DE ZON
Wat is er? -Ik kan niet schrijven.
O nee. Dat had ik nooit van je verwacht.
Sinds ik hem een van mijn gedichten gaf. -Wie?
Mr Bowles.
Ik heb het twee weken geleden ingediend. Is dat geen vreselijk woord?
'Indienen.' Alsof hij me beheerst.
Alsof hij mijn meester is.
Sommige mensen genieten daarvan.
Laat maar. Waarom kun je niet schrijven? -Wat is het nut als hij het afwijst?
Hoe weet je dat hij dat doet?
Ik weet het niet.
Ik weet niets.
Ik weet niet wanneer ik het zal weten.
Mijn leven zit helemaal vast.
Dit was een grote fout.
Hij heeft het vast nog niet gelezen. Hij heeft het druk. Het komt wel.
Ja, en tegen die tijd ben ik dood.
Emily?
Emily, wat is er?
Ik hoorde je boven kreunen.
Ik ben leeg.
Opgedroogd. Verlaten.
Een nutteloze schil.
Ze heeft een schrijversblok.
DE MADELIEF VOLGT ZACHT DE ZON
Maggie, bouwen je broers nog een bijgebouw?
Nee, hoor.
Hoe verklaar je dan dit gat?
Vast het werk van onze nieuwe jonge gasten.
Ik zag ze gisteren rondhangen bij de schuur.
Nee, dit gat is veel te groot voor de meisjes.
Je weet niet waartoe ze in staat zijn.
Edward, ze kunnen hier niet blijven.
Ze hebben dit gat niet gegraven.
Je zus en schoonbroer hebben ze verwend.
Ze komen uit Brooklyn. -Geen excuus.
Ik voel me net als dat poesje.
Ik zit vast in een diep gat zonder uitweg. -Schrijf een limerick.
We moeten praten. -Later. Ik ga vogels observeren.
Dit kan niet wachten. Die meisjes zijn onbeheersbaar.
Ze branden ons huis nog af. -Hou ze dan in de gaten.
Een geelstuitzanger heeft nu mijn aandacht nodig.
Ik heb je aandacht nodig. -Mag ik mee vogels kijken?
Ik moet mijn hoofd legen. -Een goed idee.
Je moest uit de zon blijven. -De dokter was een kwakzalver.
Kom, we gaan.
Mijn broers kunnen de kat eruit halen. -Arm ding. Hoe heet die?
Dat is Drummydoodles.
O nee. Hij bijt.
Weten mijn ouders dat je altijd hier bent?
Geen idee. Moeten we stoppen?
Nee, het is sexy. -Nee?
Ik breek graag de regels.
Het werkt niet.
Geef me even.
Het is oké.
Het doet niets.
Omdat we dit niet horen te doen.
Wat bedoel je? Vind je het niet fijn? -Ik vind het juist veel te fijn.
Zo hoort het niet te zijn. Het is ongepast.
Ja. -Nee.
Ik volg de etiquette.
Ik wil beleefd zijn.
Maar telkens als ik je een handkus geef, duw jij me terug in bed.
Ik begin me een beetje gebruikt te voelen.
Pardon? -Ja.
Ik haat het als vrouwen me het gevoel geven dat ze alleen mijn lichaam willen.
Welke vrouwen?
Wacht.
Heb je het over Lola?
O, god.
Haar naam alleen al brengt de geur van circusverf terug...
...de klap van haar paardenzweep en de zondige bewegingen van haar...
Haar wat? -Van haar spinnendans.
Spinnendans?
Ze was geen geoefende danseres. Ze had geen talent.
Vertel meer over de... -Nee, luister.
We gaan veel te snel.
Daarom kwam ik terug Dit is niet het Wilde Westen.
Ik mag nooit meer vallen voor een meisje zoals Lola.
Dat zit niet in me.
Daarom kwam ik hier voor jou, Lavinia. Jij wordt de moeder van mijn kinderen.
We zijn niet verloofd.
Ik heb een idee.
Kijk omhoog.
Rode tiran.
Blauwe gaai. Hier.
Kijk, daar is hij.
Helpt dit?
Helpt wat?
Voel je je beter?
Nee.
Ik voel me nog steeds slecht. -Weer je ogen?
Ja, mijn creatieve blik.
Ik zie niets.
Ik dacht dat de gedichten bleven komen. -Ja, maar nu is dat gestopt.
Ik zou je graag willen helpen, maar ik heb nooit zo'n blik gehad.
Dat was een kardinaal.
Dat is een interessante vogel. -Waar? Welke?
Kijk hier. Je broer.
Schors is grappig omdat...
Hé, pap.
Ik zal je voorstellen. -Wie is dit?
Dit is de speciale gast van de Sierbomenvereniging.
Mr Frederick Law Olmsted.
Olmsted.
Hij ontwerpt het grote park midden in New York.
Mr Olmsted, het park klinkt geweldig. Hoe gaat u het noemen?
Ik denk 'Central Park'.
Dat is perfect.
Het is goed. Het is niet geweldig.
Weet je wat hij nog meer ontwerpt? -Wat?
Het plein van Amherst.
Geweldig.
Ga weg.
Ga weg?
Nee, beste man. Ik moet het tegenovergestelde doen.
Ik moet erin gaan.
Let op. Dit is zijn proces.
Ik kom op een plek en luister.
Ik praat niet met de plek. Ik laat de plek tot mij spreken.
En wat zegt de plek?
Ik had nog geen tijd om het te horen.
We staan al een uur op deze plek.
Wat is een uur?
In de geschiedenis van het heelal is een uur niets.
Nee, we moeten alle klokken weggooien.
De natuur heeft haar eigen tijd. Nu moet ik verdergaan.
Een van de interessantste mensen die ik ken.
Creatief genie. Heel goed voor de Sierbomenvereniging.
Ik ga met hem mee.
Wacht, Emily. Wat doe je?
Die man kan me helpen. -Ik dacht dat ik je hielp.
Mr Olmsted.
Ik ben een waardeloze vader. -Zeg dat niet, pap.
Al je kinderen zijn goed terechtgekomen.
Kom op.
Jullie hangen aan een draadje.
En nu hebben we er nog twee.
Je bedoelt de tieners. -Ja.
Ja, de Newman-meisjes.
Ze misdragen zich en je moeder is niet blij.
Ik heb een idee.
Wat dan?
Ik adopteer ze.
Wat? -Ik zou ze graag adopteren.
Ik heb medelijden met ze en we hebben veel ruimte.
We hebben boven een kinderkamer.
Het huis voelt soms eenzaam.
Weet je het zeker? -Het is het minste wat ik kan doen.
Hun erfenis betaalt voor ons huis.
Ja, en het zou een grote opluchting zijn voor je moeder.
Ik wil niets liever. Ik neem ze.
Goed. Probleem opgelost.
Hoera.
En nu Sue nog.
Een park maken is hetzelfde als een schilderij of gedicht maken.
Een gedicht? Echt?
Er is helemaal geen verschil. Ik ben een kunstenaar. Een componist.
Maar mijn canvas is het land. Mijn verzen zijn natuurlijke materialen.
Deze steen drukt bijvoorbeeld precies het juiste uit.
O nee.
Wat is er?
Deze rozenstruik is een ramp.
Wat is er met de rozenstruik?
Wees eerlijk.
Geeft deze rozenstruik je een gevoel van kalmte?
Misschien.
Misschien is niet goed genoeg. Nee, de struik moet weg.
Wacht even. Ik probeer het.
Zeg op.
Kun je met een boek naast deze struik zitten...
...en je door niets laten storen?
Kun je genezen van de kwalen van ons verdovende stadsleven?
Ik kan wachten.
Eerlijk gezegd niet. -De struik moet weg.
Wat doet u als u niet weet wat u moet doen?
Als ik het niet weet?
Dan wacht ik.
Hoelang? -Mooi.
Zolang als nodig is.
Maanden, jaren.
U hebt vast veel geduld. -Mijn kunst blijft eeuwen bestaan.
Generaties zullen ervan genieten. Mijn parken kunnen de democratie redden.
Haast is niet goed. -Zit u ooit vast?
Nee, dat weiger ik.
Kijk eens.
Dat is een heel mooie Taxus baccata.
Taxus wat?
Die heggen.
Maar stromen ze?
Ontvouwen ze zich moeiteloos als de top van een golf?
Laten ze het hart zingen?
Amerika, land van de vrijen.
Alle klassen gaan met elkaar om als gelijken, als één.
Kom, we zoeken het uit.
Wat?
Wat...
Mijn god.
Ik zit in een gat.
Hallo.
Hallo?
In godsnaam.
Hallo.
Ik zit in een gat.
Niet te geloven.
Sam ging naar een salon in Great Barrington...
...waar een frenoloog een lezing gaf.
Oké. Dus ze voelden zijn bulten.
Frenologen zijn heel trendy.
We moeten iets beters doen.
Ik ben beter dan een salon in West-Massachusetts.
Ik ken de gastvrouw. Ze kan frenoloog niet eens spellen.
Sue.
Daar ben je. Ik heb geweldig nieuws.
Wat?
Clara en Anna Newman, mijn schattige nichtjes...
...komen bij ons wonen. Hier in Evergreens.
Is dat niet geweldig? -Waar heb je het over?
Ik wil de arme kinderen een thuis geven. Je kunt nichtjes toch adopteren?
Austin, je hebt me niets gevraagd. Ik wil ze hier niet.
Maar ze kunnen nergens heen.
Het zijn dakloze wezen. Net als jij voor je een Dickinson werd.
Ja, ik wil twee levende herinneringen aan mijn vreselijke verleden.
Sue...
...wees genadig.
Waarom wil jij ze hier?
Omdat...
...ik een kind wil.
Austin.
Ik wil een kind en heb je beloofd dat ik je er nooit om zou vragen.
Dit is een kans voor mij...
...om een vader te zijn en mijn belofte na te komen.
Je bent het me verschuldigd om blij te zijn.
Het klinkt alsof je al hebt besloten.
Dan is het geregeld.
Maak de kinderkamer klaar.
O, zegen deze dag
Help.
Hallo?
Ik ben Edward. Ik zit in een gat.
Edward?
Hallo.
Hallo?
Edward? -Ben jij dat, liefste?
Gelukkig heb je me gevonden. -Je bent in het gat gevallen.
Dat weet ik. Haal me er in godsnaam uit.
Help me eruit.
Wat doe je? Nee.
Kom op.
Wat heb je gedaan?
Sorry, maar nu kunnen we praten, Edward.
Of je wilt of niet.
Dit is geen goed moment.
Het is perfect. Je kunt me niet ontwijken.
Ik ontwijk je nooit, moeder.
Als je me nog één keer moeder noemt...
...begraaf ik ons samen in dit gat.
Lieve hemel. Wat is er met je?
Wat ben je van plan met de Newman-meisjes?
Dat is al geregeld. Austin neemt ze in huis.
O ja? -Ja.
Ik luister naar je, ook al lijkt het alsof ik dat niet doe.
Dan moet je dat laten zien.
Dit gaat om de veeshow, hè?
Dat zal ik goedmaken.
Het is drie weken geleden.
Ik heb het druk gehad. -Daar heb ik genoeg van.
Onze kinderen zijn volwassen.
Nu moeten we de passie uit onze jeugd opnieuw ontdekken.
Toen het niet alleen de veeshow was.
Ook Kerstmis en Pasen.
Weet je nog hoe avontuurlijk we waren? We verwekten Lavinia midden op de dag.
We legden een nieuwe sprei op ons bed alsof we in een hotel waren.
Je zag er prachtig uit.
Waarom doen we dat niet meer?
Wat kan ik zeggen?
We zijn oud geworden.
Ik kan me niet herinneren dat die hagen zo hoog en lang waren.
We zijn verdwaald.
Goed. Dat hoopte ik al.
O ja?
Ja, het gaat om verdwalen. Ben je niet graag verdwaald?
Geen idee.
Ik voel me verdwaald als ik wil schrijven.
Ik zie een leeg papier naar me staren.
Dat klinkt niet als verdwaald zijn.
Je bent je juist te bewust van jezelf en de luide wereld om je heen.
Ik bedoel dat je zo geconcentreerd bent dat je je ergens in verliest.
Je verliest alle gevoel van tijd, ruimte en mensen.
Alleen jij en je stroom. Ken je dat?
Ja, hoor.
Maar niet meer.
Dan moet je compleet verdwalen.
Kom, we gaan dieper.
Lola.
Lola Montez.
Ik heet Lavinia, maar je mag me Lola noemen.
Noem me maar Lola.
Ik doe een spinnendans...
Nee.
WIL JE MET ME TROUWEN?
Wat denk je ervan?
Dat is eigendom van mijn ouders. -Ja.
Ik was vergeten dat een meisje wil worden overrompeld...
...om te willen trouwen.
Ik dacht dat ik werd ontvoerd. -Dan heeft het gewerkt.
En nu kun je geen nee tegen me zeggen. Niet waar al die mensen bij zijn.
Zeg ja.
Hoe heb je ze zover gekregen?
Ik ben zakenman.
Oké, maar ik... -Oké?
Oké?
Ze zei oké.
Je zult me heel gelukkig maken.
Jane, mis je je man?
Abby.
Nu wonen we hier.
Anna. Clara.
Welkom in Evergreens.
Ik pak jullie bagage.
Hebben jullie honger? Willen jullie iets? Kom naar mij als jullie iets nodig hebben.
Coole oom, neef, stiefvader, vriend.
Zijn we al verdwaald genoeg?
Geen idee. Kun je weer schrijven?
Nee.
Ik gaf mijn gedicht aan een redacteur.
Nu ligt mijn leven in zijn handen.
Ik ben de madelief. Hij is de zon.
Zonder de warmte van zijn goedkeuring kan ik niet groeien.
Dat is niet goed.
Mening is een fladderend ding.
Het leidt af van de schoonheid van je kunst.
Misschien moet ik dan helemaal geen publiek zoeken.
Misschien is roem...
...gevaarlijk.
Ik gaf één gedicht aan één man en nu heb ik een schrijversblok.
Het publiek is irrelevant.
Het werk zelf is het geschenk, niet de lof ervoor.
Als je dat begrijpt, begrijp je ware genialiteit.
U hebt gelijk.
Dat weet ik. Maar hoe doe ik het? -Het is simpel.
Wees niet de madelief, maar de zon.
Hoor je dat? Ik ben je madelief niet meer.
Mr Olmsted?
Sta stil.
Oké. Klim eruit, vrouw.
Stop met schreeuwen en sta stil.
Ik zie niets. Mijn hoofd zit onder je jurk.
Eindelijk.
Wat zei je?
Ik ben er bijna. Geef één goede duw.
Em.
Goed, Em. Nu moet je mij helpen.
Waar ga je heen?
Bedankt voor het gesprek. -Em.
Waar ga je heen?
Ik ben de zon.
-Emily, daar ben je.
Mr Olmsted, bent u dat?
Sam. Mijn god.
Emily, ik heb je overal gezocht.
O ja?
Sam. Ik was zo bang.
Mijn hele hoofd werd beheerst door één gedachte.
Of je mijn gedicht goed zou vinden.
Je hoeft niet bang te zijn. Ik heb geweldig nieuws voor je.
O ja? -Ik heb je gedicht gelezen.
En het is briljant.
Het is ongelooflijk.
Ik ga het publiceren.
Ik ga jou publiceren.
Mijn kleine madelief.
Wat is er?
Je hoort te lachen.
Ik weet het.
Ik was vandaag verdwaald.
Je hoeft je geen zorgen te maken.
Als je beroemd bent en de hele wereld je kan zien...
...zul je nooit meer kunnen verdwalen.
Nee, kijk.
Zonder Maggies vele broers was ik nooit uit dat gat gekomen.
Jammer dat ze zo snel waren. Enkele uren meer was goed voor je geweest.
Kijk, onze betere dochter.
De mooie en verloofde Lavinia.
Mag ik van jullie met Ship trouwen?
Hij zei dat hij toestemming had, maar ik twijfel of...
Hij heeft onze toestemming. We vinden hem een goede knul.
Nietwaar, Edward?
Hij is in orde.
Hij is fantastisch, Vinnie.
En dat aanzoek. Lieve hemel. Zo romantisch.
Had iemand dat maar voor mij gedaan.
Mijn aanzoek was perfect.
Je schreef een brief...
...waarin je mijn maandelijkse botergebruik analyseerde en zei:
'Jij en ik kunnen zuinige en redelijke metgezellen zijn.'
Mensen spreken verschillende liefdestalen.
Ik ben heel blij voor je, Vinnie.
Echt waar.
Morgen zoeken we je zakdoeken uit voor je uitzet.
Ik weet niet of ik wil trouwen.
Lavinia, het was een zware dag.
Je gaat met die man trouwen. Dat is dat. Welterusten.
Die kinderen worden mijn dood.
Ondertiteld door: Maaike van der Heijden