Merhaba.
Ne istiyorsun?
Bak, savaşta olduğumuzu biliyorum
ama bugünlük ateşkes ilan edip Frazar'ın onuruna
birlikte cenazeye gidebiliriz diye düşündüm.
Ben gitmiyorum.
Ne demek o? Gitmek zorundasın.
Frazar sınıf arkadaşındı.
-En iyi arkadaşlarından biriydi. -Bunu söylemene gerek yok.
Babamın da Frazar'ı tanıyormuş gibi yaparak
kasabada caka satmasını izlememe gerek yok.
Onun yasını kendim tutabilirim.
Orada olmazsan tüm kasaba babamdan bahseder.
Olayı kendine yontuyorsun. Bir kez olsun ailemizi düşünemez misin?
Artık kendi ailem var ve onların yanına dönmem gerek.
Sue nerede? O bana katılacaktır, biliyorum.
Sue ve ben artık kendi çocuğumuza öncelik veriyoruz.
Belki kendi çocuğun olsa anlardın.
Kendi çocuğum olsaydı
onlara gerektiği zaman gereken yerlere giderek
ailenin itibarını korumayı öğretirdim.
Tanrım Emily. Sana ne oldu?
Eskiden çok…
…sıra dışıydın
ve şimdi aynı babam gibi oldun.
Hadi git.
Koş ve babamın elini tut. Unutma ki onu sen seçtin.
Hayatım - Dolu bir Silah gibi -
Frazar Augustus Stearns dört dörtlük bir Amherst çocuğuydu.
Frazar bu kasabanın ruhunun beden bulmuş hâli. Onun eti ve kanıydı.
Ona veda etmek canımı yaksa da…
Austin nerede?
Bilmem.
Burada olmaması çılgınca.
Hiçbirinin burada olmaması çılgınca.
Her şeye çılgınca demeyi kesebilir miyiz? Kırıcı oluyor.
Ayrıca Emily burada.
Bu kasabaya zaferler getirmiş bir kahramandı.
Bugün de o zaferin anısı olarak bu topu ona ithaf ediyoruz.
Bir top mu?
Benim için mi?
-Frazar! -Şşş!
-Ben Hiç Kimse'yim. -Buradasın.
Kendi cenazemi kaçıramazdım.
Bu top genç Frazar'ın bu vatanın ruhu için canını verdiği…
Ona inanabiliyor musun?
…New Bern'deydi.
Özür dilerim, baban olduğunu biliyorum ama çok klişe.
Sadece seni onurlandırmaya çalışıyor.
Savaşa gitmenin tek sebebi buydu, unuttun mu?
Artık biraz ünlüsün Frazar Stearns.
Ve bu savaş bitip de
ulusumuz bu büyük yarasını sarmaya başladığında,
hepimizin ortak anılarında
Frazar Stearns gibiler olacak.
Nasıl bir şey?
-Ne nasıl bir şey? -Savaş.
Hayal ettiğimden çok daha kötüymüş.
Sanki doğrudan cehennemin,
onun en karanlık çukurlarına düştüm.
Dante gibi.
Evet, aynen Dante gibi.
-Orada ne buldun peki? -Gerçeği.
En çiğ, en çirkin gerçeği.
Savaşta saklanmak yoktur.
Düşmanla karşılaştığını sanırsın ama aslında kendinle karşılaşıyorsundur.
Savaşa giden bir tek sen değilsin.
Duydum. Sen ve Austin için çok üzüldüm.
Sorun değil.
Her şeyin en iyisi oldu.
Çok şey öğrendim aslında.
Sahi mi? Mesela?
Mesela abimin umutsuz bir vaka olduğunu
ve onsuzluğun hepimiz için daha iyi olacağını öğrendim.
Tabii annem ve Vinnie hâlâ kabullenme sürecinde
ama babam ve ben her zamankinden güçlüyüz.
Lütfen ordudaki silah arkadaşlarınıza en içten saygılarımızı iletin…
Doğrusu bu aile için hiç bu kadar umutlu olmamıştım.
Ne var?
-Pardon. Sana inandığımı sanmıyorum. -Nasıl yani?
Senin şu umudun biraz sahteymiş gibi geliyor.
"…rayların karşısındaki düşmanlara saldırmaları için
onlara seslenirken ölümcül bir yara aldı."
Evet, beyefendi. Geldiğiniz için sağ olun. Çok teşekkürler, çok makbule geçti.
İşte buradasın Edward.
Muhteşem bir konuşmaydı. Harika iş çıkardın.
Sahiden… şahaneydi.
Teşekkürler Ithamar. Böyle düşünmene çok sevindim.
Gerçekten de öyle. Senden şüphe ettiğim için üzgün olduğumu da söylemeliyim.
Sen tam Birlik ruhu taşıyorsun.
Evet. Aksini düşünenlerin olduğunu düşünmek de beni üzüyor.
Kasaba iyi geri dönüş hikâyelerini sever, biliyorsun.
Ailenin görmek için burada olamamasına çok üzüldüm.
-Ama buradaydık. -Evelina!
Ben de mükemmel konuşması için babanı tebrik ediyordum.
Evet, harikaydı, değil mi?
Lincoln daha iyi anlatamazdı.
Kesinlikle.
Halka hitap etmekte her zaman iyiydin Edward.
Neden politikayı bıraktığını merak ediyorum.
Onu bilmiyorum.
Belki de sana düşünecek bir konu olur.
İkinize de iyi günler.
İyi günler Conkey.
-Bravo baba. Çok iyiydin. -Cidden öyle mi dersin?
Kesinlikle.
Kızın olduğum için hiç bu kadar gurur duymamıştım.
Hadi eve kadar güzelce yürüyelim, bahar çiçekleri açıyor.
Tamam.
Bay Dickinson.
Geldin demek Sue.
-Evet, elbette geldim. -Kocan olmadan.
Bebeğe bakıyor. Evimizdeki önceden belirlenmiş
cinsiyet rollerinden vazgeçtik.
İkinizin hâlâ Drum Beat'in editörü olduğunu düşünmekte haklı mıyım?
Başkan Lincoln'ın en sevdiği gazeteyi mi kastediyorsun?
Kesinlikle öyleyiz. Neden?
İsimsiz bir şey yollamak istiyorum.
-Çok eğlenceliydi. -Evet.
Daha önce hiç nergislerle konuşmamıştım.
Daha sık denemelisin. Her zaman iyi dinleyici olmuşlardır.
Evet, her dediğime kafalarını salladılar.
Her şeyi kabul ettiler.
Seninle konuşmak istediğim bir şey vardı Em.
Nedir?
Senden benim içim çok önemli bir şey yapmanı isteyeceğim.
Yapabileceğimi - yaparım - Ama küçük olur Nergis kadar -
Nergis. Çok zekice.
Evet. Ofisime gelebilir misin? Hadi.
Karışıklığın kusurun bakma.
Burası talan edilmiş gibi.
Evet. Meğerse miras hazırlamak zor işmiş.
Ama sonunda kime neyi bırakacağıma karar verdim
sana da bu yüzden ihtiyacım var.
Peki.
Vasiyetimin uygulayıcısı olmanı istiyorum.
-Ben mi? -Evet, sen.
Bunun sıra dışı bir istek olduğunu biliyorum.
Ama biliyorsun uygulayıcının zihnen ve fiilen yetkin biri olması gerek.
İstediklerini harfiyen yerine getirecek biri olmalı.
Sen artık konuşamadığında senin yerine konuşabilecek biri olmalı.
Tüm kalbinle güvendiğin biri olmalı.
Vay canına baba. Beni böyle gördüğünü bilmezdim.
Evet, bu işler genelde en büyük oğula düşer
ama bu ailede işler biraz farklı oldu.
Meraklanma baba.
Bir oğlun hizmetinde. Kendisini muhtemelen daha önce hiç görmedin.
Görmediğimi itiraf ediyorum.
Ama hiçbir zaman çok geç değil.
-Lütfen otur. -Tamam, teşekkür ederim.
Hayır, benim için zevk.
-Beyefendi. -Evet. İyi oğlan. İyi.
Çabuk ol.
Tamam mı?
-Sen hazır olduğunda hazırım baba. -Mükemmel.
Ben, Edward Dickinson, akıl ve muhakeme sağlığım yerinde olarak…
…bunun vasiyetim olduğunu beyan ediyorum.
AKIL VE MUHAKEME SAĞLIĞIM YERİNDE OLARAK
VASİYETİM
MASSACHUSETTS, CAMBRIDGE'DE
VASİYETE YAZILAN ADIM
VASİYETNAME
Dikkat!
Vay anasını.
ALBAY T W HIGGINSON GÜNEY CAROLINA, BEAUFORT
Emily.
Son miras bilgisini de yazdın mı?
Evet, elbette. Pardon. Evet.
"Amherst Üniversite Vakfına 1.000 dolar bağışlanacak."
-Güzel. -Evet.
-Bir an daldın sandım. -Ne düşünüyordum, biliyor musun baba?
Bir burs kurabilirsin.
Burs mu?
Evet. Miras portföyünü insanlara yatırım yapmaktan iyi nasıl genişletebilirsin?
Her şey binadaki ad olmak zorunda değil.
Bu harika. Gerçekten harika.
Tanrım. Austin böyle bir şeyi asla düşünemezdi.
Şey…
Biliyor musun Em…
…ne kadar şanslı bir adam olduğumu fark ettim.
İtiraf etmeliyim ki son zamanlarda bu aile tarafından terk edildiğimi sanıyordum.
Ama sen hariçtin.
Ben her zaman buna layık olmasam da
sen her zaman bana sadık oldun.
Birçok şey için beni bağışlaman gerekti.
Ve ölüm döşeğimde bile buna minnettar olacağımı bilmeni isterim.
Tek isteğim… Tek istediğim seni mutlu etmekti.
Biliyorum baba. Teşekkür ederim.
İkimiz de bu aileyi çok önemsiyoruz.
Bu doğru.
Abin muhalefet olduğunda bunu yapmanın ne kadar zor olduğunu da biliyorum.
Aramızda böyle bir şeyin hiç olmamasını sağlamamız gerek.
Doğru. Hiçbir şey bizi ayıramaz.
Ayırmayacak da.
Neredeyse bitti.
-Evet. Sadece son maddeyi koymalıyız. -Doğru.
-Söyle. -Tamam.
Aile evimiz.
280 Main Caddesi, Amherst…
…geriye kalan tüm mal varlığımla birlikte,
bunların verileceği kişi…
…oğlum Bay William Austin Dickinson'dır.
Hayatım - Dolu bir Silah gibi -
Onun ölüm hâlinde de bu varlıklar onun oğlu olan şeye…
Tanrı aşkına.
O çocuğun daha ismi yok, değil mi?
"En büyük oğluna" yaz.
Köşelerde - Gün gelene kadar
Şunu düşünsene.
Adsız küçük yeğenin
bir gün senin vasin olabilir.
Hayat çok komik.
Sahibi göçtü - tanımlandı -
ve Beni alıp götürdü
Sorun nedir canım?
Sen cidden bana…
…her şeyi Austin'e verdiğini mi söylüyorsun?
Öylece?
Tüm olanlardan, olup biten her şeyden sonra.
Tabii ki.
Başka kime gidebilir ki?
Siz kadınlara mı?
Şimdi Geziyoruz Egemen Ormanlarda
Ve Avlıyoruz Dişi Geyiği -
Onun adına her konuştuğumda
Her şeyi kızıma bırakırsam
bunun nasıl görüneceğini düşünsene.
Banka muhtemelen vasiyetnameyi yırtıp atar.
Deli olduğumu düşünürler. Kadınlar mal sahibi olamaz.
Hayır Em, duygusal yapılarıyla alakalı bir şey.
Kendi başlarına karar vermelerine izin verilemez.
O yüzden bir erkeğin bakımı altında olmaları gerekir.
Bu ben olmazsam Austin olur, o olmazsa da oğlu olur.
Umuyorum ki gelecek nesiller boyu uzun bir süre
bu ailenin erkekleri başta olur.
Yani siz kadınlar özgürlüğün yükünü
omuzlarınızda taşımama lütfuyla ödüllendirilmişsiniz.
Ama endişelenme canım.
Sana iyi bakılacak.
Ve her durumda seni temin ederim ki
bütün bunlar da Massachusetts kanunlarına uygun.
Dik dağlar cevap verdi -
Ben hep şunu düşünerek büyüdüm…
Böyle inanılmaz bir adam babam olduğu için çok şanslıyım.
Tutkulu ve büyük güç sahibi bir adam.
İnanılmaz şeyler yapabilir.
Dünyayı değiştirebilir.
Ama işin aslı…
…hiç öyle biri değilsin.
Pardon, ne?
Korkmuş bir koyunsun sadece.
Hiçbir şeyi değiştirecek gücün yok çünkü sen…
Senin hayal gücün yok.
O yüzden de kimse senin kim olduğunu bilmeyecek ve önemsemeyecek.
Bir hata yaptım.
Austin seninle ilgili haklıymış.
Ben yanılmışım.
Em.
Gülüşümde samimi bir ışık var
Vadinin üzerinde parlıyor -
Vezüv yanardağı gibi
Zevk kısmı geçip gitti artık -
-Dikkat! -Tanrım!
-Çok pardon Betty. Bakmıyordum. -Dikkat etmen gerek.
Her şey kötüye gidiyor.
-Müsaadenle. -Nasıl yaptığını söyle Betty.
Lütfen.
Nasıl? Kendini nasıl dağıtmıyorsun?
Çünkü bu dünya çok dağınık ve doğrusu
artık yapabileceğimi sanmıyorum.
Özür dilerim. Yapamam. Bunun için vaktim olduğunu nereden çıkardın?
-Sorun nedir Betty? -Sorun şu, az önce öğrendim ki
Henry güneydeki bir alaya katılmış.
-Sana mektup mu yazdı? -Hayır! Postacıdan öğrenmem gerekti.
Belli ki Henry gayet de güzel mektup yazabiliyormuş.
Sadece ailesine yazmıyormuş.
Yani sadece Helen babasını kaybetmek üzere değil,
kendisi bizi bunu söyleyecek kadar bile önemsemiyor.
Hayır. Önemsiyor. Eminim önemsiyordur.
Seni seviyor Betty. Helen'ı da seviyor.
Ve artık en azından olduğu yeri biliyorsun.
Bir Konfederasyon ordusu onlara yaklaşıyormuş ve silahları bile yok.
-Çok üzüldüm Betty. -Üzülmene ihtiyacım yok.
Hayır, bunu ciddi söylemedim. Bak… Şu an kafamı toplayamıyorum.
Az önce babamla kavga ettim.
-Ve sonra… -Evet!
Ailen kendini yok etmekle bu kadar meşgul olduğu için üzgünüm.
Ama bu sırada dünya benim ailemi yok etti zaten.
Umudunu yitirmemelisin Betty.
Umut mu? Umut yalandır.
Bir gün benim yerime geçsen bunu anlarsın Emily.
Hadi. İstediğin tüm şiirleri yaz.
Hiçbir şey değiştirmez.
Umutla bir alakam kalsın istemiyorum.
Hem de hiç.
Umudun tek yaptığı beni ağlatmak oldu.
Betty.
Gece olduğunda - Gün bittiğinde -
Korurum Usta'mın Kafasını -
Eider Ördeği'nden daha iyi
Yaptığım Kendi yastığımı - paylaşmak -
Ona karşı - Ölümcül düşmanım ben
Kimse iki kez bulaşamaz bana -
Bakarım hepsine Kem Gözlerle -
Gösteririm öfkemi Parmaklarımla -
Ben Ondan uzun - yaşasam da
O benden daha uzun - yaşamalı -
Çünkü ben sahibim öldürme gücüne
Öldürme gücü - olmadan -
Geldin.
Bir çukur mu?
Cehennem çukuru.
"Tüm umutları terk edin."
Tüm umudu terk edince gerçek umudu bulursun,
bakmadığın tek yerde,
en karanlık yerde.
Hazır mısın?
Umarım.
Önden buyur.
Bekle!
Frazar?
Hiç Kimse?
Vinnie!
Sen miydin.
Burada ne işin var?
Neye benziyor?
Tüm kocalarımı yaşatmaya çalışıyorum.
Bunların hepsi kocan mı?
Hepsi ve sayende hiçbiri.
Sayemde mi?
Evet, sayende.
Hayatımı senin özgür, yaratıcı ruhlu biri ol
demeni dinleyerek geçirmesem gerçek aşkı bulabilirdim.
Ama hayır, evlenmeye odaklanmam lazımken
beni sanatı, şiiri, tüm o çöpleri dinlemeye zorladın.
-Bekle, onlar… -Senin şiirlerin mi?
Evet. Ve biliyor musun, hepsini yakacağım.
-Sadece bu işe yararlar. -Hayır. Hayır!
Hayır Vinnie, dur!
Hayır, sen dur. Dikkatimi önemli şeylerden uzaklaştırma.
Mutluluk şansımı mahvedip durma.
Zavallıcık.
Emily.
Austin? Bekle Austin. Beni nereye götürüyorsun?
Üzgünüm Emily ama sen delisin. Artık kilit altında olma vaktin geldi.
Ne? Neden?
Bana yaptıklarını başkasına da yapma diye.
Ne? Ne yaptım ki?
Evliliğimin felaket olmasının senin yüzünden olduğunu iyi biliyorsun.
Bu haksızlık Austin. Sue'yu sevdiğimi biliyordun.
Hayır, o şekilde bilmiyordum. Hem zaten sen Sue'yu sevmiyorsun.
Sue'yu sevmekle ilgili şiir yazmayı seviyorsun. Şiirler senin için çok önemli.
Bu doğru değil.
Evet, doğru. Bunu biliyorsun.
Sue'yu seviyorum Austin. Ve seni de seviyorum.
Bu doğru olsaydı bize bir şans verirdin.
Ama onun yerine ona şiirler yazdın. Kendini durduramadın, değil mi?
Her biri minik bir zehir damlasıydı.
Her biri tüm mutluluk umutlarımızı yavaş yavaş öldürüyordu.
Austin.
Yemin ederim seni incitmeyi hiç istemedim.
Beni incitmedin Emily.
Beni yok ettin.
Yalnızım ve korkuyorum Emily. Annemi kaybettim.
-Anne? -Karnımı doyurur musun Emily?
Tanrım.
Baba.
Baba?
Baba.
Tanrım.
Hayır. Hayır.
Hayır, hayır, hayır! Baba!
Baba, hayır, hayır, hayır.
Emily.
Ölmüş.
Evet. Ve artık birlikte olabiliriz.
Hayır, bu benim suçum. Benim suçum. Onu öldürdüm.
Vedalarını et ve benimle gel.
Üzgünüm.
Bak. Artık sadece ikimiz kaldık.
Mükemmel.
Aslında belki biz bunu yapmama…
Merak etme Emily. Bizi burada kimse göremez. Güvendeyiz.
Ben onu… Ben onu kastetmedim. Sadece…
Ne oldu? Beni öpmeyi bile istemiyor musun?
Hayır, elbette istiyorum. Elbette. Sadece…
Yani sen… Sen biraz…
Biliyordum. Artık beni beğenmiyorsun.
Ağzıma sözcükler koyma.
O zaman ağzına başka bir şey koyayım.
Ne? Bekle… Tanrım.
-Tanrım Sue! -Çekil başımdan Emily!
Bizim için hiç umut yoktu, değil mi?
-Ne demek o? -Bana bir daha dokunma sakın.
Bekle Sue.
Ateş!
Henry!
Saldırın!
Hayır. Henry!
Hadi ama Henry!
Pes etme! Savaşmaya devam et!
Ailenin sana ihtiyacı var.
Kazanıyoruz!
Zafer bizim!
Tanrım.
Alt yazı çevirmeni: Orhan Cevher