చావు.
అదే మనందరి ఆఖరి మజిలీ.
అది అసలైన డబ్బు సంపాదనా మార్గం కూడా.
సగటు అమెరికన్ అంత్యక్రియలకి 8000 నుండి 10000 ఖర్చు అవుతుంది.
అది ఏడాదికి $20 బిలియన్ల పరిశ్రమ.
అది కూడా అంత్యక్రియలకి మాత్రమే.
పెద్ద అండర్‌గ్రౌండ్ పరిశ్రమ కూడా ఉంది
లాయర్లు, కార్పోరేషన్లు, ప్రభుత్వ అధికారులతో
ఇంకా అధికారులు కాని వారితో నిండినది...
-ఏయ్, కిరాయి హంతకుడువి నువ్వేనా? -నువ్వెవరివి?
...కాలి బొటనవేలికి ట్యాగుకి, ఒక ధర ట్యాగు నిర్ణయించడానికి డబ్బు చెల్లించబడేవారు.
విలువెంతో వాళ్లు నిర్ణయిస్తారు, మీ జీవితాన్ని భద్రపరచడానికి
దాన్ని అంతం చేయడానికి,
మీరు ఈ లోకం నుండి పోయాక,
మీ కుటుంబానికి చెల్లించడానికి ఎంతవుతుందో నిర్ణయించుకోవడానికి.
అయితే నా జీవితపు వెల ఎంత?
నేను శవపేటికకు ఎంత ఖర్చు పెట్టాలి?
చావు మీద లాభం పఎక్కువ పొందడానికి నేను ఎంత సెక్స్ చెయ్యాలి?
ఇలాంటి కొన్ని ప్రశ్నలకు మనం సమాధానాలు కనుక్కోబోతున్నాం.
చావు ఎపిసోడ్‌కి స్వాగతం.
ద డెత్ ఎపిసోడ్
మీకు నచ్చినా, నచ్చకపోయినా, మనందరం డబ్బుతో ముడిపడ్డాం.
నేను కాల్ పెన్, ప్రపంచ ఆర్థిక వ్యవస్థ
అనే ఈ పెద్ద మృగాన్ని అన్వేషిస్తున్నను.
దిస్ జాయంట్ బీస్ట్ దట్ ఈజ్ ద గ్లోబల్ ఎకానమీ
మొదటగా, కంగారుపడకండి.
ఒక పూర్తి షో మరణ ఆర్థిక వ్యవస్థ మీద చేస్తే
మీరు కంగారు పడతారని నాకు తెలుసు.
ఛా, నేను చనిపోతాననే ఆలోచనే నాకు నచ్చడం లేదు.
అందుకని ఒక సురక్షిత పదం పెట్టుకుందాం, ఏవైనా ఇబ్బందికర సందర్భాలు వస్తే,
"కుక్క పిల్లలు" ఐతే ఎలా ఉంటుంది?
హాకెన్‌సాక్
న్యూ జెర్సీ
అయితే, ఒక జీవితం ఖరీదు ఎంత?
ఈ ప్రశ్న పదిలక్షల మందిని అడిగి, పది లక్షల సమాధానాలు రాబట్టగలను.
కానీ ప్రాణాలు తీయడం అనే అభ్యాసంలో ఆరితేరిన
ఒక వ్యక్తిని అడగడం ద్వారా మొదలుపెడదామని నిర్ణయించుకున్నాను.
-నువ్వు కిరాయి దాాదావా? -నువ్వెవడివి?
నా పేరు కాల్.
సరే.
మనం ఎక్కడికీ వెళ్లట్లేదుగా నేను సీట్ బెల్ట్ పెట్టుకోనవసరం లేదనుకుంటా.
అంటే, మనం--
మొదటిది, నత్తిగా మాట్లాడకు.
-నీకు కంగారుగా ఉందా? -సరే, సరే.
-నాకు కొంచెం కంగారుగా ఉంది. -సరే.
-ప్రశాంతంగా ఉండు, సరేనా? -సరే.
-అలాగే. -సరే.
కిరాయి హంతకుడి కోసం వెతికే వారు నిన్ను ఎలా కలుసుకుంటారు?
నేను యెల్లో పేజస్‌లో ఉండను బాబూ, నమ్ము.
నేనూ అదే చెప్తున్నా.
"కిరాయి హంతకుడు" అనే పేరుతో వెళ్లి ఏదోకటి చేసేయ్యడానికి, సరేనా?
ఒకవేళ వాళ్లకి పిల్లలుంటే చంపడానికి ధర మారుతుందా?
ఇంట్లో కాకుండా అపార్టుమెంట్లో ఉంటే అప్పడు?
ఎవరు నువ్వు? పోలీసువా?
నువ్వు పోలీసువా?
అవును, నేను పోలీసునే.
ముందే అనుకున్నా. నువ్వు పోలీసువి అయ్యుంటావని.
-సరే. -మంచిది. ఇక ఇక్కడి నుండి చెక్కేయ్.
80ల నుండి 2000ల మొదటి వరకూ,
డామినిక్ పోలిఫ్రోనె సమావేశాలు ఇలాగే ఏర్పాటు చేసేవాడు
మారుమూల పార్కింగు ప్లేసులో
ఒకరిని వేసేయ్యడానికి ఎక్కువ డబ్బులు చెల్లించడానికి
తహతహలాడుతున్న వ్యకులతో.
వాళ్లు డామినిక్,
తమ బదులు హత్య చెయ్యడానికి సిద్ధంగా ఉన్న కిరాయి హంతకుడు అనుకునేవారు,
కానీ అతను వాస్తవానికి అండర్ కవర్ ఏటిఎఫ్ ఏజెంటు.
డామినిక్ పోలిఫ్రోనె కిరాయి హంతకుడు, మాజీ ఏటిఎఫ్ ఏజెంట్
అతని పని చాలా ప్రమాదకరమైనది, కానీ అది
మనుషుల ప్రాణాలని తిసేవారిని చాలా మందిని పట్టించింది.
1986 లో,
రిచర్డ్ కుక్లిన్స్కీ అనే సీరియల్ కిల్లర్, కిరాయిహంతకుడిని పట్టుకోవడానికి సహాయపడ్డాడు
అతను ఐస్ మాన్‌అని పిలిచేవారు,తన బాధితులను హత్య చేసాక తర్వాత ఫ్రీజ్ చేసినందుకు.
కిరాయి హంతకులను పట్టుకోడానికి కిరాయి హంతకుడిగా అండర్ కవర్ వెళ్లడం
డామినిక్ ఉద్యోగంలో భాగం.
హత్యా ఆర్థిక వ్యవస్థలో అతను నిష్ణాతుడు.
ఇది ఎలా జరుగుతుంది?
నువ్వు ఏం చెబుదామని ప్రయత్నిస్తున్నావంటే, "ఏయ్, విను.
"నేను పరిష్కరించాల్సిన సమస్య ఒకటుంది.
"నా భార్య నన్ను మోసం చేస్తోంది, లేదా నేను మరొకరిని కలిసాను,
"నా భార్యని వదిలించుకోవాలి".
ఆహా.
నీకు పని ఎలా కావాలి? నీ చేతికి మట్టి అంటకుండానా?
అది ప్రమాదంలాగా కనపడాలనుకుంటున్నావా?
చాలా విధానాలున్నాయి.
అంటే కిరాయి హత్యల్లో కూడా ఛాయస్ మెనూ ఉంటుందా.
-మెనూ? -అలా కాదు...
నేను అలా ఊహించుకుంటున్నా, కదా?
నువ్వు--
నేను తెలుసుకోవాలనుకుంటున్నా, అది ప్రమాదంలాగా కనపడాలనుకుంటున్నావా?
లేదా నువ్వు ఒక సందేశం ఇవ్వాలనుకుంటున్నావా?
ఎవరినో ఒకరిని చంపడానికి ఎంత ఖర్చు అవుతుంది అన్నదాని గురించి మాట్లాడతారా కొంచెం?
సరే, ధర ఇంతే ఉంటుంది అని నియమం ఏమీ లెదు.
మీ వద్ద ఇద్దరు క్లయింట్లు ఉన్నారనుకుందాం.
ఒకతను పెద్ద సంస్థకి సిఇఓ, ఇంకొకతను వడ్రంగి.
దానికి ఎంత ఖర్చు అవుతుందో మీరు వాళ్లకి ఎలా చెప్తారు?
నేను ఆ వ్యక్తిని చూసి, అర్థం చేసుకుంటాను.
-సరే. -సంపన్న కుటుంబం నుండి వచ్చినవారైతే,
$10,000 దాకా అవుతుందని చెప్పగలను.
ఒకతను వడ్రంగి అనుకుందాం,
ఒకతను మెకానిక్‌ అనుకుందాం, అయితే...
సరే, ఐదు వేలు.
ఎవరినోకరిని చంపడానికి ఎంత ఖర్చు అవుతుందని తెలియని వ్యక్తిగా,
ఐదు వేలు అంటే చాలా తక్కువ అనిపిస్తోంది.
చూడు, ఒకవేళ మాఫియా కుటుంబంలో వ్యక్తిని చంపాలంటే,
10 వేలు లేదా అంతకంటే ఎక్కువే అవ్వచ్చు.
-సరే. -ఇది సరైనదో కాదో చెప్పండి.
హత్య ఖరీరు, పిజ్జా ఖరీదులాగా కాదు.
ఎక్కడికి వెళ్లావన్నదాన్ని బట్టి $2 లేదా $3 ఉండదు.
అది హత్య ఎవరు చెయ్యమన్నారన్న దాన్నిబట్టి
నీ స్థోమతని బట్టీ ఉంటుంది.
-కరెక్టు. -సరే.
జనాలు నగదు రూపంలో ఇస్తారా లేక డబ్బులు బదిలీ చేస్తారా?
డిజిటల్‌గానా లేక వెన్మో ద్వారానా?
నేను ఎలా కనడుతున్నాను? బ్యాంకు లాగానా?
నేను అనుకుంటున్నా--
నాకు క్రెడిట్ కార్డు ఇస్తావా ఏంటి కొంపదీసి?
జనాలు ఇవ్వడానికి ప్రయత్నిస్తారా?
-లేదు, డబ్బుగానే. -ఎప్పుడు డబ్బు రూపంలోనే.
నా దగ్గరికి క్రెడిట్ కార్డు తెస్తే, నిన్ను చంపాల్సి వస్తుంది.
సరే, కిరాయి హంతకుల ప్రపంచంలో మనిషి జీవితానికి విలువ ఎంత?
సున్నా.
సున్నానా. ఆసక్తికరంగా ఉంది.
అలాంటి వ్యాపారంలో జీవితం?
తమాషా చేస్తున్నావా?
నన్ను హత్య చేయడానికి ఎంత ఖర్చు అవుతుంది?
నేను ఉచితంగా చేసి పెడతాను.
-ఏ ఇబ్బంది లేదు. -చెప్పినందుకు సంతోషం.
డామినిక్ ప్రపంచంలో, జీవితాన్ని ముగించడానికి ధర
మార్కెట్ ఎంత భరించగలదో అంత.
హత్య చేయించాలనుకునే వారు ముందే డబ్బులివ్వాలి.
కానీ ఇంకోలా అయితే ఏమౌతుంది?
చావడం అయ్యిపోయాక చావుకి వెల ఎవరు నిర్ణయిస్తారు?
న్యూయార్కు నగరం
వేరే వాళ్ల తప్పువల్ల నువ్వు చచ్చిపోతే ఏం జరుగుతుంది,
దాన్ని అన్యాయ మరణం కింద వర్గీకరించవచ్చు,
నీ కుటుంబానికి చాలా ఎక్కువ మొత్తం చెల్లిస్తారు.
ఖచ్చితంగా ఎంతనేది ఇలాంటి వ్యక్తులు నిర్ణయిస్తారు.
ఆలెన్ హర్కిన్-టోరిస్ రిటైరయ్యిన న్యూయార్క్ జడ్జి
యుఎస్ మొత్తం మీద అత్యధిక కేసులను మేనేజ్ చేశాడు
15,000 కన్నా ఎక్కువ సెటిల్మెంటులు చేశాడు.
కానీ తన పూర్వాశ్రమంలో,
ఆలెన్ న్యూయార్క్ పంక్ క్లబ్బుల్లో తెగ వాయించాడు
పవర్ పాప్ బ్యాండు ద స్పీడీస్‌తో.
అందరూ ఎప్పుడూ.నిన్ను సూట్-టైలొనే చూస్తారు. అదే నువ్వు.
-కానీ అది నా బ్యాండు ఫోటో. -అబ్బో!
నీకు ఒక హింటు ఇస్తాను. గీతల చొక్కా.
సమస్యే లేదు!
ఆలెన్ ఇప్పుడు ఒక ప్రైవేట్ మధ్యవర్తిగా పని చేస్తున్నాడు,
కోర్టుకి వెళ్ళక ముందే వాజ్యాలని పరిష్కరించడానికి సహాయం చేస్తూ,
విజయవంతమైన సెటిల్మెంటుల ద్వారా $2 బిలియన్ల కంటే అధికంగా సాధించాడు.
ఈ సోంఫుని ఎలా కొయ్యను?
జడ్జి ఆలెన్ హర్కిన్ టోరెస్ ప్రైవేట్ మధ్యవర్తి, బహుశా రాక్‌స్టార్ కూడా
నీ హృదయం ఏం చెప్తోంది?
నా హృదయం నాకు చెప్తోంది...సరే, తెలిసింది.
ఆలెన్ జీవితం కొంచెం రాక్ అండ్ రోల్ వంటిది,
కొన్ని అసహజ మరణాలు, చాలా ఎక్కువ ఆహారం.
కోర్టులో నా పని
ఇతర జడ్జీల కన్నా కొంచెం భిన్నమైనది.
నా పని ఏంటంటే కేసులను సెటిల్మెంటుల ద్వారా వదిలించుకోవడమే,
ఎందుకంటే బ్రూక్లిన్‌లో మాకు వేల కొద్దీ కేసులు ఉండేవి.
మీరు ఎలాంటి కేసుల మీద పని చేశారు?
వ్యక్తిగత గాయాల కేసులు, అసహజమైన మరణాల కేసులు.
నేను చేసిందల్లా ప్రతీ రోజూ ఇలాంటి కేసులకు మధ్యవర్తిత్వం చేయడమే.
ఒకరోజు ఎవరో నన్ను అడిగారు,
వ్యక్తిగత గాయానికి, అసహజ మరణానికి మధ్య తేడా ఏంటి?
నేను వాళ్లకి చెప్పాను, వ్యక్తిగత గాయం కేసు లాంటిదే,
కానీ ఆ గాయం నీకు జరిగే వాటిలో అత్యంత దారుణమైనది.
చచ్చిపోయేంత.
మరణ కేసుల విషయం ఏంటంటే,
అవి చాలా అడ్డంకులు సృష్టిస్తాయి,
మంచి, చెడు, మనం సమాజంలో ఆమోదించే లాంటివి.
అసహజ మరణం, క్రిమినల్ కేసు కంటే భిన్నమైనది.
ఎవరూ జైలుకు వెళ్లరు.
బదులుగా, ఇందులో న్యాయం ఆర్థిక లావాదేవీలా ఇవ్వబడుతుంది.
ఎలాగంటే ఓ.జె. సింప్సన్‌ని హత్యా కేసులో శిక్షించలేదు,
కానీ రెండు మరణాలకి కారణభూతంగా చెప్పారు.
న్యాయ వ్యవస్థ అతనికి $25 మిలియన్ల కంటే ఎక్కువ జరిమానా విధించింది.
జ్యూరీ ద్వారా సింప్సన్‌కి $25 మిలియన్లు జరిమానా
లేదా ఒక వ్యక్తి మరణించినప్పుడు తగిలిన గాయాల వల్ల
బెనిహానా రెస్టారెంటులో మీద పడబోతున్న రొయ్య నుండి తప్పించుకోబోతూ,
వాటికి శస్త్ర చికిత్స అవసరమైంది.
అతని భార్య రెస్టారెంటు మీద దావా వేసింది,
భర్తని కోల్పోయినందుకు తనకి $10 మిలియన్లు ఇవ్వాల్సిందిగా.
తనకి దురదృష్టవశాత్తూ, జ్యూరీ దాన్ని ఆ దృష్టితో చూడలేదు.
జ్యూరీ ఎగిరే-రొయ్య కేసుని తోసిపుచ్చింది
కుటుంబం $10 మిలియన్లు అడుగుతోంది
సాధారణంగా ఎవరు ఎవరి మీద దావా వేస్తారు, కేసు కోసం?
మామూలుగా, భర్తే డబ్బు సంపాదిస్తాడు,
అతను చనిపోతే భార్య అసహజ మరణం కింద దావా వేస్తుంది
తనకి పరిహారం ఇప్పించాలసిసందిగా.
జీవితపు వెల ఎలా కడతారు మీరు?
నిబంధనలు ఒక్కో రాష్ట్రానికి ఒక్కో రకంగా ఉంటాయి.
కానీ న్యూయార్క్ లాంటి రాష్ట్రాల్లో,
నష్టాన్ని ద్రవ్య రూపంలో నిర్ణయిస్తారు.
అదేంటి? అంటే ఏమిటి?
నీ విలువ. నువ్వు ఎంత డబ్బు సంపాదిస్తున్నది నీ విలువని నిర్ణయిస్తుంది.
నిన్ను డబ్బులు వెదజల్లుతున్న ఆర్థిక ఇంజనులాగా చూస్తారు,
సాధారణంగా నువ్వు ఎవరికి డబ్బు విసురుతున్నావో కూడా,
నువ్వు ఎవరిని పోషిస్తున్నావో కూడా.
కానీ మరణ నిబంధనల తయారీలో సమస్యలో ఒక భాగం ఏంటంటే
పిల్లల మరణానికి విలువ లేదు.
ఎందుకు?
ఎందుకంటే పిల్లలు లేదా ముసలి వాళ్లు, వాళ్లు సంపాదనా ఇంజిన్లు కాదు.
వాళ్ళు డబ్బులు సంపాదించడం లేదు, వాళ్లు ఎవరినీ పోషించటం లేదు.
ప్రశ్న ఏంటంటే, ఆ బిడ్డ విలువ,
ఆ వృద్దుని విలువ ఎంత?
జవాబు ఏంటంటే చాలా స్వల్పం.
అబ్బ. విచిత్రంగా ఉంది.
అంటే వాళ్లకి మిగిలేది నొప్పి, బాధ
చావుకి ముందు కొద్ది సమయంలో అది జరగబోయే ముందు.
మరణ భయం.
వీధిలో ఒక వ్యకి గాయపడి అరుస్తూ కనబడ్డాడనుకోండి,
"దేవుడా, కారు నన్ను గుద్దబోతుంది.
"అతను నన్ను గుద్దబోతున్నాడు. చాలా నొప్పి కలిగిస్తుంది".
మరణానికి ముందు భయం
అయితే, చావుకి ముందు నొప్పి, బాధ ఉంటే తప్ప,
విలువ చాలా స్వల్పం.
అయితే, దావా ఎందుకు వేయాలి?
మరణ సంబంధమైన కేసుల్లో,
సాధారణంగా, వాళ్లు ఎవరినో కోల్పోయారు, నిజమైన సమస్య ఏంటంటే,
వాళ్లు ప్రేమించేవారిని తిరిగి వాళ్లకి మన వ్యవస్థ ఇవ్వలేదు.
సాధారణంగా, వాళ్లు వేదనాభారాన్ని తగ్గించుకోడానికి వస్తారు,
అంటే చికిత్సా సెషన్ లాంటిదన్నమాట.
వాళ్ళతో మాట్లాడతాం వాళ్లకి పెద్ద సమస్య ఏంటంటే
కేసుకు ఇంత అని మూల్యం కట్టడం.
వాళ్లకి ఏం అనిపిస్తుందంటే, "అవును, $400,000", అని చెప్పడం ద్వారా,
వాళ్లకిష్టమైన వారికి రేటు కట్టినట్టు అనుకుంటారు.
-సరే. -నేను దాన్ని ఎలా చేస్తానంటే ఇలా.
నేను చెప్తాను "చూడండి, మీకిష్టమైన వారిని ఏదీ తిరిగి తీసుకు రాలేదు.
"కానీ, ఆ డబ్బు మంచి కార్యక్రమాల కోసం వాడుకోవచ్చు.
"మీ ఇంకో బిడ్డకి, కాలేజీ ఫీజుల కోసం".
వాళ్లు మాట్లాడడం అయ్యిపోయాక,
వాళ్ల భారం దిగిపోయినట్టుగా ఫీల్ అవ్వుతారు,
నాకు కూడా ఏదో ఘనకార్యం సాధించినట్టుగా ఉంటుంది.
ఒకవేళ మీకు మీరే వెల కట్టుకోవాల్సి వస్తే,
అది ఎలా చేస్తారు?
మీ సొంత నంబర్లును ఎలా లెక్కిస్తారు?
నేను ఎక్కువ జీతం సంపాదిస్తున్నా,
ఆటోమేటిగ్గా, అది కూడా లెక్కలోకి తీసుకొంటాను.
నా వయస్సు 55.
ప్రశ్న ఏంటంటే, నా ఉద్యోగ జీవితం ఎన్నాళ్లుంటుంది?
ఎందుకంటే ద్రవ్య సంబంధమైన నష్టాలు ఉంటాయిగా.
లాయర్లు లేదా జడ్జీలం, మేము మా డెస్కుల మీదే చచ్చిపోతాం.
చాలా వరకూ లాయర్లు 70ల వరకూ పని చేస్తారు.
నాకు 70 అనుకొందాం.
నా ఇప్పటి ఆదాయానికి 15 రెట్లు,
అదే రమారమి నా విలువ.
ఒకవేళ ఆలెన్ అకాల మరణం చెందితే,
జడ్జిగా, మధ్యవర్తిగా తన ఉద్యోగం వల్ల, తనకి విలువ ఎక్కువ ఉంటుంది.
తన సమయం తొందర్లో వస్తుందని నాకు అనిపించడం లేదు.
అతను 80లలో డ్రమ్మర్‌గా బతికి బట్టకట్టాడుగా.
అర్థవంతమైనదే.
చట్టం నీ ప్రాణాన్ని తిరిగి ఇవ్వలేదు,
అది చెయ్యగలిగిందల్లా నీ ఆప్తులకు డబ్బు ఇవ్వడమే,
కానీ నా విలువ నా చివరి సంపాదన కంటే ఎక్కువేనని నా ఉద్దేశ్యం.
నా చావు మీద ఆదాయాన్ని ఎలా పెంచుకోవాలి?
నా మరణ పరిహారం చాలా ఎక్కువ ఉండాలి.
నువ్వు దారుణంగా చనిపోతావని అనుకుంటున్నావా?
నేను దానికే గట్టిగా నిర్ణయించుకున్నా.
అంటే నీకు పెద్దగా ఆదాయం లేదని అనుకుంటున్నా.
నువ్వు సరిగ్గానే ఊహించావు.
-నువ్వు కొంచెం... -సరే, క్షమించు.
ధన్యవాదాలు.
కోల్పోయిన ఆదాయం కాకుండా,
అసహజ మరణానికి ఒక స్థిరమైన వెల ఉంటుంది.
నువ్వు ఎవరు, ఎలా చనిపోయావు అన్నదాని మీద ఆధారపడి ఉంటుంది,
నువ్వు వదిలిపెట్టి వెళ్లే బీద కుటుంబం.
సంపన్న కుటుంబం అనే కదా నీ ఉద్దేశ్యం?
అది నీ కథ మీద ఆధారపడి ఉంటుంది.
అసహజ మరణాల కేసుల్లో జ్యూరీ సగటున ఇచ్చేది
$2 మిలియన్ల కన్నా కొంచం ఎక్కువ.
సరిపోతుంది.
నీకు కదిలించే, విషాదకరమెన కథ ఉన్నా కూడా.
స్కార్‌ఫేస్ లాగా.
స్టీల్ మాగ్నోలియాస్ లాంటిది.
నేను ఆ సినిమా చూడలేదు.
2001లో, 22 ఏళ్ల మెట్స్ అభ్యర్థి
కారు లోపం వల్ల చనిపోయాడు తన కాంట్రాక్టు సంతకం చేయకముందే.
కుటుంబానికి $131 మిలియన్లు ఇచ్చారు.
నీ చావు ఆస్కార్ గెలిచేదిలా ఉండాలి.
ఆ సెక్స్ ఫిష్ సినిమాలో
మైఖేల్ షానన్ ‌లాగానా, లేక అలాగనా?
సరే మనం నువ్వు వదిలి పోబోయే
వాటి మీద దృష్టి పెడదాం, సరేెనా?
నీకు పెళ్లయ్యిందా?
నా భార్య, నేను దానికి లేబుల్ వెయ్యాలనుకోవట్లేదు.
జ్యూరీలకు కావాలి.
ఎవరినో ఒకరిని పెళ్లి చేసుకోవడం వల్ల నీ విలువ పది, ఇరవై లక్షలు పెరుగుతుంది.
ఇంకో అంశం ఏంటంటే కొన్ని రాష్ట్రాలు సుఖ పరిహారం కూడా ఇస్తాయు,
అంటే నీ విధవకి ఆర్థిక పరిహారం ఇస్తారు
నీతో శారీరిక సుఖం కోల్పేయినందుకు.
తను సుఖం గురించి నిరూపించాల్సిన అవసరం లేదు...
కదా?
లేదు. సరే, నువ్వు సమాజ సేవ ఏమైనా చేస్తున్నావా?
దాతృత్వ సంబంధమైనవి?
-నేను స్వచ్ఛందంగా సహాయం చేస్తాను. -మంచిది.
జాతీయ గీతానికి మోకరిల్లడం గురించి ఆన్‌లైన్‌లో.
సరే.
నీకు నిర్మొహమాటంగా చెప్తాను.
నీ మరణం మరీ అంత తప్పు పనిగా అనిపించడం లేదు నాకు.
దానికి ఎందుకు అంత పరిహారం రావాలని కోరుకుంటున్నావు?
నేను ఎప్పుడూ సంపనుణ్ణి కావాలని కలలు కనేవాణ్ణి...
సరే, మరి నువ్వు చనిపోయిన తరువాత, డబ్బు
ఎలా తీసుకుందామని అనుకుంటున్నావు?
ఈ సందర్భంలో కొన్ని అంశాలున్నాయి
నేను వాటి గురించి పూర్తిగా ఆలోచించలేదని తెలుస్తోంది.
ఎవరో ఒక మంత్రగాణ్ని లేదా,
ఏదో ఒక రెండు లోకాలకి మధ్య వారధిని సూచిస్తారా?
పోనీ మీకుఈ మ్యాజిక్ బంతులు ఇచ్చిన వ్యక్తిని.
-ఆఫీసు నుండి బయటికి పో. -పార్కింగుని ధృవీకరిస్తారా?
-నీకైతే కాదు. -కానీ మీరు ధృవీకరిస్తారా?
-ఇతరులకైతే చేస్తాను. -నన్ను ఇక్కడికి నా కజిన్ తీసుకొచ్చాడు.
ఇదంతా పొందడానికి ఇంకో మార్గం ఉంది.
ఓక్లాండ్
కాలిఫోర్నియా
"అసహజ మరణానికి వెల ఎంత?" అని అడగడానికి బదులు,
"మరణాన్ని ఆపడానికి ధర ఎంత?" అని అడగడం.
ట్రాఫిక్ సైన్ షాపు ఎస్ఎఫ్ఎంటిఎ - ఫీల్డ్ ఆపరేషన్లు
ప్రభుత్వాలు, సంస్థలు ఆ ప్రశ్నని ఎప్పడూ అడుగుతూనే ఉంటాయి.
మైక్ గాట్టో వ్యక్తిగత గాయం, దుష్ప్రవర్తన లాయర్.
ప్రభుత్వం ద్వారా లేదా ఒక సంస్థ ఏదైనా చర్య తీసుకోవడం లేదా
చర్య తీసుకోకపోవడం గాయానికి లేదా మరణానికి దారి తీస్తే,
ఆ కేసుకు సరిగ్గా సరిపోయే వ్యక్తి మైక్.
మనం ఇక్కడ ఎందుకు ఉన్నాం?
మైక్ గాట్టో - అసహజ మరణ లాయర్ వీధి చిహ్నాలంటే ఇష్టం
కొన్నిసార్లు ఒక సురక్షా గుర్తు, చవకైనది, ప్రాణాలను కాపాడగలదు.
నిన్ననే నేను సాక్ష్యాలను నమోదు చేశాను ఇద్దరు మోటారు సైక్లిస్టులు మరణించారు
ఎందుకంటే నగరం ఒక రౌండ్ అబౌట్ పెట్టబడిందని
మోటారు సైక్లిస్టులను హెచ్చరించడంలో విఫలమయ్యింది.
వాళ్లు దాన్ని గుద్దుకొని మరణించారు.
అబ్బో.
సురక్షా పదం, కుక్క పిల్లలు.
అలాంటి చిన్న విషయాల ఫలితాలు తీవ్రంగా ఉండవచ్చు.
మీరు తీసుకుంటున్న చట్టబద్దమైన చర్యలు
ఒకట్రెండు వీధి గుర్తుల కన్నా ఖరీదైనవని నేను అనుకుంటున్నా.
చాలా చాలా ఎక్కవ ఖరీదైనవి.
వీధి గుర్తులు. దాని ఖరీదు ఎంత ఉంటుంది? 40 డాలర్లా?
అసహజ మరణం దావాల్లో,
కార్పొరేషన్ లేదా ప్రభుత్వం నుండి ఎంత వస్తుందో అని
తెర వెనుక, లెక్క కడతారా?
అది జరుగుతుందని నేను సంపూర్ణంగా నమ్ముతున్నా.
మనకి దాని గురించి అరుదుగా తెలుస్తుంది,
కానీ కొన్ని పూర్వపు కేసులున్నాయి
మన అవలోకనానికి.
చాలా మందికి ఫోర్డ్ పింటో తెలుసు.
పింటో
ఇది 70వ దశకం తొలినాళ్లలో.
వాళ్లు పింటోని చాలా తక్కువ ధరకి మార్కెట్లోకి తేవాలనుకున్నారు.
వాళ్లు దాన్ని $1,999కే అమ్మాలనుకున్నారు.
ఒకానొక సమయంలో వాళ్లు గుర్తించారు,
గ్యాసు ట్యాంకులో లోపం ఉందని అది అంటుకొని తగలబడవచ్చని.
దాన్ని బాగు చేయడానికి అయ్యే ఖరీదు $11.
అబ్బో.
ఫోర్డ్ మనిషి జీవితపు విలువ మరియు ప్రమాదకరమైన గ్యాసు ట్యాంకు వల్ల
కాగల గాయాల పై లెక్కలు మరియు అంచనాలు వేసి,
ముందుకు వెళ్లడానికే నిర్ణయించుకున్నారు, కేవలం డబ్బు కోసం.
అంటే కార్పోరేట్ వ్యవస్థల్లో ఇదంతా మామూలేనా?
జనాలు బోర్డురూముల్లో కూర్చొని,
వాళ్ళు చేసే పని వల్ల ఎవరైనా చనిపోతే
దానికి చెల్లించాలా, వద్దా అని లెక్కలు వేస్తుంటారా?
విచారకరంగా, సమాధానం అవుననే చెప్పాలి.
మనకి ఎప్పుడు తెలుస్తుందంటే
దావాలు వేసినప్పుడు, కార్పోరేషన్లు వాటిని బలవంతంగా బయటపెట్టాల్సి వచ్చినప్పుడు,
సంస్థలో జరిగే అన్యాయాలు బయటపెట్టే వారు ఉంటే,
కానీ ఇవి అరుదుగా మాత్రమే బయటికి వస్తాయి.
ఈ బోర్డు రూము సంభాషణలు
రొజువారీ వ్యాపార నిర్వహణా విధానంలో భాగమేనా?
ఇలా లెక్కలేసుకోవడం, ఏ సంస్థకైనా?
అది తెలివైన వ్యాపార విధానం అనుకుంటా.
ప్రశ్న ఏంటంటే చివరికి ఈ సమాచారంతో నువ్వు ఏం చేస్తావు?
ప్రభుత్వ ఏజెన్సీలు కూడా అలాంటి లెక్కలే వేసుకుంటాయి
గణాంక జీవితపు విలువ అనబడే ఒక కొలమానం ద్వారా
దాన్ని వి‌ఎస్‌ఎల్ అని కూడా అంటారు.
శాస్త్రీయ అధ్యయనాలు, మార్కెట్ విశ్లేషణలను వాడి,
వేర్వేరు ఏజెన్సీలు తమ సొంత విఎస్ఎల్‌లను నిర్ణయించుకుంటాయి.
విఎస్ఎల్‌లను ఇలా వాడుకుంటారు.
2007లో రవాణా శాఖ
ఆటోమేకర్ల మీద ఒక నియమాన్ని తప్పనిసరిగా విధించాలని చూశారు
వెనుక సీటు బెల్టును గుర్తు చేసే వ్యవస్థని కారుల్లో అమర్చమని.
వాళ్లు అది ఏటా కనీసం 44 ప్రాణాలు కాపాడుతుందని లెక్కేసారు.
కానీ దాన్ని అమర్చడానికి పరిశ్రమకి $325 మిలియన్లు ఖర్చు అవుతుంది.
ఒక ప్రాణానికి $7.4 మిలియన్ల చొప్పున లెక్కేసుకుంటే,
ఆ మొత్తమే అధికంగా ఉంది
అప్పటి రవాణా శాఖ యొక్క విఎసిఎల్ కన్నా,
అందువల్ల ఆ రక్షణా విధానాన్ని అమర్చలేదు.
మరణానికి ధర ట్యాగు వెయ్యడం
బాధ్యతాయుతంగా ఉండే దిశగా
సంస్థలని, ప్రభుత్వ ఏజెన్సీలను ప్రోత్సహిస్తుంది.
కానీ మన కోసం ఆ ధరని బయటి సంస్థలు నిర్ణయిస్తాయి
జడ్జీలు, జ్యూరీలు మరియు మధ్యవర్తుల వంటివారు.
కానీ మన ధరని మనమే నిర్ణయింకుంటే పరిస్థితి ఏంటి?
మనమూ ప్రొఫెషనల్స్ వాడినట్టుగానే అదే కఠినమైన, నిష్ఠూరమైన తర్కం వాడుతామా?
గోజోన్
స్పెయిన్
నీకు నీ జీవితం ఎంత విలువైందో ఎప్పుడైనా అడిగావా?
మరణపు రిస్కు తీసుకోడానికి ఎంత తీసుకుంటావు?
అబ్రహాన్ మాజ్యుయేలాస్ నత్తగుల్లల సేకర్త
అబ్రహాన్, ఫ్రాన్సిస్కో ఆ లెక్క రోజూ వేసుకుంటారు.
ఫ్రాన్సిస్కో రాడ్రిగెజ్ నత్తగుల్లల సేకర్త
వాళ్లు గూస్ నత్తగుల్లలని సేకరిస్తారు
అట్లాంటిక్ నీళ్లలోని సూదంటు రాళ్ల నుండి,
దేశపు ఉత్తర కోస్తా వరకు.
అది ప్రాణాలను హరించే ప్రమాదకర ఉద్యోగం కానీ డబ్బులు బాగా వస్తాయి.
ఎందుకంటే ఆ నత్తగుల్లల రుచి అమోఘం
వాటిని అత్యధిక ధరకి అమ్ముతారు.
వాటిని తినడానికి ఒక్కో భాగానికి €100,
లేక షుమారు €100 చెల్లిస్తారు.
ఈ గాయాలు, మరణాలు ఎంత తరుచుగా జరుగుతాయి?
అది సర్వసాధారణమా లేక--
ప్రతీ ఏడూ కొన్ని సంఘటనలు జరుగుతాయి.
విరిగిన పక్కటెముకలు, దురదృష్టవశాత్తూ ప్రజల మరణాలు కూడా.
రెండేళ్ళ క్రితం, నత్తగుల్లల జాలరి సొంతంగా రాళ్ల దగ్గరికి వెళ్లాడు,
తను చాలా రోజుల తర్వాత దొరికేసరికి, అతను చనిపోయాడు.
ఇదంతా నాకు పిచ్చితనంగా అనిపిస్తుంది, కదా?
సముద్రం ప్రశాంతంగా ఉన్నాసరే, మీరు ఎప్పుడూ వెతుకుతూనే ఉంటారు,
ఘోరమైన ప్రాంతాలకు వెళ్ళడానికి,
మంచి నత్తగుల్లలను తేవడానికి.
తను వాటిని పట్టుకున్నాక ఎక్కడ పెడుతున్నాడు?
తను వాటిని బెల్టున్న టి-షర్టు లోపల పెట్టుకుంటాడు.
దృష్టి పెట్టడానికి అది సరిపోతుంది.
నేను దీనికి లైసెన్స్ తీసుకుంటున్నానని చెప్పినప్పుడు మా అమ్మ అయితే ఏడ్చేసింది.
"అది చాలా ప్రమాదకరమైనది!"
అవును. అబ్బో!
తన గొంతులో కొంచెం భయం ధ్వనిస్తోంది.
ఇది మా ప్రమాణాల ప్రకారం పిచ్చితనం,
కానీ మీరు సాధారణంగా ఎదుర్కొనే వాటితో పోలిస్తే ఇది ఎలా ఉంది?
ఇవ్వాళ చాలా మంచి రోజు.
సముద్రం ప్రశాంతంగా ఉంది. ఇలా అప్పుడప్పుడు మాత్రమే ఉంటుంది.
నువ్వూ ఒకదాన్ని రుచి చూస్తావా?
తప్పకుండా.
దాన్ని ఎలా తినాలో నువ్వు చూపించాలి నాకు.
దాన్ని పీల్చాలి.
ఇలా కొరకడమేనా?
అది పచ్చిగా ఉన్నప్పుడే నాకు నచ్చుతుంది.
అది ముక్కులో చీమిడిలాగా,
శుభ్రమైన సముద్రపు రుచితో ఉంది.
నేను ఎప్పుడూ ముక్కులో చీమిడి తినలేదు!
నేను కూడా తినలేదు.
చాలా మంది వాళ్ళ పగటి ఉద్యోగాన్ని వదులుకోరు
ఇంత ప్రమాదకరమైనదాన్ని చెయ్యడానికి.
వీళ్లకి ఏం ప్రోత్సాహకాలు ఉంటాయో మరి?
మీకు ఎంతిస్తారు? సగటున?
ఈ రోజు లాంటి పరిస్థితుల్లో అయితే షుమారు €500. అవును షుమారు €500.
అది మీ ఇద్దరూ పంచుకుంటారా?
ఒకొక్కరికి.
ఒకొక్కరికి 500? దేవుడా!
అంటే మీ ఇద్దరికీ $600 వస్తాయా?
ఈ ప్రదేశం ఏంటో చెప్తారా నాకు.
మీరు పడవలు వేసుకుని వెళ్లే ముందు ఇక్కడికి వస్తారా.
అవును, చాలా సార్లు పరిస్థితులు బాగోలేక పడవల్లో వెళ్లలేకపోతే,
ఇక్కడ కిందకి వెళ్లే దారి ఉంది.
ఈ దారిలో కిందకి వెళ్తారా మీరు?
ఎలా? అది నిట్టనిలువుగా ఉంది.
అవును, మరీ ప్రమాదకరమెన ప్రదేశాలకి తాడు వాడవచ్చు.
కొన్నేళ్ల క్రితం, మా సహచరుల్లో ఒకడు
శిఖరం నుండి కిందకి దిగుతూ, రెండు బండ రాళ్ళ మధ్యన పడిపోయాడు
తనని హెలీకాప్టర్ ద్వారా రక్షించాల్సి వచ్చింది.
అంటే డబ్బు బాగానే వస్తోంది,
కానీ నిన్ను నువ్వు
చాలా ప్రమాదంలో పడేసుకుంటున్నట్టే.
అది అవసరమంటారా?
అదనపు విలువ ఉంటుంది, అది నీకు దీని మీదున్న ఇష్టం కారణంగానే.
ఇది వ్యసనం లాంటిది. అది ఉత్ప్రేరకం లాంటిది.
దీనిలో నీకు ఇష్టమైనది ఏంటి?
సముద్రం. చేపల వేట.
నా కోసం పని చేయడం.
అవును, ఇది...
దాని గురించి వివరించడానికి దాన్ని అనుభూతి చెందాలి.
ఎలా అంటే కొంతమంది నిర్ణయించుకున్నట్టు
గూస్ నత్తలు మంచి రుచిగలవని అధిక ధర చెల్లించవచ్చని,
అబ్రహాన్ మరియు ఫ్రాన్సికో తమ జీవితాలని ప్రమాదంలోకి పెడుతున్నందుకు
వారికి చెల్లిస్తున్న డబ్బు సరిపోతుందని నిర్ణయించుకున్నారు.
మనం రోజు చేసే కనిపించని లెక్కల
పూర్తి వైవిధ్యమైన
అనుకూలపు దృక్కోణం ఇదిగో.
చాలా మంది గుర్తించనిది ఏంటంటే
తమ జీవితాలని తమ నిర్ణయాలు ఎలా ప్రభావితం చేస్తాయో అన్నది.
ఎలాగంటే ఒక ప్రమాదకరమైన ఉద్యోగం చెయ్యడానికి అధిక వెల తీసుకోవడంలా.
పైకప్పు వేసేవాళ్ళు మిగిలిన వాళ్ళకన్నా $4,000 ఎక్కువ సంపాదిస్తారు
ఎందుకంటే పనిలో చనిపోయే అవకాశం ఐదు రెట్లు ఎక్కువ ఉంటుంది కాబట్టి.
-అది నిజం. -కట్! అందరూ ఐదు నిమిషాలు బ్రేక్ తీసుకోండి.
ఈ ఎంపికలన్నీ మన జీవితాన్ని బాగు చేసుకోడానికి
మనం ఏమి పణంగా పెడతామనే ఖర్చు ప్రయోజన విశ్లేషణని ప్రతిబింబిస్తాయి.
ప్రభుత్వం, వాళ్లు , వీధి గుర్తులు పెట్టడానికి ముందు లేదా
జనాలను హెల్మెట్ ధరించేలా చెయ్యడానికి ముందు
ఒక మరణాన్ని నివారించడానికి ఎంత డబ్బు అవుతుందనేది అంచనా వేస్తారు.
ఒకవేళ లెక్క వేయకపోయినా,
ఎప్పుడూ నీ జీవితాన్ని పణంగా పెట్టడం పై మనసులో లెక్కలు వేసుకుంటూ ఉంటావు.
నన్ను పట్టుకో.
పది లక్షలు ఇచ్చినా సరే, ఏ వెధవ
రష్యన్ రూలెట్ ఆడాలని అనుకోడు,
చనిపోవడానికి ఆరింట ఒక్క వంతు అవకాశం తీసుకునే అంత విలువ దానికి లేదు.
అయితే,, మంటల్లో చనిపోయే పది లక్షల్లో ఒక్క వంతు అవకాశాన్ని నివారించడానికి
ఆ $6 ని స్మోక్ డిటెక్టర్ మీద ఖర్చు పెడితే మంచిదేమో.
దయచేసి, ఇవి నా పిల్లల గదిలో పెట్టవా. ధన్యవాదాలు.
ఉదాహరణకి మాజీ 49అర్స్ లైన్‌బాకర్, క్రిస్ బోర్లాండ్‌నే తీసుకోండి.
ఎన్ఎఫ్ఎల్‌లో ఒక సీజన్ ఆడగానే తను రిటైర్ అయ్యాడు
సంభావ్య మెదడు గాయాన్ని నివారించడానికి.
అతను మూడేళ్ల, $2.3మిలియన్ల ఒప్పందాన్ని వదులుకున్నాడు
40% రిస్కును నివారించడానికి.
తనకి ఆ డబ్బు కంటే పని చేసే మెదడే విలువైనదిగా అనిపించింది.
నీ మెదడు విలువ ఎంత, ర్యాండీ?
చాలా చురుగ్గా ఆలోచించావు ఫ్రెండ్.
కానీ జీవితంలో రిస్కును నివారించడం ఎల్లప్పుడూ అంత సులభం కాదు.
బల్ల వెనక కూర్చుని చేసే ఉద్యోగంలో మనల్ని ఎవరూ టాకిల్ చేయరు,
కానీ రోజంతా కుర్చీలో కూర్చోవడం మనం మరణించే అవకాశాలను రెట్టింపు చేస్తుంది
మధుమేహం, గుండెపోటు, క్యాన్సర్, మరియు మతిమరుపు లాంటి ప్రమాదాలను పెంచడం ద్వారా.
కోలిన్ హాంక్స్
ఎవరో ఒకరు ఈ హత్యా యంత్రాన్ని నా నుండి దూరంగా తీసుకుపొండి!
ప్రమాదాలని సంపూర్ణంగా నివారించాలని ఎవరూ అనుకోరు.
ఒక గిరి గీసుకుని ఉండడం అంటే
మీరు మీ జీవితానికి కోటి డాలర్ల విలువ కడుతున్నట్టు కావచ్చు,
కానీ నేను అలా చెయ్యడానికి మీరు అంత ఇవ్వలేరు.
ఎందుకంటే రిస్కుని నివారించడం అంటే సరదాని దూరం చేసుకోవడమే.
హెడ్‌ఫోన్లను, సెల్ఫీలను, ఎస్కలేటర్లను, హాట్ డాగ్‌లను,
వేడి నీళ్లను, క్రిస్మస్ చెట్టును, మంచాలను కూడా వదిలేసుకోవాలి నేను.
అన్నీ తెలిసిన హత్యాయుధాలు.
మంచం మీద నుండి పడటం వల్ల ఏటా 700,000 మంది అమెరికన్లు చనిపోతున్నారు.
అది ఉగ్రవాదం కన్నా ఎక్కువ.
కానీ నేను పరుపు నేల మీద వేసుకోను,
ఎందుకంటే నేను 25 ఏళ్లవాడిని కాను.
అలా కనపడతాను అంతే.
నీ సంపూర్ణ జీవితానికై చెల్లించడానికి సిద్ధంగా ఉన్న వెలతో సంబంధం లేకుండా,
ఒక బిల్లు ఎప్పుడూ బాకీ ఉంటుంది.
సెడ్లెక్
చెక్ రిపబ్లిక్
మరణించాక, చెప్పుకోడానికి నువ్వు వెళ్లిపోయి ఉండొచ్చు,
కానీ మిగిలున్న దాని చుట్టూ సంపూర్ణ ఆర్థిక వ్యవస్థ నిర్మించబడి ఉంటుంది.
అంటే నీ అస్థికలతో అనుకో.
సెమెటరీ చర్చ్ ఆఫ్ ఆల్ సెయింట్స్
శవ ఆర్థిక వ్యవస్థకి తొలి ఉదాహరణల్లో ఒకటి.
అబ్బో.
అందులో ఎన్ని బొమికలు, పుర్రెలు ఉన్నాయి?
వేల కొద్దీ.
ఒక 100,000 పొడవు ఎముకలు
షుమారు 60,000 పుర్రెలు.
ఫిలిప్ వెలిమ్‌స్కీ పురాతత్వ శాస్త్రవేత్త
ఫిలిప్ వెలిమ్‌స్కీ చర్చితో పనిచేసే పురాతత్వ శాస్త్రవేత్త.
అతని ప్రకారం, 14వ శతాబ్దంలో ఈ ఆరామం ఒక సంచలనమయ్యింది
ఒక సన్యాసి క్రీస్తుకి శిలువ వేసిన స్థలం నుండి
పవిత్ర మట్టి ఉన్న కుండతో వచ్చి దాన్ని ఆరామం అంతటా చల్లాక.
ఆ జానపదం శక్తివంతమైన సేల్స్ పిచ్ అయ్యింది.
ఒక శాశ్వత ప్రశాంతమైన ప్రదేశాన్ని వెతుకుతుంటే గనుక,
అప్పుడు ఏ ప్రదేశం అనేది ముఖ్యం.
ఈ ప్రదేశం జెరూసలేం, గోల్గోతాకి అనుసంధానమై ఉంది,
క్రైస్తవ మతానికి పవిత్రమైన ప్రదేశాలు.
ఈ ప్రదేశంలో కొన్ని అద్భుతాలు జరిగాయి.
అందుకని క్రైస్తవులకి ఇది చాలా ప్రత్యేకమైన స్థలం,
ఒక ప్రత్యేకతతో నిండినది.
వాళ్ళకి కావాల్సింత అడిగగలిగారా?
ఇది సరసమైన ధరకే లభించేదా?
ఎక్కువ డబ్బులు చెల్లించాల్సి వచ్చేది
ఈ స్థలంలో పాతేయ్యడానికి అవకాశం కోసం.
సులభమైన పునరుత్థానం. అత్యధిక వెల గలిగిన ఒప్పందం.
సన్యాసులు ఆ మూల్యమే అడిగారు.
కానీ 14వ శతాబ్డంలో బ్లాక్-ప్లేగు యూరోపులో పదో వంతుని నాశనం చేసింది.
నాశనమైన లక్షల జనాలకి శ్మశానంలో స్థానం కల్పించడానికి,
శ్మశానంలో పాత శవాలని తవ్వి తీశారు
ఆ ఎముకలని తిరిగి అలంకరణ వస్తువులుగా మార్చారు
ఇప్పుడు చర్చిని అలంకరిస్తున్నాయి,
మానవ ఎముకల షాండ్లియర్‌తో సహా.
మరింత మసాలా జోడించడానికి.
ఈ స్థలం ప్రిడేటర్ ఇల్లులా కనిపించవచ్చు,
ఈ ఎముకలని ఎరెక్టర్ సెట్స్‌గా మార్చేయడం ద్వారా
కొత్త వాటికి ఖాళీ బోర్డు పెట్టడానికి సహాయ పడింది.
ఈ స్థలాన్ని నిర్మించిన సన్యాసులు అర్థం చేసుకున్నారనుకుంటా
శరీరాలకి, ఆత్మలకి చావు తర్వాత ఏం జరుగుతుందనే ఆందోళనలు
ఎక్కువ శక్తివంతమైనవి మరియు సంభాళించుకోడానికి కష్టతరమైనవి.
ఎలాగంటే వందల ఏళ్ళ క్రితమే వారికి తెలిసినట్టుగా,
ప్రజలకి ఆ భావనలని సంభాళించుకోవడానికి సహాయం చేసేది ఏదైనా సరే
దాన్ని అధిక ధరకి అమ్మవచ్చు.
200 ఏళ్ల క్రితం అంత్యక్రియల పరిశ్రమనేదే లేదు.
వెనకటి రోజుల్లో, కుటుంబమే గోతిలో పెట్టేది
శ్మశానంలోనో లేక పెరట్లోనో, పెంపుడు జంతువుల్లాగానే.
కానీ అబ్రహాం లింకన్ హత్య గావించబడినప్పుడు,
"లేపనాలు పూయడం" అనే పురాతన పధ్ధతిని అప్‌డేట్ చేసి,
భద్రపరచబడిన తొలి అధ్యక్షుడు అయ్యాడు.
ఫేర్‌వెల్ టూరులో, లింకన్ యొక్క మెరిసే, భద్రపరచబడిన శరీరాన్ని
సంతాపం ప్రకటించే వారు గమనించారు లేపనాలు పుయ్యడం త్వరగా వ్యాపించింది.
ఉత్తర క్రియలు చేసేవారు ట్రెండుని డబ్బు చేసుకున్నారు,
యునైటెడ్ స్టేట్స్ మొత్తం మార్చురీలు వెలిసాయి
అంత్యక్రియల నిర్వాహకులు డబ్బు తీసుకోవడం మొదలుపెట్టారు శవపేటికలకు ,
సందర్శనకు, సమాధులపైన శిలా ఫలకాలకు.
త్వరలోనే పోస్టుమార్టం మేకోవర్లు మామూలైపోయాయి.
వ్లాడిమర్ లెనిన్ లేదా ఎవా పెరోన్ వంటి పలుకుబడిగల రాజకీయ నాయకులకైతే,
అది తప్పనిసరయ్యింది.
సాధారణ ప్రజానీకం వాళ్లు తొందరగానే గ్రహించారు
వారికి ఇష్టమైన వ్యక్తులని అధిక ధరకి వెనక్కి తెచ్చుకోవాలని.
చవక కాదు కాని అందంగా ఉండేవి.
నిలాయ్
మలేషియా
అమెరికా పెద్ద అంత్యక్రియల్లో మునుగుతుంటే,
30 ఏళ్ల క్రితం దాకా మలేషియాకి మరణ పరిశ్రమ గురించి తెలియదు.
అంతవరకూ శ్మశానలను మలేషియా ప్రభుత్వమే నిర్వహించేది,
మామూలుగా ప్రొఫెషనల్ కాని సేవలతో సరిగ్గా నడిచేది కాదు.
కుటుంబాలు దానికి లేక వారి కుటుంబసభ్యులను
సొంత స్థలంలో పాతిపెట్టడం మధ్య నిర్ణయించుకోవాల్సి వచ్చేది.
ఫ్రాంక్ ఛూ తండ్రికి అంత్యక్రియలకి సంబంధించిన వ్యాపారం నిర్మించాలని కల.
ఫ్రాంక్ ఛూ-మేనేజింగ్ డైరెక్టర్ క్జియావ్ ఎన్ స్మారక పార్కు
నాకు అర్థమయ్యింది ఇది మలేషియాలో కొత్త ఆలోచన అని
అంత్యక్రియలు నిర్వహించడానికి ఒక స్థలం ఉండటం.
అది ఎలా మొదలయ్యిందో మాట్లాడుకుందామా?
మేము 80వ దశకం మొదల్లో మొదలుపెట్టాము అనుకుంటా.
అప్పట్లో మలేషియాలో శ్మశానాలన్నీ ప్రభుత్వానికి చెంది ఉండేవి.
శ్మశానాలకి ప్రత్యేక స్థలాలని కేటాయించారు.
కీర్తిశేషులైన మా నాన్న అనుకున్నారు "మిగతా ప్రపంచమంతా ఏం జరుగుతోందో చూడనీ" అని.
సెలవుల్లో మమ్మల్ని ప్రపంచమంతా తిప్పేవారు,
అందులో భాగంగా శ్మశానాలు లేదా స్మారక పార్కులను సందర్శించేవాళ్ళం.
80ల మధ్యలో,
తను నిర్ణయించుకున్నారు "సరే, నేను దీన్ని మలేషియాకి తీసుకురావాలనుకుంటున్నా" అని.
నిలాయ్ మెమోరియల్ పార్కు
మా వద్ద అన్నీ ఉన్నాయి లేపనాలు పూసే నిపుణులు ఉన్న మార్చురీ నుండి,
అంత్యక్రియల హాళ్ళు, అక్కడ సంతాప సభ నిర్వహించుకోవచ్చు,
తగలబెట్టే చోటు, చివరికి మా వద్ద పార్కులు ఉన్నాయి.
ఫ్రాంక్ కుటుంబం పాశ్చాత్య శైలి అంత్యక్రియల విధానాలని దిగుమతి చేసింది,
కానీ అతని విజయానికి పునాది స్థానిక సంస్కృతి అడితులు
వ్యక్తిగత సేవల మీద నిర్మించబడింది.
ఈ భవంతిలో మేము పూర్వీకుల పీఠాలు పెట్టాము.
నెలకి రెండు సార్లు సన్యాసులతో ప్రార్థనలు చేయిస్తాము.
అస్థికలు భద్రపరిచే స్థలానికి తీసుకెళ్తాను నిన్ను.
ఇక్కడ గుడులు కూడా ఉన్నాయి
బౌద్ధమతం, క్రైస్తవమతం,
హిందూమతం, సాంప్రదాయ చైనీస్ నమ్మకాలకు తగ్గట్టు సేవలందిస్తాయి.
మలేషియాకు, ఇదో కొత్త సంపూర్ణ మరణ ఆర్థిక వ్యవస్థ
ధర ట్యాగు 40,000 రింగిట్లు దాకా,
లేదా $10,000 ఉంటుంది.
మరణం తర్వాత ఎక్కడికి వెళ్తావనే నమ్మకాన్ని పక్కనబెడితే,
ఇది ప్రవేశ ద్వారం.
అబ్బో.
ఇదే వారి ఫోటోలను, శాసనాలను పెట్టే స్థలం.
చితాభస్మాలు లోపల ఉన్నాయా?
చితాభస్మాలు ఉంటాయు, ఇవి జంటల కోసం.
సరే.
తొలినాళ్ళలో ప్రజలు కొంచం అనుమానపడేవారు,
ఎందుకంటే చాలా మంది ప్రజలు మంచి శ్రద్ధాంజలులని,
తాము ఇష్టపడేవారు కలకాలం గుర్తుంచుకునే మంచిమార్గాన్ని అనుభవించలేదు.
ఇప్పుడు, 30 ఏళ్ళ తర్వాత,
దేశంలో 100కు పైగా మెమోరియల్ పార్కులు ఉన్నాయి మాకు.
అవి ప్రతీ చోటా పుట్టుకొచ్చాయి.
ఫ్రాంక్ వాళ్ళ నాన్న నిరూపించాడు అంత్యక్రియల సేవలు,
ఇతర విజయవంతమైన వ్యాపారాల్లాగానే,
ప్రత్యేక మార్కెట్లు మరియు ప్రజలకు అనుగుణంగా తీర్చిదిద్దవచ్చని.
కానీ మరణ మార్కెట్టు ఎంత ప్రత్యేకంగా మారగలదు
వినియోగదారులను ఆకర్షించే క్రమంలో?
హాంబర్గ్
జర్మనీ
హాంబర్గ్, జర్మనీలో,
హెచ్ఎస్‌వి ఫుట్‌బాల్ అభిమానులు,
యుఎస్ దాన్ని సాకర్ అంటుంది, పూర్తిగా వెర్రి అభిమానులు.
ఈ పెద్ద స్టేడియంలో, పిచ్చి క్రీడాభిమానులు
సంతాపాన్ని వ్యక్తం చేసేది ఆట ఓడిపోయినందుకే కాదు,
తమ ప్రియమైన వారిని కోల్పోయినందుకు కూడా.
తన ప్రత్యేక అభిమానుల కొరకు ప్రత్యేకంగా కట్టబడిన
శ్మశానానికి ఆనుకునే ఉంది.
లార్స్ రెడర్ ఆ స్థలానికి కాపలాదారు.
ప్రవేశ ద్వారం, సాకర్ గోల్ యొక్క అసలు కొలతలతో ఉంటుంది.
-బాగుంది. -అవును.
ఇక్కడ పాతిపెట్టబడిన వారికి క్లబ్ చిహ్నం ఉంటుంది.
ఇక్కడ పాతిపెట్టించుకోవాలంటే ఎంత ఖర్చు అవుతుంది?
$4,000 దాకా ఉంటుంది. వెనకాల ఇలాంటి సమాధి కావాలనుకుంటే.
ఒక గుంటలో 20మందిని పాతిపెడతారు.
అబ్బో. సరే.
అందుకని ఇది కొంచెం చవక.
అవును.
లేదా ఇద్దరు మాత్రమే ఉండే గుంట కావాలనుకుంటే,
జంటకి $15,000 దాకా అవుతుంది.
పెద్ద స్థలంలో, పెద్ద గుంటలో 20మందిని పాతిపెట్టారని చెప్పావు కదా?
-అవును. -అది ఒకే కుటుంబమా?
లేదు, అది కుటుంబం కాదు.
ఒకటే అభిమాన సంఘం కావచ్చు, వారు ఖర్చులను పంచుకుంటారు.
-ఇక్కడే పాతిపెట్టించుకోవాలనుకుంటున్నావా? -అవును.
-అవునా? -అవును. ఈ స్థలం చాలా బాగుంది కదా.
"చచ్చేంత అభిమానం" అన్న పదానికి కొత్త అర్ధాన్నిస్తోంది ఈ శ్మశానం.
చూడండి, నేను యాంకీ అభిమానిని,
కానీ నేను బ్రాంక్స్‌లో యాంకీ స్టేడియం పక్కనే పాతిపెట్టించుకోవాలనుకోవట్లేదు.
అంటే నేను అనుకున్నంత గొప్ప యాంకీ ఆభిమానిని కాదన్నమాట.
అవును, నాకు అర్థమైంది.
కానీ నాకు అనిపిస్తుంది మనకి నచ్చేవాటికి చావుకి ముడి పెట్టడంలో
అర్థం ఉందని.
ఎందుకంటే దానిని మనతో తీసుకువెళ్ళలేము కదా.
లేక తీసుకెళ్లగలమా?
హాంగ్ కాంగ్
ఈ షాపులో ఉన్న ప్రతీది చావు తర్వాత తీసుకెళ్లగలిగేదే.
మరణం తర్వాత జీవితంలోకి నువ్వు కోడిని కావాలంటే తీసుకెళ్లవచ్చు.
ఇది పూర్తిగా కాగితంతోనే తయారయ్యింది.
విషయం ఇదీ.
వీటన్నిటినీ కాల్చేయాలి.
టావోయిస్టు మత నమ్మకాల ప్రకారం
చనిపోయిన తర్వాత ఆత్మీయులకు వస్తువులను పంపవచ్చు,
వాటి కాగితపు నమూనాలను తగలబెట్టడం ద్వారా.
అందుకని చావు నిరాసక్తంగా ఉండాల్సిన అవసరం లేదు.
ఆధునిక ఆర్థిక వ్యవస్థకి అనుగుణంగా మార్చబడిన ప్రాచీన చైనీస్ పద్దతి.
ఇది చాలా మజాగా ఉంటుంది
ఎందుకంటే ఇది వెనకటి పద్దతి కదా.
ఇది "మార్ల్‌బరో".
ఈ వస్తువులన్నీ బాగున్నాయి
మీకు శాశ్వతంగా ఉండే సిధ్ధంగా ఉన్న వస్తువులు కావాలంటే,
కానీ మీకోసం ప్రత్యేకంగా తయారైన వస్తువులు కావాలంటే,
ఒకే ఒక్క మనిషి వద్దకు వెళ్లాలి.
హా గారు పేపరు నైవేద్యాలకు రారాజు.
ఇటీవల చనిపోయిన వారి కొరకు చేసే షాపింగ్
ఆర్థిక వ్యవస్థ గురించి మాస్టర్ నుండి నేర్చుకోవడానికి వచ్చాను.
చైనీస్ టావో మతం లేదా బౌధ్ధ మతం కోణం నుండి చూస్తే,
ఒక నమ్మకం ఉంది "విలువైన వస్తువులను
"ఒక తరం నుండి మరొక తరానికి అందివ్వాలి."
ఆలోచన ఏంటంటే ఈ కాగితం నైవేద్యాలను ఈ జీవితకాలంలో తగలబెడితే,
మీ ఆత్మీయులు వాటిని వారి మరణం తర్వాత పొందుతారు.
మిస్టర్ హా కాగితం మాస్టరు
మరణించిన వారికోసం ఎవరైనా కాగితపు వస్తువులను తగలబెడితే,
ఆ ఆలోచన లాంఛనమా లేక నిజంగా నమ్మేదా?
ఈ ఉత్పత్తులు జీవించి ఉన్న వారికి, మరణించిన వారికి ఇద్దరినీ ఉద్దేశ్యించబడినవి.
ఉదాహరణకి, చనిపోయిన నాన్నకోసం కాగితపు ఇంటిని తగలబెట్టని కొడుకు,
కొన్ని నెలలు లేదా ఏళ్ల పాటు రాత్రుళ్లు సరిగ్గా నిద్రపోలేడు,
ఎందుకంటే తను అనుకోకుండా ఉండలేడు తన తండ్రికి
పరలోకంలో జీవించడానికి ఇల్లు ఉందో లేదోనని.
మిమ్మల్ని ప్రజలు ఎలాంటివి చెయ్యమని అడుగుతారో ఉదాహరణ ఇవ్వగలరా?
ఒక సంఘటన గుర్తుంది నాకు మరణించిన వ్యక్తి
మాఫియాకి నాయకుడు.
అతని అంత్యక్రియలకు, మమ్మల్ని చాలా నైవేద్యాలు చెయ్యమని అడిగారు
అతని పవర్‌ని, అధికారాన్ని ప్రదర్శించడానికి.
తుపాకీ లేదా పెద్ద కత్తిని పట్టుకున్నట్టుగా,
అతని అనుచరులను పోలినవాళ్లని తయారు చేయమన్నారు.
అంటే మాఫియా వ్యక్తి తనతో పరలోకానికి
తన అనుచరులను తీసుకెళ్ళడానికి వీలుగా ఉంటుందనా.
అంతే.
ప్రజలు వాళ్లకి లేని వస్తువులేవైనా అడుగుతారా?
అంటే, తమ కోరికలు తీర్చడానికి?
ఆ, అది కూడా ఉంటుంది.
కాగితపు నైవేద్యాలకి నిజమైన అర్థం అదే.
మరణించిన వ్యక్తి ఒక్కసారి కూడా రోల్స్-రాయిస్, లేదా అంతరిక్ష నౌక
జీవించి ఉండగా ఎక్కలేదనుకో,
వాటిని పోలిఉండే వాటిని వాళ్ల కుటుంబం సమర్పిస్తుంది.
అంటే ఇది మరణించిన వ్యక్తి కలలను సాకారం చెయ్యడమే.
ఒకవేళ ఆర్థిక పరిస్థితి బాగోలేదనుకో,
అయినా ఆశిస్తారా
ఆ కార్యక్రమానికి ఆత్మీయుల కోసం కాగితపు ఉత్పత్తులును కొనాలని?
అవును. చైనా మెయిన్‌లాండులో దారుణమైన విషయం ఏంటంటే
అంత్యక్రియలను అట్టహాసంగా చెయ్యడానికి డబ్బు కోసం,
మరణించిన వ్యక్తి కుటుంబం ఎంత డబ్బు అప్పు తీసుకుంటుందంటే
దాన్ని తీర్చడానికి వాళ్లు 8 లేదా 10 ఏళ్లు కష్టపడాలి.
నువ్వు చెప్పేది ఇప్పటికి గ్రహించాను. అది కుటుంబాలకు పెను భారం.
అందుకనే వాళ్లు ఇల్లు అమ్ముకుంటారు.
అంటే అంత్యక్రియలకి డబ్బు సమకూర్చుకోవడం కోసం వాళ్ళ ఇల్లు అమ్ముకుంటారా?
అవును.
కొంతమంది బలి అవ్వడానికి సిద్దపడతారు
బలి ఇవ్వడానికి.
నా పరలోక అవసరాలు తీర్చడానికి
నా కొరకు ఎవరైనా అంత డబ్బు ఖర్చు చేస్తారని నాకు నమ్మకం లేదు కాబట్టి,
నేను హా గారిని అడిగాను నాకిష్టమైన కొన్ని వస్తువులు చెయ్యవల్సిందిగా,
వాటిని ముందుగానే కాల్చడానికి.
అదేమీ హాని చెయ్యదుగా?
అది నా కుక్క!
అంటే తను ఇంకా... కరెక్టుగానే చేశావు.
తను ఇంకా బతికే ఉంది,
శాశ్వతంగా ఉంటుంది,
లేకపోతే నేనుండలేను.
నెను తనని మనిషిలాగానే చూసుకుంటాననుకో,
ఎందుకంటే తను నా కుక్క, నేను దీన్ని తగలబెట్టవచ్చు కదా?
జంతువుల ఆకారంలో నైవేద్యం పెట్టడంలో ఏ విధమైన ఆంక్షలు లేవు,
ఎందుకంటే అవి జంతువులు మాత్రమే, మనుష్యులు కాదుగా.
ప్రపంచాన్ని వదలక ముందే కుక్క ఆకారంలోని నైవేద్యాన్ని కాల్చవచ్చు.
మీరు ఎప్పుడోకప్పుడు తిరిగి కలుస్తారు.
అంటే ఇలా కూడా పనిచేస్తుందన్నమాట. బాగుంది.
అద్భుతం.
ఇది ఎందుకంటే నాకు వైఫై కోసం.
నీకు పాస్‌వర్డ్ ఉందా?
నువ్వే కనిపెట్టు.
సరే.
టాకోలు, గింజలు!
ఇవి కడుపు నింపుతాయి, పరలోకంలో
మళ్ళీ మళ్లీ కూడా అని నా ఆశ.
మంచిది.
ఇది ట్రాక్ సూట్.
అది నీకు చాలా బాగుంది.
తర్వాత, ఈ నాలుగిటికీ నేను మీకు ఎంత బాకీ?
వీటన్నిటినీ చెయ్యడానికి మాకు మూడురోజులు పైగా పట్టింది,
అందుకని ఫీజు 11,000 హాంగ్‌కాంగ్ డాలర్లు.
అంటే షుమారు $2,000, నేను బయటికి వెళ్లేటప్పుడు ఇస్తాను.
ధన్యవాదాలు. కృతఙతలు.
కాగితంతో తయారైన వాటికి నేను $2,000 చెల్లించాను.
తగలెయ్యడానికి అది చాలా ఎక్కువ.
నిజంగా తగలెయ్యడానికి.
మరణం మీద జనాలు చాలా ఎక్కువ ఖర్చు చేస్తారు.
పరలోకంలో ఏముందో మనలో ఎవ్వరికీ తెలియదు కాబట్టి,
ఎంత ఖర్చుపెట్టాలన్నదాని మీద ఎవరితోనైనా వాదించడం కష్టం.
అయినాగానీ, నాకు అనిపిస్తోంది మరణం చుట్టూ మనం తీసుకునే అర్థిక నిర్ణయాల
వెనుక ఏదైనా కారణం ఉందా?
మన ఆత్మీయులకు వీడ్కోలు చెప్పడానికి మనకు డబ్బు అవసరం అని ఎందుకు అనుకుంటున్నాము?
టొపాంగా కాన్యన్
కాలిఫోర్నియా
కెయిట్లీన్ డోటీ తన జీవనానికి కావాలసింది మరణం మీదే సంపాదిస్తుంది.
కానీ కాటికాపరి ఐనా,
తనకి అంత్యక్రియల ఆర్థిక వ్యవస్థ మీద విప్లవాత్మక ఆలోచనలు ఉన్నాయి.
మీ ఆత్మీయులను మీరే
అంత్యక్రియల స్థలానికి తీసుకెళ్లాలి
కానీ అంత్యక్రియలప్పుడు కనపడడం తప్ప,
ఆ ప్రక్రియలో పాలు పంచుకోనవసరం లేదు అన్న ఆలోచన.
నేనూ అలానే చెయ్యాలేమో అనుకునేదాన్ని.
కానీ చట్టబద్దంగా అలా చెయ్యనవసరం లేదు తెలుసా?
కెయిట్లీన్ డౌటీ సహజ కాటికాపరి
లేదు. ఇప్పుడు నేను చేస్తున్నది ఒకరకంగా ప్రజా న్యాయంలో భాగంగా,
వాళ్లు కూడా పాలుపంచుకోవచ్చని చెప్పడం.
అంత్యక్రియలకి వేరే ఆప్షన్లు కూడా ఉంటాయి.
అవి తక్కువ ఖర్చుతో కూడుకున్నవి, అర్థవంతమైనవి.
శవాలకి చెయ్యడానికి సురక్షితమైనవి, చట్టబద్దమైనవి ఒక టన్ను పనులు ఉన్నాయి
మీకు తెలియనివి.
ప్రపంచంలో మరణం గురించిన ఆసక్తికరమైన విషయం ఏంటంటే
మనం అమెరికన్ సంస్కృతిలో దారుణమైన విషయాలను
ప్రపంచానికి ఎగుమతి చేశాం.
-మరణంలో కూడానా? -మరణంలో కూడా.
మనం ఎగుమతి చేసిన మరణం పెట్టుబడిదారి మరణం.
దాని ప్రకారం, మన ఆత్మీయులకి ఎంత ఎక్కువగా కొంటే,
వారి గురించి ఎంత ఎక్కువగా పట్టించుకుంటే,
ఆ వస్తువులను వదిలించుకోవడానికి కూడా మనం మెరుగైన ప్రయత్నం చేయాలి.
మీరు ఈ కెరీర్ ఎంచుకోవడానికి కారణం మరియు
మీకు ఇందులో నచ్చేది ఏమిటో నాకు కాస్త వివరిస్తారా?
తప్పకుండా. నేను అంత్యక్రియల పరిశ్రమని 10 ఏళ్ల పాటు చూసాను,
నేను క్రిమేటరీ ఆపరేటరుగా మొదలుపెట్టాను.
నేను వెనకాల ఉండే వ్యక్తిని
శవాలను తగలేసే పెద్ద పారిశ్రామిక యంత్రాలకి.
నేను మొదట గమనించింది ఏంటంటే అక్కడ సాధారణంగా నేను ఒక్కదాన్నే ఉండేదాన్ని.
కుటుంబం ఉండేది కాదు, తల్లిని లేక తండ్రిని లేక సోదరిని తగలబెట్టేది నేనొక్కదాన్నే.
అది నన్ను దిగ్భ్రాంతికి గురిచేసింది. నేనొక్కదాన్నే ఎందుకు ఉన్నాను?
సమయం గడిచే కొద్దీ నాకు అర్థమవ్వసాగింది,
వాస్తవానికి అలా ఎందుకంటే మన సమాజం మనకి చెప్పదు
మరణంలో, అంత్యక్రియల్లో మన భాగస్వామ్యం కూడా ఉండాలని,
మనం కూడా మొహం చూపించాలని,
లేదా మనం అలా కూడా చెయ్యచ్చని.
150 ఏళ్ళ క్రితం, అమెరికన్ విధానంలో మరణాన్ని
పూర్తిగా కుటుంబమే చూసుకునేది.
ఇంట్లో ఎవరైనా చనిపోతే, ఇంట్లోనే చూసుకునేవారు.
పక్కింటివాళ్లు శవపేటిక చేసిస్తే, దాన్ని సమాధి వద్దకు భుజం మీద మోసుకు వెళ్లేవారు.
అది పూర్తిగా కుటుంబంతో, సమాజంతో ముడిపడి ఉండేది.
20వ శతాబ్దం వచ్చేసరికి,
కొంతమంది అనుకున్నారు,
"ఆసక్తికరంగా ఉంది. మనం ఇది చెయ్యడం ద్వారా సొమ్ము చేసుకోవచ్చని".
ఎలా అంటే "నిజానికి, ఇది ఇంకా సురక్షితమైనది, పరిశుభ్రమైనది
"మీ శవాలను మేము తీసుకుంటాం
"వాటి సంగతి మేము చూసుకుంటాం, దానికి మీరు డబ్బులిస్తే చాలు".
గడిచిన 100 ఏళ్లలో,
మన ఆలోచన మార్చేశారు
ఇదే సురక్షితమైన, చట్టబద్దమైన విధానం అనుకునేలా.
అది నిజం కాదు.
శవాన్ని అంత్యక్రియల డైరెక్టర్‌కి అప్పగించనవసరం లేదు
రసాయనాలతో భద్రపరచి
నీకే మళ్లీ ఒక ఉత్పత్తిగా అమ్మడానికి.
ఆహా.
సహజంగా పాతిపెట్టవచ్చు,
వెదురు శవపేటికలో లేదా ఒక గుడ్డలో చుట్టి తక్కువ లోతు గుంటలో.
దాని చుట్టూ ఉన్న మట్టిలో కలిసిపోతుంది
ఒక చెట్టులాగా లేదా ఒక పొదలాగా ఎదుగుతుంది,
ఒక పూల పొదలాగా, ఏదో ఒక అందమైన దానిలా.
ఇది ఒక ప్రేత వస్త్రము.
-దీన్ని ప్రయత్నించి చూస్తావా? -అలాగే.
-వెనక్కి పడుకుంటావా? -తప్పకుండా.
-ఈ సాహసయాత్ర మొదలుపెడదాం. -సరే.
పక్కదాన్ని ఇలా చుడతాం.
నీ తల బయటకి ఉండేలా వదులుతున్నా.
క్యాంపింగ్‌కి వెళ్లినట్టుగా ఉంది.
కొంచెం అలాగే ఉంటుంది. నువ్వు సరిగ్గా చెప్పావు.
దాన్ని ఇక్కడ కడుతున్నాము.
ఇలా ఎవరూ చుట్టరు.
హాయ్, నేను నీ క్యాంపు మానిటర్‌ను.
నీ మరణ క్యాంపుని ఆస్వాదిస్తావని అనుకుంటున్నా.
ఒకటి చెప్పనా, ఈ రాత్రంతా ఇక్కడే హాయిగా పడుకోగలను.
మొహం కప్పేదాకా ఆగు.
అప్పుడు నీకెలా అనిపిస్తుందో చూద్దాం.
-సరే, సిద్దంగా ఉన్నావా? -ఆ.
ఎదురుచూసిన క్షణం.
బై, అందరికీ.
ఊపిరి తీసుకోలేకపోతే నాకు చెప్పి తీరాలి.
నేను నీకు చెప్తాను.
"స్థానిక కాటికాపరి ఒక మనిషిని చంపేసింది" అనే హెడ్ లైన్ నాకు వద్దు.
ఒకవేళ నేను చనిపోతే, గొడవే లేదు కదా?
నేను చెయ్యాల్సింది ఏమీ లేదు.
నువ్వు సాధించావు. ఇప్పుడు నువ్వు పెద్ద గొయ్యి తవ్వితే చాలు.
సరే. నిన్ను చుట్టడం అయ్యింది.
నీకెలా అనిపిస్తోంది?
ఫర్వాలేదు.
నువ్వు చాలా బాగున్నావు. చూడడానికి అందంగా ఉన్నావు.
అవునా? ధన్యవాదాలు.
నాకు అర్థమైంది.
ఒకవేళ ఈ ఆప్షన్ ఉంటే,
ఎవరైనా పెట్టెలో ఎందుకు సంతృప్తి పడతారు?
విషాదం మన చేత విప్లవాత్మకమైన నిర్ణయాలు తీసుకునేలా చేస్తుంది.
వాటిలో చాలా వరకూ ఆర్థికంగా భారమైనవే.
సందేహమేలేదు, వృద్ది చెందుతున్న ఆర్థిక వ్యవస్థ
మరణం చుట్టూ నిర్మించబడుతోందని.
వీడిపోయిన ఆత్మీయులకు సంతాపం ప్రకటించడానికి మనకి ఖర్చు అవుతుంది.
ఆకస్మిక పరిస్థితుల్లో ఎవరోకరిని పోగొట్టుకోవడం
పెద్ద మొత్తంలో పరిహారానికి దారితీస్తుంది.
నా శత్రువులను అడ్డు తొలగించుకోవాలంటే,
డబ్బు రూపేణా తీసుకువెళ్లాలని నాకు తెలుసు.
ఈ ఎంపికల గురించని లెక్కలు వేయడం
గందరగోళంగాా ఉండొచ్చు,
కానీ మరణ ఆర్థిక వ్యవస్థ మీద ఖర్చు చేయడం
మనందరికీ మరణం సమీపిస్తోందనే,
ఙ్ఞానం నుండి పుట్టిన భయం నుండి,
మనశ్శాంతిని కొంటుందనుకుంటా.
ఇప్పుడు, కుక్కపిల్లలు.
-నా ఆఫీసు నుండి బయటకు పో. -పార్కింగుని ధృవీకరిస్తారా?
-లేదు. -సరే.
-ఈస్టర్ బాగా జరుపుకో. -సరే.
-దయచేసి వెళ్లు. -ధన్యవాదాలు.
నీకు తెలిసిన మంచి లాయరు ఎవరైనా ఉన్నారా?
నేను పోలీసులను పిలుస్తాను.
నీకు ద పోలీసు బ్యాండులో స్టింగ్ తెలుసా?
అది చెత్త జోకు.
...నీ సెక్స్ సుఖం కోల్పోయినందుకు నీ విధవకి పరిహారం.
నా సెక్స్ సుఖం నీకు కావాలా?
చెత్తగా వింతగా ఉంది...
-నేను దీన్ని మా ఆవిడకి చెప్పాలి రాత్రికి. -...విక్టోరియా కాలం నవల.
నేను దీన్ని రాసుకోవాలి
ఎందుకంటే దీన్ని మా ఆవిడకి చెప్పాలి.
ఈ రాత్రికి నా సెక్స్ సుఖం కావాలా నీకు?
ఛా.