Beste Miss Dickinson, uw poëzie is verfrissend en origineel.
Verfrissend en origineel.
Mijn poëzie is niet dood. Hij is niet dood, hij leeft.
Gezongen vanuit het hart, Heer
Vinnie. Dit geloof je nooit.
Ik heb een brief van Thomas Wentworth Higginson.
Weet je wie dat is?
Hij is geweldig.
Hij is een abolitionist en predikant en hij schrijft voor The Atlantic.
Hij is 'n vrijdenker, Vinnie, 'n activist, hij wil de wereld echt verbeteren…
…en raad 's? Hij vindt m'n gedichten mooi.
Hij wil er meer lezen.
Ik kan niet zelf het leger in, maar als ik van deze man kan leren…
…kan ik gedichten schrijven die de mensen helpen.
Gedichten die kunnen helpen.
Waarom zeg je niets?
Je hebt 'n zwijggelofte afgelegd uit solidariteit met de troepen.
Weet je, je verlegt grenzen met je performance. Je wordt avant-garde.
Kijk met je ogen, niet met je handen.
Het is zo knap gedaan. -Ja. Voor de geheime berichten.
Wat zeg je?
Amerika bestaat nog geen 100 jaar en denkt dat het quilts uitgevonden heeft.
Nou, vast hoor.
Hoi, Emily. Hoi, Lavinia.
Lavinia praat vandaag niet. Uit eerbied voor de gevallenen.
Zien jullie iets wat jullie leuk vinden?
O, dat is heel klein. Is het voor een baby?
STEMMEN VOOR VROUWEN
Een feministische baby.
O, mijn god. Kijk Betty's quilts eens. Wat mooi.
Dank je. Ik wil geld inzamelen voor de goede zaak.
Die vierkantjes passen niet bij elkaar. Het is niet symmetrisch.
Deze quilt slaat nergens op. -Dat hoeft niet bij kunst.
Ze is een genie.
Ik koop het. -Nee, ik.
Raad eens? Ik heb je raad opgevolgd. -Wat dan?
Ik heb de wereld geschreven en antwoord gekregen.
Nou, zie je wel?
Edward, staart iedereen nou naar ons? -Nee.
Een beetje misschien. -Ik vang veel afkeuring op van ze.
Ze houden de veiling.
Ik heb oma Norcross' quilt gegeven. Dat brengt vast veel op.
We beginnen met vijf dollar.
Wat zegt u?
M'n moeder won in 1822 in Monson de eerste plaats met die creatie.
Het is maar het begin. De kopers bepalen de waarde van uw donatie.
Dat is niet eerlijk. -Zo werken veilingen.
Vijf dollar voor m'n familie-erfstuk? Schandalig.
Nee.
Ik verkoop het niet. Geef het terug. -U wilde toch de troepen steunen?
Natuurlijk. Maar m'n zus is net dood en dit is m'n enige herinnering aan haar.
Geef hier. -U biedt er maar op.
Edward.
Koop die quilt terug.
Ik geef m'n geld niet uit aan 'n quilt die ons hele huwelijk op zolder heeft gelegen.
Edward. Familie is het enige wat telt.
Dit is het enige wat me aan m'n dode zus herinnert.
Twintig dollar? -Verkocht.
Gelukkig.
Je zet jezelf voor schut.
Dickinson. -Conkey.
Dat ik jou hier tref. -Hoezo?
Dit is belangrijk. En ik ben de penningmeester van het college.
O, ja. Natuurlijk.
Maar door je recente brief aan de redacteur…
…leek het niet dat je de Uniesoldaten wilde steunen.
Wat bedoel je, Ithamar? -Je brief in de krant…
…waarin je je steun betuigt voor die smerige Confederatie.
Dat heb ik niet gedaan. -Wel waar. Verrader.
Gerald, kom op.
Toen je in 1850 voor die walgelijke Fugitive Slave Act stemde…
En jawel. -…accepteerde ik…
…je verklaring dat het een compromis was om onze fragiele vrede te bewaren.
Maar nu deze vreselijke oorlog de levens van onze moedige zonen opeist…
…vraag je in een compleet misplaatste geveinsde smeekbede om fatsoen…
…dat we beide partijen aanhoren. Mijn god, Edward.
Je neemt het op voor misdadigheid. Voor het slechte.
Hoe durf je? Ik heb dat namens m'n broer geschreven.
Dat hij in Georgia woont, betekent niet dat hij onze vijand is.
Jazeker wel. -Zo werken burgeroorlogen.
Je pedante boodschap valt zwaar uit de toon.
Je lijkt 'n racist. Maar eigenlijk ben je…
Een fossiel.
Ik ben vandaag een jaar ouder, dus je hebt gelijk.
Is het je verjaardag? Prettige verjaardag. -Van mij ook.
Dat wist ik niet. -Ik vier het niet graag.
Nee, dat klopt inderdaad.
Edward, het is tijd dat je een kant kiest.
Ik kan niet tegen m'n eigen familie kiezen.
Dan verlies je je titel als penningmeester van dit college…
…en God weet wat nog meer.
Dit ben je misgelopen.
Papa, gaat het?
Dat Mr Conkey je net zo aanviel.
Hij overdrijft altijd. -En dat op je verjaardag. God, papa.
Wat maakt dat uit?
Ik ga toch snel dood.
Alles is steeds zo moeilijk. Hij mag vandaag niet verdrietig zijn.
Maar ik heb hem al een schoenlepel gegeven.
Ik weet het al.
Laten we met z'n allen liedjes gaan zingen.
Wat een geweldig idee. Dat hebben we al zo lang niet meer gedaan.
We steken de haard aan en zingen al z'n lievelingsliedjes rond de piano.
Dat is perfect. Net als vroeger, liedjes zingen bij het vuur met de kleintjes.
Daar houdt je vader zo van.
Meisjes, we hebben alleen maar onze familie.
Vind ik ook.
Papa wordt vast heel blij als we op z'n verjaardag zingen.
Zing geluidloos mee?
Het is beter zo.
Nu hebben we nog een probleem. -Wat dan?
Het gaat alleen als de familie compleet is.
Dus Austin en Sue ook. -Moeten zij ook komen?
Al laat Sue je de baby nog niet vasthouden?
Alleen familie telt. Zo eenvoudig is het. -Mama, je hebt gelijk.
Ik zorg dat ze vanavond komen.
Sue.
Sue. Wat is er?
De baby heeft vannacht niet geslapen en hij huilt aan een stuk door…
…en ik ben gewoon zo moe.
Ik wist niet dat je zo moe kon zijn. Ik ben gewoon…
Ik denk niet dat ik dit kan. -Maar je doet het. Je doet het al.
Je zorgt heel goed voor je baby.
Waar is je baby? -Bij Clara en Anna.
Al zijn het verknipte pyromaantjes, ik verdroeg dat gekrijs van hem niet meer.
Ik moest er even uit. Is dat verkeerd? -Nee. Natuurlijk niet.
Luister naar me.
Ik hou van je.
Dat had ik niet verwacht.
Ik hou meer van jou dan wat of wie dan ook en daar mag je nooit aan twijfelen.
Voel het tot in je botten.
Als ik het elke dag moet zeggen voor je het gelooft, dan doe ik dat.
Want jij bent alles voor me, Sue.
Ik kan niet zonder je leven, ik kan niet zonder je ademen…
…of zonder je schrijven. -Waar komt dat nou vandaan?
Uit m'n ondeugende hartje.
Ik voel me veel beter. -Mooi. Zuster Emily staat voor u klaar.
Dank u, zuster. U hebt m'n leven gered.
We gaan vanavond samen liedjes zingen voor papa's verjaardag.
Kom je ook?
Dat klinkt eigenlijk best leuk.
Ja, graag. -Dank je wel.
Deze familie is niet compleet zonder jou.
Nu Austin nog.
Dat regel ik wel. -Echt waar?
Ik ben nog steeds z'n vrouw. Hij moet doen wat ik zeg.
Jij bent dan wel zijn vrouw, maar ik ben de jouwe.
O, god. Hij heeft me nodig. -Ga maar.
Geeft niet. Tot vanavond. -Tot dan.
Veilig in hun Albasten Kamers -
Onberoerd door de Ochtend -
En onberoerd door het Middaguur -
Slapen de vrome leden van de Wederopstanding –
Onder Gewelf van Satijn, En Stenen Dak -
Voor we beginnen, kijk ik eerst wie er allemaal is.
Kunnen jullie je even voorstellen?
Kunnen jullie dan ook vertellen wie je bent en wat je doet?
Ik begin wel.
Ik heet Everett. Ik heb oog voor interieurarchitectuur.
Ik praat niet over m'n verleden. Maar over m'n toekomst.
Als ik hier eindelijk weg kan.
Zo is dat. -Nou, man. Amen.
Kom je hier vandaan?
Wij allemaal, op Erasmus na. Niemand weet waar hij vandaan komt.
Tijd is fictie. Zoals elk verhaal, weef ik mezelf in en uit geschiedenissen.
Af en toe in de vorm van een spin. -Dat is heel bijzonder, man.
En jij? -Ik ben De Muur.
Omdat ik dik ben, maar ironisch genoeg sta ik bekend om m'n sterke karakter.
Je kunt op hem steunen. -Ik ben De Muur.
Ik begrijp het.
En hoe heet jij? -Michael Jordan.
Michael River Jordan.
Je gaat grote dingen doen.
Op een dag zullen volle stadions je zien domineren.
Erasmus ziet de toekomst.
Toekomst en verleden bestaan naast elkaar, als je ze kunt zien.
Dat is de zwarte uitmuntendheid.
Jij. Wil je ons iets vertellen? -Ik heet Soloman.
Ik werkte hier in de keuken en ik weet veel van kruiden en specerijen.
Dus ben je een goede kok? -Moordenaar. Ik vergiftig je zo.
Ik zal erop letten. -Probeer maar.
Goed, nu iedereen voorgesteld is…
Als je het alfabet kent, kun je elk woord van de Engelse taal spellen.
Zoals: 'Waar is m'n wapen?'
Die is goed.
Of: 'Ik zit in je leger, geef me dan m'n wapen'?
Waar blijven onze wapens, buckra? -Je zou toch met Higginson praten?
Hoe ging dat?
Ik heb het gezegd. -En wat zei hij?
Dat eraan gewerkt wordt.
'Er wordt aan gewerkt'. Wat betekent dat?
Volgens Higginson…
…is het eerste vrijwilligersregiment van South Carolina nog een experiment.
Experiment. -Jullie zijn nog niet officieel erkend.
De Emancipatieproclamatie is nog niet rond.
Wanneer gebeurt dat? -Op 1 januari 1863.
Binnenkort, denkt Higginson, maar hij mag jullie niet zelf bewapenen.
Hij wacht op toestemming van generaal Saxton die het van Lincoln moet horen.
Allerlei witte mannen die ons voor de voeten lopen.
Ik wou dat ik kon helpen, maar ik moet jullie alleen leren lezen.
Maar we willen vechten. -We willen de toekomst.
Nou, luister.
Voor de toekomst moet je het verleden begrijpen.
Dus moet je geschiedenis lezen…
…alle duisternis bestuderen, de pijn, de paradox.
Amerika is een paradox, en die moeten we bestuderen.
Want als je die duisternis niet onder ogen ziet…
…hoe kun je dan het licht volgen?
Die buckra heeft een punt.
Laten we leren lezen.
Austin, daar ben je. Ga je aankleden. We moeten naar je vader.
Pardon? Ik praat niet met m'n vader.
Weet ik, maar het is z'n verjaardag en ze gaan liedjes zingen…
Je luistert ook nooit, hè? Ik heb me losgesneden van hem.
Ik ga niet naar z'n verjaardag. Maar ik hou jou niet tegen.
Sterker nog, ik wil dat je gaat. Laat me hier alleen met de baby.
Ik wil heel graag de nacht met hem alleen doorbrengen.
Waarom zou een vader dat nou willen?
Als je niet komt, blijft de baby bij Clara en Anna.
Zij zorgen voor hem. -Je luistert alweer niet.
Ik zei dat ik voor hem wil zorgen.
Je kunt niet eens voor jezelf zorgen.
Wat heb je vanmiddag gedaan? Gedronken weer, zeker?
Ik kan je niet alleen laten met de baby.
Dan laat je hem vast uit het raam vallen of zoiets vreselijks.
Vaders zijn geen goede verzorgers, Austin. Zo is dat gewoon.
Mannen hebben andere rollen. -O, echt? Zoals?
Vechten in de oorlog.
Trek een uniform aan en doe je plicht. Dat doen mannen.
Dan wordt je vader misschien trots op je.
Heb je m'n lied?
O, mooi. Heb je 'Plenty of Fish in the Sea'?
In de goede volgorde? -Geweldig.
Hoor je me? -Heus wel, mens.
Dat werd bijna m'n dood. -Ik dacht dat we je kwijt waren.
Wat is dit allemaal?
Nou, het was mijn idee.
Ik wilde gezellig samen liedjes zingen voor je verjaardag.
Ik wil graag muziek horen. Dat lijkt me heel leuk.
Hoera, Vinnie. -Speel door.
Blijf spelen.
Dat had ik nodig.
Bedankt.
Nu dat ik weer helder kan denken…
…wil ik iets zeggen over je gedicht.
Mijn gedicht? Welke? -Dat laatste, net voor de baby er was.
Dat, eh, 'Veilig in hun Albasten Kamers'.
Dat heb ik gestuurd naar… -Naar wie?
Naar jou. Dat, ja. Zeg maar.
Ik bedoel, het is een buitengewoon gedicht.
Die beelden van de dood en de sneeuw. Het is gewoon prachtig, Emily.
Maar?
Komt er een maar? -Nee.
Geen maar. Alleen een misschien.
Het leek me mooier zonder de tweede strofe.
Zonder? -Nou, dat is mijn mening maar.
Maar ik weet dat mijn mening meer voor je betekent dan die van wie dan ook.
We gaan herinneringen ophalen. Edward, wat zijn je mooiste herinneringen?
Hebben we die dan? -Natuurlijk.
Hoe hebben jullie elkaar leren kennen? -Goed.
Het was in de 15e eeuw… -Edward.
…en ik… -Vertel dan.
Goed, goed. Goed dan.
Goed. Nou…
Ik was een knappe jongeman en zat in het leger van Massachusetts.
En ik was gelegerd in Monson. -Waar ik woonde.
Ik ging een avond naar een lezing over chemie en het toeval wilde…
…dat de jonge Miss Emily Norcross naast me zat.
Wat? Ging jij naar zo'n lezing?
Alleen om de stoel voor m'n broer bezet te houden.
Zodra het wetenschappelijk werd, zou ik daar weggaan.
Maar ze bleef om de chemische reactie, zeg maar.
Hij was majoor, met een sjerp en een zwaard en zo.
Ik was meteen verkocht.
Beantwoordde je daarom m'n aanzoek pas na drie maanden?
Zo lang was het niet. -Ze liet me drie maanden spartelen.
Ongelooflijk. -Hoe was de bruiloft?
De bruiloft. Eens kijken.
De nacht ervoor kon ik gewoon niet slapen.
Ik staarde naar de kaars die steeds korter werd…
…tot het licht voorgoed uitging.
M'n zus, Lavinia, God hebbe haar ziel, wilde niet dat ik trouwde.
Ze vond me te jong. De boerderij werd te zwaar zonder mij.
Ze was echt in paniek. Ze heeft onze hele trouwdag gehuild.
Dat is…
Maar het is allemaal goed gekomen.
Een mooi leven met Edward, drie prachtige kinderen.
Ik zag m'n moeder nooit meer, want ik ging pas na jullie geboorte naar Monson…
…en toen was ze al gestorven.
Mooie herinneringen. -Geweldig.
Ik heb m'n trouwjurk vanochtend gezien.
Die lag naast de quilt van oma Norcross stof te verzamelen.
Die jurk weet ik nog. -O, echt?
Trek hem toch aan.
Edward, hou op.
Die is nu te klein. -Probeer het.
Ik ben 't kindbruidje niet meer dat papa uit de armen van haar gezin heeft gerukt.
Voor mij blijf je dat altijd. -Goed, dat…
Ik mis m'n zus.
Het leven is hard voor iedereen.
Hé, daar ken ik een lied over.
Speel maar dan.
Lieve Betty en Helen
Je bent er.
Gefeliciteerd, ouwe.
Bedankt. Fijn dat je dat lied mee kon zingen.
Het is zo'n mooi lied. -Vind ik ook.
Leren jullie het later maar aan je kleine. -Bedoelt u Emily en ik?
Nee. Austin en jij.
We hebben mooie herinneringen opgehaald.
Over herinneringen gesproken, ik kom zo terug.
Waar ga je heen? -Naar boven.
Ik ben zo terug.
Austin, heb je niet al genoeg op?
Je vrouw heeft gelijk.
Nou, ik wil graag even iets zeggen als dat mag.
Een verjaardagstoespraak. Doe maar.
Dat wordt het niet.
O, in godsnaam.
Goed. Luister maar.
Ik heb eens nagedacht. -Goh, dat is vreemd.
Jullie weten allemaal dat ik ongelukkig ben.
Ons hele land is dat, natuurlijk. Ongelukkig en verdrietig.
Soms kun je jouw verdriet amper scheiden van het algemene leed in de maatschappij…
…weet je?
Ik vind het niet leuk wat er van m'n leven geworden is.
Om meer redenen dan ik kan tellen.
'Geworden is'? Je bent nog zo jong, m'n jongen.
Ja, dat klopt.
M'n leven is nog niet voorbij, dus kan ik het nog veranderen.
Wat wil je veranderen?
Dit is geen goed moment… -Laat me uitpraten.
Ik vertel jullie wat ik besloten heb.
Ten eerste neem ik ontslag bij advocatenkantoor Edward Dickinson and Son.
Ik begin mijn eigen bedrijf. -O, je eigen bedrijf?
Dat kun je nog niet.
Waar haal je je klanten vandaan? Of wil je die van mij?
Ik heb al een paar klanten omdat ik me specialiseer in een nieuw rechtsgebied.
Pardon? Wat dan?
Echtscheiding.
Ik heb me in dat onderwerp verdiept.
Er is steeds meer vraag naar echtscheidingsadvocaten.
Steeds meer huwelijken, als je wat dieper graaft…
…onthullen onoverbrugbare verschillen, net zoals de Yankees en de Confederatie.
Op een gegeven moment kun je niet meer samenleven.
En daar weet ik veel van, mijn huwelijk is ook zo.
Ik ga van je scheiden, Susan.
En het kind blijft bij mij.
M'n trouwjurk past me nog steeds.
Wacht. Wat is er?
Ik meen het. Het is voorbij.
Wat dit ook maar is of was, het is voorbij.
Dit weet je morgenochtend niet eens meer.
Ik ga weer naar boven.
Austin, hoe kon je?
Dat weet jij heus wel. Beter dan wie dan ook, zou ik zeggen.
Je drinkt echt veel te veel.
Ik laat je dit jezelf niet aandoen. Ik laat je je leven niet verruïneren.
Dat heb jij al voor me verruïneerd. -Hou hier onmiddellijk mee op.
Waarom sla je me niet gewoon? Toe dan.
Zoals je haar sloeg.
We wisten dat allemaal heus wel.
Maar ik bescherm deze loser niet meer.
Em. -Een nieuwe toekomst…
…komt niet als ik blijf liegen.
Het verleden is gebeurd.
Maar ik laat dit gezin niet vallen…
…en jou ook niet.
Austin, ga weg. Je moet weg. -Ik wil niets lievers.
Luister naar me.
Je zei dat ik moest kiezen.
Tussen jou of hem, zei je.
Nou, raad eens?
Ik kies hem.
Ik kies onze vader.
Nou, het is jouw begrafenis.
Vinnie. O, m'n lieve zus.
Mama. -Vinnie, vergeef me…
Lieve help.
Edward. Neem me niet kwalijk.
Jezus Christus.
Ik heb geen spijt.
Ik wilde alleen iedereen gelukkig maken.
Emily, mijn kind.
Ik verbreek m'n zwijggelofte: deze familie is knettergek.
Sue, ik… -Raak me even niet aan.
Je bent vast overstuur. Hij meende het niet.
Hij gaat niet weg. -Ik geef niets om Austin. Maar om jou.
Je moet me dit uitleggen.
Hij heet Higginson, en… -Ik weet wie hij is.
Ik heb hem gelezen.
Ik kan ook nadenken. -Natuurlijk.
Ik snap niet waarom je deze man hetzelfde gedicht hebt gegeven.
Hij had jonge schrijvers aangespoord om contact met hem op te nemen.
Dus stuurde je 'Veilig in hun Albasten Kamers'.
'Hebt u tijd om de vriend te zijn die u denkt dat ik nodig heb?
Ik vraag maar weinig.
Ik neem weinig ruimte in en maak weinig lawaai, net als een muis.'
'Wilt u me onderwijzen, Mr Higginson? Ik loop gevaar, meneer…'
Mijn god, Emily.
Je komt hulpeloos over in deze brief.
Alsof je helemaal alleen bent. Ik sta er niet eens in.
Dat wilde ik wel. Maar… -Sinds de baby er is, besta ik niet meer.
Sue, toe nou.
Weet je wat?
Je bent net Austin.
Wat bedoel je daarmee?
Je denkt dat je ergens voor vecht…
…maar je vlucht alleen.
Vertaling: Marc de Jongh