Γεια!
Υπέροχη μέρα για βάφτιση.
Δεν ξέρω. Κάτι δεν μου πάει καλά.
Τι εννοείς;
Ίσως να φταίει η υπόθεση με τον Τζον Μπράουν. Δεν ξέρω.
Είδα κακό όνειρο χθες βράδυ.
Νόμιζα ότι διασκεδάσαμε χθες βράδυ.
Χαίρομαι που τα βρήκαμε, μωρό μου.
Κι εγώ.
Μπορείς να αποχαιρετήσεις την οικογένειά σου.
Θα μετακομίσουμε στη Νέα Ορλεάνη.
-Κάτσε, τι; -Θα το συζητήσουμε αργότερα.
Πολύ ευγενικό που βοηθάς την Τζέιν.
Μου ζήτησε να γίνω νονός του μωρού. Καθώς είναι χήρα, είναι καθήκον μου.
Φυσικά.
Πού είναι η Έμιλι;
Στο σπίτι, φαντάζομαι. Δεν έρχεται συνήθως στην εκκλησία.
Ξέρεις, ακόμα δεν την έχω δει από τότε που δημοσιεύτηκε το ποίημά της.
Λες και μου κρύβεται.
Ναι, λοιπόν...
στη θέση σου, θα την άφηνα ήσυχη.
Μα...
πρέπει να της πω κάποια πράγματα.
Υποθέτω ότι τα ξέρει ήδη.
Να κι η Τζέιν.
-Ήρθε η ώρα. -Γεια.
Μην αφήσεις τον κόσμο να το ξεχάσει. Είσαι ακόμα ο άντρας μου.
Κανείς εδώ δεν έχει ψευδαισθήσεις γι' αυτό.
Γεια.
Δεν είναι σκέτη γλύκα;
Ήρεμα.
Ντίκινσον
Δεν μπορείς να σβήσεις μια Φωτιά
Γεια, Μάγκι. Τι νέα;
Ξέρετε.
Μια ήσυχη Κυριακή.
Απολαμβάνω την ξεκούραση.
Εγώ ποτέ δεν ξεκουράζομαι τις Κυριακές. Υπάρχουν ειδήσεις.
Υπάρχουν ειδήσεις κάθε μέρα.
Φίλε, πεθαίνω της πείνας.
Έχεις τίποτα να τσιμπήσω;
Ίσως έχω δαμάσκηνα στην κουζίνα.
Έχεις καθόλου ψητό;
Πάω να δω.
Θα βγάλετε το παλτό σας;
Όχι, δεν θα μείνω πολύ. Ήθελα κάτι να φάω πριν από το ταξίδι.
Ήλπιζα να αποχαιρετήσω τους Ντίκινσον.
Οι πιο πολλοί λείπουν.
Είναι όλοι στην εκκλησία για τη βάφτιση.
Να μία.
Κύριε Μπόουλς, θέλω να σου μιλήσω.
Παράξενα φέρεσαι. Είναι όλα καλά;
Θα με ακολουθήσεις στην αίθουσα υποδοχής;
Πάω να βρω φαγητό.
Τι γίνεται;
Θέλω κάτι να σε ρωτήσω.
Εντάξει.
Και γιατί μιλάς στον τοίχο;
Επειδή προστατεύω τα μάτια μου.
Έχω πολύ ευαίσθητα μάτια.
Φοβάμαι ότι αν σε κοιτάξω, θα τυφλωθώ.
Παράξενο.
Κύριε Μπόουλς, έχεις ακόμα τα τετράδια με τα ποιήματά μου;
Εκείνα που σου έδωσα.
Ναι, και βέβαια. Τα έχω στην τσάντα μου.
Σκοπεύω να τα ξαναδιαβάσω όλα στο τρένο.
Τα ποιήματά σου είναι εξαιρετικά. Το ξέρεις.
Σε συναρπάζουν.
Φοβάμαι πως θα σου ζητήσω να μου τα επιστρέψεις.
Τι είπες;
Είπα, ευγενικά...
ότι πρέπει να μου επιστρέψεις τα ποιήματα.
-Να τα επιστρέψω; -Ναι.
Αμέσως.
Καλά. Κατάλαβα.
Είμαι εκδότης σου για αρκετό καιρό πια.
Είναι άλλο ένα παιχνιδάκι σου. Κάνεις ότι δεν θες να τα δημοσιεύσεις.
Επίδειξη ηθικής. Σεμνοτυφία.
Χαριτωμένο, αλλά...
δεν χρειάζεται να το κάνεις πια.
Δεν παίζω κανένα παιχνίδι.
Εντάξει.
Κύριε Μπόουλς, με πολλή οδύνη και προβληματισμό αποφάσισα
ότι πράγματι δεν θέλω να δημοσιευτούν.
Και γι' αυτό, σου ζητώ...
Όχι, απαιτώ να μου επιστρέψεις τα ποιήματά μου.
Έμιλι.
Το ποίημα σου έκανε θραύση.
Είσαι έτοιμη να γίνεις διάσημη.
Ο κόσμος λάτρεψε αυτό που εκδώσαμε κι εκλιπαρεί για περισσότερα.
Αυτό είναι ψέμα.
-Σε κάποιους δεν άρεσε. Τους άκουσα. -Όχι. Είναι ακόμα καλύτερο.
Τους προβλημάτισε.
Τους έκανε να σκεφτούν, να κάνουν ερωτήσεις.
Ήταν προκλητικό. Αντέδρασαν σ' αυτό.
Είναι ό,τι εύχεται κάθε συγγραφέας.
Έμιλι, σου το λέω.
Πας να γίνεις η μεγαλύτερη ποιήτρια στη Νέα Αγγλία, ίσως στην Αμερική.
Θέλω να σε βοηθήσω να μη σταθείς εμπόδιο σ' αυτό.
Το μόνο πράγμα που μου στέκεται εμπόδιο είσαι εσύ.
Αυτό πόνεσε.
Δώσε μου τα ποιήματά μου.
Η αυτοκρατορία της εφημερίδας μου εξαπλώνεται.
Μπορείς να είσαι μέρος της. Δεν θες να συμμετέχεις;
Είχα μια αυτοκρατορία!
Ήταν εδώ πάνω.
Κι εσύ μου την έκλεψες.
Εσύ...
και η Σου.
Ώστε η Σου είναι το θέμα.
Δεν ξέρω τι εννοείς.
Ξέρεις για εμάς, έτσι;
Κατάλαβα τι γίνεται.
Έμαθες για μένα και τη Σου και τώρα ζηλεύεις.
Νόμιζες ότι σε φλέρταρα ή κάτι τέτοιο.
Ότι σε παραπλανούσα.
Δεν το έκανα, εντάξει;
Με ενδιέφερε μόνο το έργο σου.
Κι εσύ για αυτό θα έπρεπε να νοιάζεσαι.
Μην αφήνεις τα συναισθήματά σου να εμποδίσουν την καριέρα σου.
Πάντα αυτό συμβαίνει στις γυναίκες.
Θέλω τα ποιήματά μου.
Όχι, Έμιλι. Εμένα θες.
Άλλοι δεν θα ασχολούνταν καν μαζί σου.
Μα εγώ το έκανα, επειδή σε καταλαβαίνω.
Είσαι παράξενη, εκκεντρική, ασταθής, αλλόκοτη,
αλλά κατανοώ πως για μια γυναίκα από εκεί πηγάζει η τέχνη.
Θα ήταν εύκολο να σε αγνοήσει ολόκληρος ο κόσμος,
αλλά δεν θα το επιτρέψω.
Κανείς δεν θα σου έδινε σημασία,
αν δεν ήμουν εγώ να τους κατευθύνω προς εσένα.
Πίστεψέ με.
Δεν έχεις δύναμη χωρίς εμένα.
Κάποια μέρα θα τα θυμάσαι όλα αυτά και θα με ευχαριστείς.
Θα σου το ζητήσω άλλη μία φορά.
Δώσε μου τα ποιήματά μου.
Όχι.
Πώς τολμάς;
Μου τα έδωσες και τώρα είναι δικά μου.
Δεν μπορείς να τα πάρεις.
Καλά.
Αν δεν μου τα δώσεις, θα αναγκαστώ να τα πάρω.
Όχι, ξέρεις κάτι; Είναι αργά πια.
Τι;
Ήδη έστειλα ένα στο γραφείο.
Θα τυπωθεί μέσα στην ημέρα.
Συγγνώμη.
-Μακριά από την τσάντα! -Θα τα πάρω!
-Είναι δικά μου! -Δεν είναι.
Τα πήρα.
-Δώσ' τα. -Τα θες;
-Δώσ' τα! -Έλα να τα πάρεις.
Δώσ' τα!
Στάσου!
Ξεκίνα!
-Δώσε μου τα ποιήματα. -Όχι.
Ναι!
Δώσ' τα μου!
Είσαι ο διάβολος!
Είμαι φεμινιστής!
Μαζευτήκαμε για να γιορτάσουμε
τη γέννηση του Ουίλιαμ Ουίλκινσον Β'
-και να ευλογήσουμε... -Κούκλα.
το ταξίδι στο μονοπάτι της πίστης.
Πάψε!
Η μητέρα του, η Τζέιν, είναι μαζί μας
μαζί με τον νονό, τον Όστιν Ντίκινσον,
που υποκαθιστά τον εκλιπόντα Ουίλιαμ Ουίλκινσον.
Δεν θα ήταν ωραία να είχαμε εγγονάκι;
Αν και ο θάνατος μας χώρισε σωματικά,
η πίστη και η αγάπη μάς δένουν αιωνίως.
Αν και δεν σε βλέπουμε, Ουίλιαμ Ουίλκινσον, ξέρουμε ότι είσαι εδώ.
Για δες τι βρήκα.
Τα βούτηξα από την τσάντα του
όταν εσείς καβγαδίζατε εκεί κάτω.
Μάγκι.
Ευχαριστώ; Πώς τα κατάφερες;
Μια καλή υπηρέτρια ξέρει να περνά απαρατήρητη.
Ευχαριστώ.
Μου έπεσε ένα.
ΓΙΑ ΤΗ ΣΟΥ
Κύριε, καθαγίασε το νερό
και δώσε σε αυτό το παιδί την ολότητα της χάρης Σου.
Όστιν Ντίκινσον, συναινώντας να γίνεις νονός του παιδιού,
αναγνωρίζεις την αγάπη σου για τη μητέρα του, την Τζέιν,
όπως και την αγάπη σου για το παιδί.
Δεσμεύεσαι ότι αυτό το παιδί δεν θα μείνει χωρίς αγάπη σε αυτόν τον κόσμο.
Δέχεσαι τον ρόλο σου ως νονός του παιδιού;
-Τον δέχομαι. -Ας προσευχηθούμε.
Κύριε, ευλόγησε το παιδί και δώσ' του ασφάλεια.
Αμήν.
-Αμήν. -Αμήν.
Σου μυρίζει καπνός;
Έμιλι.
Άρα, ξέρεις ποιος είμαι.
Ναι.
Ναι, είσαι ο Φρέιζερ. Ο Φρέιζερ Στερνς.
Ξέρεις ποιος είμαι και πώς θα πεθάνω.
Ναι.
-Στον πόλεμο. -Στον πόλεμο.
Αναζητώντας δόξα. Αναζητώντας φήμη.
Θα φύγω από το σπίτι...
και την οικογένειά μου...
για να πάω στη μάχη.
Ναι.
Και θα σε χτυπήσει η σφαίρα...
σαν πουλί.
Οπότε, ο Φρέιζερ Στερνς θα πεθάνει...
για να τον θυμούνται.
Καλύτερα να ήμουν ο Κανένας.
Καταλαβαίνω.
Και δεν θα κάνω το ίδιο λάθος.
Έχεις μάχες να δώσεις, Έμιλι Ντίκινσον.
Αλλά πρέπει να το κάνεις στα κρυφά.
Μόνη.
Αφανής.
Πρέπει να δοξάσεις εσύ τον εαυτό σου και να μη ζητήσεις τίποτα από τον κόσμο.
Πρέπει να γίνεις ένας Κανένας.
Ο πιο γενναίος κι έξυπνος Κανένας που υπήρξε ποτέ.
Δεν μπορείς να σβήσεις μια Φωτιά -
Ένα Πράγμα που μπορεί να ανάψει
Λαβίνια. Έλα, καλή μου.
Μπορεί να δυναμώσει χωρίς Αέρα -
Άμπι!
Αργά μέσα στη νύχτα -
Συγγνώμη...
Εντάξει.
Φύγε.
Έμιλι.
Ήρθα για να σε δω.
Βγες έξω.
Έμιλι.
Πρέπει να μιλήσουμε.
Δεν θέλω ούτε να σου μιλήσω ούτε να σε κοιτάξω.
Τώρα που το σκέφτομαι, δεν θέλω να σε ξαναδώ.
Δώσε μου μια ευκαιρία να σου εξηγήσω.
Τι να μου εξηγήσεις;
Τα έχω καταλάβει όλα.
Όχι. Υπάρχουν πράγματα που δεν καταλαβαίνεις.
Έχεις κάθε δικαίωμα να είσαι θυμωμένη.
Δεν σου ζήτησα την άδεια.
Ξέρω ότι νοιαζόσουν για εκείνον.
Νοιαζόμουν;
Εσύ με ενθάρρυνες να τον νοιαστώ.
Σχεδόν με ανάγκασες!
Λες και ήθελες να τον ερωτευτώ! Γιατί, όμως;
Αφού εσύ ήσουν αυτή που τον αγαπούσε.
Δεν τον αγαπούσα.
-Ποτέ δεν τον αγάπησα. -Ψεύτρα.
-Δεν δίνω δεκάρα για εκείνον. -Τότε, γιατί κοιμήθηκες μαζί του;
Και γιατί...
Γιατί μου έλεγες να του δώσω τα ποιήματά μου;
Επειδή δεν άντεχα πώς με έκαναν να νιώθω.
Τα ποιήματά σου είναι πολύ ισχυρά. Είναι σαν φίδια.
Σέρνονται μέσα μου και κουλουριάζονται στην καρδιά μου.
Με σφίγγουν μέχρι να μου κοπεί η ανάσα.
Είναι αστραφτερά, δηλητηριώδη και δαγκώνουν.
Φοβήθηκα, Έμιλι.
Εσένα, το πώς με κεντρίζεις, το πώς με δηλητηριάζεις.
Όταν παντρεύτηκα τον Όστιν και γίναμε αδερφές,
ο μόνος μας δεσμός ήταν τα λόγια σου.
Άρχισες να γράφεις τόσο πολύ και ήμουν η μόνη που τα έβλεπε.
Πελάγωσα.
Σκέφτηκα πως, αν σε έσπρωχνα λιγάκι, τότε...
Αν με έσπρωχνες μακριά, θα γινόμουν το πρόβλημα άλλου;
Λοιπόν, μάντεψε.
Δεν είμαι πια το πρόβλημά σου.
Γύρνα στην τέλεια αίθουσα υποδοχής με τα όμορφα φορέματά σου
και γίνε όσο εκθαμβωτικά κενή θέλεις,
επειδή δεν θα σε ξανακάνω να νιώσεις τίποτα.
Και χωρίς εμένα...
Τι;
Χωρίς εμένα...
δεν νομίζω να ξέρεις πώς να έχεις συναισθήματα.
Εντάξει.
Κλείσε την πόρτα φεύγοντας.
Έχεις δίκιο.
Σε τι;
Έχω συναισθήματα μόνο όταν είμαι μαζί σου.
"Πέταξε τα όμορφα λόγια σαν Λεπίδες Πόσο λαμποκοπούσαν"
Σε έσπρωξα σε εκείνον, επειδή ήθελα να απαλλαγώ από ό,τι ένιωθα.
Και κοιμήθηκα μαζί του, για να μην το νιώθω πια.
Υπάρχουν πολλά που δεν θέλω να νιώθω, Έμιλι.
Και το κυριότερο που δεν θέλω να νιώθω...
Τι είναι;
Τι είναι, Σου; Πες το!
Ότι είμαι ερωτευμένη μαζί σου.
Δεν σε πιστεύω.
Είναι αλήθεια.
Δεν είναι αλήθεια.
Τίποτα από όσα μου λες δεν είναι αλήθεια!
Δεν είσαι καν η Σου πλέον.
Είσαι ένας καινούργιος, ψεύτικος άνθρωπος.
Δεν σε αναγνωρίζω πια. Ό,τι μου λες είναι ένα ψέμα!
Έμιλι, σ' αγαπάω.
Μη μου λες ψέματα!
Σ' αγαπάω!
Και σε ένιωσα στη βιβλιοθήκη, επειδή είσαι πάντα μαζί μου.
Δεν μπορώ να απαλλαγώ από σένα.
Το μόνο που θα νιώσω ποτέ μου αληθινά είναι η αγάπη μου για σένα.
Ναι.
Κορίτσια. Είστε καλά;
Δεν πιστεύω να ευθύνεστε εσείς γι' αυτό.
Να πάρει.
Λοιπόν...
δεν χρειάζεται να το μάθει κανείς.
Είμαστε στη δεκαετία του 1850. Καίγονται διάφορα συνεχώς.
Εντάξει, πάμε στο σπίτι.
Καθίστε όπου μπορείτε.
Καπέλα, παλτά και πανωφόρια στη βιβλιοθήκη.
Ετοιμάζουμε ζεστό τσάι. Έχουμε αρκετό φαγητό για όλους.
Άφησα ένα κουτί εκεί πέρα για δωρεές.
Αν κάποιος μπορεί να προσφέρει κάτι, θα εκτιμηθεί πολύ.
Η παλιά εκκλησία; Μας εξυπηρέτησε πολύ.
Ευλογημένη η μνήμη της.
Θα μας πάρει καιρό, αλλά θα την ξαναχτίσουμε.
Το Άμερστ θα ενωθεί, όπως κάνουμε πάντα,
και θα ξεπεράσουμε αυτήν τη μεγάλη ατυχία.
-Πολύ σωστά. -Πράγματι.
Είμαι περήφανη για τον γιο μας.
Πού είναι η γυναίκα του;
Δεν θα έπρεπε να είναι στο πλευρό του σε μια τέτοια στιγμή;
Όστιν, πού είναι η Σου;
Ελπίζω να μην την αφήσαμε να καεί στην εκκλησία.
Ζει τη ζωή της, υποθέτω, όπως ζω κι εγώ τη δική μου.
Λοιπόν, τι τρέλες ξεστόμισες για τη μετακόμισή μας στη Νέα Ορλεάνη;
Νόλα, μωρό μου.
Δεν με νοιάζει πώς τη λες, εγώ δεν πάω.
Ναι, θα πας.
Τηλεγράφησα σε έναν τύπο που ασχολείται με μεσιτικά, τον Τζόζεφ Λάιμαν.
Τον Λάιμαν, τον πρώην μου;
Σωστά. Ξέχασα ότι τον ήξερες. Ο Λάιμαν.
Ο Λάιμαν! Φοβερός τύπος. Του έστειλα όλα μου τα λεφτά.
Μας βρήκε σπίτι.
Ο Τζόζεφ Λάιμαν μάς πούλησε σπίτι;
Βασικά, ένα χαμόσπιτο.
Ξόδεψες όλα σου τα λεφτά για ένα χαμόσπιτο
και περιμένεις να τα παρατήσω όλα και να έρθω μαζί σου;
Λοιπόν, ναι. Είμαστε στον 19ο αιώνα. Είσαι γυναίκα μου.
Εγώ αποφασίζω.
Μάλιστα. Άκουγες καθόλου τι σου έλεγα
τόσο καιρό;
Μωρό μου, η Νόλα είναι πρώτη. Θα σ' αρέσει.
Ξεκινάει εμφύλιος πόλεμος. Δεν μετακομίζω στη Λουιζιάνα.
Δεν θα έβλεπα ξανά τους δικούς μου.
Και θα ήμουν στη λάθος πλευρά της ιστορίας.
Είναι ωραίος ο Νότος.
Το σύστημα φυτειών είναι σαν αριστοκρατικό...
Η δουλεία είναι κακή, Σιπ.
Νόμιζα ότι ήσουν ανοιχτόμυαλη.
Όχι σ' αυτό.
Έλα. Θα είναι γοητευτικά.
-Θα είσαι μια καλλονή του Νότου... -Είμαι μια μάγισσα του Βορρά.
-Σεβάσου το. -Δεν καταλαβαίνω.
Θες να σε αφήσω εδώ και να παντρευτώ την κόρη κανενός βαμβακέμπορα;
Όχι, μπορείς να παντρευτείς εμένα.
Απλώς θα μείνουμε στο Άμερστ και θα ζούμε χωρίς αποκλειστικότητες.
Θεέ...
Ξέχνα το.
Ξέχνα το, δικέ μου!
Έχω ήδη τρελαθεί με το χαμόσπιτο.
Τι... Σιπ...
Μήπως κάνω λάθος;
Ναι.
Φυσικά.
Ήθελε να σε παντρευτεί, Λαβίνια.
Τώρα θα καταλήξεις μια κανονικότατη γεροντοκόρη.
Τα ίδια πρόβατα κάθε μέρα.
Σιπ!
Εντάξει.
-Πήγαινε στη Νέα Ορλεάνη. -Στη Νόλα.
Παντρέψου κάποια άλλη.
Κάνε παιδιά, όλες αυτές τις αηδίες.
Όμως, κι εσύ κι εγώ θα ξέρουμε...
Ναι;
ότι πάντα θα είμαι το πιο ενδιαφέρον κορίτσι που αγάπησες.
Η εκκλησία μας.
Η καημένη, όμορφη εκκλησία μας.
Κυρία Ντίκινσον.
Το ονειρεύτηκα χθες βράδυ.
Τι;
-Τι λες; -Το είδα να συμβαίνει.
Την εκκλησία να καίγεται. Είδα όραμα.
Ήρθε σ' εμένα.
Τα έχω ξαναδεί όλα αυτά.
Όχι, απλώς το φαντάζεσαι.
Όχι. Το ονειρεύτηκα χθες το βράδυ και συνέβη.
Είναι κακό σημάδι, φρικτός οιωνός.
Όλη αυτή η κουβέντα για σημάδια κι οράματα.
Ακούγεσαι τρελός σαν την Έμιλι.
Ίσως να μην είναι όσο τρελή νομίζαμε.
Θεέ μου.
ΤΟ ΦΙΔΙ
Ένας λεπτός Φίλος στη Χλόη
Περιστασιακά περνάει -
Τον έχεις γνωρίσει; Μάλλον όχι
Προειδοποιεί στιγμιαία
Η Χλόη χωρίζει σαν με Χτένα,
Φαίνεται μια πιτσιλωτή ακτίνα,
Και μετά στα Πόδια σου κλείνει
Και ανοίγει πιο μακριά -
Του αρέσει ο Ελώδης Τόπος
Ένα Δάπεδο πολύ κρύο για Καλαμπόκι -
Μα όταν ήμουν Αγόρι και Ξυπόλυτο
Συχνά το Μεσημέρι
Προσπερνούσα ένα Μαστίγιο
Ξεφτισμένο στον Ήλιο
Σαν έσκυβα να το σηκώσω
Ζάρωνε και χανόταν -
Αρκετοί Άνθρωποι της φύσης
Τους ξέρω, και με ξέρουν
Νιώθω για αυτούς μια μεταφορά
Εγκαρδιότητας
Μα δεν συνάντησα ποτέ τον Φίλο
Με παρέα ή μόνος
Χωρίς να μου κοπεί η Ανάσα
Και Τίποτα στο Κόκαλο
Θα πέθαινα ευτυχισμένη τώρα.
Όχι εγώ.
Θα λυπόμουν τους νεκρούς σήμερα.
Έμιλι;
Ναι;
Όταν είμαι μαζί σου...
είναι η μόνη στιγμή που νιώθω ζωντανή.
Μόνο αυτό χρειάζομαι.
Μόνο αυτό χρειαζόμουν πάντα.
Να σε κάνω να νιώθεις έτσι.
Για σένα γράφω, Σου μου.
Για σένα γράφω.
Μόνο για σένα.
Αυτό είναι αρκετό.
Δεν θα σε ξαναφήσω ποτέ να φύγεις.
Υποτιτλισμός: Γκέλη Τόγια