สมาคมกฎหมายแห่งแมสซาชูเซตส์ ตั้งตารอฟังสุนทรพจน์ของคุณ
พวกเขายืนยันกับผมสามรอบว่าคุณจะมา
ขอโทษด้วย ผมยุ่งเรื่องครอบครัวนิดหน่อย
นี่คงไม่เกี่ยวกับการที่ครอบครัวคุณไม่ยอมมา
งานไว้อาลัยให้พ่อหนุ่มสเติร์นส์หรอกใช่ไหม
น่าเศร้าที่มันใช่ ลูกชายผมทำตัวน่ารังเกียจมาก
ภรรยาผมเอาแต่หมกตัวอยู่บนเตียง ส่วนเอมิลีก็โกรธผม
เอมิลี คือ… เธอเป็นตัวปัญหามาแต่ไหนแต่ไร
ม้าดีดกะโหลกชัดๆ แม่คนนั้น
คงอย่างนั้นแหละ
ตอนแรกผมว่าจะเก็บเป็นความลับ จนกว่าเราจะไปถึงบอสตัน
แต่คุณดูเหมือนคนที่ต้องการข่าวดีสักหน่อย
อะไรเหรอ
เอ็ดเวิร์ด ดิกคินสัน
คืนนี้คุณจะไม่ได้พูดสุนทรพจน์ ที่สมาคมกฎหมายอย่างเดียว
อันที่จริง คุณจะได้รับการต้อนรับ
จากบรรดาผู้นำพรรครีพับลิกัน แห่งแมสซาชูเซตส์
ซึ่งตั้งใจจะเสนอให้คุณเป็น รองผู้ว่าราชการคนต่อไป
รองผู้ว่าราชการเหรอ
- นั่นเป็นเกียรติมาก - มันแน่อยู่แล้ว
ผมตื่นเต้นมาก ที่นำคุณกลับมาเล่นการเมืองได้อีกครั้ง
และลืมความใจแคบของคุณ ตอนอยู่พรรควิกไปซะ
เอ็ดเวิร์ด คิดดูสิ คุณจะได้อยู่พรรครีพับลิกัน
ในที่สุด คุณจะได้อยู่ข้างที่ถูกต้องของประวัติศาสตร์
ผมเกรงว่าผมจะยอมรับไม่ได้
เอ็ดเวิร์ด คุณเกิดมาเพื่อตำแหน่งนี้
คุณคือเสาหลักแห่งแอมเฮิร์สต์
ซึ่งตอนนี้เป็นเมืองที่สนับสนุน การเลิกทาสมากที่สุดในรัฐ
และคุณเป็นคนรอบคอบ และเคารพหลักกฎหมายแบบดั้งเดิม
ผมอาจมีคุณสมบัติ แต่ผมไม่อยากทำ
ผมจำเป็นต้องอยู่ที่แอมเฮิร์สต์กับครอบครัว ไม่ใช่ที่บอสตันกับพรรครีพับลิกัน
ผมขอให้คุณใช้เวลาไตร่ตรองสักนิด…
ผมตัดสินใจเด็ดขาดแล้ว
- โว้ย - หยุดรถม้าเดี๋ยวนี้!
- นี่มันอะไรกัน - ผมจะปล่อยคุณลง
เรามาบอสตันได้ครึ่งทางแล้วนะ
แล้วการนัดพบที่สมาคมกฎหมายล่ะ
- เอ็ดเวิร์ด คุณทำให้ผมผิดหวังตลอด - โอ้ พระเจ้า
คุณเป็นพวกพรรควิกหัวเก่า ติดอยู่ในตม ความคิดคับแคบ
คุณแค่ยอมรับไม่ได้ว่า ชีวิตของประเทศนี้กำลังเดินหน้าต่อไป
นั่นคงแปลว่า ประเทศนี้คงต้องเดินหน้าต่อไปโดยไม่มีคุณ
ลงจากรถซะ เดี๋ยวนี้!
- เอ็ดเวิร์ด ดิกคินสัน คุณมันขี้ขลาด - อะไรนะ
และเป็นหน้าตัวเมีย
แล้วก็เป็นไอ้หนูโสโครก!
- ยังไง - ไปได้แล้ว คนขับ
คองกี
ใช่
ใช่แล้ว ผมเป็นหนู
แต่ผมต้องกลับบ้าน ไปหาครอบครัวหนูตัวเล็กๆ ของผม
(โลกของเอมิลี ดิกคินสัน)
(ความเศร้าคือหนู)
การได้รู้ข่าวร้ายที่สุด มิเหลืออะไรให้กลัวอีกต่อไป…
สงสัยจังว่าเธออยากคุยกับเราเรื่องอะไร
ไม่รู้สิ แต่เดาว่าเป็นเรื่องด่วน
ฉันได้รับกล่องที่มีเค้กอยู่ข้างใน
บนกล่องมีกระดาษโน้ตเขียนว่า "้เรื่องด่วน"
ใช่ ฉันก็ได้เหมือนกัน
หล่อนอยู่นั่นไง
เอมิลี อยากเจอเราเหรอ
พี่ชาย น้องสาว
ใช่ ฉันเรียกทั้งสองมาเอง ขอบคุณที่ตอบรับคำเชิญ
ทำไมหล่อนพูดจาแบบนั้น
ฉันเรียกทั้งคู่มา เพราะเรามีเรื่องสำคัญเร่งด่วนต้องคุยกัน
เรื่องที่เกี่ยวกับเราทั้งสามคน และอนาคตที่เราจะมีร่วมกันในฐานะพี่น้อง
เรียกว่าการประชุมพี่น้องก็ได้
- ได้ - ฉันไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น
วิลเลียม ออสติน ดิกคินสัน แม้ว่าช่วงหลังมานี้พี่พยายาม
สร้างระยะห่างระหว่างตัวเองกับครอบครัวนี้
ความจริงก็คือการตัดขาดไม่ได้เกิดขึ้นจริง อย่างเป็นทางการหรือในทางกฎหมาย
ผลคือครอบครัวยังเป็นครอบครัวเหมือนเดิม นับจากนี้ทันที
- ดังนั้น เพราะฉะนั้น และด้วยเหตุนั้น… - ด้วยเหตุนั้นเหรอ
ด้วยเหตุนั้น พี่ยังเป็นพี่ของเรา และพี่ยังเป็นลูกชายคนเดียวของพ่อเรา
อะไรของเธอ
เอมิลี ถ้าพี่อยากพูดอะไร ช่วยพูดในแบบที่
ฟังดูไม่เหมือนเรากำลังขึ้นศาล ในคดีที่น่าเบื่ออยู่ได้ไหม
โอเค พ่อขอให้ฉันเป็นผู้จัดการพินัยกรรมของเรา
และปรากฏว่าเขายกทุกอย่างให้ออสติน รวมทั้งเราด้วย
หมายความว่ายังไง "รวมทั้งเรา"
เมื่อพ่อตาย ออสตินจะเป็นผู้ปกครองของเรา
เขาได้บ้าน ได้สมบัติ และตัวเรา เราเป็นแค่สมบัติชิ้นหนึ่งเท่านั้น
คือ ฉันหมายความว่า ใช่ ฉันก็เดาเอาไว้แล้ว
เมื่อเราไม่มีสามีและพ่อเกิดตายขึ้นมา
เราตกเป็นของพี่ชาย
ยังไงซะผู้ชายก็เป็นใหญ่
โอเค ฉันจะไม่ยอมนั่งเฉย
แล้วปล่อยให้พี่ชายควบคุมชีวิตฉันหรอกนะ
ฉันไม่อยากควบคุมชีวิตเธอ
ฉันไม่อยากเป็นส่วนหนึ่งของครอบครัวนี้ด้วยซ้ำ
พ่อป่วนเราทุกคน
และแค่ต้องรับมือกับเรื่องสะเทือนใจของตัวเอง ฉันก็จะแย่อยู่แล้ว
- ใช่ เรื่องนั้นน่ะ - โอเค
ออสติน พี่ใช้เวลาไม่กี่เดือนที่ผ่านมา
เปิดหูเปิดตาเรา ให้เราได้รู้ทุกสิ่งที่พ่อทำให้เราผิดหวัง
และตอนนี้ฉันพร้อมแล้ว ที่จะยอมรับว่าพี่พูดถูก
เรื่องอะไร
พ่อเราเป็นความผิดหวังครั้งมโหฬาร
- ใช่ - เขาประพฤติตัวถูกกาละเทศะตลอดเวลา
ตามความคาดหวังและมาตรฐาน ของสังคมร่วมสมัย
ซึ่งพูดได้ว่าเขาเป็นคนเฮงซวยขั้นสุด
ใช่ ฉันดีใจนะที่ตอนนี้เธอดวงตาเห็นธรรมแล้ว
เห็นแล้ว
พี่พูดถูก ฉันคิดผิดเอง ฉันไม่ควรเลือกพ่อมากกว่าพี่
ว้าว
โอเค ขอบใจนะ
แล้วดูเราตอนนี้สิ
พี่จะได้สืบทอดบัลลังก์ ที่ผู้ชายเป็นใหญ่ต่อจากเขา
ส่วนเราสองคน ไร้อำนาจ
- เป็นข้าราชบริพารของพี่ - ฉันไม่ได้มองพวกเธออย่างนั้นเลย
เราถึงต้องมาคุยเรื่องนี้กันยังไงล่ะ
- ฉันอยากให้พี่สัญญากับเรา - สัญญาอะไร
ว่าพี่จะไม่ยอมให้เกิดประวัติศาสตร์ซ้ำรอย
หมายความว่ายังไง
อดีตก็ให้มันเป็นอดีตไป ให้มันจบไป
เราทำอะไรเพื่อเปลี่ยนแปลงมันไม่ได้
แต่ถ้าเราเต็มใจเผชิญหน้ากับอดีต
บางที… บางทีเราอาจทำอะไรกับอนาคตได้บ้าง
ออสติน พี่สัญญากับเราได้ไหม
ว่าพี่จะไม่เป็นคนแบบพ่อ…
ไม่ว่ากฎของสังคมจะว่ายังไงก็ตาม
ตราบใดที่เรายังอยู่ด้วยกัน พี่จะปฏิบัติต่อเราด้วยความเคารพ
และพี่จะให้อิสรภาพแก่เรา อิสรภาพทั้งหมดที่เราสมควรได้รับ
น้องๆ
วางใจฉันได้เลย
สุดยอด
แต่มีข้อแม้อย่างหนึ่ง
อะไร
วินนี่ต้องเอาแมวไปทิ้ง
- อู้ ฉันเห็นด้วย ฉันเกลียดแมว - ไม่นะ!
- ฉันไม่ใช่คนรักแมว - ฉันก็เหมือนกัน
ฉันจะไม่เอาแมวฉันไปทิ้งหรอกนะ พี่ๆ
วินนี่ เราจ่ายค่านมกับครีม สัปดาห์ละ 36 ดอลลาร์ เราจ่ายไม่ไหว
ถามหน่อย แล้วพี่คิดยังไงกับจิ้งจอก
- อะไรนะ - ช่างเถอะ มันไม่ได้ขึ้นอยู่กับพี่
เราเป็นผู้หญิงที่เป็นอิสระ และพี่เพิ่งสัญญาว่าจะเคารพในเรื่องนั้นเสมอ
คุยรายละเอียดกันทีหลังแล้วกันเนอะ จับมือสัญญากันไหม
โอเค ฉันก็อยากกอดบ้าง
รักนะ พี่ชาย
ฉันก็รักพวกเธอ
รู้สึกแปลกจริงๆ ที่ไม่จมอยู่ในความเศร้าชั่วครู่หนึ่ง
เราจะทำให้โลกน่าอยู่ขึ้น ด้วยดิกคินสันทีละคน
โอเคค่ะ แม่ ลุกขึ้นได้แล้ว
นี่เป็นวันใหม่แล้ว อากาศดีจริงๆ
และได้เวลาที่แม่จะต้องลุกจากเตียง
อย่ามายุ่งกับแม่
ไม่ได้ค่ะ หนูมาเพื่อให้กำลังใจแม่ และปลอบโยนแม่
ไม่ว่าแม่จะชอบหรือไม่ก็ตาม
อย่ายุ่งกับแม่เลย
แม่คะ หนูต้องยุ่ง
แม่หมกอยู่บนเตียงมาเกินสัปดาห์แล้ว
หนูจะปล่อยให้แม่นอนจมความเศร้าตายไม่ได้
แถมบ้านหลังนี้… มีฝุ่นเต็มบ้านเลย
แม่ต้องลุกขึ้นมากวาดบ้านค่ะ เพราะแม่เป็นราชินีแห่งไม้กวาด
มาชมแม่แบบนี้ไม่ได้ผลหรอกนะ
แม่จมอยู่ในความเศร้า เกินกว่าจะมีชีวิตอยู่ต่อไปได้
หัวใจของแม่มีรูที่จะไม่มีวันถมเต็ม
เราคุยเรื่องนี้กันได้ไหมคะ
คนคนเดียวที่แม่อยากคุยด้วย คือพี่สาวแม่ ลาวิเนีย และเธอก็ตายแล้ว
รู้ไหมคะ ถึงผู้คนจะตายไป ดวงวิญญาณของพวกเขาก็ยังอยู่กับเรา
จะบอกให้ หนูเห็นวิญญาณ ของป้าลาวิเนียที่งานศพของเธอ
ในรูปของนก
ไม่เอาน่า เป็นไปไม่ได้ เธอเกลียดนก
- จริงเหรอคะ หนูไม่เคยรู้เลย - ไม่มีใครรู้จักพี่ของแม่ดีเท่าแม่หรอก
ไม่มีใครรักเธอเหมือนที่แม่รัก แม่คิดถึงเธอเหลือเกิน
บอกหนูสิคะว่าแม่คิดถึงอะไร
ทุกอย่างเลย
รู้ไหมว่าวันนี้แม่คิดเรื่องอะไร
ป้าของลูกชอบประสานนิ้วกับแม่ เมื่อไหร่ก็ตามที่เราอยู่ข้างกัน
เธอทำอย่างนั้นตั้งแต่เรายังเด็กแล้ว แบบไม่รู้ตัว
ราวกับว่าเราควรเกิดมาตัวติดกัน
พูดต่อสิคะ มีอะไรอีก
เสียงของเธอ มุกตลกที่เราเล่นด้วยกัน
การที่เธอทำให้แม่หัวเราะได้
เราเข้าใจกันเสมอ เป็นคนแบบเดียวกัน
เธอเคยเป็นส่วนหนึ่งของแม่ และเป็นคนที่แม่เคยอยากเป็น
แบบนั้นละมั้งที่เรียกว่าการมีพี่น้อง
ค่ะ หนูก็ดีใจที่มีน้องสาว
ลูกกับลาวิเนียโชคดีมาก ที่ได้แก่ไปด้วยกันภายใต้หลังคาเดียวกัน
แม่เสียดายที่ไม่ได้มีประสบการณ์อย่างนั้น
แทนที่จะออกเรือนตั้งแต่ยังสาวๆ เหมือนกับแม่
พูดตามตรงนะ บางครั้งแม่ก็อิจฉาพวกลูกๆ
แม่คะ หนูไม่รู้เลยว่าแม่รู้สึกอย่างนั้น
สายสัมพันธ์ระหว่างลูกกับน้อง เป็นสิ่งที่มีค่ามากที่สุด
จงซาบซึ้งกับทุกช่วงเวลาที่ได้อยู่ด้วยกัน
เพราะวันหนึ่ง เธอจะไม่อยู่กับลูกอีกต่อไป
แม่คะ แม่ทำความสะอาดที่นี่ครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่
ไม่รู้สิ เหมือนชาตินึงมาแล้ว ทำไมเหรอ
เพราะว่าหนู…
หนูคิดว่าหนูเห็นหนู!
- หนูเหรอ มีหนูในห้องนอนแม่เหรอ - ค่ะๆ
มันอยู่ที่ไหน มันไปไหนแล้ว
แม่เพิ่งเห็นมัน มันอยู่โน่น วิ่งไปที่มุมห้องแล้ว
เป็นไปได้ยังไงที่วินนี่เลี้ยงแมวตั้ง 500 ตัว แล้วเรายังมีหนูในบ้าน
พวกลูกๆ ได้ทำความสะอาดบ้านบ้างไหม บ้านคงสกปรกน่าดู
หนูจะไปหยิบไม้กวาดค่ะ หนูจะไล่มันเอง
- ไม่ แม่เพิ่งคิดอะไรออก - อะไรคะ
พี่สาวแม่ ป้าลาวิเนียของลูก เธอเกลียดนก…
- ใช่ค่ะ แม่บอกแล้ว - แต่เธอชอบหนู
เธอเคยเลี้ยงหนูเป็นสัตว์เลี้ยง
เธอเอาเนยแข็งให้มันกิน และตั้งชื่อมันตามตัวละครตัวโปรดในเทพนิยาย
- ราพันเซล รัมเพิลสติลต์สกิน สโนว์ไวท์ - น่าเอ็นดู
และบางครั้ง เธอจะแกล้งแม่ เพราะเธอรู้ว่าแม่กลัวหนู
- มีครั้งหนึ่ง เธอเอาหนูมาใส่เตียงแม่ - โอเค หยาบคาย
เอมิลี ลูกไม่เข้าใจเหรอ
หนูตัวนั้น แม่เชื่อว่ามันคือผีของป้าลาวิเนีย
คุณพระช่วย
แม่คะ หนูว่าแม่พูดถูก
ผีของพี่สาวแม่เอง อยู่ที่ไหนแม่ก็จำได้
หนูตัวนั้นให้ความรู้สึกแบบเดียวกัน
หนูจับมันได้แล้วค่ะ
ป้าวินนี่ ป้าเองเหรอคะ
- อย่าทำให้เธอเจ็บนะ - หนูจะไม่ทำให้เจ็บหรอก
แม่คะ ป้าวินนี่อยู่ที่นี่กับเราแล้ว
เธอมาฟังสิ่งที่แม่อยากพูดกับเธอค่ะ
พูดสิคะ
พี่คะ
วินนี่ที่รัก นั่นพี่จริงๆ ใช่ไหม
คุยกับเธอสิคะ แม่ ระบายมันออกมา
ฉันขอโทษที่ฉันออกเรือนตั้งแต่ยังเด็ก
ฉันขอโทษที่เราไม่มีโอกาสแก่ชราไปด้วยกัน
ฉันขอโทษที่การมีลูกกับสามี ทำให้เราห่างเหินกันไป
พูดต่อสิคะ แม่ นี่มันช่วยแม่อยู่นะ หนูรู้สึกได้
พี่เป็นเพื่อนที่ดีที่สุดของฉัน
และฉันจะคิดถึงพี่ทุกวันไปชั่วชีวิต
ฉันจะปล่อยพี่ไปละนะ
เธอไปแล้ว
นั่นคือสิ่งที่แม่อยากพูดที่งานศพ
แต่ไม่มีโอกาสได้พูด
ป้าได้ยินแม่พูดแล้วละค่ะ
หัวใจของแม่ยังมีรูอยู่
แต่ตอนนี้มีหนูตัวน้อยอาศัยอยู่ในรูนั้น
แม่คะ นั่นมันงดงามมาก
หนูคิดว่าจะใส่ไว้ในกลอน
จริงเหรอ นั่นจะทำให้แม่มีความสุขมาก
เอาละ
ท่านผู้มีเกียรติคะ คุณนายดิกคินสันกลับมาแล้ว
ออสติน ดีเลย คุณมาแล้ว ฉันเพิ่งนำน้ำชาออกมา
มีแขกมาเหรอ
ใช่ จอร์จ กูลด์ เขามาหาคุณ
จอร์จ ทำไมต้องใช้เครื่องชาหรูหรา ต้อนรับจอร์จด้วย
ไง เพื่อน
ฉันมาเพื่อบอกลา
จอร์จ
เครื่องแบบ
เพิ่งไปรับมาจากช่างตัดชุดน่ะ
พอดีตัวเป๊ะ
แปลว่านาย…
นายจะออกไปสู้งั้นเหรอ
ใช่แล้ว
ฉันได้รับใบเกณฑ์ทหารเมื่อสองวันก่อน
ฉันจะเข้ากองพันแมสซาชูเซตส์ที่ 21
นั่นกองพันเดียวกับเฟรซาร์
ขอให้เขาไปสู่สุคติ
เพื่อนเอ๋ย
ฉันไม่อยากจะเชื่อเลย
ฝ่ายสหภาพต้องการกำลังคนเท่าที่จะหาได้
ชายทุกคนในแอมเฮิร์สต์กำลังถูกเกณฑ์ มีใบเรียกตัวส่งมาทุกวัน
ฉันแปลกใจนะที่นายยังไม่ได้รับ
ใช่ ฉันว่าของฉันคงมาเร็วๆ นี้แหละ
อาจเป็นวันไหนก็ได้
จอร์จ กูลด์ คุณกล้าหาญมาก
แค่ทำหน้าที่ของผมน่ะ
ถ้าฉันถูกเรียกให้ไปสู้ ฉันก็จะไปสู้
เพราะฉันเชื่อว่าประเทศเราดีได้กว่านี้
เหมือนจอห์น บราวน์
เหมือนเฟรซาร์
ฉันมีเรื่องจะบอก
- ทั้งสองคนเลย - ออสติน มีอะไรเหรอ
ฉัน… ฉันทำสิ่งที่ฉันคิดว่า พวกนายคงไม่มีวันอภัยให้
อะไรมันจะเลวร้ายได้ขนาดนั้น
ฉันจ่ายเงินให้คนไปทำสงครามแทน
ฉันได้รับใบเกณฑ์ทหาร แล้วไม่กี่วันต่อมา
ฉันไปดื่มเหล้าจนเมาที่บาร์
และฉันจ่ายเงินให้บาร์เทนเดอร์ไปรบแทนฉัน
ในวันนั้นเอง ที่เรารู้ข่าวว่าเฟรซาร์ไม่รอด
ฉันแค่…
ฉันทิ้งเขาไปไม่ได้
ทิ้งใคร
ลูกเรา ลูกชายเราไง
ผมอยากเป็นพ่อที่ดี
ผมไม่อยากเป็นเหมือนกับพ่อ
ผมไม่อยากเป็นคนแบบนั้น
ผมอยากแตกต่าง
และผมอยากให้ลูกของเราแตกต่างด้วย
และถ้าผมไป และทิ้งเขาไว้ และไม่ได้กลับมาอีก
ผมจะสอนเขาได้ยังไง
ผมจะแน่ใจได้ยังไง
ว่าอนาคตของครอบครัวดิกคินสัน จะแตกต่างจากอดีต
ตอนนี้จะมีศพชาวไอริช ตายอยู่ในทุ่งที่ไหนสักแห่ง
ส่วนฉันจะอยู่ที่นี่
ในฐานะคนทรยศ
และคนขี้ขลาด
ออสติน
ฉันเข้าใจ
นายไม่จำเป็นต้องพูดอย่างนั้น จอร์จ
แต่ฉันหมายความอย่างนั้นจริงๆ
นายทำลงไปแล้ว
จะแก้ไขอะไรก็ไม่ได้แล้ว แต่นั่นไม่ได้หมายความว่ามันแย่ไปซะหมด
นายยังชดเชยในเรื่องนี้ได้
มีงานมากมายที่จำเป็นต้องทำ ทั่วทุกมุมของสังคม
นายไม่จำเป็นต้องไปรบ เพื่อพิสูจน์ตัวเองว่าเป็นผู้ชาย
นายอาจจะหาทางทำให้ประเทศนี้ดีขึ้น ด้วยการอยู่ที่นี่
อยู่ที่บ้าน…
ระหว่างดูแลครอบครัวของนาย
เราสู้สุดใจขาดดิ้น
ใช่ พูดถูก
คนบางคนอยากให้มันเกิดขึ้น
- คนบางคนอธิษฐานให้มันเกิดขึ้น - ใช่
- และคนบางคนทำให้มันเกิดขึ้น - วู้ ใช่เลย
- เราทำให้มันเกิดขึ้น - ใช่
เราพลิกสถานการณ์เลวร้ายให้กลายเป็นดี
- เราเล่นเพื่อชนะ - ใช่
ความยอดเยี่ยมคือกระบวนการเชิงวิวัฒนาการ
- ฉันเชื่อว่าฉันบินได้ - บินเลย ไมเคิล จอร์แดน
ฉันก็เชื่อว่านายบินได้เหมือนกัน ไมเคิล จอร์แดน
ฉันก็เหมือนกัน
อันที่จริง ฉันเพิ่งเห็นมันเกิดขึ้น
เราบินเหนือพวกทหารใต้นั่น
พวกมันไม่รู้ตัวเลยว่าเรามา พวกมันได้ยินแค่เสียงกระพือปีกของเรา
- เฮนรี นั่นเสนาะหูมาก - เราเป็นเหมือนนก
ใช่เลย พวก เราเคลื่อนไหวพร้อมกัน บินไปด้วยกัน
เป็นทหารร่วมรบไปชั่วชีวิต เข้าใจไหม
- ทหารร่วมรบ - เข้าใจไหม
- ฝูงนกกิ้งโครง - ฝูงนกอะไรนะ
ฝูงนกกิ้งโครง
เราเรียกฝูงนกที่บินพร้อมกันว่าอย่างนั้น
นกกิ้งโครงเป็นตัวอย่างที่ชัดเจน แต่ห่านก็ทำได้เหมือนกัน
- เฮนรี ดื่มซะหน่อย - เฮ้ อยู่ที่นี่เอง
เราไม่อยู่ในชั้นเรียนกันอีกแล้ว
ทุกคน อยู่ที่นี่กันเอง
- คุณพระช่วย มันสุดยอดมาก - อะไรวะ
- ดูสิว่าใครมา - เป็นไรไหม นายพัน
ใช่ คือฉันแค่…
มันเป็น 24 ชั่วโมงที่น่าตื้นตันใจมาก
หูย พอรรู้ว่าพวกนายทำอะไรลงไป ฉันก็กลัวว่าพวกนายจะตายกันหมด
ไม่ เรายังไม่ตาย พวกมันตาย
ขอโทษนะครับ
แต่ท้ายที่สุดแล้ว เราตัดสินใจว่าจะสร้างอนาคตของตนเอง
เห็นแล้วละ และเป็นชัยชนะที่ยอดเยี่ยมมาก
มันเหลือเชื่อมากเลย
ถึงผมจะต้องบอกว่า คุณทำให้พวกเราที่ฐานทัพเลิ่กลั่กก็เถอะ
แซ็กซ์ตันไม่รู้ว่าจะทำยังไง นอกจากตะคอกใส่ผม
เราไม่ได้ตั้งใจจะก่อความเดือดร้อนให้คุณ
ขอละ คุณทำให้ผมจำได้ว่า ผมคิดถึงการเป็นไอ้ตัวก่อความวุ่นวายแค่ไหน
ผมเป็นนักปฏิวัติ ไม่ใช่คนที่ทำตามคนอื่น
พูดตามตรง ผมรู้สึกเหมือนผมหลงทางไปนิดหน่อย
เพราะอย่างนี้ผมเลยจะลาพัก
"ลาพระ" เหรอ
ลาพักเหรอ
ใช่ ผมมีอะไรให้ใคร่ครวญ และทบทวนเยอะมาก
และผมจะลาไปคิดเรื่องพวกนั้น
ระหว่างที่ผมไม่อยู่
คุณจะดูแลแทน
ผมขอแต่งตั้งให้คุณเป็นจ่า
ขอโทษนะ
- ผมน่ะเหรอ เป็นหัวหน้าคน - ใช่ คุณ
คุณยิ่งกว่าพิสูจน์ตัวเองซะอีก เห็นด้วยไหม หนุ่มๆ
- เฮ้! - ใครจะเหมาะไปกว่านี้
- นั่นสิ - เฮนรี
เฮนรี เฮนรี เฮนรี เฮนรี เฮนรี เฮนรี
สุดยอด พ่อเอบีซี
- เฮ้ - ตกลงกันแล้วนะ
แล้วคุณจะไปไหน
กลับบ้านที่บอสตัน แต่จะแวะแอมเฮิร์สต์ก่อน
แอมเฮิร์สต์เหรอ
ใช่ มีคนที่นั่นที่ผมต้องเจอให้ได้
กวีที่นำถ้อยคำ
ปลอบประโลมและความชัดเจน มาให้ผมในช่วงเดือนที่ขมขื่นนี้
เธอชื่อเอมิลี ดิกคินสัน
เฮนรี มีอะไรเหรอ คุณทำหน้าเหมือนเห็นผี
ผมรู้จักเอมิลี ดิกคินสัน
- ว่าไงนะ - ผมเคยทำงานให้ครอบครัวเธอ
เดี๋ยวนะ คุณจะบอกว่าตลอดเวลามานี้
ผมอยู่กับคนที่รู้จักคนคนนี้เหรอ
คนที่เคยเห็นตัวเธอจริงๆ
อัจฉริยะที่… จับความรู้สึก ที่ผมไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตัวเองมีอยู่
กลอนของเธอยังหลอนผมอยู่เลย
ฟังนี่สิ
ชีวิตฉันเหมือนปืนที่บรรจุกระสุน
วางทิ้งไว้มุมหนึ่ง… จนถึงวัน
เจ้าของเดินผ่านมา… เห็นเข้า
แล้วหยิบฉันไป
- โอเค สุดยอด - สาวผิวขาวเป็นคนเขียนเหรอ
นางเด็ดมาก
เฮนรี เอาจริงๆ คุณต้องบอกผมมา
เธอเป็นคนยังไง
คุณควรหาคำตอบนั้นด้วยตัวเอง
- คุณพูดถูกที่สุด - ใช่
ยิ่งเป็นเหตุผลให้ผมต้องรีบไปเดี๋ยวนี้
ฮิกกินสัน เดี๋ยวก่อน
ว่าไง
ถ้าคุณจะไปที่แอมเฮิร์สต์
ผมฝากอะไรหน่อยสิ
ดูนั่นสิ
งดงาม
ว้าว
จะบอกให้ฟังนะทุกคน ในเมื่อฉันบินเป็นแล้ว…
เหรอ พูดต่อสิ บอกมา
ฉันจะไม่เดินอีกต่อไป
เอมิลี
ฉันมาหาเธอ
เข้ามาสิ
มีแขกนี่
ออสตินเชิญทุกคนมาบอกลา
ลาใคร
จอร์จน่ะ เขาจะไปร่วมรบ
ไม่ใช่จอร์จอีกคนนะ
ฉันก็อยากบอกลาเขา
แต่ฉันอยากอยู่กับเธอสองต่อสองคืนนี้
ได้สิ
เธอมีเรื่องอะไร อยากคุยเป็นพิเศษไหม หรือว่า…
มี
แต่ฉันเอ่ยเป็นคำพูดไม่ได้
เอมิลี เอมิลี มีแขก
เราสองคน
ตกลงนะ คืนนี้
"มาเถอะ คืนนี้มาสนุกกันให้สุดเหวี่ยง
เรียกข้าสิ กัปตันผู้เศร้าสร้อยของข้า
เติมเหล้ากันอีกสักครา
ไม่ต้องสนเวลาให้หมองใจ"
นั่นจากชมรมเชคสเปียร์
มาปาร์ตี้กันเถอะ เพื่อนรัก
ดูฉันนะ
เฮเลน!
เข้าบ้านได้แล้วลูก
อาหารกำลังร้อนๆ
อะไรกันเนี่ย
เบ็ตตี้
สวัสดีครับ
คุณดิกคินสัน เกิดอะไรขึ้นกับคุณคะ
คุณดูเหมือนไปอยู่ใต้ดินมา
ผมสบายดี ผมสบายดี
ผมถูกไล่ลงจากรถม้า ที่เดินทางไปบอสตันได้ครึ่งทาง
ผมเลยตัดสินใจเดินกลับบ้าน แต่ผมไม่เป็นไร
เสื้อคุณรุ่งริ่งหมดแล้ว
คุณคงหิวน่าดู
คุณอยาก… คุณอยากกินซุปสักถ้วยไหมคะ
ไม่ๆ ไม่ คุณใจดีเกินไปแล้ว
เป็นซุปมีทบอลนะคะ อร่อยมาก
ซุปมีทบอลเหรอ
เข้ามาในบ้านก่อนสิคะ
มีอาหารมากมาย ฉันจะปะเสื้อให้คุณ
คุณกลับไปหาคุณนายดิกคินสันที่บ้าน ในสภาพนี้ไม่ได้
สวัสดีค่ะ แม่ หนูกำลังเล่นเป็นนางฟ้าอยู่ในป่า
- เธอเป็นเด็กมีจินตนาการน่ะค่ะคนนี้ - เหมือนเอมิลีของผมเลย
คุณดิกคินสันจะมากินซุปกับเรานะลูก
- ไม่ ผม… - ไม่ต้องพูดแล้วค่ะ
ฉันจะปล่อยให้คนหิวไม่ได้
ให้เขานั่งเก้าอี้ของพ่อได้นะคะ
เธอคิดถึงพ่อน่ะค่ะ
ใช่ ฉันก็แน่ใจว่าเขาก็คิดถึงหนูเหมือนกัน
การเป็นพ่อคน เป็นของขวัญที่ยิ่งใหญ่ที่สุดอย่างหนึ่งในโลก
ใช่แล้วละ
ฉันกำลังแสดงผลงานชิ้นใหม่ เกี่ยวกับความเศร้า
เราคิดวนเวียนอยู่แต่กับความเศร้า
เราเสียคนที่เรารัก และเราเสียยิ่งกว่านั้นอีก
เราเสียโลกใบเก่า
เราเสียสิ่งที่เคยเป็นในอดีต
แล้วผลงานชิ้นใหม่คืออะไรเหรอ
ใช่ ฟังดูน่าทึ่งมาก
มันเป็นชิ้นงานที่เจาะจงสถานที่
ฉันไปทำในโรงนากับแกะที่ใกล้ตาย
อย่าบอกนะว่ายายแก่เบสซี่
ใช่
- ไม่นะ - ฉันนั่งหันหน้าเข้าหายายแก่เบสซี่
แล้วฉันจ้องเข้าไปในดวงตาของมัน และคิดเรื่องความตาย
ฉันคิดภาพแกะตัวนี้ค่อยๆ ตายอย่างช้าๆ
ร่างของมันค่อยๆ ย่อยสลาย
ลูกตาหลุดออกมาจากเบ้า
เหมือนที่ลูกตาของโจเซฟคงจะหลุดจากเบ้า
ทีละข้าง
เป๊าะ เป๊าะ
ฉันทำสมาธิกับหลักความจริงพื้นฐาน ที่ว่าวันหนึ่งเราจะกลายเป็นธุลี
มันเรียกว่าการเพ่งแกะ
ฉันอุทิศมันให้แก่ความทรงจำ ที่มีต่อแฟนเก่าที่ตายไปแล้วทุกคน
หวังว่าฉันจะอายุยืนพอที่จะได้เห็นมันนะ
แต่มันไม่มีคนดู
ฉันชอบแกะนะ
หลายปีมานี้ที่มีสงคราม มันเปลี่ยนพวกเราไปมากจริงๆ ว่าไหม
ใช่ บางครั้งฉันรู้สึกเหมือนเราสืบทอด โลกที่แตกต่างสุดขั้ว
จากโลกที่พ่อแม่เราเคยรู้จัก
นั่นอาจจะเป็นเรื่องดีก็ได้
โลกมันปั่นป่วน แต่…
ฉันคิดว่าเราหาทางทำให้มันดีขึ้นได้
แม้ว่าจะเล็กน้อยก็ตาม
ฉันอยากเชื่ออย่างนั้น จอร์จ
และฉันยังไม่รู้เส้นทางของตัวเอง แต่ฉันจะหามันให้เจอ
และเมื่อนายกลับมาบ้าน ฉัน…
นายจะภูมิใจในสิ่งที่ฉันทำ
งั้นฉันก็หวังว่าฉันจะได้กลับมา
วิธีที่ความหวังสร้างบ้านนั้น
หาได้สร้างด้วยอิฐ
หาได้สร้างด้วยขื่อ… วังใหญ่โตที่เห็นนั้น
มีเพียงยอดแหลม…
มองในแง่ดีนะ จอร์จ
ในเมื่อนายได้เป็นทหารแล้ว นายจะได้หนังสือพิมพ์ดรัมบีทไปฟรีๆ
จดหมายข่าวของกองทัพฝ่ายสหภาพ ที่สามีกับฉันตีพิมพ์
ด้วยความช่วยเหลือจาก อับราฮัม ลินคอล์นเองเลย
ท่านประธานาธิบดี
เอาไปสิ ฉันบังเอิญพกมาฉบับหนึ่ง
อ้อ แล้วก็กลอนของเอมิลีได้ลงในนี้ด้วย
กลอนเหรอ
อุ๊ย ฉันหมายถึงบุคคลนิรนามน่ะ
ฉันไม่เข้าใจ
เอมิลี ฉันเอากลอนของเธอให้พวกเขาพิมพ์
เธอทำอย่างนั้นเหรอ
ฉันบอกให้ใส่ชื่อว่านิรนาม ฉันรู้ว่าเธอจะต้องการอย่างนั้น
แต่งานเขียนของเธอทรงพลังมาก
และฉันแค่รู้สึกว่าประเทศนี้ต้องการมัน
เธอจะอภัยให้ฉันได้ไหม
นี่ เธอควรอ่านให้เราฟังนะ
มันจะต้องสุดยอดมากแน่ๆ
- ใช่ กลอนของเอมิลี - นางไม่ยอมหรอก
- นางเคยอ่านออกเสียงซะที่ไหน - เอมิลี อ่านเถอะนะ แค่ครั้งนี้
ได้ไหม เอ็ม
มันจะเป็นของขวัญการจากลา ที่ดีที่สุดสำหรับฉัน
การได้ยินเสียงของเธอในหัวระหว่างที่ฉัน…
อยู่ข้างนอกนั่น
ฉันจะอ่าน
ฉันจะอ่านให้ทุกคนฟัง
แต่ส่วนใหญ่ก็เพื่อซู
นี่เป็นฤดูกาลที่เมื่อนกกลับมา…
กลับมาไม่กี่ตัว…
แค่หนึ่งหรือสองตัว…
เพื่อเหลียวหลังกลับมามอง
นี่คือฤดูกาล
ที่ท้องฟ้ายังคง
ลวงให้เข้าใจว่าเป็นท้องฟ้าเดือนมิถุนา…
เป็นสีฟ้าและสีทอง สองจิตสองใจ
โอ แต่ใครเล่าจะหลอกผึ้งได้
ความเสมอเหมือนของเจ้า
แทบทำให้ข้าหลงเชื่อ
จนกระทั่งเมล็ดพันธุ์งอกเงยเป็นหลักฐาน
และอากาศค่อยๆ เปลี่ยนแปลง
ใบไม้ขี้อายร่วงหล่น
สัตย์สาบานแห่งฤดูร้อน
โอ้ อาหารมื้อสุดท้ายในสายหมอก อนุญาต
ให้เด็กเข้าร่วม
มีสัญลักษณ์ศักดิ์สิทธิ์ให้รวมใจ
มีขนมปังศักดิ์สิทธิ์ให้กิน
มีไวน์แห่งพระผู้เป็นเจ้าให้ดื่ม!
ขอบใจนะที่ส่งกลอนฉันไปตีพิมพ์
ขอบคุณที่เขียนขึ้นมา
รู้ไหม นี่น่ะ…
ตรงนี้…
มันดีกว่ากลอนบทไหนทั้งสิ้น
จดหมายทุกฉบับที่ฉันเขียน
ไม่มีทางงดงามเพียงนี้…
พยางค์แห่งกำมะหยี่…
ประโยคแห่งความนวลเนียน
ความลึกของทับทิม ยังฉ่ำอยู่ภายใน
เก็บซ่อน ริมฝีปาก เพื่อเจ้า…
มีเพียงนกฮัมมิงเบิร์ดซุกซน…
เข้ามาจิบ… ฉัน…
คำบรรยายโดย ต้องตา สุธรรมรังษี