Wauwie.70
Toen ik klein was, wist ik hoe de wereld zou eindigen.
Een alien-invasie.
Reuzenhagedissen.
Een zombie-apocalyps.
Hoewel sommigen nog steeds denken
dat Godzilla, ufo's en de Body Snatchers eraan komen,
is er nu een directere apocalyptische dreiging.
De verdwijning van een cruciaal goed waar we afhankelijk van zijn
zonder dat we het beseffen.
Eén goed dat zo belangrijk en zo alomtegenwoordig is,
dat bijna alles ter wereld er afhankelijk van is.
Als onze voorraad ooit opdroogt,
komt de wereldeconomie tot stilstand.
Je denkt vast dat ik olie bedoel.
Nee, hoor.
Deze aflevering gaat over rubber.
DE RUBBERAFLEVERING
Of je het leuk vindt of niet, we zijn allemaal verbonden door geld.
Ik ben Kal Penn en ik verken dit grote beest dat de wereldeconomie heet.
Om te zien hoe afhankelijk we zijn van rubber,
moet ik een monsterlijk grote dosis toegediend krijgen.
Philadelphia, dit is Monster Jam.
Monster Jam rolt op enorme banden.
En alleen natuurrubber kan de impact weerstaan
van die geweldige monstersprongen.
Naast banden
heeft rubber zich in elk hoekje weten te wurmen.
Van je kleding
tot huishoudgoederen en meer.
Door rubber kun je springen op dit leuke ding.
En deze leuke dingen...
Dat is een ander soort vering.
In de natuurrubbersector gaat $26 miljard om.
Het is de ruggengraat van de economie.
De vraag naar natuurrubber is 13.000 ton per jaar.
Dat is evenveel als 86.868 blauwe vinvissen.
Dat is veel rubber.
En bij Monster Jam is er veel vraag naar.
Wat?
Ja.
Ik heb vragen over rubber. Jij bent de rubberpersoon.
Een 'rubberpersoon'? Dat staat me niet aan.
VICEPRESIDENT FLEET OPERATIONS
Bill Easterly is verantwoordelijk
voor de banden op alle Monster Jam-wagens.
Met 33 jaar motorsportervaring
weet hij veel over wanneer het rubber de weg raakt,
of zand of zo.
Je weet veel over banden.
Hoe belangrijk zijn banden en rubber voor Monster Jam?
-We kunnen niet zonder ze. -Ja.
Onze wagens springen in de lucht
en landen op de grond met 20 g.
De wagen weegt 5440 kg.
Bijna 113.000 kg aan kracht knalt dan tegen de grond aan.
De banden moeten dat meermaals doorstaan.
De banden zijn dus belangrijk.
Hoeveel kosten die banden?
Deze banden kosten $3000.
-Per stuk? -Per stuk.
-Wauw. -Ja.
Wat we met banden doen, is niet eerlijk.
Je stuurt ze tien meter de lucht in, laat de wagens crashen
en op auto's vallen.
Die banden raken wel beschadigd.
Daarom moesten we een extra sterke band bouwen
die aankan wat er gebeurt.
Met natuurrubber maak je een extra sterk product,
zodat we zulke prestaties kunnen neerzetten.
Kunststofrubber wordt van aardolie gemaakt.
Maar de belangrijkste rubberproducten kunnen niet synthetisch zijn.
Waarom?
Hitte, slijtage en leeftijd zijn een nekslag voor kunststofrubber.
Vliegtuigbanden van kunststof? Echt niet.
Ze weerstaan de landing niet en ontploffen op de baan.
Hetzelfde geldt voor vrachtwagens voor lange afstanden.
Kunststofrubber kan niet tegen de slijtage.
Natuurrubber is het enige materiaal dat we kennen
dat alles kan wat vliegtuigen, wagens en deze monsters nodig hebben.
Maar natuurrubber zou best eens kunnen verdwijnen.
Als dat gebeurt, is het het einde van Monster Jam
en bijna alles waar je afhankelijk van bent.
Dit is de bron van natuurrubber.
Het ruwe sap, of 'latex', van de Braziliaanse rubberboom...
Deze bomen zijn monoklonaal.
Monoklonaal - kloon van één individu of cel
Dat betekent dat deze bomen
precies dezelfde genetische opmaak hebben.
Dat betekent ook dat ze vatbaar zijn voor dezelfde ziekte.
Die ziekte is de 'rubberboomschimmel'.
Voor een rubberboom is het net de Zwarte Dood,
de Spaanse griep en ebola in één.
Er is geen vaccin of genezing.
Hoe eng is een uitbraak?
Doordat alle rubberbomen identieke broers en zussen zijn,
kan deze ziekte de hele rubbersector vernietigen.
VERENIGD KONINKRIJK
Gezien die mogelijke uitroeiing en de dreiging
voor onze rubbertoevoer,
wie bel je als zo'n wrede spore grote plannen heeft?
Alleen maar de extreemste, keiharde, meedogenloze plantenpatholoog.
-Zal ik dit aandoen? -Ja, hoor.
Ik heb ooit een eredoctoraat gekregen.
-Jij? -Voor niksdoen.
Van... Dat is ongewoon...
-We zijn allebei doctoren. -Klopt.
Maar jij weet wat je doet.
Ik zat vooral in de tropen.
PLANTENPATHOLOOG
Ik heb aan tropische gewassen gewerkt. Koffie, cacao en rubber.
We laten een paar rubberbomen hoesten en kijken hoe het gaat.
Dr. Harry Evans heeft 40 jaar ervaring
in de strijd tegen planten- en schimmelziektes.
Hij zit vooral in het laboratorium,
waar hij gearchiveerde specimens catalogiseert, zoals bladschimmels.
PLANTENPATHOLOGIE
Rubber komt vooral hiervandaan,
bijna vooral uit Azië.
Daar wordt de ziekte, rubberschimmel, vermoed.
Dit specimen is rubberschimmel uit Trinidad
uit de jaren 80.
Dit zijn 'hagelschotgaten' en dat gebeurt er.
Zie je de gaten?
HAGELSCHOTGAT
-Ja. -En de...
Er komen gaten in en uiteindelijk valt het blad eraf
en is de boom bladloos.
Dat kan de dood van de boom betekenen.
De verzamelaar, Chi, was Maleis en hij bestudeerde
alle aspecten van de ziekte om die kennis te verzamelen.
Als je ernaar kijkt, zie je...
Sorry, ik moet lachen,
omdat in Hindi 'chi ' shit betekent.
Dus dr. Shit heeft je die monsters gestuurd.
Ja, dus...
Door Chi's beschrijvingen kunnen de eerste mensen ter plaatse
zeggen: 'Dat is rubberschimmel.'
Gewoon door door de microscoop te kijken.
Zie je die structuren?
-Ja, wauw. -Ja.
Dat is de uitbarsting en wat er dan gebeurt,
is dat het blad eruit wordt geduwd en dan wordt het...
Je noemt het een uitbarsting, maar het lijkt op een bergketen.
Met die vergroting, ja.
Daarin zitten de structuren met de seksuele sporen.
-Oké. -Die worden dan met geweld losgelaten
en zetten het proces door.
Dit is een overlevingsstructuur. Het is een bergketen,
dus die is beschermd en de sporen zitten erin.
Het is een langzaam groeiende schimmel.
Het duurt drie of vier weken.
Drie of vier weken om zover te komen?
Voor zo'n groei.
-Oké. -Ja.
Als je dat monster daarin doet,
ziet het er over vier weken zo uit?
Ja.
Als ze rubberschimmel vinden, of als jij die vindt,
omdat ze een monster sturen...
Als je het krijgt, is het dan te laat om iets te doen?
Dan gaan de alarmbellen af.
Als de ziekte echt toeslaat op een plantage,
wordt alles uitgeroeid.
Het is al eens eerder gebeurd.
Honderd jaar geleden
kwam 90 procent van het natuurrubber uit Brazilië.
Daarom creëerden bedrijven als Ford er enorme rubberplantages
om autobanden te maken.
In de jaren 30 sloeg de schimmelziekte toe en sprong die zo snel van boom naar boom
dat het te laat was toen die ontdekt werd.
Deze kleine spore verwoestte bijna alle bomen in Zuid-Amerika.
Ford had $20 miljoen geïnvesteerd in de plantage,
tegenwoordig zo'n $280 miljoen.
Ze verkochten die terug aan Brazilië
voor iets meer dan één procent van de investeringskosten.
Het Braziliaanse aandeel in de rubbermarkt is gezakt
van 90 naar 0,001 procent.
Waar zijn de andere rubberplantages?
Die zitten voornamelijk in Azië, zo'n 90 tot 95 procent.
Vijfennegentig procent van het industriële rubber.
Natuurrubber heeft zijn oorsprong in Azië.
Oké. Dan is de regio klein.
Als de ziekte toeslaat,
kan het de rubberaanvoer ontwrichten.
Het zou de wereldeconomie ontwrichten.
Er zijn geen geografische obstakels.
Het verspreidt zich door de regio.
Net als de verspreiding door Zuid- en Centraal-Amerika.
Als het zou toeslaan, zouden we het niet kunnen tegenhouden.
Wat zou er gebeuren als de schimmel de Stille Oceaan oversteekt
en in Azië binnendringt?
Niet alleen is dat het einde van monstertruckrally's,
maar het zou inslaan op de wereldeconomie als een bom.
Kun je het je voorstellen? Ik help je wel.
We zijn er.
Zo ziet de apocalyps eruit.
Alle vliegtuigen staan aan de grond en de wereld komt tot stilstand.
WOESTIJN
Zie je hoe groot ze zijn?
Ja, enorm.
Dit staat nog steeds overeind door...
-Ja, door rubberbanden. -...rubber.
Ik kom uitzoeken wat een wereld zonder rubber voor ons betekent.
Een vliegtuigkerkhof waar de titanen van de lucht
uiteen worden gerukt en naar schroot wordt gezocht.
-Deze banden... -Honderd procent natuurrubber.
Zelfs deze?
Bijna zeker, omdat ze voor intensief gebruik zijn.
Ik hoop dat we hier wat zien liggen.
Hier zaten zegels en afdekkingsmateriaal.
Ik neem aan dat dit van rubber is.
-Of is het plastic? -Hier is rubber.
-Oké. -Hier zit rubber in.
Misschien zit er rubber in die luxe onderzetters,
zodat je glas champagne niet wegglijdt.
Is hierin iets van rubber gemaakt?
Ja, je bent er.
LANDBOUWTECHNICUS
Dr. Katrina Cornish wil ons waarschuwen
voor de economische gevolgen van een rubberloze wereld.
Ze heeft een duidelijke boodschap over deze mogelijke rubbercrisis.
We moeten niet langer afhankelijk zijn van een klonale boom
die vatbaar is voor ziekte.
Dat is een belachelijke manier om een wereldeconomie te leiden.
-Is de ziekte een echte dreiging? -Zeker.
In de afgelopen 20 jaar is hij in India en Thailand voorgekomen.
Alles in de buurt werd uitgeroeid om die te beheersen.
Als je van Zuid-Amerika naar Zuidoost-Azië wilt vliegen,
zul je moeilijk een vlucht vinden.
Je moet ergens overstappen
op een vliegtuig dat niet in Zuid-Amerika is geweest.
Dat komt door de quarantaine.
-Echt? -Ja.
De ziekte overleeft een lange tocht op zee niet,
maar een vliegtuigreis wel.
Als dit gebeurt en de bomen worden verwoest,
wat gebeurt er dan met de economie als er geen rubber is?
Het zou een economische instorting betekenen.
Er is geen sector in de economie
die niet volledig afhankelijk is van natuurrubber.
Je zult uiteindelijk
de hele moderne wereld verliezen.
Je verliest die.
Je gaat 120 tot 130 jaar terug in wat men kan.
-Wauw. -Ja.
Ossenkarren.
We moeten ossenkarren gebruiken.
Paarden en leer.
Er is niets. Medicijnen, vervoer, wat dan ook.
Hoe lossen we het rubberprobleem op?
Door de biodiversiteit van de rubbervoorraad te vergroten
en dat zo snel mogelijk te doen.
Overheden hebben nu de kans om te investeren.
Zeker, maar daar zijn we niet goed in.
Als iets catastrofaals gebeurt, denkt men: o, jee.
-Dat was erg. -Ja.
Maar tientallen mensen zeggen:
'Dit gaat gebeuren.
'Het gaat gebeuren.'
'O, jee. Wisten we dat dit ging gebeuren?'
'We probeerden het te zeggen.
'Jullie luisterden niet.
'Jullie wilden niet proactief, maar reactief zijn.'
Waarom doet de economie niks
om zich te wapenen tegen de effecten van bladschimmel?
Het blijkt dat economieën de neiging hebben
om kwesties die overlast gaan bezorgen, niet aan te pakken.
Het soort kwesties dat zich afspeelt op elke plek
waar geld van handen wisselt.
BUSH BEGINT TWEEDE TERMIJN
Als men praat over de onzekerheid van de economie,
hebben ze het over 'uiterlijke omstandigheden'.
Variabelen die iedereen in de markt kunnen raken.
Die omstandigheden kunnen positief zijn.
Zoals vorig jaar, in 2004,
toen MySpace hier zijn hoofdkwartier opende.
De banen blijven dus hier.
Maar die omstandigheden dienen zich vaak aan als catastrofes.
Ecologische ziektes zoals bladschimmel, natuurrampen zoals orkanen
en zelfs menselijke fouten zoals een kernramp,
of in mijn geval, dat mijn huis is gebouwd op een grafheuvel.
-Kijk eens wat me 's nachts aanviel. -Hoeveel voor de botten?
Ze zijn niet te koop, monster.
Oké, zeven dollar.
ROEISPAAN VAN OLYMPISCHE SPELEN 1950
Om rond te komen, moet ik dit alles verkopen.
Bij aankoop hield de markt geen rekening met de omstandigheden,
waardoor het nu onmogelijk is deze zooi te verkopen.
Ik kreeg zelfs geen korting op mijn Hummer
voor als de gasprijs flink stijgt.
Maar wat kost het om te tanken?
Oneindig veel dollar.
CD'S 50 CENT - BANDJES 75 CENT
Ik heb $15 voor een losse cd betaald,
maar nu verkoop ik ze voor 50 cent per stuk.
Behalve de Papa Roach-cd.
Heel gewild.
Als je ze koopt, mag je de platen gratis meenemen.
Vinyl komt nooit terug.
Zijn Google-aandelen meer dan $100 waard?
Nu dat zijn top heeft bereikt,
ga ik ze verzilveren en verhuizen naar een plek zonder grafheuvel.
In New Orleans wordt men niet ondergronds begraven.
Deze jongen gaat naar de Big Easy.
-Veilige reis. -Bedankt, mevrouw.
New Orleans in 2005. Wat kan er misgaan?
Wat betekent een omstandigheid als bladschimmel
voor mensen in de rubbertoeleveringsketen?
Om dat te ontdekken, begin ik mijn reis
aan het begin van het natuurrubberpad.
2.00 uur
Thailand produceert meer dan één derde van het rubber
op plantages zoals deze,
midden in wat vroeger een regenwoud was.
Dit is Bo.
Het is zijn taak om ruwe rubber, latex, te oogsten.
Zijn werkdag begint pas net.
Zoals een condoom
wordt latex 's nachts getapt, tot de vroege ochtend.
Omdat overdag
de junglehitte de latex te snel doet stollen.
Daar loopt de vergelijking spaak.
Eerst haal je de gedroogde latex weg.
Je tapt de boom langzaam.
Wanneer is die vol?
Dat duurt ongeveer zes uur.
Hoeveel bomen doe je in één keer?
Het is...
Duizend bomen.
Soms wel 1200 bomen.
Het kost één boom twee jaar om genoeg rubber te produceren
voor één normale autoband.
Niet eens een monstertruckband.
Zoals je ziet, regent het.
In de praktijk tappen ze niet in de regen,
omdat water de latex verdunt.
Maar we hebben 20 mensen achter de camera
die hier 's nachts in Thailand staan
voor de rubberaflevering,
dus hier zijn we.
6.00 uur
Nog maar één boom te gaan.
Dan gaan we wegen.
Kom mee.
Na de hele nacht latex te hebben getapt,
verzamelt Bo de emmers met de witte vloeistof.
Nu gaan we wegen.
Zodra de emmers vol zijn,
rijdt Bo naar het weegstation op de plantage
om te horen hoeveel hij ervoor verdient.
Deze plantage omvat bijna 200 hectare aan rubberbomen.
Als maar een paar sporen van de schimmelziekte hier landen,
zou alles binnen een paar weken verwoest zijn.
Er zijn 30 tappers zoals Bo, die zowel wonen als werken op de plantage.
Zodra de rubber is gewogen, betaalt de plantage-eigenaar ze.
Mijn vader kocht dit land en plantte er rubberbomen.
Kocht hij het speciaal voor rubberbomen?
Ja.
Toen de Thaise overheid premies bood
aan rubberboeren, acht jaar geleden,
plantte de eigenaar, dr. Chukiet, veel nieuwe bomen.
RUBBERBOER
Hoewel een rubberboom 25 jaar kan leven,
duurt het zeven jaar voordat hij volwassen is,
dus hij verdient nu pas rendement op zijn investering.
Wat gebeurt er?
We brengen de latex van de getapte bomen naar binnen.
En nu wegen we die.
Hoeveel die weegt, oké?
De prijs van vandaag is 47 baht per kilo.
Is 47 baht per kilo de prijs?
-Ja. -Hoe weet je de prijs?
We bellen de fabriek.
-Zegt de fabriek het? -Ja.
Zevenenveertig baht per kilo is te vergelijken met $1300 per ton rubber.
Dr. Chukiet hanteert een verdeelsleutel van 60-40 voor de opbrengst,
dus Bo krijgt maar negen dollar.
Dat is in Thailand minder dan het minimumloon per dag.
Dit probleem hebben we
tegenwoordig.
Weinig personeel door de lage prijs.
Oké.
Het personeel wil alleen werken als de prijs hoog is.
Ja.
We kunnen geen nieuw personeel vinden
als iemand zijn ontslag indient.
We kunnen niemand vinden.
Vroeger produceerden we zo'n zes ton.
Zes ton?
Per dag.
Nu is het twee ton per dag.
-Twee ton per dag? -Ja.
Wauw, dat is meer dan de helft gedaald.
Meer dan de helft. Daarom is onze productie
nu zo laag.
Zijn de prijzen vaker laag geweest of is dit iets nieuws?
De prijs nu...
De prijs is al een paar jaar laag.
Was hij al laag?
Ja, het is...
Het is nu 30 procent van wat het vroeger was.
Dertig procent van wat het vroeger was?
Ja.
Drie jaar geleden?
Twee jaar geleden.
Dat is nogal een probleem voor Thailand.
Vroeger konden we in dit bedrijf leven
van het inkomen van de rubberplantage.
Nu proberen we van rubber over te stappen
op kokosnoot- of palmolieproductie.
We proberen ons bedrijf te diversifiëren.
Nu hakken we de oude rubberbomen om.
Ik begrijp het niet.
Als bladschimmel zo gevaarlijk is voor de rubbertoevoer
en de vraag naar natuurrubber altijd stijgt,
waarom zijn de prijzen dan zo laag
dat boeren zoals dr. Chukiet geld verliezen
en overwegen de rubberbomen om te hakken?
Waar gaat het rubber nu naartoe?
Als het klaar is,
brengen we de latex van de tank naar het busje.
Dat gaat naar de fabriek.
Deze hele dingen gaan erheen.
Naar de fabriek.
Als dr. Chukiet zegt dat hij de prijs krijgt van de fabriek,
ga ik er nu heen om te ontdekken waarom die zo laag is.
De rubberfabriek is van Robert Meyer.
MEDEOPRICHTER EN CEO HALCYON AGRI CORP
In acht korte jaren bouwde hij één fabriek uit tot 38.
Nu produceert hij 14 procent van het rubber wereldwijd.
Die vaten met vloeibare latex zien er zo uit als Robert er klaar mee is,
voor hij dit verkoopt aan een bandenfabriek.
Voel eens. Dit is zowel warm
als plakkerig.
Dus het bakproces
heeft tot twee dingen geleid.
Het heeft
de decompositie gestabiliseerd.
Het organische bederf is gestopt, omdat het gebakken is.
Daarnaast wordt het plakkeriger.
En wordt het bruin door het drogen?
Ja, net een koekje.
Ja.
Dit zijn de weegstations
waar twee koekjes op elkaar worden gelegd.
De vorm wordt aangepast,
zodat elk stuk 35 kg weegt.
Cool.
Dit is het eindproduct.
Hier worden de Wonka-repen gedistribueerd.
Dat doet een rubberfabriek:
een landbouwproduct omzetten in industrieel materiaal.
Echt cool.
Je snapt het al.
We hebben
twee overgangen die belangrijk zijn.
De boer geeft het landbouwproduct aan de fabriek.
De fabriek geeft het ruwe industriële materiaal
aan de maker van rubberproducten.
Op die twee overgangsmomenten
gaat het stokje over
naar de volgende stap in de keten.
Maak je je zorgen over bladschimmel? Is het echt een zorg?
Men maakt zich er altijd zorgen over.
-Oké. -Oké?
Dat diertje heeft zijn weg naar Zuidoost-Azië nog niet gevonden.
Misschien ben ik te naïef of te betrokken bij wat ik doe...
Ja.
...om er veel over na te denken,
maar zelfs als het in Zuidoost-Azië zou komen,
zou de prijs van rubber exponentieel stijgen.
Het lijkt alsof dat niet wordt meegewogen in de prijs.
Ik heb gepraat met rubberboeren en ze zeggen
dat de prijs die ze de laatste drie jaar voor latex krijgen,
flink is gedaald.
-Ongelofelijk... -Leg me uit waarom dat is.
Om dat te begrijpen,
moet je de rubbergeschiedenis in duiken.
Vroeger was er geen band,
qua tijd en qua contact,
geen overleg,
tussen de bron en de consument.
Als je een koper bent, een bandenmaker, en ik een verkoper,
wil je weten dat je het product kunt kopen,
niet wat ik op voorraad heb,
maar het hele jaar door.
-Oké. -Omdat je er afhankelijk van bent.
Daarom is een termijnmarkt gecreëerd
en daar wordt in rubber gehandeld.
Kun je uitleggen wat een termijnmarkt is?
Op een termijnmarkt kunnen een koper en een verkoper
het eens worden over de prijs, het volume, de staat,
de specificaties, de bron,
alles wat je in een contract vindt
voor een toekomstige levering.
-Oké. -Ja?
Als ik een producent was en ik je leverancier ben
voor een prijs op een dag,
zou je kopen van een Amerikaanse handelaar in New York
met een dochteronderneming in Azië.
Hij voert de transactie direct uit of via tussenpersonen
-met de producent, ik dus. -Oké.
En wij samen garanderen
dat we je leveren wat je wilt voor die prijs op die datum.
Eerlijk gezegd heb ik op de termijnmarkt
niet veel te vertellen.
Zelfs mijn klanten niet.
Mijn klanten zullen zeggen
dat ze hogere prijzen willen,
omdat de boeren bijna zeggen: 'Genoeg.'
Maar die partijen hebben allebei geen zeggenschap.
We moeten de termijnmarkt beter begrijpen.
Een termijncontract is net een concertkaartje.
Kaartjes worden maanden voordat ik optreed, verkocht.
Het contract is gebaseerd op vraag.
Ik zou geen $100 vragen om me te zien
als ik niet verwacht alles te verkopen.
Je bent te nederig. Je kunt de maan uitverkopen.
Een tour op de maan.
Bedankt.
Ik verkoop de kaartjes van tevoren, zodat het risico verkleint.
Ik heb hard gewerkt aan deze tour.
Ik heb een nieuw album gemaakt
en alle dansers zelf gechoreografeerd.
Als ik zeg dat het top is, is het top.
Ik heb garanties nodig dat ik word betaald voor dat werk.
Mijn fans willen de garantie dat ze het kunnen zien.
Ik garandeer je
dat als ik deze show niet zie, ik uit mijn plaat ga. Echt.
Ik ga letterlijk uit mijn plaat
en mensen denken: wat is dat?
Dus als concertkaartjes termijncontracten zijn,
zijn zwarthandelaren handelaren in termijncontracten.
Door marktfluctuaties kunnen zij zelfs geld verliezen.
Zoals als ik besluit om mijn concert gratis te streamen.
Nee.
Dan maak je het internet kapot.
Ik hoop dat het niet nodig is.
Maar nu komt het ergste.
Zwarthandelaren kopen zoveel kaartjes dat ze de voorraad beheersen.
Dat betekent dat ze de prijs bepalen.
Dat is manipulatie van de markt.
Jouw shows hebben een marktprijs.
Je bent de kreeft op het menu.
Ja, ik ben de kreeft.
Zet hem op, meid.
Hallo, Cleveland.
Terwijl ik het geld krijg
voor de overige Meghan Trainor-kaartjes.
Ik heb Meghan Trainor-kaartjes.
Ze gaan snel. De show begint nu.
Wie zijn de zwarthandelaren in de rubberindustrie?
Dat zijn deze jongens.
Handelaren op de termijnmarkt voor grondstoffen.
Deze handelaren kopen die contracten
en speculeren dat de waarde zal stijgen.
Het doel van de handelaar is om laag te kopen, hoog te verkopen
en het verschil op te strijken.
Singapore is een van de grootste financiële centra ter wereld.
Hier worden dagelijks duizenden termijncontracten verhandeld.
Iemand die vroeger handelde in rubbercontracten, is Dar Wong.
VOORMALIGE TERMIJNHANDELAAR
Dertig jaar lang werkte hij voor investeerders
en nu reist hij in Azië rond om advies te geven
aan rubberboeren.
Als wij en de hele wereld rubber nodig hebben...
-Iedereen heeft het nodig. -Kleren, glazen, snoeren.
Waarom is de prijs zo laag?
De echte invloeden
op de wispelturigheid van de rubberprijs
zijn de wereldwijde inflatie en recessie.
Oké.
In 2013 daalde de rubberprijs.
In die tijd zei de Thaise overheid
dat de rubberprijs een korte correctie doormaakte.
Maar de rubberprijs herstelde zich niet.
Die bleef maar dalen.
Toen de boeren beseften
dat de prijzen daalden, stopten ze met tappen.
Ze zeggen dat ze de bomen willen omhakken.
Ik vind dat
onacceptabel voor de wereldwijde rubbereconomie.
De boer zegt dat de fabriek de prijs bepaalt.
Maar de fabriek zegt dat de termijnhandelaren de prijs bepalen.
De termijnhandelaren zeggen
dat de wereldwijde inflatie en recessie de prijs bepalen.
Met al die beschuldigingen over en weer,
hoe kunnen de boeren overleven met zo'n wispelturigheid?
NIET MIJN PROBLEEM
Zou het niet dom van ze zijn als ze rubber blijven produceren?
We stimuleren de boeren altijd
om naar alternatieven te kijken
en de plantage levend te houden,
omdat de prijzen een cyclus doormaken.
Er zijn opwaartse cycli.
Er zijn neerwaartse cycli.
Nu zitten we in een neerwaartse.
Als de neerwaartse cyclus eindigt,
komt de opwaartse cyclus.
De prijs schommelt.
Oké.
Is bladschimmel een dreiging voor rubberbomen?
Ik denk...
Het is iets echts.
Maar we moeten het probleem overlaten
aan de plantenartsen.
Er is niet echt een remedie,
maar ik denk dat niks ergers is
dan boeren die bomen omhakken.
Want als je de bomen omhakt,
is het einde verhaal.
Zijn de boeren de grootste dreiging?
Ja, dat klopt.
Die zijn de grootste dreiging.
Als ze het opgeven in de sector,
als ze weigeren te tappen en gaan omhakken
of als ze de plantage slapend houden,
is dat de grootste dreiging.
Omdat rubber zo essentieel is,
zou je denken dat de markt alles doet
om de aanvoer te beschermen.
Dit is Ma Nui.
RUBBERBOER
Ze is een rubberboer in Thailand
en wat Dar Wong 'de grootste dreiging' noemt.
Ze hakt haar bomen om
in de hoop dat ze een huisje kan bouwen voor een beter inkomen.
Dat ziet ze als haar enige optie.
Kamer te huur
Is het moeilijk om te beslissen de bomen om te hakken?
Of zie je dat als veranderingen die moeten gebeuren?
Ik heb geen geld om iets anders te verbouwen.
Er is niks anders wat ik kan.
Het doet er niet toe wat ik vind.
Ik heb geen geld om iets anders te verbouwen.
Dat begrijp ik.
Ma Nui symboliseert de benarde positie van veel rubberboeren.
Ze zitten vast in een systeem
dat ze wil tegenhouden hun bomen om te hakken
en niet focust op de instorting van de sector door ziekte.
Ondertussen kopen wij hardloopschoenen,
niet wetende dat het hele systeem op een afgrond afstevent.
Als ziekte en een economische ramp de markt niet doen ingrijpen,
zijn we dan de sjaak?
Zal het spektakel van monstertruckrally's
uitsterven, net als paalzitwedstrijden?
De onzichtbare hand van de vrije markt
knijpt misschien een oogje toe,
maar de privésector neemt kleine stapjes om zich in te dekken.
HANNOVER
DUITSLAND
Dat brengt ons bij de laatste stap in de rubbertoeleveringsketen,
een belangrijke onderzoeker, Carla, en een bandenfabriek in Duitsland.
Continental Corporation,
een van 's werelds oudste en grootste autobedrijven,
wil grote hoeveelheden ontwikkelen van een alternatief voor rubber.
Het ruikt als het oogsten van wortels, hè?
Ja, het ruikt naar een indica-wortel.
Continental kan bijna $50 miljard aan inkomsten mislopen.
Hoe is dit gemaakt?
Van paardenbloemwortels.
(voeg hier grap toe)
(ik wacht wel)
Continental gokt op de paardenbloem
als de grote innovatie in de rubbersector.
In tegenstelling tot de rubberboom
kunnen paardenbloemen jaarlijks worden verbouwd in gematigde klimaten
en op grond die niet eens geschikt is voor landbouw.
Paardenbloemen kunnen tegen een stootje.
Carla Recker is de aanjager van dit project.
En ze is supergefocust.
Hoeveel bomen, als je gewone rubberbomen zou gebruiken...
MATERIAALONDERZOEKER
...kost het maken van één band, vergeleken met paardenbloemen?
Een rubberboom produceert
één tot anderhalve kg natuurrubber per jaar.
Voor één band?
Voor één band heb je bijna twee bomen nodig.
2 BOMEN X 1 JAAR = 1 BAND
En paardenbloemen?
We tellen niet de planten, maar de hectares
en ons doel is om evenveel opbrengst per hectare te halen
per jaar als een rubberplantage.
Wat zijn de verschillen in hoe je aan de grondstof komt?
Ik weet dat je bij een rubberboom
-moet tappen en de vloeistof eruit komt. -Ja.
Ze vangen die op.
Hoe zit het met paardenbloemen?
-Tap je de paardenbloem? -Nee, dat werkt niet.
In de paardenbloem zit de natuurrubber in de wortels,
-dus onder de grond. -In de wortel.
-Onder... -De wortel.
Je hebt een proces nodig dat werkt.
Het is niet zo simpel om rubber uit een bloem te halen als uit een boom.
Duizenden planten moeten verbouwd en geoogst worden
en de rubber moet middels een ingewikkeld proces onttrokken worden,
waarbij zowel mens als machine betrokken is.
Vanaf hier met de droge wortel.
Het is kwetsbaar. Als je het breekt,
blijft het aan elkaar.
Ertussen, in de opening, zie je
kleine sliertjes rubber zitten.
Continental heeft hier veel geld in geïnvesteerd.
Dat doe je in dit splitsingsproces
en dan krijg je dit mooie materiaal.
In de hoop dat het zich uitbetaalt.
Je hebt al banden van paardenbloemen gemaakt, hè?
Is er iets in het proces wat je zorgen baart?
Je kunt je over veel dingen zorgen maken
in dat proces,
omdat we elk jaar problemen tegenkomen.
Je kunt te veel of te weinig regen hebben.
We moeten met die agrarische risico's omgaan,
net zoals een boer.
Maar we moeten dat leren, omdat we een rubberbedrijf zijn,
geen boerenbedrijf.
Hoe heeft Continental besloten om te investeren in paardenbloemrubber?
Kwam dat door jou?
Ik heb het bedrijf overtuigd.
Hoe overtuig je een wereldwijd conglomeraat
in bloemenrubber te investeren?
Je moet enerzijds enthousiast zijn,
maar je moet daar ook redenen voor hebben.
De toekomst van rubber is cruciaal voor ons,
omdat de vraag blijft stijgen.
De bandenmarkt groeit, ook in de toekomst.
Dat is de reden dat we onze aanvoer moeten garanderen
en daar moeten we nu mee beginnen.
Heb je hier een bijnaam?
Sommigen noemen me Frau Löwenzahn, of 'mevrouw Paardenbloem'.
Mevrouw Paardenbloem? Dat is cool.
Die wordt niet vaak gebruikt.
Dit is de Taraxa Gum-band.
Zie je de bloemen van de Taraxacum hier?
En de zaadjes.
Dit is het logo. Zo ziet het eruit op de band.
Dus als je dit ziet, in de toekomst op de markt,
is het de Taraxa Gum-band.
-Dat is spannend. -Inderdaad.
Ik las dat jullie binnen vijf of tien jaar
dit op grote schaal willen produceren.
Zitten jullie op schema?
We werken eraan, maar er is nog een lange weg te gaan
tot we erin slagen op grote schaal te produceren.
Ik zal niet zeggen
dat we de rubbercrisis hebben opgelost.
Maar als we nu niet beginnen, kunnen we het probleem nooit oplossen.
Aangezien de markt ons niet lijkt te willen redden
en er niet serieus actie wordt ondernomen tegen bladschimmel...
-Hé. -Hoi.
...worden paardenbloemen misschien wel het levensbloed van de economie.
We gokken dat het succes van een paar wetenschappers
een wereldmarkt kan creëren voor deze kleine, gele bloemen,
voordat er een ramp gebeurt.
We duimen ervoor dat we gered worden
door nog een kapitalistische cyclus
die steeds rond blijft draaien als een...
Als een...
Kon ik maar een makkelijke vergelijking bedenken.
Hopelijk komt het goed.
Misschien kan de rubbersector gered worden
en kunnen we schoenen blijven dragen, voedsel eten en van Monster Jam genieten.
Maar doe je gordel maar om, want het wordt een hobbelige rit.
Markering.
Als je ze koopt, mag je de platen gratis meenemen.
Dat is stom. Ik zit op een armleuning.
Ik kwam naast de stoel terecht, sorry.
Verdomme.
Waar begin ik?
Ik garandeer je, als ik deze show niet zie,
ga ik uit mijn plaat.
Letterlijk.
Dat gaat niemand leuk vinden.
Keihard.
Ik ga uit mijn plaat.
Dan moet ik een helm op.
Keihard. Wie deed dat? Sorry.
Vanaf hier?