ในช่วงสงครามกลางเมือง
เอมิลี ดิกคินสันถึงจุดขีดสุดในฐานะกวี
เธอแต่งกลอนอย่างดุเดือด ในช่วงหลายปีนั้น
ด้วยความเร็วและความมุ่งมั่น ที่ก่อนหน้าและหลังจากนั้นไม่มีทางเทียบได้
แทบจะวันละบท
ผลงานของเธอในช่วงนี้ถูกเรียกว่า
"การร่วงลงสู่นรกของตนเอง"
แต่เพราะการใช้ชีวิตอย่างสันโดษ
ผู้คนจึงไม่ถือว่าดิกคินสันเป็น "กวีสงคราม"
คนส่วนใหญ่ไม่คิดว่า เสียงของเอมิลี ดิกคินสัน
มีพลังพอที่จะพูดแทนชาติ
ทางนี้
อาณาจักรร้อนเป็นไฟ เลือดหนุ่มสาวผู้พลีชีพต้องหลั่งไหล
ฉันเห็นคนบาปในโบสถ์ ฉันเห็นคนบาปในโบสถ์
บางครั้งฉันอาจเป็นคนสันโดษ
มีสงครามลุกอยู่ภายใน ฉันได้ยินเสียงกู่ร้องสู้ขาดใจ
แม่ฝังศพลูกชาย เด็กหนุ่มๆ เล่นกับปืน
ซาตานมันหลอก ความปรารถนาที่ร่ำร้องไม่เป็นจริงหรอก
โดดเดี่ยว แต่ไม่เดียวดาย
ความจริงจะเปิดเผยเมื่อถึงเวลา
ขณะกำลังเดินบนเส้นทางที่ไม่ง่าย ของการเป็นสตรี
(โลกของเอมิลี ดิกคินสัน)
("ความหวัง" คือสิ่งที่มีปีก)
เราหวังสุดใจ เราภาวนาสุดกำลัง
ให้สงครามอันเลวร้ายนี้ผ่านไปโดยเร็ว
แต่พระเจ้ามีจุดประสงค์ของพระองค์เอง
และพระองค์ตัดสินใจถูกและเป็นจริงเสมอ
ดังนั้นเราจงสู้ต่อไป
ให้เราปิดบาดแผลของประเทศนี้
ให้เราไว้อาลัยแก่ชายหนุ่มผู้กล้าหาญ ซึ่งพลีชีพเพื่อชาติ
ขอโทษนะคะ
ชายหนุ่มผู้กล้าหาญเหรอ
ใช่ครับ ผมพูดเช่นนั้น
แต่นี่ไม่ใช่ศพทหารนะคะ นี่พี่สาวของฉัน
ว่าอะไรนะครับ คุณผู้หญิง
นี่งานศพพี่สาวสุดที่รักของฉัน
ลาวิเนีย นอร์ครอส นอร์ครอส
เธอแต่งกับลูกพี่ลูกน้องเราน่ะ
ต้องมีอะไรผิดพลาดแน่
ไม่ คุณนั่นแหละพลาด สาธุคุณ
เราทำพิธีกันต่อ และฝังศพคนที่เรารักให้สมเกียรติได้ไหม
- ขอโทษด้วยจริงๆ - ครับ
ผมไม่มีเวลาทำพิธีให้หญิงแก่ที่ไหนก็ไม่รู้
วันนี้มีศพบุรุษฝ่ายสหภาพที่สูงส่งให้ฝัง 15 ศพ
เหล่านักรบผู้กล้าที่สละทุกอย่าง
- เพื่อรัฐธรรมนูญ - อ่า ครับ…
และตอนนี้ผมก็ช้ากว่ากำหนดมากแล้ว
"พระบิดาผู้สถิตในสวรรค์ พระนามเป็นที่สักการะ
พระอาณาจักรจงมาถึง ทุกสิ่งบนแผ่นดินเหมือนบนสวรรค์
อาณาจักร เดชานุภาพ และพระสิริเป็นของพระองค์ตลอดกาล อาเมน"
หลุมต่อไป
เป็นพิธีศพที่สั้นที่สุดที่เคยไปมาเลย
มันแย่มาก แย่มาก
อุตส่าห์เดินทางมาถึงบอสตัน
- ผมจะร้องเรียน - ลาวิเนียที่น่าสงสารของฉัน
ป้าลาวิเนียคะ หนูได้รับการตั้งชื่อตามป้า
นี่ ทุกคน ดูสิ
นกกำลังคุยกับเรา
เอมิลี ขอร้อง ไม่ใช่ตอนนี้
ไปเรียกรถม้ากัน ต้องนั่งยาวเลยกว่าจะถึงบ้าน
เราไม่อยากติดอยู่หลังขบวนแห่
มีขบวนแห่อีกแล้วเหรอ
ใช่ หนุ่มๆ พวกนั้นจะไปร่วมการต่อสู้
สงครามกลางเมืองทำลายทุกอย่าง
พูดต่อสิจ๊ะ
อย่าหยุด
เอมิลี
ไปขึ้นรถม้า!
พระเจ้า เรามีเรื่องต้องคุยกันเยอะเลย
อย่างนกที่ฉันเห็นเมื่อกี้
นกน้อยตัวหนึ่งบินมาเกาะบนโลงของป้าลาวิเนีย
มันเหมือน… สัญลักษณ์ หรืออุปลักษณ์
เหมือนสารจากป้าลาวิเนียเอง บอกให้ฉันเขียนต่อไป
เป็นแสงสว่างในความมืด และอย่าหมดสิ้นความหวัง
ความตาย คุณ…
- ไหวไหม - ไม่
ฉันรู้สึกแย่มาก
ไม่นะ เกิดอะไรขึ้น
ก็ไอ้สงครามนี่น่ะสิ
ไม่จบซะที ทำให้งานของฉันหมดสนุกไปเลย
ฉันเคยสนุกกับการสรรหาวิธีฆ่าคน
คนนี้จะตกสะพานตาย
เจ้าโง่คนนี้จะดื่มยาพิษนิดนึง
สองคนนี้จะฆ่ากันตายเพราะความรัก
แต่ตอนนี้คนพากันตายแบบเดียวกัน ซ้ำแล้วซ้ำอีก
กระสุน แผลเน่า
ซ้ำซากอยู่นั่นแหละ
ฉันว่าฉันหดหู่
ว้าว
ขนาดความตายยังมีวันที่ไม่ดี
เอมิลี…
- ขอปรึกษาหน่อยสิ - ปรึกษาเหรอ
ใช่ ก็เลยมาหาไง ฉันอยากให้ช่วย
โอเค ได้ ถามมาเลย… ถามได้ทุกอย่าง
- เธอแต่งกลอน - ใช่ ถูกต้อง
กลอนเทพๆ
- ไม่เหมือนใคร - ขอบคุณค่ะ
เปี่ยมด้วยแรงบันดาลใจ
ทั้งๆ ที่ชีวิตตัวเองเรียบมาก
เรียบเหรอ ฉัน… ฉัน…
ฉันไม่แน่ใจว่า… เป็นอย่างนั้น
ไม่เอาน่า ชีวิตเธอน่าเบื่อจะตาย
แทบไม่ออกจากเมืองเล็กๆ ของตัวเอง
ยังอาศัยอยู่บ้านพ่อ
ชีวิตเหมือนเดิมทุกวัน แต่ก็ยังมีแรงบันดาลใจอยู่ได้
ไปเอาไฟมาจากไหน
คือว่า…
ระหว่างที่มีชีวิตอยู่
ฉันอยากทำสิ่งที่สำคัญ
ฉันหมายถึงสิ่งที่สำคัญจริงๆ
มันยิ่งใหญ่กว่าชื่อเสียงหรือเงินทอง
แต่เป็นการเปลี่ยนชีวิตคนจริงๆ
เยียวยาพวกเขา
ช่วยให้พวกเขามีชีวิตต่อไป
ฉันอยากเป็นนกน้อยตัวนั้น
เป็นต้นตอแสงสว่างในความมืด
ฉันอยากมอบความหวังแก่ผู้คน
ความหวัง
ฉันเชื่อว่าบทกวีนั้นมีพลังได้
มีพลังกว่าคุณอีก
พูดจริงๆ นะ
ความตายทำใจคนแตกสลายได้ บทกวีประกอบใจคนขึ้นใหม่ได้
เธอจะบอกว่า…
ฉันเป็นแรงบันดาลใจให้เธอ
เสมอค่ะ
ถึงบ้านแล้วๆ ขอบคุณพระเจ้า เราถึงบ้านแล้ว
เป็นพิธีศพที่น่ารักมาก
ไม่ อย่าทำให้ฉันเขว
มันล้มเหลวไม่เป็นท่า แม่ของลูกพูดถูก
นั่งตบแมลงวันยังมีความเป็นพิธีการกว่านี้อีก
สิ่งที่สาธุคุณพูดไม่สำคัญหรอก
หนูรู้สึกได้ว่าวิญญาณของป้าลาวิเนียอยู่ที่นั่น จริงๆ นะคะ
หนู… หนูรู้สึก… หนูรู้สึกได้
แม่คะ ป้าบอกเราเสมอว่าให้ค้นหาแสงสว่าง
ใช่ไหม แล้วก็เดินหน้าสู่ความสุขและความหวัง
ความหวัง
ฉันต้องการดินสอ
ถ้าวิญญาณป้าลาวิเนียอยู่ที่นั่น ทำไมเธอไม่ติดต่อแม่
เอมิลี อย่าทำให้แม่เขาอารมณ์ขึ้นสิ
หนูเปล่า หนูแค่พยายามช่วย แม่คะ…
ออสตินหายหัวไปไหน
- ไม่โผล่ไปงานศพป้าเนี่ยนะ - ความหวังคือ…
- ความหวังคือนก… ไม่ นั่น… - ช่างน่าอดสู
น่าขายหน้า ผมได้ยินชาวเมืองบอสตัน ซุบซิบนินทาเรา
เขาทำให้เราผิดหวังอีกแล้ว
- ช่างเขาเถอะ เอ็ดเวิร์ด - ไม่
ผมจะไม่ลดความคาดหวังที่มีต่อลูกชาย
- มีคนมา - หนูไปเปิดเอง
เขาทำตัวแย่ลงทุกวัน ดื่มเหล้าตลอดเวลา
- ผมทนไม่ได้ - เราแก้ไขอะไรไม่ได้
ไม่ ผมจะไม่ยืนเฉยๆ และทนดูเด็กคนนี้ทำลายตัวเอง
- โดยเฉพาะตอนนี้ เราก็รู้ว่า… - ซู
ภรรยาเขาใกล้จะคลอด
ต้วมเตี้ยมมาที่นี่อย่างกับช้างน้ำ
เธอเป็นช้างน้ำที่น่ารัก
เข้ามาสิ
- เอมิลี ใครมา - ซูค่ะ
อ้อ ช่างดีจังที่โผล่หน้ามา
งานศพเป็นยังไงบ้างคะ
เลวร้ายมาก ซู เธอใจดีมากที่มาร่วมงานได้
ฉันเตรียมตัวจะไปแล้วเมื่อเช้านี้ แต่รถม้าคุณไม่มารับฉัน
เรานึกว่าเธอจะนั่งรถม้าตัวเองไปกับออสติน
ออสตินกลับบ้านดึกค่ะเมื่อคืน
และเมื่อเช้านี้เขารู้สึกไม่สบาย
รับไม่ได้
ฉัน… ฉันขอโทษจริงๆ ที่ไม่ได้ไปนะคะ
โอ ขอบใจจ้ะ ซู
ฉันไม่สนิทกับป้าลาวิเนีย แต่ฉัน… ฉันชื่นชมท่านเสมอ
ใครๆ ก็ชื่นชม ท่านไม่เหมือนใคร
เธอเป็นยังไงบ้าง ซู
ดูเหมือนท้องจะระเบิด
ค่ะ ถึงจุดนี้มันไม่สนุกแล้ว
ต้องการอะไรไหม เอาน้ำไหม เอา…
จริงๆ แล้วฉันอยากเอนหลัง
ฉัน… ฉันรู้ว่าบ้านเราห่างกันแค่ไม่กี่ก้าว
แต่ฉันรู้สึกเหมือนเพิ่งไปปีนเขามา
แน่ละ เราจะพาเธอขึ้นไปพักที่ชั้นบนนะ
- จ้ะ - ไม่ได้ มันหยาบคาย
พวกเธอต้องอยู่ทักทายแขกที่ข้างล่างนี่
คือว่าฉัน…
ให้เธอพักสักเดี๋ยวเถอะค่ะ แล้วเราจะพร้อมรับแขก
งานศพก็ไม่ได้ไป อย่างน้อยก็ควรอยู่ต้อนรับแขก
ออสตินก็เหมือนกัน เขาหายไปไหน
เอ็ดเวิร์ดคะ ผู้หญิงมีหน้าที่
คอยดูแลให้ทุกคนมีความสุขตลอดเวลา ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น
ขอโทษนะ มันไม่ใช่หน้าที่ของผู้ชาย
ซูมีสิทธิ์ที่จะเหนื่อย
- ดูเธอสิ - ฉันไม่สนว่าเธอจะตัวเท่ารัฐแคนซัส
ขอบคุณค่ะ
โอ๊ย ไม่เอาน่า ใครๆ ก็รักแคนซัส
มันเพิ่งได้เป็นรัฐเอง
ฉันจะพาเธอขึ้นข้างบน เราจะพักกันหน่อย แม่คะ เดี๋ยวหนูลงมา
เราจะพาเธอไป…
งานศพเป็นยังไงบ้างคะ
พระเจ้า
ฉันอยู่นานไม่ได้หรอกนะ
แม่ต้องการฉันจริงๆ
ฉันก็ต้องการเธอเหมือนกัน
ไม่อยากเชื่อว่าเราสองคน เคยนอนบนเตียงเล็กๆ นี่ได้
- ตอนนี้สามคนแล้ว - เกือบ
ซู ซู…
รู้ไหมฉันอยากจูบเธอตอนนี้
แต่… เธอกำลังตั้งท้องกับพี่ชายฉัน
แล้วไง นั่นไม่ได้เปลี่ยนอะไรเลย
ฉันรักเธอคนเดียว
ฟังนะ มัน… มันเป็นอุบัติเหตุ
- มันโง่มาก มันจะไม่เกิดขึ้นด้วยซ้ำถ้า… - ไม่ ฉันไม่อยากจะรู้
เอมิลี ฟังฉันก่อน
ฉันรักเธอ
ฉันจะรักเธอตลอดไป
และเด็กคนนี้จะรักเธอด้วย
ยิ่งท้องเธอยิ่งดูเซ็กซี่ บ้าบอชะมัด
รู้สึกไหม
ว้าว
มีคนตัวเล็กๆ อยู่ในนี้
กำลังจะออกมาดูโลก
เธอกลัวไหม
ไม่จ้ะ ไม่เลย
ตลอดช่วงเวลาที่ท้อง
ฉันแค่รู้สึก… สงบอย่างประหลาด
สงบเหรอ
ทั้งที่เกิดสงครามเนี่ยนะ
ฉันมีความสุขเหมือนเดิมเลย
เสียดายแค่เด็กคนนี้ไม่ใช่ลูกเธอ
คือว่า ฉัน…
ฉันอยากให้เป็นลูกของเราสองคน
ทำไมเด็กมีแม่สองคนไม่ได้นะ ฉัน…
ฉันอยากมีบ้านหลังเล็กๆ มีแค่เรา…
แล้วก็เลี้ยงลูกด้วยกัน
ฉันไม่เคยอยากมีลูก
ฉันมีลูกเยอะแล้ว
บทกวีคือลูกๆ ของฉัน
ให้ตาย พวกมันทำฉันหมดแรง ต้องเลี้ยงดู ต้องบ่มเพาะให้เติบโต
ความคิดฉันพรั่งพรูมาก ที่งานศพของป้าลาวิเนียในวันนี้
ฉันต้องจดมันไว้
ความหวัง ความหวัง ความหวังคือ… ความหวังคือนก…
ความหวังคือ… สิ่งเล็กๆ
ฉันอยากคลอดลูกเร็วๆ
เธอคงไม่ค่อยมีเวลาให้กลอนของฉัน เมื่อเด็กคนนี้เกิดมา
เอมิลี ไม่จริงนะ
ฉันมีเวลาให้กลอนของเธอเสมอ
ฉันสัญญา
ถ้าอย่างนั้น ฉันเดาว่า ฉันจะพยายามให้เวลาแก่ลูกเธอนิดนึง
จริงเหรอ
แค่… แค่นิดเดียวเหรอ
ฉันอยากให้เด็กคนนี้ออกมาเหมือนเธอ ไม่เหมือนออสติน
ไงทุกคน ผมมาแล้ว
- พระเจ้า เขามาแล้ว - ยินดีต้อนรับค่ะ คุณออสติน
ฉันไม่อยากเจอเขา
ฉันควรลงไปข้างล่างแล้วละ
เธอช่วย…
เธอมาจูบฉันหน่อยไม่ได้เหรอ
แม่ครับ ผมขอโทษ
- ออสติน ไปไหนมา - ผมหลับเพลิน ผมมันแย่
แต่ผม… ผมเอาดอกไม้มาให้แม่ครับ
แม่อภัยให้จ้ะ และยังรักลูกอย่างไม่มีเงื่อนไขเหมือนเดิม
ออสติน เข้าไปหาพ่อที่ห้องทำงานหน่อย
ครับ เข้าไปก็ได้
แต่พ่อครับ บอกไว้ก่อนว่าผมปวดหัวมาก
แม็กกี้ เอาไปใส่แจกันหน่อย
- สีแจ๊ดเชียวนะคะ - ใช่จ้ะ เขาคิดถึงใจคนอื่น
ฉันอาจจะเสียพี่สาวไป แต่ฉันยังมีลูกชายที่สมบูรณ์แบบ
พ่อจะพูดตรงๆ กับแกนะ ออสติน พ่อเดือดร้อน
พ่อเดือดร้อนจริงๆ
ปวดท้องอีกแล้วเหรอครับ ต้องไปเข้าห้องน้ำไหม
จริงจังสักเดี๋ยวได้ไหม
อาการท้องเสียเป็นเรื่องจริงจังนะ พ่อ
ออสติน พ่อไม่อยากให้ครั้งนี้ เป็นการทะเลาะกันอีก
แต่พ่ออยากให้แกเข้าใจว่าพ่อกลัวจริงๆ
ไม่ ความประพฤติของแก ให้ตายสิ
ไอ้… ไอ้… นิสัยการดื่ม มั่วผู้หญิง…
พ่อเฝ้าดูแกกลายเป็นเหมือนปู่ ในวันที่มืดมนที่สุดของเขา
นี่ ฟังนะ
พ่อเข้าใจว่าบางครั้งแกก็ต้องระบายออกบ้าง
พ่อเองก็เคยออกไปสนุกครั้งสองครั้ง
แต่สถานการณ์ของแก…
แกไม่ใช่เด็กอีกต่อไปแล้ว
ออสติน แกกำลังจะเป็นพ่อคน
ผมไม่รู้ด้วยซ้ำว่านี่ใช่ลูกผมไหม
- พ่อ เป็นอะไรไหมคะ - ไม่เป็นไร
พ่อไม่เป็นไร เอมิลี สบายดี
ไม่เป็นไร
- มีคนมา - โอเค
พ่อไม่เป็นอะไร
- หนูจะไปดูเอง - โอเค
เบ็ตตี้! เชิญค่ะ เข้ามาสิ
ฉันนำหมวกไปงานศพใบใหม่มาให้แม่คุณ
แม่คงดีใจ
หรือไม่ดีใจ แต่เป็นความรู้สึกอะไรก็ตาม ที่เหมาะกับหมวกไปงานศพ
มันมีตาข่ายไว้บังหน้าตอนร้องไห้ด้วย อย่างที่เธอขอไว้
ขอโทษที่ช้าไปสองสามวัน
คนต้องการผ้าดำกันเยอะมาก ทุกวันนี้มีแม่ม่ายเต็มเมือง
สาบานได้ ฉันลืมไปแล้วว่า หน้าตาที่มีความสุขของผู้หญิงเป็นยังไง
วันนี้ฉันมีความสุขนะคะ
ซึ่งฉัน… ฉันรู้ว่ามันแปลก
คุณเพิ่งฝังศพป้าคุณไม่ใช่เหรอ
ใช่
ใช่ แต่ว่า… นั่นแหละ
คืองี้ ฉันรู้สึกว่าติดต่อกับป้าลาวิเนียได้ ตอนอยู่ที่สุสาน
เหมือนป้ากำลังส่งสารถึงฉัน
และสารนั่นบอกว่า "ร่าเริงเข้าไว้ มอบความหวังให้ผู้คน"
แปลกจริงด้วย
ฉันรู้
ได้ข่าวจากเฮนรีบ้างไหม
ไม่ ไม่มีข่าวมาหลายสัปดาห์แล้ว
- แต่เขาเขียนจม.ถึงคุณเป็นประจำ… - ถึงเฮเลน
เขาเขียนถึงเฮเลน และมันมีความหมายต่อเธอมาก
แต่เขาหายไปหนึ่งเดือนแล้ว
เฮเลนเป็นห่วงมาก
จนฉันเกือบจะเขียนจดหมายถึงเธอเอง และบอกว่ามาจากเฮนรี
เธอจะได้ไม่ร้องไห้จนหลับไปทุกคืน
เบ็ตตี้ ฟังฉันนะ
เฮนรีจะไม่เป็นไร
เขาจะรอด โอเคนะ
เขาจะส่งจดหมายมาอีก
วันที่สดใสอยู่ใกล้แค่เอื้อม ขอบอกเลย
เราต้องไม่สิ้นหวัง
ฉันนึกว่ากวี… จะหลีกเลี่ยงคำพูดจำเจซะอีก
เอาละ ฉันเอาหมวกให้แม่คุณได้รึยัง
ค่ะ เธออยู่ในครัว
ได้เวลานำเค้กสำหรับกินคู่กับชา ออกไปห้องรับแขกแล้ว คุณนายดี
ใช่ แล้วก็ต้องเช็ดช้อนให้เงาวับ ช้อน!
เธอไม่ตอบสนองต่อความเร่งร้อนของสถานการณ์
แม่คะ เบ็ตตี้มา เธอนำหมวกใบใหม่มาให้
ใครสนใจเรื่องหมวกกัน
โห เธอดูแย่มาก
ฉันกำลังสิ้นหวัง
ฉันอยู่ในก้นบึ้งของความสิ้นหวัง
คุณยังมีก้นอยู่นะคะ คุณนาย
และคุณต้องลุกจากเก้าอี้เดี๋ยวนี้
แม่คะ ฟังหนูนะ
ป้าลาวิเนียบอกเราเสมอว่า เราต้องทำสิ่งที่เรารัก และแม่รักการเสิร์ฟชา
- ไม่มีใครมาหรอก - ไม่จริงค่ะ
พวกเขาจะมาทำไม
ความตายของหญิงมีอายุคนหนึ่ง จะมีความหมายอะไร
เมื่อเหล่าชายหนุ่มผู้กล้าหาญ กำลังล้มตายทุกนาที
โอเค พวกเขาอาจจะไม่สนป้าลาวิเนีย
แต่หนูบอกพวกเขาว่าเราจะเสิร์ฟสโคน
เรามาแล้ว
ไหนโลงศพล่ะ
เข้ามาเลยจ้ะ
วันนี้มีข่าวร้ายจากเวอร์จิเนียเพิ่มอีก
พวกเขาจมเรือรบของสหภาพไปสองลำ
ฉันทนอ่านหนังสือพิมพ์ไม่ได้แล้ว สาบานเลย
สงครามนี่ไม่จบซะที
นั่นสิ เมื่อไหร่จะกลับสู่ภาวะปกติ
ผมเกรงว่าเราจะไม่มีวันกลับสู่ภาวะปกติ
นี่อาจเป็นภาวะปกติแล้ว
นิวนอร์มอล
ใช่ นิวนอร์มอลห่วยแตก
สามีฉันตายไปสองปีแล้ว
ฉันคิดว่าน่าจะเลิกไว้ทุกข์ได้แล้ว
ฉันอยากเปลี่ยนชุดดำๆ เทาๆ ในตู้ ให้กลายเป็นชุดสีๆ
คุณคิดว่ายังไงคะ
ถ้าจะขอให้ฉันทำชุดให้
คุณต้องรอไปอีกหลายอาทิตย์
- งานฉันล้นมือมาก - ก็นั่นสินะ
ใครๆ ก็ต้องการชุดไว้ทุกข์
ใช่ ธุรกิจกำลังรุ่ง
จู่ๆ ก็เกิดสงครามนี้เฉยเลย
ฉันว่าไม่หรอก มันชัดเจนมานานแล้วว่า เราเดินสู่ทิศทางที่เลวร้าย
แหงละ
ตั้งแต่การก่อตั้งประเทศนี้ขึ้นมา
ฉันแค่ไม่เข้าใจว่า ทำไมมันต้องเกิดขึ้นในวัย 20 ของเรา
เราน่าจะกำลังสนุกกันอยู่
ใช่ จริง
ให้ตาย ถ้ามันเกิดขึ้นกับฉันในวัย 20…
ฉันคงฆ่าตัวตายไปแล้ว
คนตายมีแต่พวกหล่อๆ สังเกตมะ
แบบว่า พระเจ้าเอาพวกจืดๆ ไปแทนได้ไหม
วินนี่ ฉันเพิ่งนึกขึ้นได้
ข่าวเศร้าสุดๆ
- เกิดอะไรขึ้น - โจเซฟ ไลแมนตายแล้ว
ขอโทษ ว่าอะไรนะ
ฉัน… ฉันไปที่ร้านของชำ และมีคนได้รับโทรเลขเรื่องนี้
ฉันเดาว่าเขาถูกยิงในสนามรบที่นิวออร์ลีนส์
แต่โจเซฟ ไลแมนเนี่ยนะ จากโลกนี้ไปตลอดกาลเหรอ
พระเจ้า นี่ไม่ใช่เรื่องจริง
เจน ฉันเคยรักเขา
เธอจ๋า ฉันเข้าใจ
- ฉันเป็นแม่ม่าย - ไม่
ฉันต่างหากแม่ม่าย แม่ม่ายเป็นรอบที่พัน
ชิปไม่อยู่และตอนนี้ก็โจเซฟอีก
รู้ไหมว่าผู้ชายทุกคนที่ฉันจูบ พากันตายหมด
เธอทำมากกว่าจูบ ที่รัก
แม่คะ
แม่เป็นอะไรคะ หนูช่วยได้ไหม
เหมือนอย่างที่คิดไว้
ไม่มีใครมา
อะไรนะ มีคนมาเต็มบ้านเลย
มีแต่เพื่อนๆ ลูก ไม่ใช่เพื่อนแม่
ไม่ใช่เพื่อนป้าวินนี่
โลกที่เราโตมาไม่มีอีกแล้ว
และจะไม่มีใครจดจำพี่สาวของแม่ได้
สาวๆ ตระกูลดิกคินสันอยู่ที่นี่เอง
คุณคองกี คุณมา
ใช่ ผมมา
ดีใจจังที่เห็นคุณค่ะ อิธามาร์
คุณมีน้ำใจมากที่มาร่วมแบ่งปัน ความสูญเสียอันเลวร้ายของลาวิเนียสุดที่รัก
อันที่จริงแล้ว
ผมมาหาเอมิลีน่ะ
- ฉันเหรอคะ - ใช่
มีที่ไหนที่เราไปคุยกันเป็นส่วนตัวได้ไหม
ฉัน
อะไรนะ
ออกไปเฉลียงข้างบ้านก็ได้นะคะ
เยี่ยมเลย เหมาะมาก ไปกันเลยไหม
เชิญจ้ะ
อ้อ และ ผมเสียใจด้วย
นี่
ออสติน ไม่ได้นะ
ใครๆ ก็รู้หมดแล้ว
น่านะ เจน แค่จูบเอง
ไม่ได้ มันไม่เหมาะ
ภรรยาคุณจะคลอดอยู่แล้ว
ซูไม่สนหรอก
แต่ฉันสน คิดถึงลูกคุณสิ
ผมคิดถึงลูกบุญธรรมผมมากกว่า
บิลลี่ชอบม้าโยกที่ผมส่งไปให้ไหม
ชอบมากค่ะ
งั้นผมจะแวะไปดูเขาขี่ม้าโยกเย็นนี้นะ
ไม่ ไม่ได้… เราทำแบบนี้ต่อไปไม่ได้แล้ว
เจน ไม่เอาน่า
คุณก็รู้ว่าซูกับผมไม่ได้รักกัน
ใช่ แต่คุณก็ยังทำเธอท้อง
- ซู! - สวัสดี เจน
เป็นยังไงบ้าง
ฉันสบายดี แต่หลังคลอดจะรู้สึกดีกว่านี้
ใกล้แล้วสินะ
ใกล้แล้วละ
ไว้เจอกันคืนนี้
ไม่ ไม่ต้องมา
- เอเวลีน่า - เอมิลี
ใช่ ผมรู้ว่าคุณรอให้เราคุยเรื่องนี้กันนานแล้ว
แน่นอน ผม…
ผมอยากให้เกียรติป้าคุณ
ค่ะ
แต่ตอนนี้ ในที่สุดผมก็มาหาคุณได้ในยามแดดจ้า
และบอกคุณถึง…
สิ่งที่ผมหวัง
หวังอะไรคะ
เอฟ… เอ้ย เอมิลี คุณคงรู้ว่าผมชื่นชมคุณแค่ไหน
ฉันไม่รู้ตัวเลยค่ะ
คุณเป็นจิตวิญญาณตัวน้อยที่แสนสดใส
เป็นลูกสาวที่น่ารักและสมบูรณ์แบบ ที่กระพือปีกอยู่ในรัง
ร้องจิ๊บๆ เสียงหวาน ทำให้ทุกคนยิ้มออก
ไม่เคยมีใครบรรยายฉันแบบนั้นเลย แต่โอเคค่ะ ได้อยู่
คุณเป็นเช่นนั้นจริงๆ
คุณเป็นนกเสียงใส
เพราะอย่างนี้ผมจะมีความสุขมาก ถ้าคุณจะ… มาอยู่
ในรังอันว่างเปล่าของผม
- ไม่ๆ อย่า! คุณ… ไม่จำเป็น… - ไม่ ผมทำได้ ถึงเข่าไม่ค่อยดีก็ตาม
เอ… เอมิลี แม่นกหงส์หยกของผม
แต่งงานกับผมนะ
ฉัน… ฉันไม่…
ผมรู้ว่าคุณรอมานานแค่ไหน
คุณแก่แล้ว
ฉันเนี่ยนะแก่ คุณต่างหากที่แก่
ไม่ สำหรับผู้ชายแล้ว ผมยังหนุ่มมาก
แต่คุณน่ะสิ ทั้งแก่และอ่อนแอ สำหรับผู้หญิง
แต่… แต่ผมเชื่อว่าหัวใจแสนหวานของคุณ ยังมีชีวิตชีวาอยู่
ร้องจิ๊บๆ ให้ผมฟังสิ แม่นกน้อย
คุณคองกีคะ ลุกขึ้นเถอะ
ขอบคุณครับ
จริงๆ ผมปวดเข่ามากเลยแหละ
ฉันจะไม่แต่งงานกับคุณ
พูดอีกทีซิ
ฉันจะไม่แต่งงานกับคุณ!
ทำไมล่ะ
เพราะว่า…
ฉันแต่งไม่ได้
ฉันต้องอยู่ที่นี่เพื่อครอบครัว
ทุกอย่างมันมืดมนและเลวร้ายมาก ทั้งสงครามและการเสียป้าลาวิเนียไป
พวกเขาต้องการฉัน พวกเขาต้องการฉันจริงๆ
แปลว่าผมไม่มีหวังสินะ
"ความหวัง" คือสิ่งที่มีปีก
- ผมไม่เข้าใจที่คุณพูด - ฉันเองก็ไม่แน่ใจเหมือนกัน
- ขอโทษนะคะที่เข้ามาขัดจังหวะ - ใช่ ไปไกลๆ
คุณไม่ได้มาขัดจังหวะ เชิญค่ะ
คือว่าฉันจะกลับแล้ว
เอมิลี เรายังไม่ได้คุยเรื่อง หมวกไปงานศพใบใหม่ของคุณเลย
เบ็ตตี้ ฉันไม่… ฉัน…
มะ… หมวก… หมวกใบใหม่!
อ๋อ ใช่… ใช่แล้ว! ฉัน… ฉัน… เป็นเรื่องด่วนมากเลยนะ
คุณคองกีคะ ขอตัวก่อนนะคะ เป็นเรื่องของผู้หญิงน่ะ
- คุณไม่เข้าใจหรอก - อะไรนะ ผมไม่ได้ยิน
ต้องไปแล้ว! บาย!
รู้ได้ยังไงว่าฉันอยากให้ช่วย
โอ ฉันรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น
เวลาอิธามาร์ คองกีพาสาวไปที่เฉลียง
- คุณคิดว่าฉันสาวเหรอ ว้าว - ใช่ แต่ไม่สาวขนาดนั้น
ใช่ ฉันเป็นสาวทึนทึกของแท้ โสดยันเงา
ใช่ เราทั้งสองคน
ฉันบอกแล้วไง เฮนรีจะเขียนมา
อย่าเลิกหวัง
โว่ว!
ขึ้นมาเลย
ย่า!
ทิศใต้ไปทางนั้นรึเปล่า
คุณจะอยากไปทางโน้นมากกว่า
ทิศใต้อยู่ทางนั้นเหรอ
แต่ผมเพิ่งมาจากทางนั้น ผมพยายามจะลงใต้
ทำไมถึงอยากทำอย่างนั้นล่ะ
ขอบคุณ
ออสติน ส่งแครอทให้หน่อยได้ไหม
นี่เป็นความลับเล็กๆ ของเรานะ อย่าบอกใครล่ะ
อยากลองกินถั่วไหม
อร่อยไหมจ๊ะ อีกเม็ดไหม
เธอมีแมวกี่ตัวแล้ว วิน
เต็มบ้าน
ฉันอาจจะเลี้ยงสุนัขจิ้งจอก
เก๋ดี
ทุกคน ฟังหน่อย…
ขอพูดอะไรหน่อย
วันนี้เป็นวันที่น่าเศร้าวันหนึ่ง ซึ่งเกิดขึ้นติดๆ กันหลายวันแล้ว
ตอนที่สงครามนี้เกิดขึ้น หลายคนคิดว่ามันจะจบโดยเร็ว
แต่เรากลับจมสู่ความมืดมานานหลายปี และมองไม่เห็นแสงสว่าง
แต่ละสังคมก็เป็นเหมือน… เหมือนครอบครัวหนึ่ง
และดูเหมือนครอบครัวอเมริกาของเรา จะทนกันไม่ไหวอีกต่อไป
มองเห็นแต่ข้อเสียของแต่ละฝ่าย ไม่เห็นข้อดีเลย น่าเสียดายนัก
พ่อไม่รู้ว่าอนาคตแบบไหน รอครอบครัวอเมริกานี้อยู่
แต่เพื่อพวกเราทุกคน
โดยเฉพาะทารกน้อย ที่กำลังเติบโตในครรภ์ของซู
เพื่อเขาเป็นหลัก
พ่อหวังว่าเราจะยังจำข้อดีในกันและกันได้นะ
และจำหน้าที่ที่เรามีต่อกันได้
แค่นี้แหละ แค่นี้แหละ
- อาจเป็นผู้หญิงก็ได้ - โอ แม่ก็หวังอย่างนั้น
เราจะได้ตั้งชื่อว่าลาวิเนีย
ขำนะคะ
กินกันเถอะๆ
ไม่ อย่าเพิ่งกิน
หนูมีอะไรจะพูด
แม่หวังว่าจะเกี่ยวกับพี่สาวแม่นะ เพราะเอ็ดเวิร์ดลืมพูดถึงเธอ
ขอโทษนะ ผมพูดแล้วไงว่าเป็นวันที่น่าเศร้า
- คิดว่าผมพูดถึงอะไรล่ะ - ไม่ได้พูดเลย ไม่มีการรำลึกอะไรเลย
อย่าโทษผมที่งานศพมันจบเร็วไป
เอมิลี ช่วยพูดอะไรเกี่ยวกับป้าลาวิเนียหน่อย
- ค่ะ นั่นแหละที่จะพูด - ฉันหิวมาก จะว่าอะไรไหมถ้า…
อย่าบังอาจแตะต้องอาหาร จนกว่าเอมิลีจะพูดไว้อาลัยจบ
หนูมีบางอย่างจะพูด เพื่อเป็นเกียรติแก่ป้าลาวิเนีย
พ่อคะ อย่างที่พ่อบอก
นี่เป็นช่วงเวลาที่มืดมน
แต่หนูคิดว่านี่เป็นช่วงเวลาที่ดี ที่เราจะนั่งร่วมโต๊ะกัน
การสูญเสียป้าลาวิเนีย ทำให้หนูนึกขึ้นได้ว่าหนูรักครอบครัวนี้แค่ไหน
และอย่างที่ป้าลาวิเนีย เคยเป็นแหล่งความสุขและแสงสว่าง
หนูอยากเป็นอย่างนั้นให้ทุกคน
ไม่มีอะไรสำคัญไปกว่า การที่ทุกคนมาอยู่พร้อมหน้ากันในคืนนี้
และหนูอยากหาทาง ที่จะทำให้ทุกคนยังมีความหวัง
พูดได้ดีมาก ลูกรัก
เอมิลี พูดได้งดงามมาก
น่ารักจริงๆ เอ็ม
ว้าว
เหลวไหลทั้งเพ
อะไรนะ
รู้ไหม ฉันคาดหวังคำพูดกากๆ แบบนี้จากเขา
แต่เธอเนี่ยนะ เอมิลี
- ฉันคิดว่าเธอจะทำได้ดีกว่านี้ - ฉันหมายความตามที่พูดทุกคำ
"หนูห่วงใยแต่ครอบครัวนี้" น่ะเหรอ
- ใช่ - ล้อกันเล่นปะ
ครอบครัวนี้เป็นปาหี่
ครอบครัวนี้เกลียดกัน มีแต่คำพูดโกหกกองโต
นรกสิ การแต่งงานของฉันก็เป็นเรื่องปาหี่
- แต่เธอรู้อยู่แล้วเนอะ เอมิลี - ออสติน หยุดนะ
เขาเมา ดี เขาเมาอีกแล้ว
แล้วไง
ทำไมผมจะดื่มไม่ได้
เหมือนคุณปู่ไง เขาก็จมทุกข์เหมือนกัน
ดิกคินสันทุกคนจมทุกข์มาตลอด
เพราะพ่อนั่นแหละ
ใช่
พ่อไม่ยอมให้ผมมีความสุข
พวกเรามีความสุขกันไม่ได้ก็เพราะพ่อ
ใช่แล้ว พ่อขังเราไว้ในกรง
ขลิบปีกเรา ไม่ยอมให้เราบิน!
ออสติน ขอละ
ลาวิเนีย…
ดูตัวเองสิ
เธอไร้คู่ ไร้สุข หลงทาง
- เหมือนเอมิลี เหมือนกับฉัน - พอซะที
ฉันก็มีความฝันเหมือนกันรู้ไหม
ฉัน… ฉันอยากออกไปตะวันตก!
จำได้ไหม
แต่เขาไม่ยอมให้ไป
ฉันไปตะวันตกมาแล้ว
ฉันไปถึงตั้งอีกฝั่งของถนนหน้าบ้านเรานี่
ออสติน พอได้แล้ว!
อย่าพูดกับผมอย่างนั้น!
อย่าพูดกับผมเหมือนเป็นเด็ก!
ผมโตแล้ว ให้ตายสิวะ!
ผมโตมาเป็นคนที่โคตรพังไม่มีความสุข ในประเทศที่โคตรพังไม่มีความสุข
ชีวิตพังยับเยินเพราะมีพ่อที่น่าสมเพช
เลิกพูดได้แล้ว!
แกจะต้องเลิก…
พ่อคะ
คุณพระช่วย! พ่อ!
ออสติน พี่ทำพ่อตาย พี่ทำพ่อตาย!
พ่อคะ พ่อ ได้… ได้ยินหนูไหม
พ่อ ยังอยู่ไหม
โอ เห็นหรือไม่
ออสติน ออกไปให้พ้น!
- เมื่อถึงรุ่งสาง… - ออกไป! ออกไป!
ไม่ต้องไล่ฉันหรอกเพราะฉันจะไปแล้ว
ฉันขอแยกตัว
ได้ยินไหม พ่อ
ผมขอตัดขาดจากครอบครัวนี้
เขายังหายใจ
โอเค เขายังหายใจ แข็งใจไว้นะคะ พ่อ
พระเจ้า
"ความหวัง" คือสิ่งที่มีปีก…
ที่เกาะคอนอยู่ในดวงวิญญาณ
และขับขานท่วงทำนองไร้ถ้อยคำ
และไม่เคยหยุด… เลย…
คำบรรยายโดย ต้องตา สุธรรมรังษี