ฉันลิ้มรสเหล้าที่ไม่ได้หมัก
จากแก้วที่ประดับด้วยไข่มุก
(เดอะคอนสเตลเลชัน)
เบอร์รีจากแฟรงก์ฟอร์ต หาได้ยับยั้งความรู้สึก
เพ้อคลั่งไหลหลง
(จากแอมเฮิร์สต์ เดอะเมย์ไวน์ อี. ดิกคินสัน)
ความอมตะ
แม่เจ้า
"มึนเมาอากาศ... หรือไร เผลอไผลไปกับน้ำค้าง
หมุนคว้าง... ผ่านคิมหันต์ไร้กาล จากวิมานแห่งฟ้ากว้างไกล
เมื่อ 'เจ้าของที่' ปล่อยผึ้งขี้เมา ออกจากดอกฟ็อกซ์โกลฟ...
เมื่อผีเสื้อ ผละจาก 'น้ำหวาน'
ฉันจะดื่มไปอีกนาน!"
โอเค แจ่ม
นั่นสิ จับใจ
เหมือนตีแผ่ความรู้สึกฉันออกมา
เป็นกลอนที่ดีมาก ใครเขียนน่ะ
เอมิลีเขียนค่ะ แม่
ใครนะ
เอมิลี ดิกคินสัน ลูกสาวแม่ไง
เขียนกลอนลงหน้าหนึ่ง ของสปริงฟีลด์รีพับลิกันฉบับวันนี้
และมันเกี่ยวกับอาการเมาเหล้า
ไม่ใช่สักหน่อย ชิป
"ฉันลิ้มรสเหล้าที่ไม่ได้หมัก" ไม่ใช่ตรงไหน
มันเกี่ยวกับ ความรู้สึกมึนเมาต่อธรรมชาติ
ความเคลิบเคลิ้มที่ไม่มีเหล้าชนิดไหน จะมอบให้ได้
ดังนั้นมันไม่เกี่ยวกับอาการเมาเหล้า
แต่เป็นอาการเมาความรู้สึกที่สูงส่ง
โอเค
เธออ่านหนังสือมากไป
โทษนะ ฉันสนุกกับการท้าทายตัวเอง
เธอจะต้องยอมรับตัวฉัน ในแบบที่ฉันเป็น...
- ไม่ ชิป - ลาวิเนีย
เราต้องยอมรับซึ่งกันและกัน
- ไม่ - แม่ไม่เข้าใจ
กลอนของเอมิลี มันเกิดขึ้นได้ยังไง
เป็นเรื่องบังเอิญหรือไง
ออสตินส่งประกวดอีกงั้นเหรอ
ลูกกำลังบอกว่าทุกคนในเมือง มีหนังสือพิมพ์ฉบับนี้เหรอ
ไม่ใช่แค่ทุกคนในเมืองนี้นะคะ
เดอะสปริงฟีลด์รีพับลิกัน มีสมาชิกมากกว่า 12,000 คน
โอ้ พระเจ้า
นี่มันบ้ามาก เอมิลีเป็นคนดัง
ขอพระเจ้าช่วยเราด้วย เมื่อพ่อของลูกเห็นมันเข้า
ขอบคุณที่ถามนะคะ แต่วันนี้หนูจะไม่กินมื้อเช้า
หนูคงกินไม่ลง เพราะตื่นเต้นมากไป
ความฝันที่รอมาทั้งชีวิต กำลังจะเป็นจริงเสียที
กลอนบทนี้จุดไฟขึ้นในตัวหนู
บ่มเพาะมาหลายปี
วันนี้ตารางหนูยุ่งมาก
แต่พอจะมีเวลาสองสามนาที ถ้าใครอยากจะถามอะไร
หนูยินดีตอบเรื่องธีม การแบ่งจังหวะ ขั้นตอนการทำงาน
มีใครไหม
เอมิลีอยู่ไหน
หนูว่ายังหลับอยู่
- หนูอยู่นี่ - หลับเหรอ ไม่
แม่แน่ใจว่าเธอหลบอยู่ในห้องนอน
ซึ่งถ้าแม่เป็นเธอ แม่ก็คงทำ
ทั้งสองคนเป็นอะไรกัน ฮัลโหล
เพราะพระเจ้ารู้ว่าเธอจะเจอกับอะไร เมื่อพ่อเห็นกลอนนี่เข้า
พ่อเห็นอะไรเหรอ
อะไรคะ
คุณซ่อนอะไรไว้ข้างหลัง
กินมื้อเช้าไหมคะ ที่รัก
หรือน้ำชา น้ำชาที่ช่วยให้ผ่อนคลาย
ผมไม่จำเป็นต้องผ่อนคลาย ผมเพิ่งตื่น
คุณซ่อนหนังสือพิมพ์ไว้ข้างหลังทำไม
เอามานี่ แม่คุณ เอามาเลย
ขอเถอะ
เห็นไหม ไม่เห็นจะแย่ตรงไหน
ผมกลัวว่าคุณจะบอกว่า ตลาดหุ้นล่มอีกรอบ
หนูแต่งกลอนและมันได้ลง หน้าหนึ่งของหนังสือพิมพ์
ทำใจซะเถอะค่ะ
โอ้ ดูสิ ม่านลูกไม้ลดราคา
เหรอคะ ฉันไม่เห็น ตอนที่เปิดอ่านทีแรก
- อย่าตื่นเต้นไปนัก คุณนายดิกคินสัน - ขอดูหน่อย
มันเขียนว่า "ต่ำกว่าราคาปกติ" ต่ำกว่า
- ผ้าม่านเหรอ - ม่านเรายังดีอยู่ ดูมันสิ
ฉันจะเอาหนังสือพิมพ์ไปอ่านอีกห้อง
เอาหนังสือพิมพ์ผมคืนมานะ
"เดอะเมย์ไวน์ โดย อี. ดิกคินสัน" เหรอ
เนี่ยเหรอที่คุณพยายามปกปิดผม
เธอทำจนได้นะ
มีใครอยากคุยเรื่องนี้กับหนูไหม
ไม่มีทางหยุดเธอได้แล้ว
ฉันขอโทษค่ะ เอ็ดเวิร์ด เป็นความผิดฉันเอง
ฉันควรจะจับตาดูลูกให้ดีกว่านี้
รู้อะไรไหม มันก็ไม่แย่นักหรอก
"เจ้าของที่ปล่อยผึ้งขี้เมา ปล่อยผึ้งขี้เมา..."
โอเค ทุกคนไม่ต้องทำเหมือน หนูไม่มีตัวตนก็ได้ ฮัลโหล
เธออาจจะทำให้ครอบครัวเรา ภูมิใจก็ได้นะ
โอ้ พระเจ้า นี่หนูล่องหนเหรอ
โลกของเอมิลี ดิกคินสัน
(ผมไม่ใช่ใคร คุณล่ะเป็นใคร)
ไม่มีใครเห็นฉัน ไม่มีใครได้ยินฉัน ไม่มีใครจับตัวฉันได้
แม็กกี้
คุณมองเห็นฉัน
ลืมตีพรมซะได้วันนี้
ไม่เอาน่า
ชิป หวัดดี นายเห็นฉันไหม
วินนี่ ฉันทนต่อไปไม่ไหวแล้ว
ฉันเป็นเจ้าของธุรกิจที่ทะเยอทะยาน
และฉันต้องการภรรยาที่สนับสนุนฉัน
ชิป ฉันได้ยินนายนะ
ฉันนึกว่าเธอคือภรรยาคนนั้น แต่ฉันกลับได้รู้ว่า เธอไม่ใช่
ถึงเธอจะร้อนแรงมาก และฉันรักน้องหนูของเธอ
นายกำลังพูดถึง... เขากำลังพูดถึงแมว
แต่ฉันจะต้องยืดอกเรื่องนี้ และยกเลิกงานแต่ง
ฉันจะไปจากเธอ ลาวิเนีย
ชิป เราได้ยินนายคุยกับตัวเอง จากในห้องนั้น
- ฉันไม่ได้คุยกับตัวเอง - ใช่ เพราะฉันก็อยู่ด้วย
ฉันจะเลิกกับเธอ ลาวิเนีย
โอเค สายไปแล้ว เพราะฉันจะเลิกกับนายก่อน
- อะไรนะ - ฉันทนต่อไปไม่ไหวแล้ว
ยกเลิกการหมั้น
- พวกเธอ - ได้สิ
ฉันแค่จะตั้งเวลาไว้ 26 ชั่วโมง เผื่อเธอเปลี่ยนใจ
หนึ่งวันมี 24 ชั่วโมง ชิป
ฟังนะ ฉันเสียใจ ที่ฉันเรียนไม่จบมหาวิทยาลัย
ฉันคงไม่มีวันดีพอสำหรับเธอ
- ฉันยืนหัวโด่อยู่นี่... - นายนี่ช่างอ่อนแอ น่าเหนื่อยใจ
- เธอข่มฉัน - อะไรนะ
เธอมีความคิดทันสมัย
ส่วนฉันแค่อยากให้เธอ เป็นภรรยาแบบปกติ เป็นแม่ศรีเรือน
โหย
โอเค ฉันไม่ปกติ
โอเคไหม
ฉันเจ้าเล่ห์ ร้ายกาจ สร้างสรรค์ แล้วก็เซ็กซ์จัด
และนายรับไม่ได้
นายรับฉันไม่ได้
นี่มันเกิดอะไรขึ้น
บรรยากาศที่นี่ไม่ดีเลย
ฉันว่าพิธีทรงเจ้ายังหลอนฉันอยู่
เอมิลีเห็นผีเป็นตัวเลย
โอ้ พระเจ้า ฉันเป็นผีเหรอ
พวกดิกคินสันเพี้ยนกันหมด
ฉันไปเนวาดาดีกว่า ไปให้โลล่าใช้แส้หวดฉัน
แล้วก็เสียสติ ขณะที่หล่อนเต้นท่าแมงมุมขยุ้มหัวใจ
ท่าแมงมุม
ลาวิเนีย รับรู้ถึงตัวตนของฉันหน่อย
หนึ่ง สอง สาม สี่ ห้า...
- หรือไม่ คือว่า... - หก เจ็ด แปด
หนึ่ง สอง สาม สี่...
- วินนี่ เดี๋ยวก็เจ็บตัวหรอก - ห้า หก เจ็ด แปด
หนึ่ง สอง สาม
ลาวิเนีย วินนี่
วินนี่
ผมพยายามเตือนคุณแล้ว
นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน
คุณไม่ยอมฟังผม
คุณเป็นใคร แล้วคุณมาทำอะไรในครัวบ้านฉัน
ผมไม่ใช่ใคร คุณล่ะเป็นใคร
โอเค ปริศนาคำทายนี่น่ารักนะ แต่คุณเป็นผี
และคุณเป็นคนเดียวที่มองเห็นฉัน ซึ่งแปลว่าฉันตายแล้ว
ฉันคงตายไปตั้งแต่เมื่อคืน
โอเค ไม่เป็นไร ฉันทำใจได้
อย่างน้อยก็ไม่เจ็บปวด
สงสัยจังว่า เมื่อไหร่ครอบครัวจะพบศพของฉัน
พวกเขาอาจขึ้นบันไดไปแล้ว
กำลังจะดึงผ้าห่มออก และเห็นร่างที่แข็งเป็นศพของฉัน
คุณยังไม่ตายและผมไม่ใช่ผี
จริงเหรอ เพราะคุณทำตัวเหมือนผี
จู่ๆ ก็ปรากฏตัว หลอกหลอนฉัน
ผมไม่ใช่ผี ผมเป็นแค่ปริศนา
ปริศนาเหรอ
ว้าว โอเค
และฉันควรจะไขคุณงั้นเหรอ
คุณลองดูก็ได้
ฟังนะ ถึงคุณจะทำให้มันน่าสนใจแค่ไหน ฉันว่าฉันขอผ่าน
ชีวิตฉันวุ่นวายมากพอแล้ว
วันนี้เป็นวันสำคัญที่สุดในชีวิตฉัน
และฉันหวังว่าจะมีคนซาบซึ้ง
อาจจะได้รับคำชมสักนิดหน่อย
แต่ฉันกลับล่องหนอยู่นี่
ในวันที่ฉันควรจะเป็นศูนย์กลาง ของความสนใจ
นี่อาจเป็นเรื่องดีก็ได้นะ
หมายความว่าไง "เรื่องดี"
คุณล่องหน แปลว่าคุณจะได้รู้ความจริง
ความจริงเหรอ
คุณหาคำตอบได้ว่า จริงๆ แล้วคนอื่นคิดยังไงกับกลอนคุณ
ก็ดีเนอะ
สปริงฟีลด์รีพับลิกัน
มารับหนังสือพิมพ์ได้เลยครับ
สปริงฟีลด์รีพับลิกัน
เชิญอ่านสกู๊ปล่าสุด สปริงฟีลด์รีพับลิกัน
ขอบคุณครับ ใช่ ขอบคุณ
กลอนฉันได้ลงหน้าหนึ่ง ของหนังสือพิมพ์
ประพันธ์โดยฉันเอง เอมิลี ดิกคินสัน
ขอบคุณที่สนับสนุนงานเขียน ขอบคุณค่ะ ว้าว ดูนั่นสิ
ดูกลอนนี่สิ นายได้อ่านหรือยัง
อ่านแล้ว ผู้หญิงเขียน กล้าเนอะ
ฉันว่ามันดีมากเลย
ใช่ ดูออกเลยว่าหล่อนฉลาดมากๆ
- ขอบคุณค่ะ - แล้วก็ตัณหาจัดด้วย
- ใช่ หล่อนอยากโดนน่าดู - เดี๋ยว อะไรนะ
หล่อนอยู่เมืองนี้ เราไปหาหล่อนได้
- ไม่ ไม่เป็นไร - ใช่ ไปบ้านหล่อนกัน
ไปบ้านหล่อน แล้วก็สาวหนอนในพุ่มไม้
ฉันจะสาวหนอนใส่กลอนนี่เลย
ชื่อเสียงบางทีก็อัปลักษณ์
ฉันดีใจกับหล่อนจริงๆ นะ
ใช่ ผมชอบกลอนนี้มาก
ขอบคุณๆ ดีใจจังที่ได้ยินอย่างนั้น
ผมว่ามันโง่ออก
อย่างแรกเลย มันคล้องจอง อย่างกับกลอนเด็กน้อย
โอเค ใช่ ก็จริง แต่...
คือว่า คิดดูสิ คล้องจองเนี่ยนะ
ผมนึกว่าเราผ่านจุดนั้นกันมาแล้ว เราแต่งกลอนเปล่ากันแล้วไม่ใช่เหรอ
ผมว่าคุณต้องแม่นกฎก่อน ถึงจะแหกกฎได้
แต่หล่อนไม่แม่นอะไรเลย
เขียนตอนหลับยังได้ อ่านแล้วหลับไปเลยง่ายๆ
น่าเบื่อจะตาย
ฉันว่าไม่น่าเบื่อนะ...
ต้องอย่างนี้สิ
แต่มันดูหมิ่นเหยียดหยาม
ดูหมิ่นเหรอ ทำไมล่ะ
คือว่า มันไม่ได้เขียนอะไร ที่ดูหมิ่นเหยียดหยาม
นั่นทำให้มันดูหมิ่นเหยียดหยาม ควรจะมีประเด็นกว่านี้
ประเด็นการเมืองหรืออะไรก็ได้ นี่อ่านแล้วเสียเวลา
ใช่ รู้อะไรไหม ผมเชื่อคุณ
กลอนนี่โง่มาก ผมไม่ประทับใจ
โอเค ถกกันสนุกมาก แต่...
ไปทำอย่างอื่นในชีวิตกันเถอะ
แฮตตี้
- นี่มันอะไรกัน - อีกหนึ่งรสชาติของชื่อเสียง
หล่อนเอาจนได้
ใช่ เอมิลีได้ตีพิมพ์
เป็นวันที่แย่ที่สุดในชีวิตฉันเลย
พูดตรงๆ นะ ฉันชอบมาก
- มันเหมาะกับยุคสมัย - เห็นด้วย
ฉันก็ชอบเหมือนกัน อ่านแล้วไม่เข้าใจ ฉันเลยชอบมันไง
มันลึกซึ้งมาก
มันเกี่ยวกับเหล้า
ฉันได้ยินมาว่า สมาคมต้านสิ่งมึนเมากำลังเดือดปุดๆ
ผู้คนจะพากันเขียนจดหมาย
หล่อนจะต้องหาคนคุ้มกัน
หล่อนไม่เป็นไรหรอก
นี่ พวกเธอไม่เอาไปด้วยเหรอ
มาไวไปไว
การมีชื่อเสียง มันไม่เหมือนที่คิดไว้ล่ะสิ
ฉันไม่รู้ว่าฉันคิดไว้ยังไง แต่นี่มันแย่กว่า
ไม่เอาน่า ก็ไม่แย่นักหรอก
ทุกคนมีสิทธิ์พูดถึงฉัน
โดยไม่ต้องแยแสว่า เป็นเรื่องจริงรึเปล่างั้นหรือ
คุณคงไม่รู้ว่ามันรู้สึกยังไง จนกระทั่งมันเกิดขึ้น
ชื่อเสียง... มันก็เหมือนความตาย
แต่ฉันยังไม่ตายใช่ไหม
ยัง คุณแค่...
ล่องหน
สิ่งดีๆ หลายอย่าง ก็ล่องหนนะ รู้ไหม
หมายความว่ายังไง
อากาศที่เราหายใจ
สายลมที่โชยพัด ความรัก
ฉันเข้าใจที่คุณพูด
โลกหมุนได้ด้วยสิ่งที่เรามองไม่เห็น เอมิลี ดิกคินสัน
รู้ไหม...
คุณพูดถูก
ฉันเหมือนกับน้ำหอมที่มีกลิ่นหอม
ตัวโน้ตในเพลง
ความรู้สึกช่วงปลายฤดูร้อน
การล่องหน...
คือพลัง
เบนเพื่อนฉันถูกฝังอยู่ที่นี่
คุณคิดถึงเขา
ค่ะ คิดถึง
แต่พอฉันยืนอยู่ตรงนี้ มันเหมือนเขาแค่ล่องหน
ป้ายบนหลุมศพคุณเขียนว่าไง
ผมไม่มีป้ายบนหลุมศพ
แต่คุณมีชื่อ
- มีเหรอ - ต้องมีสิ
คุณดูคุ้นหน้ามาก ฉันรู้จักคุณ
คือว่า ลึกๆ แล้ว คุณต้องรู้ว่าคุณเป็นใคร
จำไม่ได้
ทำไมล่ะ
ผมลืมทุกสิ่งยกเว้น...
ยกเว้นอะไรคะ
ความเจ็บปวด...
แปลบปลาบเสียดสะท้าน
มีการสู้รบใหญ่โตเลวร้าย
มีผู้ชายเต็มไปหมด อายุยังน้อยๆ
พากันกรีดร้อง
แล้วก็กลิ่น กลิ่นฉุนกึกของโลหะ
และผมโดน...
ระเบิดลูกหนึ่ง
มันทำให้ผมอุ่น ทำให้ผมหนาว จากนั้นก็...
ไม่รู้สึกอะไรเลย
ผมได้ข่าวจากทางใต้ และเป็นข่าวดี
- เยี่ยม - เยี่ยมเลย
เงินที่เรารวบรวมได้ จากการขายหนังสือพิมพ์
ไปถึงจอห์น บราวน์กับค่ายของเขาแล้ว
- เยี่ยม - คนของเขาเห็นแววสำเร็จ
พวกเขามีทุกอย่างที่จำเป็นต้องใช้
เป็นเพราะเราและคนอื่นๆ อย่างเรา
วู้! สุดยอด!
อีกไม่นาน พวกเขาจะดำเนินตามแผน
พวกเขาจะโจมตี...
แล้วความจริงของอเมริกาจะเปลี่ยนไป
การปฏิวัติใกล้มาถึงแล้ว
ใกล้เข้ามาแล้วๆ
และเดอะคอนสเตลเลชัน คือส่วนหนึ่งของสิ่งนั้น
เงินของเราอาจซื้ออาวุธให้พวกเขา และคำพูดของเราทำให้พวกเขามีแรงใจ
ใช่
ไม่ใช่คำพูดของทุกคนหรอก แฮตตี้
ถ้าคุณมีอะไรจะพูดกับฉัน ก็พูดมาตรงๆ
ผมแค่พูดเฉยๆ เรื่องผีของคุณไม่ช่วยปลดปล่อยใคร
"เรื่องผี" ของฉันมีนัยแฝง
ฉันเขียนงานแนวโกธิกเพื่อถาม คำถามสำคัญเกี่ยวกับประสบการณ์หญิง
และอย่างน้อยฉันก็ไม่ได้ออกมา
ขายเรื่องส่วนตัว ที่เล่าซ้ำซากมาตลอดสิบปี
ผมซ่อนตัวในลังเพื่อหนีออกมา
เป็นนักมายากลกระจอกของแท้
ว้าว
คุณเสพติดการเล่าเรื่องที่ คุณหนีออกมาด้วยการซ่อนในลัง
เรารู้แล้ว ทุกคนรู้แล้ว
ผมเผยแพร่เรื่องราวอันตราย ของการเป็นทาส
คุณเผยแพร่มากเกินไป
จนมันกลายเป็นทางหนี ให้คนอื่นๆ ไม่ได้แล้ว
นี่ พอที
เรื่องจริง
เลิกหยุมหยิมกันเสียที
เราต้องเหนือกว่านั้น
งานที่เราทำอยู่ ไม่ใช่เรื่องของศักดิ์ศรี
ไม่ใช่เรื่องที่ว่า ใครได้รับความสนใจมากที่สุด
ใครได้เงินมากที่สุด ใครได้ลงหน้าหนึ่ง
มันไม่ใช่สิ่งที่เราต่อสู้ เพื่อให้ได้มา
- ถูกไหม - ถูก
ไม่ใช่เลย
สิ่งที่เรากำลังทำอยู่นี้ สำคัญกว่าเรื่องเหล่านั้นหลายเท่า
สิ่งที่เรากำลังทำอยู่นี้ คือการอ้างสิทธิ์ในการดำรงอยู่
ใช่
งานเขียนของเราน่ะ
หนังสือพิมพ์ของเรา กำลังเปลี่ยนแปลงโลก
มันกำลังเปลี่ยนแปลง โชคชะตาทั้งหมดของประเทศนี้
และแม้ว่าวันนี้เราจะยังไร้นาม พรุ่งนี้เราจะไม่ไร้ตัวตน
- ถูกต้อง - ใช่ๆ
- คุณจะไร้ตัวตนไหม - ไม่
คุณล่ะ
- ใช่ คุณจะไร้ตัวตนไหม - ไม่
ถูกต้องแล้ว
เฮนรีพูดถูก
เราต้องฉลอง... ไม่ใช่กัดกัน
เห็นด้วย
โอเค ดีมาก
ยอดขายหนังสือพิมพ์ของเราทะลุเป้า
เรากำลังให้ทุนแก่การปฏิวัติ ทางความคิด ร่างกาย และจิตใจ
คนรุ่นใหม่ๆ ในอนาคต จะรู้จักโลกที่ดีกว่าโลกในปัจจุบัน
เพราะเรากำลังลุกฮือ
เราจะเข้าควบคุม
ใช่ๆ
ฉันไม่รู้ว่าพวกคุณคิดยังไงนะ แต่...
ฉันอยากเต้นรำ
ให้ตาย คุณขโมยมาเหรอ
ขอสวยสักวัน
ผมเอาไวโอลินมาด้วย
เยี่ยมมาก
ของถนัดของเฟรดดี้เขาล่ะ
เร่งจังหวะหน่อย
ฉันแน่ใจว่าเดี๋ยวเอมิลีก็มา
ช่างเถอะ
พระเจ้า หล่อนหายไปไหนนะ
นี่เป็นคืนสำคัญที่เราทุกคน ตั้งตารอและหล่อนแค่... หายต๋อม
ออสติน
คุณเห็นเอมิลีไหม
วันนี้ไม่เห็น
บุกครัวมา ไม่ค่อยมีอะไรกินเลย
นางเอกของงานนี้อยู่ไหนล่ะ
ฟังนะ ทุกคน คุณโบวส์มาแล้ว
ขอโทษที่ผมมาสาย
แล้วหล่อนอยู่ไหน
- เอมิลีเหรอ หล่อนหายไปทั้งวัน - ใช่
หายไปเหรอ วันนี้เนี่ยนะ
ผมนึกว่าหล่อนจะมีคนรายล้อม ดื่มด่ำกับเสียงปรบมือยินดี
เฮ้ เป็นไงบ้างพวก
เป็นของเลียนแบบที่ดีมาก จ้างคนวาดมาเหรอ
ของเลียนแบบเหรอ หมายความว่าไง
คือว่า มันก็เหมือนของจริงมากเลยนะ
นี่ของจริง
วาดโดยศิลปินเอกชาวยุโรป
ไม่ๆ ไม่ใช่
คืองี้นะ ผมรู้จักคนวาด
ใช่ ให้สังเกตที่หญ้า
ฝีแปรงยังไม่ละเอียดพอ
ผมจ่ายเงินไปเยอะเลยสำหรับภาพนี้
คุณพูดเรื่องอะไรกัน
ภาพเขียน
มันเป็นของปลอม
พวกเขาบอกว่ามันเป็นของจริง
ใครจะไปสนว่ามันจริงหรือปลอม ตราบใดที่มันสวย ถูกไหมคะ
- ขอตัวนะ - ออสติน คุณไปไม่ได้
- ฉันต้องไปสูดอากาศ - เรามีแขกที่บ้าน
เอมิลีไม่อยู่ และงานเลี้ยงนี้ก็จัดขึ้นเพื่อหล่อน
ดังนั้นฉันจะไปตามหาหล่อน
เอมิลี
เธอมาทำอะไรที่นี่ เร็วเข้า
ว้าว ออสติน พี่มองเห็นฉัน
เธอเมาหรือเปล่า
ไม่รู้สิ พี่เมาหรือเปล่า
ทำไมเธอไม่ไปบ้านเรา
เพราะไม่มีใครมองเห็นฉัน ออสติน ฉันล่องหน
โอเค ฉันเห็นเธอชัดเจนเลย
พี่เป็นคนแรกที่มองเห็นฉันวันนี้
นี่เป็นอาการทางจิต ที่เกิดขึ้นหลังได้ตีพิมพ์หรือเปล่า
ฉันไม่ใช่ใคร ออสติน
เธอเป็นคนสำคัญสำหรับฉัน
หมอนั่นคุยกับตัวเองเหรอ
ใช่ เจ้านายฉันเอง
เขาเป็นอะไร
คุณไม่รู้ด้วยซ้ำว่า ฉันเก็บความลับคนขาวไว้มากแค่ไหน
พี่ได้อ่านกลอนฉันหรือเปล่า
อ่านสิ
ฉันภูมิใจในตัวเธอมาก
จริงเหรอ
ใช่ ด้วยสัตย์จริง
เธอคือสิ่งเดียวในชีวิต ที่ฉันภูมิใจในตอนนี้
ออสติน เกิดอะไรขึ้น
ไม่มีอะไร แค่เชื่อฉันเถอะ
บทกวีของเธอเป็นของจริง เธอมีพรสวรรค์ของจริง
ถ้าฉันมีอะไรแบบนั้นบ้าง...
ฉันคงมีความสุข
- ไงคะ คุณดิกคินสัน - ออสติน
ดูสิ รถม้ามารับฉันแล้ว
อุ้ย
- ว่าไง สาวน้อย - เฮ้
ขอแนะนำให้รู้จักกับ คุณเอ็ดการ์ อัลลัน โพ ผู้ลาโลก
ใช่ ผมเอง เอาลายเซ็นไหม
ว้าว ไม่อยากเชื่อว่าคุณอยู่ที่นี่
เขาเพิ่งตายเมื่อไม่กี่ปีก่อน
ใช่ ผมเป็นผี ผีของเอ็ดการ์ อัลลัน โพ
ตายด้วยสาเหตุลึกลับ สมกับเป็นผมมาก
เปล่า คุณดื่มเหล้าจนตายต่างหาก พวก
ก็ได้
คุณมาหาผม
เยี่ยมมาก ดีใจที่ได้เจอแฟนคลับ
ผมพูดชื่อเรื่องโปรดของคุณเมื่อไหร่ ให้พยักหน้า
"เดอะเรเวน" "เทล-เทลล์ ฮาร์ต" "แอนนาเบล ลี"
คุณไม่พยักหน้า
"เดอะฟอลออฟเดอะเฮาส์ออฟอัชเชอร์" "เดอะแคสก์ออฟอามอนทิลลาโด"
ฉันเคยอ่าน "เดอะเรเวน" เรื่องเดียว
รับทราบ
คือว่านี่เป็นวิธีที่ดีที่สุด
แต่ผมนึกว่าเราจะนั่งรถไปเรื่อยๆ
เพื่อหาแฟนคลับสาวๆ มาให้ผมนอนด้วย
หล่อนเป็นแฟนคลับผมมากกว่า พวก
ใช่
ความตายของสาวงาม
เป็นหัวข้อที่สุนทรีย์ที่สุดในโลก อย่างไม่ต้องสงสัย
ช่วยส่งฉันที่บ้านซูได้ไหม
ซูคือใคร สนองตัณหาผมได้ไหม
ซูเป็นเพื่อนรักของฉัน หล่อนจัดงานเลี้ยงให้ฉัน
งานเลี้ยงเชิงวรรณกรรม
เพื่อฉลองผลงานฉัน เพราะฉันก็เป็นนักเขียนชื่อดัง
จริงเหรอ สำนักพิมพ์คุณคือใคร ไวลีย์แอนด์พุตนามเหรอ
ฉันเพิ่งตีพิมพ์กลอนหนึ่งบท ในสปริงฟีลด์รีพับลิกัน
ขอโทษนะ คุณพูดว่า นิวยอร์กทริบูนเหรอ
เปล่า เดอะ... สปริงฟีลด์...
เขาได้ยินที่เธอพูด
เขาแค่ทำตัวหยาบคาย
กลอนบทเดียวในหนังสือพิมพ์ แค่นี้คิดว่าตัวเองแน่แล้วเหรอ
ด้วยความเคารพนะ
ผมไม่รู้ว่าคุณเป็นใคร และมันสายเกินไปที่จะรู้
สาวน้อยคนสวยของผม คุณไม่รู้ด้วยซ้ำว่าชื่อเสียงคืออะไร
โอเค ไม่ใช่กลอนแค่บทเดียว
- อ้อเหรอ - บรรณาธิการจะพิมพ์อีก
- โดนเข้าซะแล้ว - อะไรคะ
ชื่อเสียงเป็นสิ่งเสพติด แค่ได้ลิ้มรสสักนิดก็ติดใจ
แล้วคุณก็จะค้นหา ความรู้สึกเคลิ้มฝันครั้งต่อไป
ไม่ว่ารวยหรือจน เป็นที่รู้จักหรือไม่รู้จัก
แต่มันไม่เคยพอ ดูผมสิ
ผมแม่งโคตรโด่งดัง แล้วก็ตายหยังเขียด
แล้วผมก็เที่ยวไปทั่วเมือง ในรถม้าของความตาย
เพื่อเสาะหาหญิงสาว ที่จะช่วยให้ผมชอบตัวเอง
ตราบจนกัลปาวสาน
โห ไม่ถึงกัลปาวสานหรอก
คุณต้องออกจากที่นี่เมื่อถึงจุดหนึ่ง
คุณอ่านประกาศมรณกรรมของคุณ ให้ฟังอีกรอบได้ไหม
โอ้ พระเจ้า พอซะทีเถอะ
ให้ตาย ผมคิดถึงญาติ/เมียเด็กของผม เวอร์จิเนีย
เธอคงจะอ่านประกาศมรณกรรมของผมให้ฟัง
ชื่อเสียง...
ก็เหมือนผึ้ง
- อะไรนะ - ฉันชอบนะ
ฉันเมามาก
ให้เราไปส่งไหม
ไม่ค่ะ
ไม่ ฉันอยากนั่งรถเล่นอีกหน่อย
ฉันอยากไปสายอย่างมีสไตล์
คุณล่ะ ต้องไปที่ไหนหรือเปล่า
ไม่ล่ะพวก ไม่อีกแล้ว
ซู
เธออยู่ไหน
ฉันจะอยู่ตรงนี้
ผลงานของฉัน
ซู
ซู เธอพูดถูก เธอพูดถูกทุกอย่าง
ฉันอยากให้คนเห็นฉัน
ฉันอยากให้เธอเห็นฉัน
ซู
ไม่เป็นไร ไม่มีใครอยู่
คำบรรยายไทยโดย ต้องตา สุธรรมรังษี