இதுவரை காய்ச்சாத மதுவை நான் ருசிக்கிறேன்...
முத்திலிருந்து செய்த கோப்பையிலிருந்து...
த கான்ஸ்டலேஷன்
ஃபிராங்க்ஃபர்ட் பெர்ரிகளும் அந்த சுவையை கொண்டிரா
அத்தகையதொரு பரவசம்.
அம்ஹெர்ஸ்ட்டிலிருந்து த மே ஒயின் -எ.டிக்கின்சன்
சாகாவரம்.
சே.
“காற்று மற்றும் பனித்துளியின்... போதையில் நான்...
நீல வானின் இடத்திலிருந்து... முடிவிலா கோடை நாட்களில் திளைத்து...
ஃபாக்ஸ்கிலவ் பூக்களிலிருந்து மதுவருந்திய தேனீக்களை மாந்தர்கள் விரட்டும் போது...
பட்டாம்பூச்சிகளும்... தங்களது மதுவை புறக்கணிக்கும் போது...
நான் நிறையவே அருந்திடுவேன்!”
ஆமா, அருமை.
நிச்சயமா. அற்புதமா இருக்கு.
உண்மையில, இது என்னோட உணர்வுகள்.
இது ஒரு அழகான கவிதை. யார் எழுதியது?
எமிலி எழுதியது, மா.
யாரு?
எமிலி டிக்கின்சன், உங்க மகள், எழுதினது.
இன்றைக்கு ஸ்பிரிங்ஃபீல்ட் ரிபப்ளிக்கனில முதல் பக்கத்தில வந்திருக்கு இந்த கவிதை.
இது போதை ஆகுறதை பற்றிய கவிதை.
அப்படியில்ல, ஷிப்.
“இதுவரை காய்ச்சாத மதுவை நான் ருசிக்கிறேன்.” விளையாடுறியா?
இது இயற்கையினால் ஏற்பட்ட போதை,
எந்தவொரு மதுவினாலும் தர இயலாத மகிமை.
அதனால, இது மது போதை பற்றினதில்ல,
ஒரு அழகிய உணர்வின் போதை.
சரி.
நீ நிறைய படிக்கிற.
எனக்குக் கத்துக்கப் பிடிக்கும்.
நான் யாரோ, என்னை நீ அப்படியே ஏத்துக்கணும்...
-இல்ல, ஷிப். -...லவினியா.
நாம ஒருவர் ஒருவரை ஏத்துக்கணும்!
-இல்ல! -எனக்குப் புரியல.
எமிலி எழுதின கவிதை. இது எப்படி நடந்திச்சு?
இது எத்தேச்சையா நடந்ததா?
ஆஸ்டின் வேற ஏதாவது போட்டியில சேர்த்துவிட்டானா?
இந்த ஊர்ல உள்ளவங்க எல்லார் கையலேயும் இது இருக்குன்னு சொல்றியா?
ஊர்ல உள்ளவங்க மட்டுமில்ல.
த ஸ்பிரிங்ஃபீல்ட் ரிபப்ளிக்கனுக்கு 12,000க்கும் மேல சந்தாதாரர்கள் இருக்காங்க.
அட, கடவுளே.
நம்பமுடியல. எமிலி இப்போ பிரபலமாயிட்டா.
உங்க அப்பா கண்ணில பட்டா கடவுள்தான் காப்பாத்தணும்.
என்கிட்ட கேட்கவே இல்ல, பரவாயில்ல, எனக்கு இன்றைக்கு சாப்பாடு வேண்டாம்.
என்னால சாப்பிட முடியாது. ரொம்ப உற்சாகமா இருக்கேன்.
என் வாழ்நாள் கனவு நனவாகுது.
இந்த கவிதை என் மனசுகுள்ள இருந்த திட்டம்.
பல வருஷமா தீட்டிய திட்டம்.
இன்றைக்கு எனக்கு நிறைய வேலை இருக்கு.
ஆனால் யாராவது ஏதாவது கேட்கணும்னா, என்னால் நேரம் ஒதுக்க முடியும்.
என்னோட கருப்பொருள், தாளம், என் செயல்முறை பற்றி பேச தயாரா இருக்கேன்,
கேட்கிறீங்களா?
எமிலி எங்க?
அவ இன்னும் தூங்குறான்னு நினைக்கிறேன்.
-நான் இங்க தான் இருக்கேன். -தூங்குறாளா? இல்ல.
அவ படுக்கையிறையில ஒளிஞ்சிட்டிருப்பா.
நானா இருந்தா இப்படிதான் பண்ணுவேன்.
உங்களுக்கு என்ன ஆச்சு? ஹலோ?
ஏன்னா, அவங்க அப்பா பார்த்தா என்ன நடக்கும்னு கடவுளுக்கு தான் தெரியும்.
அப்பா எதை பார்த்தா?
என்ன?
நீ அங்க என்ன மறைக்கிற?
சாப்பிடுறீங்களா?
கொஞ்சம் தேநீர் குடிக்கிறீங்களா? இதமான தேநீர்.
இதமா எதுவும் வேண்டாம். இப்ப தான் எழுந்திருச்சேன்.
ஏன் என் செய்தி தாளை பின்னால மறைக்கிற?
அதை கொடு. கொடு.
அட.
பார், இது ஒன்னும் மோசம் இல்ல.
பங்கு சந்தை இன்னொரு முறை சரிஞ்சிடுச்சுன்னு சொல்லப் போறியோன்னு பயந்திட்டேன்.
நான் ஒரு கவிதை எழுதினேன், அது பிரசுரமாகி, செய்தித்தாள்ல முதல் பக்கத்தில வந்திருக்கு.
அதை ஏத்துக்கோங்க!
அட, இங்க பாரு, திரைச்சீலைக்கு தள்ளுபடி போட்டிருக்காங்க.
அப்படியா? நான் செய்தித்தாளை பார்க்கும் போது அதை பார்க்கலையே.
-ரொம்ப உணர்ச்சிவசப்படாத, பெண்ணே. -எங்க நான் பார்க்கட்டும்.
“வழக்கத்தை விட குறைவான விலை”ன்னு போட்டிருக்கு. குறைவா.
நம்ம திரச்சீலைகள் நல்லாதான் இருக்கு. பாரு.
நான் செய்தித்தாளை அந்த அறைக்கு எடுத்திட்டு போறேன்.
செய்தித்தாளை தயவுசெய்து திரும்ப கொடுக்கிறியா?
“'த மே ஒயின்' - எ. டிக்கின்சனா”?
ஆக. இதைதான் என்கிட்ட இருந்து மறைக்க முயற்சி பண்ணீங்களா?
அவ போய் செஞ்சிட்டா.
யாராவது இதை பற்றி என்கிட்ட பேசறீங்களா என்ன?
இப்ப அவளை நிறுத்த முடியாது.
மன்னிச்சிடுங்க, எட்வர்ட். இது என் தப்பு.
நான் அவளை கனவமா கண்காணிச்சிருக்கணும்.
ஒன்னு தெரியுமா? இது ஒன்னும் அவ்வளவு மோசமில்ல.
“மதுவருந்திய தேனீக்களின் நிலக்கிழார்கள் மதுவருந்திய...”
சரி, நான் இல்லாத மாதிரி யாரும் நடிக்கத் தேவையில்ல. ஹலோ?
எப்படியோ அவ இந்த குடும்பத்துக்கு பெருமை தேடித் தரலாம்.
அட, கடவுளே, நான் யாருக்கும் புலப்படலையா?
டிக்கின்சன்
நான் யாருமில்லை! யார் நீ?
ஆக, யாராலும் என்னை பார்க்க முடியாது, கேட்க முடியாது, உணர முடியாது.
மேகி!
உன்னால என்னை பார்க்க முடியுது.
இன்றைக்கு கம்பளியை தட்டிப் போட மறந்திட்டேன்.
அட!
ஷிப், ஹாய்! ஹலோ. என்னை பார்க்க முடியுதா?
வின்னி, என்னால இதுக்கு மேல முடியாது.
நான் ஒரு லட்சியமுள்ள தொழிலதிபர்.
என்னை ஆதரிக்கிற மனைவி எனக்கு வேணும்.
ஷிப், நீ பேசுறது எனக்குக் கேட்குது.
நீ அப்படியான ஒரு மனைவின்னு நினைச்சேன், ஆனால் அப்படி இல்லேன்னு தெரிஞ்சிக்கிட்டேன்.
நீ ரொம்ப அழகா இருந்தாலும், உன் அந்தரங்கங்கள் எனக்குப் பிடிச்சிருந்தாலும்.
நீ அவளோட... இல்ல நீ வேற ஏதோ பேசுற.
நான் ஒரு ஆம்பிளையா, இதை முடிச்சிக்கிலாம்னு சொல்றேன்.
நான் உன்னை விட்டுப் போறேன், லவினியா.
ஷிப், நீ உனக்குள்ள பேசுறது அங்க எல்லாருக்கும் கேட்குது.
-நான் எனக்கு நானே பேசிக்கல. -ஆமா, நான் தான் இங்கே இருக்கேனே.
நான் உன்னை விட்டுப் பிரியறேன், லவினியா.
சரி, இருக்கட்டும். நான் உன்னை விட்டுப் பிரியறேன்.
-என்ன? -என்னால இதுக்கு மேல முடியாது.
நிச்சயதார்த்தம் முறிஞ்சது.
-இங்க பாருங்க. -ஆமா, கண்டிப்பா.
நான் என் கடிகாரத்தை 26 மணி நேரத்துக்கு வைக்கிறேன். நீ அதுக்குள்ள மனசு மாறிடுவ.
ஒரு நாளைக்கு 24 மணி நேரம், ஷிப்.
பாரு, நான் கல்லூரியல படிக்கல, அதனால என்னை மன்னிச்சிடு.
நான் உனக்கு ஏத்தவன் இல்ல.
-நான் இங்க குத்துக்கல்லாட்டம்... -உனக்கு தைரியம் இல்ல, தாங்கல!
-நீ என்னை பயமுறுத்துற. -என்ன?
உனக்கு எல்லா நவீன சிந்தனைகளும் இருக்கு.
ஆனால் எனக்கோ நீ ஒரு பாரம்பரியமான, வழக்கமான மனைவியா வேணும்.
ஆஹா.
சரி. நான் வழக்கமானவ கிடையாது.
சரியா?
நான் ஒரு மாறுபட்ட, மோசமான, ஆக்கபூர்வமான, பாலியல் உணர்ச்சியுள்ள பெண்,
அதை உன்னால ஏத்துக்க முடியல.
உன்னால என்னை ஏத்துக்க முடியாது!
என்ன தான் நடக்குது?
இந்த இடமே அசாதாரணமா இருக்கு.
ஆவியோட பேசினதிலிருந்து இங்க பேய் தங்கிருக்குன்னு நினைக்கிறேன்.
எமிலி உண்மையிலேயே ஒரு ஆவியை பார்த்தா.
அட, கடவுளே. நான் ஒரு ஆவியா?
உங்க குடும்பமே பைத்தியம்தான்.
நான் பேசாம நெவாடாவுக்கு போய், அங்க லோலாகிட்ட அடி வாங்கி,
அவள் கவர்ச்சி சிலந்தி நடனம் ஆடும் போது பைத்தியமாகிடுறேன்.
சிலந்தி நடனம்.
லவினியா, நான் இருக்கிற மாதிரி நடந்துக்கோ.
ஒன்னு, ரெண்டு, மூனு, நாலு, அஞ்சு...
-இல்ல. அதாவது... -ஆறு, ஏழு, எட்டு.
ஒன்னு, ரெண்டு, மூனு, நாலு...
-வின்னி, பார்த்து அடிப்பட்டிட போகுது. -...அஞ்சு, ஆறு, ஏழு, எட்டு.
ஒன்னு, ரெண்டு, மூனு.
லவினியா? வின்னி?
வின்னி!
நான் ஏற்கனவே எச்சரிச்சேன்.
இங்க என்ன எழவு நடக்குது?
நான் சொன்னதை நீ கேட்கல.
யார் நீ, என் சமையலறையில நீ என்ன பண்ற?
நான் யாருமில்லை! யார் நீ?
புதிர் நல்லாதான் இருக்கு, ஆனால் நீ ஒரு ஆவி.
உன் ஒருத்தனால தான் என்னை பார்க்க முடியுது. அப்படின்னா நான் செத்துட்டேன்!
ஒரு வேளை நான் ராத்திரியில இறந்திருக்கணும்.
சரி. பரவாயில்ல. ஆமா, அது பரவாயில்ல.
அது வலியில்லாம இருந்திச்சுன்னு நினைக்கிறேன்.
என்னோட குடும்பம் என் உடம்பை எப்போ பார்க்கும்னு தெரியலையே.
ஒருவேளை அவங்க இப்போ மாடியில இருக்கலாம்.
என்னோட போர்வையை விலக்கி, என்னோட உறைஞ்சுபோன பிணத்தை பார்க்கப் போறாங்க!
நீ சாகல, நானும் ஆவியில்ல.
உண்மையாவா? ஆனால் நீ ஒரு ஆவி மாதிரி நடந்துக்கிற.
திடீர்னு வர்ற, என்னை தொல்லைபடுத்துற!
நான் ஒரு ஆவியில்ல. நான் ஒரு மர்மம்.
மர்மமா?
அருமை. சரி.
நான் என்ன உன்னை தீர்க்கணுமா?
நீ முயற்சிக்கலாம்.
பாரு, நீ சொல்றது நல்லாதான் இருக்கு, ஆனால் என்னால முடியாது.
எனக்கு ஏற்கனவே மனசில நிறைய ஓடிட்டு இருக்கு.
இது என் வாழ்க்கையின் மிகப் பெரிய நாள்.
நான், தெரியல, கொஞ்சம் பாராட்டை எதிர்பார்த்தேன்.
ஒன்னு, ரெண்டு வாழ்த்துகள்.
ஆனால், நானோ யாரு கண்ணுக்கும் புலப்படல.
அதுவும் எல்லார் கவனமும் என் மேல இருக்க வேண்டிய நாள்ல.
ஒருவேளை உன் நிலைமைக்கு ஒரு நன்மை இருக்கலாம்.
என்ன சொல்ற, “நன்மையா”?
ஆமா, நீ கண்ணுக்குப் புலப்படல. அப்படின்னா, நீ உண்மையைக் கண்டுப்பிடிக்கலாம்.
உண்மையா?
உன் கவிதையைப் பற்றி மக்கள் உண்மையில என்ன நினைக்கிறாங்கன்னு நீ தெரிஞ்சிக்கலாம்.
நல்லது.
ஸ்பிரிங்ஃபீல்ட் ரிபப்ளிக்கன்.
வந்து உங்க செய்தித்தாளை வாங்கிக்கோங்க!
ஸ்பிரிங்ஃபீல்ட் ரிபப்ளிக்கன்.
வந்து, சமீபத்திய செய்தியை பார்த்திடுங்க! ஸ்பிரிங்ஃபீல்ட் ரிபப்ளிக்கன்!
ரொம்ப நன்றி.
அதோ அது என் கவிதை, செய்தித்தாள்ல முதல் பக்கத்தில.
நான் எழுதியது, எமிலி டிக்கின்சன்.
எழுத்துக்களை ஆதரிப்பதற்கு நன்றி. நன்றி. அருமை, பாரேன்.
இந்த கவிதையை பாரு. இதை படிச்சியா?
ஆமா, படிச்சேன். ஒரு பெண் எழுதியது. அவள் தைரியமானவளா இருக்கணும்.
இது உண்மையிலேயே நல்லா இருக்கு.
ஆமா, அவள் நல்ல சாமார்த்தியசாலின்னு தெரியுது.
-நன்றி. -ரொம்ப கவர்ச்சியாவும் இருக்கு.
-ஆமா, அவ அலையுறா. -பொறுங்க, என்ன சொன்னீங்க?
அவள் ஊருல தான் இருக்கா. அவளை கண்டுப்பிடிச்சிடலாம்.
-இல்ல, பரவாயில்ல. -ஆமா. நாம அவள் வீட்டுக்குப் போகலாம்.
நாம அவள் வீட்டுக்குப் போய், புதர்குள்ள நின்னு சரசம் பண்ணலாம்.
நான் அவள் கவிதை மேலேயே அதை செய்யப் போறேன்.
புகழ் மோசமானதா இருக்கலாம்.
அவளுக்காக நான் சந்தோஷப்படுறேன்.
ஆமா, எனக்கு உண்மையிலேயே இந்த கவிதை பிடிச்சிருக்கு.
நன்றி! நன்றி. கேட்க நல்லா இருக்கு.
எனக்கு அது முட்டாள்தனமா தோணுது.
சின்ன குழந்தைங்களுக்கான சந்தமுள்ள கவிதை மாதிரி இருக்கு.
சரி, ஆமா. அது உண்மைதான் ஆனால்...
அதாவது, இன்னும் சந்தமுள்ள கவிதையா?
அதை கடந்து வந்திட்டோம்னு நினைச்சேன். இப்போ எல்லாம் சந்தமில்லாமதானே எழுதுறோம்?
அது சரி, விதிகளை மீறுவதற்கு முன்னால நாம நம்ம ஆளுமையை காட்டணும்.
சரி, ஆனால் அவள் தன் ஆளுமையைக் காட்டலயே.
இதை நான் தூக்கத்திலேயே எழுதியிருப்பேன். இதை படிச்சா தூக்கம் தான் வருது.
சலிப்புத் தட்டுது.
எனக்கு அப்படி ஒன்னும் சலிப்புத் தட்டல...
பார்த்தியா?
...ஆனால் ரொம்ப புண்படுத்துற மாதிரி இருக்கு.
புண்படுத்துதா? ஏன்?
அதாவது, அதில ஏதும் புண்படுத்துற மாதிரி சொல்லலியே.
அதனால தான் அது புண்படுத்துற மாதிரி இருக்கு. அதில ஒரு கடுமை வேணும்.
ஒன்னு அரசியலா இருக்கணும், இல்ல அது நம்ம நேரத்தை வீணடிக்கிறதாகும்.
ஆமா. நீ என்னை ஏத்துக்க வச்சிட்ட.
இந்த கவிதை மந்தமா இருக்கு. எனக்குப் பிடிக்கவே இல்ல.
சரி. எனக்கு இந்த விவாதம் பிடிச்சிருக்கு, ஆனால்...
நம்ம பொழப்பைப் போய் பார்க்கலாம்.
ஹாட்டி.
-அங்க என்ன நடந்திச்சு? -புகழோட இன்னொரு சுவை.
ஆக, கடைசியா அவ சாதிச்சிட்டா.
ஆமா, எமிலியோட கவிதை பிரசுரமாயிடுச்சு.
இது என்னோட வாழ்க்கையில மிக மோசமான நாள்.
உண்மையில, எனக்குப் பிடிச்சிருக்கு.
-இந்த சூழ்நிலைக்கு பொருத்தமா இருக்கு. -ஆமா.
எனக்கும் பிடிச்சிருக்கு, அதாவது எதுவும் புரியல. அதான் பிடிச்சிருக்கு.
இது ஆழமானது.
இது மதுவை பற்றியது.
மது ஒழிப்பு அமைப்பு கோபமா இருப்பாங்க.
மக்கள் புகார் எழுதிப் போடப் போறாங்க.
அவளுக்கு பாதுகாப்பு தேவைப்படும்.
அவளுக்கு சரியாயிடும்.
ஹே, உனக்கு இது வேண்டாமா?
புகழ் இப்படிதான் வந்து மறைஞ்சிடும்.
ஆக. புகழ் இப்படி தான் இருக்கும்னு நீ எதிர்பார்க்கல தானே?
நான் என்ன எதிர்பார்த்தேன்னு தெரியல, ஆனால், இது ரொம்பவே மோசமா இருக்கு.
அட. இது ஒன்னும் மோசம் இல்ல.
எல்லாரும் என்னைப் பற்றி பேசுறாங்க.
அவங்க சொல்றது உண்மையோ, இல்லையோ, அது மோசமில்லையா?
ஒரு விஷயம் நடக்கிற வரைக்கும் அது பற்றி உனக்குத் தெரியலைன்னு நினைக்கிறேன்.
புகழ்... இது மரணம் போல.
நான் தான் சாகலையே?
இல்ல, நீ...
யாருக்கும் புலப்படல.
நிறைய அற்புதமான விஷயங்கள் புலப்படாது தெரியுமா?
என்ன சொல்ற நீ?
நாம சுவாசிக்கும் காற்று.
வீசும் தென்றல். அன்பு.
நீ சொல்றது புரியுது.
உலகம் புலப்படாத விஷயங்களை வச்சு தான் இயங்குது, எமிலி டிக்கின்சன்.
ம்...
நீ சொல்றது சரிதான்.
நான் ஒரு அழகிய நறுமணம் போல.
ஒரு பாடலின் ஸ்ருதி.
கோடைக்கால இறுதியில நமக்கு கிடைக்கும் அந்த உணர்வு.
புலப்படாம இருக்கிறது...
அது அதிகாரம்.
என் நண்பன் பென்னை இங்கே புதைச்சிருக்காங்க.
அவனை தேடுறியா?
ஆமா.
ஆனால் நான் இங்க நிற்கும் போது, அவன் கண்ணுக்கு புலப்படாததை போல தோணுது.
உன்னோட கல்லறையில என்ன போட்டிருக்கும்?
எனக்கு கல்லறையே கிடையாது.
ஆனால் உனக்கு ஒரு பேர் இருக்குமே.
-அப்படியா? -கண்டிப்பா.
உன்னை எங்கேயோ பார்த்திருக்கேன். எனக்கு உன்னைத் தெரியும்.
அதாவது, யோசிச்சு பார்த்தா, நீ யாருன்னு உனக்குத் தெரியும்.
ஞாபகமில்ல.
ஏன்?
எல்லாமே மறந்திடுச்சு, ஒன்னைத் தவிர...
எதைத் தவிர?
ஒரு மின்னல் வெட்டுது...
கடுமையான வலி.
ஒரு பெரிய, பயங்கரமான யுத்தம்,
மனிதர்கள் எல்லா இடத்திலும், வாலிபர்கள்...
அலறுறாங்க.
பிறகு உலோகத்தோட வாசனை.
அப்புறம் அந்த வெடி...
என்னை தாக்குது.
என்னை வெதுவெதுப்பாக்கி, உறைய வச்சு, அப்புறம்...
ஒன்னுமில்ல.
தெற்கில இருந்து நல்ல செய்தி கேள்விப்பட்டேன்.
-அருமை! -அற்புதம்.
நம்ம செய்தித்தாள் விற்பனையில சேமிச்சப் பணம்,
ஜான் பிரவுன், அப்புறம் அவங்க கூட்டத்துக்கு போய் சேர்ந்திடுச்சு.
-அருமை! -அவரோட ஆட்கள் நம்பிக்கையா இருக்காங்க.
நம்மாலும், நம்மை மாதிரி ஆட்களாலேயும்,
அவங்களுக்கு தேவையானது எல்லாமே இருக்கு.
ஊ! அருமை!
சீக்கிரமா, அவங்க அவங்களோட திட்டத்தை மேற்கொள்வாங்க.
அவங்க தாக்குவாங்க...
அப்போ அமெரிக்க முகமே மாறிடும்.
புரட்சி வருகுது.
வருகுது! வருகுது!
த கான்ஸ்டலேஷன், அதில ஒரு பகுதி.
நம்ம பணம் அவங்களுக்கு ஆயுதங்களையும், வார்த்தைகள் வலிமையையும் கொடுத்திருக்கு.
அற்புதம்!
எல்லாருடைய வார்த்தைகளும் இல்ல, ஹாட்டி.
ஏதாவது சொல்லணும்னா, என் முகத்துக்கு நேராகவே சொல்லலாம்.
இல்ல, உன்னொட குட்டி பேய்க் கதைகள் சுதந்திர உணர்வுகளை தரதில்ல.
என்னுடைய குட்டி “பேய்க் கதைகள்”ல உள் அர்த்தம் இருக்கு.
பெண்களோட அனுபவங்களை பற்றி முக்கியமான கேள்விகளை கேட்க காதிக் கதைகளை சொல்றேன்.
எப்படியோ, கடந்த பத்து வருஷமா
ஒரே சின்ன அனுபவத்தை திரும்பத் திரும்ப சொல்லி ஏமாத்தல!
நான் ஒரு பெட்டியில ஏறி தப்பிச்சேன்.
நீ உண்மையிலேயே ஒரு தெரு வித்தைக்காரன்.
அருமை.
ஒரு பெட்டியில ஏறி தப்பிச்சேன்னு மக்களுக்கு சொல்றது உனக்கு பழக்கமாயிடுச்சு.
புரியுது, எல்லாருக்கும் புரியுது.
அடிமைத்தனத்தின் அபாயங்களை பற்றிய செய்தியை நான் பரப்புறேன்.
ரொம்ப தான் பரப்புற, அதனால,
மக்கள் தப்பிக்கிற ஒரு வழியும் அடைப்பட்டிருச்சு.
ஹே, போதும்!
அது உண்மை.
இந்த சிறு பிரச்சினைகளை நிறுத்தணும்.
நாம மேல எழுந்து வரணும்.
நாம பண்ற வேலை “தான்” என்பது பற்றியில்ல.
யாருக்கு அதிக கவனம் கிடைக்குது என்பது பற்றியல்ல.
யாருக்கு அதிகப் பணம், யார் பேர் முன்னால வருதுன்னு பற்றியல்ல.
நாம அதுக்காக சண்டை பிடிக்கல.
-என்ன அப்படியா? -இல்ல.
-அப்படியா? -இல்ல.
இல்ல.
நாம இங்க பண்றது அது எல்லாவற்றையும் விட பெரிசு.
நாம இங்க வாழ்றதுக்கான உரிமையை கேட்கிறோம்.
ஆமா.
நம்ம எழுத்து?
நம்ம செய்தித்தாள் உலகத்தை மாற்றுது.
இந்த நாட்டின் மொத்த விதியை மாற்றுது.
இன்றைக்கு நாம அனாமதேயமா இருக்கலாம். நாளைக்கு நாம புலப்படாம இருக்க மாட்டோம்.
-சரி. -ஆமா.
-புலப்படாம இருப்பீங்களா? -இல்ல.
நீ?
-சொல்லு, புலப்படாம இருப்பாயா? -இல்ல.
சரி.
ஹென்றி சொல்றது, சரி.
நாம கொண்டாடணும்... புலம்பக்கூடாது.
ஆமென்.
சரி. வாழ்த்துகள்.
நம்ம சந்தாதாரர்கள் அதிகரிச்சிட்டே போறாங்க.
மனம், உடல், ஆன்மாவின் ஒரு புரட்சிக்கு நாம பணம் கொடுக்கிறோம்.
வருங்கால சந்ததியினர் இதை விட நல்ல ஒரு உலகத்தை பார்ப்பாங்க.
ஏன்னா நாம எழுகிறோம்.
நாம கட்டுப்பாட்டை எடுக்கிறோம்.
ஆமா! ஆமா.
எனக்கு உங்களைப் பற்றித் தெரியல, ஆனால்...
எனக்கு ஆடணும்.
அட. அதை திருடிட்டியா?
என்னை கவர்ச்சியா இருக்க விடேன்.
என்னோட வயலினை கொண்டு வந்திருக்கேன்.
அருமை.
ஃபிரெடி தயாராயிட்டான்.
வேகத்தைக் கூட்டுங்க.
எமிலி இங்க சீக்கிரம் வந்திடுவான்னு நினைக்கிறேன்.
என்னமோ.
கடவுளே, எங்க போயிருப்பா அவள்?
இந்த நாளுக்காக எல்லாரும் காத்திருந்தோம், ஆனால் அவள்... காணாம போயிட்டா.
ஆஸ்டின்.
எமிலியை பார்த்தியா?
இன்றைக்கு பார்க்கலையே.
சமையறைக்கு போனேன். அங்க ஏதும் உணவில்லையே.
இந்த நிகழ்ச்சியின் நாயகி எங்கே?
பாருங்க, எல்லாரும். திரு. பௌல்ஸ் வந்திட்டார்.
தாமதமா வந்ததுக்கு மன்னிக்கணும்.
சரி, அவள் எங்கே?
-எமிலியா? நாள் முழுசும் அவளைக் காணோம். -ஆமா.
காணோமா? அதுவும் இன்றைக்கா?
காட்டுக் கைத்தட்டல்ல நனைஞ்சி சுற்றி வந்திட்டிருப்பான்னு நினைச்சேன்.
ஹே. எப்படிடா இருக்க?
அது நல்ல ஒரு நகல். அதை செஞ்சு வாங்கினியா?
நகலா? என்ன சொல்ற நீ?
அதாவது, அது அசல் ஓவியத்தோட அற்புதமான நகல்னு சொல்றேன்.
இது தான் அசல் ஓவியம்.
அது ஒரு பெரிய ஐரோப்பிய ஓவியர் வரைஞ்சது.
இல்ல.
பார், இதை பண்ண ஆளை எனக்குத் தெரியும்.
ஆமா, அந்த புல்லை வச்சு கண்டுபிடிச்சிடலாம்.
அந்த கோடுகள், அது மென்மையா இல்ல.
நான் இதுக்கு ரொம்ப காசு கொடுத்தேனே.
நீங்க எதைப் பற்றி பேசுறீங்க?
இந்த ஓவியம்.
இது ஒரு பிரதி.
இது தான் அசல்ன்னு என்கிட்ட சொன்னாங்க.
அது நல்லாயிருந்தா போதும், அது அசலா இல்ல நகலான்னு யாருக்கு பிரச்சினை?
-நான் போறேன். -ஆஸ்டின், போகாதே.
-என்னை ஆசுவாசப்படுத்திக்கணும். -விருந்தினர்கள் வந்திருக்காங்க.
ஆனால் எமிலி வரல்லையே. இந்த விருந்தே அவளுக்குத் தானே.
அதனால நான் போய் அவளை கண்டுப்பிடிக்கிறேன்.
எமிலி!
இங்க என்ன பண்ற? வா.
அட, ஆஸ்டின். என்னை தெரியுதா?
நீ குடிச்சிருக்கியா?
தெரியல. நீ குடிச்சிருக்கியா?
நீ ஏன் எங்க வீட்டுக்கு வரல?
ஏன்னா யாராலையும் என்னை பார்க்க முடியல, ஆஸ்டின். நான் யாருக்கும் புலப்படல.
சரி, நீ எனக்குத் தெளிவா தெரியுற.
ம், இன்றைக்கு மொத்த நாளும் என்னை பார்க்க முடிஞ்ச முதல் ஆள் நீதான்.
கவிதை பிரசுரமானதால ஏதாவது விசித்திரமான உளவியல் எதிர்வினையா இது?
நான் யாருமில்ல, ஆஸ்டின்.
எனக்கு நீ முக்கியம்.
அவன் என்ன தனக்குத் தானே பேசிக்கிறானா?
ஆமா, அவர் என்னோட முதலாளி.
அவருக்கு என்ன ஆச்சு?
நான் எவ்வளவு வெள்ளைக்காரங்க ரகசியகங்ளை பொத்தி வச்சிருக்கேன்னு உனக்குத் தெரியாது.
என்னோட கவிதையைப ்படிச்சியா?
ஆமா.
உன்னை நினைச்சு எனக்குப் பெருமையா இருக்கு.
அப்படியா?
ஆமா. உண்மையா.
இப்போ என் வாழ்க்கையில உன்னை நினைச்சு மட்டும் தான் நான் பெருமைப் படுறேன்.
ஆஸ்டின், என்ன ஆச்சு?
ஒன்னுமில்ல, என்னை நம்ப மட்டும் செய்.
உன்னோட கவிதை, அது நிஜம். நிஜமான ஏதோ உன்கிட்ட இருக்கு.
என்கிட்ட அது மாதிரி ஏதாவது இருந்தா...
ம், நான் சந்தோஷமா இருப்பேன்.
-ஹே, திரு. டிக்கின்சன். -ஆஸ்டின்.
பாரு. என்னோட வண்டி வந்திடுச்சு.
ஐயோ.
-என்னாச்சு, பெண்ணே? -ஹே.
இதோ, பிரபலமான, சமீபத்தில் இறந்த, எட்கர் ஆலன் போ.
ஆமா, நான்தான். உனக்கு கையெழுத்து போடணுமா?
ஆஹா. நீங்க இங்க இருக்கிறதை நம்ப முடியல.
அவர் சில வருஷங்கள் முன்னால தான் இறந்தாரு.
ஆமா, நான் ஒரு ஆவி. எட்கர் ஆலன் போவின் ஆவி.
மர்மமான சூழல்ல இறந்தேன். பிரபலங்களுக்கு வழக்கமா நடக்கிற மாதிரி.
இல்ல, நீங்க குடிச்சு செத்தீங்க, தோழா.
சரி.
சரி, நீ என்னை பார்க்க வந்திருக்க.
அருமை. என்னோட விசிறிகளை சந்திக்கிறது எனக்குப் பிடிக்கும்.
சரி, உனக்கு பிடிச்ச கதையை நான் சொல்லும் போது தலையாட்டு.
“த ரேவன்”, “டெல் டேல் ஹார்ட்”, “ஆனபெல் லீ”.
நீ தலையாட்டவே இல்லையே.
“த ஃபால் ஆஃப் த ஹவுஸ் ஆஃப் அஷர்”, “த கெஸ்க் ஆஃப் அமான்ட்டில்லாடோ”...
நான் “த ரேவன்” மட்டும் தான் படிச்சிருக்கேன்.
புரியுது.
இதை விட நல்லா சொல்ல முடியாது,
ஆனால் என் கூட படுக்கிறதுக்காக நாம என் விசிறிகளை
தேடி சுற்றப் போறோம்னு நினைச்சேன்.
இவள் ஏறக்குறைய என்னோட விசிறி, தோழா.
ஆமா.
ஒரு அழகிய பெண்ணோட மரணம் தான்
கண்டிப்பா, உலகத்தில மிக கவிதைத்துவமான தலைப்பு.
என்னை சூ வீட்டில இறக்கி விடுறீங்களா?
யார் சூ? அவள் என் கூட படுப்பாளா?
சூ, என்னோட நெருங்கின தோழி. அவள் எனக்காக ஒரு விருந்து கொடுக்கிறா.
ஒரு இலக்கிய விருந்து.
என்னோட படைப்பை கொண்டாட, ஏன்னா நானும் ஒரு பிரபலமான எழுத்தாளர்.
உண்மையாவா? யார் உன் பதிப்பகத்தார்? வைலி அன்ட் பட்னமா?
இப்பதான் என்னோட கவிதை த ஸ்பிரிங்ஃபீல்ட் ரிபப்லிக்கனில் பிரசுரமாயிருக்கு.
என்ன, நியூ-யார்க் டிரிபியூன் பத்திரிகைன்னா சொன்னா?
இல்ல. த... ஸ்பிரிங்ஃபீல்ட்...
நீ சொன்னது அவருக்கு கேட்டிச்சு.
அகங்காரமா பேசுறார்.
ஒரு செய்தித்தாள்ல ஒரு கவிதை வந்ததும் நீ பெரிய ஆளுன்னு நினைக்கிறியா?
நான் அவமதிக்கல,
ஆனால் நீ யாருன்னு எனக்குத் தெரியல, தெரிஞ்சுக்கிற நேரமும் இல்ல.
பெண்ணே, உனக்கு புகழ்ன்னா என்னன்னு கூடத் தெரியாது.
சரி, இது ஒரு கவிதை மட்டும் இல்ல.
-ஓ. அப்படியா? -ஆசிரியர் இன்னும் நிறைய பிரசுரிக்கிறார்.
-உன்னை ஏமாத்திட்டாங்க. -என்ன?
புகழ். ஒரு போதை. பாரு, கொஞ்சம் சுவைச்சிட்டா முடிஞ்சது.
நீ அடுத்த உயர்வை தேடிட்டே இருப்ப.
பணக்காரனோ, ஏழையோ. தெரிந்தவனோ, தெரியாதவனோ.
ஆனால் அது மனசுக்கு பத்தாது. என்னைப் பார்.
எவ்வளவுக்கு எவ்வளவு பிரபலமாயிருந்தேனோ, இப்போ உயிரோட இல்ல.
இப்போ, சாவின் வண்டியில, என்னை நானே விரும்பச் செய்யும்
ஒரு பெண்ணை தேடி, ஊரை சுத்திட்டிருக்கேன்.
காலம் முழுசும்.
இல்ல. காலம் முழுசும் இல்ல.
ஏதாவது ஒரு புள்ளியில நீங்க இறங்கியாகணும்.
என்னோட இரங்கல் செய்தியை இன்னொரு முறை படிக்கிறியா?
அட, கடவுளே. அதை விடுங்களேன்.
சே. என்னோட உறவினள், மனைவி வர்ஜீனியாவை தேடுறேன்.
அவள் என்னோட இரங்கல் செய்தியை எனக்கு படிச்சு காட்டியிருப்பா.
புகழ்...
ஒரு தேனீ.
-என்ன? -அது எனக்குப் பிடிச்சிருக்கு.
நான் போதையில இருக்கேன்.
உன்னை இறக்கி விடணுமா?
இல்ல.
இல்ல, இன்னும் கொஞ்ச நேரம் போகலாம்.
நான் பெருமைக்காக வேணும்னே தாமதமா போகணும்.
நீங்க எப்படி? எங்கேயாவது போகணுமா?
இல்ல, தோழா. இனிமேலும் இல்ல.
சூ?
எங்க இருக்க நீ?
நானும் அங்க தான் இருப்பேன்.
என் வார்த்தைகள்.
சூ.
சூ, நீ சொன்னது சரி. நீ சொன்ன எல்லாமே சரி.
மக்கள் என்னை பார்க்கணும்.
நீ என்னை பார்க்கணும்.
சூ?
பரவாயில்ல. இங்க யாருமில்ல.
தமிழ் மொழியாக்கம் மரிய ஜோசப் ஆனந்த் மொராய்ஸ்