Merhaba.
Vaftiz için harika bir gün.
Bilmiyorum. Bir terslik var gibi.
Ne demek o?
Belki de bu John Brown mevzusu yüzündendir. Bilmiyorum.
Dün gece bir kâbus gördüm.
Dün gece eğlendik sanıyordum.
Her şeyi düzelttiğimize sevindim, canım.
Ben de.
Artık tüm ailene veda edebilirsin
çünkü New Orleans'a taşınıyoruz.
-Bekle. Ne dedin? -Bunu sonra konuşabiliriz.
Bugün Jane'e yardım etmen çok nazikçe.
Bebeğin vaftiz babası olmamı istedi. Dul olduğu için bu benim görevim.
Tabii ki.
Emily nerede?
Evde sanırım. Genelde kiliseye gelmez.
Şiiri yayımlandığından beri onu görmedim.
Sanki benden saklanıyor.
Evet, şey...
Yerinde olsam onu rahat bırakırdım.
Ama...
Ona söyleyeceğim şeyler var.
Sanırım onları zaten biliyor.
İşte Jane.
-Şu işi halledelim. -Merhaba.
Kimse unutmasın. Hâlâ kocamsın.
Burada kimse böyle bir yanılgıya düşmedi.
Merhaba.
Çok tatlı, değil mi?
Yavaşla.
Ateşi söndüremezsin
Selam, Maggie. Ne haber?
Bildiğiniz gibi.
Sessiz bir pazar işte.
Tatilin keyfini çıkarıyorum.
Pazarları hiç dinlenmem. Pazarları da haberler vardır.
Haftanın her günü haber olur.
Açlıktan ölüyorum.
Atıştırabileceğim bir şeyler var mı?
Mutfakta erik olacaktı.
Rozbif var mı?
Gidip bakayım.
Ceketinizi çıkarmak ister misiniz?
Hayır, çok kalmayacağım.
Yola çıkmadan önce atıştırmak istiyorum.
Dickinson'lara hızlı bir veda etmek istiyorum.
Çoğu burada değil.
Hepsi vaftiz için kiliseye gitti.
İşte biri.
Sizinle konuşmam gerek, Bay Bowles.
Tuhaf davranıyorsun. Her şey yolunda mı?
Benimle salona gelir misiniz, Bay Bowles?
Size yiyecek hazırlayayım.
Neler oluyor?
Size sormam gereken bir şey var.
Tamam.
Neden duvara konuşuyorsun?
Çünkü gözlerimi koruyorum.
Gözlerim çok hassas
ve size bakarsam kör olurum diye korkuyorum.
Çok tuhaf.
Şiir kitabım hâlâ sizde mi, Bay Bowles?
Size verdiklerim.
Evet, tabii ki bende. Çantamın içinde.
Trende hepsini baştan okumayı planlıyorum.
Şiirlerin birinci sınıf. Bunu biliyorsun.
İnsanı içine çekiyorlar.
Maalesef onları geri vermenizi rica edeceğim.
Sen ne dedin?
Kibarca dedim ki...
...onları bana geri vermeniz gerek.
-Geri mi vereyim? -Evet.
Hemen.
Tamam. Anladım.
Uzun zamandır editörünüm.
Bu da oyunlarından biri.
Yayımlanmak istemiyormuş gibi yapıyorsun.
Duyar kasıyorsun. Sahte mütevazılık.
Çok tatlı ama...
...artık bunu yapmana gerek yok.
Oyun oynamıyorum.
Peki.
Bay Bowles, cidden büyük acı ve sıkıntılar sonucunda
gerçekten yayımlanmak istemediğime karar verdim.
O yüzden de sizden ricam...
Hayır, şiirlerimi geri vermenizi talep ediyorum.
Emily.
Şiirin hit oldu.
Bir gecede dünyaca meşhur olmak üzeresin.
Herkes yayımladığımıza bayıldı ve daha fazlası için yalvarıyor.
Yalan bu.
-Sevmeyenler olmuş. Duydum. -Hayır, öyle değil. Çok daha iyisi.
Şiirin onları rahatsız etti.
Onları düşündürdü. Sorular sordurdu.
Kışkırtıcıydı. Tepkiler aldı.
Bir yazar olarak dileyeceğin tek şey budur.
Sana söylüyorum, Emily.
New England'ın, belki de Amerika'nın en büyük şairi olmak üzeresin.
Ben de kendine köstek olmanı engellemeye çalışıyorum.
Şu anda bana köstek olan yegâne şey sizsiniz.
Bu canımı yaktı.
Şiirlerimi geri verin.
Gazete imparatorluğum genişliyor.
Bunun bir parçası olabilirsin. İmparatorluk kurmak istemez misin?
Benim imparatorluğum vardı!
Tam buradaydı.
Sonra onu benden çaldın.
Sen...
...ve Sue.
Yani mesele Sue.
Ne kastettiğini anlamadım.
Bizden haberin var, değil mi?
Burada ne olduğunu anladım.
Sue'yla beni öğrendin ve şimdi kıskanıyorsun.
Sana kur yaptığımı falan sanıyordun.
Sana ümit verdiğimi.
Vermiyordum, tamam mı?
Sadece işinle ilgileniyordum,
senin de ilgilenmen gereken o.
Duygularının kariyerinin önüne geçmesine izin verme.
Kadınlara hep olan bu.
Şiirlerime ihtiyacım var.
Hayır, Emily. Bana ihtiyacın var.
Bak, çoğu kişi seninle uğraşmazdı bile.
Ama ben uğraştım çünkü seni anlıyorum.
Garipsin, eksantriksin, hastasın ve tuhafsın
ama kadın olarak sanatının bunlardan geldiğini anlıyorum.
Tüm dünyanın seni görmezden gelmesi çok kolay olurdu
ama buna izin vermeyeceğim.
Onları sana yönlendirmesem
kimse sana dikkat etmezdi.
Güven bana.
Bensiz hiç gücün yok.
Bir gün tüm bunlara bakıp bana teşekkür edeceksin.
Bir kez daha senden...
...şiirlerimi geri isteyeceğim.
Hayır.
Bu ne cüret.
Onları bana verdin. Artık benim oldular.
Onları geri alamazsın.
Peki.
Sen onları geri vermezsen ben alırım o zaman.
Hayır, artık çok geç.
Ne?
Birini ofise yolladım bile.
Bugün baskıya girecek.
Üzgünüm.
-Çantama dokunma! -Onları geri alıyorum!
-Onlar benim! -Senin değiller!
Aldım.
-Geri ver. -Onları istiyor musun?
-Geri ver. -Gel de al.
Onları geri ver.
Hey!
Yürü!
-Şiirlerimi geri ver. -Hayır.
Evet!
Onları bana geri ver!
Sen şeytansın!
Ben feministim!
Bugün burada toplanmamızın sebebi
küçük William Wilkinson II'nin doğumunu kutlayıp
-onu hayat yolculuğunda... -İnanılmaz görünüyor.
...inançla kutsayabilmektir.
Dur!
Annesi Jane de bugün bizimle birlikte
vaftiz babası Austin Dickinson da burada
ve rahmetli William Wilkinson I'in yerini alıyor.
Torunumuz olsa güzel olmaz mı?
Ölüm bizi fiziksel olarak ayırsa da
inanç ve sevgi sonsuza dek bağladı.
Seni göremesek de burada olduğunu biliyoruz William Wilkinson I.
Bak bende ne var.
Siz ikiniz burada didişirken
minik çantasından aşırdım.
Maggie.
Teşekkür ederim. Bunu nasıl başardın?
İyi bir hizmetçi nasıl görünmez olacağını bilir.
Teşekkür ederim.
Biri düşmüş.
SUE'YA
Tanrım, bu suyu kutsa
ve bu çocuğa zarafetinin tamamını alma hakkı ver.
Austin Dickinson, bu çocuğun vaftiz babası olmayı kabul ederek
annesi Jane'e ve çocuğun kendisine olan sevgini
kabullenmiş oluyorsun.
Bu çocuğun bu dünyada
hep sevileceğinine söz veriyorsun.
Bu çocuğun vaftiz babası rolünü kabul ediyor musunuz?
-Ediyorum. -Öyleyse dua edelim.
Tanrım, bu çocuğu kutsa ve onu koru.
Âmin.
-Âmin. -Âmin.
Duman kokusu alıyor musun?
Emily.
Artık kim olduğumu biliyorsun.
Evet.
Evet, sen Frazar'sın. Frazar Stearns.
Kim olduğumu ve nasıl öleceğimi biliyorsun.
Evet.
-Savaşta. -Savaşta.
Başarı ve şöhret peşinde.
Evimi ve ailemi...
...terk edip...
...savaşa gideceğim.
Evet.
Sonra da bir kurşun seni...
...kuşmuşsun gibi vuracak.
Böylece Frazar Stearns ölecek...
...ve hatırlanacak.
Hiç Kimse olmaktan iyidir.
Anlıyorum.
Aynı hatayı yapmayacağım.
Çarpışacağın savaşlar var, Emily Dickinson.
Ama bunu gizlice yapmalısın.
Yalnız başına.
Görülmeden.
Tüm övgüyü kendi kendine verip dünyadan hiçbir şey istememelisin.
Hiç kimse olmalısın.
Var olan en cesur, en zeki hiç kimse olmalısın.
Ateşi söndüremezsin -
Ateşleyebilen şeyi
Lavinia. Gel canım.
Yellenmeden yanmaya devam edebilir -
Abby!
En yavaş gecede -
Pardon...
Tamam.
Git başımdan.
Emily.
Seni görmeye geldim.
Çık dışarı.
Emily.
Konuşmamız gerek.
Konuşmak istemiyorum. Sana bakmak bile istemiyorum.
Düşündüm de, seni bir daha görmek istemiyorum.
Benim tarafımı açıklama şansı ver.
Ne açıklayacaksın?
Her şeyi çok net görebiliyorum.
Hayır. Göremediğin şeyler de var.
Bana kızmakta çok haklısın.
Senden izin istemiyorum.
Ona önem verdiğini biliyorum.
Önem vermek mi?
Beni ona önem vermeye sen yönlendirdin.
Beni resmen zorladın!
Sanki ona âşık olmamı istedin. Ama neden?
Üstelik onu sen sevdiğin hâlde.
Ben onu sevmiyordum.
-Hiç sevmedim. -Yalan söylüyorsun.
-O adam hiç umurumda değil. -O zaman neden onunla yattın?
Ve neden...
Neden sürekli ona şiirlerimi vermemi söyledin?
Çünkü şiirlerinin bana hissettirdikleriyle başa çıkamıyordum.
Şiirlerin çok güçlü. Yılan gibiler.
İçime girip kalbimin etrafına sarılıyorlar
ve ben nefes alamayana kadar onu sıkıyorlar.
Onlar ışıl ışıl, zehirli ve sokuyorlar.
Korkmuştum, Emily.
Senden, beni ele geçirme biçiminden, beni zehirleyiş biçiminden korkuyorum.
Austin'le evlenip seninle akraba olduğumuzda
aramızdaki tek bağ senin kelimelerindi.
Çok fazla yazmaya başladın ve onları tek gören bendim.
Kendimi kaybettim.
O zaman düşündüm ki seni biraz uzaklaştırırsam...
Beni uzaklaştırırsan başka birinin sorunu mu olacaktım?
Ne oldu, biliyor musun?
Artık senin sorunun değilim, Sue.
Artık süslü kıyafetlerinle, mükemmel salonlarına dönüp
istediğin kadar boş yaşayabilirsin
çünkü artık sana hiçbir şey hissettirmeyeceğim.
Ve ben olmadan...
Ne?
Ben olmadan...
Nasıl hissedeceğini bildiğini sanmıyorum.
Peki.
Çıkarken kapıyı kapat.
Haklısın.
Hangi konuda?
Sadece seninleyken bir şeyler hissediyorum.
"Güzel sözlerini Bıçaklar gibi çıkardı Nasıl da ışıl ışıl parlıyorlardı"
Seni ona yönlendirdim çünkü hislerimden kaçmak istedim.
Ve bunları hissetmek istemediğim için onunla yattım.
Hissetmek istemediğim çok şey var, Emily.
Ve hissetmek istemediğim en büyük şey de...
Ne?
Nedir o, Sue? Söyle işte!
Sana âşık olduğum.
Sana inanmıyorum.
Ama doğru.
Doğru değil.
Bana söylediğin hiçbir şey doğru değil.
Sen artık Sue bile değilsin.
Yeni birisin. Sahte birisin.
Artık seni tanımıyorum ve bana söylediğin her şey yalan!
Seni seviyorum, Emily.
Bana yalan söylemeyi kes!
Seni seviyorum!
Kütüphanede seni hissettim çünkü her zaman yanımdasın.
Senden kaçamıyorum
çünkü hissettiğim tek gerçek şey sana olan aşkım.
Evet.
Kızlar. İyi misiniz?
Bunu siz yapmadınız, değil mi?
Vay canına.
Şey...
...kimsenin bilmesine gerek yok.
1850'lerdeyiz. Sürekli bir şeyler yanıyor.
Tamam. Hadi eve gidelim.
Bulabildiğiniz yere oturun.
Şapkalar, paltolar, ceketler kütüphaneye konabilir.
Çay demleniyor. Herkese yetecek kadar yiyeceğimiz var.
Ayrıca bağışlar için bir de kutu koydum.
Az da olsa ne verseniz çok makbule geçer.
O eski kilise bize çok iyi hizmet etti.
Tanrı anısını kutsasın.
Zaman alacak ama yeniden yapabiliriz.
Amherst her zamanki gibi bir araya gelecektir.
Böylece bu büyük bahtsızlığın da üstesinden geleceğiz.
-Evet. İyi dedin. -Aynen.
Oğlumuzla gurur duyuyorum.
Karısı nerede?
Böyle bir zamanda yanında olması gerekmez mi?
Sue nerede, Austin?
Umarım kilisede yanmaya terk etmemişizdir.
O kendi hayatını yaşıyor. Sanırım benim de kendiminkini yaşadığım gibi.
Şu bahsettiğin New Orleans'a taşınma çılgınlığı nedir?
Nola, hayatım. Nola.
Ne dersen de umurumda değil. Oraya taşınmıyorum.
Evet, taşınıyorsun.
Orada tanıdığım bir emlakçı olan Joseph Lyman'a telgraf çekmiştim.
Eski sevgilim Joseph Lyman'a mı?
Doğru. O elamanı, Lyman'ı tanıdığını unutmuşum.
Lyman!
Müthiş biri. Ona tüm paramı yolladım.
Bize bir ev aldı.
Joseph Lyman bize ev mi sattı?
Evden ziyade bir kulübe.
Tüm paranı New Orleans'ta bir kulübeye harcadın
şimdi de her şeyi bırakıp seninle oraya gelmemi mi istiyorsun?
Evet.
19'uncu yüzyıldayız. Sen benim karımsın.
Kararları ben veriyorum.
Pekâlâ, sana baştan beri söylediklerimi
dinliyor muydun?
Tatlım, Nola çok harikadır. Bayılacaksın.
Bir iç savaş çıkmak üzere. Louisiana'ya neden taşınayım.
Ailemi bir daha göremem.
Tabii kölecilik yanlılarının yanında olmam da cabası.
Hey, güney o kadar kötü değil.
Plantasyon sistemi aristokrasi gibidir.
Kölelik kötü bir şeydir, Ship.
Açık fikirli olmayı sevdiğini sanıyordum.
Bu olayda değilim.
Hadi ama çok güzel olacak.
Sen bir güney güzeli olacaksın.
Ben kurnaz Yanki cadısıyım.
-Buna saygı göster. -Hiç anlamadım.
İstediğin, seni bırakıp
Nola'ya taşınmam ve pamuk kralının kızıyla evlenmem mi?
Hayır, benimle evlenebilirsin.
Amherst'te kalıp açık ve rahat bir ilişki sürdürebiliriz.
Vay...
Boş versene...
Boş ver gitsin ya.
Bu kulübe mevzusuna çok fazla kafayı taktım.
Ne... Ship...
Hata mı yapıyorum?
Evet.
Kesinlikle.
Seninle evlenmek istedi, Lavinia.
Şimdi evde kalacaksın.
Farklı bir gün ama koyunlar aynı.
Ship.
Tamam.
-Sen New Orleans'a git. -Nola'ya.
Başka biriyle evlen.
Çocukların falan olsun.
Ama ikimiz de çok iyi biliyoruz ki...
Evet?
...sevdiğin kızların içinde en ilginç olan hep ben olacağım.
Kilisemiz.
Zavallı, güzel kilisemiz.
Bayan Dickinson.
Bunu dün gece rüyamda gördüm.
Neyi?
-Neden bahsediyorsun? -Bunun olduğunu gördüm.
Kilisenin yanışını. Bir imge gördüm.
Bana malum oldu.
Bunların hepsini daha önce gördüm.
Hayır, hayal görüyorsun.
Hayır. Bunu dün gece rüyamda gördüm ve şimdi gerçek oldu.
Korkunç bir şey olmalı. Hiç hayra alamet değil.
Tüm bu işaret ve imge muhabbetleri...
Emily gibi delice konuşuyorsun.
Belki de o sandığımız kadar deli değildir.
Tanrım.
YILAN
Çimendeki zayıf Dost
Bazen gider -
Onunla tanışmış olabilirsiniz? Tanışmadınız mı?
Hemen göze batan yanı
Çimler Fırçayla taranmış gibi ayrılıyor,
Benekli bir vücut görülüyor
Sonra yaklaşıyor Ayağına
Ve açılıyor daha -
Seviyor Çamurlu Toprakları
Mısır için çok soğuk olan Alanları -
Ama Yalınayak bir Oğlanken
Öğlen saatlerinde daha çok yapardım
Yanından geçtiğim şeyi Kırbaç sandım
Güneşin altında Çözülen
Çömelip almaya çalışınca
Kıvrılarak yok oldu ortadan -
O doğayı seven Birkaç canlı
Ben onları tanıyorum, onlar da beni
Onlara karşı çok sevgi dolu
Duygular içerisindeyim
Ama hiç tanışmadım bu Arkadaşla
Birlikte ya da yalnız başıma
Nefes darlığı çekmeden
Ve Kemiklerime kadar Hissetmeden
Artık mutlu ölebilirim.
Ben ölemem.
Bugün ölüler için üzüldüm.
Emily?
Efendim?
Seninleyken...
Sadece seninleyken yaşadığımı hissediyorum.
Tüm ihtiyacım olan bu.
Tüm ihtiyacım olan buydu.
Sana böyle hissettirmek.
Senin için yazıyorum, Sue'm.
Senin için yazıyorum.
Sadece senin için.
Bu kadar yeter.
Seni bir daha hiç bırakmayacağım.
Alt yazı çevirmeni: Orhan Cevher