บันทึกเรื่องราวชีวิต ของเอมิลี ดิกคินสัน
ตั้งแต่แรกจนถึง พิธีแต่งงานของซูกับออสติน
มีข้อเท็จจริงมากมาย เมื่อเทียบกับเหตุการณ์หลังจากนั้น
สองสามปีต่อมา มีเพียงจดหมาย ที่เหลือรอดอยู่แค่ไม่กี่ฉบับ
(เฮเลนแห่งทรอยจะมอดม้วย แต่เฮเลนแห่งโคโลราโดจะยืนยง)
ความจริงอาจจะซ่อนเร้น อยู่ในกลอนของเธอ
(ถึงซู)
(สปริงฟีลด์รีพับลิกัน)
(นิวยอร์กทริบูน)
(ข่าวการสมรส)
(สตีเฟนตามหา "แม่")
(ฮิกกินส์กับเซเตอร์ เครื่องกระเบื้องชั้นดี)
(เดลีอีฟนิงทรานสคริปต์)
(ถึงซู)
คุณนายดิกคินสันคะ
(เพื่อนตัวยาวบนผืนหญ้า โผล่มาเป็นบางครั้ง)
มองตรงไปข้างหน้าครับ อย่าเกร็ง
โอเคหมอ คุณคิดว่ายังไง
- ดูไม่ค่อยดีเท่าไหร่ - ตาฉันจะไม่บอดใช่ไหมคะ
- ไม่ๆ ไม่บอด - ค่อยยังชั่ว โล่งอกไปที ดี
ตายังพร่ามัวอยู่หรือเปล่า เห็นแสงวูบวาบแปลกๆ
ค่ะ บางครั้งเขียนๆ อยู่ ขอบกระดาษก็หายไปเลย
- คุณเขียนบ่อยไหม - ตลอดเวลาค่ะ
คุณอาจจะอยากเขียนให้น้อยลงหน่อย
เลิกเขียนเหรอ
สายตาเธอแย่ เพราะเธอเขียนเยอะเหรอครับ
อะไรก็เป็นไปได้ทั้งนั้นครับ
โอ้ พระเจ้า เอมิลีลูกรัก ลูกไม่อยากให้สายตาย่ำแย่ไปกว่านี้
ขอบอกอีกที คุณจะไม่ตาบอด
- เห็นไหมคะ - ดูเหมือนจะเป็นม่านตาอักเสบ
เกิดการอักเสบที่ม่านตา
และสายตาสั้นด้วยนิดหน่อย
เอาละ วิธีรักษาคือยังไง
นั่งในห้องที่มีแสงน้อยถ้าทำได้
หลีกเลี่ยงแสงอาทิตย์ และจำไว้ อย่าไว้ใจสิ่งที่เห็น
- หลีกเลี่ยงแสงอาทิตย์เหรอ - ครับ
แค่นั้นเองเหรอ
ให้ตายสิ
จ่ายเงินตั้งแพง แต่ได้รับคำแนะนำแค่กะผีก
"หลีกเลี่ยงแสงอาทิตย์" เนี่ยนะ เธอไม่ใช่ค้างคาวนะคุณ
พ่อคะ หนูไม่ต้องเจอพระอาทิตย์ก็ได้ หนูยังมีพระจันทร์
เอมิลี เงียบไปเลย ไม่เห็นเหรอว่า พ่อกำลังตำหนิใส่ชายคนนี้อยู่
คุณจะอยู่ต่ออีกสักสองสามวัน ก็ได้นะครับ
- ผมจะได้สังเกตอาการต่อ - ฉันอยากกลับบ้านค่ะ
นี่ค่าตรวจรักษาครับ
คุณนี่มันขี้โกง
จริงๆ แล้วผมเป็นจักษุแพทย์ คนแรกของอเมริกา
นี่มันน่าโมโหสุดๆ
คุณจะต้องกลับมาในอีกหกเดือน
เพื่อดูว่าอาการเป็นยังไง
- แปลว่าจะดีขึ้นใช่ไหมคะ - โอ้ ไม่
มีแต่จะแย่ลง
โลกของเอมิลี ดิกคินสัน
(ก่อนดวงตาของฉันจะดับมืด)
ก่อนดวงตาของฉันจะดับมืด ฉันอยากมองเห็น
เหมือนที่สรรพสัตว์ทั้งหลายมองเห็น โดยไม่พึ่งการรับรู้อื่นใด
แต่หากวันนี้มีใครบอกฉันว่า
ฉันสามารถครอบครองท้องฟ้า
ใจฉันคงหนักอึ้ง มิอาจรับไหว
หมอนี่ปล้นกันชัดๆ ไม่อยากจะเชื่อ
ยังไม่เลิกบ่นอีกเหรอคะ
พ่อคิดไม่ตกว่า การอยู่กับหมอสามวัน
ต้องใช้เงินพอๆ กับ ค่าเดินทางไปยุโรปได้ยังไง
ขอโทษนะคะที่ทำให้เปลืองเงิน
โอ้ พ่อไม่โทษลูกหรอก พ่อแทบไม่เคยจ่ายอะไรเพื่อลูกเลย
พี่ชายลูกต่างหาก
พ่อทุ่มเงินกับบ้านเขามากเกินไป
ต้องมีแต่ของชั้นเลิศเท่านั้น
แล้วตลาดก็ล่ม ทางรถไฟล้มละลาย...
หนูขอกลับไปคิดต่อได้ไหมคะ
เอาสิ
ลูกเป็นกวีจริงๆ นะ เดี๋ยวนี้ลูกเขียนตลอดเวลา
ลูกทำอะไรกับกลอนพวกนั้น ไม่เห็นเอามาให้พ่อดูบ้าง
คือหนู... หนูเอาให้พ่อดูไม่ได้
ทำไมล่ะ
เพราะพ่อคงไม่เข้าใจ
ลูกอาจจะพูดถูก
พ่อหวังว่าลูกจะเจอคนที่เข้าใจนะ
อ้อ ไม่ต้องห่วงค่ะ หนูมีแล้ว จริงๆ
เดินทางซะไกลจากนิวยอร์ก
- ขอบคุณที่มานะ - แน่นอนครับ เดี๋ยวผมหยิบของให้
ได้ ระวังๆ หน่อย
นายคงไม่เชื่อหรอกว่า ฉันจ่ายเงินซื้อภาพนี้ไปเท่าไหร่
ผมก็ว่าอย่างนั้น
พระเจ้า ฉันหวังว่ามันจะถูกใจเธอ
เรียบร้อยแล้ว
ขอบคุณอีกครั้งนะ เฮนรี
- คุณดิกคินสัน ก่อนไป... - เรียกฉันว่าออสตินก็ได้
ฟังแล้วไม่ค่อยเขินเท่าไหร่
- งั้นก็ออสติน - ใช่
- ผมอยากถามว่า... - ว่าไง
คืนนี้โรงนาจะว่างไหมครับ
อ๋อ ว่างสิ
ว่างสุดๆ
งั้นผมอยากขอ...
เข้าไปใช้ตามสบายเลย เฮนรี
ถ้ามีใครถามอะไร ก็ส่งเขามาหาฉัน
- คุณใจดีมากครับ คุณดิกคินสัน - ออสติน
โอเค
หมู่นี้พ่อเขาตระหนี่เหลือเกิน
บ่นเรื่องค่าใช้จ่ายไปซะทุกเรื่อง
เขาขอให้เรารับแขกเข้าพักด้วยนะ
- อะไรนะคะ - แม่เองก็ตกใจเหมือนกัน
แม่บอกว่า "คนจะมองเราแบบไหน
ถ้าเรารับคนแปลกหน้าเข้ามาพักด้วย"
โชคดีแม่เจอคนที่เรารู้จักอยู่แล้ว
จำพ่อหนุ่มนิสัยดี ที่ลาออกจากชั้นเรียนของออสตินได้ไหม
คุณชิปลีย์
- เดี๋ยวนะคะแม่ คนที่หนูเคย... - โอ้ เขามาถึงแล้วด้วย
สวัสดีค่ะ แขกร่วมบ้าน
สบายดีไหมครับ
นี่มันเกิดเรื่องอะไรขึ้นเนี่ย
สวัสดีค่ะ
นี่ฉันพูดกับตัวเองเหรอ
ฉันรู้สึกคุ้นๆ หน้าคุณบอกไม่ถูก คุณชื่ออะไร
ผมไม่ใช่ใครหรอก
คุณล่ะเป็นใคร
ฉันคือเอมิลี ดิกคินสัน จากแอมเฮิร์สต์
จริงๆ นะ ฉันว่าฉันเคยเจอคุณมาก่อน คุณดูคุ้นมาก ฉัน...
ขอบคุณค่ะ
ฉัน...
นี่ คุณเป็นใคร
รถไฟขบวนนี้ไม่มีห้องอาหาร มิน่าล่ะทางรถไฟถึงได้ถังแตก
ลูกคุยกับใครอยู่น่ะ
ไม่มีใครค่ะ
(มิลลาร์ด ฟิลมอร์)
ตุ๊กตาเจ๋งดีนะ
นายมาทำอะไรในบ้านฉัน
ครั้งสุดท้ายที่ได้ข่าว นายกลับไปต้มวิสกี้เถื่อนที่เคนทักกี
ฉันไปขายยาต่างหาก
เป็นหนึ่งในธุรกิจ ที่ประสบความสำเร็จของฉัน
โอเค ถ้ามันประสบความสำเร็จขนาดนั้น แล้วกลับมาแอมเฮิร์สต์
เช่าห้องที่บ้านพ่อแม่ฉันอยู่ทำไม
ฉันดีใจนะที่เธอถาม
ฉันมาหาเธอไงล่ะ
- ฉันแปลกใจด้วยซ้ำที่นายจำฉันได้ - ต้องจำได้อยู่แล้ว
เธอเป็นสาวหัวโบราณที่บริสุทธิ์ เรียบง่ายและเงียบที่สุดที่ฉันรู้จัก
เพราะเหตุนี้
ฉันเลยอยากมาขอเธอเป็นภรรยา
ชิป
ชิป เราโจ๊ะกันแค่ครั้งเดียว
แล้วนายก็ไปโจ๊ะคนอื่นต่อ ในคืนเดียวกัน
ครั้งนั้น ฉันไม่เป็นสุภาพบุรุษเท่าไหร่
แต่เธอจะเห็นว่า ฉันเปลี่ยนไปแล้ว ลาวิเนีย
ฉันไม่ใช่คนเดิมที่ดรอปเรียน เมาหยำเปและเล่นเลื่อนหิมะในทะเลสาบ
ฉันโตเป็นผู้ชายที่จริงจัง มีสัญชาตญาณด้านการทำธุรกิจ
และมีความนับถืออย่างมาก ต่อสตรีที่ประพฤติตัวตามประเพณี
เช่น ว่านอนสอนง่าย รักนวลสงวนตัว
และเต็มใจที่จะทำงานบ้าน
ฉันไม่ใช่แบบนั้นเลย
เธอคือลาวิเนีย ดิกคินสัน
เธอจัดปาร์ตี้น้ำชาให้แมว
โอเค ใช่ แต่ฉันก็เปลี่ยนไปแล้วเหมือนกัน
เธอเปลี่ยนไปยังไง
ฉันจะแสดงให้ดู
เดี๋ยวๆ เดี๋ยว จะทำอะไรน่ะ
ไม่คิดว่าเราควรรอ จนกว่าจะแต่งงานกันก่อนเหรอ
เฮนรี "ชิป" ชิปลีย์
ฉันว่านายไม่รู้หรอก ว่ากำลังเล่นกับอะไรอยู่
รู้สึกดีจังที่ได้กลับมาบ้าน
- เรากลับมาแล้ว - เด็กๆ
พวกเขากลับจากเดินทางแล้ว
หมอว่ายังไงบ้าง
ลูกไม่รู้หรอกว่าแม่ทำใจยากแค่ไหน
แม่คะ หนูคือคนที่ตามีปัญหานะคะ
แต่แม่คือคนที่มีลูกสาว ที่อาจจะตาบอด
หนูไม่ได้จะตาบอด
พระเจ้า ทำไมถึงเกิดเรื่องแบบนี้กับฉัน
บอกอีกที ไม่ได้เกิดกับแม่
ต้องคอยดูแลลูกที่ตาบอด
ต้องอยู่ร่วมบ้านกับคนแปลกหน้า
- กระดาษบุผนังก็ลอก - เราเพิ่งติดเองนะ
- มันเชยไปแล้วค่ะ - ฉันจะไม่ตาบอด
- ไม่ต้องห่วง - ดีใจที่ได้ยินอย่างนั้น
- คิดถึงพี่จัง - คิดถึงเธอเหมือนกัน วิน
ฉันมีเรื่องจะเล่าให้พี่ฟังเยอะเลย
ขอโทษนะ ฉันไม่มีเวลา ฉันต้องกลับไปทำงานแล้ว
เดี๋ยว จะรีบอะไรนักหนา
ลูกไม่อยู่ตั้งสามวัน ไม่อยากทักทายกันหน่อยเหรอ
ไม่ค่ะ หนูอยากเขียน
หัวหนูเต็มไปด้วยไอเดียจนจะระเบิด
ไม่ได้ หมอบอกว่าลูกไม่ควรเขียน มันไม่ดีต่อสายตา เอมิลี
งั้นก็ควักตาหนูออกมาซะให้สิ้นเรื่อง
หนูไม่จำเป็นต้องมีตาเพื่อให้มองเห็น ไม่จำเป็น
หนูมองด้วยจิตวิญญาณ
นั่นคือสิ่งที่หนูใช้มองความจริง
และคนตาบอดคือคนที่เห็นความจริง ดังนั้นให้หนูตาบอดไปเถอะ
ตราบใดที่หนูมีบทกวี หนูไม่กลัวความมืดหรอก
เห็นไหม ทุกอย่างจะเรียบร้อย
เอ็ม เดี๋ยวก่อน
- หวัดดีจ้ะ - หวัดดีค่ะ
ซูอยากรู้ว่า เธอจะมาร่วมงานเลี้ยงคืนนี้ไหม
ไม่ แต่ออสติน ฝากบอกซูว่า เธอต้องมาหาฉันที่นี่
เธอกำลังเตรียมงานอยู่ที่บ้านเรา
- แต่ฉันต้องคุยกับเธอ - ใช่ และเธอก็อยากคุยด้วย
เธอเลยขอให้ฉัน มาชวนไปงานเลี้ยงคืนนี้
โอเค บอกซูว่า ฉันไปงานเลี้ยงคืนนี้ไม่ได้
บอกเธอว่าพี่บอกฉันแล้วว่า เธอบอกให้พี่มาบอกฉันให้แวะไป
แต่ฉันกำลังบอกพี่ว่าเธอควรมา แต่ฉันบอกพี่...
ฉันเบื่อที่จะเป็นคนส่งสาร ให้พวกเธอสองคนแล้ว
ไปงานเลี้ยงเถอะนะ บ้านเราอยู่ติดกันแค่นี้เอง
รู้ไหม บางครั้งสนามหญ้านั่น ก็รู้สึกเหมือนไกลเป็นร้อยไมล์
แม่ได้รับเชิญไปงานเลี้ยงหรือเปล่า
แม่คะ เราทุกคนต้องไปงานเลี้ยงนะ
งานเลี้ยงของซู เป็นที่โจษจันในนิวอิงแลนด์
หนูท่องบทความที่เขียนถึง งานเลี้ยงคราวก่อนได้เลย
"คุณนายออสติน ดิกคินสัน แห่งแอมเฮิร์สต์ดูงดงามมากในงาน
ห้องรับแขกในคฤหาสน์แสนสวยของเธอ ดิเอเวอร์กรีนส์
มีแต่ชนชั้นสูงแห่งนิวอิงแลนด์ มาร่วมงานเต็มไปหมด
เสิร์ฟไวน์อิตาลี ยากที่จะบอกว่า อะไรน่าอภิรมย์กว่ากัน
ไวน์ขวดนั้นหรือบทสนทนา"
มันบ้ามาก
ซูเป็นคนดังด้านนี้ไปแล้ว
จริงเหรอ ไม่อยากเชื่อว่าแม่รู้จักเธอ
แล้วทายสิคะว่าคืนนี้ใครจะมา
อิธามาร์ คองกีเหรอ
ไม่ใช่ คุณแซมมวล โบวส์ต่างหาก
หัวหน้าบรรณาธิการ หนังสือพิมพ์สปริงฟีลด์รีพับลิกัน
ซูรู้จักเขา เธอมีเส้นสาย และเขาจะมาร่วมงาน
แม่คะ เขาเป็นเจ้าพ่อวงการสื่อ
เขาอาจเขียนเรื่องเราลงหนังสือพิมพ์ แล้วเราจะดังเป็นพลุแตก
หนูต้องไปหาชุดใส่ หนูต้องไปหาชุดแจ่มๆ ใส่
หนูต้องไปเปลี่ยนชุด
ทำไมอะไรๆ ต้องเปลี่ยนไปด้วย
ทุ่งหญ้า... ของฉัน ภูเขา... ของฉัน
ป่าทั้งหลาย ดาวพร่างพราย
ดื่มด่ำกับแสงตะวันให้มากที่สุด
เท่าที่ดวงตาฉันจะรับไหว
การเคลื่อนไหวของนกกินน้ำ ทางสีอำพันในยามเช้า
ให้ฉันได้มองเมื่อยามต้องการ
ข่าวนี้จะทำให้ฉันตกใจจนสิ้นลม
หวัดดีค่ะ แม็กกี้ ไม่ยักรู้ว่าคุณอยู่ในนี้ด้วย
สาวใช้ที่ดี ต้องรู้จักทำตัวเหมือนไม่มีตัวตน
คุณเขียนเยอะมากเลย
อีกหน่อยคงไม่เหลือที่ในหีบ
เราจะต้องหาที่เก็บชุดนอนให้คุณใหม่
วางผ้าบนกระดาษได้ไหม จะได้ไม่มีใครเห็น
ครอบครัวคุณรู้กันหมดแล้วไม่ใช่เหรอ ว่าคุณเป็นกวี
ฉันก็ยังอยากจะเก็บเป็นความลับบ้าง
ฉันจะปล่อยให้คุณทำงานต่อนะคะ
ถึงฉันไม่รู้ว่าคุณมีสมาธิได้ยังไง บ้านโน้นเสียงดังขนาดนั้น
ฟังดูเหมือน พวกเขากำลังเต้นท่าใหม่ๆ กันอยู่
ไปกันเถอะ
ที่นี่แจ่มมาก มีหอยนางรมด้วย
หอยนางรมเป็นของราคาถูก แล้วก็หาได้ทั่วไป
- โย่ ชิปลีย์ - ดิกคินสัน!
ดูเหมือนชีวิตนายดีมากนะพวก ดูบ้านหลังนี้สิ
พ่อให้ฉันเป็นหุ้นส่วนบริษัทน่ะ
เจ๋งไปเลยพวก
ฉันเองก็เป็นนักธุรกิจ
เราควรคุยเรื่องผลงานของเรากันนะ
ใช่ หวังว่าจะได้เจอกันอีก
แน่นอน ฉันอยู่บ้านพ่อแม่นาย และฉันกับน้องสาวนายก็หมั้นกันแล้ว
ไม่ใช่ซะหน่อย
เราตั้งใจว่าจะหมั้นกัน แต่เราจะค่อยเป็นค่อยไปน่ะ
- เพื่อเป็นการให้เกียรติ - โอเค
หวังว่าเขาจะปฏิบัติกับเธอ ดีกว่านายโจเซฟ ไลแมนนั่นนะ
- ฉันดูแลตัวเองได้น่ะ - ไลแมน เกิดอะไรขึ้นกับเขา
เขาย้ายไปนิวออร์ลีนส์แล้ว
จริงด้วย น.อ.ล.
เมืองแห่งความง่ายใช่ไหม
ใช่ ฉันได้ยินว่าคนที่นั่นชิลกันมาก
แถมยาสูบราคาถูกเป็นบ้า
ใช่ เพราะระบบทาสไง
ฉันชอบนักเปียโนจัง
ไม่เคยได้ยินเพลงนี้มาก่อน ของแฮนเดลหรือเปล่า
คิดว่างั้นนะ
- ฉันคงหูไม่ถึง - แอ็บบี้
โอเค
เราน่าจะตั้งวงดนตรี เครื่องสายสี่คนขึ้นมานะ
เราเคยลองแล้ว แต่โทชิอากิ ไม่เคยโผล่หน้ามาซ้อม
ก็ฉันฝึกคัดลายมืออยู่
- เจน เธอน่าจะเล่นเดี่ยวไปเลย - นั่นสิ
งั้นชมรมหนังสือล่ะ เราตั้งชมรมหนังสือกันไหม
เอาสิ แต่เธออยากอ่านอะไร
ไม่รู้ เอเมอร์สันไหม
เอเมอร์สันถูกยกเลิกไปแล้ว
อ้อ โอเค เมลวิลล์ล่ะ
ฮอว์ธอร์นเป็นไง
รู้ไหมว่าหนุ่มๆ พวกนี้ หลับนอนด้วยกัน
- เจ๋งเนอะ - ฉันก็ว่าเจ๋ง
ยังไงก็ตาม ฉันไม่มีเวลาสำหรับ ชมรมหนังสือหรอก ชีวิตฉันวุ่นวายมาก
โอ้ พระเจ้า เจน นั่นสิ
ฉันเป็นแม่ม่ายลูกติด
ฉันไม่รู้ว่าเธอทำได้ยังไง
ไม่อยากเชื่อว่าพอฉันคลอดลูกปุ๊บ สามีก็มาด่วนจากไปปั๊บ
พูดตรงๆ นะ เธอแกร่งมาก และเราภูมิใจในตัวเธอจ้ะ
เมื่อวานนี้ฉันเป็นลมด้วยล่ะ
เธอต้องเป็นลมอยู่แล้ว เธอเป็นแม่ม่ายนะ
นั่นสิ
ไชโย
ฉันชอบชุดของเธอจัง
อ้อ ขอบใจจ้ะ
เบ็ตตี้ตัดให้เหรอ
เปล่า ฉันไม่ซื้อชุด ที่ร้านเบ็ตตี้อีกแล้ว
ชุดนี้จากนิวยอร์ก
อันที่จริง ต้นแบบมาจากเวียนนา
ขยับห่างออกมาจากเธอหน่อย
- เธอเป็นลม - อย่างเจ๋ง
(ไพลิน)
(ก่อนดวงตาของฉันจะดับมืด ฉันอยากมองเห็น)
- หนังสือพิมพ์ฉบับเย็นครับ - ขอบคุณค่ะ
- คืนนี้ไปที่โรงนาได้ไหม - ค่ะ จะพยายามไปนะ
คุณก็รู้ว่างานเลี้ยงแบบนี้ มักจะเลิกดึก
เราจะทำงานกันทั้งคืน โอเคนะ
หนังสือพิมพ์ฉบับเย็น พูดถึง นสพ. คุณโบวส์อยู่ไหน
ฉันนึกว่าเขาน่าจะมาถึงแล้ว
ซู ฉันมาหาเธอ
ตาเธอเป็นอะไร
หมอไม่แน่ใจ ม่านตาอักเสบมั้ง
ไม่ เอมิลี เธอมีหมึกเปื้อนเต็มหน้าเลย
มานี่ มากับฉัน
มีแต่เธอเท่านั้นแหละที่โผล่มา งานเลี้ยงในสภาพเหมือนแร็คคูน
ฉันไม่ได้มางานเลี้ยง ฉันมาหาเธอ
ตราบใดที่ตาฉันยังมองเห็น ฉันอยากมองหน้าเธอ
ฉันเป็นแม่งาน
เธอเป็นแม่งานตลอด จัดงานอยู่ทุกวี่ทุกวันจนไม่มีเวลา
น่านะ ฉันรอมาตลอดทั้งวัน ตลอดทั้งสัปดาห์
- ฉันจำเป็นต้องรู้ - เอมิลี
เธอคิดยังไงกับกลอนของฉัน บอกหน่อยสิ
ฉันชอบมาก
จริงเหรอ
โอ้ ขอบคุณพระเจ้า
ขอบคุณพระเจ้า
ฉันชอบกลอนของเธอมาแต่ไหนแต่ไร แต่กลอนใหม่ๆ ที่ส่งมา มัน...
- อะไร - ล้ำมาก
พูดอีกสิ นะ พูดอีกๆ พูดอีก
พอได้อ่าน มันเหมือน...
เหมือนหัวใจฉันแทบจะระเบิด
โอ้ ซู
นั่นแหละที่ฉันต้องการ
นั่นแหละที่ฉันอยากให้เธอรู้สึก
จ้ะ
มัน... บางครั้งมันก็แทบจะมากเกินไป
มัน...
ทำให้เจ็บปวดเหลือเกิน
หมายความ... หมายความว่ายังไง
กลอนของเธอน่ะ...
อะไร
มันทำให้ฉันรู้สึก ในสิ่งที่ฉันไม่อยากรู้สึก
เช่นอะไร
เช่นตอนที่ฉันเสียลูกไป
โธ่ ซู
โง่เนอะที่เรียกสิ่งนั้นว่าลูก
ไม่ มันไม่ใช่ลูก
มันยังไม่โตพอที่จะเป็นทารก
แต่มันก็เป็นบางสิ่ง และ...
ฉันเสียมันไปแล้ว
เธอเคย... คุยกับออสตินเรื่องนี้ไหม
ไม่ๆ เขาไม่รู้อะไรเลย
- และเธอสาบานแล้ว... - ฉันรู้ว่าฉันสาบาน
- ว่าจะไม่บอกเขา - ฉันรู้ ฉันจะไม่บอก ฉันสัญญา
ให้ตาย ดูฉันสิ
ฉันควรจะออกไปรับรองแขกข้างนอกนั่น
แต่กลับมาอยู่ในนี้ ปริ่มๆ จะร้องไห้
ทำไมเธอต้องทำกับฉันอย่างนี้เสมอ
ฟังนะ ฉันดีใจที่คืนนี้เธอแวะมา
เพราะมีคนในงาน ที่ฉันอยากให้เธอได้รู้จัก
อันที่จริง ฉันเจาะจงเชิญเขามา เพื่อแนะนำให้เธอรู้จักกับเขา
อะไร ใคร
แซม โบวส์ หัวหน้าบรรณาธิการ เดอะสปริงฟีลด์รีพับลิกัน
เขาเป็นคนมีอำนาจ รสนิยมดี และเขาชอบตีพิมพ์งานเขียนของผู้หญิง
เอมิลี เขาอาจเป็นคนที่ปั้นเธอให้เป็นดาวได้
เธอหมายถึง... ตีพิมพ์กลอนของฉันน่ะเหรอ
ใช่ เอมิลี ถึงเวลาแล้ว
เธอต้องแบ่งปันงานเขียนของเธอ ให้โลกได้รู้
แต่เธอก็รู้ว่าฉันตีพิมพ์ไม่ได้ พ่อฉันจะไม่อนุญาต
โธ่ ไม่เอาน่า อย่ามาอ้างเรื่องเดิมๆ กับฉันเลย
เธอโตเป็นผู้ใหญ่แล้ว เธอต้องตัดสินใจเรื่องต่างๆ เอง
เธอจะยอมให้พ่อมาขวางทางอีกไม่ได้
ฉันเปล่า ฉันทำไม่ได้
เธอทำได้
กลอนของเธอเป็นผลงานของอัจฉริยะ
และเธอควรให้โลกได้เห็น
โลกไม่จำเป็นต้องเห็น ฉันแค่อยากให้เธอคนเดียว...
ฉันเป็นผู้อ่านคนเดียวของเธอ อีกต่อไปไม่ได้แล้ว
มันไม่พอ เธอต้องการมากกว่านี้
ฉันก็เลยเชิญชายคนนี้มาไงล่ะ
ชายคนนี้จะตกหลุมรัก กลอนของเธอ
คุณโบวส์ คุณมาถึงแล้ว
ผมไม่มีทางอยากไปที่อื่น คุณเป็นไงบ้าง ซูซี่ มีอะไรใหม่
แซมคะ ฉันอยากแนะนำให้คุณรู้จัก น้องสามีของฉัน เอมิลี ดิกคินสัน
แน่นอน กวีผู้มีชื่อเสียง ผมได้ยินเรื่องคุณมาหมดแล้ว
โอ้ ไม่มีใครได้ยินเรื่องฉันหรอกค่ะ
งานของผมคือ ต้องรู้สิ่งต่างๆ ก่อนคนอื่น
ผมเป็นนักข่าว ผมต้องเปิดหูเปิดตา และคอยนำหน้าคนอื่นหนึ่งก้าว
โลกกำลังเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว ข่าวธุรกิจก็เช่นกัน ผมบอกเลย
หน้าคุณเปื้อนอะไรน่ะ
อ๋อ หมึกน่ะค่ะ
คุณนี่น่าสนใจนะ
ผมสนใจคุณ
สามวันมานี้ ผมไปมาห้าเมือง ซูซี่
เดินทางด้วยรถไฟ พบปะผู้คน ผู้คนมากมาย
เป็นช่วงเวลาที่วุ่นวายสุดๆ จริงๆ
รู้ไหมคุณโบวส์เป็นคนที่ทำให้ เดอะสปริงฟีลด์รีพับลิกัน
กลายเป็นหนังสือพิมพ์รายวัน แทนที่จะเป็นรายสัปดาห์
มันเป็นแนวคิดริเริ่มของเขา
ใจเร็วด่วนได้ไงล่ะ
ฉันติดข่าวงอมแงมเลยค่ะ
ก็อย่างที่บอก ผมได้ยินเรื่องคุณมาเยอะมาก
เห็นชัดว่า คุณเขียนได้ยอดเยี่ยมกว่าใคร
เธอเป็นอัจฉริยะค่ะ แซม
ฉันรู้ว่าเธอจะเป็น การค้นพบใหม่ของคุณ
แล้วผมจะได้อ่านผลงานของคุณเมื่อไหร่
เอมิลี พูดขึ้นมาสักกลอนสิ
ตอนนี้เลย
ผมอยากฟังนะ
ไม่ใช่ใครเหรอ
เอมิลี
เร็วสิ นี่เป็นโอกาสของเธอแล้วนะ
ปลอดภัยกว่า...
ทายว่าแค่วิญญาณข้า
อยู่ตรงขอบหน้าต่าง
ตรงที่สรรพสัตว์ทอดสายตา
จ้องดวงอาทิตย์... โดยมิรู้ภัย
เธอเป็นอะไรก็ไม่รู้
ไม่ใช่คืนนี้ค่ะ
- ขอล่ะ - ฉันไม่อยาก
สมกับเป็นเอมิลี ดิกคินสัน
นางเป็นคนเยอะ
คุณต้องการอเมริกาใหม่ไหม คุณต้องการอเมริกาใหม่ไหม
สนพ.ของเรามีชื่อว่าเดอะคอนสเตลเลชัน เราจะนำความเปลี่ยนแปลง การปฏิวัติ
เราแต่ละคนจะทำในส่วนของตน
- ขอบคุณมากที่มาค่ะ - ขอบคุณ
คำบรรยายไทยโดย ต้องตา สุธรรมรังษี