ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΑΡΧΗΣ Τ.Ο. ΧΙΓΚΙΝΣΟΝ ΜΠΟΦΟΡΤ ΝΟΤΙΑ ΚΑΡΟΛΙΝΑ
ΕΝΤΟΥΑΡΝΤ ΝΤΙΚΙΝΣΟΝ ΑΜΕΡΣΤ, ΜΑΣΑΧΟΥΣΕΤΗ
Με συγχωρείς.
ΤΑΧΥΔΡΟΜΕΙΟ
ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΟΣ ΧΑΡΤΗΣ ΤΩΝ ΗΠΑ
ΒΟΡΕΙΕΣ ΠΟΛΙΤΕΙΕΣ ΚΑΙ ΝΟΤΙΕΣ ΠΟΛΙΤΕΙΕΣ
ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ, ΤΕΧΝΗ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΗ
Εσωκλείω το όνομά μου - ρωτώντας σας, παρακαλώ - κύριε.
Πείτε μου, τι είναι αλήθεια;
Ντίκινσον
Αυτό είναι το γράμμα μου στον Κόσμο
Με συγχωρείτε, συνταγματάρχη Χίγκινσον. Ήρθα για συνέντευξη για τη δουλειά.
Φυσικά.
Έλα, αδερφέ μου. Έλα.
Συγγνώμη που άργησα. Μόλις γύρισα από το Χίλτον Χεντ.
Σχεδιάζαμε κάτι στρατηγικές εκεί με τον ταξίαρχο.
Ακόμα με μπερδεύουν όλα αυτά τα στρατιωτικά, αλλά…
αν βοηθάει στην κατάργηση της δουλείας, είμαι μέσα.
Καταλαβαίνω ότι κι εσύ έχεις δουλέψει προς αυτόν τον σκοπό.
Είχα μια μικρή εφημερίδα έξω από τη Νέα Αγγλία.
Φυσικά. Τον Αστερισμό. Την ξέρω καλά.
-Αλήθεια; -Θαυμάσια άρθρα στην εφημερίδα.
Κι εσύ βοήθησες σημαντικά τον κοινό μας φίλο, τον Τζον Μπράουν.
Ας αναπαυθεί εν ειρήνη.
Ας αναπαυθεί εν εξουσία.
Μπορώ να έχω ένα αμήν, αδερφέ μου;
Αμήν.
Η σχέση σου με τον Τζον Μπράουν κι η δουλειά στον Αστερισμό
με έκαναν να σε προσλάβω.
Τι… Αλήθεια;
Ξέρεις, Χένρι, πιστεύω ακράδαντα
ότι ο πρώτος άντρας που θα οργανώσει ένα μαύρο σύνταγμα
θα παρέχει την πιο σημαντική υπηρεσία στην ιστορία του πολέμου.
Ξέρεις, ο Λίνκολν δεν έχει πεισθεί ακόμα. Αλλά εγώ πιστεύω
ότι μπορούν να πολεμήσουν. Θα το αποδείξουμε.
Ο Λίνκολν θα υπογράψει τη Διακήρυξη Χειραφέτησης,
και το σύνταγμα θα αναγνωριστεί.
Για να φτάσουμε εκεί,
πρέπει να αποδείξω σε όλους τους…
ας τους πούμε σκεπτικιστές,
ότι αυτοί οι άντρες είναι εξίσου γενναίοι και μορφωμένοι με τους λευκούς.
-Κατάλαβα. -Να πάρει.
-Πάλι το κάνω, μιλάω σαν λευκός. -Με συγχωρείτε;
Είναι πρόκληση αυτή η κουβέντα,
γιατί τα πρότυπα που εφαρμόζονται
είναι τα πρότυπα της λευκής υπεροχής,
του συστήματος που θέλουμε να ξηλώσουμε. Αλλά συγχρόνως,
αν οι στρατιώτες μου δεν μάθουν γραφή κι ανάγνωση… Να πάρει, να το πάλι.
Όχι "στρατιώτες μου", πατερναλισμός.
Προσπαθώ να αστυνομεύω τη γλώσσα. Όχι "αστυνομεύω", ελέγχω…
Όχι, προβληματικό κι αυτό.
Διάολε!
Θα βελτιωθώ.
Συγγνώμη. Ποια είναι η δουλειά;
Θέλω να μάθεις στους πρώην σκλαβωμένους άντρες,
τους Πρώτους Εθελοντές Νότιας Καρολίνας, γραφή κι ανάγνωση, ενώ συγχρόνως
θα αναγνωρίσουν τις επώδυνες ιστορίες και τους ρατσιστικούς συσχετισμούς ισχύος
που έχουν ενσωματωθεί στην αγγλική γλώσσα.
Τι λες; Έχεις την ικανότητα για αυτό;
Θέλω να σε διαβεβαιώσω πως,
αν και μέχρι πολύ πρόσφατα αυτή ήταν φυτεία με σκλάβους,
είναι πλέον ένας ασφαλής χώρος.
Θα ήταν τιμή μου να δουλέψω ως δάσκαλος στο σύνταγμά σας.
Ναι, δικέ μου!
Δες μας! Ταράζουμε τα νερά!
Πράγματι.
Δημιουργούμε κίνημα.
Η αλληλεγγύη είναι δράση, αδερφέ μου.
Αυτό εδώ, εμείς, αυτές οι σχέσεις,
αυτά είναι η πρώτη γραμμή.
Και θα κερδίσουμε αυτόν τον πόλεμο.
Οι νέοι μαθητές σου σε περιμένουν. Είναι αυτοί με τα κόκκινα παντελόνια.
Πήγαινε. Ξεκίνα να αλλάζεις ζωές.
Εντάξει.
ΕΜΙΛΙ ΝΤΙΚΙΝΣΟΝ
Έι
Χαίρε στον χρόνο που πλησιάζει
Εντάξει, ελάτε. Πάμε.
Δες
Χαίρε στον χρόνο που πλησιάζει
Άλογο στην κοιλάδα
-Δες! -Άλογο στην κοιλάδα
Χαίρε στον χρόνο που πλησιάζει
-Ποιος θα το ιππεύσει; -Δες!
-Ποιος θα το ιππεύσει; -Χαίρε στον χρόνο που πλησιάζει
Ω, για δες εκεί πέρα
Δες!
-Τον ήλιο βλέπω -Δες!
Τον ήλιο βλέπω!
Χαίρε στον χρόνο που πλησιάζει
Δες, αρνείται να λάμψει
-Δες! -Αρνείται να λάμψει
-Δες -Αρνείται να λάμψει
Χαίρε στον χρόνο που πλησιάζει
Ω, είναι η Μέρα της Κρίσης!
-Δες! -Είναι η Μέρα της Κρίσης
Χαίρε στον χρόνο που πλησιάζει
Γεια.
-Δες! -Δες!
Δες!
Χαίρε στον χρόνο που πλησιάζει
Δες!
Είστε έτοιμοι για λίγη μόρφωση;
-Ποιος είναι ο μπάκρα με την καρέκλα; -Κύριοι, με λένε Χένρι.
Ο συνταγματάρχης Χίγκινσον με προσέλαβε για να σας μάθω γραφή κι ανάγνωση.
Μα τι λέει;
Γιατί μιλάς έτσι;
Δικέ μου, τι προφορά είναι αυτή;
-Θεωρείς ότι έχω προφορά; -Ναι.
Ενδιαφέρον.
Στα αυτιά μου, εσείς έχετε ασυνήθιστη διάλεκτο.
Τη λέτε γκάλα, αν δεν κάνω λάθος. Προέρχεται από τις Θαλάσσιες Νήσους.
Έχει αρκετά μελωδικό ήχο,
αλλά είναι λίγο δύσκολο να καταλάβεις κάποιες λέξεις.
Μιλά σαν κυριλέ γάτα που ήπιε πολύ γάλα.
Αδερφέ, σταμάτα.
Για την ακρίβεια, είμαι από τη Μασαχουσέτη.
Όχι!
Ναι.
Αυτό είναι γελοίο.
Ο μπάκρα λέει για ελευθερία, μα η πόλη του περιλαμβάνει τη λέξη "μάσα", τον αφέντη.
Όχι, είναι Μασα-αψου-χέστη.
Μασαχου-χέστη;
Ακούγεται σαν φτέρνισμα.
Εγώ άκουσα "μάσα".
Είναι προσβλητικό.
Δεν λες "μάσα" σ' αυτά τα μέρη, μπάκρα.
-Δεν υπάρχουν αφέντες. Είμαστε ελεύθεροι. -Όχι ακόμα.
-Η ελευθερία είναι στο μυαλό. -Εράσμους, άσε τις αηδίες.
-Είμαστε πιο ελεύθεροι από πριν. -Όχι τόσο όσο θα μπορούσαμε.
-Τώρα λες αλήθειες. -Μ' αρέσει.
Κύριοι, αν μου επιτρέπετε, θα σας βοηθήσω να ελευθερωθείτε.
Και πώς θα το κάνεις;
Θα σας διδάξω γραφή κι ανάγνωση…
Θα βοηθήσεις να βρούμε καθαρές στολές;
Θα φροντίσεις να πληρωθούμε για να πολεμήσουμε;
Θα πάρεις παντελόνι στον Εράσμους;
Προσπαθώ να μην είμαι στερεότυπο.
Και κυρίως, θα βάλεις όπλα σ' αυτά τα χέρια;
Έχουμε πόλεμο, μπάκρα. Μπορεί να μην το έμαθες.
-Όπλα και λεφτά. -Και παπούτσια.
-Και καλύτερο φαγητό, ίσως. -Με αυτήν τη σειρά.
Εννοείτε ότι δεν σας πληρώνουν;
Φίλε, μας δίνουν ψίχουλα.
Βασικά, μας ταΐζουν, άρα ψίχουλα κυριολεκτικά.
Λένε για δέκα δολάρια την εβδομάδα.
Λιγότερα από όσα παίρνουν οι λευκοί.
Δεν μας δίνουν καν αυτά.
Ναι. Άντε να πεις στον συνταγματάρχη Χίγκιτι-πίγκιτι
ότι είμαστε έτοιμοι να πληρωθούμε. Τα θέλουμε σε μετρητά.
-Σωστός. -Οπότε…
δεν σας πληρώνουν,
δεν σας δίνουν κατάλληλα ρούχα
και δεν σας έχουν εκπαιδεύσει στα όπλα;
Εκπαιδεύσει; Δεν μας αφήνουν να ακουμπήσουμε όπλο.
Το μόνο που κάνουμε είναι ασκήσεις και τρύπες χωρίς λόγο.
Ο στρατός δεν μας εμπιστεύεται όπλα.
Ο στρατός λέει να περιμένουμε, ότι πρέπει να αποδείξουμε την αξία μας.
Είμαστε τόσο στρατιώτες όσο οι λευκοί, πολεμάμε στο πλευρό τους,
και μας φοβούνται.
Δεν πολεμάμε στο πλευρό τους.
Όχι;
Όχι.
Πολεμάμε για μας.
Είναι ο πόλεμός μας. Δεν είναι ο ίδιος με τον δικό τους. Ούτε θα γίνει.
Σε όποιον πόλεμο κι αν πολεμάω,
δεν θα νικήσω χωρίς όπλο, μπάκρα.
Τι σημαίνει μπάκρα;
Σημαίνει "λευκός".
Είναι λέξη γκάλα.
Αστείο είναι. Χαλάρωσε.
Λοιπόν, μπορείς να μας βρεις όπλα, κύριε Μασαχου-χέστη;
Θα μιλήσω με τον Χίγκινσον και θα δω τι μπορώ να κάνω.
-Στο μεταξύ… -Ναι, τι;
Στο μεταξύ…
μπορούμε να μάθουμε την αλφαβήτα.
ΦΥΛΛΑ ΧΛΟΗΣ
-Τι συμβαίνει; Κακά νέα; -Πάντα είναι κακά. Ανάθεμα τον πόλεμο.
Όλοι στη χώρα έγιναν βάρβαροι.
Ναι, είναι κόλαση εκεί έξω. Τι έγινε πάλι;
Ο αδερφός μου, ο Σάμιουελ, μου γράφει ότι λεηλατήθηκε η διπλανή φυτεία.
Μπήκε ο στρατός της Ένωσης λες κι ήταν Βίκινγκ, τα διέλυσαν όλα.
Χάραξαν τα ονόματά τους πάνω από το τζάκι όταν τελείωσαν.
Δεν έπρεπε να μετακομίσει στην Τζόρτζια.
Λίγο αργά. Ζει νότια εδώ και δεκαετίες.
Μεγαλώνει οικογένεια εκεί κάτω. Πού πας;
-Έχω ραντεβού. -Με ποιον;
Με κάποιον που δεν θα εγκρίνατε.
ΦΥΛΛΑ ΧΛΟΗΣ
"Γιορτάζω τον εαυτό μου,
τραγουδάω στον εαυτό μου,
Κι αυτό που υποθέτω θα υποθέσεις κι εσύ,
Γιατί κάθε άτομο που μου ανήκει ανήκει και σ' εσένα".
Με συγχωρείτε, ψάχνω…
Συγγνώμη, έχετε…
Κάντε άκρη. Μη σταματάτε.
Αμάν! Συγγνώμη! Γεια, ψάχνω τον Ουόλτ Ουίτμαν.
Τότε, είναι η τυχερή σου μέρα, επειδή εγώ είμαι ο Ουόλτ Ουίτμαν.
Θεέ μου… Απίστευτο. Δεν το πιστεύω ότι σας βρήκα.
Γιατί; Δεν είναι δύσκολο να με βρεις.
Άλλωστε, είμαι παντού. Είμαι τα πάντα.
Είμαι ο εργάτης, το αγόρι στο κανάλι,
ο ναυτεργάτης, η Γιάνκισσα με τα καθαρά μαλλιά,
ο εισπράκτορας, η γριά Ινδιάνα.
Είμαι ο κροταλίας, ο αλιγάτορας, ο πάνθηρας, η μαύρη αρκούδα.
Είμαι ο Ουόλτ Ουίτμαν, κόσμος, δημοκρατία, Μανχάταν.
Είμαι η Νέα Υόρκη!
Εντάξει, είμαι η Έμιλι Ντίκινσον από το Άμερστ.
Νέα Αγγλία. Μασαχουσέτη. Βοστόνη.
Ναι, λοιπόν, κοντά στη Βοστόνη.
Αχ, στρατιώτη μου.
Οι σάλπιγγες και τα τύμπανα σου χαρίζουν μουσική, και η καρδιά μου…
Στρατιώτη μου, η καρδιά μου σου χαρίζει αγάπη.
Γι' αυτό ήρθα. Γι' αυτό ήρθα να σας δω.
Είμαι ποιήτρια.
Ποιήτρια.
Οπότε, θα γνωρίζεις την ορμή.
Η ορμή κι η ορμή κι η ορμή.
Πάντοτε η γεννήτρια ορμή του κόσμου.
Να τραγουδήσει το τραγούδι. Να συμμετάσχει στη σπουδαία κι ατέλειωτη χορωδία!
Συνεχίζω.
Ναι! Λοιπόν, είμαι ποιήτρια σαν κι εσάς.
Κάποιος είπε πως αν θέλω να γράψω σπουδαία ποίηση…
-Ναι; -Πρέπει να γίνω σαν κι εσάς,
να βγω στον κόσμο και να αντιμετωπίσω τον πόνο του.
Ώστε σ' αρέσει ο πόνος, έτσι;
Ναι;
Τότε, ήρθες στο σωστό μέρος! Εδώ είναι Νέα Υόρκη, μωρό μου!
Το Μπρονξ είναι πάνω, το Μπάτερι, κάτω και ο πόνος είναι παντού.
Ακολούθησέ με, Έμιλι Ντίκινσον. Πάμε να πληγωθούμε.
-Καλημέρα! -Γεια χαρά.
Λυπάμαι.
Θεέ μου, φρικτά νέα από τη Σαβάνα.
Θα ήθελα να βοηθήσω τον αδερφό μου,
αλλά δεν ξέρω καν αν παραδίδουν τα γράμματα που του γράφω.
Αναθεματισμένος πόλεμος.
Είναι επικίνδυνο να αλληλογραφούμε με Συνομοσπονδιακούς.
-Ο κόσμος μιλάει. -Τι διάολο να κάνω;
Να ξεκόψω από το αίμα μου λόγω γεωγραφίας;
Δεν λειτουργώ έτσι, κυρία Ντίκινσον. Η οικογένεια έχει σημασία.
Γιατί στο καλό ξύνεσαι έτσι;
Εγώ ξύνομαι; Εσύ ξύνεσαι.
Αλήθεια;
Ναι, ξύνομαι.
Έχω φαγούρα. Γιατί με φαγουρίζουν τα ρούχα;
Και τα δικά μου.
Τι στο καλό;
Έπλυνες αυτήν την εβδομάδα;
Πώς τολμάς να υπονοείς ότι θα το ξεχνούσα; Ξέρεις ότι ζω για την μπουγάδα.
-Τι διάολο με φαγουρίζει τόσο; -Δεν έχω ιδέα.
Μπορώ απλώς να υποθέσω ότι φταίει η Μάγκι.
Μάγκι!
Αντικρούω τον εαυτό μου; Πολύ καλά, λοιπόν, τον αντικρούω.
Αντηχώ τη βάρβαρη κραυγή μου πάνω από τις στέγες του κόσμου.
Ουίτμαν, σιωπή.
Θα σιωπήσω και θα αντηχήσω.
Και θα συνεχίσω μέχρι την αυγή να συναντήσω.
Βλέπεις, είμαι ποιητής του σώματος και ποιητής της ψυχής.
Τι άλλο να είναι για μένα ο πόνος παρά μια άλλη πτυχή της ευχαρίστησης;
Τι είναι ο ποιητής παρά μια άλλη πλευρά του πανίσχυρου σύμπαντος;
Δεν είσαι απλώς η Έμιλι Ντίκινσον, είσαι όλοι.
Είσαι κάθε άντρας εδώ μέσα.
Μη ρωτάς τον τραυματισμένο πώς νιώθει.
Εσύ η ίδια πρέπει να γίνεις ο τραυματισμένος.
Αδερφέ μου, όταν σε χτύπησε η σφαίρα,
ένιωσες όλα όσα ήταν αυτή η χώρα;
Ένιωσες να σε διαπερνούν όλα όσα μπορεί να γίνει;
-Ναι. Ναι, φυσικά. -Είσαι η Αμερική;
Ναι, έτσι νομίζω.
Ναι! Ναι, είσαι. Όπως κι εγώ.
Όπως κι αυτή, κι αυτός και όλοι εδώ μέσα.
Κι η Αμερική είναι το σπουδαιότερο ποίημα.
Ας προχωρήσουμε.
Δεν είμαι σίγουρη ότι το πιάνω.
Τι; Όχι, μην προσπαθείς να το πιάσεις.
Αντιθέτως, άσ' το να φύγει.
Απαλλάξου από το μυαλό σου, μπες στο σώμα σου και νιώσε.
Τη χαρά, τον πόνο, τη λιακάδα, τη σκιά.
Νιώσε την ύπαρξή σου όπως είναι. Αρκεί.
-Πεθαίνω! -Ναι! Πεθαίνεις.
Και είσαι τυχερός. Θεωρείς ότι είναι τύχη να γεννηθείς;
Σπεύδω να σε ενημερώσω ότι είναι τύχη και να πεθάνεις.
Κι όλοι εδώ πεθαίνουν.
Όλοι εδώ πεθαίνουν για διαφορετικούς λόγους.
Γάγγραινα, σύφιλη, δυσεντερία, πυροβολισμός,
ξιφολόγχη, δυσεντερία, δυσεντερία, δυσεντερία.
-Λουίζα; -Έμιλι.
-Την ξέρεις; -Είναι η Λουίζα Μέι Άλκοτ.
Χαίρομαι που σε βλέπω στην πρώτη γραμμή.
-Τι κάνεις εδώ; -Είμαι κι εγώ νοσοκόμα στον εμφύλιο.
Άλλο ένα αναπάντεχο, αλλά αποδεκτό γεγονός για μένα.
Μαζεύω σπουδαίο υλικό από την εργασία μου εδώ.
Μαθαίνω πολλά, αλλά το μυθιστόρημα βασίζεται σε γεγονότα,
κι αυτό το μέρος βρίθει από ακρίβεια,
με καταλαβαίνεις;
Σωστά, εννοείς
την αναπόδραστη φύση του θανάτου και της ζωής, του πόνου και της έκστασης;
Ναι. Όχι, εννοώ πόσο άσχημα μυρίζουν οι πληγές.
Ειλικρινά, μόλις έρθουν,
ετοιμάσου για την πιο ελεεινή οσμή που έχεις μυρίσει ποτέ.
Αηδία, αλλά τα γεγονότα είναι γεγονότα.
Χάθηκε!
Πέθανε στα χέρια σου! Ω, ζωή! Ταυτότητα!
-Είναι πολύ καλό υλικό. -Το ισχυρό έργο…
Θα κρατήσω σημειώσεις. Ο θάνατος πουλάει.
Καημένο αγόρι.
Μπαμπάκα. Μπαμπάκα, εσύ είσαι;
Ναι. Είμαι ο μπαμπάκας σου.
Ενίοτε προσποιείται τον συγγενή,
για να μπορέσουν να πουν αντίο.
Είμαι ο πατέρας σου.
Και είμαι ο γιος σου,
η μητέρα σου και ο γείτονάς σου.
Ναι, το παρατραβάει.
-Φυσικά. -Γιε μου, πώς είναι το κολόβωμά σου;
Μπαμπάκα, είναι τρομακτικό.
Λοιπόν, θα ευθυμήσεις όταν μάθεις
ότι έφερα την αδερφή σου να σε δει.
Αδερφή; Αδερφή μου Άναμπελ, εσύ είσαι;
Ναι. Ναι, εγώ είμαι, η αδερφή σου.
Αδερφή μου! Δεν μπορώ να μπω στη βασιλεία των ουρανών
αν δεν σε αποχαιρετήσω.
Θα δώσεις στον αδερφό σου ένα φιλί;
Έλα. Έδωσε τη ζωή του για την Ένωση.
Δώσε του φιλάκι.
Για όνομα του Θεού.
Έλα δω, αγόρι μου.
Ουόλτ, έλα, το παρατραβάς.
Δεν έχεις δει άντρες να αγκαλιάζονται στο κοινόβιο του πατέρα σου;
Ποιος θέλει ποτό;
Σαλπάραμε Παρασκευή πρωί
Δεν ήμασταν μακριά από τη στεριά
Ο καπετάνιος μας είδε μια γοργόνα
Με μια χτένα κι ένα ποτήρι στο χέρι
Τα κύματα του ωκεανού θα πάνε…
Τι είναι εδώ;
Η μπιραρία Pfaff's, το καλύτερο μπαρ στη Νέα Υόρκη.
Είναι καταπληκτικό. Μπορείς να καπνίσεις μέσα.
Πάμε;
Κι οι στεριανοί ξαπλώνουν χαμηλά
-Όστιν, κάνε ησυχία. -Εντάξει.
Θα τον ξυπνήσεις.
Εντάξει.
Είναι πολύ χαριτωμένος, έτσι;
Και μόνο που τον βλέπω καταλαβαίνω ότι είναι Ντίκινσον.
Αμφέβαλλες;
Μην κουνάς το λίκνο. Θα τον ξυπνήσεις.
Δεν το κουνάω, εντάξει;
Πρέπει να εμπιστευτείς τα ένστικτά μου.
Μπορώ να γίνω καλός πατέρας.
Η δική μου εμπειρία λέει ότι οι καλοί πατεράδες δεν ανακατεύονται.
Όστιν, θα τον ξυπνήσεις. Σε παρακαλώ.
Είχα μια μικρή καρυδιά
Δεν έβγαζε καρπούς
Μόνο ένα μοσχοκάρυδο ασημένιο
Όστιν, σταμάτα να τραγουδάς. Θα τον ξυπνήσεις.
Κοιμάται.
-Η κόρη του βασιλιά της Ισπανίας -Κοιμάται.
Ήρθε να επισκεφθεί…
-Όστιν. -Μπορώ να τον φροντίσω, Σου.
Είναι ο γιος μου.
Πάλι έπινες; Πάντα τραγουδάς όταν είσαι μεθυσμένος.
Ελπίζω το παιδί να μη σου μοιάσει σε όλα.
Παραείσαι εγκεφαλική.
Πρέπει να μεταφερθείς από το μυαλό στο σώμα.
Για να γίνεις μεγάλη ποιήτρια, νιώσε τα πάντα.
Όλα αυτά τα καταπίνω, έχουν ωραία γεύση, μ' αρέσουν, γίνονται δικά μου.
Εγώ είμαι ο άνθρωπος. Εγώ υπέφερα. Εγώ ήμουν εκεί!
Ναι!
Άλλον έναν γύρο!
-Τι οδύνη! -Καίει!
Ξύσε με πιο δυνατά, Μάγκι.
Τι στο καλό προκαλεί τη φαγούρα;
-Δηλητηριώδη μυρμήγκια; -Δεν μοιάζει με κάτι τέτοιο, κύριε.
Μάλλον υπάρχει πιο λογική εξήγηση.
Ναι; Σαν τι;
Η κοινή λογική μου λέει ότι μάλλον είναι ξωτικά.
-Συγγνώμη, είπες… -Ξωτικά. Μικρά ανθρωπάκια.
Πάντα κάνουν ζαβολιές. Πετάνε τις σκόνες τους τριγύρω.
Τις σκόνες τους;
Κανονικά, είναι καλό να έχεις ξωτικά στο σπίτι.
Κάποιος πρέπει να τα νευρίασε.
Τα ξωτικά έχουν νευριάσει.
Έτσι φαίνεται.
-Και τώρα έγιναν άτακτα. -Έντουαρντ, τι θα κάνουμε;
Δεν έχουμε μαγικά πλάσματα στο σπίτι, κυρία Ντίκινσον.
Τέρας!
Λαβίνια, τι διάολο έπαθες;
Γιατί είσαι γεμάτη λάσπη;
Θάφτηκα ζωντανή.
Να ρωτήσω γιατί;
Για να τιμήσω τους πεσόντες στρατιώτες.
Θέλω να βιώσω ό,τι βίωσαν.
Θέλω να νιώσω όλον τον πόνο τους. Με φέρνει κοντά τους.
Γι' αυτό διέλυσα το κρεβάτι κι άρχισα να κοιμάμαι στον αχυρώνα.
Κοιμάσαι στον αχυρώνα με τα άλογα;
Αυτό εξηγεί τη μυρωδιά.
Ναι, κοιμήθηκα στον αχυρώνα χθες βράδυ.
Όμως, δυστυχώς, το ράντζο ήταν γεμάτο ψύλλους.
-Ψύλλους; -Ψύλλους;
Ναι, ψύλλοι. Δεν είναι ξωτικά, μα ψύλλοι. Αυτό θα έλεγα μετά.
-Έφερες ψύλλους στο σπίτι. -Γι' αυτό έχουμε φαγούρα!
Ναι. Βεβαίως.
Να πάρει! Είναι παντού!
Έντουαρντ, πώς θα γλιτώσουμε;
Πρέπει να απολυμάνουμε με κάπνισμα. Γέμισε το σπίτι με θειάφι. Βγείτε.
Είδε κανείς την Έμιλι;
Νιώθω σαν τρελή.
Ναι. Οι ποιητές πρέπει να νιώθουν τρελοί.
Τρελοί κι ασυγκράτητοι κι ελεύθεροι.
Όμως, όλο σκέφτομαι τους ετοιμοθάνατους στρατιώτες.
-Πονούσαν πολύ! -Ο πόνος είναι καλός για έναν ποιητή.
Όλα τα συναισθήματα. Όσο πιο έντονα, τόσο το καλύτερο.
Πρέπει να νιώσουμε πόνο και ηδονή στον υπέρτατο βαθμό.
Λοιπόν, πες μου, Έμιλι Ντίκινσον,
τι σε ανάβει;
Δεν ξέρω.
Φυσικά και ξέρεις.
Έλα! Τι σε ανάβει; Τι σε διεγείρει; Τι σε φτιάχνει;
-Σκέφτομαι… -Όχι! Μη σκέφτεσαι.
-Πες το. Πες το τώρα! -Εντάξει! Η Σου.
Τώρα μάλιστα.
Εντάξει. Λοιπόν, ποια είναι η Σου;
Σωστά. Λοιπόν, η Σου είναι…
-Είναι η… -Η;
Εντάξει, είναι κάτι σαν φίλη μου.
Ναι, είναι κάτι σαν αδερφή μου.
Και είναι επίσης κάτι σαν…
-Ερωμένη; -Ναι.
Θαυμάσια! Ναι.
Και με τη Σου στεγνώνεις τα καταπιεσμένα ποτάμια του εαυτού σου;
Ορίστε;
Με τη Σου αναδιπλώνεις χιλιάδες συνεχόμενα χρόνια;
Τη Σου τυλίγεις; Τη Σου αγκαλιάζεις;
Τη Σου δεν μπορείς να αφήσεις;
Με τη Σου κάνετε αλληλοδιεισδύσεις;
Τι;
Λοιπόν… Ναι.
Τότε, πες το! Φώναξέ το! Απελευθέρωσε τον έρωτα, την έκφραση!
Σεξ, σεξ, σεξ.
Άκου, είτε τραγουδάς ένα τραγούδι, είτε φτιάχνεις μια μηχανή,
είτε πας στον Βόρειο Πόλο, αγαπάς τη μητέρα σου,
χτίζεις ένα σπίτι, γυαλίζεις παπούτσια,
όλα αυτά, τα πάντα, είναι σεξ, σεξ, σεξ.
-Αγαπάω τη Σου. -Δεν σε ακούω.
-Ούρλιαξέ το! -Αγαπάω τη Σου!
Εντάξει;
Αγαπάω τη Σου! Και τη θέλω! Και δεν τη χορταίνω!
Κι αν ήμουν ετοιμοθάνατη, θα ήθελα μόνο τη Σου!
Και βέβαια!
Αυτό είναι ποίημα.
Χορεύουμε;
Μισό λεπτό. Ακόμα προσπαθώ να καταλάβω την ποίησή μου…
Όχι, καλή μου. Μην προσπαθείς να καταλάβεις κι απλώς νιώσε.
Όταν δίνεις, δώσε τον εαυτό σου.
Πιες μ' όσους πίνουν. Χόρεψε μ' όσους χορεύουν.
Έλα!
Η Νέα Υόρκη επέστρεψε!
Αυτό είναι το γράμμα μου στον Κόσμο
Που ποτέ δεν Μου έγραψε -
Τα απλά νέα που είπε η φύση -
Με τρυφερή μεγαλοπρέπεια
ΑΓΑΠΗΜΕΝΕΣ ΜΠΕΤΙ ΚΙ ΕΛΕΝ
Το μήνυμά της παραδόθηκε
Σε Χέρια που δεν μπορώ να δω -
Για την αγάπη Της - γλυκείς - πατριώτες -
Τρυφερά να κρίνετε - εμένα
Υποτιτλισμός: Γκέλη Τόγια