ของปลอม
ของเลียนแบบ
มีอยู่ทุกที่
บางอันก็ดูออกง่าย
ของปลอม สัตว์ประหลาดล็อกเนสส์
บางอันต้องใช้เวลานานหน่อย กว่าจะดูออก
ข่าวลือเรื่องลิปซิงค์ ทำให้แกรมมีต้องขอรางวัลคืน
ตั้งแต่เงินของเรา
พ่อคนนี้หน้าตาเหมือนผม
ไปจนถึงของเล่นของเรา
ตั้งแต่ยาถึงสินค้าติดยี่ห้อที่เราใส่
ของปลอมทำเงินกว่าพันล้านดอลลาร์ต่อปี
จากเศรษฐกิจโลก
มันเป็นความสามารถอันน่าอัศจรรย์ ในการเลียนแบบของจริง
ซึ่งทำให้พวกเขามีอำนาจ
พวกเขาสามารถทำลายแบรนด์ มูลค่าหลายล้านดอลลาร์ได้
ทำลายความเชื่อมั่นในรัฐบาล
และมีเงินจ่ายเรื่องเลวร้ายจริงๆ ได้
ฮัสโกโว บัลแกเรีย
ผู้ก่อการร้ายสามารถใช้สินค้าปลอม เพื่อเป็นทุนสนับสนุนการโจมตีได้
ตายโหง
คนทำของปลอมหนีรอดไปได้ยังไง
เราจะมาค้นหากัน
ใช่ นี่เป็นของปลอม
เหมือนแม่ของแกไง
อะไรกัน
การปลอมแปลงทำลายเศรษฐกิจ (และช่วยเศรษฐกิจด้วย)
ไม่ว่าคุณจะชอบหรือไม่ เราทุกคนเชื่อมโยงกันด้วยเงิน
ผมคาล เพนน์จะล้วงลึกยักษ์ร้ายตัวนี้
ซึ่งก็คือเศรษฐกิจโลกนั่นเอง
คลุกวงในเศรษฐกิจโลก
เงิน เราใช้มันจ่ายหนี้
ใช้มันซื้อเวลาดีๆ และเก็บมันไว้เผื่อฉุกเฉิน
แต่ในอเมริกา เงินปลอมถูกใช้
เกือบนานพอๆ กับเงินจริงเลย
ใครจะปกป้องเงินของเรา
เวลาที่คนทำของปลอมเล็งไปที่ ประธานาธิบดีที่ตายไปแล้วของเรา
วอชิงตัน
ดี.ซี.
ผมอยู่ในเมืองหลวงของประเทศเรา เพื่อสืบความจริง
หน่วยสืบราชการลับสหรัฐอเมริกา
- ขอต้อนรับสู่สำนักงานหน่วยสืบราชการลับ - ขอบคุณครับ
อาคารนี้เป็นที่ทำงานของทุกแผนกสำคัญ ในหน่วยสืบราชการลับ
มิน่าถึงมีบันไดเยอะขนาดนี้
ขอแนะนำเจ้าหน้าที่หน่วยสืบราชการลับ เทรนท์ เอเวอเรตต์
เจ้าหน้าที่หน่วยสืบราชการลับ
พวกเขาหน้าตาอย่างนี้เวลาไม่ใส่ แว่นกันแดดและหูฟังสื่อสาร
คนมากมายไม่รู้ว่าหน่วยสืบราชการลับ
พุ่งเป้าไปที่เงินปลอม
ทุกคนมักคิดว่าพวกคุณมีหน้าที่ ปกป้องประธานาธิบดีและครอบครัว
หน่วยสืบราชการลับถูกตั้งขึ้นเพราะว่า
เมื่อสงครามกลางเมืองยุติลง
มีรายงานว่าหนึ่งในสามหรือครึ่งหนึ่ง
ของเงินที่มีใช้อยู่เป็นของปลอม
- ว้าว เยอะขนาดนั้นเลยเหรอ - เยอะขนาดนั้นเลย
ดังนั้นในวันที่ 14 เมษายน 1865
ประธานาธิบดีอับราฮัม ลินคอล์น เริ่มร่างไอเดีย
ในการตั้งหน่วยสืบราชการลับขึ้นมา
ในคืนนั้นเลย พอกฎหมายถูกร่างเสร็จ
และวางบนโต๊ะของเขา สำหรับก่อตั้งหน่วยสืบราชการลับ
นั่นคือตอนที่อับราฮัม ลินคอล์นออกจาก ทำเนียบขาวเพื่อไปโรงละครฟอร์ด
ที่ซึ่งเขาถูกสังหารโดยจอห์น วิลค์ส บูธ
โห
ในช่วงของสงครามกลางเมือง สหรัฐอเมริกาไม่ได้มีเงินสกุลเดียว
ธนาคารสามารถออกเงิน จำนวนกี่ดอลลาร์ก็ได้ แบบไหนก็ได้
เรื่องนี้ทำให้การปลอมเงินเป็นเรื่องง่าย
ธนบัตรปลอมจำนวนมาก ก่อให้เกิดเงินเฟ้ออย่างรวดเร็ว
ราคาชาครึ่งกิโลกรัม พุ่งขึ้นไปเป็น 35 ดอลลาร์
ในขณะที่แป้งหนึ่งถัง อาจมีราคาถึง 1,000 ดอลลาร์
เรื่องนี้นำไปสู่การเคลื่อนไหวจริงจัง ครั้งแรกของสหรัฐอเมริกา
เพื่อจัดการกับการปลอมเงิน
ผมคิดว่าคุณต้องชอบส่วนต่อไปนี้
ผมจะให้คุณเจอเพื่อนร่วมงานผมคนหนึ่ง ไอรีนา
ซึ่งเป็น หนึ่งในนักวิเคราะห์เอกสารของเรา
ยินดีต้อนรับสู่แผนกสืบสวนคดีอาชญากรรม
ขอบคุณครับ
ฉันจะพาคุณไปที่ห้องสมุดตัวอย่าง
และดูธนบัตรปลอมของจริง
ที่หน่วยสืบราชการลับเก็บไว้ที่นี่
เรากำลังจะดูเงิน
งานของไอรีนา ไกแมนคือการทำให้แน่ใจ
ว่าระบบเงินของประเทศเรา ได้รับการปกป้อง
หน่วยสืบราชการลับต้องดูเงินปลอม
ประมาณ 2.5 ล้านชิ้นต่อปี
เมื่อเป็นเรื่องของเงิน ไอรีนาคือตัวจริง
ไอรีนา ไกแมน ผู้เชี่ยวชาญเอกสารปลอม
ฉันวางธนบัตรปลอมที่ต่างกันไว้สองสามใบ
และของจริงอีกสองใบ
ตัวอย่างเช่น พวกนี้เป็นของจริง
- โอเค - เชิญคุณจับมันได้
- ขอบคุณมาก ผมซาบซึ้งเหลือเกิน - ไม่ได้ เพื่อน
- ไม่ได้เหรอ - คุณทำอย่างนั้นไม่ได้จริงๆ
ตั้งแต่หน่วยสืบราชการลับถือกำเนิดขึ้น
อเมริกาก็เร่งต่อต้านพวกทำเงินปลอม
เพื่อปกป้องเงินของเราและความเชื่อมั่น ที่ชาวอเมริกันมีให้มัน
นี่คือลักษณะเฉพาะที่จำค่อนข้างง่าย
ตัวอย่างเช่น ถ้าเรามองมันในแสงผ่านตัวอย่าง
เราจะเห็นว่ามีรูปซึ่งพิมพ์อยู่ในกระดาษ
มีรูปเลขห้าตัวใหญ่ตรงนี้
และเลขห้าตัวเล็กสามตัวทางซ้าย
แล้วก็มีแถบแคบๆ
ด้านขวาของรูป
เจ๋งไปเลย
ธนบัตรหนึ่งร้อยของเรายังมีลักษณะอื่นอีก เราเรียกว่าแถบเคลื่อนไหวสามมิติ
ถ้าคุณเอียงธนบัตรเข้าและออก
ภาพจะเคลื่อนไหวขึ้นลง
นี่คือเหตุผลที่เวลาเราไปที่ร้านขายของ
- พนักงานทำอย่างนี้ - ใช่
ก่อนจะบอกคุณว่าเขาไม่รับแบงก์ร้อย
นี่คือธนบัตรปลอมซึ่งเราเจอบ่อย
มีอะไรเกี่ยวกับมันที่สะดุดตาคุณไหม
โอเค
ใบนี้แม้แต่เบน แฟรงคลินก็ดูไม่เนียน
ใบนี้ดูเหมือนแกรนต์เพิ่งพบว่า มีรูปปั้นสมาพันธรัฐทั้งหมดกี่ที่
เดี๋ยว พ่อคนนี้หน้าตาเหมือนผม
มากกว่าเหมือนอับราฮัม ลินคอล์น
งานส่วนสำคัญของหน่วยสืบราชการลับ คือให้การศึกษา
เราพยายามไปหาประชาชน
และเราเดินทางไปทั่วโลกเพื่อสอนคน
ให้ดูเงินจริงออก
เมื่อนักปลอมแปลงไฮเทคมากขึ้น
สหรัฐอเมริกาจำเป็นต้องสร้างนวัตกรรม ลักษณะพิเศษใหม่ๆ
เพื่อให้แน่ใจว่า ป้องกันการปลอมแปลงเงินให้ได้มากที่สุด
ถ้าไม่มีพวกเขา ประเทศอาจจะถูกรุกล้ำ
โดยตัวการปลอมเงิน ที่หาทางทำลายเศรษฐกิจอยู่
สวัสดี ชาวโลก
ผมเป็นนักปลอมเงิน
ผมทำให้รัฐบาลโลกสั่นคลอน
ไม่ใช่ด้วยอาวุธนิวเคลียร์
แต่ด้วยเครื่องถ่ายเอกสารง่ายๆ
ผมสร้างเงินเฟ้อได้ด้วยการกดปุ่มเดียว
ไม่เชื่อเหรอ ลองถามยูโกสลาเวียดูสิ
ใช่แล้ว พวกเขาไม่มีตัวตนอีกต่อไป
ธนบัตรปลอมพังเศรษฐกิจยูโกสลาเวีย
ท่ามกลางสงครามกลางเมือง
คุณเทียบกับผมไม่ได้หรอก เมโลเซวิช
วายร้ายกับเครื่องลดขนาดนั้นใจแคบมาก
ผมลดมูลค่าเงินในกระเป๋าคุณ
ด้วยการผลิตเงินของผมเอง
ระเบิดมันโบราณไปแล้ว
การลดค่าเงิน อาจสร้างความเสียหายได้พอกัน
ไม่งั้น ทำไมฮิตเลอร์ถึงพิมพ์เงินปอนด์ปลอม ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สองล่ะ
ธนาคารแห่งประเทศอังกฤษต้องเรียกคืน ธนบัตรที่มากกว่าห้าปอนด์ทั้งหมด
เยอรมันโจมตีด้วยเงินปลอม
ผมพุ่งเป้าไปที่ธุรกิจใช้เงินสด ซึ่งทำร้ายคนที่จนที่สุดในโลก
ถ้าคุณเจอคนที่เลวกว่าผม ผมก็อยากเจอพวกเขา
ผมจะได้เลียนแบบวิธีการผลิตของเขา
หยุดนะ เจ้าคนทำของปลอม
เจ้าแห่งการทำของปลอมต่างหาก
แมวเลียนแบบ โจมตีเลย
แมวเลียนแบบ ฉันไม่น่าโคลนแกขึ้นมาเลย
ได้เวลาเข้าสู่กระบวนการยุติธรรมแล้ว เจ้าคนทำของปลอม
อะไรกัน เขาไปไหนแล้ว
พวกโง่ ฉันอยู่ทุกที่น่ะแหละ
โดยเฉพาะในเศรษฐกิจที่ใช้เงินสด
อินเดีย
อินเดียเป็นประเทศที่มีประชากร มากกว่า 1.3 พันล้านคน
ธุรกรรมการเงินส่วนใหญ่ของพวกเขา ใช้เงินสด
ทำให้มันมีความเสี่ยงเป็นพิเศษ
ที่จะได้รับผลกระทบจากเงินปลอม
เราทำอะไรกับธนบัตรเก่าพวกนี้ได้บ้าง
คุณใช้มันซื้ออะไรไม่ได้ มันไม่มีค่าอะไร
ไม่มีใครรับเลยเหรอ
ไม่ รัฐบาลอินเดียเลิกใช้มันแล้ว
ผมจะทำอะไรกับมันได้บ้าง
คุณฉีกมันทิ้งได้เลย
เขาบอกว่า คุณซื้อของหนึ่งรูปีด้วยเงินนี่ไม่ได้ด้วยซ้ำ
ทำไมเงินอินเดียเป็นตั้งๆ
จู่ๆ ก็ไม่มีค่าขึ้นมา
ในปี 2015 อินเดียประสบปัญหาน่าตกใจ
เรื่องเงินรูปีปลอม
หลักๆ คือธนบัตร 500 และ 1,000 รูปี
ส่วนใหญ่ถูกป้อนเข้ามาจากปากีสถาน
เพื่อทำให้เศรษฐกิจอินเดียชะงัก
ดังนั้นในปี 2016 ในการเคลื่อนไหว ซึ่งทำให้ทั้งประเทศตกใจ
กรุณารอการแถลงการณ์เป็นภาษาอังกฤษ จากนายกรัฐมนตรี
นายกรัฐมนตรีของประเทศออกมาตรการ
เพื่อปกป้องเงินของอินเดีย
ศัตรูจากอีกฝั่งของชายแดน
นายกรัฐมนตรีนาเรนดรา โมดิ 8 พฤศจิกายน 2016
ปฏิบัติการโจมตีโดยการใช้เงินปลอม
เงินปลอม ธนบัตรปลอม
และการก่อการร้าย
เพื่อหยุดการคอร์รัปชันและเงินเถื่อน
เราตัดสินใจว่าธนบัตร 500
และ 1,000 รูปี
ที่ใช้อยู่ในปัจจุบัน
จะใช้ชำระหนี้ตามกฎหมายไม่ได้อีกต่อไป
ตั้งแต่เที่ยงคืนวันนี้
สิ่งที่นายกรัฐมนตรีทำเรียกว่า "การเลิกใช้เงิน"
มันไม่ใช่แนวคิดใหม่
ในอดีต ประเทศต่างๆ ใช้มาตรการนี้ เพื่อแก้ปัญหาเงินเฟ้อ
หรือจัดการพวกเลี่ยงภาษี
แต่ไม่ใช่การสู้กับเงินปลอม
และไม่จำเป็นต้องตกใจ
เพื่อช่วยให้เราเข้าใจว่ามันทำงานยังไง
จินตนาการดูว่าถ้าคืนนี้รัฐบาลสหรัฐฯ บอกเราว่า
แบงก์ 20 50 และ 100 ดอลลาร์ ไม่มีค่าอีกต่อไป
นั่นคือสิ่งที่เกิดขึ้น กับเงิน 85 เปอร์เซ็นต์ในอินเดีย
นายกรัฐมนตรีต้องการ ปกป้องเศรษฐกิจอินเดีย
จากแบงก์ปลอม
ด้วยการทิ้งเงินจริงที่มีเงินปลอมแทรกอยู่
แต่มันเกิดผลที่ไม่คาดคิด
การ์กี บัตตาชาร์จี นักวิเคราะห์การเงิน
การ์กี บัตตาชาร์จี เป็นนักวิเคราะห์การเงิน
ซึ่งเห็นการเลิกใช้เงินในปี 2016 อย่างใกล้ชิด
และผลกระทบที่มีต่อคนอินเดีย
การเลิกใช้เงินมีผลต่อคนพวกนี้ยังไง
ฉันคิดว่ามหาศาลเลย
คนพวกนี้ที่เราเห็นอยู่ พวกเขาทุกคนรับค่าจ้างเป็นเงินสด
เราไม่สามารถจ่ายพวกเขาด้วยเช็คได้
เพราะสุดท้ายแล้วมันไม่มีค่ากับพวกเขา
คุณได้ยินเรื่องการเลิกใช้เงินได้ยังไง
มันเกิดขึ้นครั้งแรกตอนไหน
ในทีวี
ข่าวแปดโมง จู่ๆ นาเรนดรา โมดิก็แถลงการณ์
นายกรัฐมนตรี
เขาพูดเรื่องธนบัตรที่ไม่มีค่าอีกต่อไป
จากตอนนั้นเป็นต้นมา
เหตุผลที่ให้ไว้
คือต้องหยุดเงินปลอมให้ได้
จากนั้นครึ่งชั่วโมงหรือ 45 นาที
แถวงูก็ค่อยๆ ยาวขึ้น
ที่หน้าตู้เอทีเอ็มทุกแห่ง
เพราะพวกเขาไม่เข้าใจว่า กำลังจะเกิดอะไรขึ้น
มันวุ่นวายมาก
ประเทศไม่พร้อมรับ สิ่งที่นายกรัฐมนตรีสั่งการลงไป
เงินใหม่ถูกพิมพ์ขึ้นแล้ว
แต่ธนบัตรใหม่หมดไปจาก ตู้เอทีเอ็มในอินเดียอย่างรวดเร็ว
บางแบบใส่เครื่องของธนาคารไม่ได้ด้วยซ้ำ
มีคนตายเพราะเรื่องนี้ด้วย
เพราะจู่ๆ คนที่อยู่ห่างไกล
ต้องล้มละลาย
ชาวนาต้องตาย คนใช้แรงงานต้องตาย
เพราะพวกเขาไม่มีเงินเลี้ยงปากท้อง
พวกเขากินอะไรได้ พวกเขาจะเลี้ยงลูกยังไง
มีคนตายเพราะเรื่องนี้เหรอ
แน่นอน
การเลิกใช้เงิน ก่อให้เกิดเรื่องอื่นตามมามากมาย
นอกจากเรื่องความตั้งใจกำจัดเงินปลอม
ถ้างั้น ทำไมมันถึงเกิดขึ้น
อินเดียมีนักเศรษฐศาสตร์เก่งๆ
ซึ่งเป็นคนที่ให้คำปรึกษา นายกรัฐมนตรีไม่ใช่เหรอ
ทำไมถึงต้องใช้มาตรการดุเดือดขนาดนี้
ว่ากันว่ามีแค่แปดถึงสิบคนเท่านั้น
ที่รู้เรื่องการเลิกใช้เงิน
แต่มีคนหนึ่งชื่อคุณอนิล โบกิล
เขาเสนอไอเดียนี้กับนายกรัฐมนตรี
แต่มันไม่ได้เป็นไปตามที่ถูกเสนอ
นี่คืออนิล โบกิล
อนิล โบกิล สถาปนิกนโยบายการเลิกใช้เงิน
รู้จักกันในนามคุณลุงกูรู
เขาอ้างว่ากำลังทำภารกิจ กอบกู้เศรษฐกิจอินเดีย
เขาเสนอทฤษฎีหนึ่งซึ่งอาจแก้
วิกฤติการเงินอินเดียได้ ด้วยการเลิกใช้เงิน
และเพื่อสร้างความน่าเชื่อถือ ให้ทฤษฎีของเขา
เขาทำสิ่งที่คนอื่นทุกคนทำ
เขาทำพาวเวอร์พอยต์ขึ้นมา
คุณลุงกูรูนำเสนอพาวเวอร์พอยต์นี้
ที่ชี้ไปที่ประโยชน์ของการเลิกใช้เงิน
ไปทั่วอินเดีย
ในที่สุด เขาหาทางให้ตัวเอง
ได้ประชุมเก้านาที กับว่าที่นายกรัฐมนตรีโมดิ
โมดิตัดสินใจว่าเขาชอบสิ่งที่ได้ยิน
ทั้งๆ ที่คุณลุงกูรูไม่ใช่นักเศรษฐศาสตร์
ไม่ใช่สมาชิกรัฐบาล
และไม่มีประวัติ ในการเขียนนโยบายอะไรเลย
ไง
ผมจะไปพบกับคุณลุงกูรู และเพื่อนนักคิดของเขา
ที่รู้จักกันในนามอาร์ธาครานติ
กลุ่มเล็กๆ ของเขามีอิทธิพล
อย่างยิ่งกับการคิดทางเศรษฐกิจ ของอินเดีย
- สวัสดีทุกคน สบายดีไหมครับ - สวัสดี
ผมเคยทำงานที่นี่มาก่อน
ผมมาอินเดียไม่ทันเวลา...
คุณเสียมันไปแล้ว
ผมมีเงินพวกนี้อยู่
มันมีค่าเกือบ 400 ดอลลาร์
มันไม่มีค่าอะไรเลย
มันไม่มีมาตรฐานทองคำหรืออะไรรับรอง
- งั้นผมก็ซวยแล้วสิ - ใช่
โอเค
การนำการเลิกใช้เงินมาใช้
และการปรับโครงสร้างเศรษฐกิจนี้
ทุกอย่างเกี่ยวกับเงินปลอมยังไง
เงินในอินเดียยังถือว่าใหม่อยู่
เราใช้เงินสดมากกว่าเงินดิจิทัล
เงินดิจิทัลเป็นเงินทันสมัย
ซึ่งตรวจสอบได้
แต่ในเมื่อเราใช้แต่เงินสด หรือเงินสกุลของเรา
เราจะไม่ทิ้งร่องรอยอะไรหลังธุรกรรม
ดังนั้น การปลอมแปลง จึงเป็นปัญหาใหญ่ที่ต้องแก้ไข
แล้วมันถูกแก้ไขยังไง
และอะไรคือความแตกต่างระหว่าง ข้อเสนอเรื่องการเลิกใช้เงินของคุณ
กับสิ่งที่รัฐบาลโมดินำไปใช้จริง
เราไม่ได้คิดว่า 86 เปอร์เซ็นต์ของเงิน
จะถูกเลิกใช้ในทีเดียว
สิ่งที่เราเสนอไปคือ เราแค่เรียกคืนธนบัตร 1,000 รูปี
แล้วอีกหกเดือนค่อยจัดการธนบัตร 500
แต่สิ่งที่เกิดขึ้นจริง คือการแก้ปัญหาแบบหักดิบ
ดังนั้นมันจึงสร้างความลำบากให้สังคม
แต่มันก็จำเป็น
ถ้าประเทศหนึ่งต้องทำถึงขนาดนั้น เพื่อสู้กับเงินปลอม
และกอบกู้เศรษฐกิจ
ข้อดีคงต้องมหาศาลทีเดียว
มีอะไรต้องเรียนรู้อีกเยอะ
ผมจึงจะไปพบกับเจ้าของธุรกิจท้องถิ่น เพื่อเข้าใจมากขึ้น
และเครียดน้อยลง
- วิคาช - สวัสดี
วิคาช คาพัว เจ้าของธุรกิจ
วิคาช คาพัวบริหาร บริษัทผลิตรายการในอินเดีย
ซึ่งได้รับผลกระทบ จากการเลิกใช้เงินเต็มๆ
แต่เขารู้สึกยังไง กับนโยบายของนายกรัฐมนตรี
ผมคิดว่าวิธีที่เขาทำถูกต้องแล้ว
และมันต้องใช้ความกล้า ในการบอกคน 1.3 พันล้านคน
ว่าเงินของพวกเขาไร้ประโยชน์
ถ้าผมเป็นเขา ผมคงทำแบบเดียวกัน
เพราะผมเคยเจอธนบัตรปลอมมาก่อน
สิ่งที่เกิดขึ้นคือ พอเราไปฝากเงินปลอม
ที่ธนาคาร พวกเขามี... เราไม่รู้
แต่เวลาเราไปฝากมัน พวกเขามีเครื่องมือตรวจ
และถ้าเขาเจอธนบัตรปลอม
พวกเขาแค่บอกเราว่ามันปลอม และเราก็เสียเงินนั้นไป
เราเสียเงินนั้นไปเลย ใช่
ดังนั้น การเลิกใช้เงินทั้งหมดนั่น ตอนที่มันเกิดขึ้น
มีเรื่องราวที่ถูกเปิดเผยออกมามากมาย
และนั่นคือตอนที่ความจริงที่แท้จริง ถูกเปิดเผยออกมา
ว่าที่จริงมีเงินปลอมเยอะมาก
ซึ่งเข้ามาอยู่ในระบบ
ในประเทศนี้
มีความท้าทายอะไรบ้างที่คุณเห็น
ภายใต้นโยบายเศรษฐกิจชั้นกลางอันนั้น
มันมีความยากลำบาก
เราต้องไปเข้าแถว ต่อคิว
ผู้คนต้องลางาน
มันลำบาก
แต่ผมมองที่ภาพรวมมากกว่า
ตั้งแต่เรื่องนี้เกิดขึ้น
ผมรู้ว่าจำนวนคนเสียภาษีเพิ่มขึ้นสองเท่า
คุณกำลังพูดว่าเหตุผลที่คนเสียภาษีมากขึ้น
เพราะพวกเขาถูกบังคับ ให้เปิดบัญชีธนาคาร
และมีบันทึกว่าเขามีรายได้เท่าไหร่ใช่ไหม
ใช่เลย และมันทำได้ง่ายมาก
มีการจ่ายเงินออนไลน์ การเปิดบัญชีธนาคาร
ลงไปถึงระดับหมู่บ้าน
และมันยังช่วยให้ คนเข้าใจเศรษฐกิจอีกด้วย
มันให้ความรู้พวกเขา
พวกเขาได้เรียนรู้วิธีติดต่อกับโลกจริงๆ
ความลำบากที่คนรู้สึกในชนชั้นที่ต่างกัน
คุณรู้ว่ามันลำบาก
แต่คุณก็รู้ว่ามันจำเป็น
เพราะไม่มีทางอื่นที่จะกำจัด...
ใช่
ใช่ แน่นอนที่สุด ผมรับรู้มันได้
เพราะผมคิดว่ามันควรทำมานานแล้ว
เพราะเวลาเรื่องทั้งหมดนั่นเกิดขึ้น
มันช่วยให้รัฐบาลทำอะไรได้มากขึ้น
สวัสดิการรักษาพยาบาลดีขึ้น โครงสร้างพื้นฐานดีขึ้น
ถนนดีขึ้น โรงเรียนดีขึ้น
ถ้ารัฐบาลมีเงิน พวกเขาจ่ายค่าจ้างสูงขึ้นได้
เราจะมีครูที่ดีขึ้น
เด็กๆ เริ่มเรียนในโรงเรียนรัฐ ทุกอย่างก็จะเจริญขึ้น
ทุกๆ อย่างที่พวกเขาคอยเพิ่มเติมให้
ซึ่งผมคิดว่าเป็นสิ่งที่ดี
และเป็นสิ่งที่ผมคิดว่าจำเป็นสำหรับประเทศ
หลังจากความพยายามนั้น
อินเดียอยู่ที่จุดไหนแล้ว
การปลอมเงินไม่เป็นปัญหาแล้วเหรอ
ก็ไม่เชิง
ดูเหมือนธนบัตรใหม่เหล่านี้ ถูกปลอมสำเร็จเรียบร้อยแล้ว
การเลิกใช้เงินล้มเหลว ในการหยุดเงินปลอม
ถ้าอย่างนั้น อินเดียควรจัดการปัญหา ด้วยวิธีอื่นไหม
แพโล แอลโต
แคลิฟอร์เนีย
ในขณะที่เจอปัญหาเงินปลอมของตัวเอง
สหภาพยุโรปใช้วิธีที่ต่างออกไป
และพยายามทำให้ คนดูธนบัตรปลอมออกง่ายขึ้น
ที่นี่เจ๋งมาก
มันเป็นสำนักงานของนักประสาทวิทยา
- เหมือนถ้ำ - ถ้ำ
ใช่เลย
เดวิด อีเกิลแมนเป็นอาจารย์ภาควิชา ประสาทวิทยาที่มหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ด
และห้องแล็บของเขาดูเหมือน สำนักงานใหญ่ลับของสกายมอลล์
ในปี 2013 เขาถูกทาบทาม โดยธนาคารกลางยุโรป
ให้ออกแบบธนบัตรที่ยากต่อการปลอมแปลง
ด้วยองค์ความรู้ของเขาเรื่องระบบสัมผัส
และความสามารถในการปรับของสมอง
เรามั่นใจว่า เราต้องมีอะไรเหมือนกันเยอะเลย
คุณเป็นนักประสาทวิทยา
นักประสาทวิทยามาเกี่ยวข้องกับ การออกแบบเงินได้ยังไง
เดวิด อีเกิลแมน นักประสาทวิทยา
สิ่งสำคัญของการเข้าใจการปลอมแปลง
คือการเข้าใจว่าคนเห็นอะไร
และพวกเขาไม่เห็นอะไร
ดังนั้นรัฐบาลใช้เงินจำนวนมาก ใส่ลักษณะพิเศษเข้าไป
ซึ่งปกติเราไม่เห็น นอกจากเราจะเพ่งมันจริงๆ
- น่าสนใจ โอเค - ใช่
ดังนั้น สิ่งที่ธนาคารกลางยุโรปทำ คือพวกเขาออกแคมเปญ
ซึ่งพยายามให้คนดูเงิน
ซึ่งพวกเขาพูดว่า "นี่ แทนที่จะแค่ส่งเงินออกไป
"หยุดและดูมัน ใส่ใจกับมันหน่อย"
และปรากฏว่าไม่ได้ผล
เพราะถ้ามีคนส่งแบงก์ 50 ปลอมให้ผม
ผมไม่รู้ว่ามันปลอมไหม
และตราบใดที่ผมส่งมันไปแล้วมันใช้ได้ มันไม่สำคัญสำหรับประชาชนอย่างผมเลย
ดังนั้น สิ่งที่พวกเขาพยายามหาทางออกคือ
จะออกแบบธนบัตรให้ดีขึ้นได้ยังไง
นั่นคือเหตุผล ที่พวกเขามองมาที่ประสาทวิทยา
แล้วคำแนะนำของคุณคืออะไร สุดท้ายแล้วเขาทำยังไง
ผมให้คำแนะนำไปสองสามอย่าง
อย่างแรกคือ
เงินทั้งหมดในยุโรปควรเป็นขนาดเดียวกัน
- เพราะธนบัตรของพวกเขา... - ใช่เลย
ธนบัตรของพวกเขามีขนาดต่างกัน ถ้ามันเป็นขนาดเดียวกัน
มันจะทำให้เราต้องมองมันให้นานขึ้นหน่อย
เพื่อหาจุดต่างที่ชัดเจน
แต่ถ้าขนาดไม่เท่ากัน
เรารู้สึกว่าเรารู้แล้วว่ามันคืออะไร ก็เลยส่งมันต่อไป
อย่างที่สองคือลายน้ำที่มีอยู่บนธนบัตร
เป็นรูปตึก
ซึ่งเราไม่มีจุดเด่นทางประสาทมากนัก
ให้จำได้ว่ามีอะไรในตึกบ้าง
เราต้องพยายามอย่างหนัก เพื่อจำว่ามีอะไรบนใบหน้าบ้าง
และปรากฏว่าลายน้ำ
เป็นส่วนที่ยากที่สุดในการปลอมธนบัตร
ดังนั้นพวกเขาจึงลงเอย ใส่ลายน้ำรูปยูโรปา
ตัวละครในตำนานลงไป
คำแนะนำที่สามของผมคือ
มีอะไรบนธนบัตรเยอะมากจนงงไปหมด
ซึ่งไม่เกี่ยวอะไร กับลักษณะพิเศษของธนบัตรเลย
ดังนั้น นี่คือสิ่งที่ผมอยากให้คุณทำ
เอาธนบัตรนี้ไปแล้วดูมันห้าวินาที
โอเค
- ได้ - จากนั้นคืนมันมาให้ผม
และผมจะให้ใบใหม่กับคุณ บอกผมสิว่ามีความแตกต่างอะไรในนั้น
ผมบอกความแตกต่างอะไรไม่ได้เลย
โอเค มันแสดงให้เห็นว่า
ยิ่งมีรายละเอียดบนธนบัตรเยอะเท่าไหร่
ก็ยิ่งยากที่จะเห็น ความแตกต่างที่ชัดเจนเท่านั้น
ธนบัตรเหล่านี้แตกต่างจากกันค่อนข้างมาก
ถ้าคุณดูภาพสามมิติที่อยู่บนธนบัตร
ซึ่งเป็นลักษณะเฉพาะเดียว
ที่รัฐบาลใช้เงินมหาศาลทำขึ้น
ว้าว แทบมองไม่เห็นเลย
แทบมองไม่เห็นเลย และเรื่องมันเป็นอย่างนี้
เพราะรายละเอียดอื่นๆ บนธนบัตร
ทำให้ยากที่จะเห็นมัน
นี่คือ ใช่ ว้าว
ผมจึงบอกว่า สิ่งที่เราต้องการคือ
ธนบัตรว่างเปล่าทั้งหมด
ซึ่งมีภาพสามมิติภาพเดียวตรงกลาง
ทิ้งรายละเอียดอื่นๆ ที่ทำให้ไขว้เขวออกไป
ผมเข้าใจที่คุณพูดแล้ว
ความธรรมดาเรียบง่ายเป็นสิ่งที่
ผู้บริโภคดูออกได้อย่างรวดเร็ว
ใช่เลย ดังนั้นสหภาพยุโรป
คิดว่ามันเป็นคำแนะนำที่ดีมาก
แต่พวกเขาตัดสินใจไม่ทำตามในท้ายสุด
เพราะประเทศต่างๆ ดูสง่างามมีระดับ
ถ้ามีเงินสวยๆ แบบนั้นมันดูมีความสำคัญมากกว่า
ดังนั้นพวกเขาจึงตัดสินใจ ว่าเราไม่สามารถมี
ธนบัตรที่ว่างเปล่ากับภาพสามมิติได้
แม้ว่ามันจะสมเหตุสมผลก็ตาม
แสดงว่ามีความภูมิใจในตัวเองที่เกี่ยวข้อง
กับสิ่งที่รัฐบาลต้องการให้มี บนเงินของพวกเขา
- พวกเขาต้องการแบรนด์ใช่ไหม - ถูกต้องเลย
ไม่อยากจะคิดว่าเงินของประเทศ มีความเสี่ยงเพราะความภูมิใจในตัวเอง
แต่ผมว่ามันก็สมเหตุสมผล
แน่นอน เราทุกคนต้องการจะดูดี แต่ไม่ใช่ทุกคนจะมีเงินทำอย่างนั้นได้
นั่นคือจุดที่ทำให้แบรนด์ปลอมเกิดขึ้น
แบรนด์เหล่านั้นที่เรารู้จัก รัก และอยากให้อยู่บนตัวเรา
กำลังถูกเลียนแบบไปทั่วโลก
ตัวอย่างเช่น กระเป๋าแอร์เมสของแท้
ราคาอาจสูงเกินหนึ่งแสนดอลลาร์
แต่เราซื้อของปลอมได้ในราคาไม่กี่ร้อย
ของปลอมแย่งเงิน กว่า 460 พันล้านดอลลาร์
ไปจากบริษัทถูกกฎหมายทุกปี
ฮ่องกง
ฮ่องกงเป็นศูนย์กลางการเงินของโลก
และเพราะมันอยู่ใกล้ประเทศจีน
ซึ่งกฎหมายลิขสิทธิ์ แทบไม่มีการบังคับใช้เลย
ฮ่องกงจึงเป็นตลาด
สำหรับสินค้าปลอม 25 เปอร์เซ็นต์ของโลก
แล้วอะไรจริง อะไรปลอมบ้าง
ใครจะทำอะไรกับเรื่องนี้ได้บ้าง
มันเป็นคำถามที่ผมมาที่นี่เพื่อหาคำตอบ
คาล ที่นี่คือตลาดเสื้อผ้าผู้หญิงในฮ่องกง
เราจะเดินผ่านและเราจะเห็นคนมากมาย
จากทั่วโลก
ที่มาที่นี่เพื่อซื้อสินค้าปลอมมากมาย
โอเค
การซื้อขายทั้งหมดนี้ขับเคลื่อน โดยความต้องการ สมมุติว่าจากอเมริกา
เท็ด คาโวราส อดีตเจ้าหน้าตำรวจนิวยอร์ก
ซึ่งตอนนี้เป็น นักต่อต้านการลอกเลียนแบบนานาชาติ
เขาได้รับการว่าจ้างจากแบรนด์ระดับโลก ซึ่งสงสัยว่าสินค้าของพวกเขา
กำลังถูกลอกเลียนแบบ
ถ้าเรากำลังพยายามต่อต้านสินค้าปลอม
ในฐานะประเทศหนึ่งหรือตำรวจคนหนึ่ง หรือแม้แต่บริษัทหนึ่ง
เท็ด คาโวราส นักสืบเอกชน
เราต้องจู่โจมในทุกระดับชั้น
การจู่โจมที่จุดขาย
เป็นหนึ่งในนโยบายใน การพยายามหยุดการปลอมสินค้า
หูฟังพอล แฟรงก์พวกนี้ใช่หรือเปล่า
ปลอมแน่นอน
- งั้นของพวกนี้ก็เป็นของปลอมแน่นอน - ใช่
นี่คือ สตาร์วอร์ส และ สไปเดอร์แมน และ...
หนังสือการ์ตูนมาร์เวลที่กลายเป็นหนัง
มาย ลิตเติล โพนี
ตลาดแห่งนี้เป็นที่ซึ่งนักท่องเที่ยว มาซื้อของชิ้นสองชิ้น
แต่ผู้ซื้อรายใหญ่จากต่างประเทศ จะตรงไปที่โรงงานเลย
คุณหมายความว่าอะไร "ผู้ซื้อรายใหญ่"
ผู้ซื้อรายใหญ่ซื้อไปเป็นตู้ แล้วขายในตลาดที่บ้านของพวกเขา
- ตู้ขนส่งน่ะเหรอ - ใช่ ตู้ขนาด 20 หรือ 40 ฟุต
งั้นผู้ซื้อรายใหญ่จะซื้อของพวกนี้ เต็มตู้ขนส่งเลย
เยอะมากเลยนะ
- เป้าหมายของผมคือหยุดโรงงาน - เข้าใจแล้ว
ไม่ให้ผลิตมัน จะได้จบลงที่ตรงนั้น
เท็ดทำงานจากสำนักงานในฮ่องกงของเขา
ซึ่งเต็มไปด้วยสินค้าปลอมที่เขายึดมา
ผสมกับบุคลิกลึกลับของชายต่างชาติคนหนึ่ง
การเข้าหาพวกเขา แล้วหาหลักฐานการทำงานของพวกเขา
เป็นวิธีที่เราใช้
เราทำอย่างนั้นด้วยการ แกล้งเป็นผู้ซื้อต่างชาติ
และมันทำให้เราต้องปลอมตัว
เพื่อเก็บหลักฐานสิ่งที่พวกเขากำลังทำอยู่
มันเจ๋งมาก
ผมจะแต่งเป็นเจ้าชายอาหรับ หรือนักค้ายาเม็กซิโก
หรือเป็นนักธุรกิจและ...
ผมเริ่มสนใจแล้ว เพราะผมรู้สึกว่า
เมื่อผมต้องเกษียณจากงานแสดง
คุณก็มาแสดงแบบผมได้
ผมมาที่นี่แล้วคุณก็จ้างผมปลอมตัวได้
อะไรคือของที่น่าสนใจที่สุดที่คุณเคยยึดมา
ของที่น่าสนใจที่สุดน่าจะเป็นชุดทดสอบยา
พวกเขามี
อวัยวะปลอมของคุณ
ซึ่งยอมให้คุณทดสอบปัสสาวะได้
เหมือนกระจู๋ปลอมที่ฉี่ออกมาได้เหรอ
ใช่ พวกมันถูกปลอมขึ้นมา
เดี๋ยวนะ
มีของแท้แบบนี้ด้วยเหรอ
ใช่สิ
แต่นี่เป็นของเลียนแบบ
ใช่
คนที่ผลิตของชิ้นนี้
แย่งกำไรพวกเขามาได้มากพอเหรอ
ใช่
คงน่าอายน่าดู
ถ้ามีใครพบว่าคุณมีกระจู๋ปลอม
แต่ยังมีสินค้าปลอม ที่อาจเป็นอันตรายจริงๆ อีกด้วย
- นั่นคืออะไร - นี่คือสวิตช์ไฟปลอม
ไม่มีทาง ปลอมหมายถึงมันใช้งานไม่ได้เหรอ
หรือมันแค่จ่ายไฟต่ำ
มีโรงงานที่ทำของปลอม
และพวกเขาใช้อลูมิเนียม ในทองแดงน้อยกว่าเพื่อจ่ายไฟ
แต่ปัญหาคือ ถ้ามีทองแดงน้อยกว่า
และอลูมิเนียมมากกว่า มันติดไฟได้ง่ายมาก
- แย่แล้ว - มันเป็นปัญหาใหญ่ด้านความปลอดภัย
สุดท้ายแล้วของพวกนี้ไปลงเอยที่ไหน ใครซื้อมัน
สมมุติว่าคุณเป็นผู้รับเหมางานก่อสร้าง
เขาจะรู้ไหมว่า กำลังซื้อของปลอมอันตรายอยู่
ลูกค้าปลายทางไม่รู้หรอก
สวิตช์อย่างนี้ที่อาจทำให้ตึกไฟไหม้ ตอนเด็กกำลังหลับอยู่
ตอนคุณได้คุยกับคนเหล่านี้
พวกเขามีความเข้าใจ ในสิ่งที่เขากำลังทำไหม
หรือเขาแค่ไม่สนใจ
- พวกเขาไม่สนใจ - พวกเขาไม่สนใจ
พวกเขารู้ จะไม่รู้ได้ยังไง
พวกเขายินดีทำเรื่องพวกนี้ และไม่สนใจคนอื่นเลย
ว้าว
เรื่องนี้ค่อนข้างเลวร้ายและน่ากลัว
คนผลิตของปลอมไม่ใช่แค่อันธพาลกระจอก
ที่เตร่อยู่ตามถนน
กิจการของพวกเขาซับซ้อนกว่าที่ผมคิด
ถ้าผมมีผู้เชี่ยวชาญสักคน
ที่อธิบายให้ผมฟังว่า อาชญากรรมนี้ร้ายแรงแค่ไหนได้ก็คงดี
อเลสเตอร์ เกรย์ทำงาน เป็นนักสืบทรัพย์สินทางปัญญา
มากว่าหนึ่งทศวรรษ
เขาบอกว่าอินเทอร์เน็ตเป็นด่านต่อไป สำหรับของปลอมและของเลียนแบบ
สิ่งที่เราเห็นตามท้องถนน
เป็นแค่สถานที่ชั้นเดียวซึ่งของไปลงเอย
และนั่นคือจุดท้ายสุดที่ลูกค้าเห็น
แต่มันเปลี่ยนไปแล้ว
อเลสเตอร์ เกรย์ นักสืบทรัพย์สินทางปัญญา
ผมคิดว่าธุรกรรมส่วนใหญ่สมัยนี้ เกิดขึ้นออนไลน์
อินเทอร์เน็ตเป็นเหมือนไวลด์เวสต์
ผมไม่เคยนึกถึง องค์ประกอบออนไลน์มาก่อน
มันเป็นวิธีที่คนมากมายซื้อของพวกนี้เหรอ
ใช่ มันเหมือนเป็นวิวัฒนาการ ของการปลอมสินค้า
ซึ่งมันกำลังกลายเป็น การใช้แบรนด์ในทางที่ผิด
ถ้าคุณเป็นแบรนด์หนึ่ง และคุณกำลังขายสินค้ายอดนิยม
คนผลิตสินค้าปลอม จะแอบเข้าเว็บไซต์ของแท้
แล้วเอารูปภาพ จากเว็บไซต์ทางการของบริษัท
รวมทั้งโลโก้และทุกอย่าง มันจะได้รู้สึกว่าเป็นของจริง
จากนั้นคุณจะดึงคนให้มาหาของถูก
และคนพวกนี้คือคนที่ถูกหลอก
ให้ซื้อของปลอม
มีกี่คนที่เกี่ยวข้องกับอาชญากรรมแบบนี้
รู้ว่าพวกเขากำลังทำอะไรอยู่
คนพัฒนาเว็บ คนที่ทำงานที่นั่น
พวกเขาคิดว่าพวกเขาทำงาน ให้บริษัทที่ถูกต้องหรือพวกเขาคิดว่า...
พวกเขารู้ไหมว่ากำลังทำงานให้อาชญากร
เป็นได้ทั้งสองกรณี มีเรื่องน่าทึ่งเรื่องหนึ่ง
ซึ่งมีร้านขายสินค้าแอปเปิลทั้งร้านในจีน
ซึ่งไม่ใช่ร้านแอปเปิล
- ไม่เอาน่า จริงเหรอ - จริง
ทุกคนใส่เสื้อยืดของจริง เหมือนแบรนด์ทุกอย่าง
พนักงานของร้านนั้นนึกว่า พวกเขาทำงานให้แอปเปิล
- บ้าบอชะมัด - ใช่
การปลอมสินค้ามีผลกระทบ กับทุกอุตสาหกรรม
มีคนตายเจ็ดแสนคนต่อปี
เพราะยาปลอม
โห
และตรงนั้นแหละที่มันเริ่มน่ากลัว
เรากำลังล้อเล่นกับชีวิตคน
ถ้าคนจะซื้อสินค้านั้นเพราะคิดว่ามันได้ผล
แต่ถ้ามันไม่ได้ผล งั้นก็...
จบเกม
มีผลกระทบด้านความปลอดภัยสาธารณะ อื่นๆ อีกไหม
ได้รับการยืนยันว่า ผู้ก่อการร้ายใช้สินค้าปลอม
หาเงินเพื่อการโจมตีของพวกเขา
ว้าว
การโจมตีในปารีสเดือนมกราคม ปี 2015
เชริฟ คูอาชีซื้อสินค้าปลอมออนไลน์ในจีน
แล้วขายมันที่ตลาดในปารีส
แล้วหาเงินได้ประมาณสามถึงห้าหมื่นยูโร
ซึ่งเขาใช้เพื่อเดินทางไปโอมาน
และเยเมน เพื่อเข้ารับการฝึกจากอัลกออิดะฮ์
แย่แล้ว
การโจมตีปารีสได้รับเงินสนับสนุนโดยตรง
จากคนที่ซื้อเสื้อยืดและสินค้าปลอม
ใช่
บ้าชะมัด น่าเศร้าจริงๆ
ผลตอบแทนการลงทุนน่าทึ่งมาก
ถ้าคุณผลิตเสื้อยืดในราคาไม่ถึงดอลลาร์
แล้วใส่โลโก้สินค้าไป
คุณได้กำไรมหาศาล ถ้าคุณขายมันในราคาสี่ร้อยเท่า
และอาชญากรรมการปลอมสินค้าน้อยนัก ที่จะลงเอยด้วยโทษจำคุก
ส่วนใหญ่ แค่ถูกปรับนิดหน่อย
แล้วก็พร้อมเริ่มทำมันอีกครั้ง
จะหยุดทำไม ถ้ามีผลตอบแทนมากมายขนาดนั้น
ผมรู้ว่าการล้วงลึกเรื่องการปลอมสินค้า
อาจนำผมมาสู่โลกอาชญากรรมใต้ดิน
แต่ผมหวังว่ามันจะเป็นเหมือน
โลกอาชญากรรมใต้ดินแบบ เร็ว แรงทะลุนรก
ที่มีเครื่องแรงๆ และชื่อเล่นเจ๋งๆ อะไรแบบนั้น
เดี๋ยว คนที่ผมจะพบต่อไปนี้มีชื่อว่า...
แทรปปี ไม่น่าสงสัยเลยสักนิด
และนัดกันที่ โรงงานกระดาษห่างไกลแห่งนี้
ที่ดูเหมือนดันเดอร์ มิฟฟลินผีสิง
ที่นี่คืออะไร
มันเป็นสนามแข่งโดรน หรือโกดังกระดาษกันแน่
- คือ... - หรือทั้งสองอย่าง
ในวันธรรมดา มันเป็นโรงงานกระดาษ
ส่วนวันเสาร์อาทิตย์ เราสร้างสนามแข่งกันที่นี่
- เรามีแว่นวิดีโอ - โอเค
เรามองเห็นผ่านมุมมองของโดรน
โดรนเป็นอวัยวะเสริมของเรา
และเรานำทางมัน ผ่านสภาพแวดล้อมแบบไหนก็ได้
ชนกันกลางอากาศ เขาไม่เป็นไร
ราฟาเอล "แทรปปี" พีร์เกอร์ ซีอีโอ ทีมแบล็กชีป
แทรปปีไม่เพียงแข่งโดรน ที่โกดังของเพื่อนเขาช่วงสุดสัปดาห์
แต่เขายังเป็นเจ้าของทีมแบล็กชีป
ซึ่งผลิตส่วนประกอบโดรนสารพัด
และอุปกรณ์เสริม สำหรับตลาดนักเล่นเป็นงานอดิเรก
ปัญหาคืออุตสาหกรรมโดรน
เสี่ยงต่อการถูกเลียนแบบมาก
บริษัทของแทรปปีไม่ใหญ่พอ จะจ้างคนอย่างเท็ด คาโวราส
แล้วเขาอยู่เหนือ กว่านักปลอมสินค้าได้ยังไง
บริษัทขนาดเรา
โดยเฉพาะในตลาดที่เราอยู่
ไม่มีคดีทางธุรกิจ เรื่องการบังคับใช้สิทธิบัตร
หรือแม้แต่การมีสิทธิบัตรด้วยซ้ำ
เพราะกว่าเราจะได้สิทธิบัตร
สินค้าก็ล้าสมัยและไม่มีขายแล้ว
คุณเจอการปลอมสินค้าประเภทไหนบ้าง
เราแยกคนออกเป็นสามประเภท
เรามีนักปลอมสินค้าตรงๆ
ซึ่งจะผลิตของที่ดูเหมือนสินค้าคุณเป๊ะ
และมีแบรนด์คุณติดอยู่
แล้วเราก็มีคนคัดลอก
พวกเขาจะผลิตของที่เหมือนสินค้าคุณ
แต่ติดแบรนด์ของพวกเขาลงไป
แล้วก็มีพวกเลียนแบบ
ที่ปรับสินค้าของคุณ
พวกเขาจะแยกส่วนสินค้าคุณ
แล้วหาเทคโนโลยีที่อยู่ในตัวมัน
การวิจัยและพัฒนา นวัตกรรมทั้งหมด ที่เราใส่เข้าไป
แล้วปรับใช้กับสินค้าของพวกเขา
ปกติมันใช้เวลาประมาณหกเดือน
ก่อนของเลียนแบบจะถูกปล่อยในตลาด
แต่เวลานั่นลดลงอย่างรวดเร็ว
ฉะนั้น พวกเขากำลังตามเราทัน
มันส่งผลร้ายกับคุณไหม ส่วนไหนของมันที่...
ความเสียหายจริงเกิดจากพวกเลียนแบบ
ซึ่งขโมยนวัตกรรมส่วนใหญ่ไป
โดยไม่ต้องจ่ายค่าวิจัยและพัฒนาเลย
แล้วพวกเขาตั้งราคาให้ต่ำกว่ามาก
และเราต้องลดราคาตาม
คุณสู้กับมันยังไง
เราใช้ความคิดสร้างสรรค์ ในการต่อสู้กับปัญหา
โอเค
เมื่อเราถูกเลียนแบบ เราพยายามสร้างนวัตกรรมใหม่ๆ
ที่จะเริ่มวงจรทั้งหมดอีกครั้ง
ตัวอย่างเช่น สินค้าตัวนี้
มันเป็นตัวเชื่อมรีโมตคอนโทรล
มันไปได้ไกลถึงร้อยกิโลเมตร
มันเป็นสินค้านวัตกรรมที่เราพัฒนาขึ้น
ซึ่งต้องวิจัยและพัฒนาอย่างหนักมาก
เราจ้างผู้เชี่ยวชาญคลื่นความถี่ มาคิดค้นมันเป็นเวลากว่าสองปี
แต่ของเลียนแบบวางขายแล้ว ในราคาทุนของเรา
แต่เมื่อสองปีก่อน
เรารู้อยู่แล้วว่าเรื่องนี้ต้องเกิดขึ้น
เราจึงซ่อนลักษณะพิเศษที่ยังไม่ปลดล็อกไว้
เจ๋งเลย
ผ่านไปช่วงหนึ่ง เราค่อยๆ ปล่อยนวัตกรรมใหม่ๆ
ซึ่งมีอยู่ในสินค้าแล้ว
ทำให้ทุกคนที่ซื้อของเลียนแบบ
ต้องซื้อใหม่
ซึ่งทำให้มันแพงกว่าเดิม สำหรับพวกเขาในระยะยาว
แล้วในที่สุดพวกเขาจะเข้าใจ
และซื้อแต่ของแท้
ตลาดโดรนกำลังบินไปข้างหน้า
ด้วยเทคโนโลยีใหม่สุดเจ๋ง
พวกเขาคงไม่ได้สร้างอะไรใหม่ๆ ถ้าไม่ใช่เพราะพวกเลียนแบบ
มันยากที่จะเชื่อว่าคนคิดค้นนวัตกรรมนั้น และพวกเลียนแบบกำลังช่วยกันและกัน
แต่มันเป็นส่วนหนึ่งของเศรษฐกิจธรรมชาติ พอๆ กับ
ธรรมชาติ
ความสัมพันธ์ของนักประดิษฐ์ และพวกเลียนแบบ
คล้ายกับของนักล่าและพวกที่กินซากสัตว์
พระเจ้า ฉันแข็งแรง
ฉันเก่งในการล่าพวกแกที่สุด
พวกเขาได้วิวัฒนาการให้มีความสัมพันธ์ แบบเอื้อประโยชน์กัน
แม้จะทะเลาะกันเป็นบางครั้ง
ไม่มีทาง ดูมันสิ
มันดูเจ๋งไปเลย นายล้อฉันเล่นหรือเปล่า
ไปให้พ้น อีแร้ง
ไปให้พ้น
สภาวะสมดุลนี้คงอยู่ในเศรษฐกิจ
ด้วยการปกป้องทรัพย์สินทางปัญญา ที่เรียกว่าสิทธิบัตร
ฉันมีสิทธิ์ในเหยื่อนี้
ฉันเป็นเจ้าของมัน ฉะนั้นไปซะ
โอเค ก็ได้ เข้าใจแล้ว
ฉันไม่ได้กินเนื้อสดๆ
ฉันต้องรอจนมันเน่าก่อน เหมือนประชาชนชั้นสอง
ใช่ ถูกต้องเลย
โอเค
นักล่าก็เหมือนนักประดิษฐ์...
เนื้อนุ่มจัง
ได้ผลตอบแทนจากการทำงานหนัก ด้วยเอกสิทธิ์ชั่วคราว
โอ้ย นั่นแหละของดี
ซึ่งมันกอบโกยผลตอบแทน จากนวัตกรรมได้แต่เพียงผู้เดียว
ไม่เอาน่าเพื่อน หมดเวลาแล้ว ตาฉันได้กินบ้าง
ไม่
ไม่!
ตาฉัน!
นี่มันของของฉัน ทั้งหมดเลย
และฉันจะกินต่อพรุ่งนี้
แล้วฉันก็จะกินต่อวันมะรืน
ขอบคุณการคุ้มครองพิเศษของฉันตรงนี้
- หยุดนะ! - ฉันไม่รีบ
จะงอยปากฉัน!
ฉันจะงีบสักหน่อย
นี่คือนวัตกรรมที่ไม่ก้าวหน้าเพราะ การคุ้มครองสิทธิบัตรเข้มงวดเกินไป
นักประดิษฐ์ไม่มีแรงจูงใจในการออกล่า เพื่อนวัตกรรมครั้งต่อไป
แต่ถ้าไม่มีการคุ้มครองเลย
สัตว์กินซากจะย่างกรายเข้ามา
เข้าไปในนั้น พวกเรา กินซากศพให้เต็มที่
อะไร ไม่เอาน่า
เออสิ
นี่คือจุดที่เปลี่ยนสัตว์กินซาก จากหัวขโมยไร้พิษสงมาเป็นปรสิตตัวร้าย
ได้เวลาของอีแร้งแล้ว
ถ้านักล่าไม่สามารถกอบโกยผลประโยชน์ จากงานของเขาละก็...
น่าขยะแขยงชะมัด
มันไม่มีทรัพยากรพอ ที่จะออกล่าครั้งต่อไป
เหมือนเวลานักประดิษฐ์ ไม่ได้เงินจากสินค้าของพวกเขา
พวกเขาขาดทุนทรัพย์ในการวิจัยและพัฒนา
นวัตกรรมยิ่งใหญ่ชิ้นต่อไป
รู้ไหมว่าฉันต้องนั่งยองๆ รอในพุ่มไม้นานแค่ไหน
เพื่อสะกดรอยตามตัวนี้ ไอ้ไก่งวงกลายพันธุ์
- นี่ เฮ้ย - นี่ เฮ้ย
ธรรมชาติก็เหมือนเศรษฐกิจ มันอาจโหดร้ายได้
รู้อะไรไหม ฉันยอมแพ้
ขอให้โชคดีกับการล่าละมั่ง ด้วยตัวเองจากนี้ไป
ได้
ในกรณีนี้ ถ้าไม่มีนักล่า
คอยหาอาหารเพื่อรักษาระบบนิเวศ
ทั้งสองตัวจะต้องตาย
หนังย่นของพวกมันจะถูกดึง ออกจากร่างอันซูบผอมของพวกมัน
และถ้าพวกมันโชคดี อาจได้ทำเป็นเสื้อโค้ท
- เฮ้ย - นี่ พวกเราได้ยินเธอนะ
มันไม่เจ๋งเลย
ขอโทษที
ด้วยความเคารพ ฉันจะไม่มีวันใช้ของที่ทำจากนาย
ขอบใจ ฉันก็เหมือนกัน
- ขอบใจ - ได้
- หวังว่านายจะเรียนรู้อะไรบ้าง - ใช่
- ขอให้โชคดี - นายก็เหมือนกัน
แล้วเจอกันใหม่
ซานฟรานซิสโก
แคลิฟอร์เนีย
อิสรภาพในการเลียนแบบไอเดียของคนอื่น เป็นสิ่งจำเป็นสำหรับนวัตกรรม
บางอุตสาหกรรมก้าวหน้าในสภาพแวดล้อม
ซึ่งนักเลียนแบบและนักประดิษฐ์ อยู่ด้วยกันอย่างสามัคคี
วงการที่ใช้ประโยชน์จากมันเป็น
อาจลงเอยด้วยการทำเงินได้อย่างรวดเร็ว
ข้อดีของสินค้าเลียนแบบ สำหรับนักออกแบบสินค้าหรูหรา
คือมันเหมือนเป็นยาเบิกทาง
เรารู้สึกลอยๆ หน่อย ตื่นเต้นกับแบรนด์
เราใส่สินค้าเลียนแบบแล้วพูดว่า
"ว้าว ฉันอยากได้กุชชีของแท้จัง"
มันเป็นเฮโรอีนของการเสพติดแฟชั่น
โจแอนนา เบลกลีย์ บริหารทีมที่เน้นไปที่สื่อ
ซึ่งเคยเจาะลึกกฎหมายทรัพย์สินทางปัญญา ในสหรัฐอเมริกา
และผลของมันต่อนวัตกรรม
สิ่งที่แตกต่างกันระหว่าง ของเลียนแบบและของปลอมคืออะไร
ของเลียนแบบถูกกฎหมาย
ในแวดวงแฟชั่น
มันหมายความว่า ใครคนหนึ่งใช้การออกแบบของอีกคนหนึ่ง
เป็นแนวทางในการออกแบบอื่น
ไม่มีใครเป็นเจ้าของของแบบนั้น
สิ่งที่คนเป็นเจ้าของได้ในแวดวงแฟชั่น
และฉันคิดว่ามันเป็นเรื่องดีสำหรับธุรกิจ
คือพวกเขาเป็นเจ้าของชื่อของตัวเอง
พวกเขามีเครื่องหมายการค้าจดทะเบียน นั่นก็คือแบรนด์
น่าสนใจ
เหตุผลหนึ่ง ที่คุณเห็นกระเป๋าราคาแพงเหล่านี้
เต็มไปด้วยโลโก้
ก็เพราะมันคือ สิ่งที่คนเลียนแบบลอกไปไม่ได้
โอเค เข้าใจแล้ว
ดังนั้นถ้าโลโก้อยู่ในแบบของชุด
มันก็ยากที่จะเลียนแบบ
ดังนั้นมันจึงทำให้ลูกค้า
รู้ว่าตัวเองกำลังซื้ออะไรอยู่
ซึ่งเป็นเรื่องที่ดี คนมีสิทธิ์จะรู้
พวกเขาตัดสินใจด้วยความรู้เท่าทัน
โอเค ผมเข้าใจในสิ่งที่คุณกำลังพูด
ถ้าแบรนด์หรูหราขายกระเป๋าในราคา...
ไม่รู้สิ ปกติกระเป๋าราคาเท่าไหร่
- แพงหูฉี่ - โอเค
- ราคาแพงหูฉี่ - หลายพันเหรอ
- อ๋อ แน่นอน - กระเป๋าราคาเป็นหมื่นเหรอ
- อ๋อ แน่นอน - จริงเหรอ เป็นเรื่องปกติหรือเปล่า
- แพงกว่านั้นอีกเหรอ - ลองไปที่บาร์นีย์สดูสิ
- ไม่มีทาง - ไม่
คุณจะต้องตกใจ
โอเค งั้นสมมุติว่ากระเป๋าราคาหนึ่งหมื่น
แล้วคนอื่นที่ทำกระเป๋าคล้ายๆ กัน
แต่ไม่มีโลโก้
- มันไม่มีปัญหาเหรอ - ไม่มีปัญหา
มันเป็นเพราะแบบแฟชั่น เป็นชิ้นส่วนในการใช้งาน
และเพราะพวกมันมีไว้เพื่อใช้งาน
จึงไม่มีคุณสมบัติใน การขอความคุ้มครองลิขสิทธิ์ได้
ซึ่งแย้งกัน เพราะเราคิดว่าแฟชั่น
เป็นเรื่องความหรูหราและสนุกสนาน
และไม่ใช่สิ่งจำเป็นเลย
เราลืมวัตถุประสงค์ตั้งต้นของมัน
ซึ่งก็คือการปกปิดร่างกาย
ใช่ แล้วเรื่องแบบนั้นมีประโยชน์อะไร
ชัดเจนว่าเป็นเพราะ ไม่มีความคุ้มครองลิขสิทธิ์
แฟชั่นจึงยกระดับตัวเอง ให้เป็นรูปแบบงานศิลปะไปแล้ว
มีโครงสร้างผลตอบแทนขนาดใหญ่
ที่ถูกสร้างขึ้นในอุตสาหกรรมหนึ่ง
ซึ่งเราจะถูกเลียนแบบไปเมื่อไหร่ก็ได้
มันได้กลายเป็นศาสตร์อย่างหนึ่ง
ในการเลียนแบบสินค้าหรูหราพวกนี้
และแน่นอนพวกเขาไม่พอใจ
แต่ในที่สุดแล้ว เมื่อแบบหนึ่งถูกเลียนแบบ
นั่นหมายความว่าคุณเป็นผู้นำแฟชั่น
คุณถูกเลียนแบบ
มันหมายความว่าคุณเข้าถึงค่านิยมนั้น คุณเข้าใจมัน
- มงลงไปเลย - โอเค
แต่นั่นหมายความว่าผู้นำแฟชั่น
ต้องออกจากที่นั่นทันที
- พวกเขาต้องหาของใหม่ชิ้นต่อไป - มันไม่เจ๋งอีกต่อไป
ไม่ พวกเขาไม่ต้องการ...
พวกเขาเป็นส่วนหนึ่งของฝูงไม่ได้
ไม่
โอเค
และสิ่งที่น่าสนใจจริงๆ คือ
มีอีกหลายอุตสาหกรรม ที่ไม่ได้รับความคุ้มครองลิขสิทธิ์
อาหาร เชฟไม่ได้เป็นเจ้าของสูตรเอง
เฟอร์นิเจอร์
เพราะมันถือเป็นของใช้
แม้แต่นักออกแบบชื่อดังที่สุด ก็ยังไม่ได้เป็นเจ้าของแบบเอง
นักแสดงตลกด้วย
นักแสดงตลกพัฒนาลักษณะเฉพาะตัว เพราะพวกเขาไม่ได้เป็นเจ้าของมุกเอง
เรื่องที่แย้งกันคือ มันเป็นเรื่องที่ดีมากสำหรับธุรกิจ
เมื่อคุณสร้างความต้องการ สำหรับสินค้าใหม่ตลอดเวลา
มันดีกับเศรษฐกิจแบบทุนนิยม
นวัตกรรมชิ้นเอกอาจหมายถึง ไอเดียยอดเยี่ยมชิ้นใหม่
หรือวิธีสร้างสรรค์เพื่อขโมยของของคนอื่น
ลอสแอนเจลิส
แคลิฟอร์เนีย
และถ้ามีเมืองหนึ่งซึ่งเป็นที่รู้จัก จากการนำไอเดียดั้งเดิมหนึ่งเดียว
แล้วใช้ความสร้างสรรค์แตกแขนงมัน ออกไปเรื่อยๆ มันคือทินเซลทาวน์
นี่ไงครับ
- ข้างในของอะไซลัม - ว้าว
ยินดีต้อนรับสู่อะไซลัม สตูดิโอส์
โด่งดังจากผลงานสร้างสรรค์ ที่ดังที่สุดของพวกเขา
ชาร์คเนโด
คุณอาจจำวายร้ายตัวนี้ได้
มันเป็นฉลามที่ถูกเผาใน ชาร์คเนโดภาคสาม
ตอนกำลังเข้าไปในวงโคจร
แน่นอน ฉลามไม่รอด
- น่าสงสารจัง - เรื่องเศร้า
ในขณะที่มี ชาร์คเนโด หกภาค เดวิด แลตต์และพอล เบลส์ หุ้นส่วน
สร้างอาณาจักรของพวกเขา บนสิ่งที่เรียกว่า "หนังเลียนแบบ"
ด้วยหนังกว่า 250 เรื่อง
พวกเขาทำเงินได้ มากกว่า 30 ล้านดอลลาร์ต่อปี
- คุณสร้าง ธอร์ ด้วยเหรอ - เราสร้าง ธอร์ เวอร์ชันหนึ่ง
- ธอร์ ในเวอร์ชันสาธารณสมบัติ - น่าสนใจ
ผมไม่ยักรู้ว่ามันเป็น...
ใช่ พวกเขาก็ไม่รู้เหมือนกัน
ตรงนี้...
ที่จริง ยิ่งคุณไม่แน่ใจ ว่าดูหนังอะไรอยู่เท่าไหร่
หนังก็ยิ่งประสบความสำเร็จเท่านั้น
พวกคุณเป็นที่รู้จัก จากการสร้างหนังเลียนแบบ
ช่วยอธิบายหน่อยว่ามันคืออะไร
ผมชอบคำนั้น มันเป็นคำเรียกที่ถูกต้องไหม
มันถูกต้องเลย มันถูกจดเป็นเครื่องหมายการค้าไว้แล้ว
ซึ่งเป็นความจริง
ถ้ามีใครพยายามขโมยมันไป พวกเขาเจอปัญหาใหญ่แน่
การทำหนังเลียนแบบคือการใช้โครงเรื่อง ของหนังที่ค่ายหนังกำลังสร้างอยู่
ในเวลานั้น
ถ้ามีหนังเกี่ยวกับหุ่นยนต์ยักษ์แปลงร่าง
ที่เรียกว่า ทรานสฟอร์เมอร์ เราก็อาจจะสร้าง ทรานสมอร์เฟอร์ส
ออกไป
ทรานสมอร์เฟอร์ส ปี 2007 อะไซลัม สตูดิโอส์
เรียกทีมกลับมาที่ แบล็กธอร์น ออกจากที่นั่นเดี๋ยวนี้
คุณพูดถึงการใช้โครงเรื่อง
ที่ค่ายหนังยักษ์ใหญ่ใช้ อะไรคือการใช้โครงเรื่อง
การใช้โครงเรื่องเป็นคำที่เบาและดีกว่า
ที่ค่ายหนังเคยใช้มาหลายทศวรรษ
ซึ่งเป็นเรื่องเดียวกับการทำหนังเลียนแบบ
พวกเขาจะดูว่าอะไร...
สมมุติว่าเป็นพาราเมาต์ พวกเขามองไปที่ วอร์เนอร์ บราเธอร์ส ยูนิเวอร์แซล
แล้วพูดว่า "พวกเขาจะสร้างหนัง สตาร์วอร์ส
"ฉันจะสร้างหนังอวกาศอีกเรื่องหนึ่ง
"เพื่อหาประโยชน์จากมัน
"เพราะมันต้องมีการประชาสัมพันธ์และ การทำข่าวมากมายเกี่ยวกับเรื่องนี้"
หลายปีก่อน รหัสลับระทึกโลก ออกฉาย
เราก็เลยปล่อยหนังเรื่อง ขุมทรัพย์ลับระทึกโลก
ค่ายหนังไม่มีปัญหากับ รหัสลับระทึกโลก ในเวอร์ชันของคุณเหรอ
ผมไม่คิดว่า พวกเขาชอบเวอร์ชันของตัวเองด้วยซ้ำ
ใช่ แต่มันไม่ใช่เรื่องของเนื้อเรื่อง
มันเป็นเรื่องการตลาด สตูดิโอจะพูดว่า
"ตัว 'เอ' ในฟอนต์ของคุณใกล้เคียงกับ ตัว 'เอ' ในฟอนต์ของเราเกินไป"
เราก็เลยเปลี่ยนฟอนต์ให้
แล้วหนังก็ฉายได้ตามแผน
ธุรกิจภาพยนตร์เจอหนัง ที่มีโครงเรื่องคล้ายกันเป็นประจำ
ที่ประสบความสำเร็จอย่างสูงในตลาด
ในปี 1998 โลกเกือบถูกอุกกาบาต จากอวกาศพุ่งชน ถึงสองครั้ง
ครั้งแรกใน วันสิ้นโลก ฟ้าถล่มดินทลาย สองเดือนต่อมา อาร์มาเก็ดดอน
และสำหรับพวกเด็กเนิร์ดอย่างคุณ แทนสองเรื่องนี้ด้วย
ดิ อเวนเจอร์ส และ จัสติซ ลีก
ความเห็นของผมในเรื่องนี้ อาจเห็นแก่ตัวนิดหน่อย
เพราะผมเป็นนักแสดงใช่ไหม
และผมไม่ชอบ คนที่ละเมิดลิขสิทธิ์หนังของเรา
ดีวีดีชุดแรกของ ฮาโรลด์กับคูมาร์ คู่บ้าฮาป่วน
ทำเงินได้ประมาณห้าสิบล้าน
ผมคิดว่านะ ถ้าจำไม่ผิด
แต่แล้วคนก็ไปดาวน์โหลดมันฟรีๆ อย่างผิดกฎหมาย
มันเป็นเงินที่เสียไป
ในทางกลับกัน กลับมีหนังโป๊ล้อเลียน
ฮาโรลด์กับคูมาร์ หนีจากอ่าวกวนตานาโม
ซึ่งผมคิดว่าเยี่ยมมาก
เพราะมันต่างกันมากพอ
ที่จะเห็นได้ชัดเจนว่า พวกเขาต้องการสื่ออะไร
ผมคิดว่ามันเรียกว่า "ฟาโรลด์กับฟูบาร์" อะไรทำนองนั้น
ขอบเขตอยู่ตรงไหน ในแง่ของทรัพย์สินทางปัญญา
คุณมั่นใจได้ยังไงว่า คุณจะไม่ฝ่าฝืนกฎหมายนั้น
และยังคงหาประโยชน์จาก
สิ่งที่คุณคิดว่าคนดูต้องการจริงๆ ได้
ผมคิดว่าเราต้องเข้าใจก่อนว่า การละเมิดลิขสิทธิ์คืออะไร
เมื่อเทียบกับการเลียนแบบหนัง หรือการใช้โครงเรื่อง
ถ้าเราดาวน์โหลด ทรานสฟอร์เมอร์ส หรือ ทรานสมอร์เฟอร์ส
อย่างผิดกฎหมายโดยไม่ต้องจ่ายเงินดูมัน
งั้นคุณก็กำลังขโมยอยู่
ความแตกต่างกับสิ่งที่เรากำลังทำ
คือเรากำลังทำหนังเกี่ยวกับหุ่นยนต์
เราไม่ได้ขโมยเนื้อเรื่อง เราไม่ได้ขโมยดารา
มาร์ก วอห์ลเบิร์กไม่ได้อยู่ในหนังของเรา
เรามีมาร์ก สตอห์ลเบิร์กแทน
ไม่ นั่นเป็นเวอร์ชันหนังโป๊
นั่นเป็นเวอร์ชันหนังโป๊
ไม่มีใครจะเสนอชื่อ ขุมทรัพย์ลับระทึกโลก เข้าชิงรางวัลออสการ์
แต่มีตัวอย่างของการเลียนแบบ
ที่นำไปสู่นวัตกรรม ซึ่งผลักดันอุตสาหกรรมไปข้างหน้า
แทนที่จะถ่วงมันไว้
ลองนึกถึงยาสั่งจ่ายดูสิ
องค์การอาหารและยา ออกสิทธิบัตรให้ยาใหม่
เพื่อที่บริษัทจะได้หาเงินพัฒนามันได้
แต่เมื่อสิทธิบัตรหมดอายุลง
แบรนด์ทั่วไปก็ออกมา
ทำให้เกิดการแข่งขันมากขึ้น และราคาถูกลง
แบรนด์ทั่วไปในซูเปอร์มาร์เก็ตของคุณ
อาจมีส่วนผสมเดียวกับสินค้ามียี่ห้อเป๊ะ
แต่ราคาถูกกว่าเพราะไม่ต้องโฆษณา
และไม่มีบรรจุภัณฑ์ฟู่ฟ่า
ถ้าเศรษฐกิจหาจุดสมดุลได้
ระหว่างการคุ้มครองทรัพย์สินทางปัญญา
และการปล่อยให้มีการเลียนแบบ เพื่อขับเคลื่อนนวัตกรรม
หรือเพื่อให้ผลิตสินค้าในราคาที่ถูกลง
ก็ดูเหมือนว่า การปลอมสินค้ามีบทบาทที่ต้องเล่น
แม้จะไม่ใช่ฮีโร่ก็ตาม
บางครั้งการปลอมสินค้าก็นำไปสู่นวัตกรรม
บางครั้งมันก็นำไปสู่เรื่องเลวร้าย
และบางครั้งมันก็นำไปสู่เรื่องนี้
ฟาโรลด์และฟูบาร์ ปาร์ตี้สระว่ายน้ำสาวเปลือยกาย
แต่อัจฉริยะวงการหนัง ที่สร้างงานศิลปะชิ้นนี้
ไม่ยอมให้เราเปิดให้คุณดู
และเราต้องเคารพทรัพย์สินทางปัญญา ของพวกเขา
และสร้างเวอร์ชันของเราเอง
แอ็กชัน!
ใช่
โอ๊ย บ้าเอ๊ย
ฉันอยากดูเนื้อนั่นก่อนกินมัน
นี่มัน... เนื้อนี่ห่วยมาก
ไม่อยากจะเชื่อเลย
รู้ไหมว่าฉันต้องนั่งยองๆ ซ่อนตัวในพุ่มไม้นานแค่ไหน
เพื่อสะกดรอยตามมันอย่างกับคนโรคจิต
ใช่ นายแต่งตัวเหมือนซะด้วย
กล้าดียังไง