NA PODSTAWIE PRAWDZIWYCH WYDARZEŃ
Silne wiatry smagały
równiny i prerie Panhandle w Teksasie,
dając początek koszmarowi
zwanemu Dust Bowl.
Ciężko spamiętać, co było pierwsze:
Dust Bowl czy Wielki kryzys.
Ale po nich nastąpiło piekło na ziemi.
Rodziny zostały rozbite,
a tysiące dzieci w całym kraju
straciły rodziców oraz resztki nadziei.
LICEALNE MISTRZOSTWA TEKSASU ROK 1938
Ale nie wiedzieli, że nadzieja nadciąga.
Jednak nie w postaci deszczu.
Uwaga. Właśnie tak.
Blokuj!
I kto to mówi? Przez ciebie przegrywamy.
- Hej! - Dlaczego nie blokujesz?
- Zostaw mnie! - Nic nie robisz!
- Pomagaj! - Ruszaj się,
bym mógł ci podać!
Mam się ruszać?
Może powinniśmy odpuścić.
- Słowem się nie odezwał. - Poradziłbyś sobie lepiej?
- Nie mów tak do niego! - Zamknij się!
- Postarajcie się! - Biegnij do przodu!
Co teraz, trenerze?
FORT WORTH, TEKSAS PÓŁ ROKU WCZEŚNIEJ
Pozwólcie, że was zapewnię:
bać należy się wyłącznie strachu.
Tato, co ci ludzie robią?
- Rusty. - Tak?
Szukają nowego miejsca do życia.
Chcę wracać do domu.
Mamy teraz nowy dom. Powinniśmy być wdzięczni.
Co zawsze powtarzam?
Nowe przygody umacniają serce i duszę.
- Prawda? - Tak, tato.
Naród domaga się działania,
i to natychmiast.
Pokornie prosimy o boże błogosławieństwo.
Niech strzeże każdego z nas.
- To tu? - Tak.
Wygląda jak zamek.
Nie widziałem dotąd takiego budynku.
Ja też nie.
Przypominał zamek, ale to nie żadna bajka.
W Masonic Home nie kryły się zmyślone istoty,
a dzieci,
zapomniane w tych ciężkich czasach.
Osiemset metrów.
Elegancki?
Nie, stary ford.
Możesz ich brać.
Ja szukam bogatej mamuśki.
W środku jest kobieta.
Rety, wygląda apetycznie.
Pokaż.
Ma się czym pochwalić.
Nadjeżdża mamusia.
Możecie odpuścić.
Gdy mnie zobaczy, znikam stąd.
Kto chciałby takie chuchro jak ty, Snoggs?
I kto to mówi, DeWitt?
Kto adoptuje dorosłego jąkałę?
Liczy się wnętrze.
Nie podoba mi się tu.
Sierociniec był postrzegany jako chłodna, nieczuła instytucja,
gdzie przeważały litość i strach.
Odbieracie czy zostawiacie?
Ale ty śliczna.
Rusty Russell, nauczyciel matematyki.
To moja żona. Uczy angielskiego...
- Witam. - ...i muzyki.
- Trener futbolu? - Zgadza się.
Frank Wynn.
Prowadzę ten ośrodek i pilnuję chuliganów.
- Witajcie. - Dziękuję.
- Cieszymy się, że tu jesteśmy... - Rozgośćcie się.
Chłopcy, wypakujcie rzeczy z auta!
To zbędne.
Dzięki. Damy radę.
To wszystko trzyma się na słowo honoru.
Dzień dobry, Frank.
Nowa zbłąkana owieczka.
Syn Hardy'ego Browna.
Znalazłem go przy martwym ojcu.
Też pachnie trupem.
- Przyda mu się kąpiel. - Zajmiemy się tym.
Poznaj nowego trenera futbolu.
Rusty Russell, Red Wright.
- Szeryfie. - Futbol?
- Owszem. - Brakuje ci talentów.
- Nie mówiąc o boisku. - Boisko nie czyni drużyny.
Rodzina czeka. Miło było poznać.
Szeryfie, zaprowadzisz go do Doca?
- Jasne. - Rozpakować samochód.
Sieroty żyły z piętnem wyrzutków
i często mówiono o nich „więźniowie”.
Nieważne, że nie zrobiły nic złego.
Dzieci bez rodziców były obywatelami drugiej kategorii.
Ile macie tu sierot?
Obecnie około 150.
Nie chcę przesadzać.
Musi panować porządek.
Nie toleruję pobłażania, jak w wojsku.
Leon! Na tył kolejki!
Nie można im ufać.
Ukradną wam czapkę i pomogą jej szukać.
Pomogą jej szukać.
Idziemy!
Masz świerzb. Nie chcę cię straszyć, ale jeśli nie przestaniesz
szarpać kukurydzy, kolba ci odpadnie.
Na pewno można coś zrobić.
Nie ma leku na dojrzewanie, ale to załagodzi objawy.
- Dzień dobry. - Szeryfie.
Oto Hardy Brown.
Jestem Doc Hall.
Wszystko gra?
To nie jego krew.
Umiesz czytać i pisać?
Dobrze. Możesz wypełnić to później.
Najpierw cię oczyścimy.
Snoggs, pokażesz Brownowi jego nowy dom?
Tak jest.
Tam jest prysznic.
Co sobie wyobrażają masoni,
zatrudniając trenera futbolu?
To nie jest zwykły trener. Jest cholernie dobry.
Temple trzykrotnie awansowali.
Coś musi mu dolegać, skoro przyjechał tutaj.
Bez urazy, ale to nie Poly High.
Jeszcze nie. Za Nowy Ład.
Jeszcze moment.
Raz, dwa.
Każę to zaraz naprawić.
Ostrożnie.
Uwaga.
Wpuśćmy tu trochę powietrza.
Powinno być otwarte.
No już.
Dobra.
Pewnie nie masz mydła,
skoro przywiózł cię szeryf.
Chyba że gdzieś schowałeś,
ale kto nosi mydło?
Możesz wziąć to.
Tłuścioch lubi nas dręczyć.
Szczególnie Snoggsa.
Możesz spać tutaj.
Pytania?
Mama po mnie przyjdzie.
Mamy przychodzą tu, by zostawić dzieci.
Jesteś teraz sierotą.
Będzie dobrze.
Nie przejmuj się.
Załatam to i zamaluję.
Nie martwi mnie sufit.
Przejmuję się faktem, że adoptowaliśmy 150 dzieciaków.
Czeka nas więcej pracy, niż myślałeś.
Juanita, mamy szansę coś zmienić.
To samo robiliśmy w Temple.
Zostawiliśmy wszystko dla niczego.
Dlatego tu przyjechaliśmy.
Razem damy radę.
Pierwszy raz mam wątpliwości.
Nie podjęliśmy tej decyzji razem.
Poinformowałeś mnie.
To duża różnica.
Musisz zapracować na utrzymanie.
Słuchać się starszych.
Bóg z tobą.
George, dbaj o Rusty'ego.
Wrócę, gdy będzie lepiej.
Obiecuję. Wrócę.
- Nie wyjeżdżaj, mamo. - Jedźmy.
Mamo!
Nie ma czego oglądać.
To kwestia perspektywy.
Podoba mi się twój optymizm. Potrzebujemy tu tego.
Jestem E.P. Hall. Mówią na mnie Doc.
- Rusty Russell. Nowy nauczyciel... - Znam cię.
I wiem, co osiągasz z przeciętnym talentem.
Widziałem mecz z Corsicaną w 1934.
- Tak. - Dlatego poleciłem cię
na to stanowisko.
- Ty? - Dokładnie.
- Dlaczego to zrobiłeś? - Jak mówiłem,
lubię twój optymizm.
No dobrze.
Ktoś korzysta z tego pola?
Meksykanin wypasał tu kiedyś kozy.
Chyba to rzucił.
- Kozy lubiły jeść kamienie? - Właśnie.
Dorastałem w zachodnim Teksasie. Kozy nie potrzebują dużo trawy,
ale nie widziałem,
- by jadały kamienie. - To kozy z Fort Worth.
Te są inne.
Jasne.
Kozy z Fort Worth?
Walka!
Dokop mu!
Dość!
Szybko się zaprzyjaźniasz.
Spokojnie, synu.
- To koniec. - Spokojnie.
Spójrz na mnie. Wszystko gra?
Co się dzieje?
Nie przejmuj się, Frank.
Drobne nieporozumienie, kto gra na jakiej pozycji
na nowym boisku. Prawda?
- Zgadza się. - Pewnie.
Wszyscy są mile widziani.
Po mojemu, w polu albo pracujesz,
albo grasz.
Mnie to pasuje. Widzimy się na polu.
Świetnie.
- Czemu nie? - Dobrze.
Właśnie tak.
Chyba szykują się zmiany.
Tu nigdy nic się nie zmienia.
Wiesz o tym najlepiej.
Rusty wiedział, że życie w sierocińcu
nie ma perspektyw.
Chcę założyć drużynę futbolową.
Przydałbyś się nam.
Dziękuję, ale nigdy nie grałem w futbol.
Nie radzę sobie z piłką.
Pomyślcie o dołączeniu do drużyny.
Wiedział, że dzięki futbolowi chłopcy nabiorą wartości.
Uczymy tu przetrwania.
Bez tego nie przetrwają na zewnątrz.
Rada masońska zatrudniła nas, by wprowadzić program futbolowy,
który przygotuje dzieciaki na coś poza pracą fizyczną.
No tak.
Pewnie dobrze wiesz,
że Liga Międzyszkolna ma określone wytyczne,
jeśli chodzi o drużyny.
- Tak jest. - Przekonaj ich,
a możesz mieć swój program.
- Dobrze. - To ważne,
by nie zakłócał pracy ośrodka.
Co dokładnie tu produkujecie, jeśli mogę wiedzieć?
Więcej papieru!
Obracajcie szybciej!
Nie przeżylibyście dwóch dni na zewnątrz.
Boże! To buty za dwa dolary!
To wypadek.
Masz coś na swoją obronę?
- Co? - Mój brat nie mówi od małego.
Przecież ma usta!
Jesteś tępy czy tylko obłąkany?
Jest niezdarny.
- Nie chciał... - Do kogo mówisz?
Łap tę rurę!
To otworzy ci usta.
Mam na to lek.
Teraz otworzysz usta?
Odrobina czułości!
Po tym otworzysz usta?
Teraz dopiero poczujesz!
Nie bij go.
Rozumiesz?
- Popełniasz błąd. - Tak?
Nie masz tu żadnej władzy.
To moje zajęcia.
- I moje zasady. - Już 9.20.
Powinni być u mnie od 9.00.
Następnym razem wypuść ich na czas.
Bo takie mam zasady.
Jasne?
Idziemy, panowie.
Chodźcie.
Jestem Harvey Nual Russell.
Dla was pan Russell.
Dorastałem we Fredonii w Teksasie.
Mój ojciec uprawiał ziemię i pił.
Był lepszym pijakiem, niż farmerem.
Życie jest trudne.
Ciężka praca to świetne początki,
wiedza to potęga, a edukacja...
jest kluczem.
Zacznijmy od pytania.
Macie cztery jabłka w koszyku.
Musicie wykarmić 16 osób.
Ilu koszyków potrzebujecie?
Jak myślicie?
Ktokolwiek?
Może ty?
Dzień dobry.
Jestem Leon, kurna, Pickett,
a odpowiedź wynosi: zero.
Niech każdy przynosi sobie cholerne jabłka.
Źle. I nie lubię przekleństw, panie Pickett.
- Siadaj. - Tak jest.
Ściągnij czapkę. Ty też.
Podnieś głowę. Nie podpieraj się.
A ty?
Wstań.
Nie jestem pewien.
Cztery do szesnastu.
Jak myślisz?
Nie szkodzi. Siadaj.
Panie Brown, co ty na to?
Cztery do szesnastu.
- Cztery. - Cztery.
Ma rację. Podejdź do tablicy.
Pokaż innym, jak na to wpadłeś.
Śmiało.
Zapisz to.
Właśnie tak.
Pokaż, jak to obliczyłeś.
Wszystko gra.
Pan jest nauczycielem. Niech pan to obliczy.
Nie szkodzi.
Dojdziemy do tego.
Kto z was grał już w futbol?
Ilu z was trzymało wcześniej w ręku piłkę?
Nie zaczynamy od zera.
Gdzie ich buty?
Mamy tu dwie pory roku.
Jedną w butach, drugą bez butów.
Teraz mamy porę roku bez butów.
Do gry trzeba butów.
Podobnie jak kasków, ochraniaczy i koszulek.
Ale masz graczy.
- Optymizm. - No tak.
Wszystko po kolei.
Im większą masę ma przedmiot,
tym większa energia kinetyczna.
Energia DeWitta jest wyraźnie większa
niż energia Snoggsa, bo Snoggs jest mniejszy.
Za to Snoggs ma większe przyspieszenie.
I może szybciej przekierować tę energię w inną stronę.
Postawa obronna.
Spójrzcie na jego kłykcie.
Jeśli są białe, za bardzo się pochyla.
Możecie go przewrócić. Równowaga to klucz.
Ustawcie się. Ośmiu na ośmiu.
Wybierzcie partnerów.
Na jeden.
Gotowi?
Uwaga!
Zagranie!
Gdy słyszycie słowo „zagranie”,
piłka została umieszczona
i można rozpocząć grę.
Gotowi? Uwaga! Zagranie!
Dalej.
Musicie zyskać przewagę. Pracujcie tułowiem.
Nie możecie dusić przeciwnika.
To przypomina lekcje tańca.
- Mało zabawne. - Dokładnie!
Co jest, Hardy?
- Mogłeś być szybszy. - Jesteś cały?
Doc, obejrzyj go.
Nie ruszaj się, Scott.
- Przydzwonił ci. - Będzie tak.
Pan Brown będzie biegał do wieży ciśnień i z powrotem,
dopóki nie powiem inaczej albo nie padniesz.
Jasne?
- Tak. - Co?
Tak jest.
Właśnie.
- Biegiem. - Już.
Dobry pies.
Skurczybyk dalej biega.
Twardziel z niego.
Wcale nie.
To z ciebie jest kwiatek,
bo rzucał tobą jak lalką.
Mój staruszek mawiał, że najlepsze konie najciężej złamać.
Tak.
Każdy koń chce być ujeżdżany.
Ale niektóre stawiają własne warunki.
Wypiję za to.
- Trzymaj. - Nie. Juanita mnie zje.
Kobiety mają swój urok. Nawet gdy trzymają pod pantoflem.
Byłeś żonaty?
Owszem.
Agnes.
Straciłem ją i dziecko podczas porodu.
Dawno temu.
Teraz oni są moją rodziną.
To dziwne, bo Agnes zawsze tego chciała.
Dużo dzieci.
Przepraszam, nie wiedziałem.
Te chłopaki cię szanują.
To pewne.
Prawda, że pracujesz za darmo?
Nie wiem, gdzie to usłyszałeś.
- To prawda? - Cóż,
wiem, że ty nie jesteś tu dla forsy.
Nie jesteś dla niego zbyt ostry?
Zobaczę, co z nim.
Wystarczy.
Hardy.
Rozumiem, że nie chcesz tu być
i jesteś zły,
ale musisz coś wiedzieć.
- Możesz na mnie liczyć, synu. - Nie jestem pańskim synem.
Może mnie pan zmusić do gry,
ale nie muszę pana lubić.
Skończyliśmy, trenerze?
Leć.
Każda sekunda
spędzona na boisku to dla nas strata pieniędzy.
Mówisz, jakbyśmy prowadzili fabrykę.
No cóż...
Przystopuj z tym drukowaniem,
dopóki nie ogarnę tego programu.
- Bill. - Nowe przepisy, strona 24, akapit C.
Ciężko będzie stworzyć drużynę,
gdy większość chłopaków nie zda testu.
Akapit C?
Patrzcie pod nogi. Do przodu.
- O wilku mowa. - Do pani Russell.
- Panie Russell? - Źle się ustawiliście.
Tak?
Liga Międzyszkolna zgodziła się
rozpatrzyć pański wniosek.
Wspaniale. Cieszę się.
Jednak według nowych przepisów
wszyscy gracze muszą podejść do testów umiejętności.
- W porządku. - Takie są przepisy.
Szkoda, że przejechałeś taki kawał
i nawet nie zagrasz w piłkę.
Strona 24, akapit C.
Dziękuję.
Weź to ze sobą i daj znać, jeśli masz pytania.
- W porządku. - Dziękuję.
Sensacyjna walka o przetrwanie.
Rezultatem może być powstanie nowego gatunku,
znanego jako wspaniały osierocony futbolista.
To mi się podoba.
To nauka. Ewolucja.
Ma miejsce wokół nas.
Dziękuję za poświęcony czas. Frank, to zawsze przyjemność.
Wracam do klasy. Dzięki za notatnik.
Przetrwają tylko ci, którzy są lepiej przystosowani.
Może dzięki cechom dziedzicznym.
Tych, które odziedziczyli.
Lub cechom nabytym, których się uczycie.
„Ta, tamta, tą, tę”.
Skupimy się
na nauce przez intensywne ćwiczenia poprzez powtarzanie,
byśmy razem zdali ten test.
Piłka!
Trenerze, to gówno.
Ekskrementy.
Nigdy nie widziałem większego chaosu na boisku.
Większość chłopaków w waszym wieku zda go z zamkniętymi oczami,
ale wy nie jesteście większością.
Musicie się skupić.
Zrozumieli podstawy.
- Żartujesz? - Nie.
Jesteście lepsi.
Wyjątkowi.
Mieliście w życiu ciężko.
Teraz musicie coś udowodnić.
To nazywamy motywacją.
Czy na teście pytają o kobiety?
Przydałoby mi się trochę praktyki,
by się podszkolić.
Nie, Snoggs. Niestety nie.
Ale zamiast tego będzie czytanie, pisanie, przyroda i arytmetyka.
Arytme-co?
- Będziemy musieli tańczyć? - Trenerze, ja nie tańczę.
Wszystkie datki trafiają tutaj.
Dobra. To od Dutcha Meyera
z Uniwersytetu Chrześcijańskiego.
Ochraniacze, kaski i korki. Znajdźcie takie, które pasują.
Nie chcemy pęcherzy.
Nauczę was, jak być damami.
- Będzie wesoło. - Tak!
A nie mówiłem?
- Co to? - „Krawat”.
- Co sądzisz? - Pasuje ci.
Założyłeś tył na przód.
Tuzin to sześć czy 12?
Nie wiem.
- „Blok”? - Zgadza się.
Następnym razem 20 procent zniżki.
Udany interes.
Tam zaczęło się życie.
Zawsze fascynowało mnie, że...
Cholera!
Nieźle.
„Dzikie Siodła”?
„Klub dla mężczyzn”?
Nie uczymy się tu czytania!
Do roboty! Już!
Panie Russell, pominął pan jeden elektron.
Masz rację. Dziękuję.
Jeśli nie zdacie testu, nie będziecie grać.
Przyłóżmy się porządnie i wracajmy do pracy.
Dwie minuty.
- Koniec. - Odłożyć ołówki.
Wyniki będą w środę.
Ułóżcie je równo.
Dziękuję.
Porządne boisko.
Nie wiem, czy można to nazwać boiskiem.
Nie musi być eleganckie,
by było wiadomo, co to jest.
Nawet jeśli nie zdadzą,
mamy tu cel większy niż futbol.
Mówiłem ci, jak atrakcyjna jesteś dzięki optymizmowi?
Nie, chyba nie mówiłeś.
No cóż...
może kiedyś powiem.
Rusty!
Zagranie!
Moment. Faul!
Carlos, nie możesz podstawiać nogi!
Rzut karny dla obrony.
- Cofamy się. - Biorą tylko młodszych.
Bądźcie grzeczni. Dbajcie o nowych rodziców.
Pewnie nie możecie doczekać się
wyników testów.
Jakimś cudem niektórzy z was zdali.
Scott, Hal, Jerry, Daniel, wystąpcie.
Przykro mi, nie zdaliście. Powodzenia następnym razem.
Pozostali z was mogą grać w piłkę.
O ile pan Russell pomoże wam awansować.
Selekcja naturalna zmniejszyła drużynę do 12 graczy.
Załóżmy, że intensywne ćwiczenia
pozwolą nam grać w obronie i ataku.
Leon i Kurczak, bądźcie gotowi na zmianę pozycji.
Dacie radę?
- To gorszy gatunek. - Powinienem być w pierwszym składzie.
Jestem tu najlepszy.
Pickett, to nasza jedyna piłka.
Przepraszam.
Do wieży. No już, biegiem.
Czasem mam ich dość, jeśli mam być szczery.
Jest też jeden pozytyw.
Jaki?
Znaleźliśmy puntera.
To prawda. Dasz radę ją zszyć?
Nie jestem weterynarzem, ale spróbuję.
- Przyniosę ją. - Dobra.
MASONI
Dziewczyny, oby to zadziałało.
- Dzień dobry. - Dzień dobry.
- Co to jest? - Nowa piłka.
Doprawdy?
Na wszelki wypadek robimy dwie.
Sprytnie. Podoba mi się to.
Przesuń się.
Co to? Eksperyment naukowy?
Dokładnie. Sprawdzimy, kto chce grać i zasłużył na prawdziwą piłkę.
Bo jeśli tego nie chcecie, na darmo się tu pocimy.
Już po treningu?
Nie wiem. To zależy od nich.
Sześciu na sześciu.
Miller, A.P., Fairbanks, Snoggs i DeWitt ze mną. Ja jako tailback.
- Dlaczego? - Bo jestem wysoki i przystojny.
Dobre podejście.
To łowienie talentów.
Piłka nasza. Przegrany kradnie sok.
A niech mnie, Wheatie to urodzony lider.
Zagranie!
Może lineman?
Opanowałeś to łowienie talentów.
Zagranie!
- No dobra. - Mamy biegacza!
W każdym z nich drzemie talent, a my musimy je odkryć.
- Piszesz się na to? - Co?
Musisz kontaktować, Doc.
O mnie się nie martw.
Powinieneś go powalić.
Zagranie!
O rety.
Jesteś cały?
To tylko mąka. Opłuczemy to.
Wracajcie do gry.
Nie możemy. Hardy rozwalił piłkę.
Nie stójcie bezczynnie. Wszyscy do wieży, biegiem!
Wszystko gra.
Nic mi nie jest. Poważnie.
Rusty, spójrz na mnie. Jesteś cały.
Już czas.
Musimy się rozdzielić.
George!
Chłopaki!
Nie odchodź, George.
Obyśmy mieli kworum trenerów.
Ja się tym zajmę.
- Jak się czujesz? - Dobrze.
Pójdzie świetnie.
- Rusty Russell. - Luther Scarborough.
Słyszałem, że pracujesz dobroczynnie w sierocińcu.
Uznałem, że to musi być pomyłka, ale oto jesteś.
Dobrze cię widzieć. Pierwszy raz od playoffów z 1935?
- Wyrównana gra. - Ciężka przegrana. Twoja.
- Spisałeś się tam. - Dostałem takie coś.
Ładny. To topaz?
Podobno składacie wniosek, żeby dołączyć do mojego okręgu.
Zgadza się. Czekają na mnie. Miło było.
Sierocy futbol.
Idiotyczne jak prawa wyborcze kobiet.
Jeśli pokażemy im, że w nich wierzymy,
wykażą się, jak Dawid w walce z Goliatem.
Proszę tylko o szansę, by mogli wystartować.
Liga Międzyszkolna wymaga minimum 500 uczniów,
by brać udział w mistrzostwach.
U was jest tylko 150 dzieci. Wasza drużyna liczy 12 osób.
Zgadza się. Dwanaście.
Odrzucam wniosek.
Wracajmy do poważnych spraw.
Przepraszam, przewodniczący.
Prosiłbym o uzasadnienie od komisji, jeśli mogę.
- A pan to? - Doktor E.P. Hall.
Jestem lekarzem w sierocińcu i sanitariuszem drużyny.
To asystent.
I pijak.
- Asystent lekarza? - Trenera.
Kieruje obroną.
Panie Hall, chce się pan do czegoś odnieść?
Owszem.
Chciałbym zwrócić panów uwagę na stronę 27,
drugi akapit podręcznika ligowego. Napisano tam:
„Każda szkoła licząca mniej niż 500 uczniów
może zostać przyjęta większością głosów trenerów okręgu”.
Koniec cytatu. Zawsze staram się przestrzegać reguł,
a w tym przypadku
te reguły są po części pańskiego autorstwa.
Dobrze mówię?
Brawo, doktorze. Ma pan rację.
Chciałbym zasugerować,
by wszyscy trenerzy z okręgu
zagłosowali odnośnie przyjęcia. Zaakceptujemy wyniki.
To jak będzie?
Miło was widzieć.
Dziękuję, sekretarzu.
To jakiś żart?
Strona 27, drugi akapit. Czytaj i płacz.
No to głosujmy.
Na prośbę doktora, asystenta lekarza,
kto jest za, ręka w górę.
Wrócili.
Nie są zadowoleni.
Doc nie ma swojej whiskey.
Liczycie, że ktoś coś dla nas zrobi?
Nie ma szans.
Dlaczego wszystko negujesz, Hardy?
Mówię wam tylko, jak jest.
Nikogo nie obchodzimy.
Jak się macie?
Powiedzcie to.
Nie dostaliśmy się.
Mów.
No cóż...
- Nie mogę. - Co? Przecież chciałeś.
- Rozważałem to. - Powołałeś się na starszeństwo.
Jesteś trenerem.
Dobra, będę z wami szczery.
Złe wieści są takie...
że każdy z was musi przytyć około pięciu kilogramów,
bo wszyscy będziecie grali w licealny futbol.
Widzimy się na boisku.
Dobra robota.
No już!
Pokażmy mieszczuchom, na co nas stać!
Poly Parrots witają Masonic Home na ich pierwszym meczu.
14 WRZEŚNIA 1936
Muszą wystawić swoich najlepszych 11 na naszych.
Ich jedenastka jest większa.
To starcie Dawida z Goliatem.
Szykuje się niezła rozrywka.
Kurczak, wszystko gra?
Musiałem użyć drutu do belowania.
Mierzymy się dziś z drużyną,
która wygrała dwa mistrzostwa w ciągu pięciu lat.
Macie wiele do zyskania i nic do stracenia. Tak grajcie.
Jeszcze jedno.
Jeśli dziś wygramy, zabieramy do domu piłkę.
Słuchajcie mnie.
Wyjdźcie tam skupieni i pewni siebie,
a będzie dobrze. Do dzieła!
Łapówka. To nowa motywacja.
- Za piłkę. - Do dzieła.
Panie Hawk, cieszę się, że w końcu ma pan drużynę.
- Tak. - Ale to tylko 12 graczy.
Większość przypomina dżokejów.
Nie ma żadnych wymogów odnośnie wagi?
Można ich nazwać Mighty Mites.
- Mogę tego użyć? - Śmiało.
Dlaczego nie?
- Pop. - Hej, Doc.
- Powiesz coś po meczu? - Jasne.
Panie Hawk, cudownie, że się pan pojawił.
Dobrze pana widzieć.
Po tylu latach w końcu mamy dzięki panu drużynę.
I dzięki panu, bo sprowadził pan trenera.
- Jak sobie radzi? - Wspaniale.
Poznał pan Juanitę?
To świetni nauczyciele, a on jest świetnym trenerem.
W końcu mamy drużynę.
W końcu, dzięki panu.
- Dzięki panu. - Dobrze.
Sieroty mają tylko 12 graczy i żaden nie pchnie 90 kilogramów.
Szybko zrobi się tu nieprzyjemnie.
Goście wybierają stronę.
- Masonic Home... - Sieroty.
Co wybieracie?
- Reszka. - Reszka.
Orzeł. Poly?
- Odbieramy. - Poly odbiera.
Rodzice nie znaleźli stadionu? Chyba są głupi.
Starcie na boisku. Hardy Brown powala...
- Hardy! - ...kapitana Percy'ego Maywooda.
Ja nie chciałbym mu podpaść.
- Kto to był? - Hardy Brown.
Tatuś mówi, że to najtwardszy sukinsyn.
Nie powtarzaj, co tato mówi w domu.
Mogę zacytować?
- Nie, proszę. - Użyję „skurczybyka”.
To było zbędne.
Przyznaję rzut karny.
Hardy, schodzisz! Fairbanks, Wheatie, na pozycje.
Kurczak, wchodzisz.
Dasz radę, synu.
Leon, nie daj się tam. Nie przepuszczajmy ich za linię.
No już.
- Coś ty sobie myślał? - No właśnie.
Sieroty wykopują piłkę,
która wpada prosto w ręce Percy'ego Maywooda.
Jezu.
Bierz go.
Na 40, 30, 20.
Maywood zdobywa łatwe punkty.
Co odbiło Russellowi,
że zostawił mistrzów okręgu, Temple Wildcats?
Nikogo nie zatrzymali.
Nie poddawajcie się.
Ale wstyd.
Nieźle, chłopaki.
Wydaje mi się, że to nie miejsce dla nich.
Oby nikt nie ucierpiał.
Wypuścił! Bierz...
...Poly przejmuje piłkę i zalicza kolejne przyłożenie.
Kiepsko im idzie.
Leż w ziemi, gdzie twoje miejsce.
- Hej, spokojnie. - Fairbanks, spokój!
Frank, bójki wzmacniają charakter.
- To dla nich dobre. - Nie po każdej zagrywce.
- Kolano mnie boli. - Rozchodzisz to?
- Nie. - Doc, zerknij na to.
DeWitt! Do mnie.
Rozchmurz się. To pierwszy mecz!
Skup się na 42 i hamuj go.
- Tak jest. - Nie daj się mu.
Wyłaź tam.
Hardy, wchodzisz. Oni cię potrzebują.
Pokaż im, na co cię stać.
Dacie radę!
Miło, że jesteś.
Fairbanks, piłka idzie do ciebie od lewej strony.
I czy możemy ich zablokować?
Po prostu dajcie mi piłkę.
Dobra, piłka twoja.
Na jeden...
Idziemy!
Blokujcie, chłopaki. Dacie radę.
6-2-1! Zagranie!
Brown przejmuje piłkę, ucieka na prawo,
powala obrońcę Poly.
- Odbija w lewo... - Dalej!
...i próbuje wskrzesić ofensywę Sierot.
Mija Maywooda i kontynuuje bieg. Przyłożenie Browna.
Mamy punkt!
Zaczekajcie, podniesiono flagę.
Podcinanie, numer 40! Brak przyłożenia!
- DeWitt, sukinsynu! - Popełnił błąd!
Ciągle popełnia błędy. Ty też!
- Zostaw go! - Chłopaki!
Przestańcie!
Złaźcie z boiska!
- Przestańcie. - Złaźcie stąd!
- No już. - Cholera.
Złazić!
Co jest z wami? Wynocha!
PIERWSZY MECZ
Co robisz? Naśladujesz mnie?
Pokaż.
Narysowałam to.
Zabawne ustawienie.
Co porabiacie?
Chyba znalazłem nową koordynatorkę ofensywy.
Jeśli złożę do kupy ofensywę.
Chyba nie dostosowujesz się do środowiska.
Pewien mądry trener mówił kiedyś,
by pomóc graczom dostrzec to, kim mogą być.
Widzisz, jak mi rozkazuje?
Bawi cię to?
- Nie. - Mnie też nie.
Nie będziemy ze sobą rozmawiać, bo nam dokopali?
Dokładnie!
W porządku.
Chcę was widzieć na boisku. Szybko. Ruchy.
Co robimy, trenerze?
Oto nowa ofensywa, panie Sealey.
Pierwsza zmiana.
Metr odstępu między zawodnikami. Na całej długości.
Fairbanks, trzy metry do tyłu. Ustaw się na linii z Hardym.
Ustawicie się jedną czwartą metra za A.P. na snap.
Pokażę wam.
- Na jakiej będę pozycji? - Rozgrywającego.
Rozgrywający bierze piłkę.
Odbija w prawo. Halfback się wysuwa.
Udaje podanie do Hardy'ego. Fairbanks biegnie z prawej.
Podaję jemu, a jeśli wybiegnie za bardzo,
udaję podanie i sam biegnę z piłką.
Fairbanks robi za blokera.
Na boisku ty podejmujesz decyzje.
Tak pokonamy większe drużyny.
Trzeba się dostosowywać, by wygrać.
Nie mamy rozmiarów,
więc wykorzystujmy inny atut: prędkość.
Szybkie narady, kilka przerw. Zaskoczcie ich.
Zmęczcie ich obronę. Tak ich pokonamy.
Co sądzicie?
Dostaniemy po dupie jak stąd do El Paso.
Nasza ofensywa jest bez znaczenia.
To i tak na nic.
A ty co sądzisz, Brown?
Nie powinniśmy byli grać z Poly.
Pokonali nas i pana.
Pan Brown ma rację.
Biorę pełną odpowiedzialność za to, co było na boisku.
Za wszystko.
Ale czegoś się nauczyłem.
Kazałem DeWittowi pogonić numer 77 do piekła i z powrotem.
I dobrze, że to zrobiłem,
bo zobaczyłem, co potrafi.
Wierzę w niego. I oby on sam w siebie uwierzył.
Rozumiem. Ciężko jest wierzyć,
gdy doświadczyliście jedynie bólu, straty i porzucenia.
Wiem, bo czułem to całe życie.
Jestem sierotą.
Jak wy wszyscy.
Wiem, jak to jest nie mieć matki ani ojca,
którzy by was dopingowali.
Ale gdy na was patrzę, jestem dumny z bycia sierotą.
Nie wstydzę się. Nie jestem bezwartościowy.
Jestem wojownikiem.
Wy poczujecie to samo,
jeśli uwierzycie w siebie i pozostałych.
Zróbcie to, a dokonacie tego, co zdaniem innych jest niemożliwe.
Powtórzcie za mną. Jestem godzien.
- Jestem godzien. - Uwierzcie w to!
- Jestem wartościowy. - Jestem wartościowy!
- Jestem potężnym wojownikiem! - Jestem potężnym wojownikiem!
- Jestem potężną sierotą! - Jestem potężną sierotą!
Wierzcie jak ja.
Bo to prawda.
Leon, zaczynaj.
Chodźcie tu. Na trzy!
Raz, dwa, trzy!
Sieroty!
Panie Hardy, zamieńmy słowo.
- Nie będę krzyczeć. - Nie zmuszę cię.
Ale musisz podjąć decyzję.
Kazałem ci tu przyjść. To był mój błąd.
Możesz odejść, kiedy chcesz.
Ale twój dzisiejszy bieg był jednym z najlepszych, jakie widziałem.
Masz naturalny instynkt.
Pewnie czułeś się nieźle.
Rozgrzej się.
Co sądzisz o nowej ofensywie?
Wkurzysz wiele osób, ale podoba mi się.
A teraz wybacz, ale jaja mi marzną.
W porządku.
Z rysunkiem Betty w ręku,
Rusty miał na zawsze odmienić futbol.
Zmiana!
Sieroty ustawiły się w formacji, jakiej nie widziałem.
Co on wyczynia z takim ustawieniem?
To jakaś nowa formacja.
Tyle wiem.
Jak dla mnie oszukują.
Sześć-dwa.
- Zagranie! - Sealey bierze piłkę.
Podaje na zewnątrz do Browna. Biegnie bokiem.
Brown mknie wzdłuż linii.
Oszukali całą obronę.
A niech mnie.
Hardy Brown zdobywa przyłożenie.
Dobry początek.
Niech mnie, szybki jest.
On jest szybki, ty spostrzegawczy. Każdy ma dar. A my?
Zmiana!
Zmieniają się.
- Kiepsko to wygląda. - Szlag.
- Narada. - Zagranie!
Te chłopaki nie biorą dziś jeńców.
Na lewo!
Bokiem!
- Sieroty znów ich wykiwały. - Łap go!
Fairbanks biegnie do końca bez przeszkód i z uśmiechem.
Przyłożenie.
Myślę, by zastrzelić rodziców i otworzyć sierociniec.
Może to ich zmotywuje.
Wyobraź sobie, że twój przeciwnik to pan Wynn.
Dzięki.
- Dobra analogia. - Zobaczymy.
Uwaga! Zagranie!
Leonard Roach powala biegacza.
Miło cię poznać.
Wybaczcie język, ale Rams dostają w tyłek.
Sealey ma piłkę.
Wygląda jak kaczor biegnący po pustym pastwisku.
- Biegną po zewnętrznej. - Owszem.
...i przyłożenie dla Sierot.
DRUGI MECZ
Dobra robota!
A jakby tego było mało,
Sieroty trenera Russella zabierają do domu piłkę.
Nie ma to jak wielozadaniowa drużyna.
Świetnie dziś grali.
Grali w porządku. Można wiele poprawić.
Poprawić? Czy nie pobiliśmy właśnie General Mills?
- Mineral Wells? - Wiesz, o czym mówię.
Dostaliśmy osiem kar i straciliśmy ponad 100 metrów.
Nie możemy tak grać z prawdziwymi drużynami.
Chłopaki muszą się skupić.
Wygraliśmy pierwszy mecz i nagle jesteś pesymistą.
- Muszę się napić. - Wściekasz się?
Pić mi się chce.
Jak to wygląda, Leon?
Spróbuj odpalić, trenerze.
Claudette Colbert robiła tak w filmie.
Spędzimy tu cały dzień.
Cholera.
Możecie zmienić olej w moim aucie, gdy tu skończycie.
Wyjdź i powiedz mi to w twarz.
- Jestem tu. Dawaj. - Pakujcie się.
Tylko poczekaj. Zniszczę cię.
- Słyszeliście. - Nie chcesz tego.
Podrzucić was?
Nie trzeba. Co słychać?
Trenerze, musisz skołować chłopakom taki fajny autobus.
Fajny.
W radiu mówili, że macie pierwszą wygraną.
- Owszem. - Każdy pokonuje Mineral Wells.
Do zobaczenia w przyszłym sezonie. O ile przetrwacie ten.
Fajne kowbojki.
Chcę takie dla córki. Gdzie je kupiłeś?
Cieszcie się powietrzem.
Było miło.
To nie było konieczne.
Wiem, była w połowie pełna.
Nie o tym mówiłem. Wsiadaj.
SIEROTY Z MASONIC HOME POKONUJĄ MINERAL WELLS
Młody, powinieneś pracować dla mnie w Star-Telegramie.
Sprzedasz więcej gazet.
Wiecie, co panny z Dallas mówią po bzykaniu?
Co?
„Zejdź ze mnie, tato. Przygniatasz fajki”.
...faworyt okręgu.
Wciąż piszesz bajki dla szmatławca?
Amon Carter.
Nie jesteśmy Star-Telegramem, ale dajemy radę.
Co robisz na wschodzie?
Szukasz psa albo żony?
Przyjechałem zobaczyć, o co tyle szumu.
Może się założymy?
Twoje 12 sierot przegra o 30 punktów.
Pięć dolarów.
Zakład księcia z żebrakiem. Zamierzona gra słów.
Zarobisz 50.
- Wszystko gra? - Tak jest.
Nie wierzę, co właśnie usłyszałem.
Scots mówią, że pokonają nas 50 punktami. Pięćdziesięcioma!
Mają was za wiejskie sieroty,
a mnie za skończonego, na wpół ślepego trenera sierot.
- Zranili moje uczucia. - Moje też.
To może wyjdziemy tam
i pokażemy elegancikom,
jak grają chłopaki ze wsi?
I od wyjścia na boisko i pierwszego gwizdka damy im popalić!
Wyjdźcie tam i załatwcie sprawę!
Do dzieła, chłopaki! Na to pracowaliśmy.
Do boju. Właśnie tak.
Odwrócona psychologia. Dobre.
Walczcie, Mighty Mites!
Biegiem w lewo, biegiem w prawo!
Środkiem i powietrzem!
Mighty Mites nikt w pył nie zetrze!
Sieroty wykopują, a Scots są gotowi na odbiór.
Piłka się odbija i zgarnia ją powracający Scottie.
Wypuścił!
Powala go numer 43, Hardy Brown.
Sealey ustawia się ćwierć metra za linią.
Dalej, chłopaki.
Zagranie!
Sealey rzuca do Fairbanksa.
Dziesięć, pięć, przyłożenie dla Sierot.
- Przyłożenie! - Świetnie.
- Naciągasz mnie, żebraku? - Przy każdej okazji.
Pięć-trzy!
Sieroty biegają wokół Scotties.
Snoggs!
Snoggs Roach nie odpuszcza, a halfback Scots
przeciąga go pięć metrów,
za pierwszy znacznik.
Pokonacie o 50 punktów?
- Cholerne rodeo. - Okaż litość, Snoggs!
- Przerwa. - ...Highland Park zarządza przerwę.
Beck pilnuje gościa od snapu. Hank, bierz halfbacka.
Milo, ty fullbacka.
Zagranie!
Scots przejmują piłkę. I chyba znaleźli sposób
na pokonanie formacji T, powalając każdego,
bez względu na piłkę.
Znaleźli sposób na twoją formację, trenerze.
Na to wygląda.
Bez obaw. Moja obrona ich zatrzyma.
Oto chwila prawdy dla Scots. Punkty oznaczają wygraną.
FINAŁOWE ZAGRANIE
To jeszcze nie koniec.
Zmiana!
Zagranie!
Tak! Obrona!
Panie i panowie, Highland Park przegrali.
Dzięki. Łatwa forsa.
Najlepiej wydane 50 dolarów.
Gratulacje, trenerze. Niepotrzebnie cię przyjmowaliśmy.
Nie wierzę własnym oczom. Podobnie jak fani Highland Park.
To może być największa niespodzianka
w licealnej lidze Teksasu.
Gotowi!
Zagranie!
Luther Scarborough byłby zachwycony,
widząc, że trenujesz ich w sobotę.
Skontaktowałby się z UIL
i wykopałby cię szybciej, niż mogę powiedzieć.
Nie trenuję.
Grają sami, dla zabawy. Ja jem jabłko.
Sporo szumu wokół Hardy'ego Browna. Ma sporo siły jak na 17-latka.
Tym właśnie zajmują się ludzie. Gadają i plotkują.
A ty zapisujesz to, o czym plotkują.
A gdybym napisał, że Sieroty pojadą na mistrzostwa?
Straciłbyś wielu czytelników.
Szczególnie po stronie Poly. Lepiej uważaj.
Nie stracę czytelników. Chcą, byście wygrali.
Każdy woli wspierać drużynę ze straconej pozycji.
Drużynę odpornych sierot,
więcej, z trenerem sierotą.
Z ciekawą historią.
Bohater wojenny.
Pokonał ślepotę, odniósł sukces w sporcie.
Chyba masz już swoją historię.
Miło się gadało. Lubię twoje artykuły. Tak trzymaj.
Pamiętacie, co robić? To Specjał Snoggsa.
Dasz radę?
Jasne, dam radę.
Na jeden...
Gotowi!
Uwaga.
- Dam ci popalić, Kurczak. - Spróbuj.
Zagranie!
Cholera!
Bo wyznaczę Fairbanksa.
- Dam radę. - Wiesz, co mówią?
Jak przesadzisz z zabawą, oślepniesz.
Leon.
Specjał Snoggsa, jeszcze raz.
W czasach kryzysu ludzie musieli oderwać myśli.
Pop miał rację.
Sieroty były klasycznym chłopcem do bicia,
któremu lud mógł kibicować.
Ta miłość Teksasu
do zgrai sierot była całkiem zrozumiała.
Jasne, większości ludzi chodziło o futbol.
To było rodzime, niczym szyby naftowe i biegacze stepowe.
Te mierne sieroty są drobne, w mniejszości
i każdy z nich gra w obie strony.
Są pełni wigoru!
Właśnie takiej historii o Kopciuszku ten kraj potrzebuje.
Ty powinieneś o tym pisać,
a nie Fort Worth Press.
Nie wiedziałem, że ma pan tyle czasu,
by czytać każdą gazetę w kraju, panie prezydencie.
Ja nie mam, ale Eleanor tak.
Zanim ktokolwiek wpadnie, jak to powstrzymać,
ty wymyślisz jeszcze lepszy przekręt.
- Tak myślisz? - Ja to wiem.
Chciałbym poruszyć jedną kwestię odnośnie obrony.
Chwileczkę.
Z drogi. Chcę się widzieć z C.D.
C.D.!
Kim jest C.D.?
To ja.
C.D.
Mój synek...
Tęskniłam.
Niech na ciebie spojrzę.
Jesteś taki wysoki i szczupły.
Ty...
przypominasz ojca.
Ile masz teraz lat?
Siedemnaście.
Jestem tu prawie dziesięć lat, odkąd mnie porzuciłaś.
Przepraszam.
Nie powinnam była cię oddawać. To był błąd.
Gdy odszedł twój ojciec,
nie wiedziałam, co robić.
Co tu robisz, mamo?
Chcę, byś pojechał ze mną i Earlem.
Spędzimy razem Święto Dziękczynienia.
Znów będziemy rodziną.
Jest miły, gdy się go już pozna.
Chodź.
Bierz swoje rzeczy i jedźmy.
C.D.?
Nie tak się teraz nazywam. Jestem Wheatie.
Dobrze.
To chodź, Wheatie. Szybko, zbierz swoje rzeczy.
Wanda, bierz dzieciaka i jedziemy.
Już!
Zaczekam w samochodzie.
Przyjdź do samochodu. Pojedziemy do domu.
Nie.
Jestem w domu.
Nie pyskuj do mnie!
Jestem twoją matką!
- Momencik. - Do samochodu.
- Spokojnie. - Chodź ze mną.
- Chodź do samochodu! - Powiedziałem...
- To nie twój dom! - Pani Sealey!
Puśćcie mnie!
Wszystko gra?
No cóż...
Jeśli zmienisz zdanie...
Wszystko gra?
Co zrobimy bez rozgrywającego?
Jesteś sierotą, C.D. Sealey.
Chodź tu.
Wszystko będzie dobrze.
Mamo!
George, dbaj o Rusty'ego.
Rusty, już czas.
Gdy stąd wybiegniesz, odbij w prawo.
Musimy się rozdzielić.
Atak! Rozdzielić się!
George!
Rozdzielić się!
Rozstawił ich na boisku i pozwolił biec.
15 PAŹDZIERNIKA 1938
Szerzej, Snoggs.
Nie mogą tak.
Nie mogą rozstawiać się po boisku.
Dopóki jest siedmiu na linii,
- mogą rozstawiać się, jak chcą. - To nie futbol.
Tak nie można.
Zrobił to, bo jego gracze
byli zbyt mali, by walczyć jeden na jednego
z większymi chłopakami z większych szkół.
Rozstawiona ofensywa była prosta.
Krańcowi odbijają w bok, by złapać piłkę.
Wcześniej podawanie i łapanie piłki
było tak niespotykane, jak sam Rusty Russell.
Rozstawiona ofensywa miała stać się
jedną z największych innowacji
we współczesnym futbolu.
Pop miał rację.
Każdy od El Paso po Brownsville
kibicował słabeuszom
w poszarpanych strojach.
A wygrane dały chłopakom to, czego oczekiwał Rusty.
Bycie sierotą z Masonic Home
było teraz powodem do dumy.
NASTĘPNI MISTRZOWIE: 12 POTĘŻNYCH SIEROT
Wkrótce ociosani chłopcy grający w futbol
stali się idolami, jak kowboje w dawnych czasach.
Te pieniądze należą do sierot.
Oskarżasz mnie o kradzież?
„Smutkowi się nie oddawaj”.
Hardy Brown może być najtwardszym dzieciakiem,
jakiego widziałem.
„Żaden mąż na śmierć mnie wysłać nie może”.
Brown powala go na ziemię.
„Przeznaczenia...
żaden z nas nie uniknie”.
Sieroty znów wygrywają.
„Ani odważny, ani tchórz”.
Trener Russell znów triumfuje.
Sieroty mają szansę wygrać w okręgu.
„Przeznaczenie towarzyszy nam od urodzenia”.
Bardzo ładnie.
Chłopaki, chcę ósmą wygraną!
I w ten oto sposób
Mites awansowali na regionalne mistrzostwa,
by zmierzyć się z dawnymi znajomymi z Poly High.
Doc, nie zapomniałeś o czymś?
Dziękuję, Juanito.
Za wszystko.
Najlepsze Święto Dziękczynienia od 20 lat.
Poczułem się jak w rodzinie.
Bo jesteśmy rodziną.
Jesteście najlepszym, co spotkało to miejsce.
Dobranoc.
Przepraszam.
Snoggs?
Otworzę pani.
Nie wiedziałem, że dziś grają Olivera Twista.
Bawi cię to?
Odpuść, Hardy. To chuligani.
Amarillo jest domem Myrle'a Greathouse'a.
Ponad 180 centymetrów wzrostu i 108 kilogramów wagi.
Nic dziwnego, że jest uważany za najlepszego gracza z liceum.
Chyba Hardy Brown.
To bestia. Nie do zatrzymania.
Bo nie mierzył się z nami.
Racja.
Cofnij się!
- Dawaj! - Odpuść.
- Widzimy się w piątek. - Do zobaczenia!
Cholera jasna!
Każda decyzja ma konsekwencje.
Do wieży. Biegiem!
Ja nic nie zrobiłem.
Jeśli to przeżyję...
zabiję cię.
- Zrób to teraz. - OK.
Panie Remmert.
Trenerzy Highland Park zrzucili się na nowe koszulki.
Choć chciałem odesłać je
po tym wybryku z ostatniej nocy.
- Słyszeliście? - Tak. Przepraszam.
Dziękujemy.
- Przykro mi z powodu nogi. - Cóż...
Podpalili mu nogę.
Wiem, słyszałem.
Doc...
jesteśmy namiastką ojca dla tych chłopaków.
Musimy świecić przykładem.
Miej odrobinę godności i rzuć to.
Oni robią to, co my.
Dość tego.
Co ty wyprawiasz...?
Tak będzie lepiej.
Poważnie.
Proszę.
Dasz radę.
Wiele można wywnioskować o człowieku po jego butach.
Jakim jestem człowiekiem?
Człowiekiem, który chce rządzić, ale nie może.
Stąd ta obsesja na punkcie butów.
Dzięki nim czujesz się ważny...
ale taki nie jesteś.
I tu się mylisz, trenerze.
Zawartość tej teczki może wpłynąć na resztę sezonu.
Ale jeśli cię to nie interesuje, to sam już nie wiem.
Chcesz?
Chyba tak.
Twojego szwagra, Rodneya Kidda,
też to zainteresuje.
To prawda?
Raczej nie powstrzymasz ich przed piątkową grą,
ale to wystarczy, by zakończyć ich sezon.
Co chcesz w zamian?
W Poly zwalnia się posada dyrektora.
Może w końcu te buty się do czegoś przydadzą.
Lśniące.
Urocze, Frank.
POLY DO BOJU!
Wynoś się!
Hardy Brown nie wynalazł osłony na twarz.
Ale pokazał, że jest potrzebna.
Mówiłem, że cię powalę.
Hardy Brown nie tylko powala graczy Poly,
on ich nokautuje.
Stawką są nie tylko prawa do przechwałek.
REGIONALNY PÓŁFINAŁ
Zwycięzca pojedzie na stanowe mistrzostwa.
Dalej, Hardy!
- Blokujcie! - Biegnie!
Przyłożenie Browna!
Nieźle go powalił.
Przerwa.
Sprawdź naramienniki numeru 43.
Ma tam stalowe wkładki.
Trenerze, chyba żartujesz.
Jestem śmiertelnie poważny.
Sprawdź naramienniki.
Muszę sprawdzić naramienniki numeru 43.
Po co?
Trener uważa, że ma tam stalowe wkładki.
Żartujesz?
- Niestety nie. - No dobra.
Hardy!
Podejdź tu.
- Tak? - No dobra.
Poly uważa, że masz stalowe wkładki.
Zdejmuj koszulkę.
To nie mogą być przepisowe naramienniki.
Spokojnie, Luther.
Nic tu nie ma.
- Ile masz lat? - Siedemnaście.
To się okaże.
Możemy wrócić do gry?
Ty to nazywasz grą? Dla mnie to oszustwo.
Jesteś po złej stronie boiska.
Zostaw mnie, zebro.
Wracaj na boisko. Świetna gra.
Pozbądź się tego halfbacka z gry na zawsze.
- Jasne? - Którego?
Tego, który ciągle ma piłkę.
Wyrzucą mnie.
A co mnie do obchodzi? Już.
Płaskie podanie do Hardy'ego.
Daj Fairbanksowi. Zabłyśnie przed Opal.
- Wieczorem zbierze plony. - Annie chce ciebie.
Dobra, gołąbeczki.
Do Fairbanksa na raz.
Zegar tyka,
a Mighty Mites całkowicie zdominowali dzisiejszy mecz.
Nie odpuszczają i znów zmieniają ofensywę.
Zróbcie klin i wydrążcie ich!
Sześć-dwa!
Zagranie!
Bierz torbę, Doc.
Dlaczego nie wstaje?
Przepraszam. Nie chciałem.
- Boże. - To nie wygląda dobrze.
Trener Russell i Doc Hall biegną na boisko.
- Tutaj! - Trzymaj się.
Oddychaj.
Już dobrze.
Złamanie otwarte.
Carlos, nosze. Szybko!
Musimy cię stąd szybko zabrać.
Panowie, bez ociągania.
Na trzy.
Raz, dwa, trzy.
Już dobrze.
Kurczak, moja torba.
Raz, dwa, trzy.
Potężne Sieroty!
Krajowy rozgłos zwiększył morale chłopaków,
ale to była słodko-gorzka chwila.
Pokonali Goliata, jednak ponieśli straty.
SIEROTY TRACĄ WAŻNEGO GRACZA
Jechali na stanowe mistrzostwa z raptem 11 graczami.
„W Fort Worth jest nowy szeryf. Nazywa się Rusty Russell,
a otacza go 12 osieroconych...”
„Zastępców”.
Dziękuję.
„Mites i ich kreatywny trener zaaranżowali...”
- „Zaaranżowali”? Co to znaczy? - Że im dokopaliśmy.
„...zaaranżowali nowy i ekscytujący rodzaj futbolu”.
Koniec narady, chłopaki.
Douglass musi odpoczywać, a wy pracować.
- Na razie. - Trzymaj się.
To ja powinienem tu leżeć.
Cholera, Hardy.
Wtedy nie mielibyśmy szans z Amarillo.
Poza tym Opal ma mnie za bohatera wojennego.
Zawsze miałam.
No dobra.
Tłuścioch idzie.
Myślisz, że mnie nabierzesz, mały zboczeńcu?
Wstawaj! Chodź tu!
Właź tam!
Pod ścianę!
Przepraszam...
- Co masz na swoją obronę? - Przepraszam, panie Wynn!
Tyle wystarczy.
Jestem zmęczony, ale to przyjemne.
Panowie...
szpiegowanie dziewczyn nie będzie tu tolerowane!
Jeśli usłyszę jakieś chlipanie,
cholerne bękarty,
czeka was pocałunek Berthy.
To lubię słyszeć.
Nie żyje?
Snoggs.
Hardy, pomóż.
Wheatie, leć po Doca.
DeWitt, podnieś go.
Zanieś do łóżka.
A ty dokąd?
Co...?
- Poczujesz, jakie to miłe! - Nie!
Żałosny zasrańcu.
Proszę.
Cześć, Dot.
MITES WYRZUCENI Z ROZGRYWEK: HARDY BROWN ZA STARY
- Widziałeś to? - Co?
„Drużyna sierot jest oskarżona o złamanie licznych przepisów UIL,
w tym dotyczących wieku zawodników i nadmiernego trenowania.
Dlatego też drużyna Polytechnic
awansuje do mistrzostw stanowych”.
Nie mogą tego zrobić.
- Już zrobili. - Wykopują nas?
Co ci się stało?
Pan Wynn postanowił dać Leonardowi nauczkę.
Ma fart, że chłopak jest twardy.
A to sukinsyn.
- Nic ci nie będzie, synu. - Tak jest.
Mają go znaleźć i aresztować!
Spokojnie, Frank.
Liczę, że w końcu go zwolnisz.
Dlaczego Bill miałby to zrobić?
Od czego zacząć?
Za kradzież wpływów z biletów?
Za prowadzenie dziecięcego obozu pracy?
Za posłanie Snoggsa do szpitala?
Ty napełniasz te dzieciaki nadzieją i marzeniami.
Ja szykuję je na wyjście w świat.
Ilu z twoich graczy wykorzysta futbolowe zdolności,
pracując za pół roku w fabryce?
Pobiłeś chłopaka tak mocno, że nie mógł chodzić.
Chwileczkę. Snoggsa przyłapano na podglądaniu dziewczyn.
Ma 16 lat. Czego się spodziewaliście?
Że wszyscy będą przestrzegać przepisów!
Hardy Brown również!
Odpowiedział Frankowi przemocą.
A teraz zaginął.
Drań mnie zaatakował.
Jeśli znów się tu zjawi,
dopilnuję, by go aresztowano.
Jego?
Napaść...
na pracownika to podstawa do wydalenia.
To powinno być miejsce,
w którym dba się o słabszych,
którym nic nie pozostało.
Wyrzucając chłopaka, podważycie sens
istnienia tego miejsca.
Kiedy zaczniesz bronić tych dzieci
i postąpisz słusznie?
Sądząc po dzisiejszej gazecie, trenerze,
nie powinieneś zrzucać winy na innych.
- Doprawdy? - Tak.
Jesteś na tyle bystry, by wiedzieć, co o tobie myślę.
Tak. Pa, pa.
Narażają wszystko, co tu stworzyliśmy!
Pora położyć temu kres.
Wszystko, na co pracowaliśmy...
co poświęciliśmy...
obróciło się w pył.
W pył?
To temu przeczy.
Co to jest?
To? Poczta od fanów. Leży tu od dwóch tygodni.
Byłeś zbyt zajęty, by zauważyć.
Dayton, Fort Worth, Austin,
Chicago, Los Angeles.
Odwaga, nadzieja, inspiracja, poświęcenie.
To wszystko daliście tysiącom ludzi, którzy teraz w coś wierzą.
To dla ciebie nic takiego?
Dla mnie to coś wielkiego.
Nie zamierzał nam trener powiedzieć?
Sukinsyny myślą, że poddamy się bez walki?
Gdzie Hardy?
Musimy go znaleźć.
Chyba wiem, gdzie jest.
Gdy ocknąłem się w szpitalu
po bitwie pod Saint-Mihiel,
mówili, że straciłem wzrok.
A ja myślałem tylko o jednym.
Jak wyglądał mój brat, gdy umierał.
Jak światło gasło w jego oczach.
Próbowałem sobie przypomnieć lepsze czasy,
dzieciństwo z mamą.
Pomyślałem, jak zareagowałaby,
gdybym w końcu ją znalazł i powiedział jej, jak zginął.
Musiałem walczyć, by utrzymać te dobre myśli...
a odegnać złe.
Do czego trener zmierza?
Zmierzam do tego...
że nie możesz się poddać.
Musisz wierzyć.
Bez nadziei...
strach i gniew...
- będą przemawiać poprzez przemoc. - Podczas gry to się przydaje.
Jasne, podczas gry, ale nie w życiu.
Nie dostrzeżesz tego, co masz przed sobą.
Talentu, inteligencji.
Nie odrzucaj tego,
bo oślepia cię przeszłość.
Mój tato...
został zastrzelony na moich oczach.
Rozerwało go na pół.
Zginął, zanim dotknął ziemi.
Tego się nie zapomina.
W życiu spotykają nas straszne rzeczy.
Wiemy to z pierwszej ręki.
Ale trzeba z tym żyć.
Jak pan z wojną?
Widziałem, jak kuli się pan jak dziecko.
Wojna wciąż pana trzyma.
To nie wybór.
To choroba.
Powiedziałem mamie, że tatę zastrzelono,
a ona spakowała tylko walizki
i powiedziała, że już mnie nie chce.
Dlaczego mama mówiłaby to synowi?
To nie moja wina. Nie ja go zabiłem.
Próbowałem...
To nie była moja wina.
To nie twoja wina,
ale może ucieczka była dla niej jedynym sposobem.
A teraz masz rodzinę.
Ci chłopcy...
to twoi bracia i liczą na ciebie.
- Ja liczę na ciebie. - Potrzebujemy cię.
Gdy skończycie się tulić, musimy dokopać administracji,
by jechać do Amarillo.
Chodź.
Pokonali wszelkie przeciwności.
A teraz ich wykopują? To tchórzostwo.
Co się twoim zdaniem dzieje?
To niezły przypadek, że szwagier Luthera Scarborough
to Rodney Kidd, przewodniczący UIL.
- Coś tu śmierdzi. - To aż takie oczywiste?
To byłby niezły nagłówek.
A co powiedziałbyś na dyskrecję?
Kiedy ostatnio byłeś na rybach?
Trochę już minęło.
Zgodnie z szokującym orzeczeniem
Mighty Mites z Fort Worth zostali zawieszeni w mistrzostwach.
Jestem przekonany, że zostaniemy oczyszczeni.
Ich jedynym osiągnięciem
jest opanowanie futbolu w 12 miesięcy.
Ale naruszyli zbyt wiele przepisów.
Star-Telegram zachęca czytelników,
by na znak poparcia okazywali liczbę 12.
Napływa mnóstwo listów od fanów.
Panowie, dziękuję za wasz czas.
Muszę...
wracać do drużyny.
Wynoście się. Mam trening.
Harden Henry Brown urodził się 4 września 1920 roku.
Nie może startować przeciwko licealistom.
Wszystkie zwycięstwa Masonic Home zostają anulowane,
a drużyna zawieszona w lidze
i mistrzostwach.
Panie Kidd, Hardy Brown nie przekracza granicy wieku.
Jego akt urodzenia mówi co innego.
Trenerze, to nie mój.
Mogę na niego spojrzeć?
- Śmiało. - Dziękuję.
Hardy, możesz tu podejść?
Czy to twój akt urodzenia?
Nie.
A czyj, skoro nazywasz się Harden Henry Brown?
Mojego starszego brata. Zmarł tydzień po narodzinach.
Nazwali go Harden Henry Brown II, po moim tacie.
Ja jestem Harden Henry Brown III, urodzony 4 grudnia 1921 roku.
Panie Kidd, mogę na słowo?
Co ty robisz?
Młodzieniec mówi prawdę.
Mam tu akt urodzenia, który to potwierdza.
Urzędnik omyłkowo przesłał mi niewłaściwy.
Zorientowałem się, gdy znalazłem to.
Akt zgonu jego brata.
Ktokolwiek to dla was wykradł, popełnił ten sam błąd.
Dość już usłyszeliśmy, szczególnie od pana.
Powinniśmy byli zakończyć ten cyrk dawno temu.
To ostateczna decyzja!
Mighty Mites wylatują z ligi!
- Co? - Mamy dowód!
Panie Kidd, moi gracze pochodzą z rozbitych rodzin.
Niektórzy nie mieli żadnej rodziny.
Nie dostali zbyt wiele szans. Nie mieli tyle szczęścia co pan.
Jeśli chce pan kogoś zawiesić,
proszę zawiesić mnie.
Wyrzućcie mnie ze stanowiska.
Ale nie odbierajcie tym chłopakom nadziei.
Oni nic więcej nie mają.
Poruszające wystąpienie. Naprawdę.
Ale musimy wyznaczyć granicę.
Nie widzisz, że przemawiam?
- Przepraszam, to ważne. - Nawet gdyby to był prezydent.
Ale to prezydent.
- Jak to „prezydent”? - Prezydent.
Zaraz wyjdę.
Chwileczkę, panowie.
Panie prezydencie, tu Rodney Kidd.
Panie Kidd, pewnie pan słyszał, jak mówię:
„Bać należy się...
wyłącznie strachu”.
Słyszałem, panie prezydencie.
Na oskarżeniach pod adresem Mites korzystają,
że tak powiem, inne drużyny.
Jestem pewien, że pan i pański szwagier
z Polytechnic High są za wyrzuceniem Mites.
Dobrze mówię?
LIGA MIĘDZYSZKOLNA
Po rozważeniu sprawy...
decyzja o wyrzuceniu Masonic Home z ligi...
została cofnięta.
Mighty Mites zagrają w mistrzostwach.
Nie mogłem tego wiedzieć.
Mites jadą na mistrzostwa!
Jestem z ciebie dumna.
- Jeszcze nie wygraliśmy. - Dla mnie tak.
- Gdzie on jest? - W środku.
Hardy Brown.
Tak?
A niech mnie, synu!
Powodzenia w Amarillo.
- Liczymy na was. - Dziękuję.
- Jadą na mistrzostwa. - Tak jest.
Skopią tam tyłki.
Franklin Harry Wynn, jesteś aresztowany
za pogwałcenie prawa o zatrudnieniu dzieci,
malwersacje i znęcanie się na nieletnim.
Red, znamy się 30 lat. Co ty robisz?
Nie ma dowodów, że zrobiłem coś złego.
- Proszę. - Red, daj spokój.
Odpuść mi...
Parszywa gnido.
Mówiłem, że wprowadzimy tu zmiany.
To muzyka dla moich uszu.
- Powodzenia, Doc. - Dziękuję. Do zobaczenia.
Gdy ciemna chmura wielkiego kryzysu przykrywała kraj,
nie powstrzymała prawdziwych fanów
przed podążaniem za Mites aż do Amarillo.
WITAJCIE W AMARILLO
Mites byli symbolem inspiracji dla każdego.
Byli oddaniem. Nadzieją.
Wiarą, że zwycięstwo kryje się w sercu.
POŁOWA MECZU
Pierwsza połowa minęła.
Zgadza się, minęła, bo nie była zbyt ciekawa.
Ale moja obrona zdołała ograniczyć Sandies
do jednego przyłożenia.
Wybiję mu zęby.
- To boli. - Siadajcie tu.
Zamknij oczy.
Uwaga.
Blokuj!
I kto to mówi? Przez ciebie przegrywamy.
Dlaczego nie blokujesz?
- Zostaw mnie! - Nic nie robisz!
- Ty też! - Musisz mi pomagać!
Ruszaj się, bym mógł ci podać!
Trenerze, na nogę Millera.
Posmaruj tym.
Może powinniśmy odpuścić.
Nie zhańbimy się, chroniąc ich przed krzywdą.
Pamiętasz Fairbanksa?
Oni są od nas więksi. Nie mamy szans.
- Nie grają fair. - Słowem się nie odezwałeś.
- Niszczą nas tam. - Są zbyt wielcy.
Zagranie!
Nie jesteś taki potężny.
Co teraz, trenerze?
Płacze jak dziecko.
- Zostaw Kurczaka! - Dziecko!
Bryła węgla lepiej by zagrała!
- Rozwalają nas. - Zamknij się.
Sam się zamknij i graj.
Jestem potężnym wojownikiem!
Jestem potężnym wojownikiem.
Nie mówiłem tego.
Nie wierzyłem w to.
Nie wierzyłem w was.
W tę drużynę.
Nigdy nie wierzyłem w siebie.
Teraz wierzę.
Teraz wiem, co to oznacza...
dzięki wam wszystkim.
Dzięki temu, czego mnie nauczyliście.
Gdy się rozglądam, nie widzę zgrai...
odtrąconych sierot, jak wszyscy inni.
Widzę wojowników.
Którzy nigdy się nie poddają!
A to napełnia mnie dumą z bycia sierotą.
Myślicie, że was boli? Pomyślcie o Fairbanksie.
On nigdy już nie zagra.
To prawdziwy ból.
Nasz jest tymczasowy.
„Żaden mąż na śmierć mnie wysłać nie może.
Przeznaczenia żaden z nas nie uniknie.
Ani odważny, ani tchórz.
Przeznaczenie towarzyszy nam
od urodzenia”.
Mamy drugą połowę, by skopać im tyłki!
Chodźcie tu! Wszyscy!
Mites na trzy.
- Raz, dwa, trzy! - Mites!
Mighty Mites!
- Co myślisz? - Potrzebujemy cudu.
Mites zaczynają drugą połowę,
przegrywając siedem do zera.
Zmienili też stroje.
Podobno te koszulki uszyły
i ponumerowały młode damy z sierocińca.
Wyłącz to cholerstwo!
Cicho, Frank!
Sześć-dwa. Zagranie!
Snoggs musi zgubić tego gościa.
Zagranie!
Dalej!
Po raz pierwszy innowacyjna ofensywa Mites
przynosi minimalne efekty.
Trener Russell będzie musiał wymyślić nową sztuczkę.
Zagranie!
Dalej! Biegnij!
Przyłożenie.
Co się dzieje?
- Tak! - I proszę.
Mites w końcu punktują, gdy numer 23, Douglass Fairbanks,
zdobywa przyłożenie.
Fairbanks nie był kontuzjowany?
To Hardy Brown w jego koszulce.
Podwajamy zakład? Jeszcze 50 na Mites.
- Stoi. - No jasne.
Nie ma punktu.
Mites 6, Sandies 7.
Brawo, chłopcy!
I tak jesteśmy z was dumne.
Ranking?
- Hardy Brown bije Greathouse'a. - Zgadzam się.
Ale wiesz, co musi zrobić?
Musi go uderzyć jak najniżej.
W obie rzepki przy pierwszym uderzeniu.
Jest trzy razy wyższy od Hardy'ego.
Zagranie!
Kolejna kolizja Browna z Greathousem.
Nie mam pojęcia, jak oni się po tym podnoszą.
Wstawajcie.
Ciężko sukinsyna powalić.
Czwarta kwarta dobiega końca, a Mites przegrywają.
Może czeka ich cud na zakończenie.
Gotowi!
Uwaga. Zagranie!
Zgubił piłkę!
Moseley przejmuje piłkę. Zostało 50 sekund.
No dobrze.
Chodź tu, Kurczak.
Mamy ostatnią próbę.
Krótkie podanie do Hardy'ego na tył.
- Tak jest. - Do dzieła.
Tego będą oczekiwać.
Na to liczę, Doc.
Stać cię na więcej.
Blokuj Hardy'ego Browna. Jasne?
- Tak jest. - Leć!
Gotowi!
Sześć-dwa!
Zagranie!
Przerwa.
Chodź tu.
Snoggs, ty i Kurczak na prawo.
Ta sama zagrywka,
ale udaj podanie do Hardy'ego,
zatrzymaj piłkę i biegnij. Jasne?
- Tak jest. - Do dzieła.
- Zaskoczysz ich. - Leon, do dzieła.
Raz, dwa, trzy!
Mighty Mites!
Co sądzisz?
- Co? - Wóz albo przewóz.
Blokuj Hardy'ego Browna!
Sześć-dwa-jeden!
Zagranie!
Sealey sam biegnie z piłką. Ma wolną drogę.
- Widzisz to? - Tak!
Greathouse zatrzymuje Sealeya
z siedmioma sekundami na zegarze.
Mites potrzebują cudu, by to dokończyć.
Co trener proponuje?
Mówi, że my decydujemy.
Specjał Snoggsa.
Słyszeliście. Specjał Snoggsa na raz.
Pogońmy ich aż do Fort Worth.
Dasz radę, Snoggs. Mighty Mites na trzy.
Raz, dwa, trzy!
Mighty Mites!
Wszystko albo nic dla Mites. To ich ostatnia zagrywka.
Dalej, chłopaki!
Sześć-dwa!
Zagranie!
Snoggs!
Dajesz, Hardy!
- Biegnij! - Dalej.
Bierzcie go!
- Dalej! - Biegnij!
Hardy!
Pchajcie!
- Udało im się? - Nie wiadomo.
- Nie wiedzę. - Jeszcze nie wstali.
Hardy Brown leży, a razem z nim sześciu Sandies.
- Sędziowie oczyszczają murawę. - Cicho!
- Zabrakło mu? - Dotarł.
Zdobył?
Hardy Brown powstrzymany kilka centymetrów od linii.
Golden Sandies wygrywają!
Koniec! Tak!
Kilka centymetrów.
Przykro mi.
- Dobra robota. - Ty też.
Dobra robota.
Nie grałem z nikim twardszym.
Dzięki, Myrle. Sam też jesteś niczego sobie.
Chodźcie.
Świetna gra, trenerze. Gratulacje.
Fantastyczna końcówka.
- Tak jest. - Gratulacje.
Drużyna, która zaczynała z niczym,
dostała więcej, niż im się śniło.
To, co Mites wygrali, nie trafiło do gazet.
To była wiara w samych siebie, która miała trwać do końca życia.
Mighty Mites!
Moje stopy...
zatrzymały się.
Niewiele zabrakło.
Wcale nie, synu.
Zaszedłeś dalej, niż mi się śniło.
Świetna robota.
Rozglądam się po autobusie i myślę,
że mamy szczęście.
Dokładnie, trenerze.
- Hej. - Dobrze wyglądasz.
Wiedzą, że przegraliśmy?
Rusty sprowadził do Masonic Home nie tylko futbol i wiedzę.
Sprowadził poczucie, że w końcu są rodziną.
Opal, będziesz stać z Fairbanksem?
- Dobra, niech będzie. - Doc, ustaw się.
- Doc, do nas. - Weź Betty.
- Zaraz przyjdę. Ostatnie. - Dobrze.
Rusty'emu chodziło o wiarę.
Wiarę w coś, co według wszelkich znaków
było niemożliwe,
a jednak się ziściło.
W CIĄGU PONAD 100 LAT MASONIC HOME Z FORTH WORTH
PRZYGARNĄŁ TYSIĄCE DZIECI NA RÓŻNYM ETAPIE ŻYCIA.
MIAŁY TAM ZAPEWNIONE POŻYWIENIE, UBRANIA I WIEDZĘ
OD WYJĄTKOWEJ KADRY.
RUSTY I JUANITA RUSSELLOWIE PRACOWALI TAM 16 LAT.
ICH DZIEDZICTWO TRWAŁO DO ZAMKNIĘCIA W 2005 ROKU.
W 1971 RUSTY RUSSELL TRAFIŁ DO SPORTOWEJ GALERII SŁAW.
PRZYPISUJE MU SIĘ STWORZENIE ROZSTAWIONEJ OFENSYWY.
TRENOWAŁ W HIGHLAND PARK ORAZ W SMU
PODCZAS ZWYCIĘSKIEGO SEZONU W 1950 ROKU.
RUSTY NIGDY NIE WYGRAŁ LICEALNYCH MISTRZOSTW,
ALE WCIĄŻ JEST UWAŻANY ZA NALEPSZEGO TRENERA TEKSASU.
JUANITA RUSSELL UCZYŁA ANGIELSKIEGO I MUZYKI W MASONIC HOME,
GDZIE ZAINSPIROWAŁA UCZNIÓW DO DALSZEJ EDUKACJI,
W TYM LICZNE „MŁODE DAMY”, KTÓRE UKOŃCZYŁY STUDIA.
BYŁA KOCHAJĄCĄ ŻONĄ I MATKĄ,
INSPIRACJĄ DLA RUSSELLA NA BOISKU I POZA NIM
PRZEZ CAŁE 58 LAT MAŁŻEŃSTWA.
DOC HALL NIGDY NIE WZIĄŁ ZAPŁATY ZA SŁUŻBĘ W SIEROCIŃCU.
STAŁ SIĘ WZORCEM OJCA DLA SETEK SIEROT,
Z KTÓRYCH 47 ZOSTAŁO LEKARZAMI.
HARDY BROWN PRZEZ 12 LAT GRAŁ W NFL,
GDZIE PRZYPISUJE SIĘ MU ZNOKAUTOWANIE PONAD 80 GRACZY.
WCIĄŻ JEST UZNAWANY ZA JEDNEGO Z NAJTWARDSZYCH ZAWODNIKÓW.
WHEATIE SEALEY BYŁ SPADOCHRONIARZEM PODCZAS II WOJNY ŚWIATOWEJ.
POTEM ZOSTAŁ NAUCZYCIELEM ANGIELSKIEGO
I TRENEREM FUTBOLU W POLYTECHNIC HIGH.
DOUGLASS „FAIRBANKS” LORD NIGDY JUŻ NIE ZAGRAŁ W FUTBOL,
ALE POŚLUBIŁ UKOCHANĄ Z SIEROCIŃCA, OPAL.
MIELI CZWÓRKĘ DZIECI.
LEONARD „SNOGGS” ROACH WALCZYŁ W EUROPIE PODCZAS WOJNY
I GRAŁ W FUTBOL NA UNIWERSYTECIE PÓŁNOCNEGO TEKSASU.
POTEM ROZPOCZĄŁ PRACĘ JAKO DETEKTYW W POLICJI HOUSTON.
LEON PICKETT OTRZYMAŁ STYPENDIUM SPORTOWE NA TCU,
GDZIE ZDOBYŁ MAGISTRA Z GEOLOGII.
PRZEZ 43 LAT PRACOWAŁ DLA FIRMY NAFTOWEJ.
MILLER MOSELEY ZOSTAŁ REKRUTOWANY DO PRACY PRZY PROJEKCIE MANHATTAN,
A POTEM ZOSTAŁ UWIELBIANYM PROFESOREM MATEMATYKI
NA TEKSAŃSKIM UNIWERSYTECIE CHRZEŚCIJAŃSKIM.
CECIL MOSELEY WALCZYŁ NA POŁUDNIOWYM PACYFIKU I W KOREI.
PÓŹNIEJSZE LATA SPĘDZIŁ W KOPALNI MIEDZI W AMERYCE POŁUDNIOWEJ.
OCZYWIŚCIE W ZUPEŁNEJ CISZY.
AMARANTE PETE TORRES DOŁĄCZYŁ DO SIŁ POWIETRZNYCH.
ZOSTAŁ PILOTEM B-17, ZALICZYŁ 62 MISJE BOJOWE
I ZOSTAŁ ODZNACZONY ZASZCZYTNYM KRZYŻEM LOTNICZYM.
GONZOLO „CARLOS” TORRES WALCZYŁ PODCZAS II WOJNY ŚWIATOWEJ
I ZOSTAŁ ODZNACZONY PURPUROWYM SERCEM
PO BITWIE O IWO JIMĘ.
CLYDE „KURCZAK” ROBERTS UKOŃCZYŁ UNIWERSYTET PÓŁNOCNEGO TEKSASU,
PO CZYM WSTĄPIŁ DO PIECHOTY MORSKIEJ.
WALCZYŁ W II WOJNIE ŚWIATOWEJ, W KOREI I W WIETNAMIE.
ZYSKAŁ STOPIEŃ PODPUŁKOWNIKA.
DEWITT COULTER UKOŃCZYŁ WEST POINT
I ZOSTAŁ WYBRANY DO NFL W PIERWSZYM NABORZE
PRZEZ NEW YORK GIANTS.
RAY COULTER BYŁ JEDNYM Z NAJCZĘŚCIEJ REKRUTOWANYCH GRACZY
PO SEZONIE W 1940 ROKU.
W 1997 ROKU TRAFIŁ DO GALERII SŁAW.
Tłumaczenie napisów: Michał Urbaniak