Lieve hemel.
We zijn er
SPLIJT DE LEEUWERIK
Eens kijken waar deze operagekte om draait.
Iedereen is zo elegant. Ik had mijn cape moeten dragen.
Ik heb honger. Hebben ze popcorn?
Ze hebben geen popcorn in de opera, Ship.
Ik ben zo blij om hier te zijn.
Ik heb alle recensies uit Italië gelezen.
Ik ben geagiteerd. -Alweer zo'n groot woord.
Hopelijk is dit leuk. Het was een rib uit mijn lijf.
Hopelijk hebben we goede plaatsen. -Kijk, Sue en Austin.
Natuurlijk draagt zij haar cape.
Sue, je ziet er prachtig uit.
Jullie ook.
Hoe was het bij tante Lavinia? -Ze heeft muizen.
Hoe was het hotel?
Het was goed.
Goed genoeg voor een nacht of twee. Niet langer.
Een langer verblijf kun je vast niet betalen.
Is iedereen opgewonden?
We zijn bij de première...
...en heel Boston praat over de sopraan.
Ja. De indrukwekkende Adelaide May.
Net terug uit Italië, waar ze met Verdi heeft getraind.
Ze komt eigenlijk uit Philadelphia.
Amerikanen kunnen geen opera zingen...
...maar Adelaide heeft Europa betoverd.
Ze brak de monocle van een recensent met een hoge C.
Nee.
Dat moet een mythe zijn.
Hij is hier.
Dickinsons.
Welkom in de opera. -We zijn blij dat we er zijn.
Ik zag beneden iemand die ik ken.
Een ogenblik.
Dat was abrupt.
Sam, bedankt voor je hulp met de kaartjes. We zijn blij met die loge.
Wacht even.
Waar zitten wij?
Stalles. Achterste rij.
Waarom geen loge?
Eerst stop je me in een gat en nu dit weer.
De stalles zijn ook goed.
Vast en zeker.
Edward, we zoeken de achterste rij.
Vooruit.
Emily, kom je mee?
Ik moet Sue even spreken.
Arrivederci. -Si. Dag. Ja.
Dus ik zie jullie na de show?
Nee, wacht. Ga niet weg. -Ik dacht dat jullie wilden praten.
Nee, niet echt. Ik wil met jou praten.
Natuurlijk. De dichter wil haar redacteur spreken.
Ben je hier alleen? Waar is Mary?
Ze kon niet komen.
Jammer. Ik wil haar graag zien.
Ja, ze voelde zich niet zo goed.
Alweer niet.
Dan boft Emily.
Ik?
Nu kun je met Sam in zijn loge zitten.
Ik denk dat... -Het moet.
Het is haar eerste keer in de opera en Adelaide May zingt.
Dit is de kans van een leven. Zeker voor zo'n gevoelig iemand als Emily.
Als het mag, kom ik graag bij je zitten.
Dat moet je zeker doen.
Wees een heer. Laat haar bij je zitten.
Als ze daar helemaal achterin zit, kan ze niets zien.
Ze heeft oogproblemen.
Iritis.
Goed. We hebben inderdaad niets aan een lege stoel.
Kom mee.
Wie zit er naast Sam Bowles?
Wauw, een nieuwe.
Ik wil Adelaide May graag horen zingen.
Iedereen zegt dat ze eersteklas is.
Ze zingt als een leeuwerik. -Ik kan niet wachten.
'Internationale zangsensatie.' Dat staat op de poster.
Blijkbaar is ze ook heel aardig.
Echt?
Ik moet haar na de show interviewen.
Mag je backstage?
Natuurlijk.
Dit is een nieuwe opera. Ze hebben de pers nodig.
Dit is ongelooflijk.
Kijk.
Hé, mam.
Waar was je?
Je gelooft nooit wie ik tegenkwam.
Wie?
Frazar Stearns.
Wie is dat?
Frazar. Mijn oude schoolvriend. Goede gast. Zoon van de rector magnificus.
Je kent hem vast nog wel. -Ja, ik denk het.
Kom op. Frazar Stearns.
De liefste man op aarde.
Ik heb hem sinds school niet meer gezien. Hij zit op West Point.
Hij draagt zijn uniform. Hij leek een echte soldaat.
Ik mis de oude groep. Ik moet een reünie organiseren.
Dat waren nog eens tijden.
We hadden veel plezier.
Dat heb je toch nog steeds?
'La traviata.' Het betekent 'de gevallene'.
Ja, dat wist ik.
O ja? -Ik heb Italiaans gestudeerd.
Maar je hebt je studie niet afgemaakt. -Laat ook maar.
Mensen reageren heel dramatisch als ze voor het eerst opera zien.
Ze houden ervan of haten het. Als ze ervan houden, is dat voor eeuwig.
Zo niet, dan kunnen ze het leren waarderen.
Maar het zal nooit deel van hun ziel worden.
Cool.
Ik moet plassen.
Je bent net geweest. -Lavinia, dat weet ik.
Zet hij die hoed niet af?
Wat een afzetterij.
We kunnen niets zien. -Al die mensen zijn zo...
Ja, goed.
...opzichtig.
Is alles in het Italiaans?
O, mijn god.
Italiaans.
Ik kijk liever naar vaudeville.
Ja.
Ben je nooit in de opera geweest? -Nee, ik heb er alleen van gedroomd.
Dan komen je dromen nu uit.
Er zijn veel dromen uitgekomen sinds ik je ken.
Emily... -Ik wil je bedanken.
Laat maar. Ik heb niet eens voor deze loge betaald.
O nee, niet daarvoor.
Niet alleen daarvoor.
Voor alles. -Emily, alsjeblieft.
Voor wat je hebt gegeven. -Het is niets.
Het is alles.
Je hebt mijn leven veranderd. Ik was een niemand.
Nu wordt mijn gedicht gepubliceerd.
Er is een probleem.
O ja?
Je schreef een brief aan Mary.
Ja, dat heb ik gedaan.
Ja. Dat was geen slimme zet.
Maar ik... Wat bedoel je?
Die brief maakte Mary heel ongemakkelijk.
Hij maakte ons allebei ongemakkelijk.
Je brief maakte Mary zo van streek dat ze vanavond niet kon komen.
Ze weigerde om te komen omdat ze zich onteerd voelde.
Ik snap het niet. -Je schreef de gekste dingen.
Je zei dat ik als de zon was. Dat je het koud had zonder mij.
Dat het winter wordt als ik Amherst verlaat.
Waarom zou je zoiets schrijven? -Zo voel ik me.
Over een getrouwde man?
Aan zijn vrouw?
Ik wilde haar niet van streek maken. Ik wilde...
...mijn dankbaarheid en bewondering... -Je ging te ver.
Het spijt me.
Als ik schrijf, verlies ik soms de controle.
Ja, dat maakt je zo'n geweldige schrijver.
Maar vergeet de geruchten niet.
Welke geruchten? -Je hebt ze gehoord.
Telkens als ik een vrouw steun...
...denkt iedereen dat ik andere bedoelingen heb.
En Mary hoort die roddels...
...en raakt van streek. Het kwetst haar...
...hoewel ze weet dat ik haar altijd trouw zal zijn.
Ik dacht dat ik heel duidelijk was.
Mijn interesse in jou?
Die is puur professioneel.
Dat begrijp je toch wel?
Natuurlijk.
Mary is voor mij de enige.
Ik zou haar nooit verraden. -Vergeef me.
Ik bedoelde het niet verkeerd. Ik respecteer je huwelijk.
Je bent juist zo'n geweldige man omdat je je vrouw zo trouw bent.
Het is romantisch...
...dat je gedicht wordt gepubliceerd, vooral omdat je zo lang hebt gewacht.
Maar vergeet niet dat de romantiek...
...tussen jou en jezelf is.
Net een van je feesten.
Sorry.
Dit is zo saai.
Ja. Ik weet niet hoelang ik dit nog kan uithouden.
Ze heeft tuberculose.
Ship, niet in de opera.
Vooruit.
We zijn vrij.
O, mijn god. Dat was afschuwelijk.
We zijn vrij-o. La rommel-iata.
La rommel-iata
We maken dat we wegkomen
Bravo. -O, mijn god.
Kom, we gaan.
Vooruit.
Ze is geweldig, nietwaar?
Het voelt alsof mijn hart opensplijt.
Ik moet gaan.
Wat? Nu? -Ik had niet moeten komen.
Mary heeft me nodig. Ik ga. -Wacht.
Ik heb iets geschreven.
Hou het maar.
Splijt de leeuwerik
En je vindt de muziek
Bol na bol gerold in zilver
Sue.
Schaars gegeven aan de zomerochtend
Bewaard voor je oor
Als luiten oud zijn
Vergeet de vloed Die zal duidelijk zijn
Stroom na stroom speciaal voor jou
Scharlakenrood experiment Sceptische Thomas
Twijfel je nu
Dat je vogel echt was?
Splijt de leeuwerik en je vindt de muziek
Bol na bol, gerold in zilver
Bravissimo.
Ga je de koets halen?
Nee, ik ga naar Frazar.
We zouden na de show iets drinken.
Dus? Laat je me hier achter?
Neem de koets terug naar het hotel.
Alleen?
Of met wie je wilt.
PERSKAART VOOR BACKSTAGE
Aan de kant. Pardon.
Zoek je iemand?
Ja, ik zoek Adelaide May.
Natuurlijk.
Ze is in haar kleedkamer. Val haar niet lastig.
Wie ben je? Een vriendin?
Nee, ik ben een schrijver.
Wat voor schrijver?
Een verslaggever.
Ik ben van de pers.
Ik heb nog nooit een vrouwelijke verslaggever gezien.
Van The Springfield Republican.
Ze zijn wel bij de tijd hier in Massachusetts.
Ik moet iets drinken. -Wie niet?
Drink je mee, vrouwelijke verslaggever?
Je kunt over ons schrijven. We zijn boeiend.
Nee, ik moet Adelaide May interviewen. -Adelaide geeft geen interviews.
Iedereen weet wie ze is.
Ja. Interviews zijn voor wanhopige mensen zoals wij.
De echte sterren kunnen zich verbergen.
Wie is daar?
Het is...
Ik ben het.
Kom binnen als je binnenkomt. Doe de deur snel achter je dicht.
Ik wil niet worden lastiggevallen.
Mijn keel doet pijn en ik wil niets signeren.
Het is vreselijk, maar ik heb de energie niet.
De fans worden me te veel.
Ze houden dodelijk veel van me.
Het is te vermoeiend. Ik kan het nu niet.
Sorry dat ik stoor.
Nee, je doet gewoon je werk.
Je bent toch het kostuummeisje? Je mag me uitkleden.
Ik...
Ik wil gewoon...
Ik wil gewoon zeggen hoe geweldig u bent.
Je bent een van hen.
Ik zat in het publiek.
Uw gezang... Zoiets had ik nog nooit gehoord.
Het was prachtig en brak mijn hart.
Ja, dat zeggen ze allemaal. -Nee, maar ik meen het.
Ik voelde dingen die ik niet eerder heb gevoeld.
Echt? Hoe is dat?
Wat?
Dingen voelen.
U weet vast hoe dat is.
U bracht alles perfect tot leven.
Door u voelde ik wat Violetta voelde.
Dat was gewoon een optreden.
Ik heb Violetta zo vaak gezongen dat ik op het podium kan slapen.
Jij zag een ontroerend optreden, maar ik voelde niets.
Hier, ga zitten als je blijft. Ga niet over me heen hangen.
Dat is onmogelijk. U huilde.
Dat waren echte tranen.
O ja? Ik weet niet meer wat echt is.
Ik weet niet eens welke stad dit is. Parijs? Of Rome?
Het maakt niet uit. Elke avond is hetzelfde.
Gewoon een waas. Een droom.
Iemand die verliefd op me wordt, een drankje, applaus.
Ik weet niet meer hoeveel mensen verliefd op me zijn geworden.
Ik ben de realiteit kwijt.
Wat is realiteit?
Wie ben ik?
U bent Adelaide May.
's Werelds grootste sopraan.
Dat is niet mijn echte naam, maar een podiumnaam.
Wat uw naam ook is, u hebt mijn leven vanavond veranderd.
Uw stem zal me eeuwig bijblijven.
Eeuwig bestaat niet.
Weet je dat niet?
De stem vervaagt. De herinnering vervaagt.
Dingen raken in en uit de mode.
De tijd gaat door en we worden allemaal vergeten.
Ik zal u niet vergeten.
Wil je het podium zien?
Echt?
Kom mee.
We horen hier eigenlijk niet te komen als het donker is.
Het is leuk.
Het is prachtig.
Ja, ik vind het mooier als er niemand is.
Bravo.
Emily.
Hup, Emily.
Ik wil beroemd zijn.
O ja?
Natuurlijk. Wie niet?
Waarom wil je beroemd zijn?
Omdat ik schrijver ben.
Ik schrijf gedicht na gedicht en stop ze in een la.
Daar liggen ze in het donker waar geen licht bij komt.
Dat is niet genoeg.
Of wel?
Moeten ze niet worden gezien? Moet ik niet worden gezien?
Ik weet het niet.
Dan ben je blootgesteld.
Alles wat blootgesteld is, wordt muf.
Niet alles.
Ja, alles.
Eerst hemelen de recensenten je op en dan halen ze je neer.
Ze krijgen genoeg van je en verwoesten je.
Ze haten je omdat je ze van je liet houden.
Je bent een courtisane en ze vielen ervoor.
Wat maakt het uit wat mensen zeggen?
Precies. Je kunt beter ergens alleen zijn waar niemand kijkt.
Hoe doet u het?
Hoe vindt u de moed om voor al die mensen te zingen?
Ik doe alsof ze er niet zijn.
Maar ik was vanavond hier.
Ik was hier.
Dan zong ik dus voor jou.
Wat wil je echt?
Wat is je diepste verlangen?
Sue, wat bedoel je?
Waar verlang je echt naar onder al deze onzin over roem?
Je verlangt naar zin. Je verlangt naar schoonheid.
Je verlangt naar liefde.
Splijt de leeuwerik
En je vindt de muziek
Hé, wat doe je daar?
Verlaat het podium.
Verlaat nu het podium of ik moet je aangeven.
Je weet niet eens wie ik ben.
Ondertiteld door: Maaike van der Heijden