คนรวย
คุณก็รู้ว่าผมพูดถึงคนประเภทไหน
พวกที่มีบ้านหรูหราฟู่ฟ่า
เปลี่ยนรถทุกวันในหนึ่งอาทิตย์
เปลี่ยนชุดวอร์มทุกวันในหนึ่งอาทิตย์
เอาเป็นว่า
พวกเขาหลายคนทำตัวเหมือนพวกเฮงซวย
เศรษฐีเฮงซวย
มีเศรษฐีเฮงซวยที่ใช้แผนฉ้อโกงพอนซี เพื่อขโมยเงินเก็บของคุณ
แมดอฟฟ์ ใครเป็นทนายให้คุณ
"อย่ายุ่งกับนักโทษการเมือง แต่ถ้าเจอ ทรมานพวกเขาด้วยการกรอกน้ำใส่ปาก"
และเศรษฐีเฮงซวย ประเภทที่ "ยิงปืนใส่หน้าเพื่อน"
เศรษฐีเฮงซวยประเภท "โอ้โห วิดีโอยูทูบพวกนี้...
@โลแกนพอล
ทำเงินให้หมอนี่ปีละ 14 ล้านได้ไง"
บลา บลา บลา มีของเยอะกว่านี้อีก
พวก ประเด็นคือ ฉันซื้อของมากมาย รวมทั้งโรเล็กซ์เรือนนี้ด้วย
รอดริเกซยอมรับว่าใช้สารต้องห้าม
เศรษฐีเฮงซวยประเภทใช้สารกระตุ้น
"เราจะต้องใส่ดอกจันที่คำว่า 'ผู้ชนะ'"
จะให้ผมพูดอีกกี่ครั้ง
ผมไม่เคยใช้สารกระตุ้นใดๆ
แม้แต่วูแทงแคลนยังล้อเลียน เศรษฐีเฮงซวยในวงการยาเลย
มันเป็นอะไรกันกับการมีเงินเยอะ
แล้วยังยินดีจะเหยียบย่ำคนอื่น เพื่อให้ได้เงินเพิ่มขึ้นอีก
ซึ่งดูจะเป็นสิ่งที่ไปด้วยกันเสมอ
มีความแปรผันโดยตรง ระหว่างความรวยกับนิสัยเฮงซวยหรือไม่
ระหว่างที่เราสงสัยกันอยู่
ผมพูดคำว่า "เฮงซวย" ใน รายการเกี่ยวกับเศรษฐกิจได้กี่ครั้งกัน
คำตอบอาจทำให้คุณประหลาดใจ
ไม่ว่าคุณจะชอบหรือไม่ เราทุกคนเชื่อมโยงกันด้วยเงิน
ผมคาล เพนน์จะล้วงลึกยักษ์ร้ายตัวนี้
ซึ่งก็คือเศรษฐกิจโลกนั่นเอง
คลุกวงในเศรษฐกิจโลก
ภูเก็ต
ประเทศไทย
ถ้าเราจะต้องใช้เวลาทั้งตอน อธิบายการเหมารวมสักอย่างแบบกว้างๆ
การยกตัวอย่างที่ชัดเจนอาจช่วยได้
เราค้นหาไปทั่วโลก เพื่อให้เจอตัวอย่างที่สมบูรณ์แบบ
เขาชื่อจัสติน
ไม่รู้แม่งรึไงว่าข้าคิดว่าตัวเองเป็นใคร
ข้าคือจัสติน รอส ลี
จัสติน รอส ลี เป็นเจ้าของกิจการชาวอเมริกัน
ผู้มีความชอบหลายอย่าง รวมถึงการทำตัวเป็นเศรษฐีเฮงซวย
เพื่อเดินทางไปทั่วโลกอย่างหรูหรา
แล้วโม้เรื่องกิจกรรมฟู่ฟ่าของเขา ในอินสตาแกรม
เราจะเจอกันเพื่อดื่มแชมเปญ และทำเล็บเท้าที่รีสอร์ตโปรดของเขา
อินิอาลา
พูดอย่างย่อๆ เขาเป็นเฮงซวยจริงๆ
- เชียร์ส - เดี๋ยว ไม่
เราไม่พูดว่า "เชียร์ส" ในประเทศไทย
ในนิวยอร์กผมจะพูดว่า "ลาฮาม" แต่ที่นี่เราพูดว่า "โชคดีครับ"
ผมรู้ว่าคุณจะพูดว่าอะไร
ผมไม่ได้จะพูดอะไร นอกจากผมยังไม่เชื่อใจคุณ
ฉะนั้น โอเค ผมจะทำตาม
ไม่แน่ชัดว่าจัสตินมีทรัพย์สินเท่าไหร่
แต่เขาแสดงออกเหมือนเศรษฐีเฮงซวย ที่เป็นจุดขายของธุรกิจเขา
มันไม่ใช่แค่เรื่องของการทำตัวเฮงซวย แต่มันก็ช่วยได้แน่นอน
บริษัทของเขาชื่อพรีเทนเชียส พ็อกเก็ต
มันขายผ้าประดับกระเป๋าสูทที่มี ชื่อรุ่นอย่าง "แมดอฟฟ์" และ "เบตแมน"
ให้ลูกค้าที่มองจัสตินแล้วพูดว่า
"ผู้ชายคนนั้นไง ใช่ ฉันก็อยากดูเหมือน อันธพาลในหนังของจอห์น ฮิวส์เหมือนกัน"
เราผลิตผ้าประดับกระเป๋าสูทคุณภาพดีที่สุด ในโลกซึ่งทำจากไหม "แท้ฉิบหาย"
ผ้าไหม "แท้ฉิบหาย" 100 เปอร์เซ็นต์
คนทั่วโลกซื้อสินค้าของผม
ทำไมพวกเขาถึงซื้อสินค้าของผมล่ะ คาล
- ไม่รู้สิ - เอาไว้อวด
เอาไว้เสแสร้ง ทำตัวเด่น
และผมคิดว่า เศรษฐกิจโลกในปี 2018-2019
เราจำเป็นต้องทำตัวแรงและไม่ยอมใคร
ถ้าคนจำนวน 49 เปอร์เซ็นต์รักเรา และอีก 51 เปอร์เซ็นต์เกลียดเรา
ตราบใดที่คนพูดถึงเรา ผมว่าเราก็ทำบางอย่างถูกจุด
เราต้องกล้า บ้าบิ่น ต่ำตม
เพื่อจะโดดเด่นและเป็นที่หนึ่งในฝูง
ใช่
ตัวอย่างเช่น ถ้าคุณจะเข้าวงการ โลจิสติกส์หรือขนส่งสินค้า
คุณต้องเจ๋งกว่าเฟดเอ็กซ์
ถ้าคุณจะขายถุงยางอนามัย คุณต้องเอาชนะโทรจัน
ถ้าคุณไม่เจ๋งขนาดนั้น คุณก็ล้มเหลว
กับอะไรก็ตามที่คุณทำ
- ตัวอย่างเช่น คุณ คาล เพนน์ - อืม
ถ้ามีคนคิดถึง คู่บ้าฮาป่วน แล้วไม่คิดถึงคาล เพนน์
คุณก็ล้มเหลวในการเป็นนักแสดงแล้ว
แค่นั้นเอง
ถ้าผมเป็นที่รู้จัก แค่จากหนังที่ผมแสดงเมื่อ 12 ปีก่อน
ผมก็ทำอะไรไม่ถูกจุดใช่ไหม
คุณต้องอยู่ในใจพวกเขาเสมอ
เข้าใจแล้ว
ผมไม่ได้พูดว่าผมไม่เข้าใจ ผมแค่จะพูดว่า...
มีอะไรบ้างที่ทำให้คนประสบความสำเร็จ และทำไม
ความหน้าด้าน
บอกตามตรง เราต้องเป็นคนเห็นแก่ตัว
เหมือนผู้ก่อตั้งอูเบอร์จำเป็นต้องรู้ว่า
พวกเขาจะทำให้ คนขับแท็กซี่มากมายไม่พอใจ
แต่อย่างว่า ในปี 2018 การเรียกแท็กซี่ใช้ไม่ได้แล้ว
ดูสิ่งที่แอร์บีแอนด์บี ทำกับอุตสาหกรรมโรงแรมสิ
พ่อเฮงซวยคนนี้อาจมีเหตุผล
การชนะในทางธุรกิจหมายถึงต้องมีคนแพ้
อูเบอร์อาจช่วยคน ประหยัดค่าปรับเมาแล้วขับได้มหาศาล
ผู้หญิงพวกนี้บ้าชะมัด
แต่มันก็ส่งผลกับ ความเป็นอยู่ของคนขับแท็กซี่นับพัน
แอร์บีแอนด์บีเป็นวิธีหารายได้เสริมที่ดี
โดยการให้คนแปลกหน้ามาวุ่นวาย ในบ้านคุณเหมือนเป็นห้องโรงแรม
ตอนมาร์คและสตาร์ คิงกลับบ้าน
หลังปล่อยเช่าช่วงสุดสัปดาห์ พวกเขาตกใจกับสิ่งที่เห็น
มีมายองเนสบนเฟอร์นิเจอร์ และซอสบาร์บีคิวเต็มไปหมด
มีเนื้อไก่ในรองเท้าฉันด้วย
แต่เราปัดความเสียหาย
ที่แอร์บีแอนด์บีสร้างไว้ กับอุตสาหกรรมโรงแรมไม่ได้
รายงานแจ้งว่า แอร์บีแอนด์บี เป็นภัยคุกคามโรงแรมยิ่งกว่าเดิม
เราต้องเปลี่ยนตัวเอง นำอะไรใหม่ๆ มาใช้ ไม่งั้นก็ตาย
ดังนั้นถ้าคุณไม่เห็นด้วย
กับการต้องทำอะไรก็ตามที่คุณทำได้ดีที่สุด
เพราะคุณรู้สึกผิด
คุณก็แม่งล้าหลังไปแล้ว เพื่อน
- ใช่ - คาล
ผมขอใช้มือหน่อย
- นุ่มมากเลย - ขอบคุณ
เยี่ยมไปเลย
คุณต้องตามผมในอินสตาแกรม
โอ้ เยี่ยมไปเลย
ผมจะถูกแท็กในอินสตาแกรม พร้อมกับรูปนี้ นี้ และนี้เหรอ
ผมซาบซึ้งต่อกระปู๋ที่งดงามของผมมาก
มันภักดีต่อผม และทำให้ผมกล้าทำตัวเฮงซวยต่อไปได้
ในเมื่อหน้าอินสตาแกรมปกติของผม เป็นแบบนี้
นิวยอร์กซิตี
ตามที่ได้ฟังจากจัสติน เส้นทางสู่ความสำเร็จส่วนบุคคล
มีศพคู่แข่งของคุณเรี่ยราดไปหมด
ไปตายซะ ไอ้เฮงซวย
มีคำใช้เรียกคนที่ขาดความเห็นอกเห็นใจ
มันคือ "ไอ้โรคจิต"
เวลาเรานึกถึงคนโรคจิต คุณนึกถึงคนแบบนี้หรือเปล่า
หรือแบบนี้
เดี๋ยวจะพูดถึงผู้ชายคนนี้เพิ่ม
นักเขียน จอน รอนสันเคยเขียนหนังสือ
เกี่ยวกับความเชื่อมโยงระหว่าง ความโรคจิตและธุรกิจ
ผมจึงนัดพบเขา ที่ร้านตัดสูทหรูหราแห่งหนึ่ง
ซึ่งเขาบอกว่าเป็นรังของพวกโรคจิต
คุณมาตัดสูทเหรอ
มีคนบอกผมว่านี่คือสิ่งที่พวกโรคจิตชอบทำ
- นี่คืออะไร... - ผมมาที่นี่เพื่อหาคำตอบ
มีพฤติกรรมประหลาดบางอย่าง
เกี่ยวกับคนที่ได้คะแนนสูง จากการทดสอบคนโรคจิต
และหนึ่งในนั้นคือพวกเขาชอบใส่สูท
เหมือนสูทหรูคุณภาพดีจริงๆ
จอน รอนสัน ผู้เขียน "การทดสอบคนโรคจิต"
คุณอยากวัดตัวผมเหรอ
คำถามแรกของผมคือ
เลนนาร์ด ล็อกส์เดล จูเนียร์ ช่างตัดสูทตามสั่งรุ่นที่สอง
(ตัดสูทราคาสี่พันดอลลาร์)
เราอยากออกแบบสูทที่อาจตรงกับลักษณะ
- คนโรคจิตในอุดมคติของจอน - เอาเลย
เรามีไอเดียดีๆ สำหรับมัน
ได้สิ ขอผมดูสูทคนโรคจิตหน่อย
บางทีเราอาจซับในสูทด้วยสิงโตแบบนี้
อะไรกัน
- ดูนั่นสิ - อะไรกันเนี่ย
- มันมีความเป็นนักล่ามาก - ใช่
เจ๋งไปเลย
สัตว์นักล่าเป็นเครื่องบ่งชี้เลย
คนโรคจิตที่คะแนนสูงจะรักสัตว์นักล่า
เพราะพวกเขาเห็นตัวเองเป็นนักล่า
ที่ไปทั่วโลกเพื่อทำลายสัตว์ที่อ่อนแอกว่า
ฟังดูใช่เลย
ช่วยบอกผมหน่อยว่า อะไรเป็นเครื่องบ่งชี้คนโรคจิต
โอเค มันมีแบบทดสอบ 20 คะแนน ที่ออกแบบมาโดยผู้เชี่ยวชาญ
ที่ชื่อโรเบิร์ต แฮร์
เขาเป็นจิตแพทย์ประจำคุกในแคนาดา ในช่วงปี 1970
เขาชื่อโรเบิร์ต แฮร์เหรอ
- ใช่ - โอเค
แบบทดสอบเป็นเรื่องเกี่ยวกับ
ประเภทความอ่อนไหวและความแตกต่าง ของพฤติกรรมทางจิต
แบบทดสอบทางจิตของแฮร์
เสน่ห์ภายนอก ความโอ้อวด
ขาดความสำนึกผิด ขาดความเห็นอกเห็นใจ
แต่แน่นอน หนึ่งในสิ่งเหล่านี้ไม่ได้บ่งบอก ว่าคุณเป็นคนโรคจิต
- มันต้องมีหลายข้อรวมกัน - ใช่ มันเป็นกลุ่มอาการ
ผมอยากคุยกับคุณ เพราะผมสงสัยเรื่องไอเดียนี้
นิสัยเฮงซวยช่วยให้รวยไหม
คนรวยกลายเป็นคนเฮงซวย โดยอัตโนมัติเลยหรือเปล่า
ถ้าคุณทำธุรกิจเก่ง มีความแปรผันโดยตรง
กับการเป็นคนเฮงซวยหรือคนโรคจิตไหม
สิ่งแรกที่ผมจะพูดคือ
การเป็นคนโรคจิตหรือคนเฮงซวย ไม่ใช่สิ่งเดียวกันซะทีเดียว
ผมว่าการเป็นความโรคจิตก็เป็น นิสัยเฮงซวยอย่างหนึ่งในทางการแพทย์
แต่โรเบิร์ต แฮร์บอกผมว่า
เขาเสียดายที่ใช้ชีวิตในคุก
เพราะเขาน่าจะได้ใช้เวลา ในห้องประชุมกรรมการมากกว่า
โอ้โห
เพราะเขาคิดตัวเลขขึ้นมาได้
ว่าหนึ่งเปอร์เซ็นต์ของคนทั่วไป เป็นคนโรคจิต
แต่ตัวเลขนั้นเพิ่มเป็นสี่เปอร์เซ็นต์ ในหมู่ซีอีโอและผู้บริหารธุรกิจ
ใน การทดสอบคนโรคจิต
รอนสันบรรยายลักษณะของ อดีตซีอีโอของซันบีม อัล เจ. ดันแลป
ซึ่งทำการลดขนาดองค์กรลงอย่างมาก
ชาวบ้านเรียกเขาว่า "อัลจอมตัด"
อัลซึ่งไล่คนเป็นพันออก
บอกภรรยาเก่าของเขาว่า เขาต้องการชิมเนื้อมนุษย์
ไม่ไปงานศพพ่อและแม่ของเขาทั้งสองงาน
และทำเงินหลายล้านดอลลาร์ให้ผู้ถือหุ้น
เขายังรักของที่เกี่ยวกับป่าอีกด้วย
หมายความว่าเราเป็นคนเฮงซวยได้และ นั่นคือเหตุผลที่เราประสบความสำเร็จเหรอ
ผมคิดว่า ถ้าคุณเป็นคนโรคจิตตัวจริงที่ได้คะแนนสูง
และคุณไม่มีความเห็นอกเห็นใจ คุณจะเติมช่องว่างนั้นด้วยอะไร
คุณจะเติมมันด้วยความโหดร้าย
เช่น ความอยากเอาชนะ เช่น ความต้องการ...
เห็นตัวเองเป็นนักล่า
ใช้ประโยชน์จากความอ่อนแอในผู้อื่น
และในทางธุรกิจ การเอาชนะหมายถึงการขึ้นสู่จุดสูงสุด
ผมยังคิดด้วยว่าผู้ถือหุ้นและระบบทุนนิยม ในจุดที่ไร้สามัญสำนึกที่สุด
ให้รางวัลกับลักษณะนิสัยแบบโรคจิตอีกด้วย
มันให้รางวัลกับความโหดร้าย
มันให้รางวัลกับความไร้ความเห็นใจ ไร้สำนึก
เสน่ห์ภายนอก การโอ้อวด
ผมจึงคิดว่ามีความจริง อยู่ในทฤษฎีของโรเบิร์ต แฮร์
ว่าเรามีแนวโน้มที่จะเจอคนโรคจิต
ที่จุดสูงสุดบนบันไดเงินมากกว่าข้างล่าง
หลังการวิจัยมาตลอดชีวิต เรื่องเดียวที่เขาเสียดายอย่างที่คุณบอก
คือเขาอยากใช้เวลา ในห้องประชุมกรรมการมากกว่างั้นเหรอ
เพราะผลกระทบที่ธุรกิจมีต่อผู้คนเหรอ
ใช่ ฆาตกรต่อเนื่อง
จะคร่าชีวิตคนไปจำนวนหนึ่ง
ในขณะที่ประธานหรือซีอีโอ เปลี่ยนทั้งสังคมได้เลย
ถ้าระบบทุนนิยมให้รางวัลกับคนเฮงซวย มันเป็นเรื่องไม่ดีไม่ใช่เหรอ
- ดื่ม - ดื่ม คาล
ใครเป็นคนคิดระบบบ้าบอนี้ขึ้นมา และทำไมเราถึงเห็นด้วยกับมัน
อุทยานรำลึกอดัม สมิธ
ใครคืออดัม สมิธ
เขาเป็นนักเศรษฐศาสตร์ชื่อดัง เป็นเจ้าพ่อแห่งระบบทุนนิยม
ลูกโป่ง ลูกโป่ง ซื้อลูกโป่งเลยจ้า
ฉันจะซื้อลูกโป่ง
ห้าดอลลาร์ครับ
แพงไปหน่อยสำหรับลูกโป่งธรรมดา
แพงไปหน่อยสำหรับลูกโป่งธรรมดาใช่ไหม
รู้อะไรไหม ไม่มีใครที่ไหนขายลูกโป่ง
จะซื้อหรือไม่ซื้อ
ก็ได้
ขอให้สนุกกับลูกโป่งนะ
- เฮงซวย - ไอ้ห่วย
มันแตกแล้ว
ไม่คืนเงิน
ไปได้แล้ว
ลูกโป่งมาแล้ว
สี่ดอลลาร์
- ไอ้บ้าเอ๊ย - มีสีรุ้งทุกสีเลยจ้า
ทำให้วันของคุณสดใสด้วยลูกโป่งหลากสี
ไวโอเลต ดูนี่สิ อดัม สมิธกำลังจะแก้แค้นให้เรา
ไอ้เฮงซวยนั่นคิดปู่แพงไปสำหรับสินค้าห่วยๆ เพราะความละโมบและเห็นแก่ตัว
แต่สวนนี้ก็ปล่อยให้เฮงซวยอีกคน เข้ามาในตลาด
ลูกโป่งมาแล้วจ้า สี่ดอลลาร์
ตอนนี้ลูกค้ามีอิสระที่จะเลือกแล้ว
ผมเห็นแล้วว่าคุณมีรสนิยมสำหรับของที่ดีกว่า
ลูกโป่งรูปสัตว์มาแล้วจ้า
สัตว์ดุร้าย ราคา 3.99 ดอลลาร์
เห็นนั่นไหม มันคือนวัตกรรม
ลูกโป่งของเธอแตกเหรอ
ฉันใส่ใจลูกค้าของฉัน
เอาไปเลย
เมื่อเขาอาจเสียรายได้ เพราะขายสินค้าไม่มีคุณภาพ
เขาจึงสนใจจะสร้าง สิ่งที่เชื่อถือได้มากกว่า
ลูกโป่งตามสั่งจ้า
หน้าคุณบนลูกโป่งสีสันสดใสของคุณเอง
ทำไมต้องวาดหน้าบนลูกโป่ง ในเมื่อคุณใส่กระโปรงลูกโป่งได้
ซื้อแล้วแถมอมยิ้มด้วย
วาดหน้าฟรี
เชือกทำในท้องถิ่น
ก๊าซฮีเลียมไร้แรงเสียดทาน
อากาศออร์แกนิก
- สิบแปดมงกุฎ - ไอ้เซ่อ
- ขี้โกหก - ขี้โกง
พวกสารเลว
ในเมื่อพวกเขาเรียนรู้ ที่จะขายสินค้าคุณภาพให้ลูกค้า
และยังได้กำไรแล้ว
ดูเหมือนระบบทุนนิยม ทำให้นายทั้งสองเป็นคนดีขึ้น
ใช่ ทำให้เราเป็นคนดีจนถึงธนาคารเลย
เรายังต้องทำเงินมากกว่านี้ ไอ้บื้อ
ผมคิดว่าผมเริ่มเข้าใจแล้ว
ขอโทษครับ
โครงสร้างของระบบทุนนิยม ช่วยควบคุมคนเฮงซวย...
- ขอโทษครับ - รอเดี๋ยว เพื่อน
และช่วยพวกเรา ให้ได้สินค้าและบริการที่ดีขึ้นได้
ดูโทมัส เอดิสันเป็นตัวอย่าง
ในการแข่งขันเพื่อชนะจอร์จ เวสติงเฮาส์ และทำให้ประเทศมีไฟฟ้าใช้
เขาฆ่าช้างด้วยไฟฟ้าอย่างเปิดเผย
ฟังดูเหมือนสิ่งที่คนโรคจิตเขาทำกัน
แม้แต่ตอนนี้ หลอดไฟเอดิสัน ก็ยังเป็นตัวอย่างที่ดีของความทันสมัย
ขอโทษครับ
หรือดูเฮนรี ฟอร์ดเป็นตัวอย่าง
คนสารเลวเหยียดชาวยิวแสนเยือกเย็น
แต่ในความพยายามที่จะขายรถโมเดล ที ให้ทุกบ้านในอเมริกา
เขาวิวัฒนาการ การผลิตแบบสายการประกอบขึ้นมา
แล้วพัฒนาชีวิตคนหลายล้าน ร้อยปีหลังจากนั้น
ผมขอเบียร์...
อยากได้อีกแก้วไหม
ได้สิ แน่นอนที่สุด
นี่ ไอ้เวร
ขอโทษครับ อยากได้อะไรครับ
บางทีเราทุกคนน่าจะเป็นคนเฮงซวย
มันดูเหมือนจะทำให้งานเสร็จ
โรคเฮงซวย
ผลข้างเคียงอาจรวมถึง การฆ่าช้างด้วยไฟฟ้า
ถ่ายการเดินเข้าป่าแห่งการฆ่าตัวตาย ทวีตรูปกระปู๋ของคุณ
เปรียบเทียบเจ้าหน้าที่รัฐกับลิง พูดเป็นนัยว่าทาสเป็นทางเลือก
ขับรถขณะมึนเมาและ โทษชาวยิวสำหรับสงครามทั้งหมด
ชักว่าวใส่ต้นไม้
พวกฉวยโอกาสขึ้นราคา ที่ต้องใช้ยาเพื่อรักษาชีวิตไว้
โยนโทรศัพท์ของโรงแรมใส่คนเฝ้าประตู
เศรษฐีเฮงซวย เหมือนเป็นมนุษย์คนละพวกกับเรา
แต่จะมีใคร แม้แต่คนดีอย่างผม เรียนรู้ที่จะเป็นอย่างพวกเขาได้บ้าง
เศรษฐีเฮงซวยคนนี้บอกว่าได้
ซีอีโอ เวย์เนอร์ เอ็กซ์
แกรี เวย์เนอร์ชัค ทำเงินได้ประมาณ 160 ล้านดอลลาร์
ด้วยการเป็นคนแรก
ที่สนองความต้องการซื้อเหล้าออนไลน์
ผมทำภารกิจคนเดียว
เพื่อสร้างคลับไวน์ที่ใหญ่ที่สุด ในอเมริกา หรืออาจจะในโลกด้วยซ้ำ
รวมทั้งบริษัทโฆษณาดิจิทัลด้วย
เวย์เนอร์ เอ็กซ์ - เวย์เนอร์ มีเดีย เพียวว้าว
ผมประสบความสำเร็จมาก
มีประชุมกับลูกค้ามากมาย สำหรับเวย์เนอร์ มีเดีย
ตั้งใจแทบตาย
ไม่มีอะไรหรูหรา ไม่มีประกาศนโยบาย ไม่มีการเซลฟีบนถนน
แค่ชีวิตซีอีโอเฮงซวย พยายามทำให้มันสำเร็จ
การไล่ตามฝันเป็นไลฟ์สไตล์
บทเรียนทางธุรกิจ ที่ไม่มีข้ออ้าง ไม่มีกฎ
ทำให้เขามีคนติดตามมากมาย
ถามแกรีวี
ไม่อยากจะเชื่อ ว่าทุกคนบนโลกยังไม่รู้จัก @แกรีวี
แกรี วี คือพระเจ้าของฉัน
แต่ก็มีการโต้ตอบแบบอื่นด้วย
แกรี เวย์เนอร์ชัคไม่ชอบชักว่าว
ฉันเกลียดหมอนี่ชะมัด
ผมตื่นเต้นที่จะได้ยิน เคล็ดลับความสำเร็จของเขา
มันก็เป็นความผิดของพวกเขาเอง
ทันทีที่เขาสั่งการเรื่องสำคัญนี้เสร็จ
คุณบอกพวกเขาได้เลยว่าไม่มีอะไรจะคุย
ผมจะไม่ทำมันแน่นอนร้อยเปอร์เซ็นต์
โทรกลับไปหาพวกเขาแล้วบอกว่า ผมมองหน้าคุณตรงๆ
แล้วพูดว่า 100.00
ความเป็นไปได้ ที่พวกเขาจะจูงใจผมให้ทำเรื่องนี้
เท่ากับความเป็นไปได้ ที่ผมจะกลายเป็นแฟนทีมแพทริออตส์
เจตส์
แจ้งเขาไปตามคำพูดนั้น
เจ๋ง
มีคนคิดว่าคุณเฮงซวยไหม
แกรี เวย์เนอร์ชัค - ซีอีโอ เวย์เนอร์ มีเดีย เจ้าของกิจการต่อเนื่อง
แน่นอน ผมด่าเก่งซึ่งไม่ใช่เรื่องดี
สำหรับคนหลายคน
ผมเป็นคนเจอร์ซีย์ มันมาพร้อมกับ...
อย่าเกลียดพวกเราเลย
ผมเป็นคนเจอร์ซีย์
อีกอย่างผมดูเป็นคนกล้าและมั่นใจ
หรือจะเรียกว่าอีโก้ก็ได้
ฉะนั้นคำตอบคือ แน่นอน
แต่ผมก็ชอบการชนะใจพวกเขา
ในช่วงชีวิตของผม
เรากำลังพูดถึงว่า เราต้องเป็นคนโหดร้ายในธุรกิจไหม
และมีนิสัยหรือลักษณะเฉพาะอะไรไหม
ที่ผลักดันให้ ข้อหนึ่ง ประสบความสำเร็จในธุรกิจ
และข้อสอง รวย
- สำหรับผมธุรกิจคือกีฬา - โอเค
คุณต้องเป็นคนโหดไหม แน่นอน เป็นบางครั้ง
บางครั้งเราจำเป็นต้องขัดขาคนบางคน
ในการแข่งสำคัญในรอบเพลย์ออฟ
เพื่อหามุมเล็กๆ ที่คุณต้องการ
- ก็อาจใช่ - ใช่
และในกีฬา มันต้องมีเล่ห์เหลี่ยม ต้องฉลาดใช่ไหม
มันไม่ใช่เรื่องน่าตำหนิ
และผมคิดว่าในระดับหนึ่ง มันก็เกิดขึ้นในวงการธุรกิจเหมือนกัน
ก็ต้องมีกระทบกระทั่งกันบ้างไม่เสียหาย
ผมยังคิดอีกด้วยว่า การเป็นผู้อพยพและไม่มีอะไรเลย
และการมีพ่อแม่ที่เจ๋งมาก ช่วยผมได้มากจริงๆ
พ่อแม่ 90 เปอร์เซ็นต์สอนให้ลูกตั้งรับ
ใช่
แต่พ่อแม่ผมสอนให้ผมรุกเป็น
สภาพแวดล้อมของผมสอนให้ผมรุกเป็น
สถานการณ์ของผม ไม่ได้ให้ทางเลือกมากนัก
ผมมีผลการเรียนที่แขวนอยู่ตรงนั้น เต็มไปด้วยเกรดแย่ๆ
ผมต้องใช้การรุก
นั่นคือเหตุผลที่ ผมชอบการเป็นเจ้าของกิจการและธุรกิจ
นักธุรกิจชายหญิงของแท้ ต้องการผลตอบแทน
ระบบทุนนิยมเจ๋งมาก
ยอมรับมันซะเถอะ
คนที่ผมดูถูกจริงๆ คือ คนที่ชนะในธุรกิจของพวกเขา
แล้วพอถึงวัยหนึ่งที่เริ่มเหนื่อย
ก็พยายามใช้เงินของพวกเขาปั่นเกม
ขอตัวอย่างคนที่ทำอย่างที่คุณพูดหน่อย
ซึ่งห่วยมาก
คนแก่และรวยส่วนใหญ่
ในกีฬา ถ้านักกีฬาระดับหอเกียรติยศ
เล่นแพ้นักกีฬาโนเนมไร้ฝีมือ
แล้วเขาหรือเธอก็คิดได้ว่า "โอ๊ะโอ ได้เวลาเกษียณแล้ว"
แต่ในธุรกิจ สิ่งที่คนทำคือ เมื่อพวกเขาเกษียณแล้ว
พวกเขาอยากเที่ยวบนเรือยอชต์
พวกเขาพยายามใช้เงิน เปลี่ยนกติกาของเกม
- สำหรับผม นั่นเป็นเกมของพวกขี้แพ้ - โอเค
ถ้าคุณเป็น "นักทุนนิยม" ขนาดนั้น
ก็ปล่อยให้เกมเป็นไปตามปกติสิ
แมจิก จอห์นสัน โคบี แชค
พวกเขาไม่เห็นไปหาคณะกรรมการ แล้วพูดว่า
"รู้มะ ผมฟาวล์อีกครั้ง ก็ต้องออกจากเกมแล้ว
"ผมให้เงินคุณนะ"
แต่นั่นคือสิ่งที่นักธุรกิจหลายคนพยายามทำ และมันทำให้ผมเสียความรู้สึก
ผมมาที่นี่แล้วหวังว่าแกรีจะสอนผม ว่าจะเป็นคนเฮงซวยได้ยังไง
แต่เขาฟังดูมีเหตุผลเชียว
กันได้ดี
แค่ชอบแข่งขันมากจริงๆ
เห็นไหม ถ่ายไว้หรือเปล่า
นั่นเป็นลูกที่เจ๋งสุดยอดเลย หวังว่าจะถ่ายไว้นะ
และตอนนี้เขาทำให้ผมกังวล เรื่องคนเฮงซวยกลุ่มใหม่
คนซึ่งหาเงินได้แล้วก็เปลี่ยนกฎ
เพื่อป้องกันการแข่งขันอย่างยุติธรรม
ในกีฬา เราอาจเรียกว่า มันเป็นการล้มมวย
7-0 ให้ทุกคนรู้ไว้
แต่มีชื่อเรียกพฤติกรรมเฮงซวย ในธุรกิจอย่างนี้ไหม
มันเรียกว่า การแสวงหาค่าเช่าทางธุรกิจ
อย่าสับสนกับการที่เจ้าของบ้าน ไม่ต้องทำอะไรเลยในแต่ละเดือน
มันเป็นสิ่งที่ อดัม สมิธบอกว่า ระบบที่ทำงานอย่างเหมาะสมควรหลีกเลี่ยง
ยินดีต้อนรับสู่ร้านของคนเฮงซวย วันนี้มากันกี่คนคะ
สองคนค่ะ
โอเค ถือเครื่องเรียกคิวไว้นะคะ
โต๊ะของคุณจะพร้อมในอีกสองถึงสี่ชั่วโมง
รู้อะไรไหม ไม่เป็นไร เรารีบอยู่
เราจะไปซื้ออาหารกลางวัน จากรถขายอาหารก็ได้
โอเค แต่คุณไม่รู้เหรอ รถขายอาหารผิดกฎหมายในรัฐนี้
ใช่ มันไม่สะอาดและไม่ดีต่อสิ่งแวดล้อม
- จริงเหรอ - ไม่จริงหรอก แต่เราอ้างอย่างนั้น
เพราะเราไม่อยากมีคู่แข่ง
เจ้าของร้านเฮงซวยของเรา ก็เลยวิ่งเต้นให้พวกนั้นผิดกฎหมาย
ไปร้านริชาร์ดส์ตรงข้ามถนนดีกว่า
เชิญทำอย่างนั้นตามสบาย
แต่รู้ไว้ด้วยว่าเราซื้อ เครือข่ายร้านอาหารริชาร์ดส์แล้ว
ในการควบรวมกิจการ
เราเป็นเจ้าของร้านอาหารทั้งหมด ในรัศมี 80 กิโลเมตร
มันเป็นการผูกขาด
พระเจ้าช่วย ฉันจะเปิดร้านอาหาร ของตัวเองแล้วกัน ไปกันเถอะ
ต้องอย่างนั้นสิ แต่...
เรามีเงินมากพอที่จะเปลี่ยนกฎ
ฉะนั้น ถ้าจะเปิดร้านอาหารของคุณเอง
คุณต้องมีปริญญาสี่ปีสาขาอาหาร
ชนะรายการแข่งขันทำอาหาร
และได้รับเหรียญเชิดชูเกียรติ จากประธานาธิบดี
สร้างอุปสรรคงี่เง่าในการเปิดกิจการ
พฤติกรรมการแสวงหาค่าเช่าทางธุรกิจ แบบคลาสสิก เข้าใจที่ฉันพูดใช่ไหมคะ
กินที่นี่เถอะ
พวกเขาทำงานหนักมาก เพื่อปกป้องธุรกิจของพวกเขา
ผมมั่นใจว่า พวกเขาทำอย่างเดียวกันกับอาหาร
ไม่เชิง
เราไม่ได้อยากให้อาหารไม่อร่อย
เราแค่ไม่จำเป็นต้องทำให้อร่อย
ในขณะที่คุณรออยู่ เชิญดูแผนผังที่นั่ง
ถ้าจ่ายเพิ่มเก้าดอลลาร์ คุณจะได้โต๊ะใหญ่ขึ้น
เราไม่ต้องใช้โต๊ะพิเศษ
เรานั่งที่โต๊ะปกติไหนก็ได้ที่คุณมี
แต่ถ้าเป็นโต๊ะชั้นประหยัด คุณอาจไม่ได้นั่งด้วยกัน
ฉันรู้การนั่งด้วยกัน ไม่ใช่นวัตกรรมที่เราสร้างขึ้น
แต่เราสังเกตว่าคนชอบนั่งด้วยกัน
เราก็เลยเริ่มคิดเงินมัน
นังบ้าแสวงหาค่าเช่าจากธุรกิจ
ฉันมี
ค่าเช่าอยู่ไหน ค่าเช่าอยู่ไหน
ฉันได้ค่าเช่าจากคุณ
ราคาต่ำกว่าทุน
อดัม สมิธพูดถึงการแข่งขัน ในระบบทุนนิยมไว้มากมาย
แต่เกิดอะไรขึ้นกับพวกเราที่เหลือ
เมื่อกฎเปลี่ยน คนเฮงซวยที่หาค่าเช่า พยายามทำให้การแข่งขันไม่ยุติธรรม
ผมถามอดัม สมิธไม่ได้ เพราะเขาตายไปแล้ว
ผมจึงต้องถามอดัมอีกคน
เขาเป็นคนที่ไม่กลัวที่จะจับตาดูตลาดเสรี
ที่แสนจะโหดเหี้ยมเยือกเย็น
เจ้าเหนือหัวของ แพลนเนต มันนี
ไอ้สารเลวแห่งวงการวิทยุแห่งชาติ
ตัวน่ารังเกียจแห่งวงการสื่อ
เขาจะขโมยเงินค่าขนม เพื่อสอนคุณเรื่องเงินกระดาษ
เขาเป็นผู้ผลิตรายการนี้
อดัม เดวิดสัน นักเขียนของ นิวยอร์กเกอร์
วิธีที่จะรู้ว่าอุตสาหกรรมหนึ่ง เกิดการแสวงหาค่าเช่าหรือยัง
คือเราเกลียดอุตสาหกรรมนั้นไหม
อดัม เดวิดสัน นักเขียน เดอะ นิวยอร์กเกอร์
คุณโกรธอุตสาหกรรมนั้นจริงๆ หรือเปล่า
อุตสาหกรรมไหนที่คุณโกรธที่สุด
ผมคิดได้สองอย่าง
สายการบินและบริษัทมือถือ
- ทั้งสองอุตสาหกรรมนั่นเลวร้ายมาก - มันเป็นตัวอย่างที่ดี
แต่ทั้งคู่มีการแข่งขัน ทำไมพวกเขาถึงเลวร้ายนักล่ะ
พวกเขาจำกัดการแข่งขัน แต่ก็ยังแสวงหาค่าเช่าในอุตสาหกรรม
บริษัทมือถือมีการประมูลเครือข่าย
และแค่ไม่กี่เจ้าที่ประมูลมันไปได้
คุณกับผมไม่มีทางตั้งบริษัทมือถือ
แล้วเริ่มประมูลเครือข่ายได้
แต่เพราะบริษัทมือถือแค่ไม่กี่เจ้า คุมเครือข่ายทั้งหมด
พวกเขามีสิทธิ์บริการลูกค้าแย่ๆ ด้วยเหรอ
- ใช่ - โอเค
เวลาเราโทรหาพวกเขา เวลารอสาย ทัศนคติของเจ้าหน้าที่
มันชัดเจนจริงๆ
- พวกเขาไม่พยายามเก็บคุณไว้ - ใช่
แต่สายการบิน
มันเป็นอุตสาหกรรมที่มีข้อบังคับสูง
และต้นทุนสูงจนไม่น่าเชื่อเพื่อเข้าไป
เราต้องใช้เงินมหาศาล ซื้อเครื่องบินและอย่างอื่น
แล้วก็เข้าคุมเส้นทาง
และพื้นที่ในสนามบิน
ถ้าผมต้องการบินจากจุดเอไปจุดบี
มันมีทางเลือกไม่มากและมันแย่ทั้งหมดเลย
- ใช่ไหม - ใช่
พวกเขาสามารถเรียกร้องจากคุณ ซึ่งปกติแล้วไม่มีทางทำได้
ถ้ามีคู่แข่งมากกว่านี้
ดังนั้นจะว่าไป คนเฮงซวยที่สุด
คนที่สร้างผลกระทบเลวร้ายที่สุด ต่อสังคมเราในความคิดของผม
น่าจะเป็นบริษัทที่มีสิทธิ์ในทรัพยากรสำคัญ
และไม่ยอมให้คนอื่นเข้ามาในอุตสาหกรรม
เพื่อแข่งขันกับพวกเขา
ซึ่งหมายความว่าไม่มีแรงจูงใจมากพอ
ที่จะสร้างสินค้าและบริการที่ดีขึ้น เพื่อดึงลูกค้า
และในระยะยาว มันจะสร้างความเสียหายให้เราทุกคน
เศรษฐกิจอเมริกาได้ประโยชน์จาก ธุรกิจที่เจ้าเล่ห์และแสวงหาค่าเช่า
แต่มีบางแห่งในโลก ซึ่งการแสวงหาค่าเช่าไม่ใช่แค่ทำได้
แต่มันต้องทำ
พูดอีกอย่างก็คือ ถ้าประเทศหนึ่งทำให้ การแสวงหาค่าเช่าเป็นกฎหมายเลยล่ะ
ดูไบ
สหภาพอาหรับเอมิเรตส์
ในช่วง 30 ปีที่ผ่านมา
ดูไบเติบโตขึ้นจากรัฐน้ำมันเล็กๆ
จนเป็นศูนย์กลางเศรษฐกิจนานาชาติ อันรุ่งโรจน์ของสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์
ซึ่งความเป็นจริงสอดคล้องกับ อะไรก็ตามที่คุณต้องการ
หรือมีปัญญาจ่าย
ผมกำลังจะพบกับอิบราฮิม บาลูชี
หนึ่งในนักธุรกิจเอมิเรตส์ไม่กี่คน ที่ยินดีคุยกับผม
อิบราฮิมร่ำรวยจากกฎหมายธรรมดา
ที่สร้างข้อจำกัดให้บริษัทของต่างชาติ
ที่นี่ในดูใบ ประชากรจำนวนเล็กๆ
ใช้การแสวงหาค่าเช่าที่รัฐบาลส่งเสริม
เป็นวิธีหาทางร่ำรวยสุดๆ ไปเลย
ช่วยเล่าเรื่องบริษัท และงานของคุณหน่อยครับ
ผมมีบริษัทให้บริการจัดตั้งธุรกิจ
อิบราฮิม บาลุชี ซีอีโอ เอ็กซ์เพรส บิสซิเนส เซอร์วิส
ถ้ามีใครอยากมาทำธุรกิจในดูไบ
เราช่วยขอวีซ่าและขั้นตอนต่างๆ ให้ได้
ใบอนุญาต สำนักงาน
ทุกอย่างเราจัดการให้พวกเขาจนเสร็จ
และถ้าคุณต้องการใบอนุญาตด้วย
คุณต้องมีคนท้องถิ่นสนับสนุน
โอเค
ดังนั้นคนเอมิเรตส์ ต้องถือหุ้น 51 เปอร์เซ็นต์
และต่างชาติ 49 เปอร์เซ็นต์
แต่คนต่างชาติเป็น
คนมีอำนาจบริหารธุรกิจ
โอเค หุ้น 51 เปอร์เซ็นต์ แต่ไม่มีสิทธิ์คุมบริษัทเหรอ
มันอยู่ในเอกสารก็จริง
แต่ไม่ใช่ว่าคนเอมิเรตส์คนนั้น
จะเอาหุ้นไปบริหารจริงๆ
โอเค
เขาจะได้เงินค่าสนับสนุนรายปี ก็แค่นั้น
ค่าสนับสนุนรายปีเท่าไหร่
ประมาณ 15,000 หรือ 20,000 หรือ 25,000 เดอร์แฮม แค่นั้น
มันออกแบบมาเพื่อช่วยเหลือคนท้องถิ่น
เพื่อสนับสนุนคนท้องถิ่นโดยภาครัฐ
เพื่อส่งเสริมเศรษฐกิจ
เพื่อให้พวกเขาได้เงินด้วย
ที่นี่เป็นประเทศเล็กๆ ที่มีเศรษฐกิจที่ดี
และพวกเขาจะได้มีเงิน มาดูแลคนของเราเอง
เพราะส่วนใหญ่คนท้องถิ่นไม่ค่อยชอบ
ทำธุรกิจเพราะเขาไม่ชอบมัน
โอเค พวกเขาจะรับค่าสนับสนุนรายปี
เป็นรายได้เหรอ
คุณได้เงินพอใช้จากค่าสนับสนุนรายปี
จากบริษัทจำนวนหนึ่งไหม
ใช่ พอ
ฉะนั้น ถ้าคุณเก่งธุรกิจและคุณ...
ผมรู้จักคนที่สนับสนุนอยู่ 60-70 บริษัท
ลองนึกภาพดู
ถ้าได้ 20,000 ต่อบริษัท ผมจะได้เงินเท่าไหร่
เงินล้านห้าแลกกับ การนั่งเซ็นเอกสารประจำปี ก็แค่นั้น
และคุณไม่ต้อง...
ไม่ ไม่ต้องทำอะไรเลย
โอเค คุณไม่ต้องทำอะไรเลย
แต่คุณจะได้เงินพวกนี้
คุณจะต้องการอะไรอีก
เจ๋งไปเลย
แต่รู้ไหมว่าอะไรไม่เจ๋งเท่าไหร่
สัญญาผูกมัดทาส
แรงงานต่างด้าวดูไบ ทาสเบื้องหลังเมืองฟู่ฟ่า
เนื้อหาหนักขึ้นมาทันที
ปัญหาค่าแรง ทำงานเท่ากันแต่รับเงินไม่เท่ากัน
แต่ผมกำลังพูดถึงอีกวิธีหนึ่ง ที่พวกแสวงหาค่าเช่าใช้ในดูไบ
นอกเหนือจากกฎ 51/49 แล้ว
ประเทศนี้ได้ค่าเช่าจากกลุ่มคนที่ถูกกักขัง
แรงงานต่างด้าวกว่าแปดล้านคนอีกด้วย
เอมิเรตส์ ไม่ใช่สวรรค์ของแรงงานต่างด้าว
ด้านขวาของใจกลางเมือง
หนึ่งในศูนย์กลางชอปปิงในดูไบ
เรามีห้างสรรพสินค้ากว่า 80 แห่งในดูไบ
และนั่นคือเหตุผลที่มันเรียกว่า ดู บาย
โมฮัมมัด ยาคูบ คนขับรถ
โมฮัมมัด ยาคูบหรือที่เรียกกันว่ายาคูบ
เป็นคนขับรถท้องถิ่น ซึ่งรู้จักสถานที่ทุกแห่งในเมือง
ที่นี่คือตลาดทองคำ
ซึ่งมีร้านขายทองกว่า 300 ร้าน
ผลไม้แห้ง ช็อกโกแลต อินทผาลัม
มันเป็นตลาดเปิด
เราต่อรองราคาได้
เพราะบางคนชอบการต่อรองราคามาก
นอกจากนี้เขายังเป็นเหยื่อของ เศรษฐกิจที่แสวงหาค่าเช่าของดูไบด้วย
ที่นี่คือบ้านของผม
เราอยู่รวมกับเพื่อนของผม
ยินดีต้อนรับ
ขอบคุณครับ
พัดลมแรงดีจัง
ใช่ เพราะเรามีคนอยู่ที่นี่ประมาณสิบคน
นี่คือเตียงของผม
- เยี่ยม - ใช่
ใครกรนดังสุด
คนนี้เลย
แต่ละคนไม่มีปัญญามีห้องของตัวเอง
เพราะค่าเช่าห้องหนึ่ง ประมาณ 6,000 เดอร์แฮม
ว้าว
ซึ่งเท่ากับประมาณ 2,000 ดอลลาร์
ค่าครองชีพที่นี่สูงมาก
12 ปีก่อน ยาคูปทิ้งปากีสถานเพื่อมาที่ดูไบ
ถูกล่อใจด้วยงานขับรถบรรทุก ผลตอบแทนงาม
ในขณะที่เพื่อนร่วมห้องของเขาทำกับข้าว ยาคูปเล่าเรื่องความยากลำบากที่เขาเผชิญ
ในการพยายามหากินในดูไบ
ตอนคุณมาถึงครั้งแรก
ใช้วีซ่านักท่องเที่ยวเหรอ
ไม่ใช่ ผมได้วีซ่าจากบริษัทแท็กซี่
นายหน้าในปากีสถาน
สัญญาว่าผมจะได้เป็นคนขับรถบรรทุก
เพราะผมเคยเป็นคนขับรถบรรทุก ในปากีสถาน
โอเค
คนขับรถบรรทุกรายได้ดี
ประมาณ 7,000 ถึง 8,000 เดอร์แฮม ต่อเดือน
ว้าว
แต่พอผมมาถึงที่นี่ ผมพบว่ามันเป็นบริษัทแท็กซี่
ผมก็เลยขอว่า "ผมขอโทษผมขับแท็กซี่ไม่ได้"
เขาก็เลยพูดว่า "นายไม่มีทางเลือก
"ไม่งั้นก็กลับไปซะ"
คุณทำงานอื่นไม่ได้เหรอ
ไม่ได้ เราหางานอื่นไม่ได้เพราะ
วีซ่าผมบอกว่า ผมต้องทำงานให้พวกเขาเท่านั้น
ผมทำงานให้คนอื่นไม่ได้
ผมต้องทำงานให้ครบสามปี
ถ้าผมอยากเลิกก่อนสามปี
พวกเขาจะยกเลิกวีซ่าผม แล้วห้ามผมเข้าประเทศ
- โอ้โห - ใช่
ฟังดูเหมือนคุณถูกบังคับ ให้ทำงานในบริษัทแท็กซี่
ใช่
เพราะคุณไม่มีเงินจะกลับ
คุณต้องมีใบอนุญาตเพื่อขับแท็กซี่ไหม
ใบอนุญาตแพงหรือเปล่า
ในดูไบ เขาจ่ายประมาณหมื่น 15,000 ถึง 20,000 เดอร์แฮมสำหรับใบอนุญาต
ว้าว นั่นมัน 5,000 ดอลลาร์เชียวนะ
ใช่
ในตอนนั้น ผมมีแค่ 11 เดอร์แฮมในกระเป๋า
เพื่อนผมคนหนึ่งก็เลยให้เงินผม
ไปจ่ายค่าใบอนุญาตแล้วก็ได้มันมา
น่าสนใจ โอเค
ผมก็เลยทำงานให้บริษัทแท็กซี่สามปี
หลังจากนั้นผมเริ่มทำงานอิสระ
ผมซื้อรถคันเล็กๆ คันหนึ่ง
ตอนนี้พระเจ้าให้รถบัสผมอีกสองคันด้วย
ผมก็เลยมีคนขับรถสองคนทำงานให้ผม
เยี่ยมไปเลย
คงมีบางครั้งที่คุณพูดว่า
"ในเมื่อฉันขับแท็กซี่ครบสามปีแล้ว
"ฉันจะกลับไปขับรถบรรทุกดีกว่า"
แต่คุณไม่ได้ทำอย่างนั้น คุณสร้างธุรกิจขึ้นมาแทน ทำไมล่ะ
พ่อผมมักบอกผมว่า
"ลูก ทำธุรกิจนะ
"อย่าเป็นทาสใคร
"อย่าขอเงินใคร
"ถ้าลูกขอ ขอจากพระอัลเลาะห์ จากพระเจ้าเท่านั้น
"ทำธุรกิจดีกว่า"
พวกพ่อเนี่ย
- พวกพ่อแม่เนี่ย เข้าใจดีเหลือเกิน - ใช่แล้ว
ความหมั่นเพียรของยาคูบ ทำให้เขาประสบความสำเร็จ
แต่เขากำลังจะเจอผลร้าย จากการแสวงหาค่าเช่าอีกครั้ง
เขากำลังขยับขยายธุรกิจ
และนั่นหมายความว่า เขาจะต้องมีหุ้นส่วน 51/49
กับคนเอมิเรตส์
แล้วส่งเงินให้เศรษฐีเฮงซวยบางคน ที่อาจจะมีเจ็ตสกีด้วยซ้ำ
ผมกำลังจะพบนักเศรษฐศาสตร์ เรมุนโด โซโต
นักเศรษฐศาสตร์
ซึ่งเคยเป็นที่ปรึกษาให้รัฐบาลดูไบ เรื่องการพัฒนาเศรษฐกิจ
ในฐานะคนนอกที่เคยเป็นคนในมาก่อน
เขาอยู่ในจุดที่น่าสนใจ ในการพูดเรื่องระบบนี้อย่างอิสระ
ซึ่งทำให้เศรษฐีเฮงซวยรวยต่อไป
และขูดรีดค่าเช่าจากคนทำงานจนๆ
สถานีต่อไปคือ เวิลด์เทรดเซ็นเตอร์
สิ่งที่เกิดขึ้นกับคนขับรถที่ผมเจอ
เป็นปัญหาเรื่องสิทธิมนุษยชนทั้งหมด
หรือพวกเขาเป็นส่วนหนึ่ง ของการแสวงหาค่าเช่า
แน่นอน มันเป็นเรื่องสิทธิมนุษยชน
แต่คนขับรถของคุณที่มาจากปากีสถาน
ด้วยคำสัญญาว่าเขาจะได้ขับรถบรรทุก
ที่น่าจะทำเงินได้
มากกว่าเป็นคนขับแท็กซี่
ซึ่งเปิดโอกาสให้มีการเก็บค่าต๋ง
ในส่วนของนายหน้าหรือผู้สนับสนุน
ยังไงครับ
เพราะสมมุติว่าคนงานมีค่า
ร้อยเดอร์แฮมต่อชั่วโมง
แต่คุณจ่ายพวกเขาแค่ห้าสิบ
แล้วเก็บส่วนที่เหลือไว้
แต่คุณทำอย่างนั้นได้เพราะคนงาน
ไม่สามารถย้ายบริษัท แล้วได้รับค่าจ้างสูงขึ้นได้
นั่นคือส่วนของการแสวงหาค่าเช่าของมัน
เรื่องของการแสวงหาค่าเช่าเอง
อะไรคือความซับซ้อนที่เกี่ยวกับมัน
มันเป็นอะไรที่ง่ายแบบ
มันดีหรือไม่ดีต่อเศรษฐกิจ
หรือมันซับซ้อนกว่านั้น
สิ่งที่เกิดขึ้นคือถ้าคุณคือนักแสวงหาค่าเช่า
และคุณเก็บค่าต๋งจำนวนมากอยู่แล้ว
ก็มีผลตอบแทนน้อยมาก
ที่จะพัฒนาให้มีประสิทธิภาพมากกว่าเดิม
ผลตอบแทนถูกใช้จ่ายเงินเท่าไหร่ก็ได้
เพื่อรักษาค่าเช่านั้นไว้
เศรษฐกิจจึงได้สะดุด
เพราะคุณจะอยากลงแรง
เพื่อพัฒนามันทำไมกัน
ถ้าผมได้เงินอยู่แล้ว ใช่ไหม
ดังนั้น ด้วยปัญหาที่เกี่ยวกับ การแสวงหาค่าเช่า
ทำไมเศรษฐกิจถึงยังดูเติบโตอยู่
ทำไมทุกอย่างยังเจริญอยู่
ถ้าเราดูที่ความเจริญในดูไบ
และส่วนที่เหลือของเอมิเรตส์
ในช่วง 25 ปีที่ผ่านมา
มันเติบโตเร็วมากในช่วงแรก
แล้วก็ช้าลงมาก
สิ่งที่เราเห็นที่นี่คือการก่อสร้าง
การท่องเที่ยว ธุรกิจการเงิน และโลจิสติกส์บางส่วน
ท่าเรืออะไรทำนองนั้น
แต่ถ้าเราดูที่การส่งออกของดูไบ
เราไม่เห็นการผลิตสินค้าอะไรเลย
ไม่มีอุตสาหกรรมใดๆ
ไม่มีนวัตกรรมที่นี่
ไม่มีการริเริ่มใหม่ๆ ไม่มีสินค้าใหม่ๆ
ขั้นตอนใหม่ๆ อะไรทำนองนั้นเลย
ทำไมผมต้องคิดสร้างสรรค์อะไร ถ้าผมได้ค่าเช่า
จากหุ้น 51/49 หรือจากการจ้างต่างด้าวอยู่แล้ว
ดูไบร่ำรวยอย่างรวดเร็ว
แต่การแสวงหาค่าเช่าอย่างกว้างขวาง
ซึ่งทำให้ประชากรกลุ่มเล็กๆ ร่ำรวยมหาศาล
ยังส่งผลให้ การเติบโตทางเศรษฐกิจช้าลงอีกด้วย
ที่จริงในปี 2018 รัฐบาลแสดงออกว่า
อาจพร้อมเปลี่ยนกฎหมายหุ้น 51/49 แล้ว
เพราะพวกเขาพบว่าเศรษฐกิจ บนพื้นฐานของพฤติกรรมเฮงซวย
ไม่มีความมั่นคง
แน่นอนว่ามีวิธีที่ดีกว่านั้น
ลอสแอนเจลิส
แคลิฟอร์เนีย
อีกครั้งที่เราเสาะหาไปทั่วโลก
ที่จะได้เจอแสงแห่งความหวัง ในโลกของเศรษฐีเฮงซวย
ธุรกิจที่ยินดีแข่งขัน ไม่ละโมบ เห็นแก่ประโยชน์ส่วนรวม
รู้จักพึ่งพากันและกัน
ซึ่งเราทุกคนมองด้วยความชื่นชมได้
ใช่ครับ เราทุ่มกับมุกนี้สุดๆ ไปเลย
ด็อก จอห์นสัน ในนอร์ท ฮอลลีวูด แคลิฟอร์เนีย
เป็นหนึ่งในผู้ผลิตสินค้าของผู้ใหญ่ คุณภาพสูงรายแรกๆ
ด็อก จอห์นสัน สินค้าแห่งความรื่นรมย์ของอเมริกา
แต่ความสำเร็จของธุรกิจพวกเขา ถูกบดบังด้วยอย่างอื่น
ชื่อเสียงอันโด่งดังในการเป็นที่ทำงานที่ดี
แชด เบรเวอร์แมน ซีโอโอ ด็อก จอห์นสัน
แชด เบรเวอร์แมน อาจดูเป็นคนธรรมดาตามท้องถนน
แต่เขาเป็นคนที่เก่งการเงินเป็นบ้า
ในฐานะซีโอโอ เขานำธุรกิจเล็กๆ ของครอบครัวในการทำดิลโด้
มาตั้งเป็นอาณาจักรหลายล้านดอลลาร์
ขายของเล่นเซ็กซ์ได้ กว่า 75,000 ชิ้นต่อสัปดาห์
ทุกอย่างที่คุณเห็น เป็นสินค้าที่เราผลิตที่นี่
คุณเห็นของแบบนี้
มันพร้อมส่งหรือยัง
มันต้องบรรจุลงบรรจุภัณฑ์ก่อน แต่นี่คือแม่พิมพ์ที่ผมทำขึ้น
แชดให้เครดิตความสำเร็จของเขา กับการทำตามหลักการสองสามข้อ
ซึ่งจะทำให้อดัม สมิธ ต้องหน้าแดงด้วยความชื่นชม
ดูสิ การผลิตแบบสายงานประกอบ เหมือนของเฮนรี ฟอร์ดเลย
ผมสงสัยว่าผมจะหาคำอุปมาไหน เกี่ยวกับนายทุนที่นี่ได้อีก
นี่คือของเล่นประตูหลังเหรอ
ไม่ใช่ มันเป็นเครื่องช่วยตัวเอง
นี่คือตัวอย่างของที่เธอกำลังทำอยู่
ว้าว มันเหมือนรวมมิตรเลย
มีทั้งริมฝีปาก ลิ้น
แล้วพอสอดใส่เข้าไปตรงนี้ มันก็จะสั่น
ไม่เอาน่า
การมุ่งมั่นกับนวัตกรรม
หนึ่งในสิ่งที่ด็อก จอห์นสันมีชื่อเสียง มาสามสิบปีแล้ว
คือการพิมพ์ของลับของดาวโป๊
เราเคยทำของลับของดาวดังที่สุด ในประวัติศาสตร์ของวงการ
เบลลาดอนนา ซาชา เกรย์ เจนนา เจมิสัน
มันเป็นยังไง คุณให้ค่าตอบแทนครั้งเดียวเหรอ
พวกเขาได้ค่าลิขสิทธิ์หรือเปล่า
ข้อตกลงส่วนใหญ่เป็นค่าลิขสิทธิ์
เรามีความเป็นหุ้นส่วนกัน
เพราะถ้าพวกเขาทำเงิน จากทุกๆ ชิ้นที่ขายได้
มันก็ทำให้พวกเขาอยากลงทุน ในสินค้าเช่นเดียวกัน
การได้ผลประโยชน์ร่วมกัน
มีใครที่ไม่เป็นที่รู้จักกันในวงการหนังโป๊
ที่ยอมให้คุณพิมพ์ของของเขาไหม
มี เรามีสินค้าชิ้นหนึ่งตรงนี้ที่พิมพ์มา
จากผู้ชายคนหนึ่ง
ที่ไม่ใช่นักแสดง แต่...
เขามีจู๋ใหญ่มาก
ไม่ใช่เรื่องของความใหญ่
- มันก็ดี - มันดูดีมาก
บางครั้งมันก็แค่ต้องดูดี
ใช่
สินค้าตัวนั้นยังอยู่ในแค็ตตาล็อกของเรา
ความยอดเยี่ยมของผลิตภัณฑ์
และมันอยู่มาสามสิบปีแล้ว
มันเป็นสินค้ายอดขายมหึมาชิ้นหนึ่ง
- ตั้งใจเล่นคำนะครับ - แน่ละ ใช่เลย
นี่คือแอนจานี
เธอเชี่ยวชาญในงานปั้นดิน
เรากำลังเลียนแบบผิวมนุษย์
แอนจานีทำงานกับเรามา 20 ปีแล้ว
ทำงานกับผู้ชายคนนี้เป็นยังไงบ้าง
แชดเป็นคนยุติธรรมเสมอ
เขาปฏิบัติกับฉันเหมือนเพื่อน
ถ้าฉันอยู่ที่นี่ได้ถึง 20 ปี มันหมายความว่าต้องมีอะไรดีอยู่บ้าง
การลงทุนในแรงงานฝีมือ
คุณบอกผมได้ไหมว่าคุณได้เงินเท่าไหร่ หรืออะไรทำนองนั้น
ผมบอกคุณได้ว่าอุตสาหกรรมนี้คาดว่า
จะทำเงินได้เกินพันล้านดอลลาร์ในปีนี้
มีคนผลักดันอุตสาหกรรมไปข้างหน้า ด้วยวิธีใหม่ๆ และน่าตื่นเต้น
เราจำเป็นต้องมีการแข่งขัน ซึ่งจะทำให้เราพัฒนาตัวเอง
สนับสนุนการแข่งขันที่ยุติธรรม
พวกคุณไปได้ดี
คุณทำเงินได้มากมาย
มีการทำตัวเฮงซวย
ที่เกี่ยวข้องกับการหาเงินได้เยอะ และธุรกิจที่กำลังไปได้ดีไหม
ผมคิดว่าคนรวยหลายคนที่ผมเคยเจอ
มาจากความมั่นใจเท่านี้ ไปถึงความมั่นใจสุดๆ
พวกเขาบางคนเคยเป็นคนเฮงซวยด้วย
แต่ก็มีความแตกต่าง
อะไรทำให้คุณแตกต่าง
ผมแค่ผลิตกระจู๋แทนที่จะทำตัวเป็นกระจู๋
ผมแค่พยายามปฏิบัติกับคนอย่างยุติธรรม
มันดีที่ได้รู้ว่า
มีคนรวยไม่เฮงซวยที่ชื่อแชด
และเขาไม่ใช่คนเดียว
มีคนมากมายที่ดูไม่เฮงซวย
แต่ก็ยังใช้ระบบทุนนิยม สร้างผลประโยชน์ให้ตัวเอง
และประโยชน์ส่วนรวม
แต่ย้อนกลับไปที่คำถามเดิม
มีความเกี่ยวพัน ระหว่างความร่ำรวยกับความเฮงซวยไหม
คำตอบคือมี
การเป็นคนเฮงซวยช่วยให้คุณรวยได้
และอาจเป็นประโยชน์ กับพวกเราที่เหลือด้วย
ตราบใดที่เมื่อเป็นเรื่องของนวัตกรรม คติของเราคือ
"กระตุ้นได้ แต่อย่าบีบ"
เพราะถ้าเราเป็นคนเฮงซวยประเภทที่
สร้างระบบเพื่อให้เราอยู่บนสุด
แต่ไม่ยอมให้คนอื่นโงหัวขึ้นได้
มันทำให้คุณเป็นคนเห็นแก่ตัว
และสุภาพสตรีและสุภาพบุรุษ นั่นคือครั้งที่ 40 ที่ผมพูดว่า "เฮงซวย"
ครั้งที่ 41 แล้ว
คุณชอบซุปของคุณไหมคะ
เราขอช้อนหน่อยได้ไหม
โอเค ช้อนถือเป็นอุปกรณ์พิเศษ
รู้อะไรไหม ไม่ ฉันจะไม่จ่ายเงินเพิ่มเพื่อช้อน
ฉันจะดื่มซุปนี่เอง
ฉันขอกระดาษเช็ดปากได้ไหม