olarak ve binaenaleyh… -Binaenaleyh mi?
Binaenaleyh hâlâ abimiz ve babamızın yegâne oğlusun.
Ne oluyor ya?
Emily, diyeceğin her neyse çok sıkıcı bir suçtan
yargılanıyormuşuz gibi değil de normal söyleyebilir misin?
Tamam. Babam vasiyetinin uygulayıcısı olmamı istedi
ve görünen o ki biz dâhil her şeyi Austin'e bırakıyor.
"Biz dâhil" ne demek?
Babam ölünce Austin vasimiz olacak.
Evi, tüm malları ve bizi alacak. Biz de mal sayılıyoruz.
Şey, evet. Anladım.
Kocan yoksa ve baban ölürse
erkek kardeşinin malı oluyorsun.
Ne de olsa ataerkillik.
Tamam. Ama ben öylece oturup
abimin hayatımı kontrol etmesine izin vermeyeceğim.
Hayatını kontrol etmek istemiyorum.
Bu ailenin bir parçası olmak bile istemiyorum.
Babam hepimizi mahvetti.
Ben zaten kendi şahsi travmamla yeterince meşgulüm.
-Evet, o mesele. -Tamam.
Austin, son birkaç ayı, nasıl desem,
babamın bizi ihmal ettiği konulara dikkatimizi çekerek geçirdin.
Ve şimdi haklı olduğunu kabul etmeye hazırım.
Hangi konuda?
Babamız çok büyük bir hayal kırıklığı oldu.
-Evet. -Her zaman aynı şekilde,
çağdaş sosyal beklenti ve normlara bağlı biçimde davranmayı ihmal etmedi,
yani özetle tam bir göt gibi davrandı.
Evet, bunu görebilmenize sevindim.
Görebiliyorum.
Sen haklıydın. Ben yanıldım. Senin yerine onu seçmemeliydim.
Vay canına.
Tamam. Teşekkürler.
Ama şimdi buradayız…
…bu ataerkil tahta geçme sırası sende.
İkimiz bu konuda çaresiziz.
-Kulların. -Cidden sizi öyle görmüyorum.
O yüzden bu konuşmayı yapıyoruz.
-Bize söz vermeni istiyorum. -Ne sözü?
Tarihin tekerrür etmesine izin vermeyeceksin.
Bu ne demek oluyor?
Geçmiş geçmiştir. Geçti gitti.
Bunu değiştirmek için yapabileceğimiz bir şey yok.
Ama geçmişle yüzleşmeyi göze alıyorsak
o zaman belki de gelecek için yapabileceğimiz bir şey vardır.
O yüzden bize söz ver Austin,
toplum kanunları ne derse desin
babamdan farklı bir adam olacaksın,
birlikte yaşadığımız sürece bize saygıyla muamele edeceksin
ve bize hak ettiğimiz özgürlüğü, tüm özgürlüğü vereceksin.
Kardeşlerim…
…bana güvenebilirsiniz.
Tamam.
Bir şartla.
Neymiş?
Vinnie'nin kedilerinden kurtulması gerek.
-Katılıyorum, onları hiç sevmiyorum. -Hayır!
-Kedi seven biri değilim. -Evet, ben de.
Kedilerimi atmayacağım çocuklar.
Süt ve kremaya haftada 36 dolar veriyoruz, buna paramız yetmez Vinnie.
Soru: Tilkiler konusundaki fikrin nedir?
-Ne? -Boş ver. Bu karar sana ait değil.
Biz bağımsız kadınlarız ve buna saygı duyacağına söz verdin.
Detayları sonra konuşuruz. El sıkışalım mı?
Tamam, ben de istiyorum.
Seni seviyorum abi.
Sizi seviyorum.
Bir an bile olsa kederler içinde boğulmamak cidden tuhaf bir duygu.
Dünyayı Dickinson'lar için daha iyi yapıyoruz.
Tamam anne. Hadi bakalım.
Yepyeni bir gün. Çok güzel.
Ve senin de yataktan çıkma vaktin geldi.
Beni rahat bırak.
Hayır, hoşuna gitsin gitmesin buraya seni neşelendirip
rahatlatmaya geldim.
Lütfen beni dürtme.
Dürtülmen gerekiyor anne.
Bir haftadan fazladır yataktan çıkmadın.
Burada yatarak üzüntüden ölmene izin veremem.
Ayrıca ev… Ev çok tozlu.
Süpürge işine dönmen gerek. Sen süpürge kraliçesisin.
İltifatlar işe yaramaz.
Yaşamaya devam edemeyecek kadar keder doluyum.
Kalbimde hiç doldurulmayacak bir boşluk var.
Bunu konuşabilir miyiz?
Konuşmak istediğim tek kişi kız kardeşim Lavinia ve o da öldü.
İnsanlar öldüğü zaman bile ruhları bizimle kalır.
Sana söylüyorum, cenazesinde Lavinia teyzemin ruhunu gördüm.
Bir kuş biçimindeydi.
Hadi canım. Bu imkânsız. Kuşlardan nefret ederdi.
-Öyle mi? Hiç bilmiyordum. -Kimse onu benim kadar iyi tanımazdı.
Kimse onu benim gibi sevmezdi. Onu çok özledim.
Bana neyi özlediğini söyle.
Her şeyi.
Bugün ne düşünüyordum, biliyor musun?
Yan yana otururken elini bana vermesini.
Çocukluğumuzdan beri yapardı. Belli bir düşüncesi olmadan.
Sanki birleşmemiz gerekiyormuş gibi.
Devam et. Başka?
Sesinin tonu, paylaştığımız şakalar,
beni güldürebilmesi.
Her zaman aynı dili konuşurduk. İkimiz aynı kumaştandık.
Bir zamanlar benim bir parçam ve olmak istediğim kişiydi.
Sanırım kız kardeşin olması böyle bir şey.
Evet. Benim de olduğu için memnunum.
Sen ve Lavinia aynı çatı altında birlikte yaşlandığınız için çok şanslısınız.
Keşke o kadar erken evden ayrılmak yerine
ben de o tecrübeyi yaşayabilseydim.
Cidden bazen siz kızları kıskanıyorum.
Öyle hissettiğini bilmiyordum anne.
Kız kardeşinle olan ilişkin çok kıymetli.
Paylaştığınız her an için minnet duy
çünkü bir gün artık yanında olmayacak.
Anne burayı en son ne zaman temizledin?
Bilmiyorum. Çok uzun zaman oldu. Neden?
Çünkü ben…
Galiba bir fare gördüm de!
-Fare mi? Odamda fare mi var? -Evet. Evet.
Nerede? Nereye gitti?
Ha! Gördüm! Orada! Köşeye kaçtı!
Nasıl oluyor da Vinnie'nin 500 kedisi varken hâlâ fare olabiliyor?
Siz kızlar hiç temizlik yapmıyor musunuz? Ev leş gibi olmalı.
Bir süpürge alıp onu kovalarım.
-Hayır. Düşündüm de… -Ne düşündün?
Kız kardeşim, teyzen Lavinia kuşlardan nefret ederdi…
-Bunu söylemiştin. -…ama fareleri çok severdi.
Onları evcil hayvan gibi beslerdi.
Onları peynirle besler, en sevdiği masallardaki karakterlerin adını verirdi.
-Rapunzel, Rumpelstiltskin, Pamuk Prenses. -Çok tatlı.
Bazen de farelerden korktuğumu bildiği için bana şakalar yapardı.
-Bir tanesini yatağıma koymuştu. -Tamam, çok kaba.
Görmüyor musun Emily?
O fare, sanırım Lavinia teyzenin hayaleti o.
Tanrım.
Sanırım haklısın anne.
Kız kardeşimin hayaletini nerede görsem tanırım.
O farede onun enerjisi var.
Yakaladım.
Vinnie teyze, sen misin?
-Ona zarar verme. -Vermeyeceğim.
Anne, Vinnie teyzem burada bizimle.
Ona söylemek istediğin her neyse dinlemek için gelmiş.
Hadi.
Kardeşim?
Tatlı Vinnie, cidden sen misin?
Konuş onunla anne. İçinden gelenleri söyle.
Evden o kadar erken gittiğim için özür dilerim.
Birlikte yaşlanma şansı bulamadığımız için üzgünüm.
Koca ve çocuk sahibi olmak bizi ayırdığı için üzgünüm.
Devam et. Bunun faydası oluyor, görüyorum anne.
Sen sahip olduğum en iyi arkadaştın.
Ve hayatım boyunca seni her gün özleyeceğim.
Şimdi seni bırakacağım.
İşte gidiyor.
Bunlar cenazesinde söylemek istediğim şeylerdi
ama fırsat bulamadım.
Şimdi söylediğini duydu işte.
Kalbimde hâlâ bir delik var.
Ama şimdi o delikte yaşayan minik bir fare var.
Bu çok güzel anne.
Sanırım bunu bir şiire koyabilirim.
Sahi mi? Bu beni çok mutlu eder.
Doğru. Şimdi giyinip bu evi köşe bucak süpürme vakti.
Hanımlar ve beyler, Bayan Dickinson döndü.
Geldiğin iyi oldu Austin. Çayı şimdi getirmiştim.
Burada biri mi var?
Evet. George Gould. Seni görmeye geldi.
George. Neden George için süslü çay takımını kullanıyorsun?
Selam dostum.
Veda etmeye geldim.
George.
Üniforma.
Terziden az önce aldım.
Tam oluyor.
Yani sen…
Savaşa mı gidiyorsun?
Evet, öyle.
İki gün önce celp kâğıdım geldi.
Massachusetts 21'inci Alay'a katılıyorum.
Frazar'ın alayı.
Huzur içinde yatsın.
Dostum,
buna inanamıyorum.
Birlik'in bulabileceği her erkeğe ihtiyacı var.
Amherst'teki her erkek askere alınıyor. Her gün kartlar geliyor.
Seninkini almamana şaşırdım.
Evet, şey… Eminim benimki yakında gelir.
Her an bekliyorum.
George Gould, sen çok cesursun.
Görevimi yapıyorum.
Savaşmaya çağırıldım ve savaşacağım.
Çünkü daha iyi bir ülkeye inanıyorum.
Tıpkı John Brown gibi.
Frazar gibi.
Sana söylemem gereken bir şey var.
-İkinize de. -Nedir Austin?
İkinizin de beni bağışlayacağını sanmadığım bir şey yaptım.
Bu kadar kötü ne olabilir?
Yerime savaşa gitmesi için birine para verdim.
Celp kâğıdım geldi ve birkaç gün sonra
bir bara gittim, sarhoş oldum
ve benim yerime gitmesi için İrlandalı barmene para verdim.
O gün daha sonra Frazar'ın savaşta öldürüldüğünü öğrendik.
Ben sadece…
Onu bırakamadım.
Kimi?
Bebeği. Oğlumuzu.
İyi bir baba olmak istiyorum.
Benim babam gibi baba olmak istemiyorum.
Öyle bir adam olmak istemiyorum.
Farklı olmak istiyorum.
Oğlumuzun da farklı olmasını istiyorum.
Gidip onu bırakır ve bir daha geri dönmezsem
ona nasıl öğreteceğim?
Dickinson'ların geleceğinin
geçmişinden farklı olmasını nasıl sağlayacağım?
Şimdi savaş alanında bir yerde ölü bir İrlandalı olacak,
ben de burada olacağım.
Bir hain.
Ve korkak.
Austin.
Anlıyorum.
Bunu söylemene gerek yok George.
Ama ciddiyim.
Ne yaptıysan yaptın.
Hem artık geri dönüş de yok ama bu her şeyi kaybettiğin anlamına gelmez.
Hâlâ kendini affettirebilirsin.
Toplumun her yanında yapılacak işler var.
Erkek olmak için savaşa gitmene gerek yok.
Burada, evinde kalarak da bu ülkeyi daha iyi bir yer yapmanın
yolunu bulabilirsin.
Bir yandan ailene bakarak.
Yapabileceğimiz her şeyi yaptık.
Evet, yaptık.
Bazıları olmasını ister.
-Diğerleri olmasını diler. -Evet.
-Bazıları da olmasını sağlar. -Doğru!
-Biz olmasını sağladık. -Evet!
Negatif bir durumu pozitife çevirdik.
-Biz kazanmak için oynarız! -Evet!
Büyüklük evrimsel bir süreçtir.
-Uçabileceğime inanıyorum. -Bastır Michael Jordan.
Ben de uçabileceğine inanıyorum Michael Jordan.
Ben de öyle.
Hatta az önce uçtuğunu gördüm.
O güneyli çocukların üzerinden uçtuk.
Geldiklerimizi görmediler bile. Sadece kanat seslerimizi duydular.
-Bu çok güzel Henry. -Kuşlar gibiydik.
Aynen öyle dostum. Birlikte hareket ettik. Birlikte uçtuk.
Hayat boyu savaş kankasıyız, tamam mı?
-Savaş kankaları. -Duydunuz mu?
-Mırıldanma. -Mırıl… Ne?
Mırıldanma.
Senkronlu hâlde uçan kuş sürülerine öyle denir.
En bilinen örnekleri sığırcıklardır ama kazların da yaptığı bilinir.
-Bir şey iç Henry. -Hey! İşte buradasınız!
Artık sınıfta değiliz.
Millet! Buradasınız!
-Vay anasını. Muhteşemdi. -Nasıl yani ya?
-Bakın kimler gelmiş. -İyi misiniz albay?
Evet, ben sadece…
Çok duygusal bir 24 saat oldu.
Ne yaptığınızı anladığımda hepinizin ölmesinden korktum.
Yok. Biz ölmedik. Onlar öldü.
Üzgünüm efendim
ama sonuç olarak kendi geleceğimizi yaratmaya karar verdik.
Anladım. Ne zafer kazandınız ama.
İnanılmaz.
Ama üste büyük olaya sebep olduğunuzu söyleyebilirim.
Saxton bana bağırmaktan başka ne yapacağını bilemedi.
Sana sorun çıkarmak istemedik.
Lütfen. Bana sorun çıkarmayı ne kadar sevdiğimi hatırlattınız.
Ben rahatlatıcı değil reformcuyum.
Doğrusu şey gibi hissediyorum… Sanki biraz yolumu kaybetmiş gibi.
O yüzden de uzun süreli ücretli izne çıkacağım.
"Ücralı" mı?
Ücretli izin mi?
Evet, kafa yoracağım, düşüneceğim çok şey var.
Ve bunu yapmak için de bir süre izne çıkacağım.
Yokluğumda…
…yetki sende olacak.
Seni çavuş yapmaya karar verdim.
Pardon.
-Ben mi? Yetki mi? -Evet, sen.
Kendini çoktan kanıtladın. Haksız mıyım çocuklar?
-Hey! -Daha iyi kim olabilir?
-Evet. -Henry.
Henry, Henry, Henry, Henry, Henry, Henry!
Hadi Alfabe.
-Hey! -Anlaştık öyleyse.
Peki nereye gideceksin?
Eve, Boston'a. Ama önce Amherst'e.
Amherst'e mi?
Evet. Orada görüşmem gereken biri var.
Sözcükleri bu acı aylarda
bana rahatlık ve netlik getiren bir şair.
Adı Emily Dickinson.
Ne oldu Henry? Hayalet görmüş gibisin.
Emily Dickinson'ı tanıyorum.
-Ne? -Eskiden ailesinin yanında çalışırdım.
Dur. Yani bana diyorsun ki bunca zamandır
bu kişiyi tanıyan biriyle mi birlikteymişim?
Onun varlığının yanında olmuş biriyle.
Sahip olduğumu bile bilmediğim duyguları ortaya çıkaran o dâhiyle mi?
Yazdıkları beni hâlâ rahatsız ediyor.
Şunu dinle.
Hayatım - Dolu bir Silah gibi -
Köşelerde - Gün gelene kadar
Sahibi göçtü - tanımlandı -
ve Beni alıp götürdü -
-Tamam. Tanrı aşkına. -Bunu beyaz bir kız mı yazmış?
Yakmış ortalığı.
Cidden Henry, bana söylemen gerek.
O nasıl biri?
Aslında bunu kendin keşfetmelisin.
-Kesinlikle haklısın. -Evet.
Hemen gitmem için bir sebep daha.
Higginson bekle.
Efendim?
Amherst'e gidiyorsan
benim için yapmanı istediğim bir şey var.
Şuna bakar mısınız?
Çok güzel.
Vay canına.
Hepinize söylüyorum, artık uçmayı öğrendiğime göre…
Öyle mi? Anlat bize.
Bir daha hiç yürümeyeceğim.
Emily.
Seni görmeye geldim.
Gelsene.
Misafirin mi var?
Austin veda etmek için birilerini davet etti.
Kime veda edecek?
George'a. Savaşa gidiyor.
George da mı?
O zaman ben de ona güle güle demek istiyorum
ama bu gece seninle yalnız kalmak da istiyorum.
Tamam.
Konuşmak istediğin özel bir şey mi var ya da…
Var
ama kelimelere dökülemez.
Emily. Misafirler, Emily.
İkimiz.
Tamam mı? Bu gece.
"Gel, şatafatlı bir gece daha geçirelim.
Tüm üzgün askerlerim beni çağırın.
Kâselerimizi bir kez daha doldurun.
Gece yarısı çanıyla alay edelim."
Shakespeare Kulübü'nden bu.
Hadi eğlenelim platonik arkadaşım.
Beni izle.
Helen!
İçeri gel canım.
Akşam yemeği hazır.
Nasıl yani?
Betty.
İyi akşamlar.
Size ne oldu Bay Dickinson?
Yer altında yaşıyormuş gibisiniz.
Şey, iyiyim, iyiyim.
Boston yolunun yarısında arabadan atıldım.
Ben de eve yürümeye karar verdim ama iyiyim.
Ceketiniz paramparça olmuş.
Açlıktan ölüyorsunuzdur.
Bir kâse çorba ister misiniz?
Hayır, hayır. Çok naziksin.
Köfte çorbası var. Çok lezzetli.
Köfte çorbası mı?
İçeri buyursanıza.
Bir sürü yiyecek var. Ceketinizi de tamir ederim.
Eve, Bayan Dickinson'a bu hâlde gidemezsiniz.
Merhaba anne. Ormanda perilerle oynuyordum.
-Hayal gücü çok geniştir. -Tıpkı benim Emily'm gibi.
Bay Dickinson bizimle çorba içecek.
-Hayır, ben… Olmaz… -Susun lütfen.
Bir erkeği aç bırakamam.
Babamın sandalyesine oturabilir.
Babasını özlüyor.
Evet, eminim o da sizi özlüyordur.
Baba olmak dünyadaki en büyük armağanlardan biridir.
Yani evet.
Kederle ilgili yeni bir gösteri üzerinde çalışıyorum.
Hepimiz çok fazla keder yaşıyoruz, değil mi?
Sevdiklerimizi kaybettik. Daha fazlasını kaybettik.
Eski bir dünyayı kaybettik.
Her şeyin eski usulünü kaybettik.
Yeni gösterin ne?
Evet, inanılmaz bir şeye benziyor.
Yere bağlı bir şey.
Samanlıkta ölen koyunlarla yapıyorum.
İhtiyar Bessie mi?
Evet.
-Hayır. -İhtiyar Bessie'nin karşısında oturup…
…onun gözlerine bakarak ölümü düşünüyorum.
Koyunun yavaşça öldüğünü hayal ediyorum,
bedeni yavaşça çürüyor,
gözleri yuvalarından fırlıyor.
Tıpkı Joseph'in gözlerinin de tek tek
fırladığı gibi.
Pat! Pat!
Bir gün hepimizin toz olacağı gerçeği üzerine düşünüyorum.
Adı Artık Koyun Yok.
Tüm ölmüş eski sevgililerime ithaf ettim.
Keşke bunu görebilecek kadar uzun kalabilseydim.
Seyirci yok.
Koyunları severim.
Bu savaş yılları hepimizi değiştirdi, değil mi?
Evet. Bazen bize anne ve babalarımızın bildiğinden farklı
bir dünya kalmış gibi geliyor.
Belki bu iyi bir şeydir.
Dünya berbat bir yer ama…
…sanırım birazcık bile olsa onu daha iyi yapmanın
yollarını bulabiliriz.
Buna inanmak isterim George.
Yolumun ne olduğunu henüz bilmiyorum ama bulacağım.
Ve ne zaman eve dönersen…
Yaptığımla gurur duyacaksın.
O zaman umarım geri dönerim.
Umudun Evini inşa ediş biçimi
Pervazlarla değil -
Çatı Kirişi yok - büyük Kenarı var
Ama sadece Zirve -
İyi tarafından bak George.
Orduya yazıldığın için Drum Beat'in ücretsiz kopyasını alacaksın.
Kocamla birlikte çıkardığımız Birlik Ordusu gazetesi.
Abraham Lincoln bizzat yardım ediyor.
Başkan.
İşte. Yanımda bir tane var.
Bunda Emily'nin bir şiiri de var.
Şiir mi?
Ah, isimsiz demek istemiştim.
Anlamadım.
Onlara şiirlerinden birini verdim Emily.
Öyle mi?
İsimsiz olması gerektiğini söyledim. Öyle isteyeceğini biliyordum.
Ama çalışman çok güçlü.
Ve ülkenin buna ihtiyacı olduğunu hissettim.
Beni bağışlayacak mısın?
Hey, onu bize okumalısın.
Bu çok muhteşem olur.
-Evet. Emily'den bir şiir. -Okumaz ki.
-Hiç sesli okumaz. -Bir kez olsun oku Emily.
Okur musun Em?
Benim için harika bir veda hediyesi olur.
Sesinin kafamın içinde olması. Ben…
…oradayken.
Okuyacağım.
Hepiniz için okuyacağım.
Ama en çok Sue için.
Bunlar Kuşların döndüğü günler -
çok azı -
bir ya da iki Kuş -
Geriye bakmak için.
Bunlar o günlerdi
göklerin devam ettiği
Haziranın eski - eski safsataları -
Mavi ve altın hata.
Arı'yı kandıramayacak sahtekârlık.
neredeyse senin inandırıcılığın
Benim inancımı da kapsıyor.
Tanık oldukları tohumların saçılmasına kadar -
uçuşuyor yavaşça, değişen havada
Acele ediyor ürkek yaprak.
Ah kutsallığı yaz günlerinin,
Son Yemek karıştı - İzin ver
bir çocuğun katılmasına -
Katılmak için kutsal simgelerin -
Almak için kutsanmış ekmeği
ve senin ölümsüz şarabını!
Şiirimi yayımladığın için sağ ol.
Sen de onu yazdığın için sağ ol.
Biliyorsun bu…
Buradaki…
Tüm şiirlerden daha iyidir.
Yazabileceğim tüm harfler
Adil değildir bunun kadar -
Kadifenin Heceleri -
Pelüşün cümleleri,
Yakut'un derinlikleri, süzülmemiş
Saklanmış, öpülmüş, Senin için -
Sinekkuşu gibi çal -
Sonra da yudumladı - beni -
Alt yazı çevirmeni: Orhan Cevher