ท่านสุภาพบุรุษและสุภาพสตรีครับ ผมคือราชาของพวกคุณ พระเจ้าจอร์จที่สาม
ยินดีต้อนรับสู่แฮมิลตัน
"แฮมิลตัน"
กรุณาปิดเสียงโทรศัพท์มือถือ และอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์อื่น ๆ ทั้งหมด
ห้ามถ่ายรูปและถ่ายวิดีโอเป็นอันขาด
ขอบคุณครับ ขอให้สนุกกับละครของผม
"นครนิวยอร์ก เดือนมิถุนายน 2016 โรงละครริชาร์ด ร็อดเจอร์ส"
เหตุใดลูกไม่มีพ่อ เด็กกำพร้า มีแม่สำส่อน และชาวสกอต
ถูกทิ้งกลางดินแดนที่ถูกลืมในแคริบเบียน
ยากจนข้นแค้น สุดแสนอนาถา
จึงเติบโตมาเป็นวีรบุรุษและนักวิชาการ
บิดาผู้ก่อตั้งบนธนบัตร 10 ดอลลาร์ ตัวเขาเองกลับไม่มีพ่อ
แต่ก้าวหน้ากว่าใครเพราะขยันขันแข็ง
ฉลาดล้ำเลิศ ก่อร่างสร้างตัว
ครั้นอายุ 14 ปี เขาได้รับหน้าที่จัดการเรื่องใบอนุญาตค้าทาส
ทุกวันเมื่อทาสถูกเข่นฆ่าและฉุดกระชาก
ข้ามน้ำข้ามทะเล เขาดิ้นรนต่อสู้และปกป้องตัวเอง
ในใจของเขาลึก ๆ โหยหาอยากเป็นส่วนหนึ่ง
เด็กหนุ่มพร้อมจะอ้อนวอน ขโมย หยิบยืม และแลกเปลี่ยน
และแล้วเฮอร์ริเคนก็พัดถล่มจนพินาศ
ชายคนนี้เห็นอนาคตดับวูบ จมหายไปกับสายน้ำ
เขานำดินสอไปที่วิหาร กลั่นกรองความคิดจากสมอง
และเขียนกวีบทแรก บันทึกความเจ็บปวดของเขา
จนมีข่าวแพร่กระจายออกไปว่า "เจ้าเด็กคนนี้เก่งเป็นบ้า"
รวบรวมผลงานส่งเขาไปแผ่นดินใหญ่
ร่ำเรียนหนังสือ แต่อย่าลืมพื้นเพของคุณ
และโลกจะรู้จักชื่อของคุณ
คุณชื่ออะไรเหรอ
อเล็กซานเดอร์ แฮมิลตัน
ผมชื่ออเล็กซานเดอร์ แฮมิลตัน
และผมมีสิ่งที่ยังไม่ได้ทำนับล้าน
แต่รอดูเถอะ รอดูเถอะ
พ่อของเขาทิ้งไปตอนอายุ 10 ขวบ พร้อมหนี้สินล้นพ้นตัว
สองปีต่อมา อเล็กซ์กับแม่ล้มหมอนนอนเสื่อ
ครึ่งเป็นครึ่งตาย นอนจมกองอ้วก
กลิ่นเหม็นคละคลุ้ง
อเล็กซ์หายดี แต่แม่ของเขาจากไป
เขาย้ายไปอยู่กับญาติ แต่ญาติก็ดันมาฆ่าตัวตาย
ทิ้งเขาไว้เหลือเพียงศักดิ์ศรีที่ป่นปี้ แต่มีเสียงใหม่ดังอยู่ข้างใน
เสียงนั้นพูดว่า...
- "นายต้องดูแลตัวเอง" - อเล็กซ์ นายต้องดูแลตัวเอง
เขาเริ่มเก็บตัวอ่านตำราทุกเล่มบนชั้น
ไม่เหลือสิ่งใดให้ทำอีกแล้ว สำหรับผู้หลักแหลมน้อยกว่านั้น
เขาคงลาโลกหรืออยู่อย่างแร้นแค้น ไม่มีโอกาสฟื้นตัว
เขาเริ่มทำงานเป็นเสมียน ให้เจ้าของบ้านเช่าของแม่ผู้ล่วงลับ
ขายอ้อยและเหล้ารัม และทุกอย่างที่เขาไม่มีปัญญาซื้อ
- ฉกชิงตำราทุกเล่ม - ฉกชิง
เท่าที่เขาจะจับต้องได้
- วางแผนเพื่ออนาคต - วางแผน
ตอนนี้เขาได้มายืนบนหัวเรือมุ่งหน้าสู่ดินแดนใหม่
ในนิวยอร์ก คุณจะกลายเป็นคนใหม่
- ในนิวยอร์ก คุณจะกลายเป็นคนใหม่ - รอดูเถอะ
ในนิวยอร์ก คุณจะกลายเป็นคนใหม่
- ในนิวยอร์ก - นิวยอร์ก
รอดูเถอะ
อเล็กซานเดอร์ แฮมิลตัน
เรารอดูความสำเร็จของคุณ
รอดูความสำเร็จของคุณ
คุณไม่มีวันท้อถอย คุณไม่มีวันยอมเสียเวลา
โอ้ อเล็กซานเดอร์ แฮมิลตัน
อเล็กซานเดอร์ แฮมิลตัน
- อเมริการ้องเพลงเพื่อคุณ - เมื่ออเมริการ้องเพลงเพื่อคุณ
พวกเขาจะรู้หรือไม่ว่าคุณฝ่าฟันอะไรมา
พวกเขาจะรู้หรือไม่ว่าคุณคือผู้เปลี่ยนแปลง
โลกนี้จะไม่มีวันเหมือนเดิม
เรือเข้าเทียบท่าแล้ว
- มองเห็นเขาหรือยัง - รอดูเถอะ
- ผู้อพยพอีกคนปีนขึ้นจากก้นบึ้ง - รอดูเถอะ
ศัตรูทำลายชื่อเสียงของเขา อเมริกาหลงลืมเขา
เราต่อสู้ร่วมกับเขา
ผมยอมตายเพื่อเขา
ผมเชื่อใจเขา
ฉันรักเขา
และผม... เป็นไอ้โง่ที่ยิงเขา
ผมมีสิ่งที่ยังไม่ได้ทำนับล้าน
แต่รอดูเถอะ
คุณชื่ออะไรเหรอ
อเล็กซานเดอร์ แฮมิลตัน
ปี 1776
นครนิวยอร์ก
ขอโทษครับ คุณคือแอรอน เบอร์ ใช่มั้ย
ขึ้นอยู่กับว่าใครเป็นคนถาม
อ๋อ แน่นอนครับ ผมชื่ออเล็กซานเดอร์ แฮมิลตัน
ผมพร้อมรับใช้คุณ
ผมตามหาคุณมานาน
- ฟังแล้วชักประหม่า - ผมได้ยินชื่อของคุณที่พรินซ์ตัน
ผมอยากจะเรียนหลักสูตรเร่งรัด
แต่ดันมีเรื่องกับเพื่อนของคุณเสียก่อน
ผมอาจจะต่อยเขาไปด้วย น่าจะเบลอครับ
เขาดูแลเรื่องการเงิน
คุณต่อยเหรัญญิกงั้นเหรอ
ใช่ครับ ผมอยากเป็นเหมือนคุณ
เรียนจบในสองปี เข้าร่วมการปฏิวัติ
เขามองผมเหมือนเป็นไอ้โง่
ผมไม่ได้โง่นะ
แล้วคุณทำได้ยังไง ทำไมถึงเรียนจบเร็วขนาดนั้น
นั่นเป็นความประสงค์ก่อนตายของพ่อแม่ผม
คุณเป็นเด็กกำพร้า แหงสิ
ผมก็เป็นเด็กกำพร้า พระเจ้า ผมอยากให้มีสงครามจังเลย
เราจะได้พิสูจน์ว่า เรามีค่าเกินกว่าที่ใครจะต่อรอง
ผมขอเลี้ยงเหล้าคุณได้มั้ย
แบบนั้นก็ดีเลย
ระหว่างที่เราคุยกัน ผมมีคำแนะนำฟรี ๆ อยากจะบอก
พูดให้น้อยลง
อะไรนะ
ยิ้มให้มากขึ้น
โอ้...
อย่าให้ใครรู้ว่าคุณต่อต้านหรือมุ่งหมายสิ่งใด
พูดเล่นสินะ
คุณอยากเจริญก้าวหน้าใช่มั้ย
ครับ
คนโง่ปากมากมักลงเอยด้วยความตาย
โอ้ นี่ ๆๆๆๆ ตอนนี้เป็นเวลาอะไร
ได้เวลาแสดง
อย่างที่ผมบอก
ได้เวลาแสดง ได้เวลาแสดง เอาเลย
ผมชื่อจอห์น ลอเรนส์ อยู่ถูกที่ถูกทาง
ดื่มแซม อดัมส์ ไปสองแก้ว แต่ตั้งใจว่าจะดื่มสาม
พวกเสื้อโคตสีแดงไม่อยากยุ่งกับผม
เพราะผมจะหาทางเอาตัวรอดจากตำรวจจนได้
ใช่แล้ว สหาย ส่วนตัวผมชื่อลาฟาแยตต์
ลานเซลอตแห่งขบวนการปฏิวัติ
ผมอุตส่าห์มาตั้งไกลเพียงเพื่อทักทาย
ไล่พระราชาไปให้พ้น
ใครเจ๋งที่สุด ผมเอง
ผมชื่อเฮอร์คิวลิส มัลลิแกน
พร้อมจะลุย พร้อมสนุก
ผมได้ยินแม่คุณถามว่า "มาอีกแล้วเหรอ"
- ใช่แล้ว - เอาลูกสาวกับม้าไปขังไว้
แน่นอน สวมคอร์เซ็ตเกินสี่ชั้น คงหาทางเจาะไข่แดงลำบาก
อย่าพูดเรื่องอย่างว่าเลย รินเบียร์ให้ผมเพิ่มหน่อย เพื่อน
ยกแก้วขึ้นดื่มฉลอง
ให้แก่การปฏิวัติ
นี่มันเด็กอัจฉริยะจากมหาวิทยาลัยพรินซ์ตัน
แอรอน เบอร์
ร้องเพลงให้เราสักท่อน แบ่งปันความรู้หน่อย
ขอให้โชคดี เชิญตามสบาย
คุณร้องมาเลย ผมจะนั่งฟังเอง
- ดูซิว่าเราจะไปถึงไหน - โฮ...
เบอร์ การปฏิวัติใกล้เข้ามาแล้ว คุณจะรีรออยู่เพื่ออะไร
หากคุณไม่ต่อสู้เพื่ออะไรเลย เบอร์ คุณจะทุ่มเทเพื่ออะไร
- โอ้ คุณเป็นใคร - คุณเป็นใคร
คุณเป็นใคร
โอ้ เด็กคนนี้เป็นใคร เขาจะทำอะไรนะ
ผมจะไม่ยอมละทิ้งโอกาส
ผมก็เหมือนประเทศของผม ผมยังเยาว์วัย ไฟแรงและกระหาย
และผมจะไม่ยอมละทิ้งโอกาส
ผมจะต้องได้ทุนเข้าเรียนที่คิงส์คอลเลจ
ผมอาจไม่ควรโอ้อวด แต่รับรองว่าทุกคนจะต้องทึ่ง
ปัญหาคือผมมีสมองมากมาย แต่ยังไม่ได้ขัดเกลา
ผมต้องกู่ร้องเพื่อให้คนได้ยิน ทุกคำพูดของผมสะท้อนความรู้
ผมคือเพชรในตม ก้อนถ่านประกายแวววาว
พยายามบรรลุเป้าหมาย พลังแห่งคำพูดของผมไม่อาจกล่าวโทษได้
แม้อายุ 19 แต่ความคิดโตเกินวัย
ท้องถนนในนครนิวยอร์กหนาวเหน็บยิ่งขึ้น
ผมแบกรับภาระทุกอย่าง ข้อเสียเปรียบทุกอย่าง
ผมเรียนรู้ที่จะจัดการ ผมไม่มีปืนให้กวัดแกว่ง
ผมเดินบนถนนอย่างอดอยาก
แผนการคือพัดโบกประกายไฟให้ลุกโชน
แต่ตอนนี้ก็มืดแล้ว ผมขอสะกดชื่อตัวเองให้ฟัง
- ผมชื่อ อ-เ-ล็-ก-ซ-า-น-เ-ด-อ-ร์ - อ-เ-ล็-ก-ซ-า-น-เ-ด-อ-ร์
- เราเกิดมาเพื่อสิ่งนี้ - เราเกิดมาเพื่อสิ่งนี้
อาณานิคมที่ปกครองอย่างอิสระ
ตอนนี้อังกฤษเอาเปรียบเราไม่หยุด
พวกเขาขูดรีดภาษีเราอย่างหนัก
ส่วนพระเจ้าจอร์จก็ไม่แย่แส ใช้เงินสุรุ่ยสุร่าย
เขาจะไม่ปล่อยให้ลูกหลานเป็นอิสระ
ประเทศนี้จึงต้องมีการปฏิวัติ
ผมจะเข้าร่วมด้วย
เขาพูดเอาไว้ในวงเล็บ
และอย่าตกใจ เมื่อตำราประวัติศาสตร์เอ่ยถึงผม
ผมจะยอมสละชีวิตหากมันทำให้เราเป็นอิสระ
ในที่สุดคุณจะได้เห็นผมผงาดขึ้นมา
- และผมจะไม่ยอมละทิ้งโอกาส - โอกาส
- ผมจะไม่ยอมละทิ้งโอกาส - โอกาส
ผมก็เหมือนประเทศของผม ผมยังเยาว์วัย ไฟแรงและกระหาย
และผมจะไม่ยอมละทิ้งโอกาส
- และผมจะไม่ยอมละทิ้งโอกาส - ผมจะไม่ยอมละทิ้งโอกาส
- ผมจะไม่ยอมละทิ้งโอกาส
- ผมก็เหมือนประเทศของผม - ผมก็เหมือนประเทศของผม
- ผมยังเยาว์วัย ไฟแรงและกระหาย - ผมยังเยาว์วัย ไฟแรงและกระหาย
- และผมจะไม่ยอมละทิ้งโอกาส - และผมจะไม่ยอมละทิ้งโอกาส
ได้เวลาคว้าโอกาสแล้ว
ผมใฝ่ฝันถึงชีวิตที่ไม่มีกษัตริย์
ความปั่นป่วนในฝรั่งเศสจะนำไปสู่ "อนา..."
"อนา..." เรียกว่าอะไรนะ
อนาธิปไตย
เมื่อผมต่อสู้ อีกฝ่ายจะตื่นตระหนก
- ด้วยกระสุนของผม - กระสุน
ผมเป็นลูกมือของช่างตัดเสื้อ
และผมดูแลเด็กกำพร้าที่ไร้พ่อแม่อย่างคุณ
ผมจะเข้าร่วมการปฏิวัติเพราะรู้ว่านี่คือโอกาส
เพื่อให้สังคมเจริญก้าวหน้า แทนที่จะมัวแต่เย็บกางเกง
- ผมจะคว้าโอกาส - โอกาส
แต่เราจะไม่มีวันเป็นอิสระแท้จริง จนกว่าผู้ที่ตกเป็นทาส...
- จะมีสิทธ์เท่าเทียมคุณและผม - ถูกต้อง
คุณและผม ไม่สู้ก็ตาย
รอดูผมขึ้นควบหลังม้า พร้อมกองทหารผิวดำกลุ่มแรกได้เลย
- คว้าโอกาสอีกครั้ง - โอกาส
คนเก่งทั้งหลาย ลดเสียงลงหน่อย
งดหาเรื่องเดือดร้อน ทางเลือกจะเพิ่มเป็นสองเท่า
ผมเห็นด้วย แต่สถานการณ์ยังอันตราย
พวกคุณต้องหัดเรียนรู้ให้ดี
- หากพูดมาก ระวังจะโดนยิง - โดนยิง
เบอร์ ดูซิว่าเรามีใครบ้าง
คุณลาฟาแยตต์ แข็งแกร่งราวกับลานเซลอต
ผมคิดว่ากางเกงคุณสวยดี ลอเรนส์ ผมชอบคุณมาก
เรามาวางแผนกันให้เป็นความลับสุดยอด
จะมีโอกาสไหนที่ชะตาเป็นใจให้เรามาอยู่รวมกัน
หมอบกราบความเชื่อดั้งเดิม ไม่ว่าจะชอบหรือไม่
กลุ่มนักปฏิวัตินำไปสู่การเลิกทาส
มอบตำแหน่งให้ผมสิ บอกผมว่าอาวุธยุทธภัณฑ์อยู่ที่ไหน
โอ้ ผมพูดเสียงดังเกินไปหรือเปล่า บางทีผมก็ตื่นเต้นเกินเหตุ
พลั้งปากไปหน่อย
ผมไม่เคยมีกลุ่มเพื่อนมาก่อน
ผมสัญญาว่าจะทำให้พวกคุณภูมิใจ
ให้เจ้าหนุ่มคนนี้ออกนำฝูงชนเลย
ผมจะไม่ยอมละทิ้งโอกาส
ผมก็เหมือนประเทศของผม ผมยังเยาว์วัย ไฟแรงและกระหาย
และผมจะไม่ยอมละทิ้งโอกาส
ผมจะไม่ยอมละทิ้งโอกาส
ผมก็เหมือนประเทศของผม ผมยังเยาว์วัย ไฟแรงและกระหาย
และผมจะไม่ยอมละทิ้งโอกาส
ทุกคนร้องเพลงออกมา
โว้ โว้ โว้...
เฮ้
โว้...
ร้องให้พวกเขาได้ยิน เอาเลย
โว้ โว้ โว้...
ตะโกนให้ดังสะเทือนหลังคา
โว้...
ตะโกนให้สะเทือนหลังคา
โว้...
เอาเลย
- เย้... - เอาล่ะ ลุยเลย
ลุกขึ้น
จากชีวิตแบบเดิมที่เคยคลานเข่า จงลุกขึ้น
บอกพี่ชายและน้องชายให้ลุกขึ้น
บอกพี่สาวและน้องสาวให้ลุกขึ้น
เมื่อไหร่ชาวอาณานิคมจะลุกขึ้น
ลุกขึ้น
ผมจินตนาการถึงความตายมากมาย จนติดอยู่ในความทรงจำ
เมื่อไหร่ความตายจะตามทันผม
ในยามหลับใหล รออยู่ข้างหน้าเจ็ดฟุตใช่หรือไม่
เมื่อเห็นความตายมาเยือน ผมจะวิ่งหนีหรือยอมรับมัน
มันเหมือนจังหวะที่ไร้ทำนองใช่หรือไม่
ผมไม่เคยคิดว่าจะอายุยืนเกิน 20 ปี
ในบ้านเกิดของผม บางคนอายุยืนได้เพียงครึ่งเดียว
เมื่อใครถามว่าทำไมเราใช้ชีวิตบุ่มบ่าม เราได้แต่หัวเราะและคว้าแก้ว
เราต้องทำให้ช่วงเวลานี้ยั่งยืนและสมบูรณ์
ไม่สิ ไม่ใช่แค่ช่วงเวลา นี่เป็นขบวนการ
เมื่อพี่น้องผู้หิวโหยและมีสิ่งที่ต้องพิสูจน์ เริ่มเคลื่อนไหว
ศัตรูต่อต้านเรา
เรามีจุดยืนอันซื่อตรง เดินหน้าราวกับโมเสส
อ้างสิทธ์ในดินแดนพันธสัญญา
และถ้าเราได้รับเอกราช
นั่นย่อมเป็นเครื่องรับประกันเสรีภาพต่อลูกหลาน
หรือไม่เลือดที่เราหลั่งจะกลายเป็นวงจรไม่สิ้นสุด
ของการแก้แค้นและความตายโดยไม่มีลูกหลาน
ผมรู้ว่าการเคลื่อนไหวบนถนนน่าตื่นเต้น
แต่ท่ามกลางหยดเลือดและการต่อสู้
ผมอ่านและเขียนหนังสือมาตลอด
เราต้องแก้ไขปัญหาการเงิน
เราเป็นประเทศรวมรัฐ
แล้วสถานะของประเทศเราคืออะไร
ผมเฝ้ารอจนหมดความอดทน
ผมล้มเลิกความหวังทุกอย่างด้วยความสะเทือนใจ
ทุกการกระทำมีขึ้นเพื่อสร้างสรรค์
ผมหัวเราะเมื่อเผชิญหน้า กับความสูญเสียและความโศกเศร้า
นี่เป็นครั้งแรกที่ผมคิดไกลกว่าวันพรุ่งนี้
และผมจะไม่ยอมละทิ้งโอกาส
ผมจะไม่ยอมละทิ้งโอกาส
ผมก็เหมือนประเทศของผม ผมยังเยาว์วัย ไฟแรงและกระหาย
และผมจะไม่ยอมละทิ้งโอกาส
เราจะลุกขึ้น
ถึงเวลาคว้าโอกาส
เราจะลุกขึ้น
ถึงเวลาคว้าโอกาส
- เราจะ... - เราจะลุกขึ้น ลุกขึ้น
- ถึงเวลาคว้าโอกาส - เราจะลุกขึ้น ลุกขึ้น
- ถึงเวลาคว้าโอกาส - ลุกขึ้น
- คว้าโอกาส โอกาส โอกาส - ลุกขึ้น
ถึงเวลาคว้าโอกาส ถึงเวลาคว้าโอกาส
และผมจะไม่ยอมละทิ้ง...
ผมจะไม่ยอมละทิ้งโอกาส
- โว้ โว้ โว้... - เฮ้
- โว้... เย้ - ร้องให้พวกเขาได้ยิน
- เอาเลย - โว้ โว้ โว้...
โว้ โว้ โว้...
รอบสุดท้าย หนุ่ม ๆ
ผมอาจไม่ได้อยู่เห็นความรุ่งโรจน์ของเรา
แต่ผมยินดีจะร่วมต่อสู้
และเมื่อลูกหลานบอกเล่าเรื่องราวของเรา
พวกเขาจะบอกเล่าเรื่องราวในค่ำคืนนี้
คืนนี้เรามาดื่มอีกสักรอบ
ดื่มอวยพรแด่เสรีภาพ
สิ่งที่พวกเขาไม่มีวันพรากได้
ไม่ว่าพวกเขาจะบอกอะไรคุณ
ดื่มอวยพรแด่พวกเราทั้งสี่
พรุ่งนี้จะมีคนแบบพวกเราเพิ่มอีก
บอกเล่าเรื่องราวในค่ำคืนนี้
พวกเขาจะบอกเล่าเรื่องราวในค่ำคืนนี้
ดื่มอวยพรแด่เสรีภาพ
สิ่งที่พวกเขาไม่มีวันพรากได้
ไม่ว่าพวกเขาจะบอกอะไรคุณ
คืนนี้เรามาดื่มอีกสักรอบ
ดื่มอวยพรแด่พวกเราทั้งสี่
พรุ่งนี้จะมีคนแบบพวกเราเพิ่มอีก
บอกเล่าเรื่องราวในค่ำคืนนี้
คืนนี้เรามาดื่มอีกสักรอบ
พวกเขาจะบอกเล่าเรื่องราวในค่ำคืนนี้
ดื่มอวยพรแด่เสรีภาพ
พวกเขาจะบอกเล่าเรื่องราวในค่ำคืนนี้
ดื่มอวยพรแด่เสรีภาพ
พวกเขาจะบอกเล่าเรื่องราวในค่ำคืนนี้
- บอกเล่าเรื่องราวในค่ำคืนนี้ - ค่ำคืนนี้
ไม่มีอะไรที่พวกคนรวยชื่นชอบ
มากกว่าการเดินปะปนกับคนจนในเมือง
พวกเขานั่งรถม้าและจ้องมอง...
พวกนักเรียนในจัตุรัส แค่เห็นพวกเขาคุยกันก็พอ
ดูอย่างฟิลิป สกายเลอร์ ผู้แสนมั่งคั่ง
โอ๊ะโอ แต่เขาไม่เอะใจเลยว่า ลูกสาวชื่อเพ็กกี้ แอนเจลิกา เอไลซา
แอบเข้าเมืองมาส่องหนุ่ม ๆ คนที่...
- เข้าท่า เข้าท่า - แอนเจลิกา
เข้าท่า เข้าท่า
เอไลซา
- และเพ็กกี้ - เข้าท่า เข้าท่า
พี่น้องสกายเลอร์
- แอนเจลิกา - เพ็กกี้
- เอไลซา - เข้าท่า
พ่อบอกว่าจะกลับบ้านก่อนตะวันตกดิน
พ่อไม่จำเป็นต้องรู้นี่นา
พ่อบอกว่าอย่าเข้าเมือง
พี่บอกแล้วไงว่าเธอไปได้สบาย
แต่มองรอบตัวสิ มองรอบตัวสิ
การปฏิวัติเกิดขึ้นในนิวยอร์ก
นิวยอร์ก
- แอนเจลิกา - เข้าท่า
แค่พ่ออยากทำสงครามก็แย่พอแล้ว
มีคนร้องตะโกนในจัตุรัส
แค่มีความรุนแรงบนฝั่งของเราก็แย่พอแล้ว
แนวคิดใหม่ล่องลอยอยู่ในอากาศ
มองรอบตัวสิ มองรอบตัวสิ
แอนเจลิกา เตือนฉันหน่อยว่าเรามาดูอะไร
เธอมองหาฉันอยู่
- เอไลซา ฉันกำลังมองหาคนที่เข้าท่า - เข้าท่า เข้าท่า
- ฉันกำลังมองหาคนที่เข้าท่า - เข้าท่า เข้าท่า
โว้ โว...
เข้าท่า
ไม่มีอะไรเหมือนฤดูร้อนในเมือง
มีคนเร่งรีบปะปนกับสาวงาม
ประทานโทษ คุณผู้หญิง ผมรู้ว่ามันไม่ตลก
แต่กลิ่นน้ำหอมของคุณ บ่งบอกว่าพ่อของคุณมีฐานะ
ทำไมสวมรองเท้าหรูหรามาเดินในเมืองล่ะ
กำลังมองหาเด็กข้างถนน ไปเติมเต็มอุดมการณ์อยู่เหรอ
- เบอร์ คุณทำให้ฉันขยะแขยง - งั้นบอกผมหน่อยสิ
ผมมีฐานะร่ำรวย คุณไว้ใจผมได้เลย
ฉันได้อ่านเรื่อง "สามัญสำนึก" ของโทมัส เพน
หนุ่ม ๆ ชอบบอกว่าฉันเป็นคนจริงจัง หรือไม่ก็เพี้ยน
คุณอยากปฏิวัติเหรอ ฉันอยากเห็นความจริง
ฟังคำประกาศของฉันให้ดี
"เรายึดถือความจริงที่ประจักษ์ในตัวเอง
ว่าชายทุกคนถูกสร้างมาโดยเสมอภาค"
และเมื่อฉันได้พบโทมัส เจฟเฟอร์สัน
ฉันจะบังคับให้เขาใส่คำว่าผู้หญิงลงไป
เข้าท่า
มองรอบตัวสิ มองรอบตัวสิ
เราโชคดีแค่ไหนที่มีชีวิตอยู่ตอนนี้
มองรอบตัวสิ มองรอบตัวสิ
เราโชคดีแค่ไหนที่มีชีวิตอยู่ตอนนี้
ประวัติศาสตร์กำลังเกิดขึ้นในแมนฮัตตัน
และเราบังเอิญได้อาศัย อยู่ในเมืองยิ่งใหญ่ที่สุดในโลก
เพราะฉันได้อ่านเรื่อง "สามัญสำนึก" ของโทมัส เพน
หนุ่ม ๆ ชอบบอกว่าฉันเป็นคนจริงจัง หรือไม่ก็เพี้ยน
คุณอยากปฏิวัติเหรอ ฉันอยากเห็นความจริง
ฟังคำประกาศของฉันให้ดี
"เรายึดถือความจริงที่ประจักษ์ในตัวเอง
ว่าชายทุกคนถูกสร้างมาโดยเสมอภาค"
มองรอบตัวสิ มองรอบตัวสิ
เราโชคดีแค่ไหนที่มีชีวิตอยู่ตอนนี้
ประวัติศาสตร์กำลังเกิดขึ้นในแมนฮัตตัน
และเราบังเอิญได้อาศัย
- อยู่ในเมืองยิ่งใหญ่ที่สุดในโลก - อยู่ในเมืองยิ่งใหญ่ที่สุด
อยู่ในเมืองยิ่งใหญ่ที่สุดในโลก
เข้าท่า เข้าท่า
แอนเจลิกา
เข้าท่า เข้าท่า
เอไลซา
- และเพ็กกี้ - เข้าท่า เข้าท่า
พี่น้องสกายเลอร์
เข้าท่า เข้าท่า
- เรากำลังมองหาคนที่เข้าท่า - เข้าท่า เข้าท่า
- เฮ้ - เข้าท่า เข้าท่า
- โว้... - เข้าท่า เข้าท่า
- เฮ้ - เข้าท่า เข้าท่า
อยู่ในเมืองยิ่งใหญ่ที่สุด
อยู่ในเมืองยิ่งใหญ่ที่สุดในโลก
ฟังทางนี้ ฟังทางนี้
ผมชื่อซามูเอล ซีเบอรี
และผมขอเสนอ "ความคิดเห็นโดยเสรี ว่าด้วยการดำเนินการของสภาแห่งภาคพื้นทวีป"
อย่าไปสนใจพวกที่เรียกร้องการปฏิวัติ
พวกนั้นไม่คำนึงถึงผลประโยชน์ของคุณ
ให้ตายสิ ฉีกเจ้าหมอนี่ทิ้งเลยมั้ย
ความวุ่นวายและการนองเลือดไม่ใช่ทางออก
อย่าปล่อยให้พวกเขาชักนำหลงผิด
สภาแห่งนี้ไม่ได้เป็นตัวแทนของผม
ช่างเขาเถอะ
พวกเขากำลังเล่นเกมอันตราย
ผมขอให้พระราชาเมตตาพวกคุณ
ช่างน่าละอาย ช่างน่าละอาย
- นี่ เขาปั่นหัวพวกคุณ - อย่าไปสนใจ...
- ด้วยเสียงเอะอะโวยวาย - พวกที่เรียกร้อง...
- แต่การปฏิวัติกำลังจะเกิดขึ้น - การปฏิวัติ
- ฝ่ายที่ยากไร้จะต้องชนะ - พวกเขาไม่คำนึงถึงผลประโยชน์ของคุณ
ฟังคุณแล้วทนทำหน้านิ่งเฉยไม่ไหว
- ความวุ่นวายและการนองเลือดหลอกหลอนเรา - ความวุ่นวายและการนองเลือด...
- ไม่ใช่ทางออก - บอกตามตรง คุณไม่ควรพูด
- อย่าปล่อยให้พวกเขา... - แล้วเรื่องบอสตันล่ะ
- ชักนำหลงผิด - ดูความเสียหายที่เราได้รับสิ
- แล้วยังมาพูดเรื่องสภา - สภาแห่งนี้ไม่ได้เป็นตัวแทนของผม
- หมาของผมพูดดีกว่าคุณเสียอีก - พวกเขากำลัง...
- เล่นเกมอันตราย - แต่น่าแปลก โรคขี้เรื้อนของคุณยังไม่หาย
ผมขอให้พระราชาเมตตาพวกคุณ
เขาอยู่ในเจอร์ซีย์เหรอ
- ช่างน่าละอาย - แด่การปฏิวัติ
- อย่าไปสนใจ... - ถ้าคุณยังพูดอีก
- ผมจะ... - เรียกร้อง
มองผมสิ อย่ามัวแต่อ่าน
- ไม่คำนึงถึงผลประโยชน์ - อย่าเปลี่ยนคีย์
แล้วไม่ยอมคุยกับผมสิ
ทำไมเกาะเล็ก ๆ อีกฟากของทะเล ถึงมาควบคุมราคาใบชา
อเล็กซานเดอร์ ขอเถอะ
เบอร์ ผมขอเด็ดขาดดีกว่าโลเล เลิกวางตัวเป็นผู้ดีได้แล้ว
โปรดเงียบ
สาสน์จากพระราชา
เจ้าบอกว่า...
ราคาแห่งความรักของข้า ไม่ใช่ราคาที่เจ้ายินดีจ่าย
พวกเจ้าร้องไห้
ลงในน้ำชาที่เททิ้งลงทะเล เมื่อพวกเจ้าเห็นข้าผ่านไป
ทำไมโศกเศร้านักล่ะ
จำได้มั้ยว่าเราตกลงกันแล้ว ตอนที่พวกเจ้าจากไป
ตอนนี้พวกเจ้าทำข้าโมโห
จำไว้ว่าแม้จะบาดหมางกัน ข้ายังเป็นพระราชาของพวกเจ้า
แล้วเจ้าจะกลับมา
ไม่ช้าเจ้าจะได้เห็น
เจ้าจะนึกได้ว่าเจ้าเป็นของข้า
แล้วเจ้าจะกลับมา
เวลาจะเป็นเครื่องพิสูจน์
เจ้าจะนึกได้ว่าข้าดูแลเจ้าอย่างดี
มหาสมุทรน้ำขึ้น
จักรวรรดิล่มสลาย
เราผ่านพ้นทุกอย่างมาด้วยกัน
และเมื่อถึงจุดแตกหักแล้ว
ข้าจะส่งกองทัพติดอาวุธครบ
เพื่อเตือนให้เจ้านึกถึงความรักของข้า
ดา ดา ดา ดา ดา...
ดัด ดา ดา ดา ได อา ดา...
ดา ดา ดัด ดัด ได อา ดา...
ดา ดา ดา ดา ดา...
ดัด ดา ดา ดา ได อา ดา...
ดา ดา ดัด ดัด ดา
พวกเจ้าบอกว่าความรักของเราจืดจาง และทนต่อไปไม่ไหว
แล้วเจ้าจะโอดครวญเมื่อข้าไม่อยู่
ไม่นะ อย่าเพิ่งเปลี่ยนเรื่อง
เพราะพวกเจ้าคือพสกนิกรที่ข้าโปรดปราน
พสกนิกรที่น่ารักและพินอบพิเทา
พสกนิกรที่จงรักภักดีของข้า
ตลอดชั่วกาลนาน
ตลอดชั่วกัลปาวสาน
แล้วเจ้าจะกลับมา
เหมือนเมื่อก่อน
ข้าจะต่อสู้และชนะสงครามครั้งนี้
เพื่อความรักของเจ้า
เพื่อคำสรรเสริญของเจ้า
และข้าจะรักพวกเจ้าจวบจนวันตาย
เมื่อพวกเจ้าจากไป
ข้าจะโมโห
ดังนั้นจงอย่าทอดทิ้งสิ่งที่เราเคยมี
เพราะเมื่อถึงจุดแตกหัก
ข้าจะเข่นฆ่าเพื่อนและครอบครัวของเจ้า
เพื่อเตือนให้เจ้านึกถึงความรักของข้า
ดา ดา ดา ดา ดา...
ดัด ดา ดา ดา ได อา ดา...
ดา ดา ดัด ดัด ได อา ดา...
ดา ดา ดา ดา ดา...
ดัด ดา ดา ดา ได อา ดา ดา ดา...
ทุกท่าน
ดา ดา ดา ดา ดา...
ดัด ดา ดา ดา ได อา ดา...
ดา ดา ดัด ดัด ได อา ดา...
ดา ดา ดา ดา ดา...
อา ดา...
ดา ดา ดา ดัด ดา ได อา ดา
พลเรือเอกฮาวของอังกฤษมีกองกำลังบนผืนน้ำ
ทหาร 32,000 นายอยู่ในท่าเรือนิวยอร์ก
- ทหาร 32,000 นายอยู่ในท่าเรือนิวยอร์ก - ทหาร 32,000 นายอยู่ในท่าเรือนิวยอร์ก
เมื่อพวกเขาโอบล้อมกองทัพของเรา
- พวกเขาโอบล้อมกองทัพของเรา - พวกเขาโอบล้อมกองทัพของเรา
- เมื่อพวกเขาโอบล้อมกองทัพของเรา - พวกเขาโอบล้อมกองทัพของเรา
ในฐานะเด็กจากแคริบเบียน ผมกระหายสงคราม
ผมรู้ว่าตัวเองยากจน
- ผมรู้ว่านี่เป็นทางเดียวที่จะลุกขึ้น - ลุกขึ้น
ถ้าพวกเขาเล่าเรื่องของผม
ผมอาจจะตายอย่างสมเกียรติในสนามรบ
- หรือลุกขึ้น - ลุกขึ้น
เราจะต่อสู้เพื่อแผ่นดินนี้
แต่มีชายเพียงคนเดียว
- ที่สามารถสั่งการให้พวกเราลุกขึ้น - ลุกขึ้น
- เข้าใจว่าเป็นทางเดียวที่จะลุกขึ้น - ลุกขึ้น
ลุกขึ้น
เขามาแล้ว
ท่านนายพลมาแล้ว
ท่านสุภาพบุรุษและสุภาพสตรี
ท่านนายพลมาแล้ว
ช่วงเวลาที่พวกคุณรอคอย
ท่านนายพลมาแล้ว
ความภาคภูมิใจแห่งเมาต์เวอร์นอน
- ท่านนายพลมาแล้ว - จอร์จ วอชิงตัน
- เรามีอาวุธน้อยกว่า - อะไรนะ
- ทหารน้อยกว่า - อะไรนะ
จำนวนน้อยกว่า วางแผนแย่กว่า
เราต้องทุ่มเทให้สุดกำลัง
ฟังนะ ผมต้องการผู้ช่วยมือขวา
ลองหาดู
ผมขอพูดตรง ๆ สักหนึ่งวินาทีได้มั้ย
ขอแค่เสี้ยววินาที
ผมขอเลิกวางท่า และเปิดอกว่าผมรู้สึกยังไง
ผมเป็นแบบอย่างของพลตรียุคใหม่
ทหารผ่านศึกแห่งเวอร์จิเนียผู้น่านับถือ
ทหารของผมยืนเรียงแถว
เพื่อเชิดชูผมขึ้นไปยืนบนแท่น
พวกเขาเขียนจดหมายหาญาติ
เล่าถึงความสง่าและคารมของผม
แต่ประเด็นที่ทุกคนพยายามเลี่ยง
ความจริงชัดเจนตรงหน้า
เมื่อได้ยินเสียงปืนใหญ่ของอังกฤษ
ดังตูม
ความหวังว่าจะทำสำเร็จก็หลุดลอย
ผมจะเป็นผู้นำได้ยังไง ในเมื่อผู้ตามเอาแต่ล่าถอย
เราห้ามเลือดไว้ ขณะที่ฝ่ายอังกฤษยึดครองบรุกลิน
หมากตัวอัศวินกินตัวเรือ แต่ดูสิ
เรามีอาวุธน้อยกว่า
- อะไรนะ - ทหารน้อยกว่า
- อะไรนะ - จำนวนน้อยกว่า วางแผนแย่กว่า
เราต้องทุ่มเทให้สุดกำลัง
ฟังนะ ผมต้องการผู้ช่วยมือขวา
กระสุนมาแล้ว
พวกเขาต่อสู้กับกองปืนใหญ่
ตรวจสอบความเสียหาย
เราต้องหยุดพวกมัน และทำลายข้อได้เปรียบของพวกมัน
จงเรียกความเข้มแข็งที่พระเจ้าประทานให้
แฮมิลตันจะไม่ทิ้งเรือ
ไปขโมยปืนใหญ่ของพวกมันเลย
- ตูม - ปืนใหญ่มาแล้ว
มองดูเลือดและละอองน้ำโสโครก
- และเสียงปืนใหญ่ดังตูม - ตูม
เราจะสละอ่าวคิปส์เบย์
- และเสียเรือไปอีกลำ - ตูม
- เราเพิ่งเสียปลายสุดตอนใต้
- ตูม - เราต้องหนีไปฮาร์เลมโดยด่วน
เราจะสูญเสียมากกว่านี้ไม่ได้ คว้าปืนและม้า วิ่งห้อไปเลย
ผมตัดสินใจแบ่งกองกำลัง พวกเขาพากันแตกตื่น
ขณะที่ฝ่ายอังกฤษทำลายเมือง
เราใกล้จะยอมแพ้แล้ว
เผชิญหน้าการตัดสินใจอันบ้าคลั่ง
ผมตะโกนต่อหน้ากองกำลังที่แตกตื่นว่า...
นี่เหรอคนที่ผมร่วมต่อสู้เพื่อปกป้องอเมริกา
เราขี่ม้าตอนเที่ยงคืน แมนฮัตตันอยู่ไกลลิบ
ผมไม่อาจหนีไปไหนในพริบตา
ทุกคน ผมต้องการผู้ช่วยเหลือเกิน
ท่านนายพลครับ
- คุณเป็นใคร - แอรอน เบอร์ ครับ
ขออนุญาตแสดงความเห็นได้มั้ยครับ
ตามสบาย
ท่านครับ ผมเคยเป็นร้อยเอก ในสังกัดของนายพลมอนต์โกเมอรี
ก่อนที่เขาจะถูกยิงที่คอในควิเบก
สรุปแล้ว...
ผมคิดว่าพอจะช่วยคุณได้
ผมชื่นชมที่คุณยังคง ยิงต่อสู้กับฝ่ายอังกฤษจากระยะไกล
ผมมีคำถาม ข้อเสนอแนะเล็กน้อย
เกี่ยวกับวิธีต่อสู้ แทนที่จะหนีไปทางตะวันตก
- ว่าไง - คือว่า...
ท่านนายพลครับ อยากพบผมเหรอ
แฮมิลตัน เข้ามาสิ
- เคยเจอเบอร์ หรือยัง - ครับผม
- เราเจอกันบ่อย - เราเจอกันบ่อย
อย่างที่ผมบอกไป ผมอยากฟังแผนกลยุทธ์ของคุณ
- เบอร์ - ครับ
ออกไปแล้วปิดประตูให้ด้วย
ผมทำอะไรผิดหรือเปล่า
ตรงกันข้าม
ผมเรียกคุณมา เพราะโอกาสชนะของเรายิ่งกว่าน่ากลัว
ผมได้ยินชื่อเสียงของคุณมาก่อน แต่มีเรื่องน่าขำ
- ท่านครับ - แฮมิลตัน ทำไมถึงไม่มีใคร...
- เรียกคุณไปทำงานด้วย - ท่านครับ
อย่าเข้าใจผมผิดนะ
คุณเป็นคนหนุ่มที่มีชื่อเสียง
ผมรู้ว่าคุณขโมยปืนใหญ่ของอังกฤษ ตอนเรายังอยู่ในเมือง
นาธาเนียล กรีน และเฮนรี นอกซ์ อยากว่าจ้างคุณ
ใช่ครับ ไปเป็นเลขานุการ ผมว่าอย่าดีกว่า
- ทำไมคุณต้องโมโหล่ะ - เปล่าครับ
ดีแล้วที่คุณอยากต่อสู้ คุณมีความกระหาย
ผมเคยเป็นเหมือนคุณสมัยที่ผมยังหนุ่ม
คิดเพ้อฝันว่าจะตายอย่างผู้พลีชีพใช่มั้ย
- ใช่ครับ - การตายเป็นเรื่องง่าย เจ้าหนุ่ม
การใช้ชีวิตนั้นยากกว่า
คุณบอกผมเรื่องนี้ทำไม
ผมแค่พูดตามตรง
ผมทำงานร่วมกับกำลังคน เพียงหนึ่งในสามจากที่สภาสัญญาไว้
เราเหมือนถังดินปืนที่พร้อมระเบิด
ผมอยากได้คนอย่างคุณมาแบ่งเบาภาระ
ผมจะไม่ยอมละทิ้งโอกาส
ผมก็เหมือนประเทศของผม ผมยังเยาว์วัย ไฟแรงและกระหาย
ผมจะไม่ยอมละทิ้งโอกาส
- เจ้าหนู เรามีอาวุธน้อยกว่า - อาวุธน้อยกว่า
- ทหารน้อยกว่า - ทหารน้อยกว่า
ต้องขอความช่วยเหลือให้มากที่สุด
ผมมีเพื่อนชื่อลอเรนส์ มัลลิแกน มาคี เดอ ลาฟาแยตต์
โอเค แล้วไงอีก
จำนวนน้อยกว่า วางแผนแย่กว่า
เราต้องส่งสายลับเข้าไป
คนของพระราชาที่อาจเผลอหลุดปาก
- ผมจะเขียนถึงสภา - ตูม
และบอกพวกเขาว่าเราต้องการเสบียง
คุณระดมคนได้เลย
วางแผนเรื่องที่คาดไม่ถึง
- ตูม - ผมจะก้าวขึ้นสูงจากตำแหน่ง
จัดระเบียบข้อมูล รอถึงโอกาสเหมาะ
เพื่อสร้างประเทศใหม่ของเรา
ท่านนายพลมาแล้ว
- ลุกขึ้น - อะไรนะ
ท่านนายพลมาแล้ว
- ลุกขึ้น - อะไรนะ
ท่านนายพลมาแล้ว
- ลุกขึ้น - อะไรนะ
ท่านนายพลมาแล้ว
- อะไรนะ - และผู้ช่วยมือขวาของเขา
ตูม
เหตุใดลูกไม่มีพ่อ เด็กกำพร้า มีแม่สำส่อน
และอีกหลายอย่าง จึงก้าวขึ้นเป็นใหญ่เป็นโตขนาดนี้
ดูสิ ไอ้คนน่ารังเกียจ หยิ่งยะโส ปากเก่ง น่ารำคาญ
ได้เป็นมือขวาของบิดาผู้ก่อตั้ง
วอชิงตันจ้างแฮมิลตันเป็นมือขวา เดี๋ยวนั้นเลย
แต่แฮมิลตันยังอยากต่อสู้ ไม่ใช่เขียนหนังสือ
ทักษะการใช้ปากกาขนนกของแฮมิลตัน ไม่อาจโต้แย้งได้
แต่เรามีอะไรเหมือนกันล่ะ
เรื่องที่วางใจเราได้เลยก็คือ...
เรื่องสาว ๆ
มีมากมายให้เด็ดดม
เรื่องสาว ๆ
รูปลักษณ์ย่อมใกล้เคียงกับอำนาจ
เรื่องสาว ๆ
พวกเธอทำให้เขาเคลิบเคลิ้มและไขว้เขว
มาร์ธา วอชิงตัน ตั้งชื่อแมวตัวผู้ของเธอตามเขา
จริงด้วย
ปี 1780
งานเต้นรำฤดูหนาว
และพี่น้องสกายเลอร์เป็นที่ริษยาของทุกคน
ถ้าคุณได้แต่งงานกับคนนึง คุณต้องรวยแน่นอน เจ้าหนู
เรื่องนี้มีคำถามว่า "ถ้า" เบอร์ ว่าแต่คนไหนล่ะ
- เฮ้ - เฮ้
เฮ้ เฮ้ เฮ้ เฮ้
- อุ๊ย แต่งค่ะ รับค่ะ แต่งค่ะ - เฮ้ เฮ้ เฮ้ เฮ้ เฮ้
อุ๊ย แต่งค่ะ รับค่ะ แต่งค่ะ
- พ่อหนุ่ม คุณทำเอาฉันหมดท่าเลย - หมดท่าเลย
เมื่อมองเข้าไปในตาคุณ เห็นท้องฟ้ากว้างไกล
ฉันหมดท่าเลย
พ่ายแพ้หมดรูป จมหายไปกับตาคู่นั้น
ฉันไม่ใช่คนประเภทชอบทำตัวเด่น
เราอยู่ในงานเต้นรำกับพวกกบฏ ในค่ำคืนอันเร่าร้อน
หัวเราะขำพี่สาวตอนเธอเฉิดฉายในห้อง
แล้วคุณก็เดินเข้ามา เล่นเอาใจฉันระเบิด
พยายามสบตาคุณจากกำแพงห้องเต้นรำ
ทุกคนยักย้ายและเสียงเพลงดังสนั่น
ขยับไปตามจังหวะพร้อมดื่มกิน
ฉันคว้าแขนพี่สาวและกระซิบว่า "คนนั้นของฉันนะ"
อุ๊ย
- พี่สาวฉันเดินตัดข้ามห้องไปหาคุณ - คุณ
ฉันเกิดประหม่าและคิดว่า...
- "เธอจะทำอะไรเนี่ย" - ทำอะไร
เธอคว้าแขนคุณ
- และฉันคิดว่า "ฉันจบเห่แน่" - จบเห่แน่
แล้วคุณก็มองกลับมาที่ฉัน
- และฉันหมดท่าขึ้นมาทันควัน - หมดท่าเลย
- โอ้ เมื่อมองเข้าไปในตาคุณ - เมื่อมองเข้าไปในตาคุณ
เห็นท้องฟ้ากว้างไกล
- ฉันหมดท่าเลย - ฉันหมดท่าเลย
ฉันรู้
พ่ายแพ้หมดรูป จมหายไปกับตาคู่นั้น
- หมดท่าเลย - ฉันหลงรักคุณเข้าแล้ว
- เมื่อมองเข้าไปในตาคุณ
เห็นท้องฟ้ากว้างไกล
หมดท่าเลย
- ฉันรู้ พ่ายแพ้หมดรูป - พ่ายแพ้หมดรูป
- จมหายไปกับตาคู่นั้น - จมหายไปกับตาคู่นั้น
คุณจะพาผมไปไหน
ฉันกำลังจะเปลี่ยนชีวิตคุณ
งั้นเชิญครับ นำทางเลย
เอลิซาเบธ สกายเลอร์
- ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ - สกายเลอร์เหรอ
น้องสาวฉันเอง
ขอบคุณที่ช่วยรับใช้ชาติ
ถ้าต้องรบในสงครามเพื่อให้เราเจอกัน ผมว่ามันคุ้มค่าแล้ว
คุยกันตามสบายนะ
หนึ่งสัปดาห์ต่อมา
ฉันเขียนจดหมายทุกคืน
ชีวิตของฉันดีขึ้น ด้วยจดหมายแต่ละฉบับที่คุณเขียนให้ฉัน
หัวเราะขำพี่สาว เพราะเธออยากตั้งฮาเรม
ฉันแค่บอกว่าถ้าเธอรักฉันจริง
เธอจะแบ่งเขาให้ฉัน
- สองสัปดาห์ต่อมา - สองสัปดาห์ต่อมา
- นั่งเครียดอยู่ในห้องนั่งเล่น - นั่งเครียด
พ่อของฉันหน้านิ่งเป็นหิน
- ตอนที่คุณขอคำอวยพรจากท่าน - คำอวยพร
ฉันแทบลมจับอยู่ในใจขณะที่คุณดื่มกิน
และฉันพยายามไม่ร้องไห้ เพราะไม่มีอะไรที่จิตใจของคุณ...
- ทำไม่ได้ - ไม่ได้
พ่อฉันเดินตัด...
- ข้ามห้องไปหาคุณ - หาคุณ
ฉันตื่นตระหนกอยู่แวบหนึ่ง
- คิดว่าเราจบเห่แน่ - จบเห่แน่
แล้วเขาก็จับมือคุณ
- และพูดว่า "จงซื่อสัตย์" - ซื่อสัตย์
และคุณหันกลับมายิ้มให้ฉัน แล้วฉันก็...
หมดท่าเลย
เมื่อมองเข้าไปในตาคุณ เห็นท้องฟ้ากว้างไกล
- ฉันหมดท่าเลย - หมดท่าเลย
พ่ายแพ้หมดรูป จมลงไปในตาคู่นั้น
- ฉันหมดท่าเลย - พ่อหนุ่มนั่นเป็นของฉัน
พ่อหนุ่มนั่นเป็นของฉัน
เมื่อมองเข้าไปในตาคุณ เห็นท้องฟ้ากว้างไกล
ฉันหมดท่าเลย
หมดท่าเลย
พ่ายแพ้หมดรูป จมหายไปในตาคู่นั้น
เอไลซา ผมไม่ได้มีเงินทองมากมาย
ที่ดินเป็นเอเคอร์ ทหารใต้บังคับบัญชา หรือชื่อเสียงโด่งดัง
ผมมีแต่เกียรติยศ ไม่กลัวความเจ็บปวด
เข้าเรียนวิทยาลัย และมันสมองล้ำเลิศ
แปลกดีนะ ครอบครัวคุณดึงอีกด้านของผมออกมา
เพ็กกี้บอกความลับกับผม
แอนเจลิกาพยายามแทะโลมผม
อย่าเครียดไป คุณไม่ต้องสงสัยความรักที่ผมมีให้
เราจะสร้างบ้านหลังเล็ก ๆ ในฮาร์เลม และเราจะหาลู่ทาง
ผมไม่มีครอบครัวตั้งแต่เด็ก
พ่อผมทิ้งไป แม่ผมตายจาก ผมโตมาแบบไม่มีใครเหลียวแล
แต่ผมไม่เคยลืมหน้าแม่ นั่นคือเรื่องจริง
และตราบใดที่ผมยังมีชีวิต เอไลซา ผมสาบานต่อพระเจ้าว่าคุณจะไม่มีวันรู้สึกแบบนั้น
- หมดท่าเลย - แต่งค่ะ รับค่ะ แต่งค่ะ
เอไลซา
- หมดท่าเลย - แต่งค่ะ รับค่ะ แต่งค่ะ
- ผมไม่เคยรู้สึกแบบนี้ - เฮ้
เย้...
พ่ายแพ้หมดรูป
- จมหายไปในตาคู่นั้น - ฉันจมหายไปในตาคู่นั้น
- ฉัน... - ชีวิตของผมจะดีงาม
เพราะมีเอไลซาอยู่ด้วย
เมื่อมองเข้าไปในตาคุณ เห็นท้องฟ้ากว้างไกล
หมดท่าเลย
พ่ายแพ้หมดรูป
- และฉันจมหายไปในตาคู่นั้น - จมหายไปในตาคู่นั้น
ในนิวยอร์ก คุณจะกลายเป็นคนใหม่
หมดท่าเลย
เอาล่ะ เอาล่ะ ต้องให้ได้อย่างนี้สิ
ทุกคนครับ ขอเชิญต้อนรับเพื่อนเจ้าสาว แอนเจลิกา สกายเลอร์
- ดื่มอวยพรแด่เจ้าบ่าว - แด่เจ้าบ่าว
- แด่เจ้าบ่าว
- แด่เจ้าสาว - แด่เจ้าสาว
- เจ้าสาว
- จากพี่สาวของเธอ - แอนเจลิกา
- ยกแก้วเลย - แอนเจลิกา
คนที่เคียงข้างเธอเสมอ
- เคียงข้างเธอ - เคียงข้างเธอ
- แด่สหภาพ - แด่สหภาพ
แด่การปฏิวัติ
- และความหวังที่คุณมอบให้ - คุณมอบให้
- และขอให้คุณ...
ขอให้คุณ...
จงเป็นสุขเสมอ
ย้อนกลับ
- หมดท่าเลย - ท้องฟ้า
ท้องฟ้า
หมดท่าเลย
จมหาย
- จมหาย - ย้อนกลับ
ฉันยังจำคืนนั้นได้ อาจจะใช่
- ย้อนกลับ - ฉันยังจำคืนนั้นได้
- อาจจะใช่ - ย้อนกลับ
ฉันยังจำคืนนั้นได้ ฉันยังจำได้
ฉันยังจำคืนนั้นได้ ฉันอาจจะนึกเสียใจเรื่องคืนนั้น
ตลอดชีวิตที่เหลือของฉัน
- สาว ๆ - ฉันยังจำตอนที่ทหารหนุ่ม
เดินสะดุดขาตัวเองเพื่อให้เราสนใจ
- สาว ๆ - ฉันยังจำแสงเทียนราวกับในฝัน
เหมือนความฝันที่ฉันไม่อาจเข้าไปอยู่
แต่อเล็กซานเดอร์ ฉันจะไม่มีวันลืมครั้งแรกที่เห็นหน้าคุณ
ฉันไม่เคยเหมือนเดิมอีกเลย
แววตาเฉลียวฉลาดและหิวกระหาย
และเมื่อคุณทักทาย ฉันแทบลืมชื่อตัวเอง
ทำให้ใจฉันลุกไหม้ ทุกส่วนลุกไหม้
- นี่มันไม่ใช่เกม - นี่มันไม่ใช่เกม
คุณทำให้ผมคิดว่า...
คุณเป็นผู้หญิงที่ไม่เคยพึงพอใจ
ฉันไม่รู้ว่าคุณหมายถึงอะไร
คุณหลงลืมตัวเอง
คุณก็เหมือนผม
ผมไม่เคยพึงพอใจ
อย่างนั้นเหรอ
ผมไม่เคยพึงพอใจ
ฉันชื่อแอนเจลิกา สกายเลอร์
อเล็กซานเดอร์ แฮมิลตัน
ครอบครัวคุณมาจากไหน
ไม่สำคัญหรอก ผมมีสิ่งที่ยังไม่ได้ทำนับล้าน
แต่คุณรอดูเถอะ
รอดูเถอะ
นี่สินะ
ความรู้สึกที่เจอคนฉลาดทัดเทียมกัน
ช่างน่าดึงดูดใจเสียนี่กระไร
มันคือความรู้สึกถึงเสรีภาพ เหมือนมองเห็นแสงสว่าง
เหมือนเบน แฟรงคลิน กับสายล่อฟ้า
คุณเห็นใช่มั้ย
การสนทนากินเวลาสองนาที อาจจะแค่สามนาที
ทุกอย่างที่เราคุยกันอย่างเห็นพ้องเต็มที่
มันคือความฝันและเหมือนการเต้นรำ
ดูจากท่วงท่าและอากัปกิริยา
เขาทำเป็นหว่านเสน่ห์ แต่ฉันลองจะให้โอกาส
ฉันถามถึงครอบครัวของเขา เห็นมั้ยว่าเขาตอบยังไง
มือเขาเริ่มอยู่ไม่สุข ทำสายตาล่อกแล่ก
เขาคงเป็นคนยากไร้ ปากกัดตีนถีบ
พ่อหนุ่มรูปงาม เขาจะรู้ตัวหรือเปล่านะ
ไรหนวดของเขายังไม่ขึ้นดีด้วยซ้ำ
ฉันอยากพาเขาไปไกลจากที่นี่
แล้วฉันก็มองไปเห็นหน้าน้องสาว
- และเธอ... - หมดท่าเลย
และฉันรู้ว่าเธอ...
หมดท่าเลย
- และแววตาของเธอก็... - หมดท่าเลย
- และฉันนึกถึงความจริงพื้นฐานสามข้อ - ความจริงพื้นฐานสามข้อ
- ในเวลาเดียวกัน - ในเวลาเดียวกัน
คุณจะพาผมไปไหน
ฉันกำลังจะเปลี่ยนชีวิตคุณ
งั้นเชิญครับ นำทางไปเลย
- ข้อแรก - ฉันเป็นหญิงสาวคนนึงในโลก
หน้าที่เดียวของฉันคือแต่งงานกับคนรวย
พ่อฉันไม่มีลูกชาย ฉันจึงเป็นคนที่ต้องไต่เต้าในสังคม
เพราะฉันเป็นลูกคนโตและหลักแหลมที่สุด
และการซุบซิบนินทาในนครนิวยอร์ก ช่างโหดร้ายนัก
และอเล็กซานเดอร์เป็นคนยากไร้
แต่ใช่ว่าฉันจะต้องการเขาน้อยลง
เอลิซาเบธ สกายเลอร์
ยินดีที่ได้รู้จัก
- สกายเลอร์เหรอ - น้องสาวฉันเอง
- ข้อสอง - เขาเข้าหาฉันเพราะฉันเป็นพี่น้องสกายเลอร์
ช่วยยกระดับฐานะของเขา
ฉันคงไร้เดียงสาถ้าเมินเรื่องนั้น
นั่นอาจเป็นเหตุผล
ที่ฉันแนะนำเขาให้เอไลซา
ตอนนี้เป็นเจ้าสาวของเขาแล้ว
ทำได้ดีมาก แอนเจลิกา เขาพูดถูกจริง ๆ
คุณจะไม่มีวันพึงพอใจ
ขอบคุณที่ช่วยรับใช้ชาติ
ถ้าต้องรบในสงครามเพื่อให้เราเจอกัน ผมว่ามันคุ้มค่าแล้ว
คุยกันตามสบายนะ
- ข้อสาม - ฉันรู้จักน้องสาวเหมือนรู้ใจตัวเอง
คุณจะไม่มีวันเจอใคร น่าไว้ใจหรืออ่อนโยนเท่าเธอ
หากฉันบอกเธอว่ารักเขา เธอคงถอนตัวไปเงียบ ๆ
เขาจะตกเป็นของฉัน
เธอคงพูดว่า "ฉันไม่เป็นไร"
- แต่เธอโกหก - แต่เธอโกหก
แต่เมื่อฉันหลับฝันยามค่ำคืน ฉันเห็นแววตาของอเล็กซานเดอร์
และฉันได้แต่เพ้อฝันว่าจะเป็นยังไง
ถ้าฉันรีบคว้าเขาไว้อย่างรวดเร็ว
อย่างน้อยเอไลซาน้องรักก็เป็นเมียเขา
อย่างน้อยฉันก็ได้เห็นแววตาของเขาในชีวิต
- แด่เจ้าบ่าว - แด่เจ้าบ่าว
- แด่เจ้าสาว - แด่เจ้าสาว
แด่เจ้าสาว
- แด่เจ้าสาว - จากพี่สาวของเธอ
แอนเจลิกา
- แอนเจลิกา - คนที่อยู่เคียงข้างเธอเสมอ
- เคียงข้างเธอ - แด่สหภาพ
- แด่การปฏิวัติ
และความหวังที่คุณมอบให้
- คุณมอบให้ - คุณมอบให้
ขอให้คุณ...
จงเป็นสุขตลอดไป
- จงเป็นสุข - จงเป็นสุข
- และฉันรู้
- จงเป็นสุข - จงเป็นสุข
- เธอจะมีความสุขเมื่อได้เป็นเจ้าสาวของเขา
- จงเป็นสุข - และฉันรู้
จงเป็นสุข
เขาจะไม่มีวันพึงพอใจ
ฉันจะไม่มีวันพึงพอใจ
ผมอาจไม่ได้อยู่เห็นความรุ่งโรจน์ของเรา
แต่ผมเคยเห็นความมหัศจรรย์ ทั้งเรื่องเล็กเรื่องใหญ่
เพราะถ้าแมวตัวผู้แต่งงานได้
ถ้าอเล็กซานเดอร์แต่งงานได้
พวกเราก็มีหวังเหมือนกัน
ดื่มอวยพรแด่เสรีภาพ
เฮ้
สิ่งที่คุณจะไม่มีวันพบเจออีก
ไม่ว่าเธอจะบอกอะไรคุณก็ตาม
คืนนี้เรามาดื่มอีกสักรอบ
ดื่มอวยพรแด่พวกเราทั้งสี่
แด่คนที่เพิ่งหายยากจน
เราจะบอกเล่าเรื่องราวในค่ำคืนนี้
เรามาดื่มกันอีกสักรอบ
- โอ้ ไม่นึกว่าแอรอน เบอร์ จะมา - คุณครับ
ผมไม่นึกว่าคุณจะมาได้
- มาอยู่แล้ว - เบอร์
ผมมาเพื่อแสดงความยินดี
ร้องสักท่อนสิ เบอร์
อยู่ที่นี่ครบแก๊งเลยสินะ
คุณแย่ที่สุดเลย เบอร์
ช่างพวกเขาเถอะ ยินดีด้วยครับ ท่านพันโท
ผมอยากไปรับใช้คุณ
แทนที่จะมัวจดบันทึกให้จอร์จ
- ไม่หรอก - ใช่สิครับ
พูดกันตามจริงเถอะ
ผมได้ยินว่าคุณเป็นคนที่เขาขาดไม่ได้
จริงสิ ผมได้ยินว่า...
คุณมีคนพิเศษอยู่ข้างกายแล้ว เบอร์
อย่างนั้นเหรอ
คุณพยายามปกปิดอะไร เบอร์
- ผมไปดีกว่า - ไม่หรอก พวกเขาต่างหากต้องไป
- อย่ามายุ่งกับเรา - ไม่นะ ไปกันเถอะ
ไม่เป็นไร เบอร์
คืนนี้คุณน่าจะพาสาวคนนั้นมาด้วย เบอร์
คุณมีน้ำใจมาก แต่ผมเกรงว่ามันจะผิดกฎหมาย
- หมายความว่าไง - เธอแต่งงานแล้ว
- เข้าใจแล้ว - เธอแต่งงานกับทหารอังกฤษ
โอ้ เวรเอ๊ย
ยินดีด้วยอีกครั้ง อเล็กซานเดอร์
ยิ้มให้มากขึ้น
เจอกันอีกฟากของสงคราม
ผมไม่เข้าใจคุณเลย
ถ้าคุณรักผู้หญิงคนนี้ แย่งเธอมาสิ
คุณมัวรออะไรอยู่ล่ะ
เจอกันอีกฟากของสงคราม
ไว้เจอกันอีกฟากของสงคราม
ทีโอโดเซียเขียนจดหมายหาผมทุกวัน
ผมทำให้เตียงของเธออุ่น ยามที่สามีของเธอไม่อยู่
เขาอยู่ฝ่ายอังกฤษในจอร์เจีย
เขาพยายามจะคุมชาวอาณานิคมให้อยู่ในกรอบ
เขาจะยึดรัฐจอร์เจียทั้งหมดก็ได้
ทีโอโดเซีย เธอเป็นของผม
ความรักไม่มีแบ่งแยก
ระหว่างคนบาปกับนักบุญ
มันดำเนินต่อไป ต่อไป ต่อไป
และเราก็ยังมีความรักอยู่ดี
เราหัวเราะ เราร้องไห้ เราเลิกรา และเราทำผิดพลาด
และถ้ามีเหตุผลที่ผมยังอยู่เคียงข้างเธอ ทั้งที่มีหลายคนเคยพยายาม
เป็นเพราะผมยินดีรอคอย
ผมยินดีรอคอย
ปู่ของผมเป็นนักเทศน์เรื่องนรก
นักเทศน์ นักเทศน์ นักเทศน์
แต่มีบางเรื่องที่คำเทศน์ และเพลงสวดไม่ได้สอนคุณ
สอนคุณ สอนคุณ สอนคุณ
- แม่ผมเป็นอัจฉริยะ - อัจฉริยะ
พ่อผมเป็นที่นับหน้าถือตา
นับหน้าถือตา
ตอนพวกท่านตาย ไม่มีคำสั่งเสียเลย
มีเพียงมรดกที่ต้องปกป้อง
ความตายไม่มีแบ่งแยก
ระหว่างคนบาปกับนักบุญ
มันดำเนินต่อไป ต่อไป ต่อไป
และเราก็ยังมีชีวิตอยู่ดี
เราเจริญขึ้น เราทรุดลง และเราแตกสลาย
และเราทำผิดพลาด
และถ้ามีเหตุผลที่ผมยังมีชีวิตอยู่
เมื่อทุกคนและผมรักตายจากไป
เป็นเพราะผมยินดีรอคอย
รอคอย
ผมยินดีรอคอย
- รอคอย - รอคอย
สิ่งเดียวในชีวิตที่ผมควบคุมได้คือตัวเอง
- รอคอย - รอคอย
- ตัวผมไม่มีใครเหมือน
ตัวผมคือต้นแบบ
- รอคอย รอคอย - รอคอย รอคอย
- ผมจะไม่ยอมตามหลังหรือล่าช้า - รอคอย รอคอย
รอคอย รอคอย
ผมไม่ได้ยืนเฉย แต่ผมนอนรอ
รอ รอ รอ
แฮมิลตันเหมือนปีนขึ้นเขาไม่หยุด
ปีนขึ้น
- ปีนขึ้น - ปีนขึ้น
เขามีสิ่งที่ต้องพิสูจน์ เขาไม่มีอะไรจะสูญเสีย
สูญเสีย สูญเสีย สูญเสีย
แฮมิลตันก้าวไม่ถอย เขาไม่ยอมเสียเวลา
เวลา
- เวลา - เวลา
หากได้เป็นเขาจะเป็นเช่นไร
แฮมิลตันไม่มีลังเล
ไม่มีอะไรฉุดรั้งเขาอยู่
เขาลุยต่อไป ต่อไป ต่อไป
และเขาก็ยังชนะอยู่ดี
เขาเปลี่ยนเกม
เขาเล่นและเพิ่มเดิมพัน
และถ้ามีเหตุผลที่เขาดูเหมือนเจริญรุ่งเรือง
เมื่อแทบไม่มีใครอยู่รอด
- ให้ตายสิ เป็นเพราะผมยินดีรอคอย - รอคอย
ผมยินดีรอคอย
ชีวิตไม่มีการแบ่งแยก
ระหว่างคนบาปกับนักบุญ
มันดำเนินต่อไป ต่อไป ต่อไป
และเราก็ยังมีชีวิตอยู่ดี
- เราเจริญขึ้น เราทรุดลง และเราแตกสลาย - เราเจริญขึ้น
- และเราทำผิดพลาด - เราทรุดลง
- และถ้ามีเหตุผลที่ผมยังมีชีวิตอยู่ - และถ้ามีเหตุผลที่ผมยังมีชีวิตอยู่
- เมื่อคนจำนวนมากล้มตาย - เมื่อคนจำนวนมากล้มตาย
แสดงว่าผมยินดี...
- รอคอย - รอคอย
รอคอย
- รอคอย - รอคอย
ขอให้อยู่รอดปลอดภัย
ผมไม่เคยเห็นท่านนายพลท้อแท้ขนาดนี้
ผมดูแลการเขียนจดหมายโต้ตอบทั้งหมดของเขา
สภาเขียนมาว่า "จอร์จ โจมตีกองทัพอังกฤษเลย"
ผมโต้กลับว่า "เราแทบจะกินม้าของตัวเองอยู่แล้ว"
พ่อค้าท้องถิ่นไม่ยอมมอบอุปกรณ์ และความช่วยเหลือ
พวกเขารับแต่เงินของอังกฤษ แบมือรับเหรียญหกเพ็นนี
กองทหารม้าไม่มา
- ท่านครับ - อเล็กซ์ ฟังนะ
มีทางเดียวเท่านั้นที่เราจะชนะได้
ปลุกปั่นให้เกิดความโกรธเคืองเต็มที่
ถูกต้อง
อย่าเพิ่งลุย จู่โจมตอนกลางคืน
ห้ามผ่อนปรนจนกว่ากองทัพพวกมันจะหนีไป
ทำให้พวกมันหาเหตุผลรองรับ ผลกระทบของการต่อสู้ไม่ได้
- หนีให้เร็วกว่า - หนีให้เร็วกว่า
- อยู่ให้นานกว่า - อยู่ให้นานกว่า
โจมตีด่วน หนีอย่างเร็ว
ขอให้อยู่รอดปลอดภัย จนกว่าการโจมตีสุดสะพรึงจะผ่านไป
งานนี้เราต้องลดธงครึ่งเสาเยอะเลย
ยกแก้วขึ้น
ผมจะกลับนิวยอร์กและฝึกงานต่อ
ผมขอความช่วยเหลือจากฝรั่งเศส หวังว่าฝรั่งเศสจะส่งเรือมา
ผมทำงานต่อกับแฮมิลตัน เราเขียนบทความเรื่องระบบทาส
และทุกวันคือการทดสอบมิตรภาพ และความกล้าหาญของเรา
เราจึงตัดเส้นทางเสบียง เราขโมยสินค้าเถื่อน
เราเลือกการต่อสู้และสถานที่ลงมือ
และเราพูดทุกวันว่า "ออกคำสั่งให้ผมได้เลยครับ"
และทุกวัน
- ไม่ - เขากลับไม่สนใจผมเลย
- ขอให้อยู่รอดปลอดภัย - แทนที่จะเป็นผม
- เขาสนับสนุนชาร์ลส์ ลี - ชาร์ลส์ ลี
แต่งตั้งเขาเป็นรองผู้บัญชาการ
ผมเป็นนายพลแล้ว ฮู้วี...
ใช่
เขาไม่ใช่ตัวเลือกที่ผมอยากร่วมทาง
เขาเคยพลาดในยุทธการมอนมัต
- ทุกคน โจมตี - ถอยทัพ
- โจมตี - ถอยทัพ
มัวทำอะไรอยู่ ลี
ลุกกลับขึ้นมาสิ
- พวกมันมีเยอะมาก - ขอโทษนะ
แค่นี้ยังเร็วไม่พอ
- แฮมิลตัน - พร้อมครับ
- บอกให้ลาฟาแยตต์ออกนำ - ได้ครับ
ทหารพันนายล้มตายกลางความร้อนร้อยองศา
ขณะที่เราฉวยโอกาสจากภาวะคุมเชิง ตอนกำลังจะพ่ายแพ้
ชาร์ลส์ ลี ถูกทิ้งไว้ข้างหลัง ไม่มีแม้กระโถนให้ฉี่ใส่
เขาเริ่มเล่าเรื่องนี้กับใครก็ตามที่ยอมรับฟัง
ปล่อยวอชิงตันแบบนี้ต่อไปไม่ได้
เขาไม่เด็ดขาดในวิกฤติหลายครั้ง
สิ่งเดียวที่เขาทำได้ในการปฏิวัติคือเปลี่ยนท่าที
แล้วกลับไปปลูกยาสูบในเมาต์เวอร์นอน
ฮู...
ไม่ต้องทำอะไร
ประวัติศาสตร์จะพิสูจน์ว่าเขาคิดผิด
- แต่ท่านครับ - เราต้องต่อสู้ในสงคราม
ไปกันต่อเลย
ลีพูดจารุนแรงมาก ต้องมีใครสักคนหยุดเขา
ผมขัดคำสั่งโดยตรงไม่ได้
งั้นผมจะทำเอง
อเล็กซานเดอร์ คุณเป็นเพื่อนสนิทที่สุดของผม
ลอเรนส์ อย่าละทิ้งโอกาสเลย
หนึ่ง สอง สาม สี่
ห้า หก เจ็ด แปด เก้า
บัญญัติการท้าดวล 10 ประการ
ข้อหนึ่ง
การท้าดวลเกิดจากความพอใจทั้งสองฝ่าย
ถ้าพวกเขาขอโทษกัน ไม่จำเป็นต้องทำอะไรต่อ
ข้อสอง
ถ้าพวกเขาไม่ยอม หาเพื่อนของคุณให้ช่วยเจรจา
ร้อยโทของคุณ เมื่อมีเรื่องให้คิดคำนึง
- ข้อสาม - ให้ตัวแทนของคุณมาเจอหน้ากัน
- เจรจาสงบศึก - หรือเจรจาเวลาและสถานที่
เรื่องแบบนี้เกิดขึ้นบ่อย โดยเฉพาะระหว่างทหารเกณฑ์
ข้อพิพาทส่วนใหญ่ตกไป และไม่มีใครยิง
- ข้อสี่ - ถ้าไม่ตกลงสงบศึกก็ไม่เป็นไร
ถึงเวลาหยิบปืนพก และเตรียมหมอให้คอยท่า
จ่ายเงินหมอล่วงหน้า
ปฏิบัติต่อเขาอย่างสุภาพ
ให้สิทธิ์เขาเลือกที่จะไม่มาด้วย
ข้อห้า
ท้าดวลให้เสร็จก่อนรุ่งสาง
เลือกที่ตายเป็นที่สูงและแห้ง
- ข้อหก - ทิ้งข้อความถึงญาติสนิทที่สุด
บอกพวกเขาว่าคุณไปไหน
ภาวนาให้นรกหรือสวรรค์ต้อนรับคุณ
- ข้อเจ็ด - สารภาพบาปของคุณ
เตรียมพร้อมสำหรับช่วงเวลา อะดรีนาลินพลุ่งพล่าน
- เมื่อคุณเผชิญหน้าฝ่ายตรงข้ามในที่สุด - ข้อแปด
โอกาสสุดท้ายที่จะเจรจา
ส่งตัวแทนออกมา เผื่อพวกเขาจะสะสางข้อพิพาทได้
- อเล็กซานเดอร์ - แอรอน เบอร์
เราเห็นพ้องหรือไม่ว่า การท้าดวลเป็นเรื่องโง่เขลาและไม่รู้จักโต
แน่นอน แต่คนของคุณต้องชดใช้สิ่งที่เขาพูด เบอร์
ด้วยชีวิตของเขาเหรอ
- เราต่างรู้ว่าเป็นเรื่องไร้สาระ - เดี๋ยวนะ
กี่ชีวิตที่ต้องสูญสิ้น เพราะลีอ่อนประสบการณ์และสติแตก
โอเค งั้นเรามาดวลกัน
ข้อเก้า
มองตาพวกเขา ไม่เล็งสูงกว่านั้น
รวบรวมความกล้าหาญทั้งหมดที่มี
- แล้วนับ - หนึ่ง สอง สาม สี่
ห้า หก เจ็ด แปด เก้า
- นับเลข - สิบก้าว
ยิงเลย
ลี ยอมแพ้หรือยัง
คุณยิงโดนสีข้างของเขา ต้องยอมแพ้สิ
- ผมพอใจแล้ว - เราต้องเก็บกวาดพื้นที่
ไปเถอะ เราชนะ
ท่านนายพลมาแล้ว
ต้องสนุกแน่เลย
นี่มันเรื่องอะไรกัน
- คุณเบอร์ ตามหมอมารักษานายพล - ครับผม
ลี คุณคงไม่มีวันเห็นด้วยกับผม
แต่เชื่อเถอะ เจ้าหนุ่มพวกนี้ไม่ใช่ตัวแทนของผม
- ขอบคุณที่ช่วยรับใช้ชาติ - ไปกันเถอะ
- แฮมิลตัน - ครับ
ตามผมเข้าไป
ตามเขาเข้าไป
ตามเขา ตามเขาเข้าไป
- ไอ้ลูกชาย - อย่าเรียกผมว่าลูกชาย
สงครามหนักหนามากพออยู่แล้ว ตอนไม่มีความขัดแย้งภายใน
- ลีพูดจาให้ร้ายคุณ - เราเรียกว่าปากดี
คุณไม่ได้ช่วยอะไรเลย ยิ่งทำให้การเป็นพันธมิตรกับทางใต้แย่ลง
คุณพูดถูก จอห์นน่าจะยิงใส่ปากเขาเลย
เขาจะได้หุบปากเสีย
- ไอ้ลูกชาย - ผมไม่ใช่ลูกชายคุณ
ระวังน้ำเสียงด้วย ผมไม่ใช่สาวแรกรุ่นที่ต้องปกป้อง
- ผมโตแล้ว - ชาร์ลส์ ลี และโทมัส คอนเวย์
พวกเขาเอาชื่อคุณมาขยี้ให้แปดเปื้อน
ชื่อผมผ่านอะไรมาเยอะแล้ว
- ผมรับได้ - ผมไม่ได้มีชื่อเหมือนคุณ
ไม่มีตำแหน่งเหมือนคุณ ไม่มีที่ดินเหมือนคุณ
- แต่ถ้าคุณ... - ไม่
ถ้าคุณสั่งให้ผมบัญชาการกองทหาร
เป็นผู้นำทหารกลุ่มนึง
ผมจะก้าวขึ้นตำแหน่งสูงกว่านี้ หลังจบสงคราม
หรือไม่คุณอาจจะตาย และเราต้องการให้คุณมีชีวิตรอด
ผมยินดีอย่างยิ่งที่จะตาย
เมียคุณอยากให้คุณรอดชีวิต ลูกชาย ผมอยากให้คุณรอดชีวิต
หากเรียกผมลูกชายอีกครั้ง...
กลับบ้านเสีย อเล็กซานเดอร์
นี่คือคำสั่งจากผู้บังคับบัญชา
- ท่านครับ - กลับบ้าน
มองรอบตัวสิ
มองรอบตัวสิ เราโชคดีแค่ไหนที่ยังมีชีวิตอยู่
มองรอบตัวสิ มองรอบตัวสิ
- คุณรู้มานานแค่ไหนแล้ว - ประมาณหนึ่งเดือน
เอไลซา คุณน่าจะบอกผม
ฉันเขียนถึงท่านนายพลเมื่อเดือนก่อน
- ไม่ - ฉันขอร้องให้เขาส่งคุณกลับบ้าน
คุณน่าจะบอกผม
ฉันไม่เสียใจหรอกนะ
- ฉันรู้ว่าคุณจะต่อสู้จนชนะสงคราม - สงครามยังไม่สิ้นสุด
แต่คุณควรมีโอกาสได้เจอลูกชาย
มองรอบตัวสิ
มองรอบตัวสิ เราโชคดีแค่ไหนที่ยังมีชีวิตอยู่
คุณพอใจเหรอที่เป็นเมียคนจน
ไม่มีปัญญาหาเลี้ยงคุณ
ฉันพอใจที่ได้เป็นเมียคุณ
มองรอบตัวสิ มองรอบตัวสิ
มองดูว่าคุณอยู่ที่ไหน
มองดูว่าคุณเริ่มต้นจากที่ไหน
การที่คุณยังมีชีวิตอยู่ถือเป็นปาฏิหาริย์แล้ว
ขอแค่อยู่รอดปลอดภัย แค่นั้นก็น่าจะเพียงพอ
และถ้าเด็กคนนี้
มีเศษเสี้ยวของรอยยิ้มคุณ
หรือเศษเสี้ยวของความคิดคุณ เตรียมตัวได้เลย โลกเอ๋ย
แค่นั้นก็เพียงพอแล้ว
ฉันคงไม่เสแสร้งที่จะรู้
ความท้าทายที่คุณเผชิญอยู่
โลกที่คุณหมั่นลบทิ้งและสร้างใหม่ในใจ
แต่ฉันไม่กลัวหรอก
ฉันรู้ว่าแต่งงานกับใคร
ตราบใดที่คุณกลับบ้านเมื่อหมดวัน
แค่นั้นก็เพียงพอแล้ว
เราไม่ต้องมีมรกดตกทอด
เราไม่ต้องการเงิน
ถ้าฉันปลอบคุณให้สบายใจได้
ถ้าคุณยอมให้ฉันเข้าไปในใจ
ยอมให้ฉันเป็นส่วนนึงของเรื่องราว
เรื่องที่คนอื่นจะเขียนสักวันหนึ่ง
ขอให้ช่วงเวลานี้เป็นเนื้อหาบทแรก
ซึ่งคุณตัดสินใจว่าจะมีชีวิตอยู่
แค่นั้นฉันก็พอใจแล้ว
และเราน่าจะพอใจแล้ว
แค่นั้นก็เพียงพอแล้ว
กองทัพอาสาสมัครโสโครกจนต้องไล่ไปอาบน้ำ
จะเอาชนะมหาอำนาจของโลกได้ยังไง
เราจะคว้าชัยชนะจากสถานการณ์คับขันได้ยังไง
ออกจากสนามรบ โดยโบกธงเบ็ตซี รอสส์ ให้สูงขึ้นได้ยังไง
ใช่สิ
ปรากฏว่าเรามีอาวุลับ
ผู้อพยพคนที่เรารู้จักและรักใคร่ เขาไม่กลัวที่จะก้าวเข้ามา
เขาสร้างความสับสนงุนงง ให้แก่ทหารอังกฤษอยู่เสมอ
ขอเชิญทุกคนต้อนรับ นักสู้ชาวฝรั่งเศสคนโปรดของอเมริกา
- ลาฟาแยตต์ - ผมจะขึ้นกุมบังเหียนม้าตัวนี้
ทำให้เสื้อโคตสีแดงยิ่งแดงขึ้นเพราะคราบเลือด
- ลาฟาแยตต์ - และผมจะไม่มีวันหยุด
จนกว่าจะทำให้พวกมันร่วง เผาร่างกำจัดให้สิ้น
- ผมคือ... - ลาฟาแยตต์
เชิญดูผมต่อสู้พวกมัน หลบหลีกพวกมัน
ทำให้พวกมันโกรธแค้น ผมคือ...
- ลาฟาแยตต์ - ผมไปฝรั่งเศสเพื่อขอความช่วยเหลือเพิ่ม
- ผมกลับมาพร้อมปืนมากขึ้น - ลาฟาแยตต์
- และเรือด้วย - และเรือด้วย
- และมีการเปลี่ยนดุล - และมีการเปลี่ยนดุล
เรานัดพบกับโรแชมโบ รับของกำนัลจากพวกเขา
เราจบสงครามครั้งนี้ได้ที่ยอร์กทาวน์
ตัดขาดพวกเขาที่ทะเล แต่หากหวังให้แผนนี้สำเร็จ
- เราต้องการคนเพิ่ม - ฉันรู้
- แฮมิลตัน - เขารู้ว่าต้องทำยังไงในสนามรบ
เขาฉลาดและพูดฝรั่งเศสคล่อง
- แฮมิลตัน - ท่านครับ ยังไงก็ต้องเรียกใช้เขาอยู่ดี
เขาจะไปทำอะไรอยู่นอกสนาม
- แฮมิลตัน - ไม่มีใครรู้จักปรับตัว
หรือเก่งกาจเรื่องยุทธวิธีเท่าเขา
แฮมิลตัน
คุณอยากต่อสู้แย่งชิงดินแดนกลับมาใช่มั้ย
- แฮมิลตัน - ผมต้องเรียกมือขวากลับมา
- แฮมิลตัน - เรียกมือขวาของคุณกลับมา
- แฮมิลตัน - คุณรู้ตัวว่าต้อง...
เรียกมือขวาของคุณกลับมา
- แฮมิลตัน - คุณต้องใช้ความคิด
- เพื่อเขียนจดหมาย แต่ไม่ช้าก็เร็ว - แฮ... แฮ... แฮมิลตัน
- เรียกมือขวาของคุณกลับมา - แฮมิลตัน
อเล็กซานเดอร์ แฮมิลตัน
กองทหารรอคุณอยู่ในสนามรบ
ถ้าคุณมาร่วมรบกับเราตอนนี้
เราจะช่วยกันพลิกสถานการณ์ได้
โอ้ อเล็กซานเดอร์ แฮมิลตัน
ผมมีทหารที่จะอยู่ใต้บังคับบัญชาคุณ
ถ้าเราทำงานนี้ให้ดี
พวกมันจะยอมแพ้ภายในรุ่งสาง
โลกนี้จะไม่เหมือนเดิมอีกเลย
อเล็กซานเดอร์
ผมอายุน้อยกว่าคุณตอนนี้
ตอนได้เป็นผู้บังคับบัญชาครั้งแรก
ผมนำคนไปเจอการสังหารหมู่
ผมเห็นพวกเขาล้มตายต่อหน้า
ผมทำผิดพลาดทุกอย่าง
ความละอายกัดกินภายในใจ
และตอนนี้ผมยังนอนลืมตาโพลง
รู้ว่าความหลัง...
คอยจับตามองผมอยู่
ความหลังคอยจับตามองผมอยู่
ใช่แล้ว
ผมจะบอกให้ว่าตัวเองน่าจะรู้อะไร
ตอนที่ผมยังหนุ่มและใฝ่ฝันถึงความรุ่งโรจน์
เราไม่มีสิทธ์ควบคุมว่า...
- ใครจะอยู่ - ใครจะอยู่
- ใครจะตาย - ใครจะตาย
- ใครจะเล่าเรื่องราวของเรา - ใครจะเล่าเรื่องราวของเรา
ผมรู้ว่าเราชนะได้
ผมรู้ว่าคุณมีความยิ่งใหญ่อยู่ในตัว
แต่จำไว้ว่านับจากนี้ไป
- ความหลังจะจับตามองคุณอยู่ - ความหลังจะจับตามองคุณอยู่
ความหลังจับตามอง...
คุณอยู่
ยุทธการยอร์กทาวน์
ปี 1781
- เมอซิเออร์แฮมิลตัน - เมอซิเออร์ลาฟาแยตต์
- คุณได้บัญชาการอย่างที่ควรจะเป็น - จะว่ายังไงดี ได้มาง่าย ๆ
ในที่สุดเราก็อยู่บนสนามรบ เรามาไกลมากทีเดียว
- ในฐานะผู้อพยพ เราทำงานสำเร็จ - เราทำงานสำเร็จ
แล้วจะเกิดอะไรขึ้นถ้าเราชนะ
ผมกลับฝรั่งเศส นำเสรีภาพสู่พวกพ้อง
ถ้าผมได้รับโอกาส
เราจะไปหาตอนคุณทำสำเร็จ
ไปเลย บัญชาการกองทัพ
- เจอกันในอีกฟากนึง - จนกว่าจะพบกันใหม่
- ไปกันเถอะ - ผมจะไม่ยอมละทิ้งโอกาส
ผมจะไม่ยอมละทิ้งโอกาส
ผมก็เหมือนประเทศของผม ผมยังเยาว์วัย ไฟแรงและกระหาย
และผมจะไม่ยอมละทิ้งโอกาส
ผมจะไม่ยอมละทิ้งโอกาส
จนกว่าโลกนี้จะพลิกกลับตาลปัตร
จนกว่าโลกนี้จะพลิกกับตาลปัตร
ผมจินตนาการถึงความตายมากมาย จนติดอยู่ในความทรงจำ
ตอนนี้มันตามทันผมแล้ว
แทบเท้าผม ศัตรูที่อยู่ตรงหน้าผม
ถ้านี่เป็นจุดจบของผม อย่างน้อยผมก็ยังมีเพื่อน
มีอาวุธอยู่ในมือ เป็นผู้บัญชาการ และทหารของผม
แล้วผมก็นึกได้ว่าเอไลซารอผมอยู่
ไม่ใช่แค่นั้น ลูกของเอไลซารอผมอยู่
เราต้องลุย ต้องทำงานให้เสร็จ
ต้องเริ่มสร้างประเทศใหม่ ต้องกลับไปหาลูกชาย
ปล่อยลูกกระสุนออกจากปืน
- อะไรนะ - ปล่อยลูกกระสุนออกจากปืน
- อะไรนะ - เราแฝงตัวและเคลื่อนไหวเป็นหนึ่ง
ผ่านพ้นค่ำคืน เรามีโอกาสรอดชีวิตอีกวัน
เราจะปล่อยให้กระสุนลูกหลงมาโดนไม่ได้
เราจะต่อสู้ระยะประชิด คว้าโอกาสและเอาตัวรอดให้ได้
ถ้าไม่ใช้วิธีนั้นก็จัดการด้วยดาบปลายปืน
รหัสคือ "โรแชมโบ" ไหนพูดซิ
โรแชมโบ
ได้รับคำสั่งแล้ว ลุยเลย ทุกคน
การทดลองของอเมริกาเริ่มขึ้นแล้ว
เพื่อนพ้องของผมกระจายไปตามสายลม
ลอเรนส์อยู่ในเซาท์แคโรไลนา กำลังปลุกระดมความกล้าหาญ
- เราไม่มีวันได้รับอิสระจนกว่าจะเลิกทาส - เราไม่มีวันได้รับอิสระจนกว่าจะเลิกทาส
เมื่อเราขับไล่ฝ่ายอังกฤษในที่สุด
- ลาฟาแยตต์รออยู่ในอ่าวเชซาพีค - ในอ่าวเชซาพีก
เราจะรู้ได้ยังไงว่าแผนการนี้ได้ผล
เรามีสายลับอยู่ข้างใน ถูกต้อง
เฮอร์คิวลิส มัลลิแกน
ช่างตัดเสื้อเป็นสายลับอยู่ในรัฐบาลอังกฤษ
ผมวัดตัวพวกเขา ล้วงข้อมูล และลักลอบเอาออกมา
- ลุกขึ้น - บอกเพื่อนพ้องนักปฏิวัติ
ผมต่อสู้ร่วมกับบุตรแห่งเสรีภาพ และผมเป็นปลื้มสุด ๆ
เห็นมั้ยว่าลุกขึ้นมาต่อสู้กับพวกอันธพาล แล้วเป็นยังไง
เราอยู่ในหลุมแล้ว ต้องมีใครช่วยขุดขึ้นมา
เฮอร์คิวลิส มัลลิแกน ไม่ต้องมีใครมาแนะนำผม
เมื่อคุณทำผมล้ม ผมจะผงาดกลับขึ้นมาใหม่
ซ้าย ขวา หยุด
ไปได้
อะไรนะ อะไรนะ
อะไรนะ
หลังจากต่อสู้นานหนึ่งสัปดาห์
ชายหนุ่มสวมเสื้อโคตสีแดงคนนึงยืนบนกำแพงอิฐ
เราลดปืนขณะที่เขา โบกผ้าเช็ดหน้าสีขาวอย่างบ้าคลั่ง
และมันก็จบลงไปตอนนั้น
เรารักษาบาดแผล นับจำนวนคนตาย
ทหารทั้งผิวดำและผิวขาวสงสัยเหมือนกันว่า ได้รับอิสรภาพแล้วหรือยัง
ยังหรอก
เราจะเจรจาเงื่อนไขการยอมแพ้
ผมเห็นจอร์จ วอชิงตัน ยิ้มแย้ม
เรานำกำลังพลออกจากยอร์กทาวน์
พวกเขาเดินโซเซกลับบ้าน
ผู้คนหลายหมื่นหลั่งไหลบนท้องถนน
เสียงโห่ร้องและเสียงระฆังของโบสถ์ดังขึ้น
และเมื่อศัตรูของเราล่าถอย ผมได้ยินพวกเขาร้องเพลงดื่มฉลอง...
โลกนี้พลิกสลับขั้วแล้ว
สลับขั้ว สลับขั้ว สลับขั้ว
เสรีภาพแด่อเมริกา เสรีภาพแด่ฝรั่งเศส
สลับขั้ว สลับขั้ว สลับขั้ว
ต้องสร้างประเทศใหม่ ต้องไปหาลูกชายของผม
สลับขั้ว สลับขั้ว สลับขั้ว
- เราชนะ - เราชนะ
โลกนี้พลิกสลับขั้วแล้ว
พวกเขาบอกว่า...
ราคาของสงครามของข้า ไม่ใช่ราคาที่พวกเขายินดีจ่าย
บ้าบอสิ้นดี
พวกเจ้าแปรพักตร์ไปหาฝรั่งเศส ตอนนี้ข้าจึงต้องรบกับฝรั่งเศสและสเปน
ข้าเศร้าใจเหลือเกิน
ข้านึกว่าเราตกลงกันแล้วตอนพวกเจ้าจากไป
พวกเจ้าต้องจำนนต่อข้าแท้ ๆ
ถึงแม้เราจะหมางใจกัน
ข้ามีเรื่องอยากจะถามเล็กน้อย
อะไรจะเกิดขึ้นต่อไป
พวกเจ้าเป็นอิสระแล้ว
รู้มั้ยว่าการเป็นผู้นำลำบากแค่ไหน
พวกเจ้าต้องพึ่งตัวเองแล้ว
ยอดเยี่ยมเลย ว้าว
รู้บ้างมั้ยว่าจะเกิดอะไรขึ้น
มหาสมุทรน้ำขึ้น
จักรวรรดิล่มสลาย
มันยากขึ้นเยอะเมื่อพวกเจ้าต้องตัดสินใจเอง
โดดเดี่ยวอีกฟากของทะเล
ตอนที่ประชาชนบอกว่าพวกเขาเกลียดเจ้า
อย่าคลานเข่ากลับมาหาข้าล่ะ
ดา ดา ดา ดา ดา...
ดัด ดา ดา ดา ได อา ดา...
ดา ดา ดัด ดัด ได อา ดา...
พวกเจ้าต้องพึ่งตัวเองแล้ว
ทีโอโดเซียที่รัก พ่อจะพูดยังไงดี
ลูกมีดวงตาเหมือนพ่อ
ลูกมีชื่อเดียวกับแม่
ตอนที่ลูกลืมตาดูโลก ลูกร้องไห้
และมันทำให้พ่อหัวใจสลาย
พ่อทุ่มเททุกวันเพื่อลูก
ชีวิตในครอบครัวไม่ใช่ทางของพ่อเลย
ตอนลูกยิ้มแย้ม เล่นเอาพ่อหวั่นไหว
พ่อล้มทั้งยืน
พ่อนึกว่าตัวเองฉลาดล้ำเลิศ
ลูกจะเติบโตพร้อมประเทศเยาว์วัยของเรา
เราจะหลั่งเลือดและต่อสู้เพื่อลูก
เราจะทำสิ่งที่ถูกต้องเพื่อลูก
ถ้าเราสร้างรากฐานแข็งแรงมากพอ
เราจะส่งต่อให้ลูกได้
เราจะมอบโลกใบนี้ให้ลูกได้ แล้วลูกจะทำให้พวกเราต้องทึ่ง
สักวันหนึ่ง สักวันหนึ่ง
ใช่แล้ว ลูกจะทำให้พวกเราต้องทึ่ง
สักวันหนึ่ง สักวันหนึ่ง
โอ้ ฟิลิป ตอนที่ลูกยิ้มแย้ม พ่อใจสั่นไปหมด
ลูกชายของพ่อ
ดูลูกชายของพ่อสิ
คำว่าภูมิใจยังอธิบายไม่พอ
ตอนนี้พ่อมีความรู้สึกเหลือล้นข้างใน
โอ้ ฟิลิป ลูกเจิดจ้ายิ่งกว่าแดดยามเช้า
ลูกชายของพ่อ
เมื่อลูกยิ้มแย้ม พ่อแทบล้มทั้งยืน
และพ่อนึกว่าตัวเองฉลาดล้ำเลิศ
พ่อของพ่อไม่เคยอยู่ดูแล
- พ่อสาบานว่าจะอยู่ดูแลลูก - พ่อสาบานว่าจะอยู่ดูแลลูก
พ่อจะยอมทำทุกอย่าง
พ่อจะทำผิดพลาดเป็นล้านอย่าง
- พ่อจะทำให้โลกนี้ปลอดภัยสำหรับลูก - พ่อจะทำให้โลกนี้ปลอดภัยสำหรับลูก
- ลูกจะเติบโตพร้อมประเทศเยาว์วัยของเรา - ลูกจะเติบโตพร้อมประเทศเยาว์วัยของเรา
- เราจะหลั่งเลือดและต่อสู้เพื่อลูก - เราจะหลั่งเลือดและต่อสู้เพื่อลูก
- เราจะทำสิ่งที่ถูกต้องเพื่อลูก - เราจะทำสิ่งที่ถูกต้องเพื่อลูก
- ถ้าเราวางรากฐานแข็งแรงมากพอ - ถ้าเราวางรากฐานแข็งแรงมากพอ
- เราจะส่งต่อให้ลูกได้ - เราจะส่งต่อให้ลูกได้
- เราจะมอบโลกใบนี้ให้ลูก - เราจะมอบโลกใบนี้ให้ลูก
- แล้วลูกจะทำให้เราต้องทึ่ง - แล้วลูกจะทำให้เราต้องทึ่ง
- สักวันหนึ่ง สักวันหนึ่ง - สักวันหนึ่ง สักวันหนึ่ง
- ใช่แล้ว ลูกจะทำให้เราต้องทึ่ง - ใช่แล้ว ลูกจะทำให้เราต้องทึ่ง
- สักวันหนึ่ง สักวันหนึ่ง - สักวันหนึ่ง สักวันหนึ่ง
ผมอาจไม่ได้อยู่เห็นความรุ่งโรจน์ของเรา
อเล็กซานเดอร์ มีจดหมายถึงคุณ
จากจอห์น ลอเรนส์ ไว้ผมค่อยอ่านทีหลัง
แต่ผมยินดีจะร่วมต่อสู้
ไม่ใช่ จากพ่อของเขา
พ่อของเขาเหรอ
และเมื่อลูกหลานบอกเล่าเรื่องราวของเรา
คุณอ่านให้ผมฟังได้มั้ย
พวกเขาจะบอกเล่าเรื่องราวในค่ำคืนนี้
"วันอังคารที่ 27 ลูกชายของผมถูกฆ่า ในการต่อสู้ด้วยอาวุธปืนกับกองทัพอังกฤษ
ที่กำลังล่าถอยจากเซาท์แคโรไลนา
สงครามสิ้นสุดแล้ว
อย่างที่คุณทราบ จอห์นใฝ่ฝันอยากเลิกทาส และเกณฑ์ผู้ชาย 3,000 คน
มาเป็นกองทหารผิวดำกองแรก
ความใฝ่ฝันถึงเสรีภาพสำหรับชายกลุ่มนี้ ตายไปพร้อมกับเขาแล้ว"
พรุ่งนี้จะมีคนแบบพวกเราเพิ่มอีก
อเล็กซานเดอร์ คุณเป็นอะไรหรือเปล่า
ผมมีงานอีกเยอะต้องทำ
หลังสงคราม ผมกลับนิวยอร์ก
ผมเรียนจบและทำงานด้านกฎหมาย
ผมทำงานด้านกฎหมาย เบอร์ทำงานอยู่ตึกข้าง ๆ
ถึงแม้เราจะเริ่มต้นพร้อมกัน
อเล็กซานเดอร์ แฮมิลตัน กลับเริ่มไต่เต้า
จะอธิบายความเฟื่องฟูของเขายังไงดี
- โอ้โฮ ผู้ชายคนนี้หยุดไม่อยู่ - หยุดไม่อยู่
ท่านคณะลูกขุน ผมอยากทราบ ช่วยตอบที
รู้มั้ยว่าเรากำลังสร้างประวัติศาสตร์
นี่คือคดีฆาตกรรมครั้งแรกในประเทศใหม่ของเรา
- เสรีภาพอยู่เบื้องหลังการคิดใคร่ครวญ - หยุดไม่อยู่
ผมตั้งใจจะพิสูจน์ให้พ้นข้อสงสัย
ร่วมกับผู้ช่วยทนายของผม
คุณทนายร่วมแฮมิลตัน เชิญนั่ง
เลวี วีกส์ ลูกความของผมเป็นผู้บริสุทธิ์ เบิกพยานคนแรกของคุณ
- คุณพูดแค่นั้นก็พอ - ได้เลย
อีกอย่างนะ
ทำไมคุณคิดว่าตัวเองฉลาดที่สุดในห้อง
ทำไมคุณคิดว่า...
- ตัวเองฉลาดที่สุดในห้อง - เฮ้
ทำไมคุณคิดว่า...
- ตัวเองฉลาดที่สุดในห้อง - เฮ้
ความคิดแบบนั้นจะทำให้คุณจบเห่
ทำไมคุณเขียนหนังสือเหมือนใกล้จะหมดเวลา
- เฮ้ - เขียนทั้งวันทั้งคืน
- เหมือนกำลังจะหมดเวลา - เฮ้
เขียนทั้งวันทั้งคืนเหมือนใกล้จะหมดเวลา
- เฮ้ - สู้ต่อไปนะ
- ในระหว่างนี้... - หยุดไม่อยู่
การฉ้อราษฎร์บังหลวงเปรียบเสมือนเพลงเก่า ซึ่งเราร้องกันได้อย่างพร้อมเพรียง
และไม่มีที่ไหนเด่นชัดเท่าอัลบานี
เศรษฐกิจของดินแดนอาณานิคมแห่งนี้ หยุดนิ่งมากขึ้นเรื่อย ๆ
เพราะงั้นหน่วยงานภาครัฐ
- ถึงได้โทรหาผม - เขาหยุดไม่อยู่แล้ว
ผมทำงานกฎหมาย ผมทำงานขัดเกลากฎหมาย
ผมได้เห็นความอยุติธรรมในโลก และผมลงมือแก้ไข
ตอนนี้ทำเพื่อศูนย์กลางประชาธิปไตยอันเข้มแข็ง
ไม่งั้นผมจะเป็นโสกราตีส
ขว้างก้อนหินแห่งวาจาใส่พวกสามัญชน
แฮมิลตัน ในการประชุมพิจารณารัฐธรรมนูญ
ผมได้รับเลือกให้เข้าร่วม การประชุมพิจารณารัฐธรรมนูญ
ในฐานะผู้แทนจากนิวยอร์ก
สิ่งที่ผมจะพูดอาจฟังดูหยาบกระด้าง
ไปเสนอตั้งรัฐบาลในรูปแบบของเขา
- แผนการตั้งรัฐบาลรูปแบบใหม่ของเขา - อะไรนะ
- คุยกันหกชั่วโมง
การประชุมไม่มีชีวิตชีวา
ชายหนุ่มผู้หลักแหลม เขาเป็นใครกันเนี่ย
- ทำไมคุณชอบพูดในสิ่งที่ตัวเองเชื่อ - เฮ้
คำประกาศทุกอย่างรับประกันว่า...
กระสุนสำหรับศัตรูของคุณนั้นมีไม่อั้น
ทำไมคุณเขียนหนังสือ
- เหมือนมันกำลังจะตกยุค - มันกำลังจะตกยุค เฮ้
เขียนทั้งวันทั้งคืน
- เหมือนมันกำลังจะตกยุค - มันกำลังจะตกยุค เฮ้
ทุกวันคุณต่อสู้เหมือนมันกำลังจะตกยุค
ทำสิ่งที่คุณทำ
- อเล็กซานเดอร์ - แอรอน เบอร์
ตอนนี้เที่ยงคืนแล้ว
เราคุยกันหน่อยได้มั้ย
- เรื่องกฎหมายเหรอ - ใช่ครับ เรื่องสำคัญสำหรับผม
- คุณต้องการอะไร - เบอร์ คุณเป็นทนายที่เก่งกว่าผม
- โอเค - ผมรู้ว่าตัวเองพูดมาก ยั่วโมโห
ส่วนคุณว่าความในศาลได้น่าทึ่ง
คุณพูดรวบรัด โน้มน้าวใจ
ลูกความของผมต้องการคำแก้ต่างหนักแน่น คุณเป็นทางออก
- ลูกความของคุณเป็นใคร - รัฐธรรมนูญใหม่ของอเมริกา
- ไม่ - ฟังผมก่อน
ไม่มีทาง
บทความต่อเนื่อง เผยแพร่แบบนิรนาม
แก้ต่างเอกสารต่อสาธารณชน
- ไม่มีใครอ่านหรอก - ผมไม่เห็นด้วย
- แล้วถ้ามันล้มเหลวล่ะ - เบอร์ นั่นเป็นเหตุผลที่เราต้องมี
- รัฐธรรมนูญเละเทะ - มันจึงต้องถูกแก้ไข
- มันเต็มไปด้วยข้อขัดแย้ง - เอกราชก็เหมือนกัน
เราต้องเริ่มต้นที่ไหนสักแห่ง
ไม่ ไม่มีทาง
- คุณตัดสินใจพลาดแล้ว - ราตรีสวัสดิ์
นี่ คุณมัวรออะไรอยู่
- คุณเสียเวลาทำไม - ว่าไงนะ
เราชนะสงครามนะ เราทำไปเพื่ออะไร
- คุณสนับสนุนรัฐธรรมนูญหรือเปล่า - แน่นอน
- งั้นมาช่วยแก้ต่างสิ - ถ้าคุณเลือกแทงม้าผิดล่ะ
เบอร์ เราศึกษา เราต่อสู้ เราเข่นฆ่า
เพื่อแนวคิดเกี่ยวกับประเทศที่เราจะสร้าง
สักครั้งในชีวิต เลือกจุดยืนที่น่าภูมิใจ
ผมไม่เข้าใจว่าคุณนิ่งเฉยอยู่ได้ไง
ผมจะเก็บแผนการไว้ในใจ
- รอคอย รอคอย - ผมจะรอดู
- ว่าลมพัดไปทางไหน - ว่าลมพัดไปทางไหน
- ผมค่อย ๆ ใช้เวลา - ผมค่อย ๆ ใช้เวลา
- รอดูประเทศหลังเกิดใหม่ - รอดูประเทศหลังเกิดใหม่
- รอดูความตึงเครียดเพิ่มขึ้น - รอดูความตึงเครียดเพิ่มขึ้น
ฉันจะนั่งเรือไปลอนดอน
ฉันจะไปกับคนที่จ่ายเงินให้เสมอ
ฉันพบสามีร่ำรวยแล้ว
เขาจะทำให้ฉันสุขสบายไปตลอด
เขาอาจไม่ใช่คนสนุกสนาน
ไม่มีใครสำบัดสำนวนสู้คุณได้
- อเล็กซานเดอร์ของฉัน - แอนเจลิกา
อย่าลืมเขียนจดหมายมานะ
ดูสิว่าคุณอยู่ตรงไหน
ดูสิว่าคุณเริ่มต้นจากไหน
การที่คุณยังมีชีวิตอยู่ถือเป็นปาฏิหาริย์
ขอให้อยู่รอดปลอดภัย แค่นั้นก็เพียงพอแล้ว
และถ้าเมียของคุณได้แบ่งปันเสี้ยวเวลา
ถ้าฉันช่วยให้คุณสบายใจได้
แค่นั้นจะเพียงพอหรือเปล่า
อเล็กซานเดอร์ร่วมมือกับ เจมส์ แมดิสัน และจอห์น เจย์
เพื่อเขียนบทความหลายชิ้น แก้ต่างให้รัฐธรรมนูญฉบับใหม่ของอเมริกา
ซึ่งมีชื่อว่า "เอกสารเฟดเดอรัลลิสต์"
แผนการคือเขียนบทความ 25 ชิ้น แบ่งงานเท่ากันทั้งสามคน
สุดท้ายพวกเขาเขียนบทความ 85 ชิ้น ในระยะเวลาหกเดือน
จอห์น เจย์ ล้มป่วยหลังจากเขียนได้ห้าชิ้น
เจมส์ แมดิสัน เขียนได้ 29 ชิ้น
แฮมิลตันเขียนที่เหลืออีก 51 ชิ้น
ทำไมคุณเขียนหนังสือ...
- เหมือนใกล้จะหมดเวลา - เหมือนใกล้จะหมดเวลา
เขียนทั้งวันทั้งคืน
- เหมือนใกล้จะหมดเวลา - ใกล้จะหมดเวลา
คุณต่อสู้ทุกวัน
- เหมือนใกล้จะหมดเวลา - ใกล้จะหมดเวลา
- คุณใกล้จะหมดเวลาหรือเปล่า - ใกล้จะหมดเวลา
ใกล้จะหมดเวลา
ทำไมคุณเขียนหนังสือเหมือนจะไม่มีวันพรุ่งนี้
ทำไมคุณเหมือนเขียนหนังสือ เหมือนต้องทำเพื่ออยู่รอด
ทำไมคุณเขียนหนังสือทุกวินาทีที่มีชีวิต
ทุกวินาทีที่มีชีวิต ทุกวินาทีที่มีชีวิต
พวกเขาขอให้ผมเป็นผู้นำ
ผมพยายามเต็มที่แล้ว
เพื่อเลือกสรรคนที่ผมต้องการ
- ผมขอให้คุณมาเป็นมือขวา - คลังหรือต่างประเทศ
- ผมรู้ว่าคำขอนี้เป็นเรื่องใหญ่ - คลังหรือต่างประเทศ
ขอให้คุณทิ้งโลกใบเดิมไว้ข้างหลัง
ท่านครับ อยากให้ผมเป็นรัฐมนตรีคลัง หรือรัฐมนตรีต่างประเทศ
คลัง
ไปกันเลย
อเล็กซานเดอร์
ผมต้องไปแล้ว
อเล็กซานเดอร์
มองรอบตัวสิ มองรอบตัวสิ
เราโชคดีแค่ไหนที่ยังมีชีวิตอยู่
- หมดท่าเลย - พวกเขาขอให้ผมเป็นผู้นำ
มองรอบตัวสิ แค่นี้ยังไม่พอเหรอ
- เขาไม่มีวันพึงพอใจ - เท่าไหร่ถึงจะพอใจ
- เขาไม่มีวันพึงพอใจ - พอใจ
พอใจ
- พอใจ - ความหลังจับตามองคุณอยู่
ทำไมคุณคิดว่าตัวเองฉลาดที่สุดในห้อง
แค่นี้ยังไม่พอเหรอ เท่าไหร่ถึงจะพอ
ความหลังจับตามองคุณอยู่
- ผมจะไม่ยอมละทิ้งโอกาส - รอดูเถอะ
ผมคืออเล็กซานเดอร์ แฮมิลตัน
แฮมิลตัน รอดูเถอะ
ผมจะไม่ยอมละทิ้งโอกาส
"ช่วงพักครึ่ง"
ปี 17... ปี 17... ปี 17...
ปี 1789
เด็กกำพร้าผู้อพยพ ทหารผ่านศึกผู้ได้รับเกียรติยศคนนั้น
รวมอาณานิคมด้วยหนี้สินที่มากขึ้นได้ไง
ต่อสู้กับบิดาผู้ก่อตั้งคนอื่น ๆ จนเขาต้องยอมแพ้
ครอบครองทุกอย่าง สูญเสียทุกอย่าง ยังอยากได้อยากมีอีกเหรอ
รัฐมนตรีคลัง วอชิงตันเป็นประธานาธิบดี
การทดลองของอเมริกาทุกครั้งล้วนเป็นแบบอย่าง
อย่ารีบเร่งเกินไป เดี๋ยวจะมีใครสักคนมาต่อต้านเขา
ยั่วโมโหเขาจนเรามีระบบสองพรรค
คุณยังไม่ได้เจอเขา คุณยังไม่มีโอกาส
เพราะเขามัวแต่วาดลวดลาย เป็นทูตประจำฝรั่งเศส
แต่ต้องมีใครสักคนรักษาสัญญาของอเมริกา คุณต้องพบกับโทมัส โทมัส
โทมัส เจฟเฟอร์สัน คืนสู่บ้านแล้ว
พระเจ้า เขาไปอยู่ปารีสมานานมาก
ฝรั่งเศสกำลังปฏิวัติตามรอยเรา สภาพเดิม ๆ ไม่มีอีกแล้ว
แต่ดวงอาทิตย์ยังขึ้นและโลกยังคงหมุนไป
ผมช่วยลาฟาแยตต์ร่างคำประกาศ
แล้วผมก็พูดว่า "ผมต้องไปแล้ว ต้องไปอยู่ในมอนติเชลโล"
ตอนนี้งานที่บ้านได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว
ผมพลาดอะไรไปบ้าง
ผมพลาดอะไรบ้าง
เวอร์จิเนียคือบ้านน้อยกลอยใจของผม อยากจะฝากรอยจูบเอาไว้
ผมไปอยู่ปารีส ได้เจอสาว ๆ มากหน้าหลายตา
ดูเหมือนผมจะคิดถึงปลายยุค 80
ผมเดินทางท่องโลกกว้างและกลับมาที่นี่
มีจดหมายจากประธานาธิบดีอยู่บนโต๊ะ
ยังไม่ทันวางกระเป๋าด้วยซ้ำ
แซลลี ช่วยหน่อย ที่รัก เปิดอ่านให้ที
จดหมายเขียนว่าประธานาธิบดีจะตั้งคณะรัฐมนตรี และผมจะเป็นรัฐมนตรีต่างประเทศ
เยี่ยมเลย สภาสูงรับรองผมแล้วด้วย
ผมเพิ่งมาถึงบ้าน และตอนนี้จะมุ่งหน้าไปนิวยอร์ก
- มุ่งหน้าไปนิวยอร์ก - มุ่งหน้าไปนิวยอร์ก
มองดูทุ่งกว้างแล้ว ไม่อยากเชื่อว่าเราจะได้รับอิสรภาพ
พร้อมจะเผชิญอะไรก็ตามที่รออยู่ในนิวยอร์ก
แต่ใครจะรอผมอยู่ ตอนผมก้าวไปที่นั่น
เพื่อนผมเอง เจมส์ แมดิสัน หน้าตาแดงก่ำ
เขาคว้าแขนผม และผมตอบว่า "เป็นไงบ้าง"
โทมัส เรากำลังต่อสู้ เพื่อจิตวิญญาณของประเทศชาติ
คุณช่วยเราหลุดพ้นจากความยุ่งเหยิงได้มั้ย
แผนการเงินใหม่ของแฮมิลตัน ไม่ต่างอะไรกับการควบคุมของรัฐบาล
ผมต่อสู้เพื่อภาคใต้อย่างเดียว
คุณหายไปไหนมา
ฝรั่งเศส อะไรเหรอ
เราต้องชนะ
ผมพลาดอะไรบ้าง
อะไร อะไร ผมพลาดอะไรบ้าง
ผมพลาดอะไรบ้าง
ผมกลับบ้านมาเจอสิ่งนี้เหรอ
พุ่งชนปัญหาการเมืองอย่างจัง
ผมมีประชุมคณะรัฐมนตรีครั้งแรกพรุ่งนี้
ผมควรคิดหาเรื่องไปพูดดีกว่า
ผมกำลังจะไปแล้ว
ไปสะสางเรื่องนี้กันเลย
ผมพลาดอะไรบ้าง
คุณเจฟเฟอร์สัน ยินดีต้อนรับกลับบ้าน
คุณเจฟเฟอร์สัน ผมอเล็กซานเดอร์ แฮมิลตัน
คุณเจฟเฟอร์สัน ยินดีต้อนรับกลับบ้าน
คุณไปอยู่ปารีสมานานมาก
แล้วผมพลาดอะไรบ้าง
ท่านสุภาพบุรุษและสุภาพสตรีครับ คืนนี้คุณจะอยู่ที่ไหนบนโลกก็ได้
แต่คุณมาอยู่กับเราในนครนิวยอร์ก
คุณพร้อมสำหรับ การประชุมคณะรัฐมนตรีครั้งแรกหรือยัง
หัวข้อวันนี้ แผนการของรัฐมนตรีแฮมิลตัน เพื่อเริ่มปรับใช้หนี้สาธารณะ
และก่อตั้งธนาคารแห่งชาติ
รัฐมนตรีเจฟเฟอร์สัน เชิญออกมาพูดได้เลย
ชีวิต เสรีภาพ และการแสวงหาความสุข
เราต่อสู้เพื่ออุดมการณ์เหล่านี้ เราไม่ควรยอมผ่อนปรน
นี่คือคำพูดเฉียบแหลมของชายผู้มีหัวธุรกิจ
ไม่ต้องแปลกใจ ทุกคน เพราะผมเป็นคนเขียนเอง
แต่แฮมิลตันกลับลืม
แผนการของเขาคือให้รัฐบาล เริ่มปรับใช้หนี้สาธารณะ
ไหนมาพนันกันหน่อยว่าใครจะได้ประโยชน์
ตำแหน่งในรัฐบาลที่แฮมิลตันนั่งอยู่ไง
ไม่จริง
ถ้ารองเท้าขนาดพอดีก็สวมซะ
ถ้านิวยอร์กติดหนี้ ทำไมเวอร์จิเนียต้องร่วมแบกภาระด้วย
ผมเกรงว่าเราจะจ่ายหนี้แล้ว
อย่ามาเก็บภาษีภาคใต้ เพราะเราบริหารจัดการได้ดีแล้ว
เราเพาะปลูกเมล็ดพันธุ์บนดินในเวอร์จิเนีย เราสร้างผลผลิต
คุณแค่อยากโยกย้ายเงินของเราไป
แผนการเงินแบบนี้ช่างเรียกร้องเกินเหตุ
แถมยังมีหลายหน้าจนคนทั่วไปยากจะเข้าใจ
ยืนร่วมกับผมในดินแดนแห่งเสรีภาพ
ภาวนาต่อพระเจ้าว่า จะไม่ได้เห็นแฮมิลตันลงสมัคร
ฟังนะ ตอนที่อังกฤษเก็บภาษีใบชาจากเรา เราแทบเต้นแร้งเต้นกา
คิดดูสิว่าจะเกิดอะไรขึ้น เมื่อคุณพยายามเก็บภาษีวิสกี้ของเรา
ขอบคุณครับ รัฐมนตรีเจฟเฟอร์สัน
- รัฐมนตรีแฮมิลตัน เชิญตอบครับ - เอาล่ะ
โทมัส นั่นเป็นคำประกาศที่ดีมาก
ยินดีต้อนรับสู่ยุคปัจจุบัน เรากำลังบริหารประเทศของจริง
คุณจะมาร่วมกับเราหรือทำตัวรื่นเริงต่อไป
ทำบ้าอะไรก็ตามที่คุณทำอยู่ในมอนติเชลโล
ถ้าเราเริ่มปรับใช้หนี้สาธารณะ
สหภาพจะได้รับเครดิตใหม่ สภาพคล่องทางการเงิน
คุณไม่เข้าใจได้ยังไง
ถ้าเราทำงานเชิงรุกและรู้จักแข่งขัน สหภาพก็จะพัฒนา
คุณจะกดการพัฒนาเอาไว้หรือไง
บทเรียนของอารยชนจากคนค้าทาส
คุณชำระหนี้หมด เพราะไม่จ่ายค่าแรงงานไงล่ะ
"เราเพาะปลูกเมล็ดพันธุ์ในภาคใต้ เราสร้างผลผลิต"
ใช่สิ โม้เข้าไป เราต่างรู้ว่าใครกันแน่ที่เป็นคนเพาะปลูก
อีกอย่างนะ พ่อหนุ่มยุคเรืองปัญญา
อย่ามาสอนผมเรื่องสงครามที่คุณไม่ได้ร่วมต่อสู้
คิดว่าผมกลัวคุณหรือไง
เราเกือบตายอยู่ในสนามเพลาะ ตอนที่คุณเมามายอยู่กับสาวฝรั่งเศส
โทมัส เจฟเฟอร์สัน ลังเลเรื่องประธานาธิบดีมาตลอด
ทำเป็นสงวนท่าที ไม่มีแผนการไหนที่เขาไม่คัดค้าน
แมดิสัน คุณเองก็เพี้ยนเหมือนกัน อย่าลืมกินยาด้วย
ให้ตายสิ หุ่นคุณพังยิ่งกว่าหนี้สาธารณะอีก
นั่งไร้ประโยชน์หน่อไม้ทั้งคู่
ไหน หันหลังโก้งโค้งหน่อย แล้วจะรู้ว่ารองเท้าผมพอดีกับตรงไหน
ขอประทานโทษ
แมดิสัน เจฟเฟอร์สัน ไปเดินเล่นก่อน
แฮมิลตัน ไปเดินเล่นก่อน
พักสักครู่แล้วกลับมาประชุมใหม่
- แฮมิลตัน - ครับ
ขอคุยด้วยหน่อย
คุณไม่มีคะแนนเสียง
- คุณไม่มีคะแนนเสียง - คุณไม่มีคะแนนเสียง
- คุณต้องให้สภาอนุมัติ - คุณต้องให้สภาอนุมัติ
- และคุณไม่มีคะแนนเสียง - และคุณไม่มีคะแนนเสียง
ไม่เอาไหนเลย ไม่รู้ผมเตรียมตัวจัดหนักมาทำไม
เขาเตรียมตัวจัดหนักมาทำไม
คุณอยากตั้งสติก่อนมั้ย
ขอโทษครับ ชาวเวอร์จิเนียพวกนี้วางมาดน่าดู
พ่อหนุ่ม ผมก็มาจากเวอร์จิเนีย ระวังปากด้วย
เรายอมให้สภายึดภาคใต้เป็นตัวประกันเหรอ
- คุณต้องมีคะแนนเสียง - ไม่ใช่ เราต้องตัดสินใจเด็ดขาด
- เราต้องมีแผนการ - ไม่ใช่ คุณต้องโน้มน้าวคนมากขึ้น
เจมส์ แมดิสัน ไม่ยอมคุยกับผม แค่เริ่มต้นก็จบแล้ว
การชนะเป็นเรื่องง่าย พ่อหนุ่ม การปกครองยากกว่า
พวกเขาไม่ยอมประนีประนอม
คุณต้องหาจุดประนีประนอม
พวกเขาไม่มีแผนการ แค่เกลียดแผนการของผม
กล่อมพวกเขาให้เปลี่ยนใจสิ
แล้วจะเกิดอะไรขึ้นถ้าสภาไม่รับรองผม
- ผมคาดว่าพวกเขาคงเรียกร้องให้ปลดคุณ - ท่านครับ
หาทางออกซะ อเล็กซานเดอร์
นี่คือคำสั่งจากผู้บัญชาการ
- หนึ่ง สอง สาม สี่ ห้า หก - เจ็ด แปด เก้า
ดีแล้ว
หนึ่ง สอง สาม สี่ ห้า หก เจ็ด แปด เก้า
เจ็ด แปด เก้า
- เจ็ด แปด เก้า - เจ็ด แปด เก้า
หนึ่ง สอง สาม
- สี่ ห้า หก เจ็ด แปด เก้า - สี่ ห้า หก เจ็ด แปด เก้า
แอนเจลิกายอดรัด "วันพรุ่งนี้ วันถัดไป และวันถัดไป
คืบคลานอย่างเชื่องช้าแบบวันต่อวัน"
คุณคงเข้าใจ ถ้าผมอ้างถึงโศกนาฏกรรมอีกเรื่องในสกอตแลนด์
โดยไม่ต้องเอ่ยชื่อละคร
พวกเขาคิดว่าผมคือแมคเบท มักใหญ่ใฝ่สูง
ผมเป็นผู้รอบรู้และเป็นก้างขวางคอชิ้นโต
แมดิสันคือแบงกัว เจฟเฟอร์สันคือแมคดัฟฟ์
และเบอร์แนม วูด คือสภาคองเกรส มุ่งหน้าสู่ดันซิเนน
- และตอนนี้คุณอยู่อีกฟากของมหาสมุทร - และตอนนี้คุณอยู่อีกฟากของมหาสมุทร
- ต้องอยู่อีกฟากของมหาสมุทรเชียวเหรอ - ต้องอยู่อีกฟากของมหาสมุทรเชียวเหรอ
- ความคิดถึงคุณบรรเทาลง - ความคิดถึงคุณบรรเทาลง
- แล้วผมก็ได้รับจดหมายอีกฉบับ - แล้วฉันก็ได้รับจดหมายอีกฉบับ
- และสลัดความคิดถึงไม่ได้ - และสลัดความคิดถึงไม่ได้
- พักหน่อยเถอะค่ะ - ผมกำลังจะไป
มีเซอร์ไพรส์นิดหน่อยก่อนมื้อค่ำ รอไม่ได้ด้วยนะ
เดี๋ยวผมตามออกไป เก็บอาหารไว้ให้ผมเลย
- อเล็กซานเดอร์ - ก็ได้ ก็ได้
วันนี้ลูกชายคุณอายุเก้าขวบ
เขามีอะไรอยากจะบอก
เขาฝึกซ้อมมาทั้งวัน
ฟิลิป เริ่มได้เลยจ้ะ
พ่อครับ พ่อครับ ดูนะ
ผมชื่อฟิลิป ผมเป็นกวี
ผมแต่งบทกวีนี้เพื่อแสดงออก
และผมเพิ่งอายุครบเก้าขวบ
คุณแต่งท่อนคล้องจองได้ แต่แต่งกลอนแบบผมไม่ได้หรอก
อะไรนะ
ผมเรียนภาษาฝรั่งเศสและเล่นเปียโนกับแม่
ผมมีน้องสาว แต่ผมอยากมีน้องชาย
โอเค
พ่อผมพยายามก่อตั้งธนาคารแห่งอเมริกา หนึ่ง สอง สาม สี่ ห้า
ยอดเยี่ยม
พักหน่อยเถอะ
แหม ลูกของเราเก่งจริง ๆ
ไปเที่ยวกับเราช่วงหน้าร้อนทางเหนือของรัฐ
เอไลซา ผมมีงานเยอะมากเลย
พวกเราไปพักอยู่กับพ่อฉันได้
- มีทะเลสาบที่ฉันรู้จัก - ผมรู้
- อยู่ในอุทยานใกล้เคียง - ผมอยากไปจังเลย
คุณกับฉันไปที่นั่นตอนฟ้ามืดได้
ผมจะพยายามปลีกเวลา
อเล็กซานเดอร์ยอดรัก คุณคงได้พบเจฟเฟอร์สันแล้ว
ลองนั่งคุยกับเขาและประนีประนอม อย่าหยุดจนกว่าคุณจะรับได้
แอนเจลิกา พี่สาวคนโปรดของคุณ ขอเตือนว่า...
ยังมีคนอยู่ข้างเดียวกับคุณ อีกฟากหนึ่งของทะเล
ในจดหมายที่คุณส่งหาฉันเมื่อสองสัปดาห์ก่อน
ฉันเห็นเครื่องหมายลูกน้ำอยู่ตรงกลางประโยค
มันทำให้ความหมายเปลี่ยนไป คุณตั้งใจหรือเปล่า
ตวัดปากกาครั้งเดียว คุณทำฉันใจลอยไปหลายวัน
- ในนั้นเขียนว่า "แอนเจลิกายอดรัก" - แอนเจลิกายอดรัก
มีลูกน้ำอยู่หลังคำว่า "ยอดรัก"
- คุณเขียนว่า "แอนเจลิกายอดรัก" - แอนเจลิกายอดรัก
เอาเถอะ ฉันจะเขียนมาบอกว่า ฉันจะกลับบ้านช่วงฤดูร้อนปีนี้
ตามคำเชิญของน้องสาว ฉันจะกลับไปเยี่ยมครอบครัว
ถ้าคุณขึ้นไปทางเหนือของรัฐก็คงดี
ฉันรู้ว่าคุณงานยุ่ง ฉันรู้ว่างานของคุณสำคัญมาก
แต่ฉันอุตส่าห์ข้ามน้ำข้ามทะเล และฉันรอไม่ไหวแล้ว
- คุณจะไม่อยู่อีกฟากของมหาสมุทร - คุณจะไม่อยู่อีกฟากของมหาสมุทร
- คุณจะอยู่ห่างไปเพียงครู่เดียว - คุณจะอยู่ห่างไปเพียงครู่เดียว
อเล็กซานเดอร์ ลงมาข้างล่างหน่อย แอนเจลิกาจะมาถึงวันนี้
- แอนเจลิกา - เอไลซา
พี่น้องสกายเลอร์
อเล็กซานเดอร์
สวัสดี
ดีใจที่เห็นหน้าคุณ
แอนเจลิกา บอกผู้ชายคนนี้สิ จอห์น อดัมส์ ไปเยี่ยมครอบครัวช่วงฤดูร้อน
แอนเจลิกา บอกเมียผมสิ จอห์น อดัมส์ ไม่มีงานทำเป็นชิ้นเป็นอัน
เดี๋ยวนะ คุณไม่ไปกับเราเหรอ
ผมเกรงว่าจะขึ้นไปทางเหนือของรัฐไม่ได้
- อเล็กซานเดอร์ ฉันอุตส่าห์มาไกลถึงนี่ - เธออุตส่าห์มาไกลถึงนี่
- มาไกลถึงนี่ หยุดพักเถอะ - หยุดพักเถอะ
ผมต้องผลักดันแผนการผ่านสภา
- ไปเที่ยวกับเราช่วงฤดูร้อน - ไปเที่ยวกับเราช่วงฤดูร้อน
- ขึ้นไปทางเหนือของรัฐ - ขึ้นไปทางเหนือของรัฐ
ผมจะตกงาน ถ้าผลักดันแผนการไม่ผ่านสภา
- เราทุกคนก็ย้ายไปอยู่กับพ่อสิ - เราทุกคนก็ย้ายไปอยู่กับพ่อสิ
- มีทะเลสาบที่ฉันรู้จัก - ฉันคิดถึงใบหน้าคุณ
- ในอุทยานใกล้เคียง - ทำใจให้มันกล้า ๆ หน่อย
- คุณกับฉันไปด้วยกันได้ - เอไลซาพูดถูก
- หยุดพักแล้วไปเที่ยวกันเถอะ - หยุดพักเถอะ
ไปเที่ยวกับเราช่วงฤดูร้อน
- ขึ้นไปทางเหนือของรัฐ - ขึ้นไปทางเหนือของรัฐ
- เราไปอยู่ที่นั่นได้ - เราทุกคนไปอยู่กับพ่อได้
- ถ้าคุณยอมสละเวลา - มองรอบตัวสิ มองรอบตัวสิ
- แล้วคุณจะได้ทำอะไรที่สำคัญ - เราโชคดีแค่ไหนที่ยังมีชีวิตอยู่ตอนนี้
หลับตาแล้วใฝ่ฝัน
- เราออกเดินทางตอนฟ้ามืดได้ - ตอนฟ้ามืด
- หยุดพักเถอะ - หยุดพักเถอะ
ผมต้องผลักดันแผนการผ่านสภา
ผมหยุดไม่ได้ จนกว่าจะผลักดันแผนการผ่านสภา
ไม่มีอะไรเหมือนฤดูร้อนในเมืองนี้
มีคนเคร่งเครียดมาเจอสาวงาม
มีปัญหาลอยอยู่ในบรรยากาศ และคุณสัมผัสได้
และอเล็กซานเดอร์นั่นเอง
ผมจะให้เขาเล่าเอง
ผมนอนไม่หลับมาเป็นอาทิตย์ อ่อนแรงและตาค้าง
คุณคงไม่เคยเห็นเด็กกำพร้าหน้าโง่ จำเป็นต้องหยุดพักขนาดนี้มาก่อน
โหยหาแอนเจลิกา คิดถึงเมียตัวเอง
ตอนนั้นเองที่คุณมาเรีย เรย์โนลด์ส เข้ามาในชีวิตของผม
เธอบอกว่า...
ฉันรู้ว่าคุณเป็นผู้ชายที่มีเกียรติ ฉันขอโทษที่มารบกวนคุณที่บ้าน
แต่ฉันไม่รู้ว่าจะไปไหน และฉันมาที่นี่คนเดียว
เธอบอกว่า...
สามีของฉันทำผิดกับฉัน ทุบตีฉัน นอกใจฉัน ทารุณฉัน
จู่ ๆ เขาก็มาจากไป ฉันไม่เหลือหนทางที่จะเลี้ยงชีพ
ผมจึงเสนอเงินกู้ให้เธอ และเสนอตัวเดินไปส่งเธอที่บ้าน
- เธอบอกว่า... - คุณช่างมีน้ำใจ
ผมให้เงิน 30 เหรียญที่เก็บออมไว้
เธออยู่ห่างไปหนึ่งช่วงตึก
- เธอบอกว่า... - นี่บ้านของฉันค่ะ
แล้วผมก็พูดว่า "งั้นผมกลับบ้านก่อนนะ"
เธอหน้าแดง พาผมไปที่เตียงและถ่างขาออก
- และพูดว่า... - อยู่ต่อมั้ยคะ
- เฮ้ - เฮ้
ตอนนั้นเองที่ผมเริ่มภาวนา
พระเจ้า บอกทีว่าผมจะปฏิเสธยังไง ผมไม่รู้จะปฏิเสธยังไง
แต่พระเจ้า เธอเหมือนกำลังสิ้นท่า
และร่างกายเธอบอกว่า "มาเลย"
บอกผมทีว่าจะปฏิเสธยังไง ผมไม่รู้จะปฏิเสธยังไง
- ในใจผมบอกว่าไปซะ - ไปซะ ไปซะ
แล้วปากเธอก็ประกบปากผม เล่นเอาพูดไม่ออก
- ไม่ - ไม่
- ตอบว่าไม่สิ - ไม่
- ตอบว่าไม่สิ
- ไม่ - ไม่ ตอบว่าไม่สิ
ผมอยากบอกว่านั่นเป็นครั้งสุดท้าย
ผมบอกว่าครั้งสุดท้าย แต่กลายเป็นการฆ่าเวลา
หลังจากมีความสัมพันธ์ได้หนึ่งเดือน ผมได้รับจดหมาย
จากนายเจมส์ เรย์โนลด์ส ที่เด็ดกว่านั้นคือจดหมายเขียนว่า...
เรียนท่านที่เคารพ ผมเขียนจดหมายถามไถ่สุขภาพ
และหวังว่าท่านคงร่ำรวยพอที่จะ...
จ่ายเงินเข้ากระเป๋าผม คนที่กำลังตกอับ
- เพราะเมียผมนั่นเองที่คุณ... - ซวยแล้ว
คุณเลือกมาแหยมผิดคนแล้ว
ตอนนี้ได้เวลาชดใช้เรื่องที่คุณคันไปทั่ว
โอ้ คุณจะคบเมียสำส่อนของผมต่อก็ได้นะ
หวังว่าคงให้ราคาดี ไม่งั้นผมบอกเมียคุณแน่
ผมซ่อนจดหมายและรีบไปบ้านเธอ ตะโกนถามต่อหน้าว่า "ทำแบบนี้ได้ไง"
- เธอตอบว่า... - เปล่าค่ะ
ผ้าผ่อนหลุดลุ่ย ขอโทษขอโพย ท่าทางน่าเวทนา
- เธอร้องไห้ - อย่าไปเลยค่ะ
- คุณจัดฉากเรื่องทั้งหมดเหรอ - ฉันไม่รู้เรื่องจดหมายเลย
หยุดร้องไห้ ให้ตายสิ ลุกขึ้น
ฉันไม่รู้อะไรเลย
- ผมเสร็จแน่ - อย่าทิ้งฉันไปเลย
- ผมหมดหนทางแล้ว - ฉันหมดหนทางแล้ว
คุณทำแบบนี้ได้ไง
ให้สิ่งที่เขาต้องการไปเถอะ
- แล้วคุณจะได้ฉันไปครอง - ผมไม่ต้องการคุณ
- ไม่ว่าคุณต้องการอะไร จ่ายเงินก็ได้ไปครอง - ผมไม่ต้องการคุณ
พระเจ้า บอกผมทีว่าจะปฏิเสธยังไง ผมไม่รู้จะปฏิเสธยังไง
- แต่สถานการณ์หมดหนทาง - หมดหนทาง
และร่างกายของเธอร่ำร้องว่า "มาเลย"
- บอกผมทีว่าจะปฏิเสธยังไง - ปฏิเสธยังไง
- ผมจะปฏิเสธยังไง - ผมจะปฏิเสธยังไง
- ผมไปไหนไม่ได้แล้ว - ไปซะ ไปซะ
เมื่อร่างกายเธออยู่บนตัวผม ผมไม่อาจตอบว่า...
- ไม่ - ตอบว่าไม่ซะ
- ไม่ - ใช่เลย
- ตอบว่าไม่ซะ - ใช่เลย ใช่เลย
- ใช่เลย - ใช่เลย
ตอบว่าไม่ซะ
- ผมไม่อาจตอบว่าไม่ - อย่าตอบว่าไม่
- ผมไปไหนไม่ได้แล้ว - ไปซะ ไปซะ ไปซะ
แล้วไง
ไม่มีใครจำเป็นต้องรู้
- ท่านรัฐมนตรี - คุณเบอร์
คุณได้ยินข่าวนายพลเมอร์เซอร์ผู้สูงวัยหรือยัง
ยังครับ
- รู้จักถนนเคลมอนต์ใช่มั้ย - รู้
พวกเขาตั้งชื่อใหม่ตามเขา เป็นมรดกตกทอดของเมอร์เซอร์
แน่นอน
- เขาก็แค่ตายไปเท่านั้นเอง - สบายกว่ากันเยอะเลย
เราน่าจะลองบ้างนะ
แล้วคุณจะพลักดันแผนการหนี้ยังไง
ผมคิดว่าคงต้องรับฟังคุณแล้วสิ
- จริงเหรอ - พูดให้น้อยลง
ยิ้มให้มากขึ้น
ทำทุกวิถีทางเพื่อผลักดันแผนการเข้าสภา
แมดิสันกับเจฟเฟอร์สันช่างเขี้ยวลากดิน
แหม คนเรารังเกียจบาป แต่รักคนบาป
แฮมิลตัน
- ขอโทษนะ เบอร์ ผมต้องไปแล้ว - โอ้ แต่ว่า...
การตัดสินใจจะมีขึ้นตอนมื้อค่ำ
ชาวเวอร์จิเนียสองคน และผู้อพยพหนึ่งคนเดินเข้าห้อง
เป็นศัตรูกันขนานแท้
พวกเขากลับประนีประนอมกันได้
เปิดประตูที่เคยถูกปิดไปแล้ว
เหล่าภารดร
ผู้อพยพคนนี้มีอำนาจทางการเงิน อย่างที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน
ระบบที่เขาปรับเปลี่ยนได้ตามใจ
ส่วนชาวเวอร์จิเนียสองคน ได้สิทธิ์ในการเลือกเมืองหลวง
และนี่คือประเด็นสำคัญ
ไม่มีใครอื่นอยู่ในห้องนั้นตอนที่มันเกิดขึ้น
ห้องนั้นตอนที่มันเกิดขึ้น ห้องนั้นตอนที่มันเกิดขึ้น
ไม่มีใครอื่นอยู่ในห้องนั้นตอนที่มันเกิดขึ้น
ห้องนั้นตอนที่มันเกิดขึ้น ห้องนั้นตอนที่มันเกิดขึ้น
ไม่มีใครรู้แน่ชัดว่าเล่นเกมกันยังไง
ศิลปะแห่งการแลกเปลี่ยน ตกลงกันได้ยังไง
เราได้แต่สันนิษฐานเท่านั้น
แต่ไม่มีใครอื่นอยู่ในห้องนั้นตอนที่มันเกิดขึ้น
โทมัสอ้างว่า...
วันหนึ่งอเล็กซานเดอร์ยืนอยู่หน้าประตูบ้าน ของวอชิงตันท่าทางสิ้นหวังและว้าวุ่น
โทมัสอ้างว่า...
- อเล็กซานเดอร์บอกว่า... - ผมไม่รู้จะหันไปพึ่งใครแล้ว
และอ้อนวอนให้ผมยอมสนับสนุน
โทมัสอ้างว่า...
ผมเข้าไปคุยกับแมดิสัน
และบอกว่า "ผมรู้ว่าคุณเกลียดเขา แต่ลองฟังเขาดูหน่อย"
โทมัสอ้างว่า...
ผมเตรียมการประชุม ผมเตรียมเมนู สถานที่ ที่นั่ง
แต่ไม่มีใครอื่นอยู่ในห้องนั้นตอนที่มันเกิดขึ้น
ห้องนั้นตอนที่มันเกิดขึ้น ห้องนั้นตอนที่มันเกิดขึ้น
ไม่มีใครอื่นอยู่ในห้องนั้นตอนที่มันเกิดขึ้น
ห้องนั้นตอนที่มันเกิดขึ้น ห้องนั้นตอนที่มันเกิดขึ้น
ไม่มีใครรู้แน่ชัดว่าทุกฝ่ายลงมติผ่านได้ยังไง
ชิ้นส่วนอันศักดิ์สิทธิ์ของหมากรุกทุกเกม
เราได้แต่สันนิษฐานเท่านั้น
แต่ไม่มีใครอื่นอยู่ในห้องนั้นตอนที่มันเกิดขึ้น
ขณะเดียวกัน แมดิสันเชื่อมั่นว่า ไม่ใช่ทุกประเด็นที่คลี่คลายได้ด้วยคณะกรรมการ
ขณะเดียวกัน
สภากำลังถกเถียงกันว่าจะตั้งเมืองหลวงที่ไหน
บรรยากาศไม่สู้ดีนัก
แล้วเจฟเฟอร์สันก็เข้ามาคุยตอนมื้อค่ำ
แมดิสันตอบอย่างรู้เท่าทัน ตามประสาคนเวอร์จิเนีย
เราอาจยิงปืนนัดเดียวได้นกสองตัว และคว้าชัยชนะให้ชาวใต้
- พูดอีกอย่างว่ายื่นหมูยื่นแมว - น่าจะใช่
คุณไม่อยากทำงานใกล้บ้านมากขึ้นเหรอ
อยากสิ
งั้นผมเสนอโพโตแม็ก
- แล้วคุณจะโหวตให้เขาเหรอ - เดี๋ยวรอดูอีกที
- ไปกันเลย - ไม่...
มีใครอื่นอยู่ในห้องนั้นตอนที่มันเกิดขึ้น
ห้องนั้นตอนที่มันเกิดขึ้น ห้องนั้นตอนที่มันเกิดขึ้น
ไม่มีใครอื่นอยู่ในห้องนั้นตอนที่มันเกิดขึ้น
ห้องนั้นตอนที่มันเกิดขึ้น ห้องนั้นตอนที่มันเกิดขึ้น
พระเจ้า
เราศรัทธาในพระเจ้า แต่เราไม่มีวันรู้แน่ชัดว่าเจรจากันยังไง
ตูมเดียวก็ตกลงกันได้
และไม่มีใครอื่นอยู่ในห้องนั้นตอนที่มันเกิดขึ้น
อเล็กซานเดอร์ แฮมิลตัน
พวกเขาบอกอะไรคุณ คุณถึงได้ยอมเอานครนิวยอร์กไปขาย
อเล็กซานเดอร์ แฮมิลตัน
วอชิงตันรู้เรื่องมื้อค่ำหรือเปล่า ประธานาธิบดีกดดันให้ตกลงกันหรือเปล่า
อเล็กซานเดอร์ แฮมิลตัน
หรือตอนนั้นคุณรู้ว่าไม่สำคัญ ว่าจะตั้งเมืองหลวงของอเมริกาที่ไหน
เพราะเรามีธนาคาร เราอยู่ในจุดเดียวกัน
- คุณได้รับมากกว่าให้ไป - และผมได้สิ่งที่ต้องการ
เมื่อคุณมีเดิมพันอยู่ในเกม คุณย่อมต้องเล่นตามเกม
แต่คุณจะไม่ชนะ ถ้าคุณไม่ยอมเล่นในเกม
โอ้ มีคนรักคุณจากเกมนี้
มีคนเกลียดคุณจากเกมนี้
คุณจะไม่ได้อะไรถ้าคุณมัวแต่รอ มัวแต่รอ
พระเจ้าอภัยให้ลูกด้วย ผมอยากสร้างสิ่งที่ยืนยงกว่าตัวเอง
คุณต้องการอะไร เบอร์
คุณไม่สนับสนุนอะไรทั้งนั้น เบอร์
คุณฝักใฝ่อะไร
ผมอยากอยู่ในห้องนั้นตอนที่มันเกิดขึ้น
ห้องนั้นตอนที่มันเกิดขึ้น
ผมอยากอยู่ในห้องนั้นตอนที่มันเกิดขึ้น
ห้องนั้นตอนที่มันเกิดขึ้น
- ผมอยากอยู่ในห้องนั้นตอนที่มันเกิดขึ้น - ผมอยากอยู่
ห้องนั้นตอนที่มันเกิดขึ้น
ผมอยากอยู่ในห้องนั้น
ห้องนั้นตอนที่มันเกิดขึ้น
ผมอยากอยู่ในห้องนั้นตอนที่มันเกิดขึ้น
ผมอยากอยู่ ผมอยากอยู่
ผมต้องอยู่ ผมต้องอยู่ในห้องนั้น
ห้องใหญ่ห้องเดิมนั่น
ศิลปะแห่งการประนีประนอม
กลั้นหายใจและหลับตา
เราอยากให้ผู้นำมาช่วยกอบกู้
แต่เราไม่มีสิทธิ์ออกเสียง เรื่องที่พวกเขาแลกเปลี่ยน
เราฝันถึงการเริ่มต้นใหม่
แต่เราใฝ่ฝันท่ามกลางความมืดมิดเป็นส่วนใหญ่
มืดมิดราวกับสุสาน
ผมต้องอยู่ในห้องนั้นให้ได้
- ผมต้องอยู่ใน... - ห้องนั้นตอนที่มันเกิดขึ้น
ผมต้องอยู่ ผมต้องอยู่ในห้องนั้น ใช่แล้ว
ในห้องนั้น
ตูมเดียว
ดูสิ คุณตาลงหนังสือพิมพ์ด้วย
"วีรบุรุษสงคราม ฟิลิป สกายเลอร์ เสียที่นั่งสภาสูงให้น้องใหม่ แอรอน เบอร์"
คุณตาเสียที่นั่งในสภาสูง
บางครั้งเรื่องแบบนี้ก็เกิดขึ้นได้
เดี๋ยวพ่อต้องรู้แน่เลย
แม่ว่าเขารู้แล้วล่ะ
- มีต่อด้านล่าง มีต่อด้านล่าง - มีต่อด้านล่าง
"เชิญพบวุฒิสมาชิกหน้าใหม่จากนิวยอร์ก"
- นิวยอร์ก วุฒิสมาชิกของเรา - วุฒิสมาชิกของเรา
เบอร์ คุณอยู่พรรคเดโมเครติก-รีพับลิกัน ตั้งแต่เมื่อไหร่
ตั้งแต่มันทำให้ผมไต่เต้าได้อีกครั้ง
ไม่มีใครรู้ว่าคุณเป็นใครและทำอะไร
พวกเขาไม่จำเป็นต้องรู้ พวกเขาไม่ชอบคุณ
ว่าไงนะ
วอลล์สตรีตคิดว่าคุณยอดเยี่ยม
คุณจะเป็นที่รักเสมอ เพราะสิ่งที่คุณสร้างขึ้น
- แต่ในรัฐทางเหนือ พวกเขาคิดว่าคุณคดโกง - เดี๋ยวนะ
และที่นั่งของสกายเลอร์ว่างพอดี ผมก็เลยคว้าไว้
- ผมคิดมาตลอดว่าคุณเป็นเพื่อน - ผมก็ไม่เห็นว่าทำไมต้องเลิกเป็นเพื่อนกัน
คุณย้ายพรรคเพื่อแย่งที่นั่งพ่อตาของผม
ผมย้ายพรรคเพื่อคว้าโอกาสที่มองเห็น
ผมมั่นใจว่าศักดิ์ศรีของคุณ จะทำให้เราล่มจมกันหมด
ระวังนะ ศักดิ์ศรีมันกินไม่ได้
หัวข้อวันนี้ ฝรั่งเศสจะทำสงครามกับอังกฤษ
เราจะมอบเงินและความช่วยเหลือ แก่พันธมิตรอย่างฝรั่งเศส
หรือว่าเราจะไม่ยุ่งเกี่ยว
จำไว้ว่าการตัดสินใจของผมในเรื่องนี้ ไม่ต้องผ่านความเห็นชอบจากสภา
คนเดียวที่คุณต้องเกลี้ยกล่อมคือผม
รัฐมนตรีเจฟเฟอร์สัน เชิญคุณพูดก่อน
ยามที่เราใกล้จะตาย ยามที่เราเดือดร้อน
เราสัญญาเอาไว้ เราลงสนามสนธิสัญญา
เราต้องการเงินและปืน และโอกาสครึ่งเดียว
- ใครมอบเงินพวกนั้นให้เรา - ฝรั่งเศส
พวกเขาไม่ได้เรียกร้องดินแดนตอบแทน
แค่คำสัญญาว่าเราจะช่วยเหลือ
และยืนหยัดเคียงข้าง เมื่อพวกเขาต่อสู้กับศัตรู
การปฏิวัติอาจยุ่งเหยิง แต่ตอนนี้ได้เวลาแล้ว
ที่จะยืนเคียงข้างพี่น้อง ขณะที่พวกเขาต่อสู้กับทรราช
ผมรู้ว่าอเล็กซานเดอร์ แฮมิลตัน อยู่ที่นี่
อย่าให้เขาถกเถียงเรื่องนี้ดีกว่า
ผมขอย้ำว่าเขาไม่ใช่รัฐมนตรีต่างประเทศ
เขาไม่รู้จักความจงรักภักดี
กลิ่นตัวเหมือนเศรษฐีใหม่ แต่งตัวเหมือนราชวงศ์ปลอม ๆ
ถึงแม้จะเจริญรุ่งเรืองขึ้นมาแล้ว
ทุกอย่างที่เขาทำล้วนทรยศ ต่ออุดมการณ์ของประเทศ
และถ้าคุณยังไม่เคยรู้ ตอนนี้คุณได้รู้แล้ว ท่านประธานาธิบดี
- ขอบคุณ รัฐมนตรีเจฟเฟอร์สัน - เฮ้
รัฐมนตรีแฮมิลตัน เชิญตอบได้
- จัดการเขาเลย - ทำให้เขารู้ซึ้ง
คุณคงเสียสติไปแล้วแน่เลย
ถ้าคิดว่าประธานาธิบดี จะทำให้ประเทศชาติสุ่มเสี่ยง
ด้วยการแทรกแซงกิจการทางทหาร
เกมหมากรุกที่ฝรั่งเศส ไม่มีตัวราชาและราชินี
เราลงนามสนธิสัญญากับพระราชา ซึ่งถูกบั่นคอไปแล้ว
อยากหยิบขึ้นมาแล้วถามเขามั้ยล่ะ
"เราควรให้เกียรติสนธิสัญญาของเราหรือเปล่า เศียรของพระเจ้าหลุยส์"
"จะทำอะไรก็เชิญ ข้าตายไปแล้ว"
พอแล้ว พอแล้ว แฮมิลตันพูดถูก
- ท่านประธานาธิบดี... - เราเปราะบางเกินกว่าจะร่วมรบอีกครั้ง
ท่านครับ เราไม่ต่อสู้เพื่อเสรีภาพเหรอ
ใช่สิ เมื่อฝรั่งเศสรู้ว่าใครจะเป็นผู้นำ
- ประชาชนเป็นผู้นำ - ประชาชนก่อจลาจล
ไม่เหมือนกันนะ
บอกตามตรง เรื่องนี้น่ากังวลนิดหน่อย
คุณปล่อยให้อุดมการณ์บดบังความเป็นจริง
- แฮมิลตัน - ครับ
- ร่างหนังสือแถลงความเป็นกลาง - ครับผม
- คุณลืมลาฟาแยตต์ไปแล้วเหรอ - ว่าไงนะ
คุณไม่รู้สึกผิดบ้างเหรอ
หนี้ที่คุณสั่งสม อำนาจที่คุณสั่งสม แต่ในเวลาจำเป็น คุณกลับลืม
ลาฟาแยตต์เป็นคนฉลาด เขาต้องไม่เป็นไรแน่
และก่อนที่เขาจะเป็นเพื่อนคุณ เขาเป็นเพื่อนผม
ถ้าเราพยายามต่อสู้ในการปฏิวัติทั่วโลก
เราจะไม่มีวันได้พัก เราควรขีดเส้นแบ่งตรงไหนล่ะ
หัวแหลมดีนะ
- เรื่องนั้นผมยอมรับ - คุณคงเป็นทนายที่เก่งมาก
- ลูกความของผมพ้นผิด - ใช่สิ
แต่ควรมีใครสักคนเตือนคุณ
- อะไรล่ะ - คุณไม่เหลืออะไร ถ้าไม่มีวอชิงตันหนุนหลัง
- แฮมิลตัน - พ่อเรียกแล้วนั่น
คงดีมากเลย คงดีมากเลย
ถ้ามีวอชิงตันอยู่เคียงข้าง
คงดีมากเลย คงดีมากเลย
ถ้ามีวอชิงตันอยู่เคียงข้าง
ทุกการกระทำมีปฏิกิริยาต่อต้านเท่ากัน
เป็นเพราะแฮมิลตัน คณะรัฐมนตรีของเราก็เลยแตกแยก
อย่าสติแตกตอนเครียดเชียวนะ ไม่งั้นเราจะแตกเป็นเสี่ยง ๆ
เราจะเล่นงานกันเองออกสื่อ และไม่ลงข้อความถอนคำพูด
ผมไม่พอใจเวลาเห็นเขากระตือรือร้น
การแต่งองค์ทรงเครื่องเหมือนบ้าแฟชั่น
พลเมืองยากจนที่สุดของเรา เกษตรกรของเราต้องขออาหารปันส่วน
ขณะที่วอลล์สตรีตปล้นพวกเขา เพื่อดูดเม็ดเงิน
เจ้าหมอนี่เที่ยวของานคนอื่นไปทั่ว
ใครก็ได้ช่วยขุดเรื่องสกปรกของเขาให้ข้าที
เราจะได้กระชากหน้ากากเขา
ผมยินดีเหนี่ยวไกปืน ขอแค่มีคนบรรจุกระสุนและขึ้นนก
ระหว่างที่พวกเราได้แต่มอง เขามีวอชิงตันคอยหนุนหลัง
- คงดีมากเลย คงดีมากเลย - คงดีมากเลย คงดีมากเลย
- ถ้ามีวอชิงตันอยู่เคียงข้าง - ถ้ามีวอชิงตันอยู่เคียงข้าง
- คงดีมากเลย คงดีมากเลย - คงดีมากเลย คงดีมากเลย
- ถ้ามีวอชิงตันอยู่เคียงข้าง - ถ้ามีวอชิงตันอยู่เคียงข้าง
- ย้อนกลับไปดูบัญญัติสิทธิ - ย้อนกลับไปดูบัญญัติสิทธิ
ผมเป็นคนเขียนเอง
- หมึกยังไม่ทันแห้งเลย - หมึกยังไม่ทันแห้งเลย
- คงดีมากเลย คงดีมากเลย - คงดีมากเลย คงดีมากเลย
- ถ้ามีวอชิงตันอยู่เคียงข้าง - ถ้ามีวอชิงตันอยู่เคียงข้าง
เขาเพิ่มขนาดรัฐบาลเป็นสองเท่า
ขนาดของรัฐบาลสมัยก่อนไม่เห็นมีปัญหาอะไรนี่นา
- มองตาเขาสิ - ฟังเขาโกหก
ตามกลิ่นแผนการของเขา
รวมศูนย์เครดิตแห่งชาติ และทำให้เครดิตของอเมริกาแข่งขันได้มากขึ้น
ถ้าเราไม่หยุดมัน เราต้องช่วยสนับสนุนมัน
ผมต้องลาออก
ต้องมีใครสักคนยืนหยัดเพื่อภาคใต้
หรือต้องมีใครกล้าต่อกรคำพูดของเขา
ถ้ามีไฟที่คุณต้องการดับ
- คุณจะดับจากในบ้านไม่ได้ - คุณจะดับจากในบ้านไม่ได้
ผมอยู่ในคณะรัฐมนตรี ผมมีส่วนรู้เห็น
ผมเห็นเขาไขว่คว้าอำนาจแต่กลับยอมรับมัน
ถ้าวอชิงตันไม่ยอมฟังเสียงคัดค้านอย่างมีเหตุผล
คราวนี้เป็นไงเป็นกัน เด็กนั่นต้องออกไป
โอ้ ผู้อพยพคนนี้ไม่ใช่คนที่เราเลือก
โอ้ ผู้อพยพคนนี้ทำให้พวกเราต้องระแวง
โอ้ ทำให้พวกสหพันธรัฐได้เห็น ว่ากำลังต่อสู้กับใคร
โอ้ ชาวเดโมเครติก-รีพับลิกันแห่งภาคใต้
โอ้ มาตามรอยกันว่าเงินหายไปไหน
โอ้ เพราะทุกวินาทีที่กองคลังเติบโต
โอ้ เราจะตามรอยเงินว่าหายไปไหน
บุกไปขุดคุ้ยความผิดของแฮมิลตัน
- คงดีมากเลย คงดีมากเลย - คงดีมากเลย คงดีมากเลย
เราตามรอยเงินว่าหายไปไหน
- คงดีมากเลย คงดีมากเลย - คงดีมากเลย คงดีมากเลย
พระราชาไม่สวมเสื้อผ้า
- เราจะไม่ไร้ตัวตน - เราจะไม่ไร้ตัวตน
- เราจะไม่ถูกปฏิเสธ - เราจะไม่ถูกปฏิเสธ
- แต่ก็คงดีมากเลย คงดีมากเลย - แต่ก็คงดีมากเลย คงดีมากเลย
- ถ้ามีวอชิงตันอยู่เคียงข้าง - ถ้ามีวอชิงตันอยู่เคียงข้าง
ท่านประธานาธิบดี เรียกพบผมเหรอ
ผมรู้ว่าคุณงานยุ่ง
ท่านต้องการอะไรครับ
ผมอยากจะเตือนคุณสักหน่อย
ท่านครับ ผมไม่รู้ว่าคุณได้ยินอะไรมา แต่ไม่ว่าเรื่องไหน เจฟเฟอร์สันเป็นต้นคิด
โทมัส เจฟเฟอร์สัน ลาออกเมื่อเช้า
ล้อเล่นน่า
- ผมต้องการความช่วยเหลือ - ว่ามาเลยครับ
- เจฟเฟอร์สันต้องชดใช้สิ่งที่เขาทำ - พูดให้น้อยลง
ผมจะใช้สื่อ ผมจะเขียนด้วยนามแฝง แล้วคุณจะเห็นว่าผมทำอะไรเขาได้
ผมอยากให้คุณร่างคำปราศรัย
จริงสิ เขาลาออก คุณจะได้พูดจากใจเสียที
ไม่ใช่ เขาลาออกเพื่อชิงตำแหน่งประธานาธิบดี
แหม คงจะเอาชนะคุณได้หรอกนะ
ผมจะสละตำแหน่ง ไม่ลงชิงประธานาธิบดี
ขอโทษครับ ว่าไงนะ
ครั้งสุดท้าย
ทำตัวตามสบาย ดื่มกับผมหน่อย
ครั้งสุดท้าย
คืนนี้เรามาพักกันเถอะ
แล้วเราจะสอนพวกเขาว่าต้องบอกลายังไง
บอกลากัน คุณกับผม
ไม่ครับ ทำไมล่ะ
ผมอยากพูดเรื่องความเป็นกลาง
ท่านครับ อังกฤษกับฝรั่งเศสจะทำสงครามกัน เวลานี้เหมาะแล้วหรือ
ผมอยากเตือนเรื่องการต่อสู้แบ่งฝ่าย
หยิบปากกาขึ้นมาเขียนสิ
ผมอยากคุยเรื่องสิ่งที่ผมเรียนรู้
ภูมิปัญญาที่ผมได้มาอย่างลำบาก
ถ้าเป็นเรื่องของประชาชน คุณต้องรับใช้พวกเขา
คุณยังรับใช้ต่อไปได้
ไม่ ครั้งสุดท้าย
ที่ประชาชนจะได้ฟังจากผม
ครั้งสุดท้าย
และถ้าเราทำได้ถูกต้อง
เราจะสอนเขาว่าต้องบอกลายังไง
คุณกับผม
ท่านประธานาธิบดีครับ พวกเขาจะบอกว่าคุณอ่อนแอ
ไม่ใช่ พวกเขาจะเห็นว่าเราเข้มแข็ง
ตำแหน่งของคุณไม่มีใครเหมือน
ผมจะใช้มันเพื่อผลักดันพวกเขา
ทำไมคุณต้องบอกลาด้วยล่ะ
ถ้าผมบอกลา ประเทศชาติย่อมเรียนรู้ที่จะก้าวต่อไป
มันจะยั่งยืนกว่าตัวผม
เหมือนในพระคัมภีร์ว่าไว้
"ทุกคนจะนั่งอยู่ใต้เถาองุ่นและต้นมะเดื่อ
และไม่มีอะไรทำให้พวกเขาหวาดกลัว"
พวกเขาจะปลอดภัยในประเทศชาติที่เราสร้าง
ผมอยากนั่งอยู่ใต้เถาองุ่นและต้นมะเดื่อ
ช่วงเวลาตามลำพังใต้ร่มเงา
ที่บ้านหรือในประเทศที่เราสร้างขึ้น
ครั้งสุดท้าย
แต่หลังจากทบทวนเหตุการณ์ในคณะรัฐบาลแล้ว
ผมไม่เห็นความผิดพลาดโดยเจตนา
ผมอ่อนไหวต่อข้อบกพร่องของตัวเอง
จนไม่อาจล้มเลิกความคิดที่ว่า อาจเป็นผมเองที่ทำผิดพลาดมาหลายเรื่อง
ผมจะจากไปพร้อมกับความหวังว่า...
ประเทศของผมจะมองความผิดพลาดเหล่านั้น ด้วยความเมตตา
และหลังจาก 45 ปีของชีวิต ที่อุทิศตนเพื่อรับใช้ชาติ
ด้วยความกระตือรือร้นเต็มที่
ข้อบกพร่องจากการไร้ความสามารถ จะได้รับการให้อภัย
- ส่วนตัวผมเองจะได้พักผ่อนในไม่ช้า - ส่วนตัวผมเองจะได้พักผ่อนในไม่ช้า
- ผมขอตั้งความหวังอย่างยินดี - ผมขอตั้งความหวังอย่างยินดี
- ว่าการสละตำแหน่ง - ว่าการสละตำแหน่ง
- ซึ่งผมสัญญากับตัวเองว่าจะทำจริง - ซึ่งผมสัญญากับตัวเองว่าจะทำจริง
ความเพลิดเพลินอันแสนหวานของการมีส่วนร่วม
ท่ามกลางเพื่อนพ้องพลเมือง
อิทธิพลอันดีงามของกฎหมายที่ดี ภายใต้รัฐบาลเสรี
เป้าประสงค์ที่ผมโปรดปรานในใจมาตลอด
และรางวัลอันแสนสุข ที่ผมได้จากความห่วงใยร่วมกัน
แรงงานและภยันตราย
ครั้งสุดท้าย
จอร์จ วอชิงตัน จะกลับบ้านแล้ว
สอนพวกเขาว่าต้องบอกลายังไง
จอร์จ วอชิงตัน จะกลับบ้านแล้ว
- คุณกับผม - จอร์จ วอชิงตัน จะกลับบ้านแล้ว
- จะกลับบ้านแล้ว - จอร์จ วอชิงตัน จะกลับบ้านแล้ว
ความหลังคอยจับตามองเราอยู่
ใช่แล้ว เราจะสอนพวกเขาว่าต้องบอกลายังไง
สอนพวกเขาว่าต้องบอกลายังไง บอกลา
บอกลาเป็นครั้งสุดท้าย
ครั้งสุดท้าย
ได้ข่าวว่าจอร์จ วอชิงตัน สละอำนาจและลงจากตำแหน่ง
เรื่องจริงหรือเปล่า
ข้าไม่นึกเลยว่าจะมีใครทำแบบนั้นได้
ข้างุนงงไปหมด
พวกเขาจะหาคนมาแทน ผู้นำคนใดก็ตามอยู่ร่ำไปหรือเปล่า
ถ้างั้นใครจะเป็นคนต่อไป
"ประเทศ" ของพวกเขาไม่เหลือใครแล้ว
ที่จะทรงอิทธิพลขนาดนั้น
อะไรนะ
จอห์น อดัมส์ เหรอ
ข้ารู้จักเขา
เป็นไปไม่ได้
เจ้าคนตัวเล็กที่เคยคุยกับข้าเมื่อหลายปีก่อน
ปีอะไรนะ ปี 85
ชายผู้นั้นน่าสงสาร คงโดนกัดกินทั้งเป็น
มหาสมุทรน้ำขึ้น จักรวรรดิล่มสลาย
ถัดจากวอชิงตัน ทุกคนตัวจ้อยไปหมด
เมื่อแยกตัวแล้ว ดูพวกเขาวิ่งพล่าน
พวกเขาจะแล่เนื้อเถือหนังกันเอง
จิมินี คริกเก็ต น่าสนุกดีนะ
ประธานาธิบดีจอห์น อดัมส์ งั้นเหรอ
ขอให้โชคดี
เหตุใดเจ้าแฮมิลตันผู้มีอารมณ์ฉุนเฉียว
ผู้สรรค์สร้างสุนัขเฝ้ายาม
ผู้ก่อตั้งหนังสือพิมพ์นิวยอร์กโพสต์
จึงใช้อำนาจรัฐมนตรีในทางที่ผิด
และทำลายชื่อเสียงตัวเอง
- ทุกท่าน ยินดีต้อนรับสู่รัฐบาลอดัมส์ - รัฐบาลอดัมส์
เจฟเฟอร์สันได้อันดับสอง เขาจึงกลายเป็นรองประธานาธิบดี
วอชิงตันช่วยคุณไม่ได้แล้ว ไม่มีประธานาธิบดีผู้แสนดี
อดัมส์ไล่แฮมิลตันออก
แอบเรียกเขาอย่างเสียดสีว่า "หนุ่มตุ้งติ้งชาวครีโอล" ซะด้วย
ว่าไงนะ
แฮมิลตันตีพิมพ์ข้อความตอบโต้
นั่งลงซะ จอห์น ไอ้อ้วนสารเลว
- แฮมิลตันคลุ้มคลั่งใหญ่แล้ว - เยี่ยมไปเลย
เขาหมดอำนาจ ไม่มีตำแหน่ง และเขาทำลายประธานาธิบดีจอห์น อดัมส์
สมาชิกคนสำคัญคนเดียวของพรรคเขา
แฮมิลตันอยู่ได้ด้วยตัวเอง ตราบใดที่เขายังจับปากกาได้ เขาเป็นอันตราย
บอกให้เขารู้เรื่องที่เรารู้เถอะ
ท่านรองประธานาธิบดี
คุณแมดิสัน
วุฒิสมาชิกเบอร์
นี่มันอะไรกัน
เรามีเช็กจากบัญชีแยกกัน
รวมเป็นเงินเกือบ 1,000 ดอลลาร์
สั่งจ่ายนายเจมส์ เรย์โนลด์ส ตั้งแต่ปี 1791
มาเพราะเรื่องนี้เหรอ หมดธุระหรือยัง
คุณอยู่ในสถานะที่ไม่เหมือนใคร เพราะข้อดีของตำแหน่ง
แต่ในสถานการณ์นี้ ผมไม่อยากใช้คำว่า "ข้อดี"
เพื่อรับผลประโยชน์ทางการเงิน เพื่อหันเหจากภารกิจอันศักดิ์สิทธิ์
และหลักฐานบ่งบอกว่าคุณน่าจะมีส่วนร่วม
ยักยอกเงินจากกองทุนของรัฐบาล
ผมแทบจะเห็นพาดหัวข่าวเลย อาชีพของคุณจบเห่แล้ว
หวังว่าคุณคงเก็บเงินไว้ ให้ลูกชายกับลูกสาวแล้วนะ
คุณควรกลับไปยังที่ที่ตัวเองจากมา
พวกคุณไม่รู้ด้วยซ้ำว่าอยากให้ผมสารภาพอะไร
สารภาพ
พวกคุณไม่มีหลักฐาน ผมไม่จำเป็นต้องบอกอะไรทั้งนั้น
- เว้นแต่ว่า... - เว้นแต่ว่า...
ถ้าผมพิสูจน์ได้ว่าไม่เคยฝ่าฝืนกฎหมาย
พวกคุณสัญญาได้มั้ยว่าจะไม่บอกใครในสิ่งที่รับรู้มา
ไม่มีใครอื่นอยู่ในห้องนั้นตอนที่มันเกิดขึ้น
สรุปว่าตกลงใช่มั้ย
ใช่
"เรียนท่านที่เคารพ ผมเขียนจดหมายมาถามไถ่สุขภาพ
และหวังว่าท่านคงร่ำรวยพอที่จะจ่ายเงิน
เข้ากระเป๋าของผม คนที่กำลังตกอับ
เพราะเมียผมนั่นเองที่คุณ..."
อะไรกันเนี่ย
หล่อนให้ท่าผม ล่อลวงผมขึ้นเตียง และเมื่อเธอต้อนผมจนมุม
เรย์โนลด์สก็มาขูดรีดผม
ขอเงินค่าปิดปาก ผมจ่ายเขาทุกสามเดือน
ผมอาจทำลายโอกาสของตัวเอง แต่เอกสารของผมขาวสะอาด
คุณตรวจสอบได้เลย ผมเก็บประวัตเช็กทุกใบที่เคยเขียนออกไป
ตรวจสอบกับรายการของคุณอีกครั้งว่าตรงกันมั้ย
ผมไม่เคยใช้เงินที่ไม่ใช่ของตัวเอง
เชิญส่งสุนัขมาตามกลิ่นผมได้เลย
จริงอยู่ ผมมีเหตุผลให้ต้องละอาย
แต่ผมไม่ได้ขายชาติและทำลายชื่อเสียงตัวเอง
คุณคงเห็นว่า ผมไม่ได้ทำอะไรที่ฟ้องร้องทางกฎหมายได้
พอใจกับคำตอบของผมหรือยัง
พระเจ้า
พวกเรา ไปกันเถอะ
แล้วไง
- คนอื่นจะไม่รู้เรื่องที่เรารู้ - คนอื่นจะไม่รู้เรื่องที่เรารู้
เบอร์ ผมจะรู้ได้ไงว่าคุณไม่ใช้เรื่องนี้เล่นงานผม ครั้งต่อไปที่เราขัดแย้งกัน
อเล็กซานเดอร์ ข่าวลือกระจายเองได้ เราต่างรู้เฉพาะสิ่งที่เรารู้
ณ ใจกลางของเฮอร์ริเคนมีความเงียบสงบ
เพียงครู่เดียวเท่านั้น
ท้องฟ้าสีเหลือง
ตอนผมอายุ 17 เฮอร์ริเคนทำลายเมืองของผม
ผมไม่ได้จมน้ำ
ดูเหมือนผมจะไม่รู้จักตาย
ผมเขียนหนังสือจนมีทางออก
เขียนทุกอย่างเท่าที่ตาผมมองเห็น
ผมเขียนหนังสือจนมีทางออก
ผมเงยหน้ามองและเห็นเมืองจับตามองผมอยู่
พวกเขาส่งต่อจานอาหาร
และคนแปลกหน้าอย่างสิ้นเชิงกลายเป็นมีเมตตา
เพราะเรื่องราวของผม
หาเงินได้มากพอเพื่อจองตั๋วขึ้นเรือมายังนิวยอร์ก
ผมเขียนหนังสือจนหลุดพ้นจากนรก ผมเขียนหนังสือไปสู่การปฏิวัติ
เสียงผมดังกว่ารอยร้าวในระฆัง
ผมเขียนจดหมายรักให้เอไลซา จนเธอตกหลุมรัก
ผมเขียนเกี่ยวกับรัฐธรรมนูญและแก้ต่างให้มันด้วย
และเมื่อเผชิญหน้ากับความไม่รู้และการต่อต้าน ผมเขียนระบบการเงินจนกลายเป็นจริง
และเมื่อคำอธิษฐานต่อพระเจ้าของผม เจอกับความเฉยชา
ผมหยิบปากกาขึ้นมา เขียนถึงอิสรภาพของตัวเอง
ณ ใจกลางของเฮอร์ริเคนมีความเงียบสงบ
แค่เพียงครู่เดียว
ท้องฟ้าสีเหลือง
ผมอายุแค่ 12 ปีตอนแม่ผมตาย
แม่กอดผมไว้ เราล้มป่วย และแม่กอดผมไว้
ดูเหมือนผมจะไม่รู้จักตาย
รอคอย รอคอย รอคอย
- ผมจะเขียนหนังสือหาทางออก - รอคอย รอคอย รอคอย
เขียนทุกอย่างเท่าที่ผมมองเห็น
รอคอย รอคอย รอคอย
ผมจะเขียนหนังสือเพื่อหาทางออก
เต็มเปี่ยมด้วยความซื่อตรง
นี่คือใจกลางของเฮอร์ริเคน นี่เป็นทางเดียวที่ผมจะปกป้องมรดกตกทอด
รอคอย รอคอย รอคอย
ข่าวด่วนเรย์โนลด์ส
อ่านกันหรือยัง
อเล็กซานเดอร์ แฮมิลตัน คบชู้อย่างร้อนแรง
และเขียนทุกอย่างไว้ในนั้น
เรื่องเด่น
"ข้อกล่าวหาที่มีต่อผม เชื่อมโยงกับเรื่องของเจมส์ เรย์โรลด์ส
เพื่อไม่ให้เกิดการคาดเดาอย่างไม่เหมาะสม
ความผิดที่แท้จริงของผม คือความสัมพันธ์ชู้สาวกับภรรยาของเขา
โดยที่เขายินยอมและรู้เห็นมาเป็นเวลานาน"
ให้ตายสิ
"ผมนัดพบเธออยู่บ่อย ๆ ส่วนใหญ่เป็นที่บ้านผมเอง"
- ที่บ้านเขาเอง - ที่บ้านเขาเอง
ให้ตายสิ
"ขณะที่นางแฮมิลตันและลูก ๆ ของเรา ไปเยี่ยมพ่อของเธอ"
ไม่นะ
อ่านกันหรือยัง
- เขาไม่มีวันเป็นประธานาธิบดีได้แล้ว - ไม่มีวันเป็นประธานาธิบดีได้แล้ว
- ไม่มีวันเป็นประธานาธิบดีได้แล้ว
- หมดเรื่องกังวลไปอีกหนึ่ง - หมดเรื่องกังวลไปอีกหนึ่ง
ฉันได้ข่าวก็รีบมาทันที
- อะไรกัน - แอนเจลิกา
บินมาจากลอนดอนเชียวเหรอ ให้ตายสิ
แอนเจลิกา ขอบคุณพระเจ้า
มีคนเข้าใจสิ่งที่ผมพยายามทำแล้ว
ฉันไม่ได้มาที่นี่เพื่อคุณ
ฉันรู้จักน้องสาวเหมือนรู้ใจของตัวเองดี
คุณจะไม่มีวันเจอใครน่าไว้ใจ หรืออ่อนโยนเท่าเธอ
ฉันรักน้องสาวยิ่งกว่าอะไรก็ตามในชีวิต
ฉันขอเลือกความสุขของเธอ มากกว่าของฉันทุกครั้งไป
ลืมเรื่องระหว่างเราซะ ฉันจะอยู่เคียงข้างเธอ
คุณไม่มีวันพึงพอใจ
พระเจ้า ฉันหวังว่าคุณจะพึงพอใจ
- เขาไม่มีวันเป็นประธานาธิบดีได้แล้ว - ไม่มีวันเป็นประธานาธิบดีได้แล้ว
หมดเรื่องกังวลไปอีกหนึ่ง หมดเรื่องกังวลไปอีกหนึ่ง
เฮ้ อย่างน้อยเขาก็ซื่อสัตย์กับเงินของเรา
เขาไม่มีวันเป็นประธานาธิบดีได้แล้ว
เฮ้ อย่างน้อยเขาก็ซื่อสัตย์กับเงินของเรา
หมดเรื่องกังวลไปอีกหนึ่ง
ข่าวด่วนเรย์โนลด์ส
อ่านกันหรือยัง
เคยเห็นใครทำลายชีวิตตัวเองมั้ย
เมียผู้น่าสงสารของเขา...
ฉันเก็บจดหมายทุกฉบับที่คุณเขียนให้
ตั้งแต่วินาทีที่ฉันอ่านมัน ฉันรู้ว่าคุณเป็นของฉัน
คุณบอกว่าคุณเป็นของฉัน ฉันนึกว่าคุณเป็นของฉัน
รู้มั้ยว่าแอนเจลิกาพูดอะไร ตอนเห็นจดหมายฉบับแรกของคุณมาถึง
เธอบอกว่า "ระวังนะ น้องรัก เขาจะทำทุกอย่างเพื่อเอาชีวิตรอด"
คุณและคำพูดของคุณท่วมท้นความรู้สึกของฉัน
ประโยคของคุณทลายเกราะกำบังของฉัน
คุณสร้างพระราชวังให้ฉันจากรูปถ่าย
คุณสร้างมหาวิหาร
ฉันอ่านจดหมายที่คุณเขียนซ้ำ ๆ
ฉันส่องหาคำตอบในทุกบรรทัดเพื่อมองหาสัญญาณ
และเมื่อคุณเป็นของฉัน
โลกนี้ดูเหมือนมอดไหม้
มอดไหม้
คุณตีพิมพ์จดหมายที่หล่อนเขียนหาคุณ
คุณบอกคนทั้งโลก ว่าพาผู้หญิงคนนี้ขึ้นเตียงของเรายังไง
คุณล้างมลทินให้ตัวเอง ด้วยการทำลายชีวิตของเรา
รู้มั้ยว่าแอนเจลิกาพูดอะไร
ตอนเธออ่านเจอสิ่งที่คุณทำ
เธอบอกว่า "เธอแต่งงานกับอิคารัส ซึ่งบินเข้าใกล้ดวงอาทิตย์มากเกินไป"
คุณและคำพูดของคุณ หมกมุ่นในมรดกตกทอดของตัวเอง
ประโยคของคุณไร้ซึ่งความรู้สึก
และคุณหวาดระแวงในทุกย่อหน้า
ว่าพวกเขาจะมองคุณยังไง
มีแต่คุณ คุณ คุณ
ฉันขอลบตัวเองออกจากเรื่องราวนี้
ปล่อยให้นักประวัติศาสตร์ในอนาคต สงสัยว่าเอไลซาเป็นยังไงตอนเขาหักอกเธอ
คุณทำลายหัวใจฉันป่นปี้
ฉันมองดูมันมอดไหม้
มองดูมันมอดไหม้
โลกนี้ไม่มีสิทธิ์ล่วงรู้หัวใจฉัน
โลกนี้ไม่มีสิทธิ์ขึ้นมาบนเตียงของเรา
พวกเขาไม่มีสิทธิ์รู้ว่าฉันพูดอะไร
ฉันเผาความทรงจำ เผาจดหมายทุกฉบับที่อาจไถ่บาปให้คุณ
คุณสละสิทธิ์ทั้งหมดที่มีต่อใจฉัน
คุณสละพื้นที่บนเตียงของเรา
คุณจะนอนในห้องทำงานแทน
พร้อมความทรงจำตอนที่คุณเป็นของฉัน
ฉันขอให้คุณมอดไหม้
เชิญพบบัณฑิตคนล่าสุดของคิงส์คอลเลจ
ผมอาจไม่ควรโอ้อวด แต่รับรองว่าทุกคนจะต้องทึ่ง
นักวิชาการบอกว่าผมมีความสามารถ และมันสมองเหมือนพ่อ
สาว ๆ บอกว่าสมองของผมไม่เหมือนใคร
ผมอายุแค่ 19 แต่ความคิดโตเกินวัย ต้องเติบโตเป็นเหมือนพ่อ แต่กล้าหาญกว่า
ผมแบกรับมรดกของพ่อด้วยความภูมิใจ
ผมเคยได้ยินเขาพูดว่าสักวันผมจะ...
ทำให้พวกเราทึ่งกันหมด
สาว ๆ ผมมาหาคุณจอร์จ อีกเกอร์ คนที่ปราศรัยสัปดาห์ที่แล้ว วันที่สี่ กรกฎาคม
เขาดูหมิ่นมรดกตกทอดของพ่อผมต่อหน้าฝูงชน
ผมรับไม่ได้ ผมจะทำให้พ่อภูมิใจ
ฉันเห็นเขาอยู่ที่บรอดเวย์ ห่างไปแค่สองสามช่วงตึก
- เขากำลังจะไปดูละคร - ผมจะไปหาเขาตรงที่นั่ง
- พระเจ้า คุณหล่อจังเลย - ส่วนคุณก็สวมเสื้อผ้าแล้วดูดีมาก
ไว้ผมกลับมา เราเปลื้องผ้าให้ถึงถุงเท้าเลยดีมั้ย
ได้ค่ะ
ทำให้เราทึ่งกันหมด
- จอร์จ จอร์จ - ฉันดูละครอยู่นะ
คุณควรระวังปากก่อนจะพูดถึงพ่อผม
ผมไม่ได้พูดอะไรที่ไม่ใช่เรื่องจริง
พ่อคุณเป็นคนเลว ดูเหมือนคุณก็ด้วย
- งั้นเหรอ - ผมไม่มีเวลาคุยเล่นนะ
ผมไม่ใช่เพื่อนนักเรียนของคุณ
งั้นเจอกันบนสนามท้าดวล
เว้นแต่คุณจะออกไปข้างนอกเดี๋ยวนี้
ผมรู้ว่าจะตามหาคุณที่ไหน ไปซะ ผมจะดูละครแล้ว
พ่อครับ ถ้าพ่อได้ยินเรื่องที่เขาพูดถึงพ่อ
ผมไม่รู้ว่าพ่อจะปล่อยผ่านหรือเปล่า แต่ผมไม่ยอมแน่
- ใจเย็น - ผมมาขอคำแนะนำจากพ่อ
นี่เป็นการท้าดวลครั้งแรกของผม โรงเรียนประจำไม่เคยสอนเรื่องนี้
เพื่อนลูกเคยพยายามเจรจาสงบศึกหรือเปล่า
เขาไม่ยอมขอโทษ เราเลยต้องยุติการเจรจาสงบศึก
เรื่องนั้นเกิดขึ้นที่ไหน
ข้ามแม่น้ำในเจอร์ซีย์
- ทุกอย่างถูกกฎหมายในเจอร์ซีย์ - ทุกอย่างถูกกฎหมายในเจอร์ซีย์
เอาล่ะ
งั้นลูกต้องทำแบบนี้
ยืนอยู่อย่างลูกผู้ชาย จนกระทั่งอีกเกอร์อยู่ตรงหน้า
เมื่อถึงเวลานั้น ยิงปืนขึ้นฟ้าซะ
แล้วเรื่องราวทั้งหมดจะยุติ
แล้วถ้าเขาตัดสินใจยิงล่ะ ผมจบเห่เลยนะ
ไม่ เขาจะทำแบบเดียวกัน ถ้าเขาเป็นผู้ชายที่มีเกียรตินะ
การปลิดชีวิตคนอื่นนั่นคือสิ่งที่ลูกไม่อาจทำได้
ฟิลิป แม่ของลูกคงหัวใจสลายอีกครั้งไม่ได้
- พ่อครับ... - สัญญากับพ่อนะ
ลูกคงไม่อยากให้เลือดของเจ้าหนุ่มนั่น แปดเปื้อนความผิดชอบชั่วดี
ได้ครับ ผมสัญญา
เสร็จธุระแล้วกลับบ้านด้วย
เอาปืนของพ่อไป ทำตัวฉลาด ทำให้พ่อภูมิใจ ลูกพ่อ
ผมชื่อฟิลิป ผมเป็นกวี
และผมประหม่านิดหน่อย แต่แสดงออกไม่ได้
ขอโทษที ผมภูมิใจในนามสกุลแฮมิลตัน
คุณพูดถึงพ่อผม และผมปล่อยผ่านไม่ได้
คุณอีกเกอร์ ละครช่วงที่เหลือเป็นไงบ้าง
ผมขอข้ามช่วงหยอกล้อไปเลย
มาสิ หยิบปืนของคุณซะ
คุยกับเพื่อนของคุณซะ การท้าดวลจะเริ่มขึ้นหลังจากนับ 10
นับถึง 10
มองตาพวกเขา ไม่เล็งสูงกว่านั้น
รวบรวมความกล้าหาญทั้งหมดที่จำเป็น
จากนั้นค่อย ๆ เล็งปืนขึ้นฟ้า
หนึ่ง สอง สาม สี่ ห้า หก เจ็ด...
ขอให้อยู่รอดปลอดภัย
ลูกชายผมอยู่ไหน
คุณแฮมิลตัน เชิญครับ มีคนพาเขามาเมื่อครึ่งชั่วโมงก่อน
เขาเสียเลือดมากระหว่างทาง
เขายังมีชีวิตหรือเปล่า
ใช่ครับ แต่คุณต้องเข้าใจ
กระสุนเจาะเข้าเหนือสะโพก และฝังในแขนขวาของเขา
ผมขอเจอเขาได้มั้ย
ผมพยายามทำทุกวิถีทางแล้ว แต่บาดแผลติดเชื้อตอนมาถึง
- ฟิลิป - พ่อครับ
ผมทำตามที่พ่อบอกทุกอย่าง
- ผมเงยหน้าสูง... สูงขึ้นไป - พ่อรู้ พ่อรู้ พ่อรู้
- ผม... - พ่อรู้ พ่อรู้
พ่อรู้ว่าลูกทำตามที่บอกทุกอย่าง
แม้แต่ตอนอายุไม่ถึง 10 ขวบ
- ผมเล็งปืนขึ้นฟ้า - พ่อรู้ พ่อรู้
- ผมเล็งปืนขึ้น... - พ่อรู้ พ่อรู้
พ่อรู้ เก็บแรงไว้เอาชีวิตรอดเถอะ
- ไม่นะ - เอไลซา
เขายังหายใจมั้ย เขาจะรอดหรือเปล่า
ขอให้อยู่รอดปลอดภัย
ใครทำแบบนี้ อเล็กซานเดอร์ คุณรู้หรือเปล่า
แม่ครับ ผมขอโทษที่ลืมคำสอนของแม่
ลูกแม่
- เราเล่นเปียโน - แม่สอนลูกเล่นเปียโน
แม่วางมือบนมือของผม
ลูกเปลี่ยนทำนองทุกครั้ง
- ผมชอบเปลี่ยนแปลงท่อนนั้น - แม่รู้ แม่รู้
ผมชอบเปลี่ยนแปลงท่อนนั้น
แม่รู้ แม่รู้
หนึ่ง สอง สาม สี่ ห้า หก เจ็ด แปด เก้า
ดีแล้ว
หนึ่ง สอง สาม สี่ ห้า หก เจ็ด แปด เก้า
หนึ่ง สอง สาม
เจ็ด แปด เก้า
เจ็ด แปด
มีบางช่วงเวลาที่ถ้อยคำไม่อาจซึมซับ
มีความทุกข์ทรมานที่เลวร้ายเกินจะเอ่ย
คุณกอดลูกไว้อย่างแน่นที่สุด
และผลักไสเรื่องที่จินตนาการไม่ออก
ช่วงเวลาที่คุณเศร้าใจอย่างหนัก
การดำดิ่งลงไปย่อมง่ายดายกว่า
ครอบครัวแฮมิลตันย้ายไปอยู่ชานเมือง
และเรียนรู้ที่จะอยู่กับสิ่งที่จินตนาการไม่ออก
ผมใช้เวลาหลายชั่วโมงในสวน
ผมเดินไปร้านค้าคนเดียว
ที่นี่คือชานเมืองเงียบสงบ
ผมไม่เคยชอบความเงียบมาก่อน
ผมพาลูก ๆ ไปโบสถ์วันอาทิตย์
ทำเครื่องหมายกางเขนที่หน้าประตู
และผมสวดภาวนา
ผมไม่เคยทำแบบนั้นมาก่อน
ถ้าคุณเห็นเขาเดินอยู่บนถนนคนเดียว
พูดกับตัวเอง โปรดเห็นใจ
ฟิลิป ลูกคงชอบแถวชานเมือง นี่คือชานเมืองเงียบสงบ
เขากำลังทำใจกับสิ่งที่จินตนาการไม่ออก
ผมของเขาเริ่มขาว เขาเดินผ่านมาทุกวัน
มีคนบอกว่าเขาเดินไปทั่วเมือง
ลูกทำให้พ่อหมดอาลัยตายอยาก
คุณจินตนาการออกหรือเปล่า
ดูสิว่าเราอยู่ที่ไหน
ดูสิว่าเราเริ่มต้นจากไหน
ผมรู้ตัวว่าไม่คู่ควรกับคุณ เอไลซา
แต่ฟังผมหน่อย
แค่นั้นก็พอแล้ว
ถ้าผมทำให้เขารอดชีวิตได้
ถ้าผมแลกชีวิตกับเขาได้
ตอนนี้เขาคงยืนอยู่ที่นี่
และคุณคงยิ้มแย้ม แค่นั้นก็เพียงพอแล้ว
ผมไม่เสแสร้งที่จะรู้
ความท้าทายที่เราเผชิญ
ผมรู้ว่าไม่มีอะไรทดแทนสิ่งที่เราสูญเสีย และคุณต้องการเวลา
แต่ผมไม่กลัว ผมรู้ว่าตัวเองแต่งงานกับใคร
ขอแค่ให้ผมอยู่เคียงข้างคุณ
แค่นั้นก็เพียงพอแล้ว
ถ้าคุณเห็นเขาเคียงข้างเธอบนถนน
พูดคุยเคียงข้างเธอ โปรดเห็นใจ
เอไลซา คุณชอบชานเมืองหรือเปล่า
ที่นี่เป็นชานเมืองเงียบสงบ
เขาพยายามทำสิ่งที่จินตนาการไม่ออก
เห็นพวกเขาเดินอยู่ในสวนเนิ่นนานหลังฟ้ามืด
เดินเที่ยวชมเมือง
มองรอบตัวสิ มองรอบตัวสิ เอไลซา
พวกเขาพยายามทำสิ่งที่จินตนาการไม่ออก
มีบางช่วงเวลาที่ถ้อยคำไม่อาจซึมซับ
ความดีงามอันทรงพลังเกินจะเอ่ย
เราผลักไสสิ่งที่ไม่มีวันเข้าใจ
เราผลักไสสิ่งที่จินตนาการไม่ออก
พวกเขายืนอยู่ในสวน
อเล็กซานเดอร์ยืนเคียงข้างเอไลซา
เธอจับมือเขา
ที่นี่เป็นชานเมืองเงียบสงบ
การให้อภัย
คุณจินตนาการออกหรือเปล่า
การให้อภัย
คุณจินตนาการออกหรือเปล่า
ถ้าคุณเห็นเขาเดินเคียงข้างเธอบนถนน
พูดคุยเคียงข้างเธอ โปรดเห็นใจ
พวกเขาพบเจอสิ่งที่จินตนาการไม่ออก
การเลือกตั้งปี 1800
- กลับมาเรื่องการเมืองได้หรือยัง - ขอร้องเถอะ
เอาล่ะ ทุกการกระทำ ย่อมเจอปฏิกิริยาต่อต้านเท่ากัน
จอห์น อดัมส์ ทำงานล้มเหลว ผมชอบเขานะ แต่เขาไปต่อไม่ไหว
น่าสงสารอเล็กซานเดอร์ แฮมิลตัน เขาไม่อยู่ซะแล้ว
- ตอนนี้ผมเจอแต่แอรอน เบอร์ - แอรอน เบอร์
ซึ่งมีพรรคพวกของตัวเอง
เขาได้รับความนิยมในภาคเหนือ คนนิวยอร์กปลื้มเขามาก
เขาไม่ค่อยแสดงท่าทีเกี่ยวกับจุดยืนอะไรก็ตาม
พอถามอะไรเขา มันจะออกทะเล เขาทำตัวยุ่งเหยิง เขาเต้นรำ
และมีคนบอกว่าผมฝักใฝ่ฝรั่งเศส
อย่างน้อยผมก็รู้ว่าฝรั่งเศสอยู่ที่ไหน
โทมัส นั่นแหละปัญหา
พวกเขามองว่าเบอร์สุดโต่งน้อยกว่าคุณ
คุณต้องเปลี่ยนแนวทาง
ผู้สนับสนุนคนสำคัญอาจกู้คะแนนคุณได้
คุณคิดถึงใครในใจล่ะ
อย่าหัวเราะนะ
- ใครเหรอ - คุณเคยทำงานในคณะเดียวกัน
ว่าไงนะ
อาจเป็นเรื่องดี อาจเป็นเรื่องดี
ถ้าได้แฮมิลตันมาสนับสนุน
- อาจเป็นเรื่องดี อาจเป็นเรื่องดี - อาจเป็นเรื่องดี อาจเป็นเรื่องดี
- ถ้าได้แฮมิลตันมาสนับสนุน - ถ้าได้แฮมิลตันมาสนับสนุน
- พูดให้น้อยลง - เบอร์
- ยิ้มให้มากขึ้น - เบอร์
อย่าให้พวกเขารู้ว่าคุณต่อต้านหรือมุ่งหมายสิ่งใด
- เบอร์ - จับมือกับเขา
- เบอร์ - หว่านเสน่ห์เธอ
- เบอร์ - นี่มันปี 1800 แล้ว
- สาว ๆ บอกสามีให้ "เลือกเบอร์" - เบอร์
- ผมไม่ชอบอดัมส์ - เขาแพ้อยู่แล้ว หมดลุ้น
- แล้วเจฟเฟอร์สันล่ะ - ฝักใฝ่ฝรั่งเศส
นั่นสิ เขาเป็นชนชั้นนำ
ฉันชอบแอรอน เบอร์
ไม่อยากเชื่อว่าเราจะอยู่กับเขา
ท่าทางเขาเข้าถึงง่าย
เหมือนคุณดื่มเบียร์กับเขาได้
เรียนคุณแฮมิลตัน เพื่อนฝ่ายสหพันธรัฐอยากรู้ว่า...
คุณจะโหวตให้ใคร
ที่นี่เป็นชานเมืองเงียบสงบ
เรียนคุณแฮมิลตัน จอห์น อดัมส์ ไม่มีโอกาสลุ้น
คุณจะสนับสนุนใคร
ที่นี่เป็นชานเมืองเงียบสงบ
เจฟเฟอร์สันหรือเบอร์
เรารู้ว่าไม่ดีทั้งคู่
- เจฟเฟอร์สันหรือเบอร์ - เจฟเฟอร์สันหรือเบอร์
แต่ถ้าคุณต้องเลือกล่ะ
เรียนคุณแฮมิลตัน จอห์น อดัมส์ ไม่มีโอกาสลุ้น
- แล้วคุณจะสนับสนุนใคร - เจฟเฟอร์สันหรือเบอร์
แต่ถ้าคุณต้องเลือกล่ะ
- โอ้ แอรอน เบอร์ นี่นา - อเล็กซานเดอร์
คุณสร้างความปั่นป่วนน่าดู
ผมเดินเคาะประตูตามบ้าน
- คุณหาเสียงเปิดเผยแล้วเหรอ - แน่นอน
- ไม่ยักเคยเห็น - บอกตามตรง เหนื่อยเหมือนกันนะ
- เบอร์ - ครับ
- มีอะไรที่คุณไม่ยอมทำหรือเปล่า - ไม่ ผมไล่ตามสิ่งที่ต้องการ
- และคุณรู้อะไรมั้ย - อะไร
ผมเรียนรู้จากคุณนั่นแหละ
ถ้าคุณต้องเลือก ถ้าคุณต้องเลือก
เสมอกัน
ถ้าคุณต้องเลือก ถ้าคุณต้องเลือก
ขึ้นอยู่กับผู้แทนแล้ว
ถ้าคุณต้องเลือก ถ้าคุณต้องเลือก
ขึ้นอยู่กับแฮมิลตัน
ถ้าคุณต้องเลือก ถ้าคุณต้องเลือก
- เจฟเฟอร์สันหรือเบอร์ - เจฟเฟอร์สันหรือเบอร์ เลือก เลือก
นี่
มีแต่คนถามความเห็นของผม
ประเทศเจอทางเลือกอันยากลำบาก
และถ้าคุณถามผมว่าสนับสนุนใคร
เจฟเฟอร์สันได้คะแนนจากผม
ผมไม่เคยเห็นพ้องกับเจฟเฟอร์สันสักครั้ง
เรามีเรื่องบาดหมางกันสัก 75 เรื่องได้มั้ง
แต่เมื่อพิจารณาโดยรวมแล้ว
เจฟเฟอร์สันมีความเชื่อ ส่วนเบอร์ไม่มี
โอ๊ย แม่เจ้าโว้ย แม่เจ้าโว้ย
แฮมิลตันอยู่ข้างคุณ
โอ๊ย แม่เจ้าโว้ย แม่เจ้าโว้ย
- แล้วไง - คุณชนะถล่มทลาย
ยินดีด้วยกับผลการแข่งขัน ผมสู้กับคุณได้สูสี
ผมจะตั้งตารอร่วมงานกับคุณ
- ร่วมงานเหรอ - ในฐานะรองประธานาธิบดี
อ๋อ จริงสิ
ได้ยินหมอนี่หรือเปล่า
หาเสียงโจมตีผมอย่างเปิดเผย แต่กลับบอกว่า "หวังว่าจะได้ร่วมงานกัน"
ตลกดีนะ คนที่ได้อันดับสอง ต้องได้เป็นประธานาธิบดี
รู้มั้ย เราแก้ไขเรื่องนี้ได้
- รู้มั้ยทำไม - ทำไม
เพราะผมเป็นประธานาธิบดี
เบอร์ ถ้าเจอแฮมิลตัน ฝากขอบคุณสำหรับการสนับสนุน
เหตุใดแฮมิลตัน ลูกกำพร้าอพยพ หยิ่งยะโส มีแม่สำส่อนคนนั้น
จึงสนับสนุนโทมัส เจฟเฟอร์สัน ศัตรูของเขา
ชายคนที่เขารังเกียจตั้งแต่แรก เพราะแค่ไม่อยากให้ผมชนะเหรอ
ผมอยากอยู่ในห้องนั้นตอนที่มันเกิดขึ้น
ห้องนั้นตอนที่มันเกิดขึ้น ห้องนั้นตอนที่มันเกิดขึ้น
คุณขัดขวางผมไม่ให้เข้าห้องนั้นตอนที่มันเกิดขึ้น
นี่เป็นครั้งสุดท้าย
เรียนอเล็กซานเดอร์ ผมชักเริ่มโมโหแล้ว
แต่ผมยังควบคุมสติ
ตอนที่นึกถึงอิทธิพลของชีวิตคุณที่มีต่อผม
ผมนึกย้อนตอนที่ผมล้มเหลว
และในทุกจุดที่ผมตรวจสอบ
จุดร่วมเพียงอย่างเดียวคือ การที่คุณไม่เคารพนับถือ
ตอนนี้คุณหาว่าผมไม่มีศีลธรรม
ช่างลบหลู่อย่างร้ายกาจ
ถ้าคุณมีอะไรจะพูด บอกเวลาและสถานที่มาเผชิญหน้ากัน
ผมมีเกียรติพอที่จะเป็นข้ารับใช้ผู้เชื่อฟังของคุณ
เอ. เบอร์
ท่านรองประธานาธิบดี ผมไม่ใช่เหตุผลที่ทำให้คนไม่เชื่อใจคุณ
ไม่มีใครรู้สิ่งที่คุณเชื่อ
ผมจะไม่แสดงความเห็นอ้อมค้อม
ผมเคยเก็บเงียบไว้มาตลอด
ต่อให้ผมพูดออกไปจริง ๆ
คุณก็คงอ้างว่าเป็นความแค้นส่วนตัวมากกว่า
นี่คือรายการเรื่องที่เราไม่ลงรอยกัน ตลอดเวลา 30 ปี
จิมินีผู้น่ารัก
นี่ ผมไม่ได้เขินอาย ผมคือคนที่ตกเป็นเป้าสาธารณะ
พยายามทำสิ่งที่ดีที่สุดเพื่อสาธารณรัฐของเรา
ผมไม่อยากต่อสู้ แต่ผมจะไม่ขอโทษให้กับการทำสิ่งที่ถูกต้อง
ผมมีเกียรติพอที่จะเป็นข้ารับใช้ผู้เชื่อฟังของคุณ
เอ. แฮม
จะทำอะไรระวังหน่อย พ่อคนดี
ไม่ยับยั้งชั่งใจมากกว่า พ่อคนดี
ตอบข้อกล่าวหาที่ผมถามไปมาเลย ไม่งั้นก็เตรียมหลั่งเลือด พ่อคนดี
เบอร์ ความแค้นของคุณพอเข้าใจได้ แต่ผมยืนยันตามสิ่งที่พูดทุกคำ
คุณยืนหยัดเพื่อตัวเองเท่านั้น
คุณทำแบบนั้น ผมขอโทษไม่ได้ เพราะเป็นเรื่องจริง
งั้นก็ลุกขึ้นยืน อเล็กซานเดอร์
- วีฮอว์กเกน รุ่งสาง ปืน ตกลงตามนี้ - ได้เลย
- ผมมีเกียรติพอที่จะเป็นข้ารับใช้ผู้เชื่อฟังของคุณ - ผมมีเกียรติพอที่จะเป็นข้ารับใช้ผู้เชื่อฟังของคุณ
เอ. แฮม
เอ. เบอร์
- อเล็กซานเดอร์ กลับมานอนเถอะ - ผมมีนัดแต่เช้านอกเมือง
ข้างนอกยังมืดอยู่เลย
ผมรู้
ผมแค่ต้องเขียนอะไรหน่อย
ทำไมคุณเขียนเหมือนเวลาใกล้จะหมด
กลับไปนอนเถอะ แค่นั้นก็เพียงพอแล้ว
กว่าคุณจะรู้ตัวว่าผมไป ผมก็กลับมาแล้ว
- กลับไปนอนเถอะ - ผมมีนัดตอนรุ่งสาง
งั้นฉันกลับไปนอนนะ
นี่
คุณเป็นเมียและผู้หญิงที่ดีที่สุด
หนึ่ง สอง สาม สี่ ห้า หก เจ็ด แปด เก้า
- นี่คือ 10 เรื่องที่คุณต้องรู้ - ข้อหนึ่ง
เราขี่ม้าข้ามแม่น้ำฮัดสันตอนรุ่งสาง
เพื่อนผมชื่อวิลเลียม พี. แวน เนสส์
- ลงนามตามข้อสองของผม - ข้อสอง
แฮมิลตันมาถึงพร้อมพรรคพวก
นาธาเนียล เพนเดิลตัน และหมอที่เขารู้จัก
ข้อสาม
ผมมองดูแฮมิลตันตรวจสอบพื้นที่
ผมอยากรู้เหมือนกันว่าเขาคิดอะไรอยู่ตอนนั้น
ชายคนนี้วางยาทำลายอาชีพทางการเมืองของผม
ข้อขัดแย้งส่วนใหญ่คลี่คลาย และไม่มีใครยิงปืน
ข้อสี่
แฮมิลตันเลือกตำแหน่งก่อน
คนอื่นมองว่าเขาดูท่าทางมุ่งมั่น
เขาคือทหารที่มีความสามารถของนักแม่นปืน
หมอหันกลับมาเพื่อที่เขาจะใช้สิทธิ์ ปฏิเสธการเข้าร่วม
ข้อห้า
ตอนนั้นผมไม่รู้เรื่องนี้
- แต่เราอยู่ใกล้จุดที่ลูกชายของเขาตาย - ใกล้จุดที่ลูกชายของเขาตาย
- นั่นคือเหตุผลใช่มั้ย - นั่นคือเหตุผลใช่มั้ย
- ข้อหก - เขาตรวจสอบปืนอย่างเข้มงวด
ผมดูเขาตรวจสอบไกปืนอย่างเป็นระบบ
- ข้อเจ็ด - ได้เวลาสารภาพ
ผมพูดออกไปแบบนี้
เพื่อนทหารของผมบอกคุณว่าผมยิงปืนห่วย
ข้อแปด
โอกาสสุดท้ายที่คุณจะเจรจา
ส่งตัวแทนมาเลย ดูซิว่าพวกเขาจะรักษาสถิติได้มั้ย
พวกเขาไม่สอนเรื่องนี้ในชั้นเรียนหรอกนะ
แต่พอเงยหน้ามอง แฮมิลตันสวมแว่น
ทำไมล่ะ ก็เพื่อเล็งปืนให้ถนัดใช่มั้ย
ไม่เขาก็ผม โลกนี้จะไม่มีวันเหมือนเดิม
ผมคิดอยู่อย่างเดียวก่อนจะลงมือฆ่า
ชายคนนี้จะไม่ทำให้ลูกสาวผมเป็นเด็กกำพร้า
ข้อเก้า
มองตาเขา ไม่เล็งสูงกว่านั้น
รวบรวมความกล้าหาญทั้งหมดที่จำเป็น แล้วลงมือนับ
หนึ่ง สอง สาม สี่ ห้า หก เจ็ด แปด เก้า
ข้อ 10 ก้าวไป ยิงได้
ผมจินตนาการถึงความตายมากมาย จนติดอยู่ในความทรงจำ
ตรงนั้นเองที่มันตามทันผม อยู่ข้างหน้าผมหลายฟุต
ผมเห็นมันเข้ามา ผมจะวิ่งหนีหรือยิงปืน หรือปล่อยมันเป็นไป
ไม่มีจังหวะ ไม่มีทำนอง
เบอร์ เพื่อนคนแรกของผม ศัตรูของผม
อาจเป็นใบหน้าสุดท้ายที่ผมได้เห็น
ถ้าผมละทิ้งโอกาสไป พวกคุณจะจดจำผมแบบนี้หรือเปล่า
แล้วถ้ากระสุนนัดนี้เป็นมรดกตกทอดของผมล่ะ มรดกตกทอด
มรดกตกทอดคืออะไร
มันคือการหว่านเมล็ดพันธุ์ ในสวนที่คุณไม่มีวันได้เห็น
ผมเขียนโน้ตไว้ตอนต้นของเพลงนี้
ใครก็ได้ร้องให้ผมหน่อย อเมริกา วงซิมโฟนีอันยิ่งใหญ่ที่ยังไม่เสร็จงาน
ร้องเพลงให้ผมหน่อย
คุณยอมให้ผมสร้างความเปลี่ยนแปลง
สถานที่ที่เด็กกำพร้าผู้อพยพ ฝากรอยนิ้วมือของตัวเองได้
และลุกขึ้นมา
ผมไม่มีเวลาแล้ว ผมวิ่งอยู่ และเวลากำลังจะหมด
รู้ตัวหน่อย เหลือบตาขึ้น
ผมมองเห็นอีกฟากนึงแล้ว
ลอเรนส์นำเสียงประสานของทหารอยู่อีกฟากนึง
ลูกชายของผมอยู่อีกฟากนึง เขาอยู่กับแม่ของผมอีกฟากนึง
วอชิงตันคอยมองผมจากอีกฟากนึง
สอนผมให้รู้จักบอกลา
ลุกขึ้น ลุกขึ้น ลุกขึ้น
เอไลซา ที่รัก ไม่ต้องรีบนะ
ไว้เจอกันอีกฟากนึง
ดื่มอวยพรแด่เสรีภาพ
เขาเล็งปืนขึ้นฟ้า
เดี๋ยวก่อน
ผมยิงใส่กลางซี่โครงของเขา
ผมเดินไปหาเขา แต่มีคนลากผมออกไป
พวกนั้นพาเขาข้ามแม่น้ำฮัดสันกลับไป
ผมได้รับเหล้า
ผมได้ยินเสียงร่ำไห้บนถนน
มีคนบอกผมว่า "คุณรีบหนีไปซ่อนเร็ว"
มีคนบอกว่าแอนเจลิกาและเอไลซา
อยู่เคียงข้างตอนเขาตาย
ความตายไม่มีแบ่งแยก ระหว่างคนบาปกับนักบุญ
มันดำเนินต่อไป ต่อไป ต่อไป
ประวัติศาสตร์ลบเลือนในทุกภาพที่มันวาดขึ้น
มันวาดภาพความผิดพลาดทั้งหมดของผม
เมื่ออเล็กซานเดอร์เล็งปืนขึ้นฟ้า
เขาอาจเป็นคนแรกที่ตาย
แต่ผมเป็นคนที่ต้องชดใช้
ผมรอดตาย แต่ผมต้องชดใช้
ตอนนี้ผมเป็นผู้ร้ายในประวัติศาสตร์ของคุณ
ผมยังเด็กและมืดบอดจนมองไม่เห็น
ผมน่าจะรู้
ผมน่าจะรู้ว่าโลกใบนี้กว้างพอ
สำหรับทั้งแฮมิลตันและผม
โลกใบนี้กว้างพอ
สำหรับทั้งแฮมิลตันและผม
ผมจะบอกให้ว่าเคยคิดอยากรู้อะไร
ตอนที่ผมยังเด็กและใฝ่ฝันถึงความรุ่งโรจน์
คุณไม่มีสิทธิ์ควบคุมว่า ใครจะอยู่ ใครจะตาย ใครจะเล่าเรื่องของคุณ
ประธานาธิบดีเจฟเฟอร์สัน
ผมจะบอกให้ ระบบการเงินของเขาคือผลงานอัจฉริยะ
ต่อให้ผมพยายามล้มล้างก็ทำไม่ได้
และผมพยายามแล้ว
ใครจะอยู่ ใครจะตาย ใครจะเล่าเรื่องของคุณ
ประธานาธิบดีแมดิสัน เขานำประเทศจากล้มละลายสู่รุ่งเรือง
ผมไม่อยากยอมรับ แต่เขาไม่ได้รับ ความดีความชอบมากพอจากการให้เครดิตเรา
ใครจะอยู่ ใครจะตาย ใครจะเล่าเรื่องของคุณ
เรื่องราวของบิดาผู้ก่อตั้งบางคนถูกบอกเล่า
บิดาผู้ก่อตั้งบางคนได้อยู่จนแก่เฒ่า
และเมื่อคุณจากไป ใครจะจดจำชื่อของคุณเอาไว้
ใครทำให้คุณลุกโชนต่อไป ใครบอกเล่าเรื่องราวของคุณ
เล่าเรื่องราวของคุณ
ใครบอกเล่าเรื่องราวของคุณ
เอไลซา
ฉันพาตัวเองย้อนกลับสู่เรื่องราว
- เอไลซา - ฉันเลิกเสียเวลากับการร้องไห้
ฉันมีชีวิตอยู่ต่ออีก 50 ปี แต่มันก็ไม่พอ
เอไลซา
ฉันสัมภาษณ์ทหารทุกคนที่ต่อสู้เคียงข้างคุณ
เธอบอกเล่าเรื่องราวของเรา
ฉันพยายามทำความเข้าใจ สิ่งที่คุณเขียนหลายพันหน้า
คุณเขียนเหมือนเวลาใกล้จะหมดจริง ๆ
- ฉันพึ่งพาแอนเจลิกา - แอนเจลิกา
- ตอนที่เธอยังมีชีวิต เราเล่าเรื่องราวของคุณ - เราเล่าเรื่องราวของคุณ
- เธอถูกฝังในโบสถ์ตรีเอกานุภาพใกล้คุณ - ใกล้คุณ
- เวลาฉันต้องการเธอที่สุด เธอจะมาทันเวลา - เวลา
ฉันถามตัวเองอย่างคิดไม่ตกว่า "คุณจะทำอะไรถ้ามีเวลามากกว่านี้"
พระเจ้าทรงเมตตา มอบสิ่งที่คุณต้องการมาตลอดให้ฉัน
- เขาประทานเวลาให้ฉันเพิ่มขึ้น - เวลา
ฉันระดมทุนในดี.ซี. เพื่อสร้างอนุสรณ์วอชิงตัน
เธอบอกเล่าเรื่องราวของผม
ฉันพูดต่อต้านระบบทาส
คุณคงทำอะไรได้อีกเยอะ ถ้าเพียงแต่คุณมีเวลา
และเมื่อเวลาของฉันหมดลง ฉันทำมามากพอหรือยัง
พวกเขาจะเล่าเรื่องราวของเราหรือไม่
ฉันให้คุณดูดีมั้ยว่าภูมิใจเรื่องอะไรที่สุด
สถานเลี้ยงเด็กกำพร้า
ฉันตั้งสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าเอกชน แห่งแรกในนครนิวยอร์ก
สถานเลี้ยงเด็กกำพร้า
ฉันช่วยเลี้ยงเด็กหลายร้อยคน
ฉันได้เห็นพวกเขาเติบโตขึ้น
สถานเลี้ยงเด็กกำพร้า
ฉันเห็นคุณในแววตาของพวกเขา อเล็กซานเดอร์
ฉันเห็นคุณอยู่ทุกเวลา
และเมื่อเวลาของฉันหมดลง ฉันทำมามากพอหรือยัง
พวกเขาจะบอกเล่าเรื่องราวของฉันหรือไม่
ฉันอดใจรอพบคุณอีกครั้งไม่ไหวแล้ว
ที่เหลือแค่รอเวลาเท่านั้น
พวกเขาจะบอกเล่าเรื่องราวของคุณหรือไม่
เวลา
ใครจะอยู่ ใครจะตาย ใครจะเล่าเรื่องของคุณ
เวลา
พวกเขาจะบอกเล่าเรื่องราวของคุณหรือไม่
เวลา
ใครจะอยู่ ใครจะตาย ใครจะเล่าเรื่องของคุณ
“แปลโดย: SDI Media”