ΤΑΧΥΔΡΟΜΕΙΟ
Αγαπητή δίδα Ντίκινσον,
ο τρόπος γραφής σας δίνει την εντύπωση μιας τελείως νέας και πρωτότυπης ποίησης.
"Τελείως νέας και πρωτότυπης".
Η ποίησή μου δεν πέθανε.
Δεν πέθανε. Ζει!
Ντίκινσον
Τραγούδησε από την Καρδιά, Αφέντη
Βίνι! Δεν θα το πιστέψεις.
Μόλις έλαβα γράμμα από τον Τόμας Ουέντγουορθ Χίγκινσον.
Ξέρεις ποιος είναι;
Εντάξει. Είναι εκπληκτικός, Βίνι.
Είναι κατά της δουλείας, είναι ιερέας
και γράφει για την Atlantic.
Είναι ελεύθερο πνεύμα, Βίνι, ακτιβιστής,
κάποιος που νοιάζεται να κάνει τον κόσμο καλύτερο.
Και μάντεψε! Του αρέσουν τα ποιήματά μου.
Μου ζήτησε να του στείλω κι άλλα.
Δεν θα μπορέσω να πάω η ίδια στον πόλεμο, αλλά μαθαίνοντας από αυτόν,
μπορώ να γράψω ποιήματα που έχουν σημασία για τον κόσμο.
Ποιήματα που θα βοηθήσουν.
Γιατί δεν μιλάς;
Mάλιστα. Πήρες όρκο σιωπής ως αλληλεγγύη στους στρατιώτες.
Ξέρεις, Λαβίνια, διευρύνεις τα όρια
με την παραστατική σου τέχνη. Είσαι πολύ αβανγκάρντ.
ΑΜΕΡΣΤ ΦΙΛΑΝΘΡΩΠΙΚΟ ΠΑΖΑΡΙ ΕΡΓΟΧΕΙΡΩΝ
ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΣΤΡΑΤΙΩΤΕΣ ΤΗΣ ΕΝΩΣΗΣ
Σας παρακαλώ, κοιτάξτε με τα μάτια, όχι με τα χέρια.
-Το ράψιμο είναι περίτεχνο. -Ναι.
Έτσι περνάμε μυστικά μηνύματα.
Κάτσε, τι;
Η Αμερική δεν έχει 100 χρόνια που έγινε χώρα
και νομίζει ότι εφηύρε το εργόχειρο;
Ξετρελάθηκα.
-Γεια, Έμιλι, Λαβίνια! -Γεια.
Η Λαβίνια δεν μιλά σήμερα.
Πήρε όρκο σιωπής τιμώντας τους πεσόντες.
Γεια, Λαβίνια.
Λοιπόν, βλέπετε τίποτα που σας αρέσει;
Αυτό είναι πολύ μικρό. Είναι για μωρό;
Ναι.
ΨΗΦΟ ΣΤΙΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ!
-Φεμινιστικό μωρό. -Εντάξει.
Θεέ μου. Δες τα εργόχειρα της Μπέτι. Είναι υπέροχα.
Ευχαριστώ. Χαίρομαι που μαζεύω λεφτά για καλό σκοπό.
Αυτά δεν ταιριάζουν.
Έχουν άλλα σχήματα και μεγέθη. Δεν είναι συμμετρικά.
Τι συμβαίνει εδώ; Το εργόχειρο δεν βγάζει νόημα.
-Η τέχνη δεν χρειάζεται να 'χει νόημα. -Ιδιοφυΐα.
-Θα το πάρω. -Εγώ ήρθα πρώτη.
Ευχαριστώ.
Μάντεψε. Ακολούθησα τη συμβουλή σου.
Ποια συμβουλή;
Έγραψα γράμμα στον κόσμο κι ο κόσμος μού απάντησε.
Λοιπόν, μπράβο.
Έντουαρντ, νιώθεις σαν να μας κοιτούν επίμονα;
Όχι.
Ίσως λιγάκι.
Λαμβάνω πολλή αρνητική ενέργεια από τους κατοίκους.
Ώρα για τη δημοπρασία.
Δώρισα το εργόχειρο της γιαγιάς Νόρκρος.
Σίγουρα θα πιάσει καλά λεφτά.
Ξεκινάμε από τα πέντε δολάρια.
Πώς είπατε;
Η μητέρα μου κέρδισε το 1822 την μπλε κορδέλα εργόχειρου στο Μόνσον
μ' αυτό το κομμάτι.
Είναι προσφορά εκκίνησης.
Οι αγοραστές θα αποφασίσουν την αξία της δωρεάς σας.
Αυτό δεν είναι δίκαιο.
Έτσι λειτουργούν οι δημοπρασίες.
Πέντε δολάρια για το οικογενειακό κειμήλιο; Εξωφρενικό.
Όχι.
Λυπάμαι. Αποφάσισα ότι δεν το πουλάω. Δώστε το πίσω.
Μα νόμιζα ότι θέλατε να στηρίξετε το στράτευμα.
Και βέβαια θέλω.
Αλλά μόλις πέθανε η αδερφή μου. Μόνο αυτό έχω για να τη θυμάμαι.
Δώστε το μου.
Αν θέλετε το εργόχειρο, θα κάνετε προσφορά.
Έντουαρντ.
Ναι;
Αγόρασε πίσω το εργόχειρο.
Δεν θα χαλάσω τα λεφτά μου σε ένα εργόχειρο
που αραχνιάζει στη σοφίτα από τότε που παντρευτήκαμε.
Έντουαρντ! Μόνο η οικογένεια έχει σημασία.
Κι αυτό το εργόχειρο είναι το μόνο που μου θυμίζει τη νεκρή αδερφή μου.
Είκοσι δολάρια;
Δικό σας.
Ευτυχώς.
Είσαι πολύ φασαριόζα, κυρία Ντίκινσον.
-Καλά. -Απλώς…
Ντίκινσον.
Κόνκι.
Εκπλήσσομαι που σε βλέπω εδώ.
Εκπλήσσεσαι; Γιατί;
Είναι σημαντική εκδήλωση.
Άλλωστε, είμαι ταμίας του κολεγίου.
Ναι. Φυσικά.
Αλλά μετά το πρόσφατο γράμμα σου στον εκδότη,
δεν περίμενα ότι θα σε ένοιαζε να στηρίξεις τους στρατιώτες μας.
Ορίστε, Ίθαμαρ;
Το γράμμα στη σημερινή εφημερίδα,
στο οποίο επιδοκίμαζες και συμπονούσες τους Συνομοσπονδιακούς.
Δεν έκανα κάτι τέτοιο.
Αυτό έκανες! Προδότη!
Τζέραλντ, έλα τώρα.
Το 1850, όταν ψήφισες υπέρ του νομοσχεδίου για τους Φυγάδες Σκλάβους…
-Πάμε πάλι. -ήμουν πρόθυμος να δεχτώ ότι το έκανες
για να διαφυλάξεις την εύθραυστη ειρήνη μας.
Αλλά τώρα, ενώ έχει ξεσπάσει πόλεμος,
ενώ χάνονται οι ζωές των ανδρείων γιων μας,
εσύ γράφεις αυτήν την αναίσθητη κι αόριστη επίκληση για ευγένεια,
ζητώντας μας να ακούσουμε και τις δύο πλευρές.
Θεέ μου, Έντουαρντ. Είσαι υπερασπιστής της αχρειότητας, του κακού.
Πώς τολμάς;
Έγραψα το γράμμα εκ μέρους του αδερφού μου.
Το γεγονός ότι έτυχε να ζει στην Τζόρτζια δεν τον κάνει εχθρό μας.
-Και βέβαια τον κάνει! -Έτσι λειτουργεί ο εμφύλιος πόλεμος.
-Ευχαριστώ. -Ο τόνος σου ήταν υπεροπτικός
και το μήνυμά σου ήταν βαθιά εκτός κλίματος.
Στη χειρότερη, φάνηκες σαν φανατικός. Και στην καλύτερη…
Ναι;
Απολίθωμα.
Έγινα έναν χρόνο μεγαλύτερος σήμερα. Ίσως να έχεις δίκιο.
Θεέ μου, έχετε γενέθλια; Χρόνια πολλά!
Χρόνια πολλά.
-Δεν το ήξερα. -Δεν θέλω να το κάνουμε θέμα.
Ποτέ δεν θέλει να κάνει θέμα τα γενέθλιά του.
Έντουαρντ, ήρθε η ώρα να διαλέξεις πλευρά.
Δεν μπορώ να διαλέξω πλευρά εναντίον της οικογένειάς μου.
Τότε, ρισκάρεις να χάσεις τον τίτλο του ταμία του κολεγίου
κι ένας Θεός ξέρει τι άλλο.
Θα μπορούσες να με έχεις.
-Μπαμπά, είσαι καλά; -Ναι.
Απίστευτο ότι ο κύριος Κόνκι σου επιτέθηκε έτσι.
-Πάντα μέσα στο δράμα αυτός ο άνθρωπος. -Στα γενέθλιά σου. Μπαμπά…
Ποια είναι η διαφορά;
Όπου να 'ναι θα πεθάνω.
Όλα ήταν δύσκολα τώρα τελευταία.
Δεν γίνεται να 'ναι θλιμμένος τέτοια μέρα.
Τι να κάνουμε; Του πήρα ήδη γλώσσα για τα παπούτσια.
-Ξέρω. -Τι;
Να οργανώσουμε μια βραδιά τραγουδιού των Ντίκινσον.
Έμιλι, θαυμάσια ιδέα. Έχουμε πολύ καιρό να το κάνουμε.
Θα ανάψουμε φωτιά, θα μαζευτούμε γύρω από το πιάνο.
Θα πούμε τα αγαπημένα του τραγούδια.
Ναι. Είναι τέλειο.
Θα είναι σαν τον παλιό καλό καιρό.
Τραγούδια γύρω από τη φωτιά, όπως όταν ήσασταν μικρά.
Αρέσει πολύ στον μπαμπά σου.
Κορίτσια, μόνο την οικογένεια έχουμε, πράγματι.
Συμφωνώ.
Θα χαρεί πολύ ο μπαμπάς αν τραγουδήσουμε στα γενέθλιά του!
Βίνι.
Θα ανοιγοκλείνεις τα χείλη;
Μάλλον θα 'ναι καλύτερα.
-Τώρα μας μένει μόνο ένα πρόβλημα. -Τι;
Δεν γίνεται να τραγουδήσουμε χωρίς ολόκληρη την οικογένεια.
Ο Όστιν και η Σου;
Εννοείς ότι θες να έρθουν;
Ακόμα κι αν η Σου δεν σε αφήνει να κρατήσεις το μωρό;
Μόνο η οικογένεια έχει σημασία. Είναι τόσο απλό.
Μαμά, έχεις δίκιο.
Θα τους πω να έρθουν. Άσ' το πάνω μου.
Σου!
Σου. Τι έγινε;
Το μωρό δεν κοιμήθηκε χθες βράδυ και κλαίει ασταμάτητα.
Είμαι τόσο κουρασμένη!
Δεν ήξερα ότι γίνεται να νιώσεις τόσο κουρασμένος. Απλώς…
Έμιλι, δεν νομίζω ότι μπορώ να το κάνω.
Μα το κάνεις, Σου. Το κάνεις ήδη.
Φροντίζεις θαυμάσια το μωρό σου.
Σου, πού είναι το μωρό;
Με την Κλάρα και την Άννα.
Ξέρω, είναι τρελές και πυρομανείς,
αλλά δεν μπορούσα άλλο να το ακούω να ουρλιάζει.
Χρειαζόμουν ένα διάλειμμα. Είναι κακό;
Όχι. Όχι φυσικά.
Εντάξει.
Σου, άκουσέ με.
Σ' αγαπάω.
Δεν το περίμενα αυτό.
Σ' αγαπάω πιο πολύ από οτιδήποτε ή οποιονδήποτε στη Γη.
Βάλ' το καλά στο μυαλό σου, ώστε να μην αμφιβάλλεις ποτέ.
Νιώσε το μέχρι το κόκαλο.
Κι αν χρειαστεί να σου το λέω κάθε μέρα για να το χωνέψεις, θα το κάνω.
Γιατί είσαι τα πάντα για μένα, Σου.
Έμιλι.
Δεν μπορώ να ζήσω χωρίς εσένα.
Δεν μπορώ να ανασάνω χωρίς εσένα.
Δεν μπορώ να γράψω χωρίς εσένα.
Πώς σου ήρθαν όλα αυτά;
Από τη βρόμικη καρδιά μου.
Νιώθω πολύ καλύτερα.
Ωραία. Νοσοκόμα Έμιλι, στις υπηρεσίες σας.
Ευχαριστώ, νοσοκόμα. Μόλις μου έσωσες τη ζωή.
Απόψε θα μαζευτούμε να τραγουδήσουμε οικογενειακώς για τα γενέθλια του μπαμπά.
Θα έρθεις κι εσύ;
Ακούγεται ωραίο.
Θα το ήθελα πολύ.
Σ' ευχαριστώ, Σου.
Αυτή η οικογένεια δεν είναι πλήρης χωρίς εσένα.
Τώρα πρέπει να πείσουμε τον Όστιν.
-Μην ανησυχείς. Θα το αναλάβω εγώ. -Αλήθεια;
Εντέλει, είμαι ακόμα η γυναίκα του. Πρέπει να κάνει ό,τι πω.
Μπορεί να είσαι η γυναίκα του, αλλά εγώ είμαι η δική σου.
Θεέ μου. Με χρειάζεται.
-Πήγαινε. -Συγγνώμη.
Δεν πειράζει. Θα σε δω απόψε.
Τα λέμε μετά.
ΔΕΣΠΟΙΝΙΣ Ε. ΝΤΙΚΙΝΣΟΝ ΑΜΕΡΣΤ
ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΑΡΧΗΣ Τ.Ο. ΧΙΓΚΙΝΣΟΝ ΜΠΟΦΟΡΤ, ΝΟΤΙΑ ΚΑΡΟΛΙΝΑ
Ασφαλή στα Αλαβάστρινα Δωμάτιά τους -
Ανέγγιχτα από το Πρωινό -
Κι ανέγγιχτα από το μεσημέρι -
Κοιμούνται τα πράα μέλη της Ανάστασης,
Σατινένια Δοκάρια και Πέτρινη Στέγη -
Τώρα, προτού ξεκινήσουμε, θα ήθελα να πάρω παρουσίες.
Μπορείτε να πείτε το όνομά σας, παρακαλώ;
Και συγχρόνως, πείτε μου δυο λόγια για τον εαυτό σας.
Θα ξεκινήσω εγώ.
Με λένε Έβερετ.
Έχω άψογο γούστο στη διακόσμηση.
Και δεν θέλω να πω για την ιστορία μου, εντάξει;
Θέλω να πω για το μέλλον μου.
Για το πώς θα φύγω από αυτό το μέρος.
Ναι.
-Σωστά. -Ναι, φίλε. Αμήν.
Πάντα εδώ ζούσατε;
Γεννηθήκαμε εδώ, εκτός από τον Εράσμους. Κανείς δεν ξέρει από πού ήρθε.
Ο χρόνος είναι ψέμα.
Όπως σε κάθε ιστορία, μπαινοβγαίνω υφαίνοντας αφηγήσεις.
Ενίοτε παίρνω το σχήμα αράχνης.
Δικέ μου, είσαι το κάτι άλλο.
Εντάξει.
Κι εσύ;
Είμαι ο Τοίχος.
Με λένε έτσι λόγω όγκου,
αλλά παραδόξως, είμαι γνωστός για τη δύναμη του χαρακτήρα μου.
Στηρίζεσαι πάνω του.
Είμαι ο Τοίχος.
-Το 'πιασα. -Ναι.
Ναι. Εσένα πώς σε λένε;
Μάικλ Τζόρνταν.
Μάικλ Ρίβερ Τζόρνταν.
Κουβαλάς μεγαλείο μέσα σου, Μάικλ Τζόρνταν.
Μια μέρα θα συγκεντρώνονται για να σε δουν να κυριαρχείς.
Ο Εράσμους βλέπει το μέλλον.
Το μέλλον και το παρελθόν συνυπάρχουν, αν έχεις τα μάτια για να τα δεις.
Κι αυτό είναι μαύρη υπεροχή.
Εντάξει.
-Εσύ. Θες να μοιραστείς κάποια ιστορία; -Με λένε Σόλομαν.
Δούλευα στην κουζίνα και ξέρω πολλά βότανα και μπαχάρια.
-Άρα είσαι καλός μάγειρας; -Είμαι δολοφόνος.
Θα σε δηλητηριάσω στο άψε σβήσε.
Θα έχω τον νου μου.
Για δοκίμασε!
Λοιπόν, τώρα που τελειώσαμε με τις παρουσίες…
Όταν μάθετε την αλφαβήτα,
θα μπορείτε να γράψετε όλες τις λέξεις στα αγγλικά.
Όπως "Πού 'ναι το όπλο μου;"
Δικέ μου!
Μπορώ να γράψω "Αφού είμαι στον στρατό, δώστε όπλο";
Μπουμ.
Νόμιζα ότι θα μας έφερνες όπλα, μπάκρα.
-Δεν είπες ότι θα μιλούσες στον Χίγκινσον; -Έτσι είπε. Πώς πήγε;
-Λοιπόν, του το ανέφερα. -Και τι είπε;
Είπε "Είναι εν εξελίξει".
"Είναι εν εξελίξει". Τι σημαίνει αυτό;
Σύμφωνα με τον Χίγκινσον,
οι Πρώτοι Εθελοντές Νότιας Καρολίνας είναι ακόμα ένα πείραμα.
Πείραμα.
Δεν είστε ακόμα επισήμως αναγνωρισμένο σύνταγμα.
Όχι μέχρι να υπογράψει ο Λίνκολν τη Διακήρυξη Χειραφέτησης.
Καλά. Και πότε θα συμβεί;
Την 1η Ιανουαρίου 1863.
Ο Χίγκινσον πιστεύει ότι θα γίνει σύντομα, αλλά δεν μπορεί να σας δώσει όπλα.
Χρειάζεται άδεια από τον στρατηγό Σάξτον, που περιμένει έγκριση από τον Λίνκολν.
Μια ατελείωτη σειρά λευκών που μας εμποδίζει.
Μακάρι να μπορούσα να βοηθήσω, αλλά ήρθα μόνο για να σας μάθω ανάγνωση.
-Εμείς θέλουμε να πολεμήσουμε. -Να φτάσουμε στο μέλλον.
Μπορώ να σας πω το εξής.
Για να φτάσετε στο μέλλον, πρέπει να καταλάβετε το παρελθόν.
Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να διαβάζετε ιστορία,
να μελετήσετε όλο το σκοτάδι,
την οδύνη,
το παράδοξο.
Η ίδια η Αμερική είναι ένα παράδοξο, και πρέπει να το μελετήσουμε.
Γιατί αν δεν μπορείτε να αντιμετωπίσετε αυτό το σκοτάδι,
πώς θα προχωρήσετε στο φως;
Ο μπάκρα ίσως έχει δίκιο, παιδιά.
Ναι.
Ας μάθουμε να διαβάζουμε.
Όστιν, ήρθες.
Άντε να ντυθείς. Μας περιμένουν στο πατρικό σου.
Ορίστε; Δεν μιλάω με τον πατέρα μου.
Ναι, το ξέρω, αλλά έχει γενέθλια. Θα μαζευτούν για να τραγουδήσουν…
Δεν ακούς λέξη από ό,τι λέω, έτσι;
Έχω κόψει τις επαφές με τον πατέρα μου.
Δεν θα έρθω στα γενέθλιά του. Αλλά αν θες να πας, δεν θα σε εμποδίσω.
Για την ακρίβεια, θέλω πολύ να πας.
Άσε με μόνο μου με το μωρό.
Δεν έχω περάσει χρόνο μαζί του. Θέλω να μείνουμε οι δυο μας απόψε.
Γιατί να θέλει ένας πατέρας να μείνει ένα βράδυ με το παιδί του;
Αν δεν έρθεις, το μωρό θα μείνει με την Κλάρα και την Άννα.
Θα το φροντίσουν.
Πάλι δεν με ακούς.
Είπα ότι θέλω να το φροντίσω.
Δεν είσαι καν ικανός να φροντίσεις τον εαυτό σου.
Τι έκανες όλο το απόγευμα;
Πάλι έπινες, υποθέτω.
Όχι, δεν μπορώ να σε αφήσω μόνο με το μωρό.
Θα σου έπεφτε από το παράθυρο ή θα γινόταν κάποιο φρικτό ατύχημα.
Οι πατεράδες δεν είναι καλοί στη φροντίδα των παιδιών.
Έτσι είναι. Οι άντρες έχουν άλλους ρόλους να παίξουν.
Ναι; Όπως;
Να πάνε στον πόλεμο.
Γιατί δεν πας να φορέσεις μια στολή και να κάνεις αυτό που πρέπει;
Αυτό κάνουν οι άντρες.
Ίσως τότε ο πατέρας σου να ένιωθε περήφανος για σένα.
Έχεις το τραγούδι μου;
Ωραίο. Έχεις το "Plenty of Fish in the Sea";
-Ναι. -Είναι στη σωστή σειρά;
-Ναι. -Ωραία.
Γιατί είναι εύθυμος και καλός
Έντουαρντ!
Έντουαρντ, με ακούς;
Σ' ακούω μια χαρά, γυναίκα.
Αυτό παραλίγο να με ξεκάνει.
Νόμιζα ότι σε χάσαμε για τα καλά.
Τι είναι όλη αυτή η φασαρία;
-Λοιπόν, ήταν δική μου ιδέα. -Ναι;
Ήθελα να μαζευτούμε και να τραγουδήσουμε οικογενειακά για τα γενέθλιά σου.
Λοιπόν…
Θα μου άρεσε πολύ λίγη μουσική.
Ναι. Θα το ήθελα πολύ.
Γιατί είναι εύθυμος και καλός
Και δεν το αρνείται κανείς
Ζούμε σε δύσκολους καιρούς
Στενάχωρους για κέφι Πολύ σκληρούς για ρίμες
Τα τραγούδια της ειρήνης Τη μελωδία χάσαν
Κι αυτό συμβαίνει τώρα
Οι άντρες που είχαμε Σαν αδέρφια αληθινά
Φέρονται επαναστατικά
Και τώρα να τους ζορίσουμε πρέπει
Κι αυτό συμβαίνει τώρα
Αυτό συμβαίνει τώρα
Οι επαναστάτες πρέπει να σκορπίσουν
Θα φύγουν μακριά Από θάλασσα και στεριά
Κι αυτό συμβαίνει τώρα
Αχ, ο ήλιος λάμπει δυνατά
Στο παλιό μου σπίτι στο Κεντάκι
Καλοκαίρι είναι κι ο κόσμος χαρωπός
Ψηλώνουν οι κορφές των καλαμποκιών
Και το λιβάδι έχει ανθίσει
Ενώ τα πουλιά όλη μέρα τραγουδούν
Τις μπούκλες της έδειξε μια κυρία
Σε όσους πήγαν να την κορτάρουν
Γέλασε περιφρονώντας όρκους
Σε αληθινές και ψεύτικες καρδιές
Ενώ εύθυμα τραγουδούσε
Και για τίποτα όλη μέρα δεν νοιαζόταν
Υπάρχουν πολλά ψάρια στη θάλασσα αυτή
Πιάσαμε τα καλύτερα
Υπάρχουν πολλά ψάρια στη θάλασσα αυτή
Πιάσαμε τα καλύτερα
Άκου τι λέει ο ατριχόρνις
Ο ατριχόρνις τραγουδά στον τάφο πάνω
Άκου τι λέει ο ατριχόρνις
Τραγουδά Ενώ οι ιτιές οι κλαίουσες λυγούν
-Ναι, Βίνι! -Βίνι! Ναι! Κι άλλο.
Συνέχισε να παίζεις.
Το χρειαζόμουν.
Σ' ευχαριστώ.
Θεέ μου. Τώρα που καθάρισε η σκέψη μου,
ήθελα να μοιραστώ μια σκέψη μου για το ποίημά σου.
Το ποίημά μου; Ποιο;
Για το τελευταίο που μου έστειλες, λίγο πριν γεννήσω.
Το "Ασφαλή στα Αλαβάστρινα Δωμάτιά τους".
Ένα από αυτά που έστειλα…
Που έστειλες σε ποιον;
Σ' εσένα. Σε… Αυτό… Ναι. Συνέχισε.
Ναι, λοιπόν, είναι καταπληκτικό ποίημα.
Οι μεταφορές του θανάτου και του χιονιού.
Είναι πανέμορφο, Έμιλι.
Αλλά;
-Υπάρχει "αλλά"; -Όχι.
Όχι "αλλά". Απλώς ένα "ίσως". Θα…
Θα ήταν ίσως καλύτερο χωρίς τη δεύτερη στροφή.
Χωρίς;
Λοιπόν, είναι απλώς η άποψή μου.
Αλλά ξέρω ότι η άποψή μου μετράει πιο πολύ για σένα από των άλλων.
Ώρα να αναπολήσουμε.
Έντουαρντ, ας μοιραστούμε αγαπημένες αναμνήσεις.
Έχουμε και τέτοιες;
Και βέβαια.
Πείτε μας πώς γνωριστήκατε.
Εντάξει.
-Ήταν τον 15ο αιώνα. -Έντουαρντ!
-Και… -Πες την ιστορία!
Εντάξει, εντάξει.
Εντάξει. Λοιπόν…
Ήμουν ένας γεροδεμένος νεαρός, μέλος του στρατού της Μασαχουσέτης.
-Με έστειλαν στο Μόνσον. -Εκεί όπου μεγάλωσα.
Παρακολούθησα μια διάλεξη χημείας στην Ακαδημία Μόνσον
και, για φαντάσου,
η νεαρή δεσποινίς Έμιλι Νόρκρος κάθισε ακριβώς δίπλα μου.
Τι; Πήγες σε διάλεξη χημείας;
Σε διαβεβαιώνω, πήγα για να κρατήσω θέση για τον αδερφό μου.
Σκόπευα να φύγω τρέχοντας όταν θα ξεκινούσε η διάλεξη.
Ναι, αλλά έμεινε για τη χημεία, αν με καταλαβαίνετε.
Ήταν ταγματάρχης, με κορδέλα, σπαθί και όλα αυτά.
Έρωτας με την πρώτη ματιά.
Γι' αυτό έκανες τρεις μήνες να απαντήσεις στην πρότασή μου;
Δεν άργησα τόσο πολύ.
Με άφησε σε αναμμένα κάρβουνα για τρεις μήνες.
-Απίστευτο. -Πώς ήταν ο γάμος;
Ο γάμος! Για να θυμηθώ.
Ήμουν τόσο ενθουσιασμένη, που δεν κοιμήθηκα το προηγούμενο βράδυ.
Οπότε, απλώς κοιτούσα το κερί να καίγεται,
μέχρι που το φως του έσβησε για πάντα.
Η συγχωρεμένη αδερφή μου, η Λαβίνια, δεν ήθελε να παντρευτώ.
Με θεωρούσε πολύ νέα.
Δεν ήξερε πώς θα άντεχε στη φάρμα χωρίς εμένα.
Είχε πανικοβληθεί.
Έκλαιγε όλη τη μέρα του γάμου μας.
Αυτό είναι…
Λοιπόν, δείτε, όλα πήγαν καλά.
Μια υπέροχη ζωή με τον Έντουαρντ, τρία όμορφα παιδιά.
Τι έγινε που δεν ξαναείδα τη μητέρα μου;
Μέχρι να ξαναπάω στο Μόνσον, αφότου σας γέννησα,
είχε ήδη πεθάνει από τον κίτρινο πυρετό.
Γλυκιές αναμνήσεις.
Ναι. Τέλεια.
Ξέρεις, είδα το νυφικό μου σήμερα το πρωί.
Ήταν αποθηκευμένο με το εργόχειρο της γιαγιάς Νόρκρος
και μάζευε σκόνη.
Το θυμάμαι το φόρεμα.
Το θυμάσαι, έτσι;
-Ναι. Πήγαινε να το βάλεις. -Έντουαρντ!
Έντουαρντ, πάψε.
-Δεν θα μου έμπαινε. -Μαμά, δοκίμασέ το.
Σε παρακαλώ. Δεν είμαι πια η νεαρή νύφη
που ο πατέρας σας άρπαξε από την αγκαλιά της οικογένειας.
Για μένα θα είσαι πάντα αυτή η νεαρή νύφη.
Εντάξει, αυτό…
Μου λείπει η αδερφή μου.
Η ζωή είναι σκληρή για όλους, έτσι;
Νομίζω ότι ξέρω ένα τραγούδι γι' αυτό.
Παίξ' το λοιπόν.
Ας κάνουμε μια παύση Στα ταξίδια της ζωής
Και τα δάκρυα ας μετρήσουμε
Ενώ όλοι μαζί γευτούμε τη λύπη Με τους φτωχούς μαζί
Ένα τραγούδι θα μείνει ζωντανό
Για πάντα στα δικά μας αυτιά
Αχ, δύσκολες στιγμές μην έρθετε ξανά
Είναι το τραγούδι
Του κουρασμένου ο στεναγμός
ΑΓΑΠΗΜΕΝΕΣ ΜΟΥ ΜΠΕΤΙ ΚΙ ΕΛΕΝ
Δύσκολες στιγμές
Μην έρθετε ξανά
Μείνατε για μέρες πολλές
Στης καλύβας μου την πόρτα
Αχ, δύσκολες στιγμές
Μην έρθετε ξανά
Όσο αναζητούμε ευθυμία κι ομορφιά
Μουσική ανάλαφρη και χαρωπή
Αδύναμες μορφές υπάρχουν
Που στην πόρτα λιποθυμούν
Κι αν φωνές έχουν σιγανές
Η όψη που παρακαλά θα πει
Αχ, δύσκολες στιγμές
Μην έρθετε ξανά
Αχ, δύσκολες στιγμές
Μην έρθετε ξανά
Ήρθες.
Χρόνια πολλά, γέρο.
Ευχαριστώ. Χαίρομαι που πρόλαβες το τραγούδι.
Είναι υπέροχο τραγούδι.
Ναι, το λατρεύω.
Ίσως μια μέρα να το μάθετε στον γιο σας.
Εννοείτε εγώ κι η Έμιλι;
Όχι. Εσύ κι ο Όστιν.
Μοιραστήκαμε αγαπημένες αναμνήσεις απόψε.
Μιας και μιλάμε για αναμνήσεις, επιστρέφω αμέσως.
-Πού πας; -Πάνω.
Τι;
Επιστρέφω αμέσως.
Όστιν, δεν ήπιες αρκετά;
Άκου τη γυναίκα σου. Έχει δίκιο.
Βασικά, θα ήθελα να πω δυο λόγια, αν δεν σας πειράζει.
Μια πρόποση γενεθλίων! Ναι, φυσικά.
Όχι ακριβώς πρόποση.
Για όνομα.
Εντάξει. Ακούστε.
Σκέφτηκα κάποια πράγματα.
Λιγάκι ασυνήθιστο για σένα.
Φαντάζομαι κανείς δεν θα εκπλαγεί αν σας πω ότι ήμουν δυστυχισμένος.
Φυσικά, όλη η χώρα είναι δυστυχισμένη. Είναι δυστυχισμένη και πονά.
Είναι δύσκολο να ξεχωρίσεις τον πόνο σου από τη γενική λύπη της κοινωνίας,
σωστά;
Αλλά το θέμα είναι πως δεν μ' αρέσει η έκβαση της ζωής μου.
Για αναρίθμητους λόγους.
"Η έκβαση;" Μα είσαι ακόμα νέος, αγόρι μου.
Ναι, σωστά.
Η ζωή μου δεν τελείωσε ακόμα.
Έχω ακόμα τη δύναμη να κάνω κάποιες αλλαγές.
Τι εννοείς "αλλαγές";
-Ίσως δεν είναι η στιγμή… -Άσε με να μιλήσω.
Πήρα σημαντικές αποφάσεις απόψε. Θα τις μοιραστώ μαζί σας.
Πρώτον, αποχωρώ από το δικηγορικό γραφείο Έντουαρντ Ντίκινσον και Υιός.
Θα ανοίξω δικό μου γραφείο.
Δικό σου γραφείο;
Δεν είσαι έτοιμος.
Και πού θα βρεις πελάτες; Ή σχεδιάζεις να πάρεις τους δικούς μου;
Έχω ήδη κάποιους πελάτες, για την ακρίβεια.
Θα ειδικεύομαι σε έναν καινούργιο νομικό τομέα.
Ορίστε; Τι τομέα;
Το διαζύγιο.
Έχω διαβάσει για το θέμα.
Υπάρχει αυξημένη ζήτηση για δικηγόρους διαζυγίων αυτόν τον καιρό.
Όλο και περισσότεροι γάμοι, αν κοιτάξεις κάτω από την επιφάνεια,
φαίνεται ότι κρύβουν αγεφύρωτες διαφορές,
σαν τους Γιάνκηδες και τους Συνομοσπονδιακούς.
Έρχεται μια στιγμή που δεν μπορείτε πια να ζήσετε μαζί.
Κι εγώ έχω πλεονέκτημα στον τομέα,
μιας κι έχω βιώσει έναν τέτοιον γάμο.
Σε χωρίζω, Σούζαν.
Και θα πάρω πλήρη κηδεμονία του παιδιού.
Φόρεσα το νυφικό μου. Δείτε, ακόμα μου κάνει.
-Σταθείτε, τι έγινε; -Απλώς…
Το εννοώ. Τελειώσαμε.
Αυτό, ό,τι κι αν είναι ή ήταν, τελείωσε.
Δεν θα το θυμάσαι καν το πρωί.
Θα ξαναπάω πάνω.
Όστιν, πώς μπόρεσες;
Ξέρεις πώς μπόρεσα, Έμιλι.
Ξέρεις καλύτερα από οποιονδήποτε.
Το θέμα σου με το ποτό είναι εκτός ελέγχου.
Δεν θα σε αφήσω να το κάνεις αυτό.
Δεν θα σε αφήσω να καταστρέψεις τη ζωή σου!
Μην ανησυχείς. Την έχεις ήδη καταστρέψει εσύ.
Σταμάτα. Σταμάτα αμέσως!
Γιατί δεν με χτυπάς; Έλα.
Χτύπα με όπως χτυπούσες εκείνη.
Όστιν.
Τι;
Όλοι το ξέραμε. Απλώς παριστάναμε το αντίθετο.
Αλλά δεν θα προστατεύω πια τα αισθήματα του αποτυχημένου.
-Εμ. -Δεν μπορώ να φτιάξω ένα νέο μέλλον
αν συνεχίσω να λέω ψέματα για το παρελθόν.
Δεν μπορώ να αλλάξω το παρελθόν.
Αλλά δεν θα εγκαταλείψω την οικογένειά μου,
ούτε εσένα.
Όστιν, βγες έξω. Πρέπει να φύγεις.
Δεν θα έμενα με τίποτα εδώ.
Άκουσέ με.
Τι;
Μου είπες ότι έπρεπε να διαλέξω.
Είπες να διαλέξω είτε εσένα είτε εκείνον.
Λοιπόν, μάντεψε.
Διαλέγω εκείνον.
Διαλέγω τον πατέρα μας.
Λοιπόν, αυτή θα είναι η καταδίκη σου.
Βίνι. Γλυκιά μου αδερφή.
-Μαμά; -Βίνι, συγχώρεσέ με…
Θεέ μου!
Έντουαρντ, λυπάμαι. Δέχομαι.
Χριστέ μου.
Δεν το μετανιώνω.
Ήθελα να τους κάνω όλους χαρούμενους.
Έμιλι, αγάπη μου.
Εντάξει. Σπάω τον όρκο σιωπής για να πω
ότι αυτή η οικογένεια είναι θεότρελη.
Σου, δεν…
Έμιλι, μη με ακουμπάς.
Ξέρω πόσο θα έχεις αναστατωθεί.
Δεν το εννοούσε.
-Δεν θα σε αφήσει, Σου. -Δεν με νοιάζει ο Όστιν.
Εσύ με νοιάζεις.
Θέλω εξηγήσεις για αυτό.
-Τον λένε Χίγκινσον και… -Ξέρω ποιος είναι.
Έχω διαβάσει έργα του.
-Έχω κι εγώ μυαλό. Το θυμάσαι; -Ναι. Φυσικά.
Δεν καταλαβαίνω γιατί έδωσες σ' αυτόν τον άντρα
το ίδιο ποίημα που έδωσες σ' εμένα.
Έκανε κάλεσμα σε νέους συγγραφείς και του έγραψα.
Και του έστειλες το "Ασφαλή στα Αλαβάστρινα Δωμάτιά τους".
Ναι.
"Θα είχατε τον χρόνο να γίνετε ο φίλος που θεωρείτε ότι χρειάζομαι;
Έχω μια τόση δα μορφή.
Δεν θα πιάσει χώρο στο γραφείο σας, ούτε θα κάνει φασαρία σαν ποντίκι".
"Θα γίνετε ο δάσκαλός μου, κύριε Χίγκινσον; Κινδυνεύω, κύριε…"
Θεέ μου, Έμιλι!
Αυτό το γράμμα σε κάνει να ακούγεσαι αβοήθητη.
Λες και είσαι τελείως μόνη. Δεν με αναφέρεις καν.
-Άκου, ήθελα. Απλώς… -Είναι λες κι από τότε που γέννησα,
έπαψα να υπάρχω!
Σου, σε παρακαλώ!
Ξέρεις κάτι;
Είσαι σαν τον Όστιν.
Λοιπόν, τι σημαίνει αυτό;
Νομίζεις ότι παλεύεις για κάτι, αλλά στην ουσία,
απλώς το βάζεις στα πόδια.
Υποτιτλισμός: Γκέλη Τόγια