Wat wil je?
Het is oorlog tussen ons, maar ik hoopte dat we een wapenstilstand konden houden…
…en samen naar Frazars begrafenis konden gaan.
Ik ga niet.
Wat? Je moet wel. Hij zat bij je in de klas.
Hij was een heel goede vriend. -Dat weet ik heus wel.
Ik hoef papa niet te zien doen alsof hij Frazar kende…
…en met z'n rouw te showen.
Ik rouw wel alleen.
Als jij er niet bij bent, praat de hele stad over papa.
Je denkt alleen aan jezelf. Denk toch eens aan de familie.
M'n eigen gezin heeft me nodig. -Waar is Sue? Die is 't vast met mij eens.
Sue en ik geven voorrang aan ons eigen kind.
Maar wat weet jij van kinderen?
Mijn kinderen zouden leren dat je je eigen familie niet laat zitten.
God, Emily. Wat heb je toch?
Je was altijd zo…
…onconventioneel.
En nu ben je net papa.
Ga maar.
Hou z'n hand maar vast. Je hebt tenslotte voor hem gekozen.
Mijn Leven had – als een Geladen Geweer –
Frazar Augustus Stearns was door en door een Amherstse jongen.
Hij belichaamde de ziel van deze stad. Hij was haar vlees en bloed.
Het doet me pijn om afscheid te nemen…
Waar is Austin?
Weet ik niet.
Wat stom van hem. -En van de rest.
Hou op alles stom te vinden. Dat is beledigend.
Trouwens, Emily is er.
Een held die deze stad eer aandoet.
Vandaag dragen we dit kanon aan hem op als een herinnering aan die eer.
Een kanon?
Voor mij?
Frazar.
Ik ben Niemand. -Je bent hier.
Ik kan toch moeilijk ontbreken.
Dit kanon stond in New Bern, waar de jonge Frazar z'n leven gaf…
Hoor hem dan. -…voor de ziel van deze natie.
Sorry. Het is je vader, maar wat klinkt dat afgezaagd.
Hij wil je alleen vereren.
Daarom ging je toch de oorlog in?
Nu ben je beroemd, Frazar Stearns.
Als de oorlog voorbij is en onze natie geneest van deze grote wond…
…is het de herinnering aan mannen zoals Frazar Stearns…
…die onze gezamenlijke balsem zal zijn.
Nou, hoe was het?
Wat? -De oorlog.
Erger dan ik ooit had gedacht.
Alsof ik in de hel was beland, in het donkerste inferno dat er is.
Net als Dante.
Ja, net als Dante.
Wat heb je daar gevonden? -De waarheid.
De rauwste, lelijkste waarheid.
Je kunt niet schuilen. De vijand tegenover je ben je in werkelijkheid zelf.
Ik zit ook in een oorlog.
Dat hoorde ik. Rot dat je ruzie hebt met Austin.
Het geeft niet.
Echt niet.
Het is het beste zo.
Ik heb veel geleerd.
O ja? Wat dan?
Dat m'n broer een hopeloos geval is en dat we hem niet nodig hebben.
Mama en Vinnie verwerken het nog, maar papa en ik zijn sterker dan ooit.
Breng je strijdkameraden onze oprechte erkentelijkheid over…
Ik voel veel hoop voor onze familie.
Wat?
Sorry. Ik geloof je niet. -Wat bedoel je?
Die hoop van jou klinkt nogal onecht.
'…dodelijk verwond terwijl hij de mannen aanspoorde…
…om de vijand aan te vallen over de spoorweg.'
Ja, meneer. Fijn dat u er bent. Dat waardeer ik.
Edward, daar ben je.
Wat een mooie toespraak. Uitstekend.
Echt heel mooi. -Fijn dat je dat vindt, Ithamar.
Ja, echt. Het spijt me dat ik ooit aan je getwijfeld heb.
Het Uniebloed stroomt door je aderen.
En het doet pijn dat sommigen dachten van niet.
De stad ziet graag iemand weer in de gunst komen.
Jammer dat je familie er niet bij was.
We waren er wel. -Evelina.
Ik zei net dat z'n eulogie zo mooi was. -Ja, briljant, hè?
Lincoln had het niet beter kunnen zeggen. -Precies.
Je bent een goede spreker. Was toch in de politiek gebleven.
Och, ik weet 't niet. -Denk er maar eens over na.
Ik wens jullie beiden een goede dag toe. -Goedendag, Conkey.
Goed gedaan. Dat was geweldig. -Denk je dat echt?
Absoluut. Ik ben heel trots dat ik je dochter ben.
Kom, we wandelen naar huis. De bloemen komen uit.
Mr Dickinson.
Sue, je bent er.
Natuurlijk. -Zonder je man.
Hij let op de baby. We doen niet aan vastgelegde genderrollen.
Doen jullie nog de redactie van Drum Beat?
Het blad dat president Lincoln het liefst leest?
Dat klopt. Hoezo?
Ik wil graag iets plaatsen, maar wel anoniem.
Nou, dat was leuk.
Ik heb nooit eerder met narcissen gepraat.
Moet je vaker doen. Ze kunnen heel goed luisteren.
Ja. Ze knikten op alles wat ik zei.
Dat was prettig.
Ik wil iets met je bespreken. -Wat dan?
Kun je iets heel belangrijks voor me doen?
Ik doe alles - wat ik kan - Al is het klein als een Narcis -
Narcis, wat slim.
Kom je even mee naar kantoor? Kom mee.
Let niet op de troep. -Alles ligt overhoop.
Ja. Zo'n erfenis is zwaar werk.
Maar nu weet ik eindelijk wat ik nalaat en aan wie…
…en daarom heb ik jou nodig. -O. Oké.
Ik wil dat jij m'n executeur-testamentair wordt.
Ik? -Ja, jij.
Ik weet dat het een ongewoon verzoek is.
Maar een executeur moet gezond van geest en lichaam zijn…
…die je wensen tot op de letter kan naleven…
…die voor je spreekt als jij dat niet meer kunt…
…iemand die je vertrouwt met heel je hart.
Ik wist niet dat je zo over me dacht.
Gewoonlijk gaat die taak naar de oudste zoon…
…maar dat is in deze familie anders gelopen.
Maak je geen zorgen, vader.
Eén zoon, tot je dienst. Misschien is hij je nooit eerder opgevallen.
Ik moet bekennen van niet.
Maar het is nooit te laat. Ga toch zitten.
De eer is aan mij.
Goed zo, knul. Goed zo, knul.
Snel, graag.
Goed?
Ik ben klaar. -Uitstekend.
Ik, Edward Dickinson, gezond van geest, en wilsbekwaam…
…verklaar dat dit mijn laatste wil en testament is.
Attentie.
Krijg nou wat.
Emily?
Heb je dat laatste opgeschreven? -O, ja, natuurlijk.
'Ik laat 1000 dollar na aan Amherst College Trust.'
Goed. Je leek even ver weg. -Papa, weet je wat ik vind?
Je moet een studietoelage opzetten. -O, ja?
Dan verrijk je je nalatenschap door in mensen te investeren.
Nu eens geen naam op een gebouw.
Dat is briljant. Gewoon briljant.
Hemel. Austin zou daar nooit aan gedacht hebben.
Weet je, Em…
…ik besef dat ik ontzettend heb geboft.
Ik voel me verlaten door deze familie, maar niet door jou.
Je staat altijd aan mijn zijde…
…al verdien ik dat niet altijd.
Je hebt me veel moeten vergeven.
Daar zal ik op m'n sterfbed nog dankbaar voor zijn.
Ik heb je altijd alleen maar gelukkig willen maken.
Weet ik, papa. Dank je wel.
Jij en ik geven zoveel om deze familie. -Dat klopt.
Het doet je pijn dat je broer aan de andere kant staat.
Zoiets mag nooit tussen ons gebeuren.
Niets zal ons ooit uit elkaar drijven.
Nee.
Zo, bijna klaar.
Alleen de allerlaatste clausule nog. -Dat klopt.
Toe maar.
Ons huis.
Main Street 280, Amherst…
…en al m'n overige bezittingen die nog overblijven…
…worden nagelaten aan…
…m'n zoon, de heer William Austin Dickinson.
Mijn Leven had – als een Geladen Geweer –
En als hij komt te overlijden, worden ze nagelaten aan z'n zoon, de…
Lieve hemel.
Die jongen heeft nog niet eens een naam.
Schrijf maar 'zijn oudste zoon'.
In de Hoek gestaan – tot op een Dag
Stel je voor.
Je kleine neefje zonder naam kan ooit nog eens je curator worden.
Het leven is zo grappig.
De Eigenaar kwam – het herkende –
En Mij met zich meenam –
Wat is er, m'n lieve?
Zeg je nu echt…
…dat je alles nalaat aan Austin?
Zomaar even?
Na alles wat er is gebeurd? Alles wat je hebt?
Maar natuurlijk.
Aan wie anders?
Aan jullie?
Nu zwerven Wij door Machtige Bossen –
En jagen Wij op de Hinde –
En telkens wanneer ik voor Hem spreek –
Bedenk hoe dat zou overkomen…
…als m'n dochter alles erfde. De bank zou dat testament verscheuren.
Ze zouden me voor gek verklaren. Vrouwen kunnen niets bezitten.
Daar zijn ze te emotioneel voor. Ze kunnen geen beslissingen nemen.
Daarom moet een man voor ze zorgen. Ik, of Austin, of anders z'n zoon.
De mannen van deze familie zullen hopelijk nog generaties lang de beslissingen nemen.
Ik bedoel, jullie vrouwen zijn gezegend…
…dat jullie niet onafhankelijk hoeven te zijn.
Maar maak je geen zorgen. Er zal goed voor je worden gezorgd.
En hoe dan ook, ik verzeker je dat de wet in Massachusetts dit voorschrijft.
Geven de Bergen gelijk antwoord –
Weet je, ik heb altijd gedacht…
…dat ik bofte dat ik zo'n ongelooflijke man als vader had.
Een man met ambitie, een man met veel macht…
…die wonderbaarlijke dingen kon doen en de wereld kon veranderen.
Maar je bent juist…
…helemaal niet zo.
Sorry, wat?
Je bent gewoon een bang schaap.
Je bent niet in staat om ook maar iets te veranderen, omdat je…
…geen inbeeldingsvermogen hebt.
En daarom zal niemand ooit weten of er iets om geven wie jij was.
Ik heb me vergist.
Austin had gelijk wat jou betreft.
Ik had het mis.
En als ik glimlach, gloeit het Dal
Van zo’n hartverwarmend licht –
Het is alsof een Vulkaan
haar vreugde Laat doorbreken op mijn gezicht –
Kijk uit.
Sorry. Ik keek niet. -Let toch op.
Alles wordt steeds erger.
Ik moet gaan. -Zeg me hoe je het doet.
Toe.
Hoe hou je het allemaal vol?
Want alles is zo'n chaos, en eerlijk gezegd…
…trek ik het niet meer.
Sorry, dat gaat niet. Waarom denk je dat ik hier tijd voor heb?
Wat is er? -Ik heb net gehoord…
…dat Henry bij een regiment zit.
Hij heeft je geschreven. -De postbode heeft dat verteld.
Henry is prima in staat om brieven te schrijven, maar niet naar z'n gezin.
Helen raakt haar vader straks kwijt en hij vindt dat niet belangrijk om te vertellen.
Natuurlijk vindt hij dat wel.
Hij houdt van je, Betty. En van Helen. En nu weet je tenminste waar hij is.
Er komt een Confederatieleger aan en ze hebben niet eens wapens.
Wat erg. -Ik wil je medelijden niet.
Zo bedoelde ik het niet. Ik ben nogal van slag.
Ik heb ruzie met m'n vader. En toen…
Nou, het spijt me dat je familie zichzelf te gronde richt.
Maar de wereld heeft de mijne al te gronde gericht.
Betty, blijf hopen. -Hoop? Hoop is een leugen.
Als je één dag in mijn schoenen stond, zou je dat weten.
Toe maar. Schrijf alle gedichten die je maar wilt.
Het verandert niets.
Ik heb niets te maken met hoop.
Niets.
Hoop heeft me alleen laten huilen.
Betty.
En ’s nachts – na onze mooie dag –
Als ik Mijn Meesters Hoofd bewaak –
Voelt het beter dan wat het Eenden Dons Gevulde Kussen – te bieden heeft.
Voor zijn vijand – ben ik een dodelijke vijand –
Geen enkel verroert zich een tweede keer
Op wie ik mijn Vizier richt – Of het vernietigende Duimgebaar maak –
Zeker ik, niet hij – zal het langste leven Laat Hem toch langer leven – dan Ik –
Want ik heb de kracht om te doden
Maar zeker niet – de kracht om dood te gaan –
Je bent gekomen.
Een kuil?
Een inferno.
'Laat alle hoop varen.'
Laat alle hoop varen, dan zie je dat echte hoop ligt…
…waar je niet hebt gekeken…
…de duisterste plek.
Ben je klaar?
Ik hoop het.
Na jou.
Wacht.
Frazar?
Niemand?
Vinnie.
Jij bent het.
Wat doe je hier?
Wat denk je zelf? Ik hou al m'n echtgenoten in leven.
Zijn dat allemaal echtgenoten van je? -En geen van allen, dankzij jou.
Dankzij mij? -Ja, door jou.
Als je niet altijd had gepredikt…
…dat ik vrij en creatief moest zijn, had ik echte liefde gevonden.
Maar nee, ik moest nadenken over kunst, poëzie en dat soort gelul…
…terwijl ik had moeten trouwen.
Zijn dat… -Je gedichten?
Ja en die ga ik lekker toch verbranden.
Alleen daar zijn ze goed voor. -Nee. Vinnie, niet doen.
Nee, jij. Leid me niet af van wat er werkelijk toe doet.
Verpest mijn kans niet om gelukkig te worden.
Arme schat.
Emily.
Austin, wacht. Waar gaan we heen?
Sorry, Emily, maar je bent gek. Ik moet je opsluiten.
Wat? Waarom? -Dan doe je anderen geen leed aan.
Wat? Wat heb ik dan gedaan?
Jij bent de reden dat m'n huwelijk een ramp is.
Maar je wist al dat ik van Sue hield.
Niet op die manier. Trouwens, je houdt niet van Sue.
Maar van gedichten schrijven over haar. Dat is alles.
Dat is niet waar. -Jawel. En dat weet je.
Ik hou van Sue. En van jou.
Dan had je ons wel een kans gegeven.
Maar je kon het niet laten om haar gedichten te schrijven.
Elk gedicht was een druppel vergif die langzaam onze hoop op geluk ombracht.
Austin.
Ik wilde je echt geen pijn doen.
Dat deed je ook niet.
Je hebt me kapotgemaakt.
Ik ben alleen en bang, Emily. Ik ben m'n mammie kwijt.
Mama? -Geef je me eten, Emily?
O, god.
Papa.
Papa?
Papa.
O, mijn god.
Nee. Nee.
Nee, nee, nee. Papa.
Papa, nee. Nee, nee.
Emily.
Hij is dood.
-Ja. En nu kunnen we samen zijn.
Dit is mijn schuld. Ik heb hem vermoord.
Neem afscheid en kom met me mee.
Het spijt me.
Echt.
Kijk. Nu zijn we eindelijk alleen.
Het is volmaakt.
Misschien moeten we…
Wees niet bang. Niemand kan ons hier zien. We zijn veilig.
Dat bedoelde ik niet. Het is alleen… -Wat? Wil je me niet eens kussen?
Natuurlijk wel. Het is alleen…
Je doet nogal… -Ik wist het. Je wilt me niet meer.
Dat leg je me in de mond. -Dan leg ik er wel iets anders in.
Wacht, o, mijn god.
Blijf van me af.
Het was altijd al hopeloos.
Wat bedoel je? -Raak me nooit meer aan.
Sue, wacht.
Vuur.
Henry.
Aanvallen.
Nee. Henry.
Kom op, Henry.
Geef het niet op. Blijf vechten.
Je gezin heeft je nodig.
We winnen.
De zege is aan ons.
O, god.
Vertaling: Marc de Jongh