Tamam.
Üç, iki, bir. İyi akşamlar. Ben Emily Dickinson.
Beni tanıdınız mı?
Evet. Ben Emily Elizabeth Dickinson.
Şiirim yayımlanacak, evet. Biliyorum, bu çok...
Selam, çocuklar.
Harika görünüyorsun.
Öyle mi?
Ön sayfada olması gereken biri gibisin.
Vakit geldi.
Hazır mısın?
Görmeye ve görülmeye hazır mısın?
Umarım.
Ummak yeterli değil.
Bunu bilmen gerek.
Kendine bir bak.
Kendine bir bak ve şöyle de,
"Bunu hak ediyorum.
Bunu kazandım.
Şimdi benim parlama zamanım."
Yasak Meyvenin bir tadı vardır
Ne dersin?
Çok saygın.
Aynen öyle.
Altın rengi olan daha güzel.
Ama bu gece için değil.
Bu gece bana şu mesajı verecek bir şey lazım:
"Derin entelektüel şeyler okuyup düşünmeye öyle dalmıştım ki
giyinmeyi unuttum."
Bence bunu belli ediyorsunuz.
Ama buna bir şey lazım.
Şunları uzat.
Gözlük mü lazım?
Lazım değil. Görüşüm mükemmel.
Ama beni zeki göstermiyor mu?
Bu gece entelektüel heyecanlı bir yolculuk olacak.
Çok etkileyici bir konuşmacımız var.
Hepsinin üstüne Sam Bowles bu gece Emily'yle birlikte burada olacak.
Şiirini yayımlamaya karar verdiğinden beri
ilk kez birlikte gözükecekler.
İnsanlar, Sam Bowles'un Emily Dickinson'ı
benim salonumda keşfettiğini konuşacak.
Onu keşfetmesine yardım ettiğimi de.
Trend öncüsüyüm, Hattie.
Ve şimdi de tarihin
en muhteşem edebi ortaklıklarından birini organize ettim.
Great Barrington'daki ev kadınları bunu yapıyor mu?
Hayır, sanmıyorum.
Doğru ya.
Eminim herkes gelmiştir.
Durun, bunu giymek istemediğinizden emin misiniz?
Yani bu çok güzel ve New York'tan.
Sana onun bu geceye uygun olmadığını söylemiştim, Hattie.
-Ve ayrıca... -Efendim?
Aynı elbiseyi iki kez giyemem.
Merhaba, ailem.
Sue ve Austin'e gidiyorum.
Üzerimi değişeyim mi?
Hayır. Çok güzelsin. Hatta büyüleyicisin.
Kim bilir, belki bu gece bir erkeğin gözüne çarparsın.
Senin evleneceğine dair tüm ümidimi kesmiştim
ama Lavinia da nişanlanınca şansımız dönmüş oldu.
Partiye başka gelmek isteyen yok mu?
Ben istiyorum ama...
Kesinlikle olmaz.
Sue ve Austin yozlaşmış bir hayat yaşıyor.
Ve ben de bunu tasvip etmiyorum.
Dickinson biçimi değil. Norcross biçimi de değildi.
Ve partiye gitmiyoruz.
Dickinson'ların yaptığını yapacağız.
Yani evde kalıp sessizce düşüncelerimizle oturacağız.
Onun dediğinden.
Sessiz bir gece, bebeğim.
Romanlar ve rahatlama.
Neyse, ben gidiyorum.
İyi eğlenceler, canım.
Lütfen şampanyaya ne kadar para harcadıklarını da not al.
İkiniz de vaizsiniz demek.
Bu geceki konuşmacıyı çok merak ettim.
Daniel'la geçen hafta Hardwick'te bir salonda bir orgcu dinledik. Harikaydı.
Değil mi, canım?
Bilmiyorum. Biraz saygısızdı.
Salon kültürüne bayılıyorum.
Felsefi fikir alışverişi. Yeni entelektüel zorluklarla karşılaşmak.
Zihnin hayatı.
Bunları vaazlarımdan aldığını sanıyordum.
Alıyorum. Kesinlikle alıyorum.
Selam, millet. Benim. Şiirim yayımlanacak.
Kitapta mı?
TheSpringfield Republican'da.
Sam Bowles şiirlerimden birini yayımlıyor.
Ünlü olacaksın, Emily.
Her zaman onun en büyük hayranı olduğumu söyleyebilir miyim?
-Öyle mi? -Çok yakın arkadaşız, Emily.
Hiç karşılıklı konuştuğumuzu sanmıyorum.
Sam Bowles'un yayımladığı kadınlarla yattığını biliyor musun?
Sen ne diyorsun? Adam evli.
Ona bayılıyorum. Çok eski kafalı.
Hayır, karısına tapıyor.
Karısı hiçbir zaman onunla değil.
O da oldukça maceraperest biri.
Evet, tüm New England'da kadın yazar kovalıyor.
Tamam ama bu haksızlık.
Erkekler kadınları yayımlamakla ilgilenmezse
biz kadınlar nasıl yayımlanacağız?
Kadınlar yayımlanmalı diyen kim? Bu resmen skandal.
Sam konusunda yanılıyorsunuz.
O, yetenekten anlayan harika bir yazı işleri müdürü.
İşte dâhim burada.
Emily Dickinson, ön sayfa şairi.
-Herkese büyük haberi verdin mi? -Evet. Verdim.
Bu çok heyecan verici, Sam.
Bu elbise kadar değil.
Vay, çok güzel.
Bakın, onur konuklarım da gelmiş.
Editör ve şair.
Nadir bulunan edebi eşleşme.
Sadece bunun gibi bir salonda rastlanır, değil mi?
Bay Bowles, gelebilmenize çok sevindim.
Sen de harika görünüyorsun, Emily.
Doğru şeyi giydiğimden emin değilim, Sue.
Harika görünüyorsun, hayatım.
Göze batman gerek. Sen New England'ın yeni popüler yazarısın.
Şiir ne zaman çıkıyor?
Evet, okumak için sabırsızım.
Haftaya, sanırım. Belki çarşamba?
Belki cuma.
Sırada birkaç şey var.
Hepsini öteleyin.
Emily'nin sesinin duyulması gerek. Sizce de öyle değil mi?
Kesinlikle.
İkinizi bir araya getirebildiğim için çok heyecanlıyım.
Bunun bir kısmı sanki...
...kadermiş gibi.
Peki, Emily...
-...hazır mısın? -Neye?
Seninle gösteriş yapmama.
Umarım salon bana hazırdır.
Bastır, kızım.
Bu gece herkes burada.
İşte Boston Traveller'ın editörü Ferdinand Andrews.
Harriet Prescott Spofford var.
Şair Harriet Prescott Spofford mı?
Evet. Onu birkaç yıl önce keşfettim.
Şimdi ona New England'ın Alevli Zambak'ı diyorlar.
Acaba senin lakabın ne olacak.
Onunla konuşmak isterim.
Bak. Sanford Gifford.
Gel. Onunla tanışmalısın. Harika bir ressam, beş para etmez bir adamdır.
KIZIL DAMGA
Tamam. Hadi bakalım.
-Selam. -Selam.
-Konuşmamız gerek. -Peki.
Dinle.
Artık nişanlıyız biliyorum
benim uysal ve itaatkâr bir ev kadını olacağımı sanıyorsun.
Her zaman evde kalacağımı, hiç partilere gitmeyeceğimi
ve tek zevkimin çoraplarını yamamak olacağını sanıyorsun.
Ama yanılıyorsun.
Ben sıkıcı Dickinson kızı değilim.
Kimse bunu fark etmiyor ama ben Emily'ye çok benziyorum.
Vahşi ve yaratıcıyım.
Doğrusu Lola Montez'den şaşırtıcıyım.
Lola mı?
Yani sessiz bir gece geçireceğimizi sanıyorsan yanılıyorsun.
Bana daha fazlası lazım.
Uyarılmam lazım.
Tamam. Sadece okumaya çalışıyorum.
Neden?
Bir Dickinson'la evleneceksem eğitim almam gerek.
Başlamak için onu mu seçtin?
Kızıl Damga mı?
Evet. Neden olmasın?
Doğrusu o biraz dandiktir.
Tamam. Söyle bakalım konusu ne?
Hester Prynne adlı bir kadınla ilgili.
Koloni döneminde Boston'da yaşıyor.
Kocasının boğulduğuna inanıyor
ve bir vaizle ilişkisi oluyor.
Sonra ona âşık oluyor ve hamile kalıyor.
Ama sonra kocası dönüyor ve herkese rezil oluyor.
Zinasının simgesi olarak kızıl "Z" harfini taşımaya zorlanıyor.
Tamam. Sanırım bayağı sıkıcı bir şeymiş.
-Biliyor musun, Ship? -Neyi?
Sıkıcı değil.
Güvenli, ciddi, düzgün ya da akıllı uslu değil.
Hatta bayağı müstehcen.
Onun anlamını bilmiyorum.
Peki.
Entelektüel salonu unut.
Bu gece ne yapacağız, biliyor musun?
Ne?
Ufak bir İngilizce dersimiz olacak.
Sanford, adi herif. Seni görmek harika.
Ve ilk kez üstün başın boya değil.
Dinle, tanışmanı istediğim biri var.
Müthiş yeni şair, Emily Dickinson.
Bu ayki lezzetin mi?
Bir aydan çok daha kalıcı olacak.
Şiirleri büyüleyici.
Yanardağın gücüyle aniden patlayan
minik karınca yuvaları gibiler.
Bu birinin benim hakkımda söylediği en güzel şey.
Tebrikler, Bayan...
Dickinson.
Tam onun tipi gibi görünüyorsunuz.
Ne iş yapıyorsunuz?
O bir sanatçı. Müthiş bir sanatçı.
Tablolarımın çok paraya satıldığını kastediyor.
Neyin resmini yapıyorsunuz?
Genelde Hudson Nehri'ni.
Sanford yeni Hudson Nehri okulunda önemli biri.
Işıkla yepyeni şeyler yapıyor.
Evet, onlara öyle diyorum.
"Ah, olay ışıkta."
"Olay ışıkta"yı duydukları anda
paraları saçmaya başlıyorlar.
Her sanatçıya müşteri lazımdır.
Bay Bowles sizin müşteriniz mi?
Hayır, o benim...
...editörüm.
Bak bu hoşuma gitti.
Güzel, çünkü sana vereceğim daha bir sürü şiir var.
Umarım hepsini yayımlarsın.
Okumak için sabırsızlanıyorum.
Ne güzel.
Bu arada Bowles, Bayan Louisa Pratt'ın selamı var.
Öyle mi?
Son Washington seyahatinde birlikte geçirdiğiniz zamandan
çok keyif almış.
Ben de çok keyif aldım. Harika vakit geçirdik.
Doldurmak ister misin, Emily.
Evet, lütfen. Dikkatinin ne çabuk dağıldığını biliyorum.
Hadi, gidip kaynaşın.
Aslında Sue'yu bulmam lazım.
-Emily, bekle... -Selamımı ilet.
Bu zenginler tablolarımı alıp duruyor.
Size takın diye verdiğim önlükler ne oldu?
Kirlendiler.
Hattie'ye hizmette yardımcı olun demiştim.
Sue.
Kızlar, siz salona geçsenize.
Biraz peynir yiyin.
-O konuklar için. -Sue.
Onlarla öyle konuşamazsın.
Yaramazlık yaparlarsa öyle konuşurum.
Onlar için üzüleceğini düşünüyordum.
Yetim kalmıştın ve sana bakacak kimse yoktu.
Bunun hatırlatılmasını istemiyorum, Austin.
Ben onların durumundayken bana söylenen işleri yapardım.
Beni evlerine alan nazik insanlara düşmanca davranmazdım.
Bunu nazik mi sanıyorsun?
Herkes Dickinson'lar gibi şımartılarak büyümüyor.
O kızların aksine benim sırtımı dayayacağım bir mirasım yoktu.
Bu evin bedelini onların mirası ödüyor.
Buraya hizmetçimiz olmaya gelmediler.
Onların parası sayesinde başımızı sokacak bir evimiz var.
Durum buysa o zaman onları kullanıyorsun.
Bay Dickinson.
-Affedersiniz. -Henry.
Bir şey mi lazım?
Evet, efendim.
Bu gece geç saatte uygunsanız bir teslimat için yardımınız lazım.
Evet.
Evet, tabii ki.
"Günah işlediğine inanmıyor musun?"
Sizin gözlerinizde günah işlediğime inanıyorum.
Ama kim bilir, ya Tanrı fikirlerini paylaşırsa?
"Sessiz ol, kadın!
Şimdi bu harfi korsanının üzerinde taşıyacaksın."
Korse.
Sen kendine göre söyle, ben kendime göre.
Tamam, peder.
Korsem senindir.
Sence de biraz sade olman gerekmez mi?
-Biraz... Hayır. -Karakterden çıkma.
Tamam.
Pardon.
Bu benim değil senin utancının sembolü.
Hatırladığımdan daha farklısın, Lavinia Dickinson.
Hester.
Delisin. Ve bu hoşuma gitti.
Sue.
Emily. Ne oldu?
Sana o dedikoduları sormam gerek.
Hangi dedikodular?
Herkes bana Sam Bowles karısını aldatıyor diyor.
Peki.
-Bu doğru değil. -Emin misin?
Çünkü şiirimi yayımlayacağını
duydukları anda yakınlaştığımızı düşündüler.
Bu, duyduğum en hakaretvari şey.
Seni çok iyi olduğun için yayımlıyor.
-Sen öyle düşünüyor olabilirsin... -Emily.
Bunu biliyorum.
Dinle. Sam'i ve Mary'yi tanıyorum.
Mary'yle birlikte büyüdük, unuttun mu?
Evet.
Bana onun benden önce tek arkadaşın olduğunu söyledin.
Evet, Mary'yi çok sevdim.
Mary birçok açıdan özeldir.
Bana seni hatırlatıyor.
Kendi içine dönük biri.
Mary evden çıkmayı sevmiyor.
Çok utangaç.
Sanırım görülmeyi sevmiyor.
Onu anlayabilirim.
Bu gece buraya görülmeye geldim ve şu ana kadar keyifsiz bir tecrübe oldu.
Bu da beni kızdırıyor.
Görülmeyi hak ediyorsun, Emily.
Yayımlanmayı da.
Ve kadınlara olan şey haksızlık.
Birazcık şöhret olunca ya da azıcık tutku gösterdiğimizde
hemen kötü yorumlarla cezalandırılıyoruz.
Her zaman hedefteyiz.
Ben bunların canı cehenneme derim.
Oraya çık ve yeteneğini sahiplen.
Bunun için çalıştın.
Sam Bowles sana yazar olarak inanıyor. İşte bu kadar.
Teşekkür ederim.
Tamam.
Hadi yerimizi bulalım. Konferans başlıyor.
İşte yıldızım.
Umarım iyi bir etki bırakırım.
Şaka mı yapıyorsun?
Bu insanlar seni hiç tanımıyor.
Bir gün hepsi ünlü olmadan önce Emily Dickinson'la bir partide tanıştıklarını
anlatarak böbürlenecek.
Dikkatinizi verin, lütfen.
Lütfen yerlerinizi bulun.
Konuşmacımız neredeyse hazır.
-Bu çok iyi olacak. -Umarım dinle alakalıdır.
Teşekkür ederim.
Kavramsal bir şey mi bu?
ARCH CADDESİ PHILADELPHIA BURASI YUKARI GELECEK DİKKAT
Herkes nasıl?
Burada kim özgürlüğün ne olduğunu biliyor?
Kütüphanede buluşalım.
-Siz, beyefendi? -Tanrı'ya itaat.
Orada görüşürüz.
Pek sayılmaz.
Özgürlük kendin olmaktır.
Genç, seksi bir dul olsanız bile.
Yakın ama değil.
Özgürlük kelepçelerinizden kurtulmak
ve "Selam, dünya. Buradayım." demektir.
Ve özgürlük...
...sihirli olabilir.
-Teşekkür ederim. -Kim hikâyemi dinlemeye hazır?
Virginia, Louisa County'de bir çiftlikte doğmuşum.
Dünyaya köle olarak geldim.
Konuşmayı beğenmedin mi?
Hayır. Daha önce izlemiştim.
Üç kere aslında.
Henry "Kutu" Brown çok meşhurdur.
Benim çok ilgimi çekmişti, o yüzden...
Evet, bak. İşte burada.
-Ne? -Dickens.
Charles Dickens mı?
Ve Diderot.
Bak, buraya gireceksin.
Tam buraya.
Emily Dickinson.
-Ben mi? -Kitapların.
Modern ustayla Aydınlanma'nın arasına.
Nasıl buldun?
Bilmiyorum.
Hayır, haklısın.
Yeterince yer yok.
Kendi rafına ihtiyacın olacak.
Onu düşünsene.
Çok şey düşünebilirim ama...
...bunların hepsinin bir yanı sanki yasakmış gibi geliyor.
Yasak meyvenin ilginç bir tadı var, değil mi?
Vay be!
Çok güzel, değil mi?
Matbaa makinesi.
Çok güçlü bir makine.
Evet.
Bununla neler yapabileceğini hayal et.
Bir devrim başlatmayı umuyorum.
Ah, hey.
Yeterince güvenli mi bilmiyorum.
Sorun yok, Henry.
Bu samanlığa kimse benim iznim olmadan girmez.
O konuşma palavraydı resmen!
Selam, Hattie.
"Ah, Kutu, kutu. Kutunun içi nasıl?"
Bu aptallar onun kaçmayı planlamadığını bilmiyor muydu?
-Hattie. -Sarhoştu ve sızıp kaldı.
Ve bu on yıl önceydi.
Bu adamın yazdıklarını gazetemize koyamazsın, Henry.
Ön sayfaya senin yerine onu koydum diye kızdın.
-Hayır. -Evet.
Hayır. Ben ciddiyim.
O, camiamız için kötü.
İnsanlar artık kutuları kontrol ediyor.
Bir kuzenim şeker kutusuyla kaçmaya çalışmıştı.
Kendini şekerin altına gömmüştü yine de yakaladılar.
Şimdi Mississippi'de kaldı.
Üstelik hipoglisemiktir.
Selam, Hattie.
Belki bu neşeni yerine getirir.
Vay canına.
Şuna bak.
Çok güzel, değil mi?
Teşekkürler, Bay Dickinson.
Çok naziksiniz.
Austin.
Ben de biri için fark yaratmaya çalışıyorum.
Serbest yazarım ve kelime kalmadı.
Bay Bowles.
Konuşmayı kaçırdınız.
Üzgünüm, Suzie.
Daha önce izlemiştim.
Bizim için çok sofistikesin.
Evergreens için mi?
New England edebi hayatının zirvesi için mi?
Tabii ki öyle değil.
Yani salonla ilgili yine de gazeteye yazacak mısın?
Evet, elbette.
Okurlarım akıllı çevreni çok merak ediyor.
Olman gereken yer burası.
En iyi şarap. En güzel insanlar.
Ve Massachusetts'in en büyük şairi.
Çok güzel konuşmaydı, Sue.
Şu kutu olayı aklımı başımdan aldı.
Biz gidiyoruz.
Evet. Ne kadar geç olduğunu fark etmemişim.
Geldiğiniz için sağ olun.
Bırakmamızı istersen hanın oradan geçeceğiz.
Sağ olun ama handa oda yok. Bu gece burada kalacağım.
Burada mı?
Sam yedek odada kalıyor.
Maalesef orası küçük olan oda.
Clara ve Anna büyük olanı aldı.
Yapma. Dolapta bile uyuyabilirim.
Sahiden, sen ve Austin çok misafirperversiniz.
Lütfen. Bari en azından salonuma
Sam Bowles dokunuşu yaptığın için sana teşekkür edeyim.
Ben şimdi gidip o iki tatlı genç hanımın, yatağına
yılan koymadığından emin olayım.
Ev hanımının görevleri.
Ev hanımı falan demişken...
Mary'ye telgraf çeksem iyi olacak.
Birkaç gece olmadığım zaman çok endişeleniyor.
Eminim.
Mary'yle tanışmayı çok isterim.
İster misin?
Seni çok sever.
-Cidden öyle mi? -Elbette.
İkiniz de çok sıra dışı kadınlarsınız.
Bana bir iyilik yap.
Ne?
Bir şey yaz.
Bu gece.
Denerim.
Benim burada olduğumu...
...ve yeteneğine...
...bu kadar yakın olduğum için uyuyamadığımı bil.
Tamam mı?
İyi geceler, şair.
İyi geceler.
Sevgili Mary,
Sana yollayacak güzel bir çiçeğim yok o yüzden kalbimi yolluyorum.
Alt yazı çevirmeni: Orhan Cevher