Ο Δικηγορικός Σύλλογος Μασαχουσέτης ανυπομονεί για την ομιλία σου.
Τρεις φορές επιβεβαίωσαν ότι θα πας.
Λυπάμαι. Με απασχολούν κάποια οικογενειακά ζητήματα.
Δεν έχει σχέση με το γιατί δεν παρέστη κανένας από την οικογένειά σου
στο μνημόσυνο του νεαρού Στερνς, σωστά;
Δυστυχώς, ναι. Ο γιος μου φέρεται ειδεχθώς,
η γυναίκα μου είναι στο κρεβάτι και τώρα έχει θυμώσει μαζί μου η Έμιλι.
Η Έμιλι. Λοιπόν… Πάντα ήταν λιγάκι μπελάς.
Λιγάκι ατίθασο παιδί.
Έτσι υποθέτω.
Λοιπόν, σκόπευα να το κρατήσω μυστικό μέχρι να φτάναμε στη Βοστόνη.
Αλλά φαίνεσαι σαν να χρειάζεσαι καλά νέα.
Τι έγινε;
Έντουαρντ Ντίκινσον,
δεν θα δώσεις απλώς μια ομιλία στον Δικηγορικό Σύλλογο.
Για την ακρίβεια, θα σε υποδεχτούν
οι ηγέτες του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος της Μασαχουσέτης.
Σκοπεύουν να σου προσφέρουν υποψηφιότητα για τη θέση του αντικυβερνήτη.
Του αντικυβερνήτη;
-Τι τιμή! -Πράγματι.
Χαίρομαι που θα επιστρέψεις στην πολιτική
και που θα αφήσεις πίσω σου τις μέρες με τους Ουίγους.
Έντουαρντ, σκέψου το. Θα γίνεις Ρεπουμπλικάνος.
Επιτέλους, θα είσαι στη σωστή πλευρά της ιστορίας.
Φοβάμαι ότι δεν μπορώ να δεχτώ.
Έντουαρντ, είσαι φτιαγμένος για αυτήν τη θέση.
Είσαι στυλοβάτης του Άμερστ,
μιας από τις πόλεις που εναντιώνονται πιο πολύ στη δουλεία στην πολιτεία.
Κι έχεις μελετημένη και παραδοσιακή προσέγγιση στον νόμο.
Μπορεί να έχω τα προσόντα, αλλά δεν έχω την επιθυμία.
Πρέπει να 'μαι εδώ με τους δικούς μου, όχι στη Βοστόνη με τους Ρεπουμπλικάνους.
Σε ικετεύω να το σκεφτείς λίγο…
Η απόφασή μου είναι οριστική.
-Έλεος! -Σταμάτα την άμαξα!
-Τι κάνεις; -Σε κατεβάζω.
Εδώ; Είμαστε στα μισά της διαδρομής για Βοστόνη.
Η συνάντηση στον Δικηγορικό Σύλλογο;
-Έντουαρντ, είσαι σκέτη απογοήτευση. -Θεέ μου.
Είσαι ένας συντηρητικός, βαλτωμένος, ανιαρός παλιο-Ουίγος.
Δεν μπορείς να δεχτείς ότι η ζωή της χώρας προχωρά.
Άρα, μάλλον θα χρειαστεί να προχωρήσει χωρίς εσένα.
Οπότε, βγες έξω. Τώρα!
-Έντουαρντ Ντίκινσον, είσαι δειλός! -Τι;
Και βουτυρόπαιδο.
Και λιπόψυχος σαν ποντίκι!
-Μα… -Φύγε, οδηγέ!
Κόνκι!
Ναι.
Εντάξει, είμαι ποντίκι.
Αλλά πρέπει να γυρίσω στην ποντικοφωλιά μου.
Ντίκινσον
Η Θλίψη είναι Ποντίκι
Να ξέρεις το χειρότερο διώχνει τον τρόμο -
Αναρωτιέμαι τι να θέλει να μας πει.
Δεν ξέρω, αλλά μάλλον είναι επείγον.
Έλαβα ένα κουτί με ένα κομμάτι τούρτας
κι ένα σημείωμα που έλεγε "Είναι επείγον".
Ναι, κι εγώ έλαβα ένα.
Να τη.
Έμιλι; Ζήτησες να μας δεις.
Αδερφέ, αδερφή.
Ναι, σας κάλεσα. Ευχαριστώ που ανταποκριθήκατε στο κάλεσμα.
Γιατί μιλάει έτσι;
Σας κάλεσα γιατί έχουμε να συζητήσουμε ένα θέμα εξαιρετικά επείγον,
κάτι που αφορά εμάς τους τρεις και το κοινό μέλλον που έχουμε ως αδέρφια.
Πείτε το σύνοδο αδερφιών, αν θέλετε.
-Εγώ θέλω. -Δεν έχω ιδέα τι συμβαίνει.
Ουίλιαμ Όστιν Ντίκινσον, παρά τις πρόσφατες προσπάθειές σου
να εδραιώσεις μια απόσταση μεταξύ εσού και της οικογενείας,
είναι γεγονός ότι δεν χωριστήκαμε επισήμως ή νομικώς.
Ως εκ τούτου, η οικογένεια, ουσιαστικά και πάραυτα, παραμένει άθικτη.
-Επομένως, συνεπώς και όθεν… -Όθεν;
Όθεν, παραμένεις ο αδερφός μας. Και παραμένεις ο μοναχογιός του πατέρα.
Τι στο καλό;
Έμιλι, ό,τι προσπαθείς να πεις μπορείς να το πεις κάπως
που να μην ακούγεται σαν δίκη κάποιου ανιαρού εγκλήματος;
Εντάξει. Ο μπαμπάς ζήτησε να γίνω εκτελέστρια της διαθήκης.
Από ό,τι φαίνεται, αφήνει τα πάντα στον Όστιν, μέχρι κι εμάς.
Τι εννοείς;
Όταν πεθάνει ο μπαμπάς, ο Όστιν θα γίνει κηδεμόνας μας.
Θα πάρει το σπίτι, την περιουσία, εμάς. Είμαστε κι εμείς περιουσιακό στοιχείο.
Δηλαδή, ναι. Το φαντάστηκα.
Όταν δεν έχεις σύζυγο και πεθαίνει ο πατέρας σου,
ανήκεις στον αδερφό σου.
Έτσι πάει η πατριαρχία.
Καλά. Δεν θα αφήσω τον αδερφό μου να πάρει τον έλεγχο της ζωής μου.
Δεν θέλω να ελέγχω τη ζωή σου, ούτε καν να ανήκω στην οικογένεια.
Ο μπαμπάς μάς διέλυσε όλους.
Κι είμαι ήδη απασχολημένος με το προσωπικό μου δράμα.
-Ναι, σχετικά μ' αυτό. -Εντάξει.
Όστιν, πέρασες τους τελευταίους μήνες, ας πούμε,
τραβώντας μας την προσοχή στους τρόπους με τους οποίους μας απογοήτευσε ο πατέρας.
Και είμαι έτοιμη να παραδεχτώ τώρα ότι είχες δίκιο.
Σε ποιο θέμα;
Ο πατέρας μας ήταν μια τρομερή απογοήτευση.
-Ναι. -Φέρθηκε σε κάθε περίπτωση ακριβώς
σύμφωνα με τις κοινωνικές προσδοκίες και νόρμες της εποχής.
Με άλλα λόγια, φέρθηκε σαν κόπανος.
Ναι, λοιπόν, χαίρομαι που το βλέπεις πλέον.
Το βλέπω.
Είχες δίκιο. Είχα άδικο. Ποτέ δεν έπρεπε να επιλέξω εκείνον.
Εντάξει. Ευχαριστώ.
Όμως, δες πού είμαστε.
Μ' εσένα επόμενο στη διαδοχή του πατριαρχικού θρόνου.
Κι εμάς τις δύο, ανήμπορες.
-Υποτελείς σου. -Δεν σας βλέπω έτσι.
Γι' αυτό κάνουμε αυτήν τη συζήτηση.
-Πρέπει να μας υποσχεθείς. -Τι να σας υποσχεθώ;
Ότι δεν θα επιτρέψεις να επαναληφθεί η ιστορία.
Τι ακριβώς εννοείς;
Το παρελθόν είναι παρελθόν. Τελείωσε.
Και δεν μπορούμε να το αλλάξουμε.
Αλλά αν είμαστε πρόθυμοι να αντιμετωπίσουμε το παρελθόν,
τότε, ίσως… ίσως μπορούμε να κάνουμε κάτι για το μέλλον.
Οπότε, Όστιν, μας υπόσχεσαι
ότι δεν θα φερθείς σαν τον πατέρα μας…
ότι παρά τις επιταγές της κοινωνίας,
για όσο καιρό ζούμε μαζί, θα μας φέρεσαι με σεβασμό
και θα μας δίνεις την ελευθερία, όλη την ελευθερία που αξίζουμε;
Αδερφές…
βασιστείτε πάνω μου.
Ωραία!
Υπό έναν όρο.
-Ποιον; -Να ξεφορτωθεί η Βίνι τις γάτες της.
-Συμφωνώ. Τις σιχαίνομαι. -Όχι!
-Δεν συμπαθώ τις γάτες. -Ούτε εγώ.
Δεν θα ξεφορτωθώ τις γάτες μου.
Ξοδεύουμε 36 δολάρια την εβδομάδα για γάλα και κρέμες. Δεν τα βγάζουμε πέρα.
Ερώτηση. Πώς νιώθεις για τις αλεπούδες;
-Τι; -Ξέχνα το. Δεν εξαρτάται από σένα.
Είμαστε ανεξάρτητες κι ορκίστηκες ότι θα το σέβεσαι.
Μιλάμε μετά για τις λεπτομέρειες; Να κάνουμε χειραψία;
Καλά, θέλω κι εγώ.
-Σ' αγαπάω, αδερφέ. -Σας αγαπάω, παιδιά.
Είναι πραγματικά παράξενο να μην πνίγομαι στο πένθος για μια στιγμή.
Ο κόσμος βελτιώνεται με έναν Ντίκινσον τη φορά.
Εντάξει, μαμά! Για σήκω.
Είναι μια νέα μέρα. Είναι πανέμορφα.
-Ώρα να σηκωθείς από το κρεβάτι. -Άσε με ήσυχη.
Όχι. Ήρθα για να σου φτιάξω το κέφι και να σε παρηγορήσω,
είτε σ' αρέσει είτε όχι.
Σε παρακαλώ, μη με στριμώχνεις.
Μαμά, πρέπει να σε στριμώξω.
Είσαι στο κρεβάτι πάνω από μια εβδομάδα.
Δεν μπορώ να σε αφήσω να πεθάνεις από λύπη.
Επίσης, το σπίτι είναι σκονισμένο.
Σε χρειαζόμαστε. Είσαι η βασίλισσα της καθαριότητας.
Δεν θα πιάσει η κολακεία.
Παραείμαι λυπημένη για να συνεχίσω να ζω.
Η καρδιά μου έχει μια τρύπα που δεν θα κλείσει.
Να το συζητήσουμε;
Θέλω μόνο να μιλήσω στην αδερφή μου, τη Λαβίνια. Κι εκείνη χάθηκε.
Ακόμα κι όταν οι άνθρωποι πεθαίνουν, το πνεύμα τους μένει μαζί μας.
Σου λέω, είδα το πνεύμα της θείας Λαβίνια στην κηδεία της
με τη μορφή πουλιού.
Έλα τώρα. Είναι αδύνατον. Μισούσε τα πουλιά.
-Αλήθεια; Δεν το ήξερα. -Κανείς δεν ήξερε την αδερφή μου όσο εγώ.
Κανείς δεν την αγάπησε όσο εγώ. Μου λείπει πάρα πολύ.
Πες μου τι σου λείπει.
Τα πάντα.
Ξέρεις τι σκεφτόμουν σήμερα;
Το πώς γλιστρούσε το χέρι της στο δικό μου όταν καθόμασταν δίπλα δίπλα.
Το έκανε από τότε που ήμασταν παιδιά. Χωρίς να το σκέφτεται.
Σαν να έπρεπε να είμαστε συνδεδεμένες.
Συνέχισε. Τι άλλο;
Ο ήχος της φωνής της, τα αστεία που κάναμε,
το πώς με έκανε να γελάω.
Πάντα μιλούσαμε την ίδια γλώσσα. Ήμασταν φτιαγμένες από το ίδιο υλικό.
Ήταν ταυτόχρονα κομμάτι μου και το άτομο που ήθελα να γίνω.
Αυτό σημαίνει να έχεις αδερφή.
Ναι. Χαίρομαι που έχω κι εγώ μία.
Εσύ κι η Λαβίνια είστε πολύ τυχερές που μεγαλώνετε κάτω από την ίδια στέγη.
Μακάρι να βίωνα το ίδιο,
αντί να έφευγα από το σπίτι τόσο νέα.
Ειλικρινά, κάποιες φορές σάς ζηλεύω, κορίτσια.
Μαμά, δεν ήξερα ότι ένιωθες έτσι.
Η σχέση σου με την αδερφή σου είναι η πιο πολύτιμη από όλες.
Να είσαι ευγνώμων για κάθε λεπτό που μοιράζεστε,
γιατί, μια μέρα, δεν θα είναι πια εκεί.
Μαμά, από πότε έχεις να καθαρίσεις;
Δεν ξέρω. Μοιάζει με μια αιωνιότητα. Γιατί;
Γιατί…
νομίζω ότι είδα ένα ποντίκι!
-Ποντίκι; Έχω ποντίκι στο δωμάτιο; -Ναι.
Πού είναι; Πού πήγε;
Μόλις το είδα. Εκεί είναι. Έτρεξε στη γωνία.
Πώς γίνεται η Βίνι να έχει 500 γάτες και να υπάρχουν ποντίκια;
Δεν έχετε καθαρίσει; Το σπίτι θα 'ναι χάλια.
Φέρνω σκούπα. Θα το κυνηγήσω.
-Όχι. Κάτι σκέφτηκα. -Τι σκέφτηκες;
Η αδερφή μου, η θεία Λαβίνια, μισούσε τα πουλιά.
-Ναι, το ανέφερες. -Αλλά λάτρευε τα ποντίκια.
Τα είχε για κατοικίδια.
Τα τάιζε τυρί και τους έδινε ονόματα από ήρωες παραμυθιών.
-Ραπουνζέλ, Ρουμπελστίλτσκιν, Χιονάτη. -Χαριτωμένο.
Καμιά φορά, μου έκανε φάρσες, γιατί ήξερε ότι τα φοβόμουν.
-Μου είχε βάλει ένα στο κρεβάτι. -Αγενές.
Δεν καταλαβαίνεις;
Το ποντίκι είναι το φάντασμα της θείας Λαβίνια.
Θεέ μου.
Μαμά, έχεις δίκιο.
Θα αναγνώριζα το φάντασμα της αδερφής μου. Το ποντίκι έχει την αύρα της.
Την έπιασα.
Θεία Βίνι, εσύ είσαι;
-Μην της κάνεις κακό. -Δεν θα της κάνω.
Είναι μαζί μας η θεία Βίνι.
Είναι εδώ για να ακούσει ό,τι θέλεις να της πεις.
Έλα.
Αδερφή;
Γλυκιά μου Βίνι, είσαι πράγματι εσύ;
Μίλα της, μαμά. Βγάλ' τα όλα από μέσα σου.
Λυπάμαι που έφυγα τόσο νωρίς από το σπίτι.
Λυπάμαι που δεν είχαμε την ευκαιρία να μεγαλώσουμε μαζί.
Λυπάμαι που οι σύζυγοι και τα παιδιά μας κράτησαν μακριά.
Συνέχισε, μαμά. Σε βοηθάει. Το νιώθω.
Είσαι η καλύτερη φίλη μου είχα ποτέ.
Και θα μου λείπεις κάθε μέρα για την υπόλοιπη ζωή μου.
Και τώρα θα σε αφήσω να φύγεις.
Φεύγει.
Αυτά ήθελα να πω στην κηδεία της,
αλλά δεν είχα την ευκαιρία.
Σε άκουσε να της τα λες τώρα.
Η καρδιά μου έχει ακόμα μια τρύπα.
Αλλά τώρα, ένα μικρό ποντίκι ζει σ' αυτήν την τρύπα.
Μαμά, αυτό είναι υπέροχο.
Μπορεί να το βάλω σε ποίημα.
Αλήθεια; Αυτό θα με έκανε πολύ χαρούμενη.
Μάλιστα. Ώρα να ντυθώ και να σκουπίσω κάθε πόντο του σπιτιού.
Κυρίες και κύριοι, η κυρία Ντίκινσον επέστρεψε!
Όστιν, ωραία. Ήρθες. Πάνω που σέρβιρα τσάι.
Ήρθε κανείς;
Ναι. Ο Τζορτζ Γκουλντ. Ήρθε να σε δει.
Ο Τζορτζ. Γιατί έβγαλες το καλό σερβίτσιο για τον Τζορτζ;
Γεια σου, φίλε.
Ήρθα να πω αντίο.
Τζορτζ.
Φοράς στολή.
Μόλις την πήρα από τον ράφτη.
Μου ταιριάζει γάντι.
Οπότε…
Οπότε, πας στον πόλεμο;
Ναι. Έλαβα το χαρτί της επιστράτευσης πριν λίγες μέρες.
Θα καταταγώ στο 21ο σύνταγμα Μασαχουσέτης.
Σ' αυτό ήταν κι ο Φρέιζερ.
Ας αναπαυθεί εν ειρήνη.
Φίλε,
δεν το πιστεύω.
Η Ένωση μας χρειάζεται όλους.
Επιστρατεύουν κάθε άντρα του Άμερστ. Έρχονται ειδοποιήσεις κάθε μέρα.
Εκπλήσσομαι που εσύ δεν έλαβες.
Ναι. Λοιπόν, θα έρθει και η δική μου.
Από μέρα σε μέρα.
Τζορτζ Γκουλντ, είσαι πολύ γενναίος.
Κάνω το καθήκον μου.
Με κάλεσαν να πολεμήσω και θα πολεμήσω.
Πιστεύω σε μια καλύτερη χώρα,
όπως ο Τζον Μπράουν,
όπως ο Φρέιζερ.
Πρέπει κάτι να σου πω.
-Και στους δυο σας. -Όστιν. Τι συμβαίνει;
Έκανα κάτι για το οποίο δεν νομίζω ότι θα με συγχωρέσετε ποτέ.
Τι μπορεί να είναι τόσο κακό;
Πλήρωσα κάποιον να πάει στον πόλεμο στη θέση μου.
Ήρθε το χαρτί της επιστράτευσης και λίγες μέρες αργότερα,
πήγα σε ένα μπαρ, μέθυσα
και πλήρωσα τον Ιρλανδό μπάρμαν να πάει στη θέση μου. Εγώ…
Αργότερα εκείνη τη μέρα μάθαμε ότι σκοτώθηκε ο Φρέιζερ.
Απλώς…
Δεν μπορούσα να τον αφήσω.
Ποιον;
Το μωρό. Τον γιο μας.
Θέλω να είμαι καλός πατέρας.
Δεν θέλω να είμαι σαν τον πατέρα μου.
Δεν θέλω να γίνω τέτοιος άντρας.
Θέλω να γίνω διαφορετικός.
Θέλω κι ο γιος μας να γίνει διαφορετικός.
Κι αν φύγω και τον αφήσω και δεν επιστρέψω ποτέ,
πώς θα του μάθω κάτι;
Πώς θα εξασφαλίσω
ότι το μέλλον των Ντίκινσον διαφέρει από το παρελθόν;
Τώρα, ένας Ιρλανδός θα κείτεται νεκρός σε κάποιο χωράφι,
κι εγώ θα είμαι εδώ.
Ένας προδότης.
Ένας δειλός.
Όστιν.
Καταλαβαίνω.
Δεν χρειάζεται να πεις κάτι τέτοιο, Τζορτζ.
Μα το εννοώ.
Έχεις κάνει ό,τι έχεις κάνει.
Και δεν μπορείς να το αλλάξεις, αλλά δεν σημαίνει ότι χάθηκαν όλα.
Μπορείς να επανορθώσεις.
Υπάρχει δουλειά που πρέπει να γίνει σε κάθε γωνιά της κοινωνίας.
Δεν χρειάζεται να πας στον πόλεμο για να είσαι άντρας.
Μπορείς να βρεις τρόπους να βελτιώσεις την πατρίδα μένοντας εδώ,
στο σπίτι…
ενώ φροντίζεις την οικογένειά σου.
Τα δώσαμε όλα.
Και βέβαια.
Κάποιοι θέλουν να συμβεί.
-Άλλοι εύχονται να συμβεί. -Ναι.
-Και κάποιοι το κάνουν να συμβεί. -Σωστός!
-Εμείς το κάναμε να συμβεί. -Ναι!
Μετατρέψαμε μια αρνητική κατάσταση σε θετική.
-Παίζουμε για τη νίκη! -Ναι!
Η υπεροχή είναι εξελικτική διαδικασία.
-Πιστεύω ότι μπορώ να πετάξω. -Ναι.
Κι εγώ πιστεύω ότι μπορείς, Μάικλ Τζόρνταν.
Κι εγώ.
Για την ακρίβεια, μόλις το είδα να συμβαίνει.
Πετάξαμε πάνω από τους Νότιους.
Δεν πρόλαβαν καν να μας δουν. Άκουσαν μόνο τον ήχο των φτερών μας.
-Πολύ όμορφο. -Ήμασταν σαν πουλιά.
Ναι, φίλε. Κινηθήκαμε μαζί. Πετάξαμε μαζί.
Παιδιά Πεδίου Μάχης για πάντα! Μ' ακούτε;
-Παιδιά Πεδίου Μάχης. -Μ' ακούτε;
-Μουρμουρητό. -Τι μουρμουρητό;
Μουρμουρητό.
Έτσι λένε ένα σμήνος πουλιών που πετά συγχρονισμένα.
Τα ψαρόνια είναι κλασικό παράδειγμα, μα το κάνουν κι οι χήνες.
-Χένρι, πιες κάτι. -Εδώ είστε!
Δεν έχουμε μάθημα.
Παιδιά! Εδώ είστε!
-Να πάρει! Ήταν επικό! -Τι διάολο;
-Δες. -Είστε καλά;
Ναι, απλώς…
Ήταν ένα φορτισμένο 24ωρο.
Μόλις συνειδητοποίησα τι κάνατε, φοβήθηκα ότι πεθάνατε όλοι.
Όχι. Δεν πεθάναμε εμείς. Εκείνοι πέθαναν.
Λυπάμαι, κύριε,
αλλά αποφασίσαμε να προχωρήσουμε και να δημιουργήσουμε το μέλλον μας.
Το βλέπω. Και τι σπουδαία νίκη πήρατε!
Είναι απίστευτο.
Αν και προκαλέσατε ταραχή στη βάση.
Ο Σάξτον όλο μου φωνάζει.
Δεν θέλαμε να μπλέξετε.
Σε παρακαλώ. Μου θυμίσατε πόσο μ' αρέσει να 'μαι ταραξίας.
Είμαι αναμορφωτής, όχι κονφορμιστής.
Να πω την αλήθεια, νιώθω σαν να έχασα τον δρόμο μου.
Γι' αυτόν τον λόγο, θα πάρω σαββατική άδεια.
"Σαβάδεια";
Σαββατική άδεια;
Ναι, έχω πολλά να σκεφτώ και να επεξεργαστώ.
Και θα λείψω για λίγο για να το κάνω.
Όσο θα λείπω,
θα είσαι επικεφαλής.
Αποφάσισα να σε κάνω λοχία.
-Συγγνώμη. Εμένα; Επικεφαλής; -Ναι, εσένα.
Απέδειξες την αξία σου. Συμφωνείτε, παιδιά;
-Ναι! -Υπάρχει καλύτερος;
-Ναι! -Χένρι!
Χένρι!
Πάμε, Αλφαβήτα!
-Ελάτε! -Τακτοποιήθηκε.
Κι εσείς πού θα πάτε;
Στο σπίτι μου, στη Βοστόνη. Αλλά πρώτα, στο Άμερστ.
Στο Άμερστ;
Ναι. Εκεί μένει κάποια που πρέπει να συναντήσω.
Μια ποιήτρια. Τα λόγια της μου έδωσαν παρηγοριά και διαύγεια αυτούς τους μήνες.
Την Έμιλι Ντίκινσον.
Τι έγινε; Κάνεις σαν να είδες φάντασμα.
Ξέρω την Έμιλι Ντίκινσον.
-Τι; -Δούλευα για την οικογένειά της.
Κάτσε. Μου λες ότι τόσον καιρό
ήμουν με κάποιον που την ξέρει;
Κάποιον που έχει βρεθεί μαζί της;
Με αυτήν την ιδιοφυΐα που αποτύπωσε συναισθήματα που δεν ήξερα ότι είχα;
Τα λόγια της με στοιχειώνουν.
Ακούστε.
Η Ζωή μου στεκόταν - Όπλο Γεμάτο -
Ώσπου μια Μέρα - σε μια Γωνιά
Ο Ιδιοκτήτης πέρασε - με αναγνώρισε -
Και Με πήρε μακριά -
-Μάλιστα. Για δες! -Λευκή το έγραψε;
Δίνει ρέστα.
Ειλικρινά, πρέπει να μου πεις.
Πώς είναι;
Ξέρετε, καλύτερα να το ανακαλύψετε μόνος σας.
-Έχεις δίκιο. -Ναι.
Άλλος ένας λόγος να φύγω αμέσως.
Χίγκινσον, σταθείτε.
Ναι;
Αν πάτε στο Άμερστ,
θέλω να κάνετε κάτι για μένα.
Για δες.
Πανέμορφα.
Θα σας πω ένα πράγμα. Τώρα που έμαθα να πετάω…
Ναι; Έλα, πες μας.
δεν θα ξαναπερπατήσω.
Έμιλι.
Ήρθα για να σε δω.
Πέρασε.
Έχεις επισκέψεις.
Ο Όστιν κάλεσε κάποια άτομα να πουν αντίο.
Αντίο σε ποιον;
Στον Τζορτζ. Πάει στον πόλεμο.
Όχι και ο Τζορτζ.
Λοιπόν, θα τον αποχαιρετήσω,
αλλά θέλω να μείνουμε μόνες απόψε.
Εντάξει.
Υπάρχει κάτι συγκεκριμένο που θες να συζητήσουμε ή…
Υπάρχει,
αλλά δεν λέγεται με λόγια.
Έμιλι! Έμιλι, οι καλεσμένοι.
Οι δυο μας.
Εντάξει; Απόψε.
"Έλα, ας περάσουμε άλλη μια εύθυμη νύχτα.
Κάλεσε τους λυπημένους αρχηγούς.
Γέμισε τα κύπελλά μας ξανά. Ας ξεγελάσουμε τον κώδωνα του μεσονυχτίου".
Από τη Λέσχη Σαίξπηρ.
Ας γιορτάσουμε, πλατωνικέ μου φίλε.
Παρακολούθησέ με.
Έλεν!
Έλα μέσα, γλυκιά μου.
Είναι ζεστό το φαγητό.
Τι στο καλό;
Μπέτι.
Καλησπέρα.
Κύριε Ντίκινσον, τι πάθατε;
Είστε σαν να ζούσατε υπογείως.
Καλά είμαι.
Με πέταξαν από την άμαξα στα μισά της διαδρομής για Βοστόνη.
Αποφάσισα να περπατήσω, αλλά καλά είμαι.
Το πανωφόρι σας είναι κουρέλι. Θα πρέπει να πεινάτε πολύ.
Θα… Θα θέλατε ένα πιάτο σούπα;
Όχι. Είσαι πολύ ευγενική.
Είναι με κεφτεδάκια. Πολύ χορταστική.
Σούπα με κεφτεδάκια;
Γιατί δεν περνάτε μέσα;
Υπάρχει άφθονο φαγητό. Θα σας επιδιορθώσω το πανωφόρι.
Μη γυρίσετε έτσι στην κυρία Ντίκινσον.
Γεια, μαμά. Έπαιζα νεράιδες στο δάσος.
-Έχει ζωηρή φαντασία. -Σαν την Έμιλί μου.
Ο κύριος Ντίκινσον θα φάει μαζί μας σούπα.
-Όχι, δεν… -Σιωπήστε.
Δεν μπορώ να αφήσω κάποιον να πεινάει.
Ας κάτσει στην καρέκλα του μπαμπά.
Της λείπει ο μπαμπάς της.
Σίγουρα και σ' αυτόν λείπεις.
Η πατρότητα είναι ένα από τα μεγαλύτερα δώρα του κόσμου.
Οπότε, ναι.
Δουλεύω εδώ και καιρό ένα κομμάτι σχετικά με τη θλίψη.
Βιώνουμε όλοι πολλή θλίψη, σωστά;
Χάσαμε αγαπημένους. Και χάσαμε ακόμα περισσότερα.
Χάσαμε έναν παλιό κόσμο.
Χάσαμε το πώς ήταν τα πράγματα.
Λοιπόν, ποιο είναι το κομμάτι;
Ναι, ακούγεται απίθανο.
Διαδραματίζεται σε συγκεκριμένο χώρο.
Το κάνω στον αχυρώνα με ένα ετοιμοθάνατο πρόβατο.
Όχι τη Γριά Μπέσι;
Ναι.
-Όχι. -Κάθομαι απέναντι από τη Γριά Μπέσι
και την κοιτάζω στα μάτια ενώ σκέφτομαι τον θάνατο.
Φαντάζομαι το πρόβατο να αργοπεθαίνει,
το σώμα του να αποσυντίθεται,
τα μάτια να πετάγονται από τις κόγχες.
Όπως θα πετάχτηκαν τα μάτια του Τζόζεφ
ένα ένα.
Και διαλογίζομαι πάνω στη βασική αλήθεια ότι μια μέρα θα γίνουμε όλοι σκόνη.
Λέγεται Όχι Άλλα Πρόβατα.
Είναι αφιερωμένο στη μνήμη των νεκρών πρώην αγοριών μου.
Μακάρι να προλάβαινα να το δω.
Δεν θα υπάρχει κοινό.
Μ' αρέσουν τα πρόβατα.
Τα χρόνια του πολέμου μας άλλαξαν όλους, έτσι δεν είναι;
Ναι. Ενίοτε νιώθω ότι κληρονομήσαμε άλλο κόσμο από αυτόν των γονιών μας.
Ίσως να είναι καλό.
Ο κόσμος είναι χάλια, αλλά…
νομίζω ότι μπορούμε να βρούμε τρόπους να βελτιωθεί.
Έστω και λιγάκι.
Θέλω να το πιστέψω, Τζορτζ.
Και δεν ξέρω ακόμα ποιος είναι ο τρόπος μου, αλλά θα τον βρω.
Κι όταν επιστρέψεις στο σπίτι,
θα είσαι περήφανος για όσα θα έχω κάνει.
Λοιπόν, τότε, ελπίζω να επιστρέψω.
Όταν η Ελπίδα χτίζει το Σπίτι της
Δεν έχει περβάζι -
Ούτε Καδρόνια - αυτό το Κτίσμα
Μα μόνο έναν Πυργίσκο -
Δες τη θετική πλευρά, Τζορτζ.
Τώρα που κατετάγης, θα παίρνεις δωρεάν αντίτυπο της Drumbeat,
του ενημερωτικού δελτίου που εκδίδω με τον άντρα μου,
με τη βοήθεια του ίδιου του Αβραάμ Λίνκολν.
Του προέδρου.
Ορίστε. Έχω ένα αντίτυπο εδώ.
Περιλαμβάνει κι ένα ποίημα της Έμιλι.
Ποίημα;
Εννοώ κάποιου ανώνυμου.
Δεν καταλαβαίνω.
Έμιλι, τους έδωσα ένα ποίημα σου.
Τους έδωσες;
Είπα να δημοσιευθεί ανώνυμα. Ήξερα ότι έτσι θα ήθελες.
Αλλά το έργο σου είναι πολύ δυνατό.
Κι ένιωσα ότι η χώρα το χρειαζόταν.
Θα με συγχωρέσεις;
Να σου πω. Πρέπει να μας το διαβάσεις.
Θα ήταν τέλειο.
-Ναι. Ένα ποίημα από την Έμιλι. -Δεν θα το κάνει.
-Ποτέ δεν διαβάζει δυνατά. -Έμιλι, κάν' το. Μόνο σήμερα.
Θα το κάνεις, Εμ; Θα είναι σπουδαίο αποχαιρετιστήριο δώρο
να θυμάμαι τη φωνή σου όσο θα είμαι…
εκεί έξω.
Θα το κάνω.
Θα το κάνω για όλους σας.
Μα κυρίως για τη Σου.
Είναι οι μέρες που τα Πουλιά επιστρέφουν -
μονάχα λίγα -
ένα Πουλί ή δυο -
Για να ρίξουν προς τα πίσω μια ματιά.
Είναι οι μέρες
που συνεχίζουν οι ουρανοί
Τις παμπάλαιες σοφιστείες του Ιούνη -
Ένα λάθος σε μπλε και χρυσό.
Ω, απάτη που τη Μέλισσα δεν ξεγελά,
σχεδόν η αληθοφάνεια
Την πίστη μου προκαλεί.
Μέχρι που σπόροι το μαρτυρούν σε σειρά -
και μέσα από τον αλλαγμένο αέρα απαλά
Τρέχει ένα φύλλο δειλά.
Ω, Θεία Μετάληψη των ημερών του θέρους,
Ω, Τελευταία Κοινωνία στην Ομίχλη - Άσε
ένα παιδί να έρθει -
Στα ιερά εμβλήματα μέρος να πάρει -
Τον ιερό άρτο να λάβει
και το δικό σου αθάνατο κρασί!
Ευχαριστώ που δημοσίευσες το ποίημα.
Ευχαριστώ που το έγραψες.
Ξέρεις, αυτό…
αυτό εδώ…
είναι καλύτερο από οποιοδήποτε ποίημα.
Όσα γράμματα κι αν γράψω
Σαν κι αυτό δεν θα 'ναι ωραία -
Συλλαβές από Βελούδο -
Προτάσεις Απαλές,
βάθη από Ρουμπίνι, αστράγγιστα,
Κρυφό, Χείλος, για Σένα -
Κάνε πως Κολιμπρί είσαι -
Που μόλις ήπιε - εμένα -
Υποτιτλισμός: Γκέλη Τόγια