Vinnie.
Ja?
Is papa dood?
Nee.
O, god.
Het was een lichte hartaanval.
Zeg het nog eens. -Wat?
Dat hij niet dood is.
Hij is niet dood.
Hij viel flauw, stootte zijn hoofd en raakte bewusteloos.
Maar we gaven hem vlugzout en whiskey en toen kwam hij weer bij.
Hij moet gewoon een paar dagen in bed blijven.
Hij ademt. Hij weet hoe hij heet.
De dokter kwam er niet aan te pas.
Wat een afschuwelijk diner. -M'n havermoutpap?
Daar heb ik het natuurlijk niet over.
Maar over al die nare dingen die Austin heeft gezegd.
Over onze familie, over papa.
En als ze waar zijn?
Ik weet het niet.
Ik weet niet wat, maar er is iets misgegaan in m'n leven.
Ik heb m'n doel niet bereikt.
Ik ben nergens.
Alsof ik alleen maar verkeerde keuzes heb gemaakt.
Ik ben niet blij, Emily. Ik heb alleen maar hartzeer.
Ik ben zo eenzaam dat ik me verloren voel.
En ik vraag me eigenlijk een beetje af of dat niet deels door papa komt.
Bedoel je Joseph Lyman?
Al m'n dode ex-vriendjes…
…met wie ik had moeten trouwen toen ik de kans had.
Maar ik wachtte, alsof er me een grootse toekomst te wachten stond.
Maar dit is die toekomst, en hij is naar. Iedereen van wie ik hield, is weg.
Dat is niet waar.
Ik ben er nog.
Net als de rest van onze familie.
En papa, gelukkig.
Hij had gisteren dood kunnen gaan.
We zijn er allemaal nog.
We hebben elkaar nog.
Ik laat ons niet uiteenvallen.
Er is toch al te veel pijn in de wereld.
Je hebt gelijk.
Ik heb zoveel leed te verwerken. Een burgeroorlog in huis is te veel.
We moeten gisteravond achter ons laten.
Austin moet z'n excuses aanbieden en de familie bijeenbrengen.
Ik houd hoop.
Gaat hij dat doen?
Hij 'scheidt zich af.'
Ik trek z'n constitutioneel recht daartoe in twijfel.
Fijn dat ik hier mocht slapen.
Als je niet getrouwd bent, kun je heel veel tijd doorbrengen…
…met mij.
Het voelt beschamend om in Leven te zijn
Austin?
Morgen, Sue.
Je tast flink toe.
Waar is Austin? -Ik heb hem niet gezien.
Is al dit eten voor jou, dan?
Ik ga dit straks ontzettend missen. -Je eet alsof je een drieling krijgt.
Ik heb gisteren inderdaad bijzonder veel geschop gevoeld.
Alsof er meer dan twee voetjes zitten. -Ik dacht dat het weeën waren.
Ik ook. Maar het was heel veel gas.
Goor.
Zo werkt de natuur. Jij houdt van de natuur.
Maar niet van scheten. -Wil je een muffin?
Ik krijg niets door m'n keel.
Wat was ik geschrokken, Sue.
Ik dacht echt dat m'n vader dood was. Dat Austin hem gedood had.
Gelukkig kunnen woorden niet doden.
Zelfs jouw woorden niet. En je dicht veel beter dan Austin.
Austin moet z'n excuses aanbieden.
Daarom ben ik hier, om ons bijeen te brengen.
Dus niet om mij.
Sue.
Begrijp je het niet?
M'n familie is nu één grote chaos.
Hoorde je wat Austin gisteren zei?
Sterker nog, ik ben het met hem eens.
Wat?
Je familie heeft ernstige problemen. Die helaas niet opgelost kunnen worden.
Wat zeg je nou?
Nou, zoals ze jou hebben behandeld, bijvoorbeeld.
Je ouders doen zo naar tegen je.
Ze hebben geen idee hoe bijzonder je bent. Ze doen zelfs alsof je gek bent.
Ik denk dat ik dat meer opmerk omdat ik zelf bijna moeder word.
En als de baby er is, wil ik dat hij weet…
…dat ik hoe dan ook onvoorwaardelijk van hem hou.
Zoals ik van jou hou.
Ik hou zoveel van je, Emily.
Als het aan mij lag, dan zouden we…
…zouden we weggaan en dit kind samen grootbrengen.
Zie je dat voor je?
Laten we ontsnappen, dan zijn we voorgoed van deze mensen verlost.
Ik zou ze missen.
O, ja?
Waar is Austin? Ik moet hem spreken. -Hij is gisteren niet thuisgekomen.
Wil je echt geen worst? -Nee. Echt niet.
Hij is echt heerl… O, mijn god.
Wat is er? -O, het komt.
Geen gas? -Nee.
Wat moet ik doen? -Ga hulp halen.
Ja, doe ik. Gaat het… -Snel. Haal hulp.
Mama. -Het gaat niet.
Ik wilde je niet laten schrikken.
Ik wist dat je niet dood was. -O? Hoe dan?
Een vrouw weet dat soort dingen. En je zou ons nooit zo abrupt verlaten.
Dat zou je laten duren.
Kijk, papa. -Vinnie heeft thee. Wat lief.
Een eenzame vrijster kan alleen haar vader verplegen.
Zet maar neer.
Help, de baby komt eraan. -De baby? Zeker weten?
Ze is aan het bevallen. Moet ik de dokter halen?
Doe ik een Paul Reveretje. -Welnee, die hebben we niet nodig.
Nee? -Ik help haar bevallen van dit kind.
Wat zeg je? -Precies. Ik ben de vroedvrouw.
Op de boerderij hadden we nooit een dokter nodig.
Bij een bevalling deden we het gewoon allemaal zelf.
Ook kalveren en veulens. Alles komt weer bij me naar boven.
De geur van de schuur 's morgens…
…en tante Lavinia en ik die de stallen schoonmaakten na een nieuw lammetje.
Nou, Sue's lammetje komt eraan, dus… -Wacht 's.
En ik dan? -Je hebt niets.
Je was alleen even duizelig. -Het was vast een hartaanval.
Je moet rusten. Vinnie blijft bij je. Toch, Lavinia?
Al ben ik wel net toevallig bezig onze gehele relatie te herzien.
Emily, haal de lakens.
Lakens. -En, Maggie, haal de emmers.
Kunnen we haar helpen?
Dit is nog niets. Het begint net.
Chloroform schijnt heel populair te zijn.
Koningin Victoria zweert erbij. -Graag.
Welnee. Dat hadden we op de boerderij allemaal niet.
Sue gaat natuurlijk bevallen, toch? -Ik heb anders veel pijn.
Mooi. Dan weet je dat je nog leeft. -Mama.
Sue's moeder is in het kraambed gestorven. -Echt waar?
Een mooiere dood bestaat niet. -Mama.
Wat een opoffering.
Maar alles komt goed. Toch, Maggie? -Weet ik niet. Smalle heupen.
Als de baby het maar overleeft. -Maar zij ook, graag.
Emily, ik denk niet dat ik het trek.
Ik bedoel, hoe kan een mens uit zo'n klein gat komen?
Dat kan toch niet? Wie kan nou zoiets?
Stil.
Het gaat niet meer om jou, Susan. Wees sterk voor dat leventje in je.
Begrijp je dat?
Mooi. Ik heb de schaapschaar nodig.
Schaapschaar? -Waarvoor?
Ik heb wel meer van die dingen nodig.
De weeën komen sneller.
Goed, luister. Als de baby komt, moet ik Austin…
Emily Dickinson, waag 't niet weg te gaan.
Maar de vader moet erbij zijn. -Ik heb Austin niet nodig, maar jou.
Goed. Hoe komt je handje opeens zo sterk? -Door al die pijn.
Drink dit maar, liefje. Dat helpt vast.
Ik geef het stiekem toch.
Dit is niet genoeg. Ik heb de roskam nodig.
Daarom is New England zo mooi. -Nou.
Sap aftappen doe ik het liefst. -Ik ook.
Niet pompoenen kerven?
Allebei, dat kan toch? -Abby. Nee.
Het is mijn schuld niet. Ik word zo blij van New England.
Mijn boom heeft geen sap.
Een esdoorn moet daarvoor 45 jaar oud zijn.
George weet het weer zo goed.
Waar zit Frazar toch? Dit is zijn afscheidsfeestje.
Dat hij het leger ingaat.
Ze oefenen steeds meer druk uit. Straks moeten we er allemaal heen.
En jij? Ga je vechten? -Het leger wil me vast niet.
Ik presteer niets. -En je krijgt een kind.
Er vechten zoveel jonge vaders.
Uiteindelijk moet een man toch z'n plicht doen.
En vrouwen in het leger? We zijn toch gelijk?
Ik zoek een sneeuwbal in verse esdoornsap.
Hé. -Frazar.
Wat zie je er knap uit. -M'n moeder heeft de kraag genaaid.
Wat een stuk. -Je ziet eruit als een held, Stearns.
Ik heet adjudant Stearns. -Natuurlijk.
Amhersts gouden knul. -We zijn trots op je.
Fijn dat iedereen er is.
Ik wilde jullie nog één keer zien.
Nog één keer? Toe nou.
We zien je weer na de oorlog. -Misschien.
De held van Amherst gaat er niet aan. -Je bent de ster van het hockeyteam.
Zoon van de rector. -En oorlog is net hockey.
Ik kan er niet meer onderuit. -Je bent altijd de beste geweest.
Je bent een echte held. -Waar is Emily? Emily Dickinson.
Je zus. Ik wilde afscheid nemen. Komt ze nog?
Ik weet ik niet. Ik praat niet met ze.
Wat is er gebeurd? -Zeg ik straks.
Goed, laten we fatsoenlijk afscheid nemen.
Drie hoeraatjes voor Frazar Stearns.
Zijn wij die wachten - het voldoende waard
Dat zo’n Enorme Parel
Als het leven – voor ons – opgelost wordt
In de gruwelijke Kelk – van de Strijd?
O, sorry. Ik ben misselijk. Ik vind er niets aan.
Kun je hier een beetje duwen?
Ik had geen idee dat een kind baren zo langzaam ging.
Het kind komt als het klaar is. Net als bij ezels.
Weet je wat ik 't leukste vind?
De verrassing. Je weet nooit wat je krijgt.
Een nicht van me kreeg een Siamese tweeling.
Drie armen, twee hoofden. Misschien krijgt Sue dat ook.
Hoelang duurt dit nog? -Dat is een mysterie. Dat weet niemand.
Maar als ik even kijk, weet ik vast meer. -O, god. Nee. Dat wil ik niet.
Lig stil, Susan.
Nog drie uur. Pas twee cm ontsluiting.
Ik weet niet of ik dat aankan. -En ik dan?
Luister. Tante Lavinia en ik zeiden altijd:
De stal uit als je de paarden niet aankunt. Ga maar weg.
Neem een pauze. Dat heb je wel nodig.
Vind je het goed… -Ga toch weg.
Op haar achterbenen werkt vast beter.
Interessant. -Ga op handen en voeten, liefje.
Wie is dat? Austin misschien.
Frazar. Jij bent het.
Emily. Ik kom afscheid nemen.
Afscheid.
Ga je dan weg?
Ik ga morgen naar Virginia. En dan marcheren we naar Noord-Carolina.
Helaas is Austin er niet. -Ik heb hem al gezien.
Ik kom afscheid van jou nemen.
Heb je het druk?
Ik zit te wachten tot de baby komt. -Dat wist ik niet. Ik ga maar.
Dat geeft niet. Het duurt uren en ik wil wel iets drinken.
Kom toch binnen.
Moeten we terug?
Kijk eens.
Proost.
Fijn dat je bent gekomen.
Zonder afscheid had ik je vertrek heel naar gevonden.
Ik ook. Ik wilde je echt nog zien.
Weet je? Misschien kom ik niet terug.
Dat allemaal?
Dat ik een visioen had van je dood, dat kun je niet serieus nemen, hoor.
Ik ben geschift, dat weet je. Ik ben niet goed snik. Toch?
Het komt helemaal goed met je… -Doe dat nou niet.
Wat niet?
Doe niet alsof je vrolijk bent, zoals de rest.
Alleen jij zegt waar het op staat wat de oorlog betreft.
Alleen jij durft het onder ogen te zien.
Je wilt me geen valse hoop geven.
Maar als we alleen hoop hebben?
Soms…
…is het meest hoopvolle wat je kunt doen direct in de duisternis kijken.
En ik vind je niet geschift. -Nee?
De wereld is krankzinnig.
Maar jij bent niet bang om het beestje bij z'n naam te noemen.
Dat is wat goede schrijvers hebben. Weet je?
Die deinzen niet terug voor de waarheid, al is die tragisch.
Neem Dante.
De Hel.
Hij daalde de hele hel af…
…en vertelde wat hij gezien had.
Nou…
Ik hoop zo dat je terugkomt.
'Generaal Lee wint weer een veldslag waarin 2000 Unie-soldaten gedood zijn…
…en 7000 gewond.'
Fijn. Nog 2000 jongens met wie ik had kunnen trouwen.
Die me ontglipt zijn.
En de Confederatie? -Wat is daarmee?
Hoeveel doden hebben zij?
Is er een lijst van namen? -Ik snap wat je bedoelt.
Ik had ook met hen kunnen trouwen. De politieke verschillen…
…hadden interessante gesprekken aan het ontbijt opgeleverd.
Ik vroeg me alleen af of m'n broer erbij zat.
Je oom Sam, in Savannah, vecht aan de andere zijde.
Er staan geen namen uit het Zuiden in.
We zien ze zeker niet eens meer als mensen.
Dat doet haat nou met je.
Haat en onenigheid.
Wat een beschamende tijd om te leven.
M'n hart had het gisteren beter kunnen begeven.
Nou, ik ben blij dat je niet dood bent. -Echt?
Door de oorlog verlies ik al m'n potentiële soulmates.
En dan m'n vader zeker ook nog?
Lees de sportrubriek maar.
Het was raar dat Billy er niet was vandaag.
Hij is dol op siroopsneeuwballen. -Hij heeft slecht geslapen.
Ik ook. Ik slaap altijd slecht zonder jou.
Je hebt m'n leven gered.
Dat weet je toch?
Als ik bij jou ben…
…en als ik voor Billy zorg…
…pas dan ben ik gelukkig.
Dat is m'n wereld.
Je bent alles wat ik heb.
Ik wil alles voor je doen, Jane.
Austin, hou op.
Dit kan niet meer. Dat zei ik al. -Waarom niet?
Omdat Sue een kind krijgt.
Dat hoeft niets te veranderen. -Jawel. En omdat ik…
…ga hertrouwen.
Je…
Wat?
Met een zakenpartner van m'n vader. Hij heet Pierre.
Hij wil met me trouwen.
Pierre wie? Ken ik hem? -Hij komt hier niet vandaan.
Hij komt uit Frankrijk. Vietnam, eigenlijk.
Hij heeft een rijstplantage. En hij…
Hij ontwikkelt havens om de handel met Frankrijk open te gooien.
Wauw. Wat superproblematisch.
Het gaat mij erom dat hij geld heeft en Billy een goede opleiding kan geven.
Ik wil daar best voor betalen.
Het kan gewoon niet. Deze stad is er te klein voor.
Dan moet ik in zonde leven en dat doe ik niet.
Jane.
Alsjeblieft.
Ga niet weg. Alsjeblieft.
Onze kaartjes voor Vietnam zijn al gekocht.
Ik had geen keus.
Ik denk dat je dat op een dag begrijpt.
Ik hoop…
…dat je vrouw leert beter voor je te zorgen.
Het is al laat.
Ik moet nog inpakken.
Hoefde je maar niet weg.
Dat is m'n lot.
Ik zal dit goede oude Amherst missen. -Ik ben er ook aan gehecht.
Ik wil graag dat je me iets meegeeft voor de oorlog.
Zeg het maar.
Een gedicht.
Dat hou ik in m'n borstzak.
Je woorden brengen me hoop.
Geen valse hoop? -Nee.
Echte hoop.
Die dapper genoeg is om toe te geven dat het soms niet goed komt.
Hier, dit is voor jou.
Vandaag geschreven.
Voor wie?
Nou…
…voor Niemand.
Het voelt beschamend om in Leven te zijn
Wanneer zulke dappere Mannen dood zijn
Men benijdt het eerbiedwaardige Stof
Vergund aan zo’n Hoofd
Dank je, Emily.
De baby is te zien. Kom snel.
O, mijn god. Je bent terug.
Hoi, zus.
Je hebt het gemist. -Nee, het was precies raak.
Nee, nee. De baby.
Je baby is geboren. Je bent vader.
Waarom ben ik niet geroepen? -Dat wilde ik wel. Echt.
Ik zei zelfs dat ik… Het ging gewoon allemaal zo snel.
Ik wil het even snel over gisteren hebben. -Nou, ik niet.
Ik wil naar m'n kind. -Natuurlijk. Dat weet ik.
Maar neem terug wat je gisteren zei.
Vind je 't niet belangrijk, nu met je kind, dat we bijeenblijven?
Daar is het nogal te laat voor. -Daar is het niet te laat voor.
Als je papa je excuses maar aanbiedt.
Ik ben niet van plan om ooit nog met die man te praten.
Dat meen je niet. -Ik meen het wel.
Dit huis is verdeeld, Emily.
En vroeg of laat moet je een kant kiezen.
Vertaling: Marc de Jongh