அன்பு தோழி, சில சமயங்களில் உன் கடிதங்கள் மற்றும் கவிதைகளை எடுத்து,
அவற்றின் அதிசயமான சக்தியை உணரும் போது,
எழுதுவது எனக்குக் கடினமாக இருக்கிறது.
உன்னை ஒருமுறையாவது பார்த்து நீ உண்மைதான் என்று அறிந்த பிறகு,
நான் சற்று ஆசுவாசம் அடையலாம்.
இப்படிப்பட்ட சிறந்த எண்ணங்களை மனதில் வைத்துக்கொண்டு
உன்னால் எப்படி தனிமையில் வாழ முடிகிறது என்பது எனக்குப் புரியவில்லை.
ஆனால், இப்படிப்பட்ட அருமையான எண்ணங்கள் உனக்கு வருவது போல்
மற்றவர்களுக்கும் வருவது, ஒரு கட்டத்திற்கு மேல் கடினமாக இருக்கும்.
எனவே இருப்பிடம் என்பது எந்த மாறுதலையும் உண்டாக்குவதில்லை.
உன்னால் எப்போதாவது பாஸ்டனுக்கு வர முடியுமா?
எல்லா பெண்களும் வருவார்கள்.
என்றும் உன் நண்பன், ஹிக்கின்சன்.
எமிலி.
அம்மா இன்னும் எழுந்திருக்கவில்லை, மேகி வேலைக்கு வர மாட்டாள்,
நம் வீட்டிற்குள் குழாய் இல்லை. எனவே...
நீ போய் தண்ணீர் கொண்டு வா.
என்ன தெரியுமா?
சில சமயங்களில் நான் தவறான நூற்றாண்டில் பிறந்தது போல தோன்றுகிறது.
டிக்கின்சன்
எதிர்காலம் ஒருபோதும் பேசாது
அருமையான வசந்தகால காலைப்பொழுது!
காலை வணக்கம், சூரிய ஒளியே.
நான் டச்சு மொழி பேசுவேன் என்று தெரியுமா?
இது அற்புதமான நாள். தபால் வருமென நம்புகிறேன்.
ஏன்? உனக்கு தபால்காரரைப் பிடிக்குமா?
என்ன? இல்லை. ஹென்ரியிடமிருந்து வரும் கடிதத்திற்காக காத்திருக்கிறேன்.
-மறுபடியும் அதே குழப்பம். -நிலைமை மோசமாக இருக்குமோ என பயமாக உள்ளது.
விரைவில் அவரிடமிருந்து கடிதம் வராவிட்டால்,
அவர் இறந்துவிட்டதை தவிர வேறு என்ன... காரணம் இருக்க முடியும்?
-எனக்கு வேறு ஒரு விளக்கம் தோன்றுகிறது. -அப்படியா?
பார், ஹென்ரி எங்கே பயணிக்கிறான் என எனக்குத் தெரியாது,
ஆனாலும் ஒரு ஆண் தான் செல்லும் திசையை, தீர்மானிப்பது காம்பஸ் அல்ல.
எங்கிருந்தாலும், அவன் வேறு ஒருத்தியுடன் உறவுகொள்ள முடியும்.
அப்படி இருந்தாலும், அவர் ஹெலனுக்கு கடிதம் எழுதலாமே.
பெண்ணே, நீ யாருக்கு வக்காலத்து வாங்குகிறாய்?
அவன் உன்னையும் ஹெலனையும் பிரிந்துவிட்டான்.
நீ மறுபடியும் சமுதாயத்தில் பழக வேண்டும்.
-என்ன சொல்கிறீர்கள்? -நீ மறுபடியும் டேட்டிங் செய்ய வேண்டும்.
உள்நாட்டு போரின் போது, என்னை டேட்டிங் செய்ய சொல்கிறீர்களா?
கேள், எதுவும் நல்ல நேரம் கிடையாது, ஆனால் போர் காலமாக இருந்தாலும், இது வசந்த காலம்.
பறவைகள் பாடுகின்றன. பூக்கள் மலர்கின்றன.
வசந்த காலம் தான் புது காதலுக்கான காலம்,
தன்னுடைய ஒழிப்புவாதி பத்திரிக்கையை முதன்மையாக நினைத்து
உன்னை இரண்டாவதாக நினைக்கும், உன் முன்னாள் கணவனைப் பற்றி கவலைப்படாதே.
கடந்த காலத்தை மறந்துவிட்டு,
ஒரு புது எதிர்காலத்திற்கு நீ தயாராக வேண்டும். சீக்கிரம்!
சுலபமாக சொல்லிவிட்டீர்கள்.
எப்படி இவ்வளவு தைரியமாக இருக்கிறீர்கள்?
ஏனென்றால் எனக்குள் இருக்கும் நம்பிக்கையை வெளிப்படுத்த கடவுள் என்னை அழைத்தார்.
இப்போது, என் தோழி பெட்டிக்கு, அவளுடைய பழைய திறமைகள் வந்துவிட்டன என்று நம்புகிறேன்.
இப்படிப்பட்ட காலத்தில் நான் யாரை சந்திப்பேன்?
வணக்கம், பெண்களே!
-இவனா? -ஏன் கூடாது?
-என்னால் முடியாது. நான் தயாராக இல்லை. -இது தான் சிறந்த காலம்.
எங்களுக்கு ஏதாவது கடிதம் இருக்கிறதா, ஃபிரெடி?
துரதிஷ்டவசமாக, எதுவும் இல்லை.
உனக்காக ஏதாவது கொண்டு வர விரும்புவேன், பெட்டி.
உன் அழகான புன்னகையை பார்க்க எனக்கு பிடிக்கும்.
நடப்பதற்கு அருமையான நாள், இல்லையா?
யாரால் நடக்க முடியும் என எனக்குத் தெரியும்.
அம்ஹெர்ஸ்டின் கடின உழைப்பாளியான தையல்காரி.
என்னோடு தபால் விநியோகம் செய்ய, நீயும் வரலாம்.
அது டேட் இல்லை, அது வேலை. அவளை பிக்னிக் மாதிரி எங்காவது அழைத்துச் செல்.
சரி, உனக்கு விருப்பமென்றால், நாம் அதைச் செய்யலாம்.
நான்...
சரி, அப்படி செய்யலாம்.
வெளிக்காற்றை சற்று சுவாசிக்கலாமே.
ஆனால் விடியலுக்கு முன்னால், அதிக இருளாக இருக்கும் என்பதை மறக்காதே.
எனக்குள்ளே இருக்கும் நம்பிக்கையை உறுதிப்படுத்துவதற்காக நான் பேசுகிறேன்!
பெண்ணே, எனக்கு 60 வயதாகிறது.
எமிலி.
மேலே பார்.
சூ.
அங்கே என்ன செய்கிறாய்?
உனக்காக காத்திருக்கிறேன்.
நாம் பேச வேண்டும்.
சரி, பேசலாம்.
நீ ஏன் என்னைப் பார்க்க வரவில்லை?
நீ என் மீது கோபமாக இப்பதாக நினைத்தேன்.
கோபமாகத்தான் இருக்கிறேன். அதனால்தான் நீ என்னைப் பார்க்க வந்திருக்கணும்.
சூ, கேள்.
என்னுடைய வேலையைப்பற்றி நான் வேறு ஒருவரிடம் பேசியதற்காக
நீ என் மீது கோபப்படுவது சரியில்லை.
அதற்கும் உனக்கும் எந்த சம்பந்தமும் இல்லை.
முற்றிலும் சம்பந்தம் இருக்கிறது.
எனக்காக மட்டுமே நீ எழுதுவதாக ஒருமுறை என்னிடம் சொல்லியிருக்கிறாய்.
ஆனால் என்னைப் பற்றிய எண்ணங்கள் மட்டுமே இப்போது உனக்கு போதவில்லை என நினைக்கிறேன்.
எனக்கு குழந்தை பிறந்துவிட்டதால், என் கருத்து மதிப்பற்றது என நினைக்கிறேன்.
இல்லை, குழந்தை பிறந்த பிறகு என் கவிதையை படிக்க உனக்குத்தான் நேரமில்லை.
நீ எப்போதும் கவிதை எழுதிக் கொண்டிருப்பதால்
என்னுடைய குழந்தையோடு நேரம் செலவிட மறுக்கிறாய்!
இதோ சொல்லிவிட்டாயே.
என்னுடைய கவிதைகள் மீது உனக்கு அக்கறை இல்லை.
கண்டிப்பாக உண்டு. நான் வந்து...
அப்படியென்றால் நான் வேறு ஒருவரிடம் கருத்து கேட்பதைப் பற்றி
-நீ ஏன் கோபப்படுகிறாய்? -ஒரு ஆணிடமா?
ஒரு அன்னியரிடமா? உனக்கு அறிமுகம் இல்லாதவரிடமா?
ஆமாம்!
அவருக்கு என்னைப்பற்றி ஒன்றும் தெரியாது.
என் வார்த்தைகள் மட்டும்தான் தெரியும்.
அவருடைய உணர்ச்சிகள் பற்றி நான் கவலைப்படத் தேவை இல்லை.
நீ ஒரு பகுதியை வெறுக்கிறேன் என்று சொல்வது போல.
குழந்தையின் துணியை மாற்ற நான் உதவாதது தான் உனக்கு கோபம்.
அல்லது, உனக்கு ஒரு வரி பிடித்திருக்கிறது என்று சொல்லும் போது,
அதற்கு உண்மையான அர்த்தம், நீ என்னை நேசிப்பதாக இருக்கலாம்.
நான் உன்னை நேசிக்கிறேன் தான், எமிலி, அதில் என்ன தவறு?
கடவுளே, இப்படி வாழ்வது மிகவும் கொடுமை. ரொம்பவும் துயரமானது.
என் தேவையெல்லாம், உன்னோடு இருந்து,
இரவில் உன்னோடு படுக்கையில் தூங்குவது தான்.
அதற்கு பதிலாக, நாட்கள் மற்றும் வாரக் கணக்காக நான் எதுவும் இல்லாமல் காத்திருக்கிறேன்.
எதுவும் இல்லாமல் இல்லை.
நான் கடிதம் எழுதுகிறேன். அது முக்கியமில்லையா?
எமிலி, நீ ஒரு கவிஞர்.
நீ கடினமாக உழைத்து கவிதைகள் எழுதுகிறாய்.
உனக்கு ஒவ்வொரு வரியும் சரியாக இருக்க வேண்டும்.
ஆனால் எனக்கோ குழப்பம் தான் வேண்டும்.
வார்த்தைகளால் விவரிக்க முடியாத ஒன்றுதான் எனக்கு வேண்டும்.
எனக்கு நீதான் வேண்டும்.
நீயும் அப்படி நினைக்கவே நான் விரும்புகிறேன்.
நிச்சயமாக எனக்கு நீ வேண்டும்.
ஆனால் என்னால் உன் வீட்டில் வாழ முடியாது.
ஒரு விஷயம், ஆஸ்டின் என்னோடு பேசுவது கூட இல்லை.
சரி.
ஆஸ்டின் போருக்கு சென்றுவிட்டால்? அது பரவாயில்லையா?
-என்ன சொல்கிறாய்? -திடமான ஆண்களை போருக்கு அனுப்புகிறார்களே.
அவரும் போக வேண்டி வரும்.
ஆஸ்டின் போருக்குச் சென்றால், நீ வந்து என்னை சந்திப்பாயா?
அல்லது ஏதாவது காரணம் சொல்வாயா?
நான் போய் தண்ணீர் கொண்டு வருகிறேன்.
மழை வரப்போகிறது.
என்னை முத்தமிடு.
என்னால் முடியாது.
இன்று நாள் நன்றாக இல்லை.
அட, கடவுளே, எமிலி. இன்று மட்டும் தான் நம்மிடம் இருக்கிறது, சரியா?
வேதனை!
கொடுமை.
வின்னி?
வின்னி? என்ன பிரச்சினை?
என்னைப் பார்,
என்னுடைய அம்மாவுக்காக, நாளும் பொழுதும் வீட்டு வேலை செய்கிறேன்,
ஆனால் நாளும் பொழுதும், நான் கனவு காண்பது,
என் அழகான ஆனால் உணர்ச்சிபூர்வமாக இல்லாத கணவனுக்காக வீட்டு வேலை
செய்ய வேண்டும் என்பது தான்.
கடவுளே, இனியும் என்னால் பொறுக்க முடியாது.
என்னாலும் தான். வாழ்க்கை மோசமானது.
நான் தனியாக இருக்கிறேன், அமெரிக்காவில் உள்நாட்டு போர் நடக்கிறது,
இப்போது மழைப் பொழிகிறது.
ஆமாம், இன்று மிகவும் மோசமான நாள்.
ஆமாம்.
இந்த போரின் ஒவ்வொரு நாளும்,
எல்லா விஷயங்களும் சரியாகிவிடும் என்று நான் நம்பிக் கொண்டே இருந்தேன்,
பிரச்சினைகள் முடிந்து,
பிரகாசமான எதிர்காலத்தை நாம் பார்க்க முடியும் என்று நினைத்தேன்.
ஆனால் இது எதுவுமே நடக்கவில்லையே.
நம் குடும்பம் பிரிந்து செல்கிறது.
நான் கடந்த காலத்திற்கே போக விரும்புகிறேன்.
போர் ஆரம்பிப்பதற்கு முன்னர், என்னுடைய காதலர்கள் இறந்ததற்கு முன்னர்.
இல்லை, நான் எதிர்காலத்திற்குப் போக விரும்புகிறேன்.
இந்த குழப்பங்களை எல்லாம் தாண்டி போர் முடிந்து எல்லாம் வேறு விதமாக இருக்கும் காலம்.
கற்பனையில் நாம் ஒரு முறை கண் சிமிட்டி எதிர்காலத்திற்கு...
செல்ல முடியும். உடனேயே போய்விடலாம்.
-அதைப் பார்த்தாயா? -அது என்ன?
என்ன நடக்கிறது?
எமிலி.
-வின்னி? -என்ன?
-நாம் நகர்கிறோமா? -அப்படித்தான் நினைக்கிறேன்.
எமிலி?
-என்ன நடக்கிறது? -எனக்குத் தெரியவில்லை.
-வின்னி! -எமிலி!
அட, கடவுளே!
அது என்ன?
இப்போது என்ன நடந்தது?
இந்த கஸிபோ சுற்ற ஆரம்பித்தது.
ஆமாம், பிறகு நின்றுவிட்டது.
மழையும் நின்றது.
-வின்னி? -என்ன?
இந்த வீடு உனக்கு வித்தியாசமாக தோன்றுகிறதா?
-இரு... பயமாக இருக்கு, எமிலி. -என்ன...
-அந்த வண்டியில் குதிரைகள் இல்லை! -அதன் பின்புறத்தில் இருந்து புகை வருகிறது!
என்ன?
-அட... -என்ன?
என்ன?
அம்ஹெர்ஸ்ட் 1955 ஆம் ஆண்டு மாணவர் புது சாதனை படைத்திருக்கிறார்
1955?
நாம் எதிர்காலத்தில் இருக்கிறோம்!
கோடே'ஸ் லேடி'ஸ் புக்
ஏப்ரான்களின் புது வகைகள்
திருமதி. டிக்கின்சன்?
எட்வர்ட், ஏன் என்னை தொந்தரவு செய்கிறீர்கள்? நான் என் சரணாலயத்தில் இருக்கிறேன்.
கவலை தரும் ஒரு விஷயத்தைப் பார்த்தேன்.
எமிலியின் கிரீன்ஹவுஸில்.
நீ அறிய விரும்புவாய் என நினைத்தேன்.
என்ன? கிரீன்ஹவுஸா? எதைப்பற்றி பேசுகிறீர்கள்?
அவள் வளர்த்த செடிகளுக்கிடையே, இது வளர்ந்து இருந்தது.
சரி. இது என்ன?
திருமதி. டிக்கின்சன், இது தான் கனாபிஸ்.
என்ன சொல்கிறீர்கள்?
கனாபிஸ் சட்டிவா.
ஹெம்ப், ஹாஷிஷ், டெவில்ஸ் வீட் என்று அதற்கு வேறு பெயர்கள் உண்டு.
இது புது விதமான போதைப்பொருள்.
கிழக்கு நாடுகளில், இதை சுருட்டி புகைப்பார்கள்.
இது போதை தரும், திருமதி. டிக்கின்சன்.
சரி, ஆனால் இது பற்றி எமிலிக்கு நிச்சயம் எதுவும் தெரிந்திருக்காது.
அழகாக இருந்ததால், அதை வளர்த்திருப்பாள்.
அட, நீ சொல்வது சரிதான். அவளுக்கு இது பற்றி தெரியாதிருக்கலாம்.
ஆனால் இது ஆபத்தான பொருள்.
இது பல விதமான கற்பனைகள், கனவுகள், மற்றும் மாயைகளை உண்டாக்கலாம்.
சரி...
நாம் இதை சாப்பிடலாமா?
என்ன? அப்படி செய்ய வேண்டுமா?
ஒருமுறை தான் வாழ்கிறோம்.
-ஹலோ? -இது பூட்டியிருக்கிறது.
-ஹலோ? -பூட்டியிருக்கிறது, நாம் எதிர்காலத்தில் உள்ளோம்.
இது சிறப்பு. இது பிரமாதம்.
இது நம் வீடு. அவர்கள் நம்மை அனுமதிக்க வேண்டும்.
யார் அந்த “அவர்கள்”? உள்ளே யார் இருக்கிறார்கள்?
எமிலி, நாம் எதிர்காலத்தில் நூறு ஆண்டுகள் முன்னே வந்திருக்கிறோம்.
நம் மொத்த குடும்பமும் இறந்துவிட்டார்கள்.
சரி, எனக்கு சில பதில்கள் தேவை, அதுவும் விரைவாக தேவை.
கண்டிப்பாக சைக்கிள்களுக்கு அனுமதி இல்லை
உங்களால் உள்ளே போக முடியாது.
செவ்வாய்க்கிழமை தவிர மற்ற நாட்களில் இதை பூட்டி வைப்பார்கள்.
பைத்தியக்கார பாட்டிகள் போல, ஏன் உடை உடுத்தியிருக்கிறீர்கள்?
இது மலை ஏறும் நாளிற்கான உங்களுடைய உடையாக இருக்க வேண்டும்.
புரிகிறது. சிறப்பு.
-மலை ஏறும் நாளா? -ஆமாம்.
ஸ்மித் கல்லூரியின் மலை ஏறும் நாள். செமஸ்டருக்கு ஒரு முறைதான் நடக்கும்.
வகுப்புகள் ரத்து செய்யப்படும்,
வெளியில் எல்லோரும் சுதந்திரமாக சுற்றி வந்து,
சேட்டைகள் செய்து மகிழலாம்.
பெண்கள் மட்டும் படிக்கும் கல்லூரிகளும், அவற்றின் அதிசயமான விழாக்களும் பிடிக்குமா?
பெண்கள் மட்டும் படிக்கும் கல்லூரிகளா? பெண்கள் இப்போது கல்லூரிக்குச் செல்கிறார்களா?
ஆமாம். நம்மையே பாரேன், நாம் கல்லூரியில் இருக்கிறோம்.
ஆஹா! இந்த காலகட்டத்தில் வாழும் பெண்களின் வாழ்க்கை சிறப்பாக இருக்கிறது.
இல்லை. இது சோகமானது.
என் மனநலம் பாதிக்கப்பட்டு நான் பலமுறை தற்கொலை செய்துகொள்ள முயன்றேன்.
நான் சீனியர். நீங்கள் எந்த வருடம்?
நாங்கள்... 1862ல் இருந்து வருகிறோம்.
சரி, நன்றாக நடிக்கிறீர்கள்.
ஆடைகள் எல்லாம் பொருத்தமாக இருக்கின்றன.
இவற்றில் எப்படி நீங்கள் மூச்சு விடுகிறீர்கள் என்று புரியவில்லை.
சரி, தயவுசெய்து, வழி விடுங்கள். நான் உள்ளே போக வேண்டும்.
உன்னிடம் சாவி இருக்கிறதா?
அவர்கள் மறைத்து வைத்திருக்கும் இடம் தெரியும். இங்கே அடிக்கடி வருவேன்.
நீ வருவாயா? எதற்காக?
ஏனென்றால் நான் ஒரு கவிஞர்.
இதுதான் அமெரிக்காவின் மிகச் சிறந்த கவிஞர், எமிலி டிக்கின்சனின் வீடு.
எனவே...
எமிலி டிக்கின்சன் இங்கே வாழ்ந்தாளா?
ஆமாம், ரொம்ப காலத்திற்கு முன்னர்.
இப்போது எல்லாம் மூடப்பட்டுவிட்டது,
என்றாலும் கல்லூரி பொறுப்பாளர்கள் சில சமயங்களில், சுற்றி அழைத்துச் செல்வர்.
-நான் சில முறை போயிருக்கிறேன். -நீ ஒரு கவிஞரா?
ஆமாம். அப்படி ஆக முயற்சிக்கிறேன்.
இருந்தாலும் சில சமயங்களில் எந்தவித அழகான கருத்து அல்லது உண்மையும்
என்னுடைய கற்பனை வளம் இல்லாத மூளையில் இருந்து தோன்றும்.
மனநல சிகிச்சையின் போது எனக்கு கொடுக்கப்பட்ட மின்சார அதிர்வினால் அப்படி இருக்கலாம்.
அல்லது என்னுடைய திறமையான ஆளுமையினால் இருக்கலாம்.
உன்னுடைய பெயர் என்ன?
என் பெயர் சில்வியா.
சில்வியா பிளாத்.
சிறந்த அமெரிக்க கவிஞர்.
எதிர்காலம் ஒருபோதும் பேசாது...
முட்டாளை அவனுக்குப் பிடிக்காது
சைகை மூலம் காட்டப்படும் வார்த்தை
பெரிதாக இனி வரப்போகிறது...
கர்னல் ஹிக்கின்சன்?
கொஞ்சம் கவனிக்க முடியுமா, சார்?
ஹென்ரி. கைகள் சேர்க்கலாம்.
உன்னை எதிர்பார்க்கவில்லை. உள்ளே வா.
இந்த வரைபடத்தை புரிந்துகொள்ள முயற்சிக்கிறேன்.
எனக்கு வரைபடங்கள் புரியாது.
ஆனால், நீ என்ன கேட்க வந்தாய்?
கூட்டமைப்பாளர்கள் முன்னேறி வந்து, இன்னும் கொஞ்ச காலத்தில்
பியூஃபோர்டிற்கே போர் வந்துவிடும் என்பது
உங்களுக்கு நன்றாகத் தெரியும்.
ஆமாம்.
உண்மையில், இதை நான் சரியாக புரிந்துகொண்டிருந்தால்,
நமது எதிரி இங்கிருந்து வந்து...
அகலமான ஆறு
...நம்முடன் இதோ இந்த இடத்தில்...
போர்ட் ராயல் தீவு
...போரிடுவார்கள்.
இது மோசமாக இருக்கப் போகிறது.
ஹென்ரி...
சில நேரங்களில் அட்லாண்டிக் பத்திரிக்கையின்
சௌகரியமான அலுவலகத்தில் இளம் கவிஞர்களுக்கு,
அறிவுரை சொல்வதையே விரும்புகிறேன்.
பறவைகளின் வாழ்க்கைப் பற்றி கட்டுரைகள் எழுதுவது இப்போது இனிமையான வாழ்க்கையாக தோன்றுகிறது.
போர் நரகம் போன்றது.
நான் இதை ஒப்புக்கொள்கிறேன், கர்னல்.
ஆனால் போர் வரும் போது,
நம்முடைய ஆட்கள் என்ன செய்ய வேண்டும், என்று நினைக்கிறீர்கள்?
அவர்களுக்கு உடற்பயிற்சி கொடுத்து தேர்வு நடத்தி,
சீருடை கொடுத்து வீரர்கள் போல ஆக்கியிருக்கிறீர்கள், ஆனால் ஆயுதங்கள் கொடுக்கவில்லையே.
வரிசையில் நின்று பீரங்கிக்கு அவர்கள் பலியாக வேண்டுமா?
தடுப்புகளை பாதுகாத்து நிற்கும் படி ஜெனரல் சாக்ஸ்டன்
இவர்களுக்கு ஆணையிட்டிருக்கிறார்.
மரியாதையுடன் சொல்வதென்றால், கர்னல்,
உண்மையான தடுப்புகள் இந்த அறையில் இருப்பது போல எனக்குத் தோன்றுகிறது.
லிங்கன் அனுமதி கொடுத்த உடனேயே, என் வீரர்களின் கைகளில் துப்பாக்கி இருக்கும்.
அப்படிப்பட்ட நாள் வரவில்லை என்றால்?
கண்டிப்பாக வரும்! அது நடக்கும்!
ஆனால் நாம் அவசரப்படுத்தினால்,
ஏற்கனவே இருக்கும் நன்மையை இழக்க வேண்டி வரும்.
இந்த படைப்பிரிவை உருவாக்குவதற்காக நான் எப்படிப்பட்ட,
கண்காணிப்பில் இருக்கிறேன் என உனக்குத் தெரியாது.
ஒரு பயிரை வளர்த்து, அது எப்படி வளர்கிறது என்பதைப் பார்க்க,
அதை தொடர்ந்து வெளியே எடுப்பது போன்றது இது.
ஒரு சிறு தவறு கூட நம்மை நூறு ஆண்டுகளுக்கு பின்னால் கொண்டு சென்றுவிடும்.
-உனக்குப் புரியாது... -எனக்குப் புரியும், சார்.
ஒவ்வொரு நாளும்... நான் அப்படித்தான் வாழ்கிறேன்.
சரி, நான் என்ன செய்ய வேண்டும்?
ஜனாதிபதியின் கட்டளையை மீறி, ஆயுதங்களைக் கொடுக்க வேண்டுமா?
அது தீவிரவாதி செய்யக் கூடிய செயலாகத் தோன்றுகிறது.
சரி...
என்னால் அப்படி செய்ய முடியாது.
அப்படியா.
ஆனால்...
இவர்களுக்கு யாராவது ஆயுதம் கொடுக்க நினைத்தால், அவர்கள் என்ன செய்யலாம் என்று நான் சொல்வேன்.
அவர்கள்...
ஷெல் ரோட்டில் கொண்டு வரப்படும் புது ரைஃபில்களை
அவர்கள் கைப்பற்றலாம்.
சார்லஸ்டன் தொழிற்சாலையில் இருந்து வரும் ஓட்டுனரிடம், என் ஆணையின் படி
அவர்கள் இடைத்தரகர்களாக வந்ததாக சொல்லலாம்.
அந்த தொழிற்சாலை பணியாளர்களுக்கு ராணுவ சட்டங்கள் பற்றி எதுவும் தெரியாது,
எனவே யார் எதை சொன்னாலும் நம்புவார்கள்.
வேகன் நிறைய துப்பாக்கிகள்
அப்படியே உங்களிடம் கொடுக்கப்படும்.
பியூஃபோர்ட்
கர்னல் ஹிக்கின்சன்?
ஆமாம்.
என் படுக்கையறையை என்ன செய்திருக்கிறார்கள்?
அது என் படுக்கையே கிடையாது.
நீ மிகவும் நன்றாக நடிக்கிறாய்.
நியூயார்கில் ஸ்ட்ராஸ்பெர்கில் பயிற்சி எடுத்தாயா?
அவருக்குப் பெண்களை பிடிக்காது என கேள்விப்பட்டேன்.
வால்பேப்பர் மங்கியிருக்கிறது,
அந்த ஓவியம் அந்த இடத்தில் இருக்கக்கூடாது.
ஆனால் மேஜை சரியான இடத்தில் இருக்கிறது.
ஆமாம், தென்மேற்கு ஜன்னலுக்கு அருகில் இருக்கிறது.
ஐயோ. சரி.
இந்த இடத்திற்கு சொந்தக்காரி போல உட்கார்ந்திருக்கிறாய்.
எமிலியின் ஆன்மாவோடு நான் இப்படித்தான் தொடர்புகொள்வேன்.
வேடிக்கை. இன்று அவளைத் தொடர்பு கொள்வது கடினமாக இருக்கிறது.
வந்து, நான் இங்கே இருக்கிறேன், எனவே...
இது உதவியாக இருக்கும்.
-அது என்ன? -எமிலி டிக்கின்சனின் கவிதைகள்.
இந்த முழு தொகுப்பு, இந்த வருடம் தான் வெளியிடப்பட்டது.
த போயம்ஸ் ஆஃப் எமிலி டிக்கின்சன் ஜான்சன்
நான் இறக்கும் போது, என்னுடைய எல்லா கவிதைகளையும் எரித்துவிடும்படி உன்னிடம் சொன்னேனே.
நீ அந்த மனதார சொல்லவில்லை என்று தெரியும்.
என் சகோதரியை யாரும் மறக்க நான் விடுவதாக இல்லை.
இப்போது பார், எதிர்காலத்தில், நீ உண்மையாகவே பிரபலமாக இருக்கிறாய்.
அவ்வளவு பிரபலமாக இல்லை.
உள்ளூரில் மட்டுமே பிரபலமாக இருக்கிறேன்.
வருத்தமான, கடினமான வாழ்க்கை வாழ்ந்த புகழ் பெறாத, விசித்திரமான பெண் கவிஞர்.
அது உண்மை இல்லை.
இருபதாவது நூற்றாண்டில் யாரும் எமிலி டிக்கின்சனைப் பற்றி அக்கறை கொள்ளவில்லை.
அவளுடைய கவிதைகள் பரண் மேலே தூசி படிந்து இருக்கும்.
ஆனால் எனக்கு அக்கறை உண்டு. அவளோடு ஏதோ ஒரு பந்தம் தோன்றுகிறது.
அவள் ரொம்பவும் சோகமாக இருந்தாள். நானும் ரொம்ப சோகமாக இருக்கிறேன்.
அவள் அப்படி இல்லை. அவள்... நான்...
தன் வாழ்நாள் முழுவதையும் அவள் தனிமையில் கழித்தாள் என்பது தெரியுமா?
“தனிமையில்” என்று ஏன் சொல்கிறாய்?
அவள் ஒரு கன்னிப்பெண். சோகமான, உணர்ச்சிகளற்ற கன்னிப்பெண்.
திருமணம் செய்யவில்லை, காதல் அனுபவிக்கவில்லை. தன் அறையை விட்டு கூட வெளியே வரவில்லை.
வெள்ளை ஆடை உடுத்திக்கொண்டு, அழுவது மட்டும் தான் எமிலி டிக்கின்சன் செய்தாள்.
அது உண்மை இல்லை. அவள் எப்போதுமே வெள்ளை ஆடை உடுத்த மாட்டாள்.
எமிலி டிக்கின்சன் மன வருத்தமாக இல்லை. அவளுக்கு இறக்க விரும்பவில்லை.
எழுத்துக்களின் மூலம் வாழ்ந்து, இந்த உலகத்தோடு இணைப்பில் இருக்கவே விரும்புகிறாள்.
அவள் தன் படுக்கை அறையில் தனியாக இறந்து போனாள் என்று என்னால் வாதாட முடியும்.
சரி.
இந்த மலை ஏறும் நாளை நீ மிகவும் சிரத்தையாக நினைப்பது பயமாக இருக்கிறது.
எங்கிருந்து இந்தத் தகவல்களைப் பெற்றாய்?
இது பொதுவான தகவல் தான்.
எமிலி டிக்கின்சன் தான் உண்மையான சோகப் பெண்.
அதாவது, அவளுடைய வாழ்க்கை மோசமாக இருந்தது.
அவள் ரொம்பவும் நேசித்த ஆனால் அவளை நேசிக்காத,
ஒரு ஆணோடு அவளுக்கு தொடர்பு இருந்ததாக சொல்கிறார்கள்.
அட, கடவுளே.
-ஒரு ஆண். இது உண்மையா? -இல்லை.
-இல்லை, இது... -ஆமாம், ஒரு ஆண் இருந்தார்,
யார் என்று யாருக்கும் தெரியாது, மற்றும் அவர் இவளை நேசிக்கவில்லை.
எனவே, அவள் தற்கொலை செய்துகொள்ள முடிவெடுத்தாள் என்று நினைக்கிறேன்.
சந்தேகமே இன்றி தற்கொலைக்கு முயற்சித்தாள்.
என் காலை அறுத்துக்கொண்டு, என் அம்மாவின் தூக்க மாத்திரைகளை நான் சாப்பிட்டது போல.
-ஐயோ. -சரி.
நான் தற்கொலை செய்ய முயற்சிக்கவே இல்லை. எப்போதுமே அப்படி செய்ய மாட்டேன்.
நான் ஒரு ஆணை நேசிக்கவும் இல்லை.
-எமிலி. அது ஜார்ஜா? -இல்லை.
-ப்ரேசரா? -இல்லை!
அது... தோஷியாக்கியா?
சரி. என் வாழ்நாளில் நான் எப்போதுமே ஒரு ஆணை நேசித்ததே இல்லை, லவினியா.
ஆமாம், நீ சொல்வது சரியாக இருக்கலாம்.
சில ஆண்டுகளுக்கு முன்னால் வெளியிடப்பட இருந்த ஒரு புத்தகம் பெரிய அவதூறை உண்டாக்கியதால்,
அது வெளியிடப்படாமல் போக நேர்ந்தது.
ஏனென்றால் இந்த புத்தகத்தில், அதன் எழுத்தாளர் எமிலி டிக்கின்சன் ஒரு ஓரினச்சேர்க்கையாளர் என்று சொன்னார்.
-என்ன? -ஓரினச் சேர்க்கையாளர்.
இல்லை, அவள் அமெரிக்கன்.
என்ன?
நான் உறவைப் பற்றி பேசுகிறேன், அன்பே.
அவளொரு சப்பாணி, ஓரினச்சேர்க்கையாளர், பெண்ணை நேசிக்கும் ஒரு பெண்.
உனக்கு இது தெரிந்திருக்க வேண்டும். நீ ஸ்மித் கல்லூரியில் படிக்கிறாயே.
எமிலி, இது... உண்மையா?
நான்...
அட, கடவுளே. யார் அது?
மன்னிக்கவும், நாம் வேறு ஏதாவது பேசலாமா?
ஏன்... அவளுடைய அந்தரங்க வாழ்க்கையைப் பற்றி பேசுகிறோம்?
அவளுடைய கவிதையில் கவனம் செலுத்தலாமா?
அவை இரண்டையும் தனியாக பிரிக்க முடியும் என நினைக்கிறாயா?
அதாவது, இருளான மனஆழங்கள், ஆசை,
கட்டுக்கடங்காத வேட்கை, இவற்றிலிருந்து தானே கவிதை தோன்றுகிறது?
தனிப்பட்ட முறையில், டான்டே சரியாக சொன்னதாக நான் நினைக்கிறேன்.
கவிதை எழுதுவதற்கு, நரகத்திற்கு கூட செல்ல தயாராக இருக்க வேண்டும்.
சரி, உன் ஆற்றல் வலிமை மிகுந்தவை, இதை எமிலி டிக்கின்சன் சொல்கிறாள்.
“படுக்கைக்கு வர என்னை நீ மயக்கிவதாக கனவு கண்டேன்...”
சரி.
...“நிலவின் ஒளியில் பாடி, மூர்க்கத்தனமாக எனக்கு முத்தமிட்டாய்.
(உன்னை என் கற்பனையில் உருவாக்கியதாக நினைக்கிறேன்.)
கடவுள் வானத்திலிருந்து விழுகிறார், நரகத்தின் நெருப்பு மங்குகிறது:
தேவதை மற்றும் சாத்தானின் ஆட்கள் வெளியேறுகிறார்கள்:
நான் கண்ணை மூடினேன் உலகமே இறந்துப் போகிறது.”
நல்லது. நாங்கள் கிளம்புகிறோம். 1862 ஆண்டிற்குத் திரும்பிப் போகிறோம்.
ஆமாம், எதிர்காலம் நாம் எதிர்பார்த்தது போல இல்லை.
எதிர்காலமா?
உங்களுக்குத் தெரியாதா?
பெண்களுக்கு எப்போதும் எதிர்காலமே கிடையாது.
-வின்னி? -என்ன?
எப்படி வீட்டிற்குத் திரும்புவது?
நம்ப முடியாத அளவு விநோதமாக உணர்கிறேன்.
அப்படியென்றால் இது வேலை செய்கிறது.
இந்தப் படுக்கையிலிருந்து நான் எழுந்து கொள்ளும் முயற்சி
பூஜ்ஜியத்தில் இருந்து இன்னும் கீழே மோசமாக போய்விட்டது.
என் சவப்பெட்டியில் தான் என்னை வெளியே எடுத்துச் செல்ல வேண்டும் போல.
-சவப்பெட்டியில். -நான் மறுபடியும் புகைக்கிறேன்.
-இல்லை. தீர்ந்துவிட்டது. நாம் தீர்த்துவிட்டோம். -இல்லை, இல்லை.
-எனக்கு வேண்டும். -எல்லாவற்றையும் புகைத்துவிட்டோம்.
எனக்கு ரொம்ப பசிக்கிறது.
-போய் ஏதாவது சமையுங்கள். -இல்லை, நீ போய் ஏதாவது சமை.
-நான் போக மாட்டேன். -எனக்கு பயங்கர பசி.
அதோடு, நான் ஒரு ஆண்.
எனக்கு சமைக்கவும் தெரியாது.
எனக்கு இது பிடிக்கவில்லை.
என்ன, இந்த கனாபிஸா? ஏன்?
ஏனென்றால் இதை புகைக்கும் முன், நான் வருத்தமாக இருந்தேன்.
இப்போது வருத்தமாக, பசியாக, மயக்கமாக,
கொஞ்சம் பயமாக உணர்கிறேன்.
சில பயங்கரமான உணர்வுகளை நீ தள்ளி வைக்கிறாய்.
தயவுசெய்து என்னை மீண்டும் தனியே விடுங்கள்.
கீழே சமயலறைக்கு போகும் போது, ஸ்பூன்களை எண்ணுங்கள்.
மேகியை நம்ப முடியாது.
நான் சற்று நேரம் தூங்கலாம் என்று நினைக்கிறேன்.
இதோ.
இது ரொம்பவும் மோசம், நண்பா.
உண்மையில்... என் குழந்தை மீது எனக்கு அக்கறை இருக்கிறது, தெரியுமா?
அவனை... தூக்கிக்கொள்ள விரும்புகிறேன்.
அவனை வளர்க்க விரும்புகிறேன்.
அவனை முகர்ந்து பார்க்க விரும்புகிறேன்.
அவனை தெரிந்துகொள்ள ஆரம்பிக்கும் போது,
இந்த அழைப்பு வருகிறது,
அதனால் இப்போது, என்ன?
நான் போய் இறந்துவிட வேண்டுமா, என்ன?
உனக்குப் பிடிக்காத எதையும் நீ செய்ய வேண்டியதில்லை.
இல்லை, நான் அப்படி செய்ய வேண்டும்.
அதற்கு டிராஃப்ட் என்று பெயர்.
அது, ஒரு சட்டபூர்வ நடவடிக்கை.
நான் ஒரு வக்கீல் என்பதால், இதைப்பற்றி தெரியும்.
சரிதான். நீ ஒரு வக்கீல், ஒரு வக்கீலின் மகன்.
அதாவது, ஹலோ. நீ பணக்காரன்.
பணக்காரர்களால் எதையும் செய்ய முடியும்.
அதுதான் அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளின் முதல் சட்டம்.
தெரியவில்லை, நண்பா. பட்டியலில் என் பெயர் இருக்கிறது.
சரி. உன் பெயரில் வேறு ஒருவனை காசு கொடுத்து அனுப்பு.
அப்படிச் செய்ய முடியுமா?
பணம் இருந்தால், எல்லாவற்றிலிருந்தும் தப்பித்துக் கொள்ளலாம்.
சரி, ஆனால் நான் யாருக்கு பணம் கொடுப்பது?
யாருக்கு வேண்டுமானாலும்.
அந்த ஆள்.
அல்லது அவன்.
இன்னும் கொஞ்சம் குடிக்கிறீர்களா, நண்பர்களே?
இரண்டாகக் கொடு.
இந்த ஆளுக்கு நிறைய டிப்ஸ் வேண்டும்.
உன் வேலைக்கு கொடுக்கும் விலை 500 டாலர். அது அவனுக்கு மில்லியன் டாலர் போன்றது.
கண்டிப்பாக வாய்ப்பை ஏற்றுக்கொள்வான்.
இல்லை, என்னால் முடியாது.
சரி.
நாம் இன்னும் கொஞ்சம் குடித்து விட்டு, மறுபடியும் பேசலாம்.
அப்பாடா மழை நின்றுவிட்டதே.
நான் வானிலையை கவனிக்கவில்லை.
சூரியன், மழை, பனி. எனக்கு இதனால் எந்த பாதிப்பும் கிடையாது.
தபால்காரராக இருந்தால், வானிலை பற்றி கவலைப்படக்கூடாது.
அது வேலையின் ஒரு பகுதி.
இடி, வெப்ப காற்று, பனிக்கட்டி மழை.
இவற்றால் என்னைத் தடுக்க முடியாது.
நான் எப்போதும் என் வேலையை செய்வேன்.
அதை நான் மதிக்கிறேன்.
மன்னிக்கவும். உனக்கு சலிப்பை ஏற்படுத்த விரும்பவில்லை.
-என்ன? இல்லை. -தபால் சேவை எப்படி இருக்கும் என்பதைப்பற்றி
என்னைப் போல எல்லோருக்கும் ஆர்வமாக இருக்க மாட்டார்கள் என தெரியும்.
இல்லை, இல்லை. எனக்கு யூஎஸ் தபால் சேவை ரொம்பவும் பிடிக்கும்.
அது... வந்து...
தெரியுமா? எனக்கு சோர்வாக இருக்கிறது.
என்னால் கற்பனை செய்ய முடிகிறது.
நீயே எல்லா வேலையும் செய்கிறாய்.
அது மோசம் இல்லை.
குழந்தையை வளர்ப்பது.
உன் வியாபாரத்தை சமாளிப்பது.
நீ தைரியமான பெண், பெட்டி.
ஆனால் இது ஆபத்தான காலம்.
ஒரு தைரியமான பெண் கூட, ஒரு ஆணின் பாதுகாப்பை நாடலாம்.
என்னை நானே பாதுகாத்துக்கொள்ள முடியும்.
மேலும், ஹெலனுக்காக, அவளுடைய அப்பா
திரும்பி வருவார் என்ற நம்பிக்கையை நான் இன்னும் இழக்கவில்லை.
பியூஃபோர்டில் இருந்தா?
-அது இயலாது. -எங்கிருந்து?
ஹென்ரி பியூஃபோர்ட், தெற்கு கரோலினாவில் இருக்கிறார்.
-உனக்கு தெரியும் என்று நினைத்தேன். -தெரியாது.
இல்லை, உங்களுக்கே தெரிந்தது போல. பல மாதங்களாக அவரிடமிருந்து கடிதம் வரவில்லை.
-உங்களுக்கு வந்ததா? -நேரடியாக வரவில்லை. ஆனால் செய்தி கேட்டேன்.
தெற்கு கரோலினா தன்னார்வலர்களோடு சில காலமாக இருக்கிறார்.
அது போர்ட் ராயல் பரிசோதனையின் ஒரு பகுதி.
கற்பனை செய்துப் பார்.
யூனியன் போர் படையில் கருப்பர்கள் சேர்க்கப்பட்டு, போர் புரிய பயிற்சி கொடுக்கப்படுகிறது.
ஹென்ரி இப்போது ஒரு படைவீரரா?
அப்படித்தான் கேள்விப்பட்டேன்.
நான் இப்படி சொல்லலாம் என்றால்,
அவர் உயிரோடு திரும்புவதற்கான வாய்ப்பு என்பது...
வந்து...
அதிக எடையுள்ள ஒரு பார்சல், குறைந்த மதிப்பு ஸ்டாம்ப் ஒட்டப்பட்டு
உரிய இடத்தில் சென்று சேர்வது போல.
நல்லது.
இன்று காலை நாம் நிகழ்காலத்தில் சிக்கிக்கொண்டோம், இப்போது எதிர்காலத்தில் சிக்கிக்கொண்டுள்ளோம்.
சரி, இங்கு இருக்கும் போதே...
-நான் ஒன்று கேட்க வேண்டும். -என்ன?
நீ மற்ற பெண்ணை விரும்புவது பற்றி,
அவள் சொன்னது உண்மையா?
அது சூ.
எப்போதுமே சூ மட்டும் தான். நான் சூவை நேசிக்கிறேன்.
அது எனக்கு தெரிந்த விஷயம் தான்.
இப்போது அது முக்கியமில்லை, ஏனென்றால் நான் அதை பாழாக்கிவிட்டேன்.
பாழாக்கி விட்டேன் என்றால் என்ன அர்த்தம்?
தெரியவில்லை.
பார், உண்மையில் நான் யாரையும் காதலிக்காத போது கூட
கவிதை எழுதும் போது அப்படி காதலிப்பதாக நினைத்துக் கொள்வது, சுலபமாக இருக்கிறது.
சரி, நான் என்ன நினைக்கிறேன் என்று சொல்கிறேன்.
நீ உண்மையாக நேசிக்கும் ஒருவரோடு, வாழ்க்கையை வாழ முடிவது
ரொம்பவும் அதிர்ஷ்டவசமானது என நினைக்கிறேன்.
எனக்கு அந்த அதிர்ஷ்டம் இருந்தால், நான் ரொம்பவும் மகிழ்வேன்.
இப்போது நிகழ்காலத்தில், அந்த இடத்தில் என்னோடு,
அந்த நபர் உயிரோடு இருந்தால்...
நான் ஓடிச்சென்று அவரை கட்டிப்பிடித்து எங்கும் செல்லாமல் பார்த்துக்கொள்வேன்.
ஆமாம், வின்னி, நீ சொல்வது சரிதான்.
நான் எதற்காக எதிர்காலத்திற்கு செல்ல ஆசைபட்டேன்?
நிகழ்காலத்திலேயே என்னிடம் எல்லாம் இருந்தது.
எனக்கு சூ இருந்தாள்.
அட, கடவுளே. நாம் வந்து விட்டோம்!
-நாம் இப்போது எதிர்காலத்தில் இல்லை. -என்ன சொல்கிறாய்?
சற்று முன் நாம் எதிர்காலத்தில் தானே இருந்தோம்.
நான் வெளியில் சென்று என் அம்மாவின் சிறுநீரை கொட்ட போனேன்,
ஏனென்றால் என் வாழ்க்கையே பயங்கர கனவு போன்றது,
பிறகு இந்த கஸிபோவிற்குத் திரும்பி வந்து அழ ஆரம்பித்தேன்.
அப்போது நீ இங்கே வந்து சூவைப்பற்றி ஏதோ பேச ஆரம்பித்தாய்,
அதன் பிறகு நாம் மனம்விட்டுப் பேசினோம்.
என்னிடமிருந்து என் கற்பனை ஓடிப் போகிறது.
நானும் அதைத்தான் சொல்கிறேன், எமிலி.
உண்மையான காதல் உன்னுடைய கற்பனையில் இருக்காது.
உண்மை என்று நாம் சொல்லும்,
இந்த மோசமான கொடூரமான இடத்தில் தான் அது இருக்கிறது.
அதோ பார், ஜார்ஜ் வருகிறான்.
என்ன விஷயம், ஜார்ஜ்?
ஜார்ஜ், நீ நலமா? என்ன விஷயம்?
இது ப்ரேசர் பற்றியது.
-ப்ரேசர் ஸ்டர்ன்ஸா? -ஆமாம். ப்ரேசர். அவன்...
-அவனை சுட்டுவிட்டனர். -சுட்டுவிட்டனரா?
நியூ பெர்ன் போரில், வடக்கு கரோலினாவில்.
ப்ரேசர் கொல்லப்பட்டான்.
நான் எதிர்காலத்தைப் பார்த்ததாக நினைக்கிறேன்.
தமிழாக்கம் மேனகா மணிகண்டன்